- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:30ทุกวัย ทุกวัย
00:38ทุกวัย
00:48แม้ไม่ใช่คนปรอง ยังคนอื่นเขา
00:55แม้จะดูว่าความในซ้ายตาเธ
01:00อ
01:00ขอบคุณจ๊ะพอ
01:02ไม่เคยทำให้คำว่าฉันรักเธอ
01:09ลดน้อยลงได้เลยสักวัน
01:13ขอเพียงเธอไม่ลือ
01:16ว่าคุณจ๊ะพ่อ
01:20เป็นอย่างโลกขึ้นให้
01:21ไม่เพียงทุกวัยหลอกสล cleans
01:22เป็นหนังพออทุกวัยรอตลอ
01:23ดว่าเป็นลูกเก็มภาใหลียั
01:25ง
01:25เป็นเด็กทุกเก็มภาใหนตัวท
01:27đếnกลังขุย
01:28พ่ออั BRIAN.พ่อจ๊ะポอากลล่งทำ
01:32ทิคุณจ๊ะ
01:34พ่อใช้ลูกพ่ออão grief
01:39ไม่าคุณจ๊ะ
01:41domain.BER.
01:42พอไอ้กันลูกของพ่อ
01:45ภายซื้อว่าอย่างกันแล้วแต่
01:46พอไอ้กันลูกของพ่อ
02:13แต่พอจะหาวิธีคุ้ยกับแม
02:14่
02:17จังใดลูกกันต้องในเรียน
02:18มหาไหลย
02:20พี่หลีบอดจ้าพ่อ
02:21เฮ้ย ขอบคุ้นเลยๆจ้าพ่อ
02:24พ่อยหับพ่อที่สุดเลย
02:36ขอเพียงเธอไม่เหล็ก
02:39ว่าใครอยู่ตรง
02:43ถ้าพี่มีสักคำ
02:45ไม่เป็นแล้วจ้า
02:46แค่นั้นก็เกิดพอ
02:53ให้คนอย่างเช้า
02:57ฝันดียิ่งกว่าคืนหน้า
03:02ไม่ว่าเป็นที่เท่าไรของเธอ
03:09เธอก็คือที่สุดเสมอไป
03:14เธอเพื่อเธอพอมีเหลือ
03:17แม่เพียงเสียวใจ
03:21เจอปั้งปั้งให้ฉันบ้างหรือ
03:25เปล่า
03:27และคนๆหนึ่งสิ่งไม่สำคัญ
03:33ก็ยังเฝ้ารอสักวันของเรา
03:39แค่อยากได้ยินว่ารักสักคำ
03:43เบาๆ ให้ฉันได้หรือเปล่า
03:48คนดี
03:52รักฉันบ้างหรือเปล่า
03:57คนดี
03:58รักฉันบ้างสักกันถูดอ่
04:03ะ
04:06มันสะอาดดอ่ะนี่
04:12พลอย อยู่ไหนลูก
04:14พลอย อยู่ไหนลูก
04:15กลับมาบ้านเธอ
04:16แล้วเราข้อมาคุยกัน
04:18พ่อเป็นห่วงลูกนะ
04:28พลอย พลอย
04:32เกาะนี้ยังขึ้น
04:35มาสมเด็จเท่าหาของเข้าทุกคน
04:36เลย
04:37ห้ะ
04:40เบาะรูนสิบายใสแล้วนิเล่น
04:47พลอย
04:47เพราะรูนหากนั้น
04:47ผลอยกายแหละ
04:52โภ่ะ
04:53เกิดเอียงขึ้น
04:56เธอรอคำนาจว้างตะอีกแล้ว
04:57เหรอ
04:59เบาะจ๊ะ
05:02พลอยเผอเหลือภัยแล้ว
05:04มันไม่บ้านไหนอยู่
05:05มันไม่พร้อมข้อว่าให้กั
05:06บพวก
05:06เราก็ไปหาอีกแล้ว
05:08ถ้าเป็นอ่ะ
05:14พอย!
05:15พอย!
05:23พอยเป็นอะไรอ่ะ
05:25ใครมันทำอะไรพอย
05:28โทรหาก็ไม่รับ
05:30รายก็ไม่อ่าน
05:31เราคิดว่าพอยโดนแก้งอุมบ
05:33ุญจับตัวไปอีกแล้ว
05:35เธอต้องฝ้าวเอาอีกอย่างตอนน
05:36ี้ก็ได้
05:38อยู่น้ำกันด้วยละ
05:39ใช่พอย!
05:44สำหรับคนอื่นนะ
05:46ที่นี่หมายจะเป็นแค่วัต
05:48แต่สำหรับพวกเราทุกคน
05:49ที่นี่คือบ้าน
05:52พอยสามารถเข้ามาดิ้มเมือเลยนะ
05:57ถึงว่านี้จะเป็นแค่วัติเล็
05:58กๆ
06:00เจ็อมิตภาพของพวกเรา
06:02ใหญ่บึ้ม
06:29พออยู่ที่วัดแล้วนะคะ
06:31ไม่ต้องเป็นห่วง
06:35ขอบใจมากนะจำขวัญ
06:37นะฝากดูแลพลอยด้วยนะ
06:53พัด
06:56กินข้าวหน่อยนะ
06:58เดี๋ยวโรคกับพอกำเริ่ม
07:07ทำไมวันนี้คุณป่ายังไม่ลงเม
07:09็ดหรอครับ
07:17อ้าว
07:18คุณป่ามาทำข้าวด้วยกันสิ
07:20ครับ
07:20ขอบใจนะจ๊ะพูเขา
07:23ที่นิกถึงป่า
07:25แต่ป่าคงกินไม่ลงหรอกวันน
07:27ี้
07:28ทำไมละครับ
07:30คุณป่าไม่สบายหรอ
07:39เปล่าหรอกจ๊ะ
07:43จะมีแต่พูเขาทั้งนั้นที่นิก
07:45ถึงป่าเนอะ
07:46อืม
07:48รักคนอื่นอ่ะ
07:51ไม่มีใครเห็นหัวป่าเลย
08:05ขอบคุณครับ
08:08คุณพี่ครับ
08:10อย่าพูดแบบนั้นต่อหน้ารานซ
08:12โอเคแล้วนะ อย่าให้ใครมาชุด ให้
08:15เธอตกต่ำลงไปได้หละ อันดู
08:17วัน
08:19ไปนะ
08:22เธอตกต่อ
08:23เธอตกต่อ
08:49ตอนนี้เหลือแกให้คนเดียวแล้ว
08:51นะ เพราะคนอื่นมันไม่มีโอกาส
08:52ได้พูดอะไรอีกแล้ว
08:59ผมรู้
09:01แล้วแกเจออย่างไร
09:04จะตายไปกับความรับ ไปช่วยเราหย
09:06ุดมานะ
09:13firm
09:18มี Hark ใดที่เก็บลักฐานทั้งหม
09:20ดไวร้
09:21ทั้งพันชีเกือด 밝혔 è ชื่อคนที่
09:24เกี่ยวข้องการ โส bilingual
09:25tender
09:25แล้วก็เส้นทางการส่งสินค้า
09:29ทั้งหมดเนี่ย อยู่ที่ภาวัติ
09:31แล้วภาวดิอยู่ที่ไหน
09:34แกต้องบอกพี่อยู่ เหมือนไเมอร์
09:36โทหกับเรา
09:37เราจะได้ไปช่วยภาวัติ ก่อนที่เข
09:38าโดลเหมือนพวกแก
09:40ไม่ จะทำให้เขาเดือดร้อน
09:43ผมไม่ให้เขาติดคุก
09:44พอลชัยฟังนะ
09:46ภาวดีเมียแกกำลังตกอยู่ใ
09:48นอันตลาย
09:48งั้นผมความเป็นคนติดต่อเขาเ
09:58อง
09:58ได้ เราต้องการแค่หาร์ดไดนั้น
10:02เบอร์อะไร
10:04089
10:067
10:07เกิดเหตุถัดคล้องในเรื่อนจำ
10:09ท่านแฉชิบดีมีคำสางแห้ง
10:10กัดตัวนักโทษแullenzelกับเหน
10:11วันครับ
10:13แต่ผมขออีกแค่นาทีเดียว
10:15ผมยังสอบส่วนเขาไม่เสร็จ
10:16ต้องขออ analogy นะคะ
10:18ไม่มีข้อย่องเว้นใดๆทั้งสิ
10:20้น
10:20เอาไว้พวกนี้ค่อยมาใหม่ก็แล้
10:22วกันครับ
10:22ไป
10:23ไม่
10:24พอหมายนี้
10:25นูที่เซษเผาจากกี้
10:27นูที่เซษ เผาจากกี้
10:32เซษเผาจากกี้
10:38พวกเรามสาวได้ข้อมูลหัดใด
10:39มาแล้วแท้ๆ
10:44แต่อย่างน้อยพวกเราก็รู้ชัดละ
10:46ว่าพวกมันทั้งหมดเป็นเคลือ
10:47ข่ายของอ่ะแจคกี้
10:50ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้เรารีบ
10:51เรียกตัวพอลชัยมาสอบสวน
10:52แต่ช้าเลยดีไหมครับ
10:54เรื่องนี้มันได้จบสะที
11:03ไน่แฮง
11:05เอ้อ จะไปไหนกันครับ
11:07ผมกลัวว่าพวกนี้มันจะสายเกิ
11:08นอัสอีmieจ
11:11เอ้อ ไปด้วยทิ้นครับ
11:13มีอะไรสโรช
11:17ปัชท์ดาครับ
11:19ผม cảmffeโทษนะครับที่ผงมาดึกๆแ
11:21บบนี้
11:22ผมไม่รู้จะพรึ้นไห้แล้วจริ
11:23งๆ
11:24เกิดอะไรขึ้นอ่ะ
11:26พวกมันมาที่บ้านนะครับ
11:27มันมาบังครับผมอ่ะ
11:28กับนุษ ให้เสร็จลุปพล้อยให
11:30้มัน
11:31มันจะเอาฟรอย ไปด้วยครับ
11:32แล้ว แล้วตอนนี้ฟรอย อยู่ที่ไหน
11:34เพราะผมบอก ฟรอย เขาไปอยู่กับพ่
11:36อ เขา
11:37ฟรอย ก็เสียใจแล้วออกจากให้บ
11:38้านไปเลยครับ
11:40ตอนนี้ ไปอยู่ที่วันตับกันมิ
11:42้น กับเพื่อนๆ เขานะครับ
11:43peeled จักกี้ มัน предложi ทำรายครอบครัว
11:45เธอใช่มัน
11:46เธอถึงนี่ย大哥 ยอมเองเอกสารนั่
11:48น
11:48ใช่ครับ ผมขอโทษนะครับ
11:51ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ
11:52มันขู่ค่าผมกับครอบกลัว
11:54คุณพระเชลาช่วยพลอยด้วยนะครั
11:56บ
11:57คุณเป็นคนเดียวที่จะช่วยพลอย
11:58ได้
12:18กูไม่กิน เอาออกไป
12:21มึงจะอดได้อีกซะกี่มือ
12:23เดี๋ยวก็อดตายหรอกมือ
12:42ผมมีคำสั่งคุ้มครองพยาญ
12:43นักโทษที่ชื่อผ่อนชัยพิน
12:45ิตครับ
12:50พาไปก็ดี
12:51ถือนอยู่ที่เนี่ยมันได้อดข้
12:53าวตายแน่
12:54แล้วมันไม่ได้กินข้าวมาหล
12:55ายวันแล้วด้วย
13:06ไม่ใช่
13:10ขที่ยมมันได้iş
13:13Assim
13:15เราตามหวอแล้ว
13:16พระเก poverty
13:17พ่อไทยทำใจดีดีไหวๆ
13:22อื้อ
13:26racc糺 cay
13:27อะไร
13:28ระบ grand hockey คือให würden
13:32พ่อไทยพ่อไทย parec
13:33ต้องใจดีดีไหว
13:34จ็กกกกกกกกกAudi คือใคร
13:35หรือกฝว่า走enhay โเร็วก Давайте au
13:42จักกกี้
13:50มีรายงานว่า นายพรชัยพินิ
13:52ทย์ผู้ต้องหาคดีค้ามนุษย
13:53์และอุ้มบุญข้ามชาติ
13:55ได้เสียชีวิตภายในเรินจำเม
13:57ื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา
13:58ซึ่งเบื้องต้นตอนทีก็ได้ทำ
14:00การสอนิฐานว่า
14:01อาจจะเกิดจากภาวะหัวใจล้
14:02มเหลวเชียบพัน
14:04แต่ว่าก็มีรายงานออกมาค่ะว่
14:06า นายพรชัยได้ให้ปากคำสำคั
14:08ญกับตำรวจชุดสุดส่วน
14:10ก่อนที่จะเสียชีวิตเทียงไม่
14:12กี่ชั่วโมง
14:13ในขณะนี้นะคะ เราก็ต้องรอผลการ
14:15ชะในสูตร
14:15แล้วก็ยังไม่ได้ตัดประเด็นก
14:17ารรอบวางยาออกไปค่ะ
14:39รายชื่อคณะกรรมการพร้อมป
14:41ระวัติแนบครบค่ะบอส
14:43อย่าให้มีช่องโหนะ คนพวกนี้ต้
14:45องส่างหมดจบ
14:46ค่ะ
14:57คุณเป็นคนสั่งค่าพี่ผ่อนชั
14:59ยใช่ไหม
15:04ฉันไม่เคยเก็บคนที่ไม่มีประโ
15:06ยชน์เอาไว้ใกล้ๆตัวนะ
15:10แต่เขาเป็นหัวฉัน
15:11งั้นเธอก็ต้องเริ่มถามตัวเอง
15:15แล้วล่ะ
15:15ว่าเธอมีประโยชน์พอให้ฉั
15:16นเก็บไว้หรือเปล่า
15:34ตอนนี้บ่าแสเดียวที่เราเหลือ
15:35อยู่
15:36ก็คือภาวดีล่ะ
15:39แล้วเรายังไม่รู้เลยว่าเซฟภาว
15:40มันอยู่ที่ไหน
15:41แล้วภาวดียังปลอดภัยอยู่
15:42หรือเปล่า
15:57มีแอ็กเขาชื่อมาจนตอกส่งข
15:59้อความมันในเพจกู
16:01บอกว่าฉันมีสิ่งที่คุณต
16:02้องการ
16:03หลักฐานที่จะทรายเครื่องขายแก
16:05งอุ้มบุญ
16:10มาจนตอก
16:13หรือว่าจะเป็นภาวดีวะ
16:35หอมจันเลยครับแม่
16:42นี่แม่ทำบ้านี่หรักครับเนี่
16:43ย
16:44ใช่ครับ
16:45เยอะขนาดนี้เลย
16:48ก็มันเป็นของโปรดของผู้ข่
16:49าวนี้ลูก
16:51แต่ปกติแม่ม่าค่อยทำให้ผู้
16:52ข่าวกินนี่
16:54แม่บอกว่า
16:55พอหมายไม่มีประโยน
16:59แต่ว่าบางครั้ง
17:01มันก็ทำให้คนที่เรารัก มีความ
17:04สุขนะ
17:09ผู้ขาวรักแม่ได้สุดเลยครับ
17:23ผู้ขาว ผู้ขาวรู้ไหมลูก
17:26ว่าแม่เคยกรวนะ
17:28ว่าวันหนึ่งที่ผู้ขาวโตข
17:29ึ้น
17:32ผู้ขาวจะไม่หอมแม่แบบนี้
17:35ผู้ขาวจะหอมแม่จนผู้ขาวแ
17:37ก่เลยครับ
17:38แล้วก็จะดูแลแม่ตลอดไป
17:41มีแม่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
17:59เนี่ย
18:00ไม่เป็นไรลูก
18:02วันนี้แม่แม่แม่แค่อยากกอ
18:05ดผู้ขาวให้นาน
18:07ผู้ขาวรู้ไหม
18:09ว่าแม่
18:11ตักผู้ขาวมาก
18:13มากเจอไม่รู้จะพูดยังไงนะ
18:15แม่ก็พูดแบบนี้กับผู้ขา
18:17วทุกวันเลยครับ
18:18แต่วันนี้
18:21แม่อย่าให้ผู้ขาวจำคำแม่
18:23ไว้นะลูก
18:25เผื่อวันหนึ่ง
18:27ที่แม่ไม่อยู่ตรงนี้
18:31ผู้ขาวจะได้รู้ไวว่ว่า
18:33ไม่ให้รักผู้ขาวเสมอ
18:36ผู้ขาวก็รักแม่เหมือนกันคร
18:37ับ
18:57ขออนุญาตค่ะ
18:58อืม
19:08อืม
19:27ในที่สุด
19:29เธอก็รู้ที่ของตัวเองนะ
19:32พัชรา
19:38ที่สุด
20:08ขอโทษนะที่ฉันไม่ได้บอกราค
20:10ุณต่อหน้า
20:11เพราะถ้าฉันได้เจอคุณ
20:14ฉันคงไม่มีแรงจะเดินออกมา
20:17ทุกอย่างที่ฉันทำ
20:19ไม่ใช่เพราะฉันไม่รักคุณ
20:22แต่เพราะฉันรักคุณมาก
20:24จนไม่อยากให้คุณเหลือดร้อนเพ
20:26ราะฉันอีกต่อไป
20:31คุณบอกฉันเสมอว่าการเป็นรั
20:33ฐมันตรีคือความฝันของคุ
20:35ณ
20:36ฉันอยากเห็นวันที่คุณได้ยื
20:38นอยู่ตรงนั้นอย่างสง่างาม
20:40และการที่ไม่มีฉันอยู่ในชีว
20:42ิตของคุณ
20:44จะช่วยให้คุณไปถึงจุดนั้นได
20:45้
20:46ฉันก็ยินดีที่จะจากไป
21:20ฝากดูแลผู้ข่าวด้วยนะคะ
21:23บอกเขาว่าแม่ของเขารักเขามาก
21:27และจะรักตลอดไป
21:30รักคุณเสมอนะคะ
21:33พัชลา
22:04พัชลา
22:17ต้องลงกี่ปรัง
22:25อันวัตร
22:27ถ้าเธอเก้าออกจากบ้านไป
22:34เธอจะไม่มีวันได้เก้าขึ้นไป
22:36รัฐมุณตรีอีกเลย
22:37พี่รู้เหรอครับว่าพัชไปแล้ว
22:39พี่รู้สิ
22:41เพราะเขายื้นใบล่าออกที่หมุ
22:43นิทิ
22:44และพี่ก็คิดว่าเขาทำถูกแล้
22:46ว
22:47แต่เรื่องนี้พัชเขาไม่ผิดนะคะ
22:50เขาแค่เลือกที่ไม่ทำให้ผมเดือนร
22:52้อน
22:53ผมจะไม่ยอบปล่อยพัชไปเด็ดขา
22:54ด
22:55แล้วจะให้ผู้หญิงอย่างนั้น
22:56มาอยู่ข้างรฐมุณตรีว่าการกระ
22:58ส tick พอปอมสเนี่ยนะ
23:00ผมไม่สนสายตาไคลทั้งนั้นกั
23:01บพี่
23:02แต่ลูกเธอสน
23:05พูเขาจะต้องแบกอะไรต่อจากนี้ไป
23:09ลูกชายรฐมุณตรี
23:11มีแม่ที่เคยทำอุ้มบุนเทือน
23:15พูเขาจะต้องโดนล้อไปจนโตอย
23:18่างนั้นนะเหรอ
23:19แต่พัชเขาเป็นแม่อ:// ของเขานะ
23:20ครับ
23:22ก็เขาเลือกแล้ว
23:24พัสเขาทำหน้าที่แม่ให้กับผ
23:26ู้เขาอย่างดีที่สุดแล้ว
23:29อย่าเอาความรู้สึกส่วนตัว
23:31มาทำลายสิ่งที่เธอกำลังสร้าง
23:32สิ
23:33อันวัตย์
23:37พ่อครับ
23:40นี่พ่อเพิ่งกลับมาหรอครับ
23:46เราแม่ไม่ได้กลับมาด้วยกันห
23:47รอ
23:54แม่เขาไปทำธุระสำคัญหรอลู
23:55ก
23:57อาจจะไม่อยู่หลายวันหน่อย
23:58ถึงว่าทำไมวันนี้แม่เขาทำตั
24:01วแบกแบก
24:02แถมยังอบเบาวนี้ให้ผู้เขากิ
24:04นนั้งเยอะ
24:06ที่แท้ก็จะไม่อยู่บ้านหลายวั
24:07นนี้เอง
24:17ดึกแล้วไปนอนไปลูก
24:19ถ้าอย่างนั้นพ่อก็ไม่นอนเป็น
24:20เพื่อนผู้เขาเลยครับ
24:42ก็จะเอาแบบนี้จริงๆใช่ไหม
24:44ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง
24:45แบบนี้
24:47ฉันจำเป็ดต้องทำนะ
24:49เพื่อฉันจะต้องปกป้องพลอย
24:51แน่จัยนะว่าจะมีเสียใจที่
24:53หลัง
24:54สิ่งหนึ่งจะทําให้ฉันเสีย
24:55ใจ
24:56ก็คือการที่ฉันอยู่บ้านหลัง
24:58นั่นensor
24:58traps brigade dad
25:01ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรจะต้องเสียแล
25:07้ว
25:09ไม่มีตำแหน่ง ไม่มีหน้าตา ไม
25:13่มีคุณอนุวัติ
25:15มีแค่ฉันกับความจริง จะต
25:17้องเปิดโปรง
25:18ไอ้จักกี้มันกำลังเอื่อม
25:21มือมาถึงทอยแล้ว
25:24ถ้าฉันอยู่เฉยๆ โดยไม่ทำอะไร
25:26ก็อย่าเรียกตัวเองว่าแม่
25:27อีกต่อไป
25:29งั้นฉันก็จะอยู่ข้างแกเสมอ
25:34ไม่ว่าแกจะเลือกทันนั้น
25:38ออนุวล
26:05เชิจเจ็ดเร็กมันจะขึ้นอยู่แล
26:06้ว
26:07ถ้าไม่ไหวก็พักก่อนให้พ้
26:09อย
26:13โอเค บ้าพ้อย
26:17โอเค
26:19เขาก็คิดอย่างไปเรื่อยเป้ยเหล่ะ
26:22สิบอกลับบ้านอีลีบ้าพ้อย
26:25หน้าสมเด็กโทษหาเมือนมือแล
26:27้วนะ
26:33ให้พ้อยกลับไปในทานอ่ะอย่าง
26:34ละเอือย
26:37พอกับแม่นุกพ่อยให้คนอื่นไป
26:38แล้วอ่ะ
26:42แต่คนคนนั้นอ่ะ
26:45เขาก็คือพ่อแท้ๆของปร้อยนะ
26:51พ่อที่เข้าบ้าเคยเห็นหนา
26:54บ้าเคยอยู่นำ
26:57บ้าเคยหัวจากเลยอ่ะ
26:59สิหัยเข้าไปอยู่กับเขาใดจั
27:01งใดอ่ะ
27:13ขอบใจทุกคนในหลายด้วย
27:15เดี๋ยว
27:16เข้าขอยู่คนเดี๋ยวจากพากก่อน
27:39Engineers
27:40เจ้า marketing
27:50คุณนาคนสวย
27:56มีอะไร
27:57กระปลายให้นาฟังได้นะ
28:00คิดว่า
28:02นาเป็นแม่ของหนูก็ได้
28:20อย่ามานั่งร้องให้ที่เดิมอยู่อ
28:22ีกแล้วพลอย
28:31คุณพัชรามาที่นี้ได้ยังไง
28:33คะ
28:34ฉันไปหาพลอยที่วัด
28:35แต่ไม่เจอก็ดาวว่าพลอยน่าจะ
28:38อยู่ที่นี่
28:39พลอยจะกลับแล้วค่ะ
28:43อย่าสิพลอย
28:48พลอยจำวันนั้นที่เราเจอกันได้ไ
28:50หม
28:52ว่าฉันเคยบอกกับพลอยว่ายั
28:53งไง
28:56จำได้ค่ะ
28:59คุณเป็นคนบอก
29:01ว่าให้หนูคิดว่า
29:03คุณเป็นแม่ของหนูอีกคน
29:07แต่วันนี้
29:11ฉันไม่อยากให้พลอยแค่คิด
29:16วันนี้
29:18ฉันจะพูดมันด้วยป่าของฉั
29:20นเอง
29:23ในที่สุด
29:27ฉันก็กล้าพูดมันออกมา
29:32อย่าค่ะ
29:43ฉันคือแม่แทะแทะของพลอย
30:02ฉันคือแม่แทะแทะของพลอย
30:07ต่อไปเนี้ย
30:11แม่จะไม่ใช่คนที่คอยยืนดูหนู
30:13อยู่ใกล้ๆ
30:17ไม่ใช่คนที่แค่ยืนพาเช็ดหน้
30:19าให้หนูตอนร้องหาย
30:24แต่แม่จะอยู่ข้างข้างหนู
30:28ในฐานะแม่
30:37หนูรู้มานานแล้วค่ะ
30:42หนูได้ยินคุณกับคุณอนุวา
30:44สคุยกัน
30:46ว่าคุณรู้สึกอึดอัดมาก
30:48ที่ต้องปิดบางเรื่องหนูไว้เป็
30:50นความรับ
30:52หนูเลยไม่กล้าพูดอะไร
30:54ไม่กล้าแม่แต่จะอยู่กล้ๆ
30:58เพราะว่าหนูไม่อยากให้คุณต้
31:00องมาเดือดร้อนแล้วหนูอีก
31:07หนูไม่เคยทำให้แม่เดือดร้อนเลย
31:08นะลูก
31:12สิ่งหนึ่งที่ทำให้แม่อึดอ
31:14ัด
31:21ก็คือ
31:24การที่แม่ไม่ได้รักหนูยังเป
31:26ิดเผย
31:30ไม่มีสิทธิ์ได้กรอดหนู
31:35ไม่มีสิทธิ์ได้เรียกหนูว่
31:36าลูก
31:42คุณเคยตามหาหนูไหมคะ
31:47ทุกวัน
31:50ไม่มีวันไหน
31:53แม่ไม่คิดถึงลูก
31:58กลางแรกที่แม่เจอหนู
32:01แม่ก็รู้สึกได้ทันที
32:04ว่าหนูคือลูกของแม่
32:09แต่แม่กลับทำอะไรไม่ได้เลย
32:12ว่าแม่หมวดแต่กรัว
32:15กรัวว่าอดีตของแม่
32:18จะทำร้ายคนที่แม่รับ
32:24นูค spring up
32:25หนูเข้าใจคะ
32:27คุณไม่ต้องรู้สึกขิดอะไร
32:30และไม่ต้องทำอะไร เบื่อหนูทั้งนั้น
32:32добрacad
32:35ไม่
32:35แม่ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว
32:37แม่ไม่ใช่ภรรยาว่าที่รัฐ
32:39มณตรีอีกต่อไป
32:42แม่ไม่ต้องปิด
32:44ไม่มีอะไรต้องแอบ
32:46ไม่ต้องคอยืนอยู่ครั้งหลังครั
32:48Save
32:52ให้ยังหิวกับลูกแค่สองคน
33:02ขอโอกาสแม่
33:05ได้ทำนาชีของแม่
33:08ที่ไม่เคยทำให้ลูกมาตลอด 20 ปี
33:10ได้ไหมลูก
33:15ได้ไหมลูก
33:23โอเค
33:36ขอบคุณ
33:55พี่...
33:56พี่...
33:59พี่...
34:13พี่...
34:15พี่...
34:19นั้นไทย
34:34ปล่อยลูกฉันเดี๋ยวนี้นะ
34:37แต่พลอยเป็นลูกของฉันนั้นลง
34:39นุก
34:39ไม่ใช่ลูกของเธอ
34:41ลูกของเธอเหรอ
34:43และเกิบ 20 ปีที่ผ่านมา
34:45ใครเป็นคนเลี้ยงดูพลอย
34:47คุณเหรอ
34:53นี่พลอยกลับบ้าน
34:55ไม่
34:56วันนี้ฉันมาหาพลอยในฐนาแม
34:59่ของเขา
35:01ฉันจะไม่ยอมปล่อยมือเขาอี
35:03กแล้วเด็ดค่ะ
35:04แต่ฉันกับพี่เด็ด
35:06เซ็นยกสิการปลุกครองให้กับ
35:07พ่อทะแท้ของพลอยแล้ว
35:10และเขาก็กำลังมารับพลอยไปอยู่
35:11ด้วย
35:12นงนด
35:14เธอปล่อยให้พลอยไปอยู่กับเขาไม
35:15่ได้
35:17เธอก็รู้นิว่าเขาเป็นคนยังไ
35:19ง
35:20แล้วฉันทำอะไรได้ล่ะ
35:22คนอย่างเขาอย่างได้อะไรก็ต้องได้
35:27แต่พรอยเป็นลูกของเรานะนองหนูต
35:30เธอจะยกให้เขาไปแบบนั้นไม่ได้
35:33แล้วคุณหยุดเขาได้เหรอ
35:37อย่าลืมนะ
35:39เขาไม่ใช่แค่พ่อแท้ ๆ ของพร
35:40อย
35:41แต่เคายังเป็น
35:48เขาเป็นใครเหรอจ๊ะ
35:52ตกลงพ่อแท้ ๆ ของปรอยคือใ
35:54ครจ๊ะ
36:09ทุกคนพูดเหมือนปรอยเป็นสิ่
36:11งของ โดยไม่ค่ายมีใครเล่าอะไรให
36:17้ปรอยฟังเลย
36:19โดยเฉพาะเรื่องของพ่อ
36:25พรอยไม่ใช่ของเล่นให้ใครมาแย่
36:27งกันนะ
36:28ถ้าพรอยไม่มีสิตรเลือก
36:32พรอยก็จะไม่ไปอยู่กับใครทั้งน
36:33ั้น
36:34ทุกคนต่างแย่งกัน
36:42คอยมีใครถามบ้างไหม เมื่อพรอยอย
36:45ากอยู่กับใคร
36:46eur you
37:03แม่
37:06แม่ยังไม่หายดีเลยจ้ะ
37:07แม่จะออกมาทำไมจ้ะ
37:10ถ้าแกเป็นห่วงฉัน
37:12แกก็กลับไปดูแลฉันสิ
37:19ถ้าการกลับไปบ้าน
37:21คือการที่พลอยได้กลับไปดูแลแ
37:23ม่
37:24พลอยกลับไปอยู่แล้วจ้ะ
37:28แต่ถ้าพลอยกลับไปแล้วแม่ส
37:30่งพลอยไปอยู่กับคนอื่น
37:32พลอยก็ยังยืนยันคำเดิมว
37:34่ายังไงพลอยก็ไม่ไป
37:37โอ้ย นังพลอย
37:40แกนี่อยากจะเห็นฉันตายจริงๆ
37:42เลยใช่ไหม
37:52พร้อยไม่อยากเป็นภาระของใครอี
37:54กแล้ว
37:58ถ้าตัวปัญหาของทุกคนมัน
37:59คือพร้อย
38:01ถ้างนั้นพร้อยขออยู่คนเดียวด
38:02ีกว่าจ้ะ
38:07ไม่มีใครมีสิทธิ์ในชีวิ
38:09ตของพร้อย
38:09นอกจากตัวพร้อยเองอีกแล้ว
38:13พร้อยลูก พร้อยกลับพา
38:16ไม่ต้องมีใครตามพร้อยมาแล้วนะ
38:18จ๊ะ
38:20ไม่งั้นพร้อยจะไปอยู่ในที่ที่ท
38:22ุกคนหาพร้อยไม่เจออีกเลย
38:55จะไปเป็นคนนั้น คนที่มันได้ดี
39:03ทุกวินาที ยังสู้ ยังทน ย
39:07ังทำทุกอย่าง
39:10จะไม่ยอมแพ้ ว่าตัวฉันเอง
39:14และคนข้างหลัง
39:17ต้องหูต้องลงกี่ครั้ง
39:21คือจะได้ดี
39:24และเป็นคนมีค่าพอ
39:30รู้อะไรมากไปเนี่ย อันนั้นตลาย
39:32ฉันมีฮัดดายที่คุณต้องการ
39:37พรุ่งนี้ 4 โมงเย็นเจอกัน
39:40ภาวดีส่งเข้าความประบอกว่
39:41ามีคนตามเข้ามา
39:42งั้นเราต้องเจอตัวภาวดีก่อน
39:43พวกมัน
39:46พี่เนธ ฉันจะเกรียกก่อมพอ
39:48อัยมา
39:48ให้มีกว่าฉัน ถ้ารักลูกร
39:50ักเมียก็ช่วยทำตามที่พูดด้
39:53วย
39:53ถ้าฉันสู้ในเกมของเขา ฉันไม
39:55่มีทางชนะแน่
39:56แล้วแกทำอะไรอ่ะ
39:57ยิงปืนนัดเดียว ล้มทั้งขบ
40:00วนเลย
40:00จะไปเป็นคนนั้น คนที่มันได้ดี
40:08ทุกวินาทียังสู้ ยังทน ย
40:11ังทำทุกอย่าง
40:15จะไม่ยอมแพ้ ว่าตัวฉันเอง
40:19เล็กผลข้างหลัง
40:22ต้องหกต้องล้มกี่ครั้ง คือจะ
40:27ได้ดี
40:29และเป็นคนมี
Comments