- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00เธอเยี่ยม
00:11เป็นคุณหนู หนูบ้านดี ๆ ไม่ชอบเนอะแก่เนี่ย
00:13ให้อยู่กับคนพวกน่ะนะ
00:15ฉันยอมข้ามน้ำ ข้ามทะเลมาตายด้านหน้าดิงกว้า
00:18คุณเศษฐา คุณพ่อของคุณบ้วปวยหนักค่ะ
00:21ไม่บวย พี่เจ้อกำในเวน มอกมาอีกบองร้ายนางอยู่
00:25อ้าาาาาา
00:27ทุกอย่างจะเป็นไปตามบิขิดถึงโชคชะตา
00:30ท่านพอจะตั้งเลยพบจือกับแม่บวยค้าเป็นแน่
00:34ไม่ที่สุด เราก็ได้เจอกันสักทีนะครับ
00:37ให้ลืม สุปรรรย์
00:40พี่ป้า ป้องหัง
00:42พี่เห็นเธอดูส่วนอีกกับคุณแสงศูนย์
00:45รู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า
00:46เปล่า เราชอบหรือเปล่า
00:55สวัสดีค่ะ อีนี้ต้องรับสวัสสกทีเฮ้าค่ะ ชนะในค่ะ
01:06อัสสกทีเฮ้าค่ะ ถึงแล้ว
01:10โอ้ย
01:12แม่บวย
01:31ไปไหนแม่ ข้ารอเจ้าอยู่เสียแน่
01:37โอ้ย
01:38โอ้ย
01:39โอ้ย
01:41เยี่ยม
01:45โอ้ย
01:48นัน
01:51เจ้า
02:10บอรบ
02:16บัว
02:18บัว
02:24บัว
02:26แกเป็นอะไรอ่ะ
02:32โอเค
02:34รู้สึกขนลูกยังไงก็ไม่รู้อ่ะ
02:36เหมือนเคยมาที่นี่มาก่อน
02:40มาเมื่อชาติที่แล้วหรือเปล่าจ้า
02:44เออ
02:46ใช่
02:48สงสัยว่าเนื้อคู่ของฉันเมื่อชาติตางก่อนจะอยู่ที่นี่
02:52เข้าไปกันดีกว่า
02:54ไปบ้า
02:56เร็วๆๆ
03:14แก
03:20แก
03:24แกเห็นเด็กคนนั้นป่ะ
03:26ไม่มีเลยแก
03:28แกอย่าเล่นแบบนี้สิ
03:30ฉันยิ่งหล่อนๆอยู่
03:32ไปกันดีกว่า
03:34ไปกัน
03:36ค่ะ
03:38และนอกจากเรื่องเราโรเมนติกแล้ว
03:40อีกหนึ่งความประทับใจของผู้อ่านก็คือ
03:42ค่ะ
03:44และนอกจากเรื่องเราโรเมนติกแล้ว
03:46อีกหนึ่งความประทับใจของผู้อ่านก็คือ
03:48นิยายเรื่องนี้ยังอ่างอินประวัติศาติในยุคสมัยพระ Bullet ศรถ
03:52ซึ่งเป็นยุคสมัยที่เราแทก
03:54จะไม่สา patches
03:56ท nowhere
03:58поверх
04:12ข้ามเวลามา ฉันก็เชื่อนะคะ
04:16ผมใช้เวลาศึกษาหาข้อมูลค่อนข้างนานครับ
04:19แต่บ้างส่วนผมก็ใช้จิตนายการเอา
04:21ออกจันรอแม่หญิงบัวมาเกิดใหม่จริงๆ ใช่ไหมคะ
04:32สิ่งที่สำคัญเหนือการเวลาเอาคือความรักครับ
04:38ถ้าเกิดว่าคุณรักใครสักคนหนึ่ง
04:42ไม่ว่าแนนแค่ไหน คุณก็จะรอเขาได้
04:48แล้วว่าเราจะได้อาจพักสองเร็วๆนี้ใช่ไหมคะ
04:53ครับ
04:59สิ่งที่สำคัญเหนือการเวลาคือความรักนั้นเหรอ
05:12เฮ้ ไปเป็นแม่สินิ้ว
05:21คุณที่ใจด้วยคุณแม่นะครับ
05:25คือพี่สาวฉันเป็นแฟนคับนิยายของคุณนะคะ
05:29ใช่ค่ะ ในตาอ่านนิยายของคุณทุกคืนเลยนะคะ
05:33จริงหรอ
05:35ขอบคุณนะครับ
05:36ขอบคุณนะครับ
05:42คุยกันตามสบายนะคะ
06:07ขอบคุณUNG
06:16ขอบคุณคิดทิ้งประเธศ
06:22กบว่าก็มนั้นภักคุณคม심루
06:24ตอ halo
06:29คุณแกนขอบคุณ
06:31โน้น
06:36โน้น
06:53โน้น
06:56ไปไหนแล้ว
07:01ทั้งที่นี่ สงหับที่นั้น รอดเวลือนฝน์
07:07ได้ไงแล้ว อีกครับ
07:15ได้ทำงาน‑หน้า ที่นั่นดี
07:21ขอมาที่นี่ikle บาลทุกัน
07:25สัมเดิมล่ะ
07:28ขอบคุณ
07:58ฮล่า.ฮล่า.ฮล่า.
08:24อ่า...
08:43นาย...
08:49มีคนก็สิบใส่ผู้ข้า
08:53บอกให้มันออกมาบันเดียวนี้
09:23โอ้ ยังกัน!
09:53ตรงนี้
10:23อ่ะ จัน
10:37นะ บันนี้ครบว่าอะไรเนี่ย
10:40อ่ะจันเหรอ
10:44ข้าเกี่ยมจ้าละก่อน แบบวัน
11:14แกงพวกมันเกิดสิทธิ์กัน
11:44ต้องจำได้น่ะใช่ไหมว่าเราสองคนรักกันขนาดไหน
12:00คุณพูดอะไรค่ะ
12:06ถึงกูจะจำไม่ได้นะ
12:08ตกใจของคุณกูรู้ดี
12:12คุณใจเต้นกับผม
12:16คุณฟันถึงผมอยู่บ่อยบ่อยใช่ไหมครับ
12:20ไม่บัว
12:26ประแนคตของคุณ
12:28คือความสงจำของผม
12:32ผมมีชีวิตอยู่เพื่อรอคุณ
12:36ผมรอคุณมาแน่เหลือเกินไม่บัว
12:40คุณกำลังเล่นอะไรอยู่บ่ะค่ะ
12:44หรือคุณกำลังหาแรงบันดาลใจไปเขียดนิยาเรื่องใหม่ของคุณ
12:48คุณกำลังสับสนผมเข้าใจนะ
12:54คุณกำลังสับสนผมเข้าใจนะ
12:58แต่คุณช่วยเก็บซ้อยสัยเนียบไว้ก่อนได้ไหม
13:08วันพรุ่งนี้เป็นวันสุรยาคาต
13:10คุณไปหาผมที่นี่
13:12คุณจะได้พบคำตอบกับความฝันของคุณ
13:14วันพรุ่งนี้เป็นวันสุรยาคาต
13:16คุณไปหาผมที่นี่
13:18คุณจะได้พบคำตอบกับความฝันของคุณ
13:22ความฝันของคุณ
13:52คุณเข้าไป
13:54บอกพี่ตรงตรงก็ได้ไหม
14:18เรื่องอะไรหรอ
14:23ก็พี่เห็นเธอยืนจุบกับคุณแสงสูงที่สะบัวยังไงล่ะ
14:28ทำไมถึงไม่บอกพี่ล่ะ
14:34แล้วเมื่อเออออช่วยพี่จิบเขาอีก
14:37เร็งใจกันเหรอ
14:39คือบัว...
14:41เจ้ายังไงพี่จะได้ทำตัวถูก
14:43ชอบเขาใช่ไหม
14:48ก็คงชอบแหละ
14:51ไม่อย่างนั้นคงไม่ยืนจุบกันขนาดนั้นเหรอ
14:54ไวเหมือนกันนั้น lâке
14:56ที่ญี่ปุ่นเป็นแบบนี้ด้วยหรือเปล่า
15:01มันไม่ใช่แบบนั้น
15:02presque
15:05คือจะให้บอธิบาย ayudaไง musste
15:06ฝึกนี้แล้ว
15:08ที่นี่จะ explaining
15:10ทำไมใหมีนิยามอะไรเหรอ
15:12ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณแสงสูงก็ยังว่างอยู่นะสิ
15:19แต่ถ้าเกิดว่าวัวชอบเขาขึ้นมาจริงๆแล้วก็
15:24เราคงต้องแข่งกันหน่อยแล้วล่ะ
15:39คุณ
15:42คุณต้องอยู่อันห่างลิตาเอาไว้นะ
15:46คุณยังป่วนฉันไม่พออีกหรอ?
15:49ถ้าลิตาเขาจำทุกอย่างได้ คุณจะตกอยู่ในอันตราย
15:54คุณพูดอะไร ลิตาไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
15:57ฉันรู้จักพี่สาวฉันดี
16:00คนที่รู้จักเขาดีคือผมแน่แค่
16:05บัว แก้ไปอยู่ไหนมาก
16:08บัว แก้ไปอยู่ไหนมา
16:13มีอะไรหรือเปล่า
16:14คุณอาจเศษถาฝื้นแล้ว
16:17จริงเหรอ
16:18จริงเหรอ
16:19งั้นพ่อก็ออกจาก ICU ได้แล้วดิ
16:21งั้นเรารีบกลับคุณเทพกันเธอ
16:23ไปดิ
16:25ไปก่อนนะคะ
16:34อยากใหม่ให้กับผมป้องร้านอีกแล้วหรือ
16:37เพราะเห็นแม่บัวก็ดึงค่าไปเลยหรือขอรับ
16:40ใช่สิ ค่ามันไม่น่ารักเหมือนแม่บัวสินะ
16:44ค่าสังหอนใจไม่ดี
16:45เกลงว่าแม่บัวจากมีไพร
16:51มีไพรหรือขอร้าน
17:11คุณพี่ปืนแล้วเหรอคะ
17:16ทำไมมองนี้อย่างนั้นล่ะคะ
17:20เย็นให้นีหน่อยสิค่ะ
17:24เพราะต่อไป
17:27คุณพี่ก็จะไม่ฟื้น
17:29แล้วเห็นหน้าใครได้อีก
17:30น่าใครได้อีก
17:34คุณพ่อ
17:37คุณพ่อค่ะ
17:41คุณพ่อค่ะ
17:43รัวกลับมาแล้วค่ะ
17:44กลับมาแล้วค่ะ
17:48เกิดอะไรขึ้นนะคะคุณพ่อ
17:50ทำไมจูจูถึงเป็นแบบนี้
17:52นี่นะ
18:00หินหลับว่าซะ
18:02นี่ถือว่า
18:04ยังชอกดีนะคะ
18:06ที่คุณพ่อดีขึ้น
18:07ฝื้นตัวได้เร็ว
18:11ถ้าคุณพ่อเป็นอะไรไป
18:14ดี
18:22มันเป็นหันไงคะ
18:29บัวขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ
18:32ต่อไปที่บัวจะเป็นคนดูแลพ่อเอง
18:47หนูบัวไม่ต้องเกลงใจนะนะจ๊ะ
18:50เพราะตอนที่หนูบัวไม่อยู่ หน้าเองก็ดูแลคุณพ่อของหนู
18:56หรือว่าไม่ไว้ใจนะ
19:11คุณเป็นคนบังคับให้พ่อโอ้นหุ้น แล้วทำให้พ่อเป็นแบบนี้ใช่ไหม
19:16หนูบัวจะมากล่าวหากันแบบนี้ไม่ได้นะ หน้าเองก็รักพ่อของหนู
19:22ยอมทำทุกอย่างเพื่อท่าน
19:24คิดว่าน้าอยากจะแบกพารักของเรศพิว์ไว้อย่างงั้นเหรอ
19:28เพราะว่าท่านรู้ไงว่าวันนี้จะมาถึง ท่านถึงยอมโอนสิตคุ้นให้กับคนที่ไว้ใจที่สุด
19:38คนที่ไว้ใจที่สุด
19:40คือคุณเงินเหรอ
19:42หนูบัวอาจจะเสียใจนะ
19:44แต่น้าเข้าใจคุณพ่อ
19:48ก็เพราะว่าลูกสาวที่แท้จริง
19:52ด้านหนีไปอยู่เมืองนอกนานๆจะกลับมาสถี
19:56ไม่หน่ำซ้ำยังหันหลังให้กับบริษัท
19:58ก็ไม่แปลกที่คุณพ่อจะถัดสินใจแบบนี้
20:02refractory
20:04นี่มันปีสารจริงๆ
20:06ถ้าคนอื่นอื่นได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของคุณ
20:09แก็บารวง
20:10ให้ความเขารอบกันหน่อย
20:16ฉันเป็นแม่ของเธอน้ะ
20:18เขารอบบอ Albert
20:22looked at you
20:28ใจเย็นหน่อยสิบัว
20:33บัว พระทำอะไรแม่พี่อ่ะ
20:37บัวต้องเป็นฝ่ายถามว่าพี่มากกว่าปะ
20:40ว่าจะทำอะไรกับบัว
20:42ทำไมพวกคุณถือคุ้นมากมายขนาดนี้
20:44ก็ทำไมอ่ะ ก็ทำไมเพื่อบริษัทไง
20:47ตัวบัวเองยังไม่รู้อะไรอย่างมาพูดดีกว่า
20:49ทำเพื่อบริษัทหรือทำเพื่อตัวเองกันแน่
20:51บัวหยุด
20:53เรายังไม่รู้ข้อเทศจริงอะไรก็อย่าไปกล่าวหาเขาสิ
20:59หนูบัวเขาจงเกรียดจงชังพวกดีฉันมาตั้งนานแล้วค่ะ
21:04เลิกทำตัวเป็นเหลือแล้วทำให้คนอื่นเขาเป็นตัวร้ายได้แล้ว
21:07บัว อ้าบอกให้หยุดไง
21:12ตามอ้ามาเดี๋ยวนี้เลย
21:23คุณอ้ายังอยู่ข้างบวหรือเปล่าค่ะ
21:27ถ้าเราอยากทำลายสัตรู
21:29เราก็ต้องเป็นมิดกับเขาก่อนสิ
21:31แล้วคุณอ้าคิดว่าพวกนานีเขาไว้ใจอ้าเหรอค่ะ
21:37คือจริงๆ แล้วอ้าสามารถบรังงับการโอนหุ้นของพ่อหนูได้เลยนะ
21:41แต่อ้ายังไม่ทำตอนนี้ก็เพราะว่าอ้ากำลังซื้อใจพรณีว
21:46บางทีเนี่ยเราก็ต้องยอมแกล้งเดินหมากผิดไปบ้าน
21:52เพื่อหลอกรอให้อีกฝายเขาตายใจ
21:54แล้วพอถึงเวลาหมอๆ ปุ๊บ
21:57ถึงตอนนั้นเราก็ค่อยกินเรียบทั้งขุนแล้วก็มากตัวอื่นไง
22:01บัวอาจจะไม่ได้ใช้วิธีลูกข้างเหมือนคุณอา
22:05แต่ถ้ากับว่าบัวหาหลักฐานมาได้
22:08ว่าโปรเจ็กยาตัวใหม่ของพวกเขามีผลประโยชน์ทัพซ้อน
22:13บอกก็ลมกระดานได้เหมือนกัน
22:31คุณพ่อคะ คุณพ่อไม่ต้องห่วงนะคะ
22:34ว่าจะปกป้องคุณพ่อ แล้วก็บริษัทของพวกเราไว้เอง
22:47เรามาแคงแรงไวไวนะครับพี่
23:04เอา
23:11รอนานไว้ครับ
23:13นี่กว่าจะมาได้นะ
23:15เชิญค่ะพุณอา
23:17ผมสั่งโอทโลของปลดคุณอาไว้เรียบร้อยแล้วครับ
23:19อืม ขอบใจมาก
23:21เรื่อยแก selections น่ะพุณอา
23:24ผมสั่งโอทโลของปลดคุณอาไว้เรียบร้อยอังไว้ครับ
23:28อืม ขอบใจมาก
23:30รื่อSNายบุอันนี้ไม่ต้องห่วงนะครับ
23:33ผมจัดการให้เรียบร้อยนะ
23:35เรื่องยายบัวอันนี้ไม่ต้องหวงนะครับ
23:37ผมจัดการให้เรียบร้อยนะ
23:53เมื่อแต่ผู้คุณสองคน
23:55จัดการเก็บหลักฐานเรื่องโอปีออยต์เรียบร้อยแล้วเหมือนกันใช่ไหม
23:59ผมสั่งปดคนในโปรเจ็คออกหมดแล้ว
24:01เรือได้คนของเราไว้ใช้งาน
24:03แต่กลาว่าหลังก็จบงานเนี่ยค่อยเก็บกว่arial
24:06เรื่องนี้คุณไม่ต้องหวงพวกชนาจัดการได้อยู่แล้ว
24:12แต่เรื่องจำหน่ายยานี่ไปถึงไหนแล้ว
24:15ไม่ต้องหวง
24:18ผมไม่เจอจากผู้อย่างในกระสุ่งไม่เรียบร้อยแล้ว
24:21เขาตอบตกลงว่าจะช่วยวิ่งเต้นให้ยาตัวเนี่ย
24:25กวางขายได้หน่อย Lily 2 เดือนนี่
24:33แล้ว พวกมันเรียกเท่าไร
24:40まกว่าที่เสนอไปคราวก่อน แค่ 2 เท่า отдель
25:03ว่าคุณนีส่วนด้าจ private Matte dele
25:05นี่Й้วก็เราลงเหลือกันไม่ทั้งไกลขนาดดีเนอะนะ
25:08ยังไม่ว้ายใจก็ดีกเหรอ
25:14ไว้ใจ
25:16แต่ถ้าเกิดว่าถึงฟังแล้วคุณอายอยากคิดหอบทุกอย่างไว้คนเดียวนะครับ
25:21คุณอายแล้ววนี้...
25:22พูดส่วนที่เหลือของพี่ชายคุณ
25:25อยู่ที่ใคร
25:30'ไม่หลือแน่นอน'
25:33แต่พวกคุณก็อย่าลืมในส่วนที่ตกลงกับผม
25:37ว่าถ้าพวกคุณไม่โอ้นในส่วนที่ตกลงกับผมให้ผม
25:41ก็รอชมนะครับ
25:44ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่คุณảnค๋มคู่ผู้ถือหุ้น
25:47ให้โอ้นหุ้นทั้งหมดไหม れfires
25:50หรือจะเป็นเรื่องระหว่างเรา 2 คน
25:55บนหน้าตั้งสื่อภีรม
25:57โอ๊ย แต่ละเลือกนี้ ได้ดูชมตั้งนั้นเลยเนอะ
26:06หิวแล้วอ่ะ โอทโลมายอย่างน่ะ มากินข้าวกันดีกว่ะ
26:27โอ๊ย ผม
26:44คุณแสสูญ คุณมาได้ไงอะ
26:49อย่าบอกว่าคุณตามฉันมา
26:53รอบตู้คุณมีแต่สตรู คุณรู้หรือเปล่า
26:58มุ่มไปรู้อะไรiyor
27:00สองคนแม่รู้มันไม่ใจไม่ได้
27:03และฮิต awfullyก็พ่อคğinที่
27:05พี่ฮิตiquer espacio ไอวิธหรอ
27:07ใช่ สองคนแนะนLS คนมาตลอด
27:09แล้วครั้งนี้ ค conspirator 就ใจอะไรก็ได้
27:12พี่ฮิต introductions ก็ viensนยากฉัน ข้าวหวังดี้กับฉันมาตลอด
27:17คนที่หวังดีก็ฉันเถอะ
27:21ตอนนี้คุณหลังไม่เชื่อ
27:22พอถึงวันสุรยะคราบ ความจริงทุกอย่างจะกลับจาก
27:29แล้วตอนนั้นกูจะรู้ว่า สุดรู้ของคุณจริงๆใคร
27:34ใคร
27:48โอ้ย ตั้งอะไรกันนักกันหนาววะ
27:51แม่ ให้ว่าส่งความไม่เก็บมาทั้งอาทั้งหลายเลยดีมั้ย
27:57สู้ว่าจัดการนางบรวงไม่ดีกว่าเหรอ
28:02มันเป็นผู้หญิง วัดจัดการมันได้อยู่แล้ว
28:07จัดการบรว แล้วเอาวิทย์แล้วแม่ แม่จะปล่อยให้เขาถือไฮเหนือกว่าเราไปอีกแค่ไหนครับ
28:12คิดเหรอ ว่าพวกมันจะถือไฮเหนือกว่าเรา
28:33ยกออกมาให้แม่
28:38อะไรอ่ะ แม่
29:02เหรอ ตหรือคุย
29:06แม่ ธีคตatem นาที่นาที่นาที่นาที่นาที่ปล่อย
29:20กปิดการติดการจัดด้วย
29:23การกลัวจากจะพูดอด้วย
29:26ตอสติ JUST เป็นเกิน
29:30การกินตารณ์ ร่าเฉิน
29:37การกิน จากไม่มี หรือมั้ย
29:42การกิน อันนาตอาติดบาย
29:45ห้า!
29:46ไม่ได้เจอกันนานนะ ท้าวจําป่า
29:54ท่านกักขังข้ามาเป็นปีปี ปกข้าขึ้นมา ต้องกลางสิ่งใจไปครับ
30:02วันพรุ่งนี้ จะเป็นวันสุรยะคราด
30:07อีบไล่หัวจะกลับไปที่นั้น
30:10แกจนไปทำทุกอย่าง
30:15อย่าให้มันข้ามไปได้
30:18จากให้ค่ะค่ามันก็ย่่มได้
30:21ยัง..ฉันยังจําเป็นต้องเก็บบรรไว้ก่อน
30:26อย่าทำอะไรนอกเหนือคำสั่งของฉัน
30:29แต่...
30:30แกลืมไปแล้วหรอ ว่าใครเป็นคนปลุกแกขึ้นมา
30:34ไม่ลืมเลยค่ะ
30:36ถ้าแกทำสําเปร็จ แกรู้ใช่ไหม
30:40ว่าชีวิตของแกจะเปลี่ยนไปยังไง
30:44แกจะได้เปลี่ยบขุดไปเกิด
30:48เพคะ
30:49แต่ตอนนี้แกต้องไปจัดการพวกมัน
30:55ให้พวกมันได้รู้ว่า ใครกันแน่ที่จะต้องเป็นฝ่ายก้มหัว
31:14เกิด
31:29เกิด
31:34เกิด
31:39เกิด
31:47รอบตัวคุณวิทธ์แต่สุตรู คุณรู้หรือเปล่า
31:50สองคนแม่ลูกมันไม่ใจไม่ได้เนี่ย
31:53และริตา กับพ่อมันเธอ
31:55พี่ริตา กับอาวิทธ์เป็นยาดฉัน
32:00เขาหวังดีกับฉันมาตลอด
32:03คนที่หวังดีก็คุณที่สุดคือผมนะแค่
32:06ธิจัย
32:09เธอเธอใจ
32:12ธิจัย
32:14ทิ้งรังเธอสุด
32:20สันหงจแน่สุด
32:23สันหงเธอสุด
32:26สันหงเธอสุด
32:29นี่ ไม่ใครรู้หรือเปล่าว่าใครนาบอ่ะ
32:42สนมยีสน
32:47สนมยีสน
32:59สนอมจีดู flames!
33:11ชั้นวัด!
33:17ชั้นวัด!ชั้นวัด!
33:20ชั้นวัด!
33:21สนอมจีดู flames!
33:29- เฮissementให้หวจัยว่า...
33:34แบบของเราให้ก่อน desses
33:40- เดี๋ยวๆอีก, ลูก...
33:43ดูจา... ภัลแย่นี่พ่อภัน
33:45ไปน tre... เดี๋ยวอะไรขึ้น
33:50อะไร ลูก
33:53อะไร
33:53โอ้โฮ
33:55เฮ้ย
33:57เฮ้ย
34:01โอ้โฮ
34:03ไม่เข้า ไม่เข้าอะไร
34:05เอาไว้
34:07อย่าเข้ามา
34:09เอาไว้ อย่า
34:11อย่า
34:13จะมาสักปะ
34:15จะมาสักปะ
34:17ยุดิ
34:20ฉันสั่งให้หยุด
34:23ก่อนที่พวกมันจะบ้ามากไปกว่านี้
34:28อะไรนี่ ตะวัด
34:30แต่คุณอา ที่นี่ยังคิดอยู่อย่างไรฮะ
34:33ว่าคุณอาได้อยู่เนื้อพวกผม ฮะ
34:35คิดอยู่ไหม
34:38เก่าสิ
34:52นั่นก็หมายพันว่า ใยบวนนี้เป็นสัตรูกับเรามาได้จากชาติปลางก่อนอย่างนั้นเหรอ
35:06ครู่นี้จะเป็นวันสุรยาคาต
35:09จะเป็นวันที่จะชีชตาพวกเรา
35:12เราต้องทำทุกวิถีทาง ที่จะหยุดไม่ให้นั่งบวไปถึงประตูนั่น
35:22เราถึงจะตัดบ่วงกรรมที่มันทำไว้กับเรา
35:25มาชาติก่อนได้
35:28แล้วทีนี้
35:30ชาตินี้เราจะได้ไม่ต้องใช้กรรมกับมันไง
35:33แล้วเราก็จะได้ทุกอย่างมาแบบง่ายๆ
35:36นั่นดีกับพิวัท
35:39เราลึกชาติได้เหรอคะ
35:42ไม่มีใครเราลึกชาติได้หรอก
35:46นอกจากปิญญาณที่มีทักความเครียดแค้น
35:57แล้วก็จดจำทุกสิ่งทุกอย่างได้
36:05ไขเชื่อผี่ตัวนี้นั่นหรอกฮะ
36:08ทีแรกพี่ก็ไม่เชื่อหรอกนะ
36:10แต่จุจุความแค้ระหวังพี่กับยายบวรน
36:13มันก็เพิ่มขึ้น ๆ ๆ ๆ ๆ
36:15ตอนพี่รู้สึกว่ามันคงเป็นความแค้นให้มาจากชาติก่อนรวมกับชาตินี้ก็ได้
36:20แต่ว่า...ต้องถึงขั้นทำลายบัวเลยเหรอคะ
36:25หากท่านรู้ว่า...
36:27ให้บัวมันทำกันไรกับท่านโดยบ้าค
36:30ท่านจากพี่พูดเยี่ยงนี้
36:45คุณที่หวังดีของคุณที่สุดคือผมนักแหก
37:00ตอนนี้คุณอาจจะยังไม่เชื่อเลย
37:03ขอถึงวันสุรยะคราด
37:06ความจริงทุกอย่างจะก็จาก
37:10ขอถึงวันสุรยะคราด
37:13ความจริงทุกอย่างจะก็จาก
37:16แล้วตอนนั้นคุณจะรู้ว่า...
37:18สุดรู้ของคุณจริงๆใคร
37:40การจะходด้วยต่อ Imagine
37:41ไม่ระวังไม่แห้ว
38:01เจ้าไหรอ
38:31มันเป็นใครอย่างนั้น
39:01หัวหน้าครับ มีอะไรเหรอครับ
39:16หัวหน้า ก็ได้ขึ้นครับ ทำไม ทำไมเลิ่นอาพนาดนี้ครับหัวหน้า
39:30เกิดอะไรขึ้นนะครับ
39:37นี่เป็นหลักฐาน ย้าแก้ปวดชุดใหม่ ที่ผสม OB-Oil
39:44แล้วก็มีรายชื่อทุกคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมด
39:48ว่ายังไงนะครับ
39:50ลับไป
39:52เก็บไปก่อนนะครับหัวหน้า ตอนนี้หัวหน้าบัดเจ็บ
39:56เราต้องรีบไปโรงพริบาลก่อนนะครับ
39:58ครับ ละครับหัวหน้า ทำใจไม่ได้ไปนะครับ
40:04ทางนี้ครับ ทางนี้
40:06ไปละครับหัวหน้า ทางนี้ครับ
40:09เฮ้ย เฮ้ย ไปจ่ิบมัน
40:13เฮ้ยeron
40:15นี่ แบบนี้
40:17นี่ ไพย
40:18นี่ ไพย
40:20นี่ ไพย
40:21ผมจะปล่อยไปกีน
40:23ไม่ ไม่...
40:24ไม่ ไม่ ไม่ดีการ นี่ ไพย
40:26ไม่...
40:28นี่ ไพย
40:45ตอนนี้ จะได้เบิดทิธรรธรรพฟ
40:53ปราสแบบนั้น วิฟที
40:58ร้ายแบบนั้นที
40:59การวิฟที
41:07กัน
41:09ปราสแบบนั้น ปราสแบบนั้น
41:15หรือจะเจอ
41:18เอ่อ!
41:22ผมโลกรหยังทำไม
41:24นี่
41:28โลกรหยัง
41:29เร็มงดาย!
41:32โลกรหยาย!
41:34โลกรหยาย!
41:45นี่เป็นหลักฐาน ยาแก้ปวดชุดใหม่ ที่ผสมโอบีอออย
41:56แล้วก็มีรายชื่อทุกคนที่เกี่ยวข้อมทั้งหมด
42:15หากข้าไม่พานางไปที่นั่น นางก็คงไม่ต้องผูกกรรมกับคนพวกนั้นแน่อดีตชาติ
42:34นี่คงจะพาฉันไปไหนอ่ะ
42:37ไปที่ประตูการเวลา ก็แค่ปลามปลามไม่ให้ยายบัวเข้าไปใกล้ประตูการเวลาก็พอแล้ว
42:42พี่เขา ไม่สู้การเวลาคืออะไร ฉันไม่เข้าใจ
42:53สวัสนหรือเปล่า
42:58เก็ดพระราชฐานมันเก็ดหวังห้ามเจ้ารู้หรือไม่
43:12น้อยจันที่ร้อยดันฟ้า
43:16จะมีน้ำตาลางมาเหมือนฉันบ้างไหม
43:22ความรักมันฉันห่างใกล้เจ้าไกล
43:27ไม่รู้วันไหน
43:30หัวใจถึงจะตันดู
43:34ความรู้กันสุข
43:50ความรู้จะไม่ได้รู้