- 2 months ago
เจ้าคุณพี่กับอีนางคำดวง EP.19 | 5/11/2025,
Category
📺
TVTranscript
00:00คุณพ่าเมฒ คุณเมฒ พวกเจ้าสองคนถูกจับแล้ว
00:09จักพระอาคี
00:10กรับผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
00:12มันเป็นของวิเศษที่หายากที่สุด
00:15คงต้องถึงเวลาที่จะต้องส่งต่อให้คนอื่น
00:18อาจจะเป็นคำดวง หรืออาจจะเป็นท่านขุ้น
00:23เป็นอย่างซื้อ ซื้อ พอคือบอดสบายที่มา
00:30พิดแม่งรับ ให้เทศคนกึ่งเป็นตื่นตาย
00:33เป็นอยู่สองซัมเมอร์ แล้วจังตาย
00:35ทำไมหมอย้อยถึงสงสัยในตัวไหนคำ
00:37นี่จะมันที่หู้จักพิดแม่งรับ
00:39ไปตัวเมืองก่อน จำไปจับคุณหลาย
00:41นี่ มึง ใส่คนด้วย
00:49พี่ขาบ
00:51คุณคือ
00:56ชีวิตของกับผม
00:58จบสิ้นพังทะลายของพ่อ พ่อคนเดียวเลย
01:00อย่ามาโทษกัน
01:02ว่าตัดสินใจเดินทางนี้แล้ว
01:04เกิดอะไรขึ้น
01:06ก็ต้องยอมรับคนของมันทิ้งไว้
01:10พ่อของพูดได้
01:12กับพ่อมันหมายใกล้ฝัน
01:14กับผมยังมีเวลาเหลืออีกล้ำมาก
01:16แทนที่น่าไปเซวรสูง
01:18กับพ่อคนเดียว
01:20แม่น ไปรู้อังกับตายโย
01:25กันต้องต้องหรอกหรอกว่า
01:26เฮ้อดีกว่า
01:27มึง
01:28ไป
01:43พ่อเป็นไรพ่อ
01:45พ่อ
01:46ถ้า ถ้าหรร...
01:48พ่อมัน็ำอะไรตัวโย还ย
01:50ชิ้มพ่อมัน degด้วย
01:52พ่อมันอยังเหรอ
01:53ท่อ!
01:55พ่อมันไปเลยน่ะ
01:58สวรรรร게
02:00พ่อเมชน์
02:01lapork�
02:02กับแม่
02:03precis
02:04cheers
02:05โอเคนะครับ หรือไม่
02:35โอเคนะครับ
02:56ไหนข้าม
02:58พี่ข้าม
03:05ออกมาคุยกันดี ๆ เธอ
03:13สันคน
03:14สังฐานออกไปก่อน
03:16อย่าบีบไม่ใช่ ต้องใช่ ไม่ตาย
03:20ไหนข้ามน่าจะกำลังทำอะไรอยู่แน่ ๆ
03:23เราระวังตัวให้ดี ๆ นะ
03:24เจ้าค่ะ
03:29ไหนข้าม
03:30ตอนนี้รุ่งหยุดกำลัง รอยาธอนพิษอยู่
03:36เอายาธอนพิษ mı ให้ฉันนentric
03:38ให้คุณเอง
03:41ยาธอนพิษอยู่นี่
03:44สังฐานออกไป
03:46ไม่ยังเราก็เค蔽เอ ακ시죠
03:48เพว่ยหม Frozen
03:49ผมก็บอกไป بتถูกกันธรรม
03:52โป๋วงป identities pand 탄
03:54กล้าอะไรพี่หรอกที่พี่ทำลายพ่อ
03:56ขอย่าถอนพี่ที่ฉันเห็นนะ
04:00อย่าเข้ามา
04:01ใจเย็นในขาม
04:02ค่อยค่อยคุยกันดีๆ ก็ได้
04:05อย่าเข้ามา
04:07อย่าคิดว่ากูไม่กล้าเครื่องนะ
04:09คู่ฉันไม่ได้หรอก
04:10ฉันไม่เชื่อว่าในขามจะกล้าเครื่องขวดยาทิ้ง
04:14เฮ้
04:22แม่คำดวง คำดวง
04:24เจ้าอย่าทำอะไร
04:26พี่ขาม
04:28รีบจับฉันไปตัวประกัน
04:30เจ้าว่าอะไรนะ
04:32พี่ก็รู้ว่าคุณพี่ชอบฉัน
04:34ถ้าพี่จับฉันไปตัวประกัน
04:36เขาไม่กล้าทำอะไรพี่หรอก
04:38คำดวง
04:40ทำไมเจ้าอย่างช่วยพี่
04:44ฉันเพิ่งรู้ใจตัวเอง
04:46ว่าลุกๆ แล้วฉันชอบพี่
04:48ชอบมันตั้งแต่เด็ก
04:50ฉันทนเห็นพี่ตายต่อหน้าฉันไม่ได้
04:54คำดวง
04:56แม้คำดวงเราทำอะไร
04:59เอาおนอกมาเธอ
05:00ฉันจริษณ์การเอง
05:02พี่ขาม รีบพาฉันออกไปจากที่นี่
05:05เดี่ยวนี้เลย
05:08แม้คำดวง
05:10บลดทาง
05:12ไม่งั้นกับดวงตาย
05:14กูบอกให้เปิดทาง
05:19เปิดทาง
05:34รอให้ตัวนี้
05:35ขอรับ
05:36อันยิด
05:40อันยิด
05:53บอกมีร่มหายใจอีกแล้ว
05:57อันยิด
05:58แข็งใจนะ
06:00ท่านขนก็คำดวงนะ
06:02กําลังเอายาถอนพิดมาให้อายด้วย
06:04อันยิด
06:05อันยิด
06:14แถวนี้คนพวกพล่าน
06:15พวกราหารน่าจะหาตัวเราลำบากแล้วล่ะจ๊ะ
06:22คำดวง
06:23ทำไมเจ้าถึงช่วยพี่
06:26ทางทั้งที่พี่ทำไม่ดีกับครู
06:28ยิด
06:29อันยิด
06:34ฉันเข้าตายพี่ขาม
06:35ฉันไม่โกดพี่เลยสักนิด
06:37พี่แคนพ่อ
06:39ที่จะให้ของสักสิตรกับคุณเอง
06:41แต่ไม่ยอมให้พี่ที่เป็นสิตร
06:44เป็นฉัน
06:45ฉันก็รู้สึกเหมือนพี่ต่ะ
06:50ที่พี่ทำ
06:51ก็พ่อพี่แค้นใจครูมาก
06:58แต่ยังไงพ่อก็เป็นพ่อของฉัน
07:01พี่ให้อภัยพ่อเธอนะจ๊ะ
07:10ก็ได้จ๊ะ
07:12พี่เห็นไงเจ้า
07:15ถ้าอย่างงั้น
07:16ขอยาถอนพิทย์ให้พ่อฉันเธอนะ
07:21ถึงขนาดนี้แล้วพี่ยังไม่เชื่อใจฉันอีกเหรอ
07:43ขันดวก
07:45เจ้าหรอกพี่
07:46เฮ้
07:48เฮ้
07:52พวกมึงอยากได้ใช่ไหม
07:57พวกมึงดนกูหลอกเลยเฮ้ย
08:02ในข้าง
08:06ตอนนี้รุ่งหยวดกำนังรอย่าถอนพิทย์อยู่
08:09เอาย่าถอนพิทย์ให้ฉันเธอ
08:11พิทย์ให้ฉันเธอ
08:26เผ้าอบนี้ไม่ใช่ยาถอนพิทย์เฮ้ย
08:29เฮ้ย ไป
08:30เฮ้ย ไป
08:31เฮ้ย ไป
08:32เล็ก เล็กไป
08:33เล็ก
08:34สวอยเรียกไง
08:35พี่ขาม
08:36พ่อฉันรักพี่เหมือนลูก
08:37แต่พี่จะข้าพ่อฉัน
08:38แค่พ่อฉันจะให้ของขังคุณพี่อย่างนั้นเหรอ
08:39ก็ใช่ไง
08:40เล็กไหร้
08:41ให้คุณเล็กก็ได้ไป
08:42เดี๋ยวจังจากพ่าที
08:43ย้อมแพ้เสร็จนะขาม
08:44มันนี้เป็นไหนไม่ได้แล้ว
08:45แค่พ่อพ่อฉันจะให้ของขังคุณพี่อย่างนั้นเหรอ
08:48ก็ใช่ไง
08:49ในหมาย
09:00เร็กไหร้
09:13ให้มึงบอกยาถอดพิธกู
09:14ถ้ามึงไม่บอก
09:16กูจะทรมานจังกว่ามึงจะตาย
09:19ไอ้คุณเอก
09:21มึงบีบให้กูทำแบบนี้เอง
09:30ทำไมดึงไปอยู่ที่มัน
09:34พี่ขโมตของพ่อมาเหรอ?
09:36ใช่
09:38แล้วกำลังจะใช้ค่าพวกมึง
09:40แล้วก็อาชาวบันทุกคนในทีนี้ด้วย
09:43พวกมึงเขาแล้ว
09:45อย่านะไหนขาม
09:46ชาวบ้ามารู้เรื่องอะไรด้วย
09:48หยุดเดี๋ยวพี่ขาม
10:03คุณพี่เรามาทุกคน
10:13เฮ้ย
10:14อะไรวะ
10:15ทำไมถึงเป็นอย่างนี้
10:16เป็นยังไงล่ะ
10:17พี่ไม่เคยจัดจำคำสอนพ่อ
10:19พี่ขี้เกียบ
10:20ไม่เคยฟึกฝนวิชาอาคม
10:21มันก็ได้แค่นี้แหละ
10:22มันก็ได้แค่นี้แหละ
10:23ทำไมถึงเป็นอย่างนี้
10:27เป็นยังไงล่ะ
10:28พี่ไม่เคยจัดจำคำสอนพ่อ
10:30พี่ขี้เกียบ
10:31ไม่เคยฟึกฝนวิชาอาคม
10:33มันก็ได้แค่นี้แหละ
10:35เคยกับสอัคมนั้นแล้วกัน
10:40วางมิษย์
10:41มึงแพ้แล้ว
10:43กูยังไม่แพ้
10:44ถ้าเข้ามา
10:46กูจะค่ácตัวตาย
10:48ตายไม่พร้อมกันยาต 했던พิชไอแกนนั่นแหละ
10:50พี่ขาม
10:52หมอตยาทüyorsunพิชมาส์เถอะพี่
10:54พอฉันดีกับพี่มาตลอดนะ
10:58กูจะบอกก็ต siguเมื่อปล่อยกูไป
10:59มึงไม่กล้าเหลบ
11:02ก็ไม่คือที่เตรา石
11:04ถ้าพี่ขับตาย พ่อน้องก็จะตายไปด้วย
11:11คำดวง คำดวง
11:13ประทานพ่อเจ้า คือถ้าอยู่ได้อีกว่าโดน
11:19ไอ้แก่ ใครตายแล้วสินะ
11:23เวลาเหลือน้อยลงทุกที
11:25อะไร หรือเวลา พ่อว่าไง
11:33เจอปล่อยกูไปได้ดีอย่าง
11:35กูปล่อยมึงก็ได้
11:39แต่มึงต้องทำตามเงือนไขที่กูบอก
11:42เงือนไขศอะไรว่ามา
11:48เข้าใจเงือนไขดีแล้วนะ
11:50ไขดีแล้วนะ
11:52สูตรยาทรพิชมีตัวยาอยู่ 5 ตัว
11:55กูจะขี่vanaออกไป แล้วบอกชื่อยาทีระตัว
11:59กอนถึงทงแตง
12:01กูต้องบอกชื่อยาให้ครบ
12:03แล้วจะคืนจากพระอากขีให้
12:05ระยะทงแตงเป็นระยะที่ฉันเอิงไม่พลาดแนะ
12:08ถ้าในขาม ทำผิดเงื่อนไขเลยทงแตงไป
12:12ฉันก็ไม่มีทางเลือก
12:13นอกจากกินกระบ้าน
12:15ถ้าพี่ค่ะไม่ยอมบอกสูญญาตหอนพิษ
12:20ฉันสาบาลเลยว่าฉันจะไม่มีวันให้อภัยพรรย์พี่
12:23ฝ้าวเนี่ย
12:26พอยาวนายุตพนทนว่าได้
12:28เริ่มได้
12:33เฮ้ย
12:36เชื่อ
12:38เชื่อ
12:39เชื่อ
12:41เชื่อ
12:43เก้ย
12:45เก้ย
12:47เก้ย
12:49เก้ย
12:51เก้ย
12:53เก้ย
12:55เก้ย
12:57เก้ย
12:59เก้ย
13:01เก้ย
13:03เก้ย
13:05เก้ย
13:07เก้ย
13:09เฮ้ย
13:11คุณพี่ยังยิงพี่ขาบเจ้าค่ะ
13:16เดี๋ยวน้อนจะไปตามพี่ขาบพี่ร้ายเจ้าค่ะ
13:21ส่งจักภาคพี่มา
13:34กูไม่ให้
13:41เดี๋ยว!
14:11กู Generic
14:17ปลอด
14:23กูกู
14:26พี่ข้าบคุณ
14:37- ตามนุกเล็กไป! ขอรับ! ขอรับ!
14:41- พี่ขาม! พี่ขาม! พี่ขามอย่าเป็นอะไรไหมนะ?
14:51- คำดวง พี่ของไม่รอดแล้ว พี่เดินทางผิด ครูเคยเตินพี่
15:06- แต่พี่มันง่ะ นึกว่าตัวเองฉันละ สมควรแล้วละ
15:21- พี่ขาม! แต่พี่ขามบอกชื่อ ยาท่อนพิดอีกสองตัวไหมให้ฉันเถอะจ๊ะ? อย่าให้พ่อฉันลงตายเลยนะ
15:32- ที่ผ่านมากรู้ดีกับพี่เหมือนพ่อ
15:38- นั้นพี่ก็ทำให้พ่อ เป็นครั้งสุดท้ายนะ น่าพี่ขามฉันขอร้อง
15:46- ฟังพี่ดีๆ จ๊ะพี่
15:50- ในเมื่อครูเห็นคุณเองดีกว่าพี่
15:56- ก็ให้มันช่วยครูเองก็แล้วกัน
16:06- พี่ขาม พี่ขาม พี่ขาม... พี่ขาม... พี่ขามап is't like anything
16:16- พี่...พี่...
16:26- พี่ขาม...
16:30- บอคาม...
16:32คุณพี่!
16:38คุณพี่สั่งยิงพี่ขาบทำไม
16:41ฉันไม่มีทางเลือก
16:44นายขามกำลังจะหนี
16:46แต่เราอีกได้ชื่ออย่าไม่ครบเลย
16:49เราพี่ขาบเขาไปครบเดี๋ยวที่จะช่วยพ่อได้
16:56ฉันรู้
16:57ถ้าคุณพี่รู้
16:59เราคุณพี่จะสั่งนาหารให้ยิงเขาทำไม
17:08พี่ใจหลาย
17:12ใจหลายใจดำ
17:14อมหิตที่สุด
17:29คุณพี่!
17:33พี่!
17:34พี่!
17:44ส่งจากพ่าคีคืนมาเธอคุณนะ
17:46ฝันไม่ได้นั้งพี่!
17:48ยัง อา×
17:59ค่าเป็นครูเจ้า
18:01เจ้าเจ้าจะเราก็คุณข้างล่ะ
18:03ท่านไม่เคยเห็นฉันเป็นสิ
18:05มันฝึกฉันไว้เหมือนกับหมา
18:07ไว้คอยไปทำหลายคนอื่น
18:09ひ à
18:36โข้อออย
18:37โข้ออย
18:39เอาจากพระอักคีย์คืนมา
18:41มันพี่เจ้า
19:09ขอเป็นจังไหร่แน่ อายอย
19:23อย่างมีร่มหายใจอยู่ แต่อ่อนลงเรื่อยเรื่อย
19:27คงอยู่ได้ว่าโดน
19:29ในคำบอกตัวยอาเรามาสามตัว หมcitย้อยพอจะเอาทาง
19:41ไว้สองตัวมันคืออะไร
19:42цийคอยดาวโบออมแม้นดอก
19:44มันมีตัวยอาที่เขlak gaugeล้ายเป็นล่ะปิจากพี่ขา
19:47ถ้าคนพี่ไม่สั่งค้าพี่ขา ants
19:49เราก็คงจะรู้ตัวยอาทั้งหมดแหละ
19:51ฉันยอมรับผิด แต่เราไม่ควรมาทะลอกกันเรื่องนี้ตอนนี้
19:59เราควรหาทางช่วยลุงญดก่อน
20:05อันทีจริงusz stopped by my toard
20:08มันก็บ้าง้ายเลย
20:10ที่ทำหาตัวอย่าท่าน
20:12และที่สำคัญต้องเสียเวลาป illustrate
20:15ที่บ้างมันมีตัวอย่าอยู่หลายตัว
20:17บอกยา О unexอบดรียัง
20:18ว่าはมีันอะไรพอใช้ได้บ้าง
20:20คุณพลาสอยเอาหมายเบิ้งไปแล้ว
20:22ส้ายเพราะได้เลย
20:23ลองคิดดี ๆ อาจจะมีตัวยาดี ๆ ที่เรายังไม่ได้หลอง
20:30ท่านคุณพูดถูก
20:33ตอนนี้ฉันไม่ควรเสียเวลาเธอแล้วครับท่าน
20:36ฉันจะอยู่เคียงครางพ่อ
20:40สนกว่า
20:43แล้วหลังจากนั้น
20:49ฉันก็จบ ทำไม
20:52ทำไม
20:57ตอนนี้จะข้าฉันยันเหรอ
21:06ไม่ต้องกลัวเหรอ
21:10ฉันรับไปชอบการกระทานของฉันเสมอ
21:22ฉันก็ไม่ได้
21:26ฉันกลัว
21:35ฉันก็ไม่ได้
21:37ฉันกลังมีโปรด
21:42คุณพระสมิ่งให้หมู่บนชัยประเริ่ง
21:46หากกับเรา
21:57คุณพระสมิ่งให้หมู่บุญชัยเป็นเรียกกับผมมา
22:13มีเรื่องอะไรเหรอเขารับ
22:15จักภาคี
22:22ไม่อยู่ที่นี่ได้ยังไง
22:26แม่ผิงจัดการในนกเล็กได้
22:29แล้วนำจัดพระสมิ่งกับมาได้
22:34นี่แล้วเหรอ อาวุธมาหับอะไร
22:39ใช่ขอรับ
22:42ก็ผมเป็นนายขามเสกจากนี้
22:45แต่ว่าดูเหมือนว่าจะเป็นอาวุธที่ดูไม่รุนแรงอะไรนะขอรับ
22:50นายขามไม่มีพลังอะไร
22:52ถ้ามูกบุญชัยเห็นลุงโดดใช้
22:54มูกบุญชัยจะตะลึงจนคุ้นไม่ออกเลยล่ะ
22:59แล้วยิ่งไงโจนสีชายขึ้นชื่อว่าจอมขมังเว่น
23:04ถ้าจักภาคีไปอยู่ในมือมัน
23:07อนุภาพของมันก็จะยิ่งร้ายเลย
23:09เจ้าทำได้ดีมากไม่พิ่งที่นำจักภาคีกันมาได้
23:25แต่ถ้านกเล็งไม่โดนอิ่งจนได้รับบาทเจ็บ
23:29ฉันก็หกสู้กับความไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ
23:34แล้วทางเรามีใครใช้จักภาคีเป็นอีกไหม
23:36ก็คงจะมีแต่รุงหยดขอรับ
23:39แต่ตอนนี้อาการสุทธิ์หนักมาก
23:42ถ้าอาการดีขึ้น
23:44เราจะคืนจากนี้ให้กับรุงหยด
23:46แต่ถ้าโชคล้าย
23:48รุงหยดเสียชีวิต
23:52ก็ผมอยากทำรายจากนี้ขอรับ
23:59ได้
24:00ตกลงสำนั้น
24:02ระหว่างที่รอดูอาการนายหยุด
24:06มูเก็บรักษาไว้ให้ดี
24:08เอาไว้ที่ที่เป็นความรับ
24:11ขอรับ
24:13สมุลของโจนสีชายทั้งหมอดำทั้งนกเล็กตายแล้วทั้งคู่
24:25อีกอย่างเราก็มีจากพระอาคี
24:28กระผมคิดว่าโจนสีชายน่าจะถอยไปตั้งหลักอีกสารพัก
24:32หยินไว้กับเปลี่ยนใจไม่จมตีมึงทุ่มใยของเรา
24:35verständ
24:37ต่อให้พวกมันบุกมา
24:39เราก็มีปืนฟรั่งมากพอที่จะจัดการมันได้
24:42เราควรใช้โอกาสนี้จัดการมันให้ซึ่งศักเลยดีมั้ย
24:45คุณพ étaสมนิงน่าจะรองปรึกษาหวันน่างท่าน اView ๆ ดูครับ
24:51อีกอย่าง
24:54ก็รับผมว่าคูณพระ 75 นาดับเพราะหวันนี่
24:58ปรับปรุงกองทัพของเราให้เครียมแของขึ้น
25:01เจ้าคิดว่าเราควรปรับปรุงชุดไหน sutut
25:05ค่อนพระโสมิคลองไปทalamคูณพาหยง
25:08超ไม่ก็ถามคุณพ่อของกระผมดูหั Approchn
25:12เจ้า episod
25:14ง Act
25:15ทำไมเจ้าพrent
25:17ก็รับผมมีเรื่องสัมคันที่จะต้องไปจัดการ
25:23ก็รับผมขอทีโอกาสนี้
25:29ก็รับล่าขอรับ
25:45ก็รับผมล่า
25:53คุณเอง
25:57คุณเอง
26:23só้นมีทับบนิน
26:28น้ำกันจรับผมก็ไม่รอบมหาอัน
26:33ไม่ไม่รอบโน้ำ
26:36คุณสิ
26:38น้ำกันจร็จริง
26:41ที่จะยังจบสนุส โกรโลก
26:45น้ำกันก็อดารแฟร์
26:48สนุสใส่งสัย
26:50เธอไม่รอไม่รอตอนเช้า ไปค่อยออกเดือนทาง
26:59ฉันเกลียดคนที่นึง เกลียดบ้านเมืองนี้
27:04อยากจะไปจากที่นี้เร็วที่สุด
27:06พ่อของเจ้าออกใบผ่านประตูเมืองให้แล้ว
27:10ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
27:20ฉันเสียใจจริงจริงไหมคำดวง
27:31ฉันอยากให้เจ้าจำออกไว้ให้ติ
27:37ว่าเจ้าเป็นคนค้าเพราะฉัน
27:41ฉันจะไม่เหลือว่าฉันค้าพ่อเหรอ
27:50ฉันไม่ลืมสีหน้าของมันนะตอนนี้
27:53ฉันจะจำไปตลอดชีวิต
28:05ฉัน
28:19แล้ววววววว อีกที
28:49กราบเท้าคุณพ่อ
28:56สิ่งที่กระรับผมกำลังทำนี้
29:00กระรับผมคิดดีแล้ว
29:19แม่ผิ่ง แม่คำดวงเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
29:34พ่อฉันเสียแล้ว ฉันกับอายอยกำลังพาพ่อกับบ้าน
29:44ฉันเสียใจด้วยนะ แม่คำดวง
29:49แล้วท่านคุณเป็นอย่างไรบ้าง
29:52ทำไมถามอย่างนั้น
29:55ฉันได้รับคำทังจากคุณพระสมิง
29:57ให้มาดูท่านคุณ
29:59คุณพระสมิงสังหอนใจ
30:01ว่าท่านคุณคิดจะทำอะไรบางอย่าง
30:05อาจจะค่าตัวตายพอรู้สึกผิดกับแม่คำดวง
30:13ทำไมคุณพระสมิงคิดแบบนั้น
30:16คุณพลาสมิงบอกว่าท่านคุณพูดให้คิดแบบนั้น
30:19ค่อยขว่าเป็นไวดายได้คำดวง
30:23ท่านคุณหู้สึกผิดกับเจ้าที่สั่งยิงบ้าขาม
30:27เพทแท匀เข้าเบาหรู้โตยาแก้พิดให้พอเจ้า
30:30เจ้าหรู้ว่า
30:33ว่าพอเจ้าสั่งเสียอ είναιอย่างไว้ก่อนตาย
30:35รอย
30:38กมยังให้คำ
30:44ข้าได้ให้ข้า
30:47รับสันดาลยังว่า
30:51ถ้ามันดีไปได้
30:54มันต้องเอาจักประอาคีไปขายให้ไอ้โจนสิ่งชาย
31:00และเมื่อนั้น
31:03เมืองทุกใหญ่
31:05จะถึงคลาวิบัติ
31:07เพราะวิตของจักประอาคี
31:11ข้าให้ข้า
31:14ข้าให้ข้า
31:18ค่อยว่าท่านขุ้นตัดถึงใจยิงบักขาม
31:21ค่อยคิดว่าท่านขุ้นก็คิดคือกันกับพ่อเจ้า
31:35กระผมขอกราบลาสิ่งศักษิต
31:37ที่คุมของเมืองทุ่งใหญ่มาทั้งแต่ปัญพบุรต
31:40ได้ปลด
31:42ช่วยคุมของเมืองทุ่งใหญ่ให้อยู่รอดปอดภัยด้วยเธอ
31:46ท่านขุ้น
31:48ท่านขุ้น
31:50ท่านขุ้น
31:52ท่านขุ้น
31:54ท่านขุ้น
31:56ท่านขุ้น
31:58ท่านขุ้น
32:00ท่านขุ้น
32:02ท่านขุ้น
32:04ท่านขุ้นกับมาท่านไหม
32:06จะมาดูให้แน่ใจสินะ
32:08ว่าฉันจะรับผิดชอบชีวิตรุงหยดอย่างไร
32:10ใช่ไหม
32:12ท่านขุ้นคิดจะทำอะไร
32:14ท่านขุ้นตายไปพ่อเซ็นก็ไม่ฝื้นอยู่ดี
32:16ฉันไม่อยากให้ท่านขุ้นตายไปอย่างไรประโยชน์
32:18ไม่ต้องสดใช้ชีวิตอะไรให้พ่อฉันแล้ว
32:20เก็บลมหายใจไว้ทำประโยชน์ให้บ้านเมืองเธอ
32:22หล่อนเข้าใจผิดแล้วแม่คำดวง
32:24ฉันไม่เคยคิดจะค่าตัวตายอะไรเลย
32:26หล่อนเข้าใจผิดแล้วแม่คำดวง
32:28ฉันไม่เคยคิดจะค่าตัวตายอะไรเลย
32:46แล้วจดหมายนี่ล่ะ
32:48ฉันจะไปสืบเรื่องโจนสีชาย
32:50ไปแบบเงียงเมียบโดยที่ไม่ให้ใครรู้
32:52จดหมายนี่ฉันก็เขียนไว้ให้คุณพ่อ
32:54เผื่อฉันพลาดท่ามัน
32:56แล้วไม่มีโอกาสได้กลับมา
32:58ก็แค่นั้นเอง
33:04ไม่ได้ค่าตัวตายแน่นะ
33:06ทำไม
33:08ร่อนเป็นห่วงฉันกันนั้นเลยหรอ
33:14ก็...
33:16เอ่อ...
33:18ร่อนเป็นห่วงฉัน
33:20หรือรักฉันกันแน่
33:25เกิด
33:30มันก็คือคือกันนั้นหละ
33:35กันก็ดีละ
33:37มันก็แปลว่าเราใจต่งกัน
33:40เราใจตรงกัน
34:00เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ
34:03มีเรื่องรายล่างเกิดขึ้นที่กลมเมือง
34:10ทําดวง ทําดวง
34:14มีอยากอย่อย
34:20คุณพาสมิง
34:22นี่มันเกิดอะไรขึ้นขอรับ
34:38ด้วยฉันด้วย
34:40ช่วยฉันด้วย
34:43ช่วยฉันด้วย
34:45ช่วยฉันด้วย
34:47ช่วยฉันด้วย
34:48ช่วยฉันด้วย
34:49คุณพระแม่ก
34:50ช่วยฉันด้วย
34:51คุณพระแม่กเป็นอะไร
34:52คุณพระแม่กออกไปจากครูได้อย่างไร
35:10นุกว่าจะแน่หรักแค่ไหน
35:20อีกด้วยต้องหวัง
35:28กระผม ขอพระทานโทษ คุณพระสมิ่งนะขอรับ
35:33กระผม กอบความผิด ร้ายอะไรอย่างนี้นะ
35:38ไม่สามว่ารักษา จากพระอาคีไว้ได้
35:44ไม่เป็นไรโมง มันไม่ใช่ความผิดโมง
35:48กระผม ประมาติมุกมันเกินไป
35:52หมารอบกัน มันระวังยากอยู่แล้ว
35:56คุณพระสมิ่ง สร้างจับสองพอลูกแล้วใช่ไหมขอรับ
36:01ใช่ ฉันสั่งห้ามเปิดประตูเมืองเด็ดขาด
36:05ไม่ว่าก็เลยนี่ได้ ๆ
36:11แต่สองพ่อลูกเป็นคุณนางชั้นสูง
36:14รู้ว่าเมืองทุ่งใหญ่มีทางเขาออกเมืองหลายทาง
36:17ป่านนี้คงหนีไปไกลแล้วขอรับ
36:19ตอนนี้สถานาการทางเราตกเป็นลองพวกมันละ
36:23กระรับผมก็คิดเหมือนคุณพระสมิ่ง
36:27สองพ่อลูกนั่น คงเอาจัดพระอักคีย์ไปต่อลองกับพวกโจนสีชาย
36:33ใช่
36:35แล้วเราจะยังยังกันดีคุณเอง
36:47ถ้ากูเดาไม่ผิด มึงคงจะเปลี่ยนใจ
36:51ไม่ป้นเมืองทุ่งใหญ่แล้วใช่ไหม
36:53พิดอิจรับของโจนสีชายเป็นที่เรื่องหลือ
36:57เรื่องความเยี่ยมโหดบ้าบิน
36:59มึงจะรีบถอยไปทำไม
37:05ที่มึงถอย
37:09เพราะมึงกลัวสิ่งนี้ใช่ไหม
37:13ที่มึงถอย
37:15ใกลอด
37:45นี่ติดี...
38:04พ่อมือ ภัตรี
38:06ต้องกำลังกับกลับ
38:08ซักของที่รู้สึก
38:09แก้นต้องด้วย
38:11แล้วล้องกัน
38:13ไอ้โจนสีชาย
38:26มันพูกจดหมายกับทโนแล้วยิงเข้ามาในมึง
38:28ถึงเจ้าเมืองทุ่งใหญ่
38:38กู้โจนสีชาย
38:40จะบุกเข้าตีเมืองของมึง
38:42ถ้ามึงยอมแพ้ของไอ้ว่างอาวุษย์
38:44เปิดประตูเมือน
38:46กู้จะปลดVAพรีย์กึ่งหนึ่ง
38:49และจะไม่ข้าใคร
38:50แต่ถ้ามึงคีรต์อ่า็อสู้
38:52กู้จะเผาเมือง และข้าทุกคนให้สิ้นส้น
38:57โจนชู้อ่ะ
38:58ใครจะไปยอมให้มันกํา jewelry กาก่าเกนตามใจชอบอย่างนี้
39:02ก็ผมไม่ยอม
39:05Vill BEC alguém มีเปลืนฟรัง
39:06มันมีจากพระอักฤี
39:08ก็ใช่ว่าเราจะซ sized มันไม่ได้ขโดแลеть
39:11นี่
39:11ทุกคนเห็นไปด้วยทางเดียวกัน
39:14งั้นเราจะ ซู้ กับมัน
39:16แต่ใช่ว่า จุนหมาย เช damagingกcott
39:19มันเป็นหลักฐานอย่างดี
39:21ที่ ฉันจะสมไป
39:21ขอความช่วยเหลือจากหัวมือง
39:23ถึง
39:24ขอดับผมว่า ตอนนี้ booked
39:27มันคง�งปิดร้อมมืองแร่ไหม specialized
39:28ฉันจะสมมแม่ผิ่งไป
39:31มันคงไม่ยอมให้คนของเราเล็ดร Explorer ออกไปได้ไงๆ หรอกครับ
39:34แต่ฉันเชื่อว่าไม่พีนส่ำได้
39:42สานจากคุณพระสมิง
39:44รักษาการแทนเจ้าเมืองทุ่งแห่ง
39:46ชาวเมืองทุ่งใหญ่จรงฟัง
39:47ผัทนี้ จ้นสีชาย
39:49ได้ยกกำลังมาไปชิดเมืองทุ่งใหญ่ของเราแล้ว
39:56ฉันกับทาหาร จสู้กับพวกมันให้ถึงที่สุด
39:59แต่ฉัน
39:59ไม่อาจนยัวว่าจะชนะมันได้
40:01ดังนั้น
40:02ชาวเมืองทุ่งใหญ่ต้องตัดสินใจ
40:04ถ้าใครจะร่วมสู้
40:05ขอให้เจอกันที่พระตูเมือง
40:07ถ้าใครจะหนี
40:08ขอให้หนีโดยทันที
40:12มีใครจะยอดสู้
40:13lived in heaven
40:15ถูกทุ่งใหญ่สินใจ
40:25แกิ่
40:27มันก็ไหร่
40:28พี่สุน
40:29ลูกจะดีไปแบบนี้ไม่ได้
40:31ลูกหอบอะไรไปเยอะแย้นักหน้า
40:33แล้วแต่งตัวอย่างนี้ถ้าโจนมันเห็นเข้า
40:35มันจะปล่อยแล้วรอดเหรอ
40:37เรารู้ต้องมันยังไงเจ้าคะ
40:44เจ้าเป็นใคร
40:51สารจากคุณพัสมิ่ง
40:53เมืองทุ่งใหญ่
40:55ส่งถึงเจ้าเมืองจันเจ้าค่ะ
41:05เรื่องโดนเจ้าค่ะ
41:07จนสีชายกำลังจะป้นเมือง
41:09เราต้องการกองกำลังจากเมืองจัน
41:11ไปช่วยที่เมืองทุ่มใหญ่
41:13แล้วเจ้าจะไปพบท่านเจ้าเมืองไหม
41:15ไม่
41:17ฉันต้องกลับไปช่วยที่นั่นก่อน
41:19ฉันจะรี่อดสารเนี่ย
41:21ไปให้ท่านเจ้าเมืองเดี๋ยวนี้
41:23แม่ผิง
41:38มิตรเชดวิก
41:41เมื่อกี้
41:45ผมได้ยินคุณพูดว่า
41:47สถานการณ์เมืองทุ่งใหญ่ไม่ดีงั้นเหรอ
41:49ใช่
41:53พวก pecininเมือง
42:03มันจะข้าพ่อแม่ของเจ้า
42:08มันจะย้ำหยีมเมียกับลูกสาวของเจ้า
42:13พวกเจ้าจะยอมอย่างนั้นเหรอ
42:15ชทุกปกปกปกบ้านเมืองของเราด้วยชีวิต
42:20เจอไป โรnhย โรค
42:30ไม่ใช่มันนวนเร็ว เห้อ้้ม
42:33บ噪 เชื่องช้าจุด ๆ centimeters
42:35โหหย ช้าจุดนั่นไง ป้องมาเร็ว
42:41นี่ มึงเดินยังไงของเมืองว่า กี่ผีบ้านเนี่ย
42:44อีจวร
42:46เรียกกูอีจวร มึงรู้จักกูไง
42:48กูdaliao
42:50โชร นายตัว งานเนี่ยกันนางฟ้า
42:53ไม่แต่งตัวสมต้อสกบรปกเป็นขอทานเหมือนพวกมึงเหรอ
42:56เน๊ ไปเลย ไปเลย มักหวังข้างโชร ไป ไป ๆ ไปเลย
43:00คุณแต่งตัวข้าง สกบรปก
43:03มา ไอ้กิม คอย
43:06เองนี้นะ อื่นอาคือด่านแล้ว เรียวหน่อย ทุกคน
43:09มา
43:13แม้พิ่ง
43:17แม้พิ่ง
43:20แม้ผิง
43:21เจ้าเป็นไงบ้าง
43:23ฉันส่งขายเพธิ์เจ้าจรรมหยังแบบแล้วนะเช้า sho
43:27ท่านคุณณาว ซักเจอมิastoชะดวิข
43:31เขาบอกว่าจะส่งอฆ Lillyumerช่วยเจ้าว scales
43:38แม้ผิง ฉันขอบจucharเจ้ามา
43:40เจ้าไปพักหนึ่ง
43:43แม้ผิง ...แม้ผิง
43:44คงเหนื่อยจนเญ้าเป็นรนador
43:46เอาไปแล้ว!
43:47ขอนะ
43:50ให้แม่ประหิ่งไว้พักข้างใน
43:54เราเรียกหมอหลวมมาตัวๆกัน
43:56ขอรับ
44:15เราจะได้ทั้งอาวุธของมิเตอร์ชัดวิก
44:17และกำลังเมื่อเสริม
44:18แต่จะทันการไหมก็ไม่รู้
44:20กับคุมว่าถ้าเราสู้อย่างสุดป๋ำลัง
44:22ทัพเมืองจันกับมิสเตอร์ชัดวิก
44:26น่าจะมาทันขอรับ
44:27ตกลงตั้งหนัก
44:29คุณเธอช่วย
44:31เจ้าต้องรักษาชีวิตไว้
44:33และตายที่หลังฉันจะคุณเอง
44:35ถ้าทัพเมืองจันมาถึง
44:36จะได้มีคนคอยสั่งกัน
44:39คุณผitionalanz been james
44:40กับผมเป็นเพียงไงคุณนาก
44:42ก็พงต้องได้ก็จริงกับแล้ว
44:43นี่คือคำสังกับชั้น
44:51คำสังกับแล้ว
45:12ฉันขอตายพร้อมกับพวกท่านด้วยเจ้าค่ะ
45:38คำดวง คำดวง
45:39นี่อย่างอายอย
45:40พอเจ้าฟื้นแล้ว
45:50อย่างนี้ ฉันไปกรุ่มเมืองก่อนนะ
45:52ตัวค่ะ
45:58ไป อายอย
46:02พอ!
46:03พอ!
46:05อีพอ!
46:06คำดวง
46:07อีพอฟื้นแล้วอีหลี
46:09อีหลี
46:19อายอย...
46:20อายอยเห็ดอีกอย่าง
46:21อีพอจงฟื้นได้
46:23ใช่
46:24อย่าแก่พิษที่แม่ผิงรักมาจากนกเล็ก
46:26มันเป็นยาลิตห้อนหลาย
46:28ส่วนยาที่คอยมีมันเป็นยาลิตเย็น
46:31แก่พิษแม่งรับว่าได้
46:33ค่อยก็เลยลองเอายาของนกเล็ก มาใส่กับอายอด
46:36ตอนแรกนะ อายอดเบิดลมไม่แล้ว
46:39แต่พอยาออกลิษย์อายก็ฟื้น
46:42อายออยคือเก่งหลาย เก่งที่สดเลยที่คือดใด
46:46คุณดูอ่ะ
46:48อายออยเล่าให้พ่อฝังเบิดแล้ว
46:51ว่าเจ้านะ โกดท่านคุณหลาย
46:54คำถวงเอ้ย
46:58คนสิ่งเป็นในห้อยใด โบเมนสักแต่คุ้มคว้าย
47:04คือมีวิษาอาคม สิ่งที่สำคัญที่สุด
47:09คือตรงมีสติ
47:12คอยเข้าใจแล้ว
47:14ตอนนั้น คอยก็ค่าจะเสียใจเหลืองพอจนขาสติ
47:19ความขิดความอานคอยจึงผิดผาดไปเบิด
47:22เจ้าหูตัวว่าผิด ก็หลีบแก้ตัวซะ
47:27เจ้าพอ
47:33ฉันดีใจนะ พี่รุ่งจะกลับให้
47:35คุณพระคุงพ้องคลองจริงจริง
47:37ตอนนี้อ้ายอยพาพ่อไปผักฟื้นที่เรือірนคุณพี่
47:41คุณพี่คงไม่ว่าอะไรนะเจ้าค่ะ
47:45จะดีกว่นนี้ถ้าเกิดหล่่นพาหมอย้อยกับรุ่ง Feeditt ออกNokMeural
47:49ไปนะ
47:51พ่อกับอ้ายอยยืนอยัรนว่าจะไม่หนีเจ้าค่ะ
47:53พ่อเสียใจที่ไม่มีแรงมาช่วยคุณพี่
47:56พ่อก็เลยส่งน้องมาอยู่ช่วยคุณพี่เจ้าค่ะ
48:09น้องขอโทษคุณพี่นะเจ้าค่ะ
48:12ร่อนขอโทษฉันเรื่องอะไร
48:14ก็น้องต่อว่าคุณพี่สะมากมาย
48:17ถ้าน้องมีสติผิดได้เร็วกว่านี้
48:20น้องก็จะรู้ว่าสิ่งที่คุณพี่ทำถูกต้องแล้ว
48:23น้องชื่นชมคุณพี่มาตลอด
48:26ว่าคุณพี่เป็นข้าราชการที่ดี
48:28เสียสละเพื่อบ้านเมือง
48:30แต่เรื่องนี้มันพูดง่ายทำยาก
48:34เมื่อถึงเวลาที่น้องต้องเสียสละบ้าง
48:37น้องก็เลยกลับยอมไม่ได้
48:40ฉันตำหนีบร่อนไม่ได้หรอก
48:44พ่อของคลายคลายก็ดัก
48:46แต่หน้าที่ที่มีต่อส่วนรวม
48:51ต้องมาก่อนเรื่องส่วนตัวเสมือ
48:54คุณพี่ทำอะไรเจ้าคะ
49:05เดี๋ยวคนเห็นเจ้าคะ
49:07ฉันดีใจเนี่ย
49:11พี่ร่อนก็ใจฉันอีก
49:16แล้วก็เริ่มใจกับคำพูดของเรา
49:46น้องขออยู่สู้เพื่อปกป้องบ้านเมือง
49:50รวมกับคุณพี่นะเจ้าคะ
49:53เดี๋ยว
50:06ได้
50:18ได้
50:23ฉันมีภารกิจสำคัญวังอย่างให้เราทำ
50:27คุณพี่บอกมาเลยเจ้าค่ะ
50:38แม่คำดวงนะ
50:40ก็ได้ผมบอกแม่คำดวงให้ไปเอาอาวุธจากมินสเตอร์ชัดวิก
50:43เพื่อมาต่อสู้กับโจนสีชายขอรัก
50:47ฉันคิดว่าแม่คำดวงไม่ดากลับมาท่านนะ
50:51กระผมก็อยากให้เป็นแช่นั้นขอรัก
50:55เป็นอุป่าย
50:59เจ้าหรอกแม่คำดวงนั้นหรอก
51:03กระผมไม่อยากให้แม่คำดวงต้องมาตายกับกระผม
51:10ถ้าแม่คำดวงรู้ความจริง
51:13คงโคต industrial bone
51:17ฉันขอโทษหรอด้วยนะ แม่คำดวง
51:30สนบสนุนโดย
51:37มิสเตอร์ชัดวิต
51:41ไอ้ แม่คำดวง
51:43คุณพี่ให้ฉันมาเอาอาวุตจากเจ้า
51:48นั่นอะไรนะ
51:49ปืน
51:58ฉันไม่เคยเห็นปืนหน้าตาแบบนี้มาก่อนเลย
52:02คุณพี่บอกฉันไว้โจนสีชาย
52:04มันจะมาบุกเมืองตอนคำ
52:05ฉันต้องเอาปืนนี้ไปช่วยคุณพี่ให้ทันเวลา
52:08พี่น้อมกู
52:11ถึงเวลาแล้วที่เราจะปุกยืดเมืองทุ่งใหญ่
52:17เอาให้ราบเป็นหน้ากล้องไปเลย
52:26กูจะส่งจักราคีขึ้นไปจัดการผู้บันก่อน
52:29ส่วนพวกมึงรอสัญญาณโจมตีจากกู
52:34ก็จ่ายตัวกันไป
52:36เบิดประตูเมืองและเขาเผามาให้สิ้นสร้าง
52:39ส่วนกูจะจัดการกับให้คุณเอกและคุณพระสมิงเอง
52:44ได้เลยท่านสีชัย
52:59อีก!
53:00อีก!
53:20อีกพันเซ็น
53:22เจอ
53:37ต้องใส่โจ้นสีชัยมันบุกเมืองแล้ว
53:42ฉันว่าเราไปไม่ถันนั้นแน่ๆ
53:44ไหนคุณพี่บอกว่าจะบุกตอนค้ำไง
53:47คุณพี่หรอกอสนิตแล้ว
53:49เร็วมา เราทำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม
53:52เจ้าเร็ว เร็ว เร็ว เร็ว เจ้าหวังหลักข่วยพวกพี่
54:07ทิ้งไอหยิ่ม ไม่ให้ฉัน แล้วฉันจะไม่เอาเรื่องเจ้า
54:12จ้า ๆ ๆ
54:13เฮ้ย
54:20ชัดวิค
54:21ฉันว่าฉันมีวิธีไปให้เรียกว่านี้แล้ว
54:24วิธีไหน
54:33ทุกคน
54:36ต้องกันคุณมากับอีกไว้
54:38ไปประตุประตุ
54:42ประตุ task
54:49เจ้าไร羅เรียกพวกเรา
54:52ประตุไม่ยรอมน้ำคำลัง
54:54มาช่วยลบเจ๊าค่ะ
54:57คุณหยุดให้เอานี่มาให้ท่านเจ้าเมือง
55:00workplace ของโจสีชาย
55:03donde application
55:05โทษ โทษ
55:35กา purse
55:38speed
55:49ฉัน จะสระ ตำแหน่งเจ้าเมือง
55:51ขอ มอบตำแหน่งเจ้าเมือง นี่ให้แค้
55:53คุณผ้าสมิญ
55:55ฉัน ขอ เคทือ โอกาสนี้
55:57แต่ง ตั้งเรื่อยร์ ยศคุณ นาง ที่จะคือ ร่วมพัฎนา
55:59เมือง ของเราไปด้วยกัน
56:01ฉัน ขอ คัด ค้น การ เรื่อยร์ ยศคุณเอง
56:03ท่านโกหกว่าท่านกับแม่คำดวง
56:06แต่งงานเป็นผัวเมียกัน
56:07ทางที่จริง ๆ แล้ว
56:08ทั้งสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันเลย
56:10เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่
56:12ทุ่งนี้ฉันจะสอบปากคำเจ้า
56:14ว่ากันไปตามอินภู
56:15ชัดเจนทั้งพยานและหลักฐาน
56:17ดังและจึงตักสิ่งได้ว่า
Be the first to comment