- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:30ตัวสามมันวง Pop
00:53ฉันที่มีเพียงครึ่งดวง
00:58ขอรักที่จะต้องเต็มในส่วง
01:03อดใจครึ่งดวง
01:06เฝ้ารอมะหน้าหน้า
01:10จัน เอาไว้จันที่ลอยเด่นฟ้า
01:15จะมีน้ำตาลังมาเหมือนฉันบ้างไหม
01:22ความรักมันฉันห่างใคร เส้าไกล
01:26ไม่รู้วันไหน
01:29หัวใจทึกจะเต็มดว
01:46สัน กับแม่บัว เจ้าจุงรีบหักห้ามใจเสีย
01:49คนที่จะอยู่อย่างเดียวได้
01:51มันก็คือตัวเจ้า
01:54ผมฉายทองเขา
01:55เรากลับกันก่อนดีกว่าพยาค่ะ
01:56ถ้างไม่กลับ
01:57จนกว่าค่าจักก้ายพิจของนานมา
01:59แล้วลงจะทํายี่ย่งไหร่
02:03ข้ามารับข้อเสนอของเจ้า
02:04จังรายงานความเครื่อนไว
02:08ของวังหน้าให้ข้ารู้
02:11ถ้ามีวิธีส่งนานกลับดูของนานหรือไม่ open
02:14ถ้าผมจะรู้ได้ยังไง ว่าคุณจะไม่ทำห่วงเวลาปันปวน
02:18แค่คุณย้อนเวลากลับไป แค่เพียงเสียววินาทีต่อ
02:21ชาตาชีวิตของใครบางคน อาจจะเปลี่ยนแปลงไปเลยตลอดการก็ได้
02:44พุนบอกคุณตกน้ำหรอ?
02:47ใช่ค่ะ ฉันโ plants bers Anal สาวน้ำpasแต่ว่าคitions น้ำ religion
02:52แล้วฉันคิดว่า ถ้าฉันกลับไปใต้น้ำได้ก็ s k tape ฝ่งแล้ว
03:02สายน้ำ ก็เปรียบดังเส้นทาง
03:05ถ้าหากเราไม่มีประตู หรือกุ๋แจ
03:09คุณจะเด็นทางได้ยังไง
03:10แล้วประตูที่ท่านว่า อยู่ขนใดกันหรือขอรับ
03:17ประตูอยู่ตรงนุ่น
03:20ประตูจะอยู่บนสวรรย์ได้เยี่ยงไหร่กัน
03:25ด่วงจัน จะโคจรมาอยู่ระหว่างโลกและดวงอาทิตย์
03:34จนกระทั่ง แสงอาทิตย์ไม่อาจเล็ดลอดออกมาได้
03:37จึงเกิดเป็นความมืดดังราตรีแม้จะเป็นกลังวัน
03:40เมื่อนั้น ประตูการเวลาก็จะถูกเปิดออก
03:44ความมืดมิดดังราตรีแม้จะเป็นเวลากลังวัน
03:50พี่สุดตัพา ไปไหนอ่ะ
03:53ไปที่ประตูการเวลา
03:55สุริยุประราคาเต็มดวง
03:57ใช่
03:59จริงด้วย
04:01ตอนที่ฉันตกน้ำมา
04:03มันเกิดปากฏการสุริยุประราคา
04:05หรือว่านั่นคือเงื่อนขายที่ทำให้ประตูเปิดค่ะ
04:09และสุริยุประปาปาคาคือสิ่งใดหรือครับ
04:13คือสุริยุประราคา
04:15หรือว่านั่นคือเงื่อนขายที่ทำให้ประตูเปิดค่ะ
04:19และสุริยุประปาปาคาคือสิ่งใดหรือครับ
04:25คือราหูองพาธิตค่ะ
04:27อืม เก่งมากลูก
04:29หากสิ่งนั่นคือประตู
04:33และสิ่งใดคือคุณแจหรือครับ
04:37สิราจันภา
04:39คือคุณแจของประตูการเวลา
04:43วันพรุ่งนี้เป็นวันสุริยาฆาศ
04:47คุณไม่ห้าผมที่นี่
04:50คุณจะได้พบคำตอบความฝันของคุณ
04:54จริงด้วย
05:04วันที่ฉันตกน้ำ หินนั้นมันเปล่งแสงด้วยนะคะ
05:09พลังดึงดูดของมัน ทำปติกริยาระหว่างโลก ดวงจรรษ และพาทิตย์
05:16ผู้ได้ที่ครับพร้องหินนี้ แล้วตกลงไปในน้ำ
05:20ผู้นั้นก็จะถูกดึงดูดเข้าไปในช่องโหวของการเวลา
05:26แน่บัว และสิลาจันทาที่ว่าอยู่กับตัวเจ้าหรือไม่
05:34ฉันห้ามันหายไปแล้ว
05:36อ่า ถ้าคุณไม่มีสิลาจันทา คุณกลับไปไม่ได้ฉันต้องกลับไปหาหินนั้นก่อน
05:45แต่คุณรู้มั้ยคะ ว่าจะมีสุรยุปราคาเกิดขึ้นอีกทีเมื่อไร
05:52ตามที่ผมคำนวนก็อีกสองเดือนประตูกันเวลาก็จะถูกเปิดอีกครั้ง
05:58อีกครั้ง
06:00แสดงว่าฉันต้องทนอยู่ที่นี่แค่สองเดือน
06:02แล้วฉันก็จะได้กลับบ้านแล้วคุณ
06:05แค่สองเดือน
06:08ค่าดีใจกับเจ้าด้วยนะ ไม่บัว
06:28ออกไปนานเทียว
06:43ค่ามีอยากลาดสะ
06:58พวกเรียบทกเหตุ
07:22เจ้าเจ้า
07:52- ส่งพิษของเจ้ามาเสียน่ากินี้ ค้าที่คุณต้องจะแตกจังจากใช้อื่น แพ้จริงแล้ว ทำกับประสุดพิษของค้าเช่นกัน
08:12- ไม่เป็นสายิ่งนะ นี่เจ้าคิดกันนั้น หรือว่าคนยิ่งค่าจะลักคนยิ่งเจ้า
08:17- ค้าเพียงต้องการเป็นหรือธรรมดา เพียนต้องการให้วันเก่าๆของค้ากลับมา วันที่ถ้ามีลูก
08:26มีหัวละหยวดให้การร้อมหน้า ไม่ใช่ใช้ชีวิตตามลำผังเยี่ยงนี้
08:31- พบปัก แล้วเจ้าคิดเหรอ ว่าจะมีคนลักษัตร์ป่าเยี่ยงเจ้า น่าจะอีสเอียนยิ่งนัก ส่งพิษของเจ้ามา
08:40- ยังการย extractingหรือดว่า น่ากินี้ อ่าปัก อ่าปัก น่ากินี้
09:01- จิ้งimoreม hizo ยาด้วยก็ไม่ได้พลักลับอ้ compliments
09:07เฮ้ย ล่าว่า ลูกเราหนีกว่าดีกว่า
09:12แต่เขายังไม่ได้พิ้นของนางมา
09:14มา ล่าว่า ชิค่าไม่ขอมาองสำคัญที่สุด
09:17เขาว่า เขา พิ้นกับไปตั้งหลากก่อน
09:20แล้วก็กลับมาหานางใหม่
09:22เชื่อค่า เชื่อค่า
09:26ไป
09:37ไม่ถูก ไม่ได้ มาแล้ว
09:40ไม่แล้ว
09:43ไม่มีเนี่ย
09:51ไม่ได้
09:54ไม่ได้
10:05ไม่ไม่ได้
10:06ไปแล้ว ไปแล้ว
10:36สุดหล exped
10:57เฮริบพร้อมแล้ว ขอเกินท่างกันเธอ
11:04บอกด้วย บอกของการ
11:06ฟัน! เดี๋ยวด้วย!
11:08ฟัน!
11:14เอ้ย!
11:15ฟัน!
11:24โอ้ย!
11:26อีกนิดเดียว!
11:27ข้าจักได้พิศนักกินีประโคมอยู่แล้วเที่ยว!
11:31ฟันประบาด...
11:32เพียงแก้ฟันประบาดรอจิวิตมาได้เนี่ย
11:35อ่ะข้าว่ะ...
11:36มันก็เพียงพอแล้วเมื่อก่ะ
11:40เจ้าโดนนังกัดมาหรือครับ?
11:42ใช่!
11:45นี่...
11:46ข้ามี...
11:48ยา...
11:49ว่านสีเหลือดนี่...
11:51เพียงแก้กัดดึงเนี่ย
11:53มันก็จะช่วยเฉลาะพี่...
11:55สีกำลัง...
11:56ทำร้ายร่างกายก็อยู่...
11:58ในชั่วข้าว...
11:59นี่ไหร่พร้าวค่ะ
12:01ก็จะ...
12:02ก็จะ...
12:03ก็จะ...
12:04ต้อง...
12:09ค่ะ...
12:17หมายความว่า...
12:19ตอนนี้ไหร่ในร่างกายของเจ้า...
12:21มีพิศนากินีอยู่กระนั้นหรือ?
12:23ใช่เมื่อค่ะ...
12:25มันจะขอ...
12:27พี่...
12:29ทำได้มุของ...
12:30ชั้น...
12:31เกิด
12:44ต่อประบาดเพื่อขวนประรองเลือด!
12:46ต่อประบาดข้าเขาด้วยเห็นอันใจพริฟักไปค่ะ!
12:50หรือไปไอ้ค่ะ
12:55ขอบความหาย ยาลักษะโลก เป็นช่วยผู้คน
13:02พวกมัก
13:04ผิดของนาคิดีไม่สามารถรักษาโลกได้
13:06เจอมันถึงมูกขาวดิ่งนะ
13:08หับประบาล ลอกหวงคำม้อม
13:20พิดของนาคิดนี้
13:38ในที่สุด ข้าก็ได้มันมาทอง
13:42อายุทยาจะต้องเป็นของข้า
13:50ยาซ่อดิเซอมัน
13:52อายุทยา
13:59ใช้
14:06ปู้จักพวก friendly
14:10ปู้จักพ่อมัน
14:12กลับไปยุทยาป่ะเดี๋ยวนี้
14:25พูดจักข้ามุ้ง
14:43แค่ฉันตัดสินใสจะเดินไปข้างหน้าแล้วอ่ะ
14:49ฉันไม่มีทางจะหันหลังกว่ามาเดินขาย
14:51แล้วเจ้าไม่เป็นห่วงคนที่อยู่ข้างล้านดอกครึ่ง
14:54อร้อยด้านฟ้า
15:07โอ้ย
15:09โอฮะ
15:11โฮะ
15:15กุณน้าบินสวยมาก
15:18ไม่เคยเห็นชัดข้านีมาก่อนเลยแล้วเนี่ยเจ็ก
15:23เอาเลยแล้วนี่น่ะ แจง
15:25ข้ามไม่เห็นมีพีนสักคัน
15:28ออกจัน
15:30มานั่งนี่ดิ
15:31วางกออี้ไว้ให้แล้วเนี่ย
15:41นี่ เอาตาสองไปในรูนี่
15:48ไม่ใช่ปืน มันไม่ละเบิดหรอกนะ
15:53เฮ้ย คุณป๊ะ
15:55เจ้าแปลงข้ากับนั้นดิ
15:57ขอโทษ ไม่แก้งแล้ว
15:59เจ้าแปลงข้ากับนั้นดิ
16:01ขอโทษ ไม่แก้งแล้ว
16:23ต้องดูก่อนเลย
16:25ต้องดูก่อนเลย
16:29ติดตาไว้ข้างหนึ่งมันจะมองชัดกึ้น
16:31ติดตาไว้ข้างหนึ่งมันจะมองชัดกึ้น
16:33ติดตาไว้ข้างหนึ่งจะมองชัดกึ้น
16:35ติดตาไว้ข้างนึงมันจะมองชัดกึ้น
17:05โอ้โห ข้างไม่เคยเห็นดาวใกล้เช่นนี้มาก่อน
17:19ไม่เห็นเหมือนพินธ์สักหน่อย
17:26ก็ตำนานเขาบอกว่าเป็นพินธ์ก็มองให้เป็นพินธ์สิ
17:32ตำนานกันอะไรพ municipal
17:35ตำนานกลีก kind of
17:37เค้าบอกว่าพินธ์อันนี้เป็นพินธ์ของนักตนตีคนหนึ่ง
17:41ที่ลงไปนาลกเพื่อชู客ชีวิตของคนรักที่ตายจากผลิปístงู
17:47มันเป็นตำนานรักก็จริง แต่มันก็เฦ thấy nature
17:51ศาร์ท
17:52เซ้ากันอะไรนี่
17:54กะเทพระเจ้าแห้งนาลก แล้complา она
17:57เขาบอกว่าเขาจะมอบชีวิตให้กับผู้หญิงคนอีกครั้งนึง
18:01แต่โดยมีข้อแม้ที่ว่าในระหว่างที่ชายคนเนี้ย
18:04เขากลับมาสู่โรคมนุษย์
18:07เขาต้องมองไปครั้ tud calidad
18:09ห้ามหาหรับกลับมามองคนรักษณ์ที่เดินตามมาข้างหลัง
18:13ไม่อย่างนั้งไว้พระเจ้าแห่งน 했어요
18:15เขาจะเอาดวงวิงยาhanของผู้หญิงậy ไปตลอดการ
18:18เจ้าอย่าหมอข้านะว่า
18:25เขาหันหลังกลับมามอง
18:34แล้วหากเป็นเจ้าแล้ว จะหันหลังกลับมาหรือไหม
18:42ฉันไม่เหมือนนักโดนตีของนั้นหรอก
18:44เพราะถ้าฉันตัดสินไซต์จะเดินไปข้างหน้าแล้ว
18:49ฉันไม่มีทางจะหันหลังกลับมาเด็ดค้าย
18:57แล้วเจ้าไม่เป็นห่วมควรที่อยู่ข้างหลังดอกหรือ
19:15เธอเป็นของนั้น
19:18เข้าไปข้างในดีกว่า
19:23คุณดูต่อได้เลยน่ะ
19:25ดูไปเรื่อย ๆ อาจจะเจอทางช้างเผือกก็ได้
19:34ทางช้างเผือกอะไรจะไปอยู่มανท้องฟ้าได้เหล่า
19:37คงหยอบค่าได้มีกระมัง
20:07พี่รักเขาใช่ไหมคะ
20:13แถบฟังผู้ใหญ่คุยกันเหรอคะ
20:17พี่มีความรักแล้วก็ไม่ต้องกลับบ้านก็ได้นี่คะ
20:22น้องพิมพ์คิดว่าพี่คนอยู่ที่ไงหรอคะ
20:27พี่อยู่กับใครแล้วมีความสุข
20:31ก็ควรอยู่กับเขาที่นั่นหรือเปล่าคะ
20:35ฉันไป surround Pengadeceที่ prata
20:42พี่มีอีกความสุข
20:45ให้ความสุข
20:50ยัง marched contre
20:54ว implิด fé
20:56mtemer
20:57โก
21:00ก็ใจ
21:03ในเมื่อนท่านดูวิธีการเดินทางข้ามเพลา เหตุใดจึงไม่เดินทางกลับยุคของท่านเล่าขอรับ
21:25เพราะผมค้นพบสิ่งที่มีอำนาจมากกว่าเวลานะสิ
21:29มันคือสิ่งใดหรือขอรับ
21:33ความรักกันไงล่ะ
21:36ความรัก
21:46คุณไม่สงสัยแล้วว่า
21:51เหตุใดแม่บัวจริงเดินทางย้อนเวลากลับมาในยุคนี้
21:56นั่นคงเป็นเพราะชะตากรรมกระมั่งขอรับ
22:04ทุกการกระทำมีสาเหตุ
22:07ชะตากรรมก็เช่นกัน
22:10ยังผมชะตากรรมนำพาให้ผมมาพบกับคนรัก
22:14ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับคุณ
22:25อย่าเสียใจกับประดิต
22:27อยากกลัวกับประนาคต
22:29และจงอยู่กับประจุบันให้ได้
22:40ฉันพร้อมกลับประยุทยาแล้วค่ะ
22:42ขอบคุณคุณปานมากๆเลยนะคะ
22:45ถ้าไม่ได้คุณปาน
22:46ฉันคงต้องทำใจอยู่ที่นี่ตลอดไป
22:49เดินทางพอพายนะครับ
22:52และอย่าลืมสิ่งที่ผมเน้นย้ำเป็นนั้นขาด
22:55ค่ะ
22:57บ๊ายบายพี่สาว
23:00บ๊ายบาย
23:27เพราะหมอจ๊ะ
23:29เริ่มทำพิธีเลยจ๊ะ
23:35พวกเจ้าได้นำสิ่งของ
23:37ของคุณที่เจ้าจะทำจะเน่มาด้วยหรือไม่
23:40เซ้นผมได้หรือไม่เจ้าคะ
23:42สิ่งที่มาจากร่างกายยอมีผลมากสำหรับ
23:57นี่ ว่านดอกทอบ
24:09สิ่งของประหราดนี่
24:11จากชื่อให้ข้ากุมหัวใจวังหน้าได้อีกครากันนะ
24:14นำว่านไปถูถั่วกาย
24:17โดยเจ้าเพราะที่รับของท่าน
24:20และนึกถึงผู้ที่ต้องการให้รับให้หลง
24:23ไหลง
24:53โคตสหรับประ pillow
24:58นำ幻 yงอาจเห็นไง
25:01น่ารันใบ้ Casa จากกินทราล
25:05ออมเป็นไกิน
25:08ตาคแต่ว่าเราต้อง bermинки
25:12สูงอาจern
25:15ในคตสำหรับประตัน
25:18ได้ชิ bland الحฏ
25:21ทหารอยู่กว่า independently
25:51ที่นี่ที่นี่ครับ
26:21โทษที
26:51พูดที่นางเธอวินหา จงหลงนาง รักนาง และเป็นของนาง
27:15น้ำวานไปต้มผสมน้ำให้ผู้นั้นดื่ม เพียงไม่นานก็จะตกอยู่ในงนสันเน จนโงหัวไม่ขึ้น
27:29หากค่าทว่าน้ำวานดอกท้องนี้ให้แก่ววางหน้า พวกใครที่ตรวจสอบพิษ จากนี้ตกอยู่ในริษของวานใส้ก่อนหรือ
27:39ท่านได้ดูถูกวิชากองค่ากันนั้นหรือ ขันท่านได้ผูกคาถาไว้กับใคร
27:46มิว่าผู้ใดได้ดื่มน้ำเข้าไป ยอมมิเป็นผล
27:50ขอบแต่ท่านมาก ค่าสักตบรางวันให้ท่านอย่างงดงานเทียวเหรอ
27:56ดวง ให้รางวันแก่ท่านเสีย เจ้าค่ะ
28:09มีหรือ ข้าจับยอมให้เจ้ามีชีวิตอยู่ และเป็นโฟชนาเรื่องของข้า
28:24หากพี่จันรักใครหมดทั้งหัวใจ พี่จันยอมไม่อาจทำใจเสียนางไปได้
28:40ที่เองเศร้า เป็นพอร์ตเองไม่อยากจะออกจันเป็นหน้า
28:44จัน เอาให้จันที่ล่อยดันฟ้า
28:50จัน เอาให้จันที่ล่อยดันฟ้า
29:14ออกจัน
29:18ขอบคุณนะ
29:21คุณช่วยฉันได้เยอะเลย
29:24ข้าเพียงทำตามคำขอหูนเท้า
29:27หากเรารู้วิธีการพาเจ้ากลับยุคของเจ้าได้
29:30ข้าก็เปล่าใจ
29:34ดูคุณอยากจะให้ฉันกลับไปจังเลยนะ
29:38ก็เจ้าหามีความสุขในยุคนี้ไม่
29:42ก็ไม่เสมอไปหรอก
29:46ทุกที่ที่เราไป
29:48มันก็มังจะมีความทรงจำดี ๆ อยู่เสมอแหละ
29:56จะว่าไป
29:57ฉันก็รู้สึกกรุกพันธ์กับคนที่นี่เหมือนกัน
30:01พอรู้ว่าอีกสองเดือนฉันต้องกลับบ้าน
30:05มันก็...
30:06ใจหายไงไม่รู้
30:12มีเหตุผลอื่นที่จากชุดร้างเจ้าให้อยู่ในยุคนี้ด้วยด้วย
30:22คงกลับไปพักผ่อนเถอะ เดินทางมาก็เหนื่อย
30:26อ่ะ เจ้าก็เช่นกัน
30:42แสดงว่าฉันต้องทนอยู่ที่นี่แค่สองเดือน แล้วฉันก็จะได้กลับบ้านแล้วคุณ
31:04แค่สองเดือน
31:06ค่าดีใจกับเจ้าด้วยนะ ไม่บัว
31:10อ่ะ เดี๋ยว
31:13คือเนาวมันเศรวมันซึมในส่วง
31:17จันเพียงครึ่งด้วง หลายจันจะรอใคร
31:24จันคืนแรมวับว่ามีเพียงครึ่งใบ
31:30คงดังกับใจฉันที่มีเพียงครึ่งด้วง
31:36ค่อยรักที่จะต้องเต็มในส่วง ออกใจครึ่งด้วง
31:43เฝ้ารอมาน่าๆ
31:47น่าไว้ข้างนึงว่าจะมองชัดขึ้น
31:50น่าไว้ข้างนึงว่าจะมองชัดขึ้น
31:53เพราะผมคนพบสิ่งที่มีอำนาดมากกว่าเวลานะสิ่ง
32:07มันคือสิ่งใจหรือขอรัก
32:08ความรักอย่างไรหรอ
32:10สิ่งที่สำคัญเดียวกายมาแล้ว คือความรักครับ
32:12ถ้าเกิดว่าคุณรักใครสักคนหนึ่ง
32:18ถ้าเกิดว่าคุณแบบใครสักคนหนึ่ง
32:21ไม่ว่าแนนแค่ไหน คุณก็จะรอเขาได้
32:31ทุกการกระทำมีสาเหตุ
32:34ชะตากรรมก็เช่นกัน
32:35ยังผม
32:37ชะตากรรมนำพายให้ผมมาพบกับคนรัก
32:47ชะตากน้ำค้างอะไรตรงนี้ หรือกลัวไข้จับหรือ
32:58โทรบัว
33:02เองคงดีใจที่จะได้กลับบ้าน จนกันน้ำตาไม่อยู่กับมัง
33:07จนกันน้ำตาไม่อยู่กับมัง
33:20พี่จัน
33:22เป็นอะไรหรือ สีหน้าเศ้าเหมองยิ่งนัก
33:28อีกคราว
33:30เองเคยอยากให้
33:32คนที่คอยสร้างความลำคาญให้กับเอง ไม่หายตัวไปหรือไม่วะ
33:38อืม พี่จัน ข้าเองก็ไม่เคยเกลดที่หน้าผู้ดาถึงเพียงนั้น
33:45แต่หากคนเยื่องนั้นหายตัวไป ข้าก็คง ยินดีกละมัง
33:55อืม หากข้ากำจัดแนงผู้คอยสร้างความลำคาญใจให้กับข้า
34:01ข้าก็คงต้องรู้สึกปิติอีนดีนังคำเองว่า
34:08แต่เหตุใด
34:12ข้าจริงรู้สึกทุกครมานใจเช่นนี้แล้ว
34:16พี่จัน หญิงนางนั้น หมายถึงแม่บัวใช่หรือไหม
34:27พี่จันไม่ได้รังเกียดนางเหรอ
34:38พี่จัน หากพี่จันรักใครหมดทั้งหัวใจ
34:43พี่จันย่อมไม่อาจทำใจเสียนามไปได้
34:45พี่เองเศร้า เป็นพอเองไม่อยากจะออกจันเป็นแม่
35:00ฉันอยู่ที่นี้ต่อไม่ได้หรอก
35:03อายุทยาไม่ใช่อยู่ของฉัน
35:05แต่ถ้าเองอยากอยู่ต่อ
35:07ข้าวว่าออกจันคงไม่ลางเกียดเองกำัง
35:11บางครั้ง
35:15เราก็ต้องแสงทำเป็นไม่ได้ยินเสียงของผู้ใจตัวเองบ้าง
35:19และก็ควรทำในสิ่งที่ควรทำ
35:23แต่เองกำลังทลมานตัวเองอยู่
35:27ความเจ็บปวดของฉันอ่ะ
35:29มันน้อยนิดมาก
35:31ถ้าเทียดปวดของทุกคนในยุสมัยของฉัน
35:35มันน้อยนิดมาก ถ้าเทียบกว่าความเจ็บปวดของทุกคนในยุคสมัยของฉัน
35:41ฉันควรต้องรีบประอิกษาสางปัญหาทุกอย่างให้มันจบ
35:45ยุคสมัยของฉันรอฉันดู
35:49ข้านับถือหัวใจเองจริงๆบัว
36:05แมนั้น Ellie parceลงบังฉันบนทุกคนที่ிองоф合ียด
36:13ป่า%& Speaker 5 Cent drauf
36:17จวิวищาพวกอย่างกับวาร่านไว้
36:21พัèresอยا OLED.ชวมนาย are on you
36:25Just my friend
36:29est selon es
36:30กิน!
36:40กินกันอะไร ร่างยิ่งนัก
36:42นั่นสิพี่จัน กินหน้าเหมือนสัตว์ตาย
36:47เออ...
36:49เป็นสมุนภัยปำรุงของสนมจวงเจ้าค่ะ
37:00เพราะว่าสำหรับสตีโดยเฉพาะ กินมันจะพี่ลึกหน่อย
37:06กินมันเหม็นละจากก็เลยมาต้มกายหน่อยนะ
37:10แต่กันนั้น นับเพลานี้ สมควรตาเตรียมข้าวของสำหรับการโคลช้าไม่ใช่หรือ
37:15เออ... เออ... เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว เจ้าค่ะ
37:21เปิดฝ้าให้ค่าดูสิ
37:23เออ...
37:27เปิดฝ้า
37:30เจ้าค่ะ
37:35เจ้าค่ะ
37:36เจ้าค่ะ
37:50มันสา อิ่งช่วยค่าเอาน้ำออกท่าไปถวายวางหน้าทีเธอ
37:54ทำไมน้องเหมือนฉันด้วยอ่ะ
37:56เจ้าค่ะ
37:57เจ้าค่ะ
37:58เจ้าค่ะ
37:59เจ้าค่ะ
38:00เจ้าค่ะ
38:01เจ้าค่ะ
38:02เจ้าค่ะ
38:03เจ้าค่ะ
38:04เจ้าค่ะ
38:05เจ้าค่ะ
38:06เจ้าค่ะ
38:07เอาให้จันที่ร้อยเด้นฟ้า
38:11เปิดฝ้า
38:13เจ้าค่ะ
38:25ออกจันขอรับ
38:26มาเรากลับประจักเขานั่งประจัดแล้วขอรับ
38:29ขอรับ
38:31น่ากลัวว่าจากเป็น ขลาวดีน่ะขอรับพี่จัน
38:45อ๊ย...พวกเองเร็วเร็วรีบคนไปเร็ว
38:48เราอยันต้องเดินทางกันอีกหลายคืน
38:50อาจจะต้องอยู่ ر deutschenเป็นเดินๆก็เป็นได้
38:53เป็นเดือนอะไรหรอพี่
38:54ปักติเวลาเจ้าฟ้า
38:56หรือคนรวกซะเด็ด โทร น์ ช้าง
39:24ทำไมน้องเหมือนฉันด้วย
39:26ฉันยุ่ง ยุ่ง อยู่พี่ก็เห็น
39:28อิ่งชุยค่าหน่อยเถอะนะ
39:30ค่าต้องดีไปรับใช้สนมจวงนะ
39:32น่ะ
39:36อืม ก็ได้
39:38อ้าป่ะ เดี๋ยวหาอีกนั้นค่าเอาไปเก็บให้
39:42อีกจ้า
39:54พี่ดวงให้เอามาถวายวังหน้าจ่ะ
39:58ถามจริงเหรอ มันต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
40:02แม้จากเป็นคนของวังหน้า
40:04ก็หาได้ไว้ใจไหม
40:06พวกค่ะ
40:08มีหน้าที่ต้องตรวจสอบพิษในพักายาหาร
40:10และน้ำที่ทุกคนนำมาถวายเสียก่อน
40:12พวกค่ะ
40:14มีหน้าที่ต้องตรวจสอบพิษในพักายาหาร
40:16และน้ำที่ทุกคนนำมาถวายเสียก่อน
40:26ไปได้
40:28ครับคุณจ๊ะ
40:42ขอบคุณจ๊ะ
40:52ทรงมีพระปี้ชะสามารถเหลือนลนไหมคะ
41:12น้ำของวังหน้าจ้ะค่ะ
41:14น้ำของวังหน้าจ๊ะค่ะ
41:18ของหน้าเจ้าค่ะ
41:48ทุนกระหมอมเพียงค่ะ
42:16มีอะไรหรือ?
42:18มาเร็วแจ้งว่าพบช้างปั่นหนึ่งโคลวง
42:21อยู่หางจากพภัพภามิเกินสิบบาท
42:23คาดว่ามันมะหากินอยู่ที่นี่เป็นığın söyl bun
42:27รshift lasua?. ยังมีช้างเพื่อกถึงไม่?
42:27ยังมีพบพระ Siea ค่ะ
42:30แต่คาดว่ามีน่าพบช้างเพื่อกได้โดยง่าย
42:33ยัง所以ได้ยิ่งนัก
42:40แล้วช้างปากโคลiques
42:44มีช้างลักษณะงามอยู่หลายเชือกพระ tamam
42:47หางวิพพ์ช้างเพื่uent
42:49แต่ธูลกระมม จักได้ช้างลักษณะงาม ตลับหวังหน้าอยู่ดีพี่คะ
42:56ค่าเห็นด้วย
42:58ในเมื่อค่ามีหญิงงามอยู่ข้างกลายแล้ว
43:01ค่าสมคตรจะมีช้างลักษณะงามไว้ประดับบาระมีด้วย
43:05Field ด้วยเช้อเห็นด้วยหรือไหม
43:06Make YouTube
43:13เตรียบเชื่อประกรรมให้พร้อม
43:15เดี๋ยวค่าจะลงมาซ้อมพวนช้าง
43:17- เพอค่ะ ไปเถอะไหม ยี่สุน ไปพักพอร์นกับเถอะ
43:45ไปกัน
44:15สบายกายขึ้นหรือไหมเพคะ
44:22ทูนกระมองเพคะ ทูนกระมองเพคะ
44:30ทูนกระมองเพคะ ทูนกระมองเพคะ
44:45อะไรแล้ว ข้าอยู่กับแม่ยี่สุนอยู่ไม่เห็นหรือ
44:50เกิดเหตุอันไหนขึ้นหรือเพคะ
44:54หมองฉันต้องการทูนกระมองเพคะ
44:57เจ้า...เจ้าไม่ได้ยินเสียงเพรียงของสนุมจวง
45:02ทูนกระมองเพคะ
45:17หม่อมเพคะ
45:19หม่อมฉันต้องการทูนกระมองเพคะ
45:22อยากพบหม่อมฉันเหรอเพคะ
45:36ว่านดอกทองสนุมจวงใช้ทำให้วังหน้าเปลี่ยนไปไง
45:43ว่านดอกทองจริงๆด้วย
45:45คนอย่างมันจากต้องแพ้ภายตัวเอง
45:50และเมื่อความจริงถูกเปิดเผิน
45:52วังหน้าจากไม่ปล่อยมันเอาไว้แน่
45:55ต้องดีค่ะเหรอ
45:59อาจ!
46:02อิ่นจริง!
46:03จับมัน!
46:04จับมัน!
46:05เราต้องไปช่วยของจัน
46:08จะทำยังไงแล้ว
46:10เฝ่นมัน!
46:12อาย!
46:13อาย!
46:40สุดที่สุดที่สุดที่ดี