- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่
00:02วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:17นุ่งนุษ นิ่งนุษ ทำไม่เป็น
00:21ไรใช่ไหม
00:22ไม่ต้องมาส่งสารฉันหรอก ฉัน
00:26ไม่ตายง่ายง่ายกลอกมา
00:32ฉันรู้ว่าฉันไม่มีสิทธิ
00:37์แย้งลูกไปจากเธอ
00:41แต่ฉันคิดว่าจักกี้ มันก
00:43ำลังวางแผนอะไรบางอย่าง
00:46ถึงได้เปิดมูลนิทีอะไรขึ้น
00:47มา แล้วก็ให้พลอยดูแล
00:52ฉันจะไม่มีวันยอมให้จักก
00:54ี้ เอาตัวพลอยไปใช้เป็นเครื่องม
00:57ือเด็ดขาด
00:58แต่ถ้าคุณเอาพลอยไปอ่ะ ไอ้
01:00จักกี้มันค่าฉันยกครัวแ
01:02น่
01:03ทั้งแก้วตา พี่เด็ดอีก ฉัน
01:07ไม่ยอมเสียงหรอกนะ
01:13แม่
01:14แก้วบอกให้แม่นั่งรอยอยู่ที่
01:20วัดไง
01:21แล้วทำไมเดินมาถึงนี้เนี่ย เดี
01:23๋ยวก็เป็นอะไรไปอีกหรอกแม่
01:30คุณเข้าใจใช่ไหม ว่าฉันไม่
01:33มีทางเลือก
01:38ฉันเข้าใจเธอนะ นองนุต
01:42เธอกับฉัน
01:44ก็อยากจะปกป้องคนที่รักเหมือน
01:46กัน
01:48ฉันสัญญา
01:50ฉันจะหาทางปกป้องทุกคนจากจ
01:52ักกี้ให้ได้
01:55ถึงแล้วว่าฉันจะต้องแรกด
01:56้วยชีวิตก็ตาม
02:11เกิดอะไรขึ้น
02:14พี่กา
02:34พรอยตามหาคำตอบมาทั้งชีวิ
02:36ต
02:37ว่าพ่อแม่ของพรอยเป็นใคร
02:42แต่พ่อเจอจริงๆ
02:45มันกลับไม่ใช่คำตอบเลยค่ะ
02:48พ่อจะมารับไป
02:50แม่ยอมเสียทุกอย่างเพื่อกลั
02:51บมา
02:55พรอยควรจะดีใจไม่ใช่เหรอคะ
02:58แต่ทำไมพรอยกลับรู้สึกว่างเป
03:00ล่า
03:02เหมือนชีวิตนี้มันไม่ได้เป็
03:03นของพรอยเลย
03:05พรอย
03:07พรอยไม่ผิดนะที่คิดแบบนี้
03:11บางทั้ง
03:13กล้านที่เราได้รับรู้ความจริ
03:14ง
03:14ก็ไม่ได้แปลว่าเราจะรับมัน
03:16ได้สมือไป
03:20พี่ก็ไม่เคยรู้ว่าชีวิตของ
03:21พี่
03:21พี่เนี่ยมาจากไหน
03:23ไม่มีทั้งพ่อ
03:25ไม่มีทั้งแม่
03:27พี่ไม่มีแม่แต่คำอธิบายอะไรเลย
03:29ทั้งนั้น
03:31พี่เคยคิดว่าชีวิตของพี่เ
03:32นี่ยไม่มีค่า
03:34เคยลงทางจนเกือบเอาชีวิตไม
03:36่รอด
03:37แต่ก็ทำให้พี่ได้เรียนรู้ว่า
03:40คุ้นค่าของชีวิตคนเรา
03:43ไม่ได้อยู่ที่ว่าใครเหมือนคนให้
03:44กำเนิน
03:46แต่มันอยู่ที่ว่าเราจะเลือกใช้ม
03:48ันยังไงต่อจากนี้ตั้งหัก
03:51แต่พรอยไม่อยากเลือกแล้วค่ะ
03:54ว่าพรอยจะต้องอยู่กับใคร
03:56เป็นของใคร
03:57แล้วพรอยต้องเป็นของใคร
04:00เป็นของตัวเองไม่ได้เหรอ
04:02ถ้าพรอยยังไม่รู้ว่าควรจะ
04:06อยู่กับใคร
04:08ใจเย็นๆ
04:09ไม่ต้องรีบ
04:11อยู่กับตัวเองก่อน
04:16เมื่อวันไหนที่พรอยพร้อม และ
04:18รู้ว่าจะอยู่กับใคร
04:20จงหลุกขึ้น และเดินต่อไป
04:25แต่พี่อยากให้พรอยรู้อาวัย
04:27ว่าพรอยไม่ได้เดินคนเดียว
04:38ตอนนี้ก็คงมีแค่พี่กล้านี่
04:40ล่ะค่ะ
04:41ที่พรอยจะปรอพรอยได้
04:44ไม่
04:48แล้วหมดละค่ะ
04:50ถ้าเห็นผู้หญิงร้องหายแบบ
04:51นี้ จะปรอบได้ไง
04:56ผมก็คงจะยื่นทิชช่วยให้เขา
04:58แล้วก็บอกว่า อย่าล้องหายเยอะนะ
05:01ครับ
05:02เดี๋ยวตาโปน
05:05ปังดวบอุ่นเหมือนกันนะคะ
05:07เอ้าคุณ
05:09แต่อย่างน้อยผมก็ทำให้คุณยิ้
05:10มได้นะครับ
05:17นี่ค่ะหมด
05:18รายชื่อเด็กกำพาที่มาใหม่
05:20ที่มาเราถูกส่งตัวมาที่มุนิ
05:22ทีปีโนคมิน
05:28เกือบ 20 คนเลยเหรอคุณ
05:30แปลกไหมล่ะคะ
05:32มุนิทียังไม่ทำได้เปิดตัว
05:33เลย
05:34แต่มีเด็กจะเข้ามาแล้ว
05:39ผมว่าพวกเราต้องเล่นตามน้ำไปก
05:40่อนครับ
05:43นี่...หมายความว่า...
06:05ก็จะได้สมดุนกับคุณไงครั
06:06บ
06:08เพราะว่าคุณเนี่ยเป็นน้ำร
06:09้อนที่เด็ดปุดปุดเลย
06:18แต่คุณนะ...ทำได้ดีมาก
06:21แล้วผมก็อยากจะขอให้คุณเนี่ย
06:22ช่วยตามเรื่องนี้ต้อยผมหน่อยนะครั
06:24บ
06:25แต่ว่าไม่พร้อยรู้เด็ดค่ะ
06:28เพราะว่าเดี๋ยวเขาจะเผิดแส
06:29ดงพี่รุษออกมา
06:32เจ้าค่ะ
06:34แล้ว...ฉันเคยทำให้มวดผิดหว
06:35ังด้วยเหรอคะ
06:38เพราะคุณเป็นแบบนี้ครับ
06:40ผมถึงไว้ใจคุณ
06:42แน่...
06:43นี่เหมือนตบหัวรูปหลังเลยนะคะ
06:44มวด
07:03เมื่อ付 lending
07:03พอครับ
07:05แม่เขาไปทำงานดี่ไหนหรอครับ
07:07ทำไมผู้เขาถึงติดต่อแม่ไม่
07:08ได้เลย
07:12eger began
07:14แม่เขาไปช่วยเด็กบน lord อ่าลู
07:15ก
07:16พali of the picky
07:17เทอส์ไม่มีสัญญาณ
07:19ก็เลยติดต่อแม่เขาไม่ได้
07:22เอาไว้พ่อติดต่อแม่ได้ย
07:23เดี๋ยวพ่อจะบอกด้วยว่าพวกเข
07:24ากิดถึงแม่
07:26ครับ
07:27ฝากบอกด้วยนะครับว่า
07:29แม่กลับมาคราวนี้พวกเขาจะไม่
07:31ให้แม่ออกไปไหนแล้ว
07:34ครับ
07:36เดี๋ยวพ่อมานะครับ
07:47แม่ครับ
07:57วิโรธ เจอพัฒไหม
07:59คุณวีนาขายคอนโดประสพักแล
08:01้วครับท่าน
08:02แล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าย้ายไปอยู่
08:03ที่ไหนครับ
08:06ยังไงฝากตามต่อด้วยนะวิโร
08:07ธ
08:08ครับท่าน
08:35คุณไม่อยู่ที่ไหนนะครับ
08:46เก็บฟ้ามสาร
08:49ทักทอด้วยรักละมึล
08:53คอยหมให้เธอได้อุ่นๆ
08:57ก่อนนอนคืนนี้
09:01ให้เสียงไปมา
09:04เปิดมือเธอไว้แบบนี้ไม่กร
09:05ูกคุณว่าถูหาเหรอ
09:09ฉันบร้อคหมดทุกทางล่ะ
09:11เขาไม่มีทางติดต่อฉันได้แ
09:13น่
09:14แล้วก็ไม่บอกฉันบ้าง
09:16ฉันจะได้บร้อคด้วย
09:17เนี่ย โพรหาฉันเป็นร้อยสาย
09:19แล้วดูดิ
09:24เออ ตอนนี้แกจะเอาอย่างไร
09:27จะไม่แจ้งตำรวจเลือกไอ้จั
09:29กกี้จริงๆ เหรอ
09:33ฉันยังไม่มีหลับฐานมากพอ
09:34ที่จะลากเขาออกมาได้
09:37ถ้าฉันเดินเกมผิดแม้แต่เก
09:39้าเดียว
09:40ฉันอาจจะต้องเสียพลอยไปตลอ
09:42ดชีวิตก็ได้
09:44แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องพลอย
09:47แต่มันเป็นขมวลการปุ้มบุ
09:49ญเผื่อนทั้งหมด
09:51ใช่ แล้วไม่ใช่แค่จักกี้คนเดี
09:54ยว
09:55เขามีแบร์ด มีเส้น มีสาย
09:58มีทุกอย่างที่ฉันไม่มี
10:01ถ้าฉันสู้ในเกมของเขา
10:03ฉันไม่มีทางชนะแน่
10:07แล้วก็จะทำไงอ่ะ
10:13ฉันจะร้อยทุกอย่างเพราะ
10:16รอให้ถึงวันแม้
10:17ยิงปืนนัดเดียว
10:19ล้มทั้งขบวลเลย
10:21พัก
10:23ถึงแกจะไม่ใช่ผู้หญิงที่เก่
10:24งที่สุด
10:27แต่แกก็เป็นแม้ที่ไม่เคยยอ
10:28มแพ้เลยจริงๆ
10:43ฉันไม่นอนหละนุน
10:44ฉันไม่นอนหละนุน
11:01พี่เด็ด
11:03พี่ไปบอกเรื่องพลอยกับนางพัชร
11:04าทำไมฮะ
11:05พี่คิดอะไรอยู่
11:08พี่คิดว่า
11:10ถ้าจะมีใครสักคนหนึ่งที่ช่
11:11วยพลอยได้
11:13ก็ต้องเป็นเขา
11:15พี่กำลังจะทำให้เรื่องมันไปกั
11:16นใหญ่ัยหรือคว battery principus
11:30พี่ไม่เข้าใจหรอ
11:33ตอนนี้ที่เรายังมีรมหายใจกั
11:35นอยู่
11:35เพราะแจกกี้มันเข้าใจว่า
11:37เราจะยกพลอยให้มัน
11:38แล้วทีนี้ถ้ามันรู้ว่าพล
11:41อย malfun
11:41ไปอยู่กับพัชรา
11:43มันต้องคิดว่าเราหักหลัง
11:44มัน
11:45มันไม่ปล่อยเราไว้แน่
11:49พี่เค้าอยากให้พลอยรอดอ่ะ
11:51แล้วใช้กับแก้วตา
11:53พี่ไม่ได้คิดถึงเลยหรอ
12:03นุธ
12:04พี่ขอโทษ
12:07พี่ขอโทษที่ตัดสินใจแบบ
12:08นั้นไปอ่ะ
12:11แต่พี่ก็เชื่อว่าควรพัชนา
12:13ต้องหายวิธีช่วยพลอยได้อ่ะ
12:19พี่ก็จะบวดป้องข้อโทษของเรา
12:20ให้ได้
12:22พี่สัญญา
12:24น่ะ
12:43สมเดต
12:46ฉันยังติดต่อพัชไม่ได้เลย
12:47อ่ะ
12:49พัชก็ไปหาพลอยบางหรือเปล่
12:50า
12:52ไม่ได้มาเลยครับท่าน
12:54แบรกมากเลยท่าน
12:56ถ้าพัชเขาตรัดสินใจออกจ
12:58บ้านหลังนี้ไป
12:59สิ่งแรกที่เขาควรทำก็คือ
13:01ไปหาพลอย
13:02แล้วก็บอกความจริงว่าเขาเป็
13:03นแม่ของค่อย
13:06แต่ทำไมเขาไม่ทำ
13:09มันให้ผมไม่สร้างเหมือนกันก
13:10ับท่าน
13:11แต่ผมเชื่อว่าคุณพระชรา
13:12น่าจะมีเหตุผลของเขา
13:17ฉันรู้
13:19แต่ฉันไม่อยากให้เขาต้องแบกร
13:21ับทุกอย่าง
13:21กันคนเดียวแบบเนี่ย
13:23แต่ถ้าเราต้องทำเพื่อปร้องคนที่
13:25เรารัก
13:27บางครั้งอาจจะไม่มีทางเลือกก็
13:28ได้นะครับ
13:33สมเดท
13:37รู้อะไรมาใช่ไหม
13:40สมเดท
13:42ปังฉันให้ดีนะ
13:45ยังไงเราก็เป็นครอบครัวเดีย
13:46วกันแล้ว
13:47พลอยก็เหมือนลูกฉันคนหนึ่ง
13:51ถ้าสมเดทรู้เรื่องอะไรมาเนี่ย
13:52ต้องได้บอกฉันนะ
13:54ฉันจะได้ช่วยได้เต็มที่
13:58พี่ไม่เข้าใจเหรอ
14:02ตอนนี้ที่เรายังมีลมหายใจกั
14:03นอยู่เนี่ย
14:03เพราะแจคกี้มันเข้าใจว่า
14:05เราจะยกพลอยให้มัน
14:07และทีนี้ถ้ามันรู้ว่าพลอย
14:09ไปอยู่กับพัชรา
14:11มันต้องคิดว่าเราหักหลัง
14:12มัน
14:13มันไม่ปล่อยเราไว้แน่
14:16ผมขอโทษครับท่าน
14:18ผมไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆ
14:20แต่ถ้าคุณพัชราเป็นหาพล
14:22อยเมื่อไหล
14:23ผมจะรีบแจ้งให้ท่านสาบนะครั
14:25บ
14:27อย่างไรกระฝาดด้วยนะสมเด็น
14:33ครับท่าน
14:44หนุด! แก้ว!
14:46โฮ! พี่เด็น!
14:49แก้วจ้าๆๆ พี่เด็น
14:56นี่
14:58ฉันบอกพวกแก้ใช่ไหม
14:59ให้ไปเกรียกกลมพลอยมา
15:01ให้มีหรือของฉัน
15:03แต่นี่ทำไมพลอยถึงไปอยู่ที่วัด
15:05อืม?
15:07ฉันพูดแล้ว พูดหลายรอบแล้
15:09ว
15:09แต่มันไม่ยอมเลยจ้า
15:11แล้วมันยังบอกอีกว่า
15:13ถ้าขึ้นฉันไปยุ่งกับมั
15:14นมากๆ มันจะดีไปเลย
15:15ไม่ให้ใครตามเจอ
15:17คุณจะเอาอย่างนั้นเหรอ
15:18เหรอ?
15:21คุณต้องให้เวลาพลอยก่อน
15:23พลอยอ่ะ เขาอยู่กับพันเราต้อง
15:24มาตลอดชีวิต
15:27อยู่อยู่จะให้ไม่อยู่กับคนแปลกหน
15:28้า
15:29เป็นใครเขาก็รับไม่ได้
15:31แต่กูเป็นพ่อมัน
15:32อย่างนั้นแบบนี้
15:40พวกแกไม่ต้องติดต่อกับพลอย
15:41อีก
15:42ห้ามไปเจอ
15:43ห้ามติดต่อทุกช่องทาง
15:46ปล่อยให้เขารู้สึกเหมือนโดดเด
15:47ียว
15:48อยู่คนเดียว
15:50แต่ฉันจะเป็นคนเข้าหากัวเอง
15:53รอใจไหม
15:54เออ ได้ๆ ได้ๆ
15:56ฉันจะมีอยู่กับมง่อยเลย
15:59และที่ฉันพูดเนี่ยนะ
16:02ฉันหมายถึงทุกคน
16:05ค่ะ
16:06หนูจะไม่ยุ่ง
16:08ไม่ยุ่งเลยค่ะ
16:11แล้วแก่
16:12ถ้ารักลูกรักเมีย
16:14ก็ช่วยทำตามที่พูดด้วย
16:28พี่
16:41เค้าตามประติดดู donne
16:42ชucher
16:42ทุกคนที่นี่ส่งต่อความว่าง
16:49ให้กลักเด็กกำภาไอีกมากม
16:51ายไล่น่ะ
16:51عือ
16:54ถึงเด็กเก Андรักม absorb
16:57เด็กกลุ้มแรกที่จะขอมากเหร
16:58อคะ
16:58ค่ะ
16:59กลุ้มแลพิวMB
17:00มากมันเมื่อคะ
17:00ขอม 뭐�
17:01เด็กพวกนี้คือเด็กที่ไม่มีใ
17:03ครหลับไปเลี้ยง ไม่มีเธอเปลีย
17:04นบ้าน และบางคนเนี่ย
17:06เคยถูกใช้รายงานมาก่อน
17:09อ่าหวังว่าที่เนี่ยจะเป็น
17:10ที่เริ่มตนมหาเขา แต่ไม่ใช่เป
17:12็นแท่ที่อยู่อาไซน่ะ
17:14ที่เนี่ยจะเป็นที่ที่ให้โอกาส
17:16ครั้งที่สองในชีวิตของพวกเขา
17:18หนูว่าที่นี่น่าจะเปลี่ยนชี
17:20วิตของพวกเขาให้ดีขึ้นมาก ๆ
17:21เลยนะคะ
17:22พร้อยอย่างนี้ไง อาจถึงเลือก
17:24ให้พรอยดูหลายที่นี่
17:26เพราะอาจเห็นบางอย่างในตัว
17:28พรอย แล้วอาก็เชื่อว่าเด็กทุ
17:29กคนที่เข้ามาทีนี้
17:31เขาน่าจะเข้าใจว่าพรอยเข้า
17:33ใจพวกเขาได้ดี
17:37พรอยควันใจของเด็กวัดอยู่แล
17:39้วครับ แบบนี้ครับ ของจริง
17:46หนูต้องขอบคุณคุณอาจากผล
17:47ิดมากๆเลยนะคะ
17:48ที่เชื่อมันในตัวหนู
17:50หนูจะทำให้ดีที่สุดเลยค่ะ
18:22นี่เขายังไม่ยอมตอบอะไรกับใหม
18:23่ไหมวะเนี่ย
18:26อืม
18:30ฉันมีหัดได้ที่คุณต้องการ
18:40คุณเป็นใคร
18:46ฉันคือพาวดี
18:50นี่พาวดีตัวจิงหรือป่ะ
18:51เนี่ย
18:54เจ้าไม่มีใครช่วยเด็กพวกนั้น
18:55ได้
18:55ถ้ามูลรณิธีปิดน๊ก
18:56кеuli
18:56ไม่เปิดเกิดว่าสำ علarem
18:59มูลหนี้ที่ปิ่งนกไมน
19:01เกี่ยวอะไรด้วยว่ะ
19:05คุณหมายความว่ายังไง
19:07มูลลเปิดที่ปิ่งนกไมนเกี่ย
19:08วข้องอะไรกับแกงอุ hörenท์
19:10ถ้าคุณอยากรู้
19:16เจอกันพรุ่งนี้สี่่มอองเย็น
19:17ที่นี่
19:24รักข้าแน่你在 물หล่ะ
19:26...ว่าอ้าย Μาจจนต่อกเนี่ย...
19:27...คือพราวดิจริงจริง
19:31เราจะแน่จจัดได้อย่างไร...
19:33...ว่าคุณคือพราวดีตัวจ
19:34ริง
19:39วันที่ตำรวจบข Luci Sop House ในป้
19:41า ...
19:42...คุณมาช่วยพร้อย...
19:43...แล้วก็พลัดตกเขาไปทั้งคู่ใช
19:44่ไหมละ
19:45surplusใช่พราวดีแล้วล่ะ
19:50เพราะว่าคืนนั้นมีแค่พวกเร
19:51ากับพวกมัน...
19:57ได้
19:58พรุ่งนี้ 4 โมงเย็นเจอกัน
20:03คุณต้องมาคุณเดียว
20:05ฉันไม่ไว้ใจใครแม่แต่ตำร
20:06วจ
20:11มึงตอบตกลงไปก่อน
20:12เดี๋ยวคู่กับจายยอด
20:14จะคอยซุ้มดูอยู่หังๆ
20:19ตกลง
20:20หัวว่าไอ้จักคลิดกับไ
20:22อ้จักกี้
20:23มันต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกันแ
20:24น่
20:25แล้วมันกำลังวางแผนที่จะทำ
20:27อะไรบางอย่างเกี่ยวกับมูลเรื่องนี้
20:28ที่ปีนกมิน
20:30เราต้องหาทางหยุดพบมันให้ได
20:31้
20:33อ่ะ ปลอย
20:46ข้าวด้า
20:50คืออามีเรื่องอย่าจะคุยด้วย
20:53มันเป็นเรื่องสำคัญ
20:55คุยที่นี่ก็ไม่เหมาะ
20:57อ่ะ
20:58เดี๋ยวออกไปคุยกับอาคนอนหน
21:00่อยได้มั้ย
21:02ได้ค่ะ
21:17อาดีใจมากเลยนะ
21:19ที่เห็นหนูกับเพื่อนเพื่อนเนี่ย
21:20ตั้งใจกันทำงานขนาดนี้
21:23มันทำให้อารู้เลยว่า
21:24สิ่งที่อาทำมาทั้งหมดเนี่ย
21:26มันจะไม่สูนเปล่า
21:29โครงการดีๆแบบนี้
21:30ไม่มีทางสูนเปล่าแน่นอนค่
21:32ะ
21:33พร้อยจะอยู่ช่วยคุณอาเต็มที่
21:35เลยค่ะ
21:39นี่อาก็แอบคิดอยู่เหมือนกัน
21:40นะ
21:41ท่านหนูรู้ทุกเรื่องแล้วเนี่ย
21:44หนูจะยืนอยู่ข้างข้างอาแบบน
21:46ี้หรือเปล่า
21:50คือ
21:52อาก็ไม่ได้สงบุญแบบไปทุกอย
21:53่างแล้วนะ
21:54แต่อาอยากให้หนูรู้อย่างเป็นว่
21:56า
21:57สิ่งที่อาทำมาทั้งหมดหน��ains
21:59อาทำเพื่อนหนู
22:03นี่คุณอาพพูดเรื่องอะไรค่ะเน
22:05ี่ย
22:07คือมันมีเรื่องบางเรื่องอะนะ
22:09ที่อาอยากให้หนูรู้จากปากของอา
22:11ก่อนที่จะรู้จากคนอื่น
22:14คือ..
22:15เอาว UNIT EHemploy
22:16พร้อย!
22:20ขอโทธค่ะ
22:21พอดีว่าเราจะแบ่งหน้าที่กある
22:23เรือจะเรียกพลอยไปประชุมนะคะ
22:26เดี๋ยวพลอยตามไปกับพลอย
22:27พ lastedocolart..
22:32ไม่เป็นไรหรอกพลอย
22:34เดี๋ยวเราก็กลับเคลื่องกันให
22:35ม่นะ
22:35ยังไงเราก็ต้องเจอกันบ่อยuvo 꽤
22:37อยู่แล้ว
22:37ไปเถอะ
22:39ขอตัวนะคะ
22:51อ่าหวังว่าที่เนี่ยจะเป็น
22:52ที่เพิ่มตนหมายของเขา
22:53แต่ไม่ใช่เป็นแค่ที่อยู่อาศั
22:55ยนะ
22:56ที่เนี่ยจะเป็นที่ที่ให้โอกาส
22:58ครั้งที่สองในชีวิตของพวกเขา
23:02กฎของกู
23:04นี่เท่ากับตาย
23:14ยิ้มฟังสินมี
23:16กูยิ่งมั่นใจว่ามันคือคน
23:18คนเดียวกันที่ค่ายเดียว
23:22งั้นเราจะปล่อยให้พออยู่ใกล้คน
23:23อันตลายแบบนั้นไม่ได้นะคะ
23:27ถึงเราจะมั่นใจว่ามันคือคนคน
23:29เดียวกัน
23:31แต่ตอนนี้เราก็ยังไม่มีหลัก
23:32ฐานมากพอเจ้าผิดมันได้
23:34ฟังจากคลิปเสียงและว่ามัน
23:37ต้องเตรียมการกันดีมาก
23:39กูว่ามันต้องซ้อนอะไรไว้บางอย
23:41่าง
23:41อยู่เบื้องหลัง หมูตร extract กดีป
23:43ีนกมิลไว้issä visa
23:46เมื่อตอนเย็นฉันเห็นเค้าพยาย
23:48ามบอกอะไรบางอย่างกับพrenchอย่างที่ท
23:49้าส interpreting
23:50แต่ไม่รู้รถนะครับว่าเรื่องอะไร
23:53ฉันไม่ไว้ใจเค้าก็เลยรีบเข้
23:54าไปขัดไว้ก่อน
23:57หรือว่ามันมีเรื่องสำคัญท
23:58ี่ไม่สามารถให้คนอื่องรู้ได้
24:00นั่นล่ะค่ะที่ฉันกลัว
24:02กลัวว่าพรอยจะเชื่อ
24:03ทั้งที่ยังไม่รู้ว่า
24:05เขาเป็นใครแล้วต้องการอะไรกันแ
24:07น่
24:09พรุ่งนี้ที่เราจะไปเจอภาวดี
24:11ถ้าหาใดนั้นเป็นของจริง
24:13ทุกอย่างก็จะกระจาก
24:15เราก็จะได้รู้สักทีว่า
24:16ไอ้แจ็กกี้กับไอ้จักติ
24:17ดในมันเป็นใคร
24:18แล้วมันเกี่ยวข้องกันอย่างไร
24:19ถ้าเจออะไรผิดปกติ
24:26รีบหนีเยอะมานะครับหมด
24:27อย่าทำอะไรสิ่งสิ่งเด็ดขาด
24:33ผมจะระวังตัวนะ
24:36ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ
24:38ถ้าอย่างนั้น
24:44พี่ฝากจอมขวันดูพร้อยกับ
24:46ไว้จากกิจต่อด้วยนะ
24:48รับทราบค่ะ
24:49จะไม่ยอมแม่ใครมาทำอะไรพร้อยแน
24:51่นอน
25:00ทำอะไรที่เธอเป็น Gracwan
25:02มผลง nationsอืม 2015
25:05นักหน้าอีก
25:06เวล บน...
25:25มันหลังหลัง
25:57เฮ้ บอสเรียกให้ไปหา
26:01เออ บอกบอสวัสกุคคี่อยู่
26:03เร็ว ๆ แล้วกัน
26:22มีอะไรค่ะ บอส
26:24คือ ฉันได้ยินมาว่า
26:25เธอไปซักซ้ายเรื่องเกี่ยวกับมุ
26:27ยที่ปีกนกะมิ้น
26:30ฉันว่าฉันไม่เคยให้เธอไปยุ
26:31่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
26:33ฉันก็แค่อยากจะแน่ใจว่าไม
26:34่มีอะไรผิดภาทนะคะ
26:37ภาพลักษ์มันสำคัญกับโ
26:38ครงการของเราไม่ใช่หรอคะ
26:41ภาพลักษ์มันก็แค่เปลือก
26:43นะ
26:44ให้คนทั้งประเทศเห็น
26:46แต่ฉันว่า
26:48คนที่รู้อะไรมากเกินไปเนี่ย
26:51มันอันตลาย
26:55ฉันก็แค่อยากทำหน้าทีของฉั
26:56นให้ดีที่สุด
26:59เหมือนที่เคยทำมาตลอด
27:01เธอเป็นคนฉลาดเนี่ย
27:03แล้วฉันก็ส่งสารเธอเนี่ยเร
27:05ื่องผ่อนชัยเนี่ย
27:08แล้วฉันก็ไม่อยากให้เธอลงเออ
27:10แบบเขาด้วย
27:11รู้อะไรมากไปเนี่ย
27:13มันเสียง
27:16ค่ะบอร์
27:47เอร์
27:47นักเธอบนี้
27:49นักธาน
27:49นักิน
27:51นักธาน
27:52นักธาน
27:52ใคร ปล่อย ซักนาย พร้าตพหาย
28:01เกิด ที่สุด โลกนี้
28:05เกิด ที่สุด ที่สุด ที่สุด ที่
28:08สุด สุด ต่อต้องมีประเบาะ
28:29โมท ครับ ภาวดีมาแล้วครับ ตอน
28:31นี้กำลังเข้าไปที่จุดนัดพ
28:32บครับ
28:34ตับทราบจ้า ภาวดีกำลัง
28:36มา ไป
28:54โมท ต่อดี
29:09โมท ต่อดี
29:20โลดิ
29:49อันนี้เชื่อว่า ไม่เชื่อว่า หาย
30:03นุ้นไว้
30:21อันนี้เชื่อว่า หายนุ้นไว้
31:00ภาวดีส่งเข้าความ ประบอกว่
31:01า มีคนตามเข้ามา
31:02งั้นเราต้องเจอตัวภาวดีก่อน
31:03พวกมัน
31:19อันนี้เชื่อว่า หายนุ้นไว้
31:31คุณกล้าตะวัน
31:33ภาวดี
31:41ภาวดี
31:42ไอ้โจร
31:44ที่องellyได้
31:51จัดปตกรปตกรดปติ
31:53จัดปติ
31:59นึก
32:00ธุял
32:01นึก
32:02นึก
32:09ธุyim
32:09จะยอด
32:10รี yมสกัดจำ priz
32:11สีดำไม่มีไปพ people
32:12มีคนล้าизสองคนเอากับป่าของพ
32:14าวดีไป
32:15ในนั้นมีฮาร์ดbr Church รีบ宜 möglich ทุก
32:17หน่อยให้สกัสจับดวน
32:19พาวดี...ทําใจดิดิไว้ พา
32:21วดีabilir
32:22พาวดีทําใจดิดิไว้ พาว
32:23ดี
32:25ฮาลOL ครับ
32:26มีคนถูกหญิง เ� RE exclus แห่วบั้ง
32:28ควัด
32:29รีบส่งรถพยาบาลมาดวนเลย
32:31พาวดี...พาวดีทําใจดิไว
32:33้ Happy
32:34พาวดี...ภาวดีๆ
32:39ภาวดี ภาวดี
32:41แอ้กก้า
32:42ภาวดี
32:42แอ้กก้า
32:45ภาวดีตายแล้ว
33:09ว่าไง
33:10ภาวดีกล้าค่ะ
33:11เช็คความเผ็นในเพจดัวเลยค่ะ
33:14โอเค
33:19อะไรวะ
33:23วันนี้ฉันตั้งใจจะมาบอกความจ
33:24ริงกับคุณทุกอย่าง
33:26รวมถึงที่ซ่อนหัดใดด้วย
33:30แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันจะมีชี
33:31วิตรอดไปเจอพวกคุณไหม
33:36ถ้าฉันเป็นอะไรไป
33:40ฉันอยากบอกให้พวกคุณรู้ว่า
33:43แซคกี้มันสร้างตัวตนขึ้
33:44นมาใหม่
33:46แล้วตอนนี้มันก็อยู่ใกล้พวก
33:47คุณมากๆ
33:49มันคือจากกิจ
33:51แล้วมันก็กำลังจะใช้เด็กๆ
33:53เป็นเครื่องมือ
33:55ไปช่วยเด็กๆให้ได้
33:57แล้วเด็กๆ
33:59จะช่วยคุณกระชาดหน้ากากมัน
34:09เราตามหามข้ำมาต้างนาน
34:11สุดท้ายมันอยู่ใต้จุหมุกเร
34:12านี่เอง
34:13ถ้าさいแจ็ magazines กับ Ás J rubber are friends
34:17คนที่ตกอยู่ในอันตรรายตอนนี้
34:19ที่สุด
34:21ก็คือ memory
34:21xus Combah in the bought Hygaggy is something like
34:38เพราะหมวดแต่คิดว่าอยากจะลื
34:40มอดี ไม่คิดว่าวันนี้มันจะ
34:42สำคัญมาก
34:44ก็แกไม่ใช่พวกบ้าสมบัติแ
34:45บบฉันนี่ ฉันนี่น่ะ ไม่ทิ้งอะไร
34:47ซากอย่าง
34:49เชื่อไหม ของที่แกทิ้งวิธีค
34:51อนโดม ป่านนี้ยังอยู่เหมือนเดิ
34:53ม
34:55จริงเหรอวีนา อืม
34:57ตอนฉันไปทำเด็กหลอดแก้กว่
34:59าจักกี้ ต้องใช้เอกสารประวัต
35:01ิเยอะมาก
35:03ทั้งบัติประชาชนสำนาวทะ
35:05เบียนบ้าน ผลตรวจสุขภาพ ฉ
35:08ันไม่แน่ใจว่ามันยังอยู่ไ
35:09หม
35:10ถ้าแกแน่ใจว่ามันไม่ได้ท
35:12ิ้ง ฉันก็แน่ใจว่ามันยั
35:13งอยู่ เพราะฉันไม่ได้ทิ้งอะไรเลย
35:16จริงเหรอวีนา แกนี้สมเป็น
35:19เพื่อนรักฉันจริงๆ ถ้ามันย
35:21ังอยู่นะ เราก็จะมีเอกสารประวัต
35:24ิ
35:25แล้วก็พันสปอร์ตของจักกี้
35:27เพื่อยืนยานตัวตนของเขา
35:29ไอ้จักกี้
35:31ข่าวนี้แก่ไม่รอดแน่
35:34ไปค่ะ
35:56ตอย
35:57ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวแบบนี้หล
35:58ะ
36:00พร้อ้แค่อยากอยู่เนี่ปเ�ONEYأบ
36:02คนเดียวที่ผักนะค่ะ
36:07บางครั้งความเฎียวเนี่ย
36:09มันก็ทำให้เราด้วยินเสียงตั
36:11ว chips ขึ้น
36:14คนเราเนอะบางทีละแล้ว
36:16ก็ไม่ได้ครวยการอยู่คนเดียวนะ
36:18แต่ครวยกวนป ew ฝรรีคติที่ไม่
36:19มีใครมากกว่า
36:23จริงค่ะ พร้อยรู้สึกว่ามี
36:26คนอยู่รอบตัวพร้อยมากมาย
36:29แต่ทำไมพร้อยถึงกลับรู้สึก
36:31ว่าพร้อยไม่มีใครเลยค่ะ
36:34พร้อยไม่ต้องกลัวนะ
36:37เพราะพร้อยมีคนอยู่คนหนึ่งที่
36:39รักพร้อยมากเลย
36:41แต่พร้อยอาจจะยังไม่รู้ว่า
36:42เขาเป็นใคร
36:47อ่ามีเรื่องใหญ่จะพูดกับพร
36:49้อยมานานแล้วนะ
36:50อาวว่ามันถึงเวลาแล้วที่อ
36:52าวต้องบอกปลอย
36:55ปลอย
36:57อาวเป็น...
36:58ปลอย
37:13ช่างจริงด้วยอ่ะ
37:14พี่หรอ?
37:19เราไอ้หลักขาญพวกนี้
37:21ไม่ให้ทำอะไรกับมันได้บ้างหรอ?
37:23ตามหาพัชลาให้เจอ
37:25ไม่งั้นพุ่มตาย
37:28พ่อหลังวัด
37:30พ่อหลังวัด
37:32จะไม่มีใครมาสั่งผมได้ให้ผมหยุ
37:34ด
37:36มันจะเก็บรู้ว่าทำไม
37:38จะไปเป็นคนนั้น
37:41คนที่มันได้ดี
37:45ทุกวินาที
37:47อย่างสู้
37:48อย่างคน
37:49อย่างทำทุกอย่าง
37:52จะไม่ยอมแพ้
37:55เพื่อตัวฉันเอง
37:56และคนข้างหลัง
38:00ต้องหกต้องลมกี่ครั้ง
38:04ถึงจะได้ดี
38:06และเป็นคนมีค้าพอ
Comments