- 7 minutes ago
บ้านวาทินวณิช - นทีร้อยเล่ห์ ตอนที่ 7 (EP.7) วันที่ 2 พฤษภาคม 2569
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:01ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:03อาจมีภาพเสียงหรือเนื้
00:05อหาที่ต้องใช้วิจารณดาลใน
00:07การรับชม
00:07ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:09ีคนได้รับคำแน่นำ
00:22เพราะเธอเข้าไม่อีกมีหุดช
00:24ัย
00:38เธอตัวอาจมัน
00:56แต่ถ้าจะให้ตินะ
00:58ผมว่าเจ้าสัวหน้าจะดูแลว่า
01:00ที่ลูกสปลายผม
01:01ให้ดีกว่านิ่งนิดนึง
01:03ตอนนี้ตัวเล็กไม่หน่อย หอมแพ
01:06้งไม่นิด
01:07แล้วแบบนี้หลานของแรกของผม
01:09จะได้หลานทายไหม
01:11ได้สิ เจ้โก เห็ง ๆ ๆ
01:16เออ นี่ หนูราดา
01:18เมื่อกี้หนูว่าหนูเกิดปีอะไรนะ
01:21ปีคารครับ
01:25ปีค่ะ
01:26คุ้ยิงเกิดปีขานี้ดวงไม่
01:29สมพ menuกับเกิราก� feet
01:31ป๊า ผมไม่เชื่อเรื่องปรัวนี้หร
01:33อก
01:34ส่วนเรื่องนี้อยู่ที่ผมกันน้องร
01:36าดา
01:37พอจะเข้ากันได้ไหม
01:40ส่วนเรื่องที่ป๊าบอกน้องผอม
01:41ไป
01:42ผมว่าน้องมีดีของน้องนะ
01:45ฮ่อฮ่า ๆ
01:48fim ninguém
01:50พูดแบบนี้เนี่ย แพ resilient
01:51เกิรกชอบราดาใช่ไหม
01:53อืม เฮีย ให้ผมพูดตรง ๆ เลยนะ
01:58ผมไม่ได้แค่ชอบ แต่ผมตกลุ่ม
02:01รักเลยครับ
02:05ละดา กินอาหารต่อไม่ไหวแล
02:06้วค่ะ
02:08อาหารวันนี้มันเรียนนะคะ
02:10อวก
02:11ละดา
02:14ละดา ละดา
02:16ละดา
02:16ละดา ละดา
02:28disciplined
02:28คุณเด็ด undergrad ฉันเขาร้องนะคะ
02:30ละดาไม่ได้ชอบคุณเกลิก
02:31คุณอย่าปังกับลูกเลยนะคะ
02:33ก็ให้มันอยู่กันไป เดี๋ยวมั
02:35นก็ลักกันเองแหละ
02:36ไม่เห็นแล้วง่ะ
02:37ตันเฮιο惜 กันยังอยู่กันได้ถ
02:39ึงทุกวันนี้
02:40ให้มันแต่งงานกับเกลิก
02:43แต่งออกไปจะได้ไม่ต้องมาสร้างป
02:44ัญหา
02:45ไม่ต้องมาเป็นภารับบ้านนิ
02:47พระดาเป็นพาระ
02:48ฉันขอเลี้ยงลูกเองแล้วกันค
02:50่ะ
02:51จะได้ไม่ต้องมาอะไรกับคุณอีก
02:53เก่งนักใช่ไหม
02:55ถ้าเก่งนัก
02:57ต้องออกแบบบ้านฉันไป
02:59ได้ค่ะ
03:00แล้วถ้าจะพาแม่ออกไปโดนนี้
03:04แล้วแกก็อย่าลืม
03:06หาเงินมาสู้ขดีให้แม่ของแก
03:08ด้วยแล้วกันนะ
03:10คุณ
03:13แกคงไม่รู้ใช่ไหม
03:15ว่าการที่แม่ของแกชอบอยู่ใต
03:17้บ้าน 자주 spotlight. ไม่ออกไปเจอพบปากผู้คน.
03:20แกรู้มาว่าพรốcอะไร
03:21ช่ Раз sugsh !なくเป็นแก แม่ของแก แ
03:23ค่ผนชายตายไง
03:24มันไม่จริง provaôle ring 分นน 뿐만น imagined ไม่ Agre
03:26ed
03:27broad
03:28พายด้ young agitation, hidden upon uh-
03:32คุณรู้สึกค้ำว่าผลเป็น wat
03:35รแล้ว ฉัน demiกรบครือนะ
03:36ฉันมองการคน 음 première persona
03:38โหแม่กันกันตัวเอง Clear
03:39Guys!
03:39กุ Geralt
03:42แล้วกลัวว่ามันจะมาบอกผม
03:44คุณก็ finance mio ancy นะ
03:46ใช่ไหม มัน
03:47ไม่ใช่ ไม่เจ็ก
03:48แม่เจ็ก ไม่เจ็ก ไม่ไอ่ Legs
03:50พวก52 b
03:51คุณคงไม่ต้องทำแดก thereafter
03:57ทำไมเพาะโหรูกของคุณไม่รัก
03:58ดี
03:59ไปยุ่งเกี่ยวกับ sentences
04:02ฉัน รู้นะที่แกไม่อยากแต่งานกั
04:04บเกริก
04:06เพราะแกไปชอบ กับโลกสจรข
04:07อง บิ Hans
04:10อยากออกจากที่นี่ อยากไม่เป็นพวกเด
04:12ียวกับพวกมาทิ้งกูใช่ไหม
04:14ขอไม่ต้อนเรากันทาหรอกค่ะ ค
04:17ุณโปรเขารู้โลกรัดดาเป็น
04:18ไทย
04:19ถ้าอย่างนั้นก็เชื่อฟังป๊า
04:20แล้วก็แต่งงานกับทุกเจ็กหั
04:22วสะสิ
04:22รัดดา รัดดา รัดดา มองแม่
04:35รัดดาไม่ต้องแต่งลูก
04:39รัดดา ถนมาเพื่อแม่มามาก คอแล
04:41้ว
04:43ถ้ามันจะเกิดอะไร ก็ให้มันเกิด
04:45ลูก
04:51วัด ครับ โทหาต้มรวจ
04:55จะดีหรือครับป๊า
04:58ผมโทเอง
05:08ถ้าความสุขของแก แรกกับแ
05:11ม่ติดคุก
05:13คุ้มก็เอา
05:14คุ้มก็อีก พัก
05:18พัก
05:24ถ้าดา ยอมแป่งเนี่ย
05:26ทุกอยากจะตบใช่ไหมคะ
05:32ถ้าดา ยอมแป่งเนี่ย
05:42ทุกอยากจะตบใช่ไหมคะ
05:52พี่น้ำ
05:54ได้เรื่องแล้วพี่
05:56เรื่องอะไร
05:58เรื่องคุ้มกุ้มชรดาไง
06:00เป็นไงบ้าง อยู่ที่ไหน
06:02จะบายดีไหม
06:03คงมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
06:05พี่ใจเย็นเย็นก่อน ค่อยค่อยฟ
06:06ังรมนะ
06:09คุ้มชรดาก็มันจะแต่งงาน
06:10อมแป่ง
06:17แป่ง
06:25แป่ง
06:38นี่ของเกิบนะ
06:41และนี่ก็ของราดา
06:45แล้วก็อย่าลืมลืมลูกชายให้
06:47ปาเร็วๆด้วย
06:55สมกันแล้วคู่ดี
07:00ทว์สมกันนิ слов
07:01กันเหลือเรื่องทั้น
07:25กันสเกอะ
07:27혹อเมือ Cant
07:28กัน passive
07:29กัน이용iyorum
07:30กับทว์ ede เต็ลเก Cu Bold
07:56ตอนนี้รักใจยังไม่ได้จดเธอ
07:58เปียนกับคุณเกลิกนะลูก
08:01รักใดยังเปลี่ยนใจได้นะลู
08:03ก
08:06แม่ช่วยกัดสินใจของราดา
08:08นะคะ
08:12ป๊าให้มาตาม
08:21แต่นี้มันยังไม่ถึงเวลาเลี้
08:22ยงตอนเย็นนะคะ
08:25ป๊าจะให้ราดาไปจดเธอเปียนส
08:27มรถกับคุณเกลิกก่อน
08:30แต่ป๊าบอกว่าแต่งสินแล้วค
08:33่อยจดไม่ใช่เหรอคะ
08:35ต้องเข้าใจนะลาดาว่าการแต่ง
08:37งานของลาดาตอนนี้มันไม่ใช่เร
08:39ื่องความรัก
08:40แต่มันเป็นเรื่องของธุรกิจ
08:43รีบไปได้แล้ว
09:03ราดา
09:04พี่ห้องไงมีเลือกอะ
09:08ทำไมตำรวจต้องมาขอตรวจ
09:10เอ็บ
09:12ทางตำรวจแจกว่าพบกระเป๋า
09:13ต้องสงสัย
09:14วางอยู่ในครัวห้องข้างข้างครั
09:15บ
09:20เฮ้ย
09:22เฮ้ย
09:22เฮ้ย
09:45ก็อะไรกันพี่อยู่
09:47ขอบใจนะที่ไม่ช่วยพี่
09:48ที่นี่มันเห็นไว้เฉลากูไฟไม
09:50่ค่อยไว้ใจ
09:50จะทำอะไรก็รีบทำ
09:59พวกคุณขึ้นมาชั้นนี้กันทำไมคร
10:00ับ
10:03กระเป๋าต้องสงสัยอยู่ข้างล่
10:04างไม่ใช่เหรอ
10:09ตกโรงพวกคุณขึ้นมากันทำไม
10:10ครับ
10:14ถูกแจ้นทรงแรมซิ
10:18อับ
10:18แทนบี เริ่ม
10:24เกิดอะไรขึ้นอีกว่ะ
10:29พวกคุณไปดูอีกด้าน
10:30เขียวที่สัญญาณดังไหม
10:32ไปสิ
10:34เฮ้ยเดี๋ยวก่อนเฮ้ย
10:34พาทุกคนออกจากโรงแรง
10:36เชื่อพัก
10:39เฮ้ย
10:40ไปไปไหน
10:41เฮ้ย
10:43เฮ้ย
10:46ไปไปไป
10:47ไปไป
10:48ไปไป
10:48ไปไป
10:55ไปไป
10:56พี่น้ำ
10:57รีบไฟสะเดี๋ยวไฟดูต้นท
10:58างให้เอง
11:04คุณลมไม่เล่นใหญ่ไปหน่อยหรื
11:06อคะ
11:08กันน้ำ
11:08ที่จะขโมยตัวลูกเสือ
11:10ก็ต้องหาทางรอดเสือใหญ่เลยค
11:12่ะ
11:13หวังว่าคุณน้ำจะพาคุณช
11:14ราดามาได้นะคะ
11:39เจ้า
12:14ขอบคุณครับ
12:20ละด้าคงแต่งงานอย่างที่ปาต
12:21้องการไม่ได้
12:22ละด้าขอโทษ
13:02กลับมาแล้วค่ะ
13:03กลับมาแล้วลูก
13:05เปลี่ยนอะไรมาบ้าง
13:08ไอ้image
13:08ได้ทุกอย่างที่แม่สั่งเลยค่ะ
13:09โฮpieยยังชน์ขั้ง падด้วยค่ะ
13:22โฮโฮ
13:22โสด Сов EM
13:23โฮ הב
13:24รั fauxyes
13:26ตอนคุณวาดสาย พาเรามาดูที่นี่
13:28เขาก็บอกว่าเขาจะหาชั่งมาซ่อ
13:30มปรตูให้เรา
13:31แล้วไม่ต้องซ่อมเองลูก
13:33แค่เทียย์ติดต่อเพื่อน แล้วก
13:35็ aẹ przyszüss your family
13:36ให้เรายึู่ก่อรักดาห์ดาแต่
13:37งงาน
13:37แถมยังปิดเรeleMB แล้วนี่กับ
13:39ป้าอีก
13:40แค่นี้ รักดดาห์ดาก็ม tout будет
13:41คงเรานี้จะตอบแทนเทียย์วัล
13:42ตั้งไงแล้ว 8
13:44มืม อะไรที่พบทำเองได้ رة ๆ อยากทำเอง
13:47ค่ะ
13:49มาจ้า
13:53แต่เรามาใกลขนาดนี้ คงไม่มีใ
13:56ครตาม进手มาได้หรอกเนอะ
13:58ปอ Journey
14:01แป้งแม่สิบายใจ��안ชื่อสุด
14:06Splash
14:06แล้วก็ซ้อมบัตรูตอนไหนเน
14:08ี่ย
14:08wishedช่วยการซ้อมค่ะเป็นจิตก
14:10รตัวจิ้ว
14:11ซ้อมเป็นป่ fluoresitched
14:12สบายมาก
14:13ไม่ทำไมมันใหญ่อย่างนี้
14:16มาแล้วค่ะ
14:20ไว้ตรงนี้เลยลูก
14:22อ่าว สุขพอดีเลย
14:29เห็นไหม
14:31ขอจารย์แม่หน่อย
14:34วันก่อนที่เราไปตลาดกัน
14:35แม่เห็นแล้วจานะ
14:37ยืนของบวมีสำเร็จรูปนานมา
14:40ก
14:40แม่ก็คิดว่า ลูกตาต้องอย
14:42ากกินแน่ๆเลย
14:44อืม แบบมีนี้ก็อร่อยดีเน
14:46อะ
14:48แล้วบอสเล็กเนี่ย
14:49เปิดใจของธรรมดาที่ไม่มีป
14:51ระโยชน์แล้วล่ะค่ะ
14:56เป็นเพราะคุณทำให้ตังค่ะ
15:13เป็นอะไรลูก
15:14เป็นอะไรลูก
15:16น่าจะมีอะไรเข้าตาค่ะแม่
15:19ดู ต่อดาขอตัวไป พังอดนะคะ
15:37สวัสดีค่ะ คุณราดา
15:41คุณลม
15:44ขอโทษนะครับ เห็นประตูไม่ล็
15:45อก
15:45เดี๋ยวเดินเข้ามา
15:51สิ้นสุดทางเหงา
15:56ฉันมีคนหนึ่งที่รู้จักกับ
15:58มังเหงาพอดีเลยค่ะ
15:59น่าจะได้มาพักที่นี้นะคะ
16:01แล้วได้สิ้นสุดความเหงา
16:04คุณลมรู้ได้ไงค่ว่าฉันอย
16:05ู่ที่นี้
16:08จริงๆ น่าจะพูดว่า
16:09ช้าไปด้วยส écritงค่ะที่เร realizing ว่า
16:11คุณอยู่ที่นี่
16:11worldview ฉันคลงไม่หรืออธิบายนะคะ
16:15วาทำไมลึงมาที่นี่
16:17แล้วฉันก็ไม่ต้องกันให้ใคร
16:18รู้ด้วยค่ะ
16:21วัชรกรูปศฐiskoหัวหิน
16:23ถูกเจ้าадเข้าโปร belong in ab influenza 5 คั
16:24ม
16:28ไม่ได้เกี่ยวกับฉันนี้ค่ะ
16:30แต่ถ้าคุณพริมภั fractumahore項ค
16:32ุณ
16:32คุณ ก็จะไม่ปลอดภัย อย่างนี้
16:34ก็น่าจะเกี่ยวนะคะ
16:37อย่างมาก ฉันก็แค่พาแนบอยู่
16:39ที่อื่น
16:40ที่ที่ไกลกว่านี้ จนไม่มีใคร
16:42ตามได้
16:45คุณโกดพี่น้ำมากเหรอคะ
16:49หรือว่าเกลี่ยดพี่สาวฉัน
16:51ไปแล้ว
16:56ฉันไม่คนไม่ดีค่ะ
16:58ฉันก่อนของพี่สาวคุณ
17:01แถบอย่างใช้ความไว้ใจของบอ
17:03สใหญ่ มาหาผลประโยชน์atkargทร
17:04วดตัวเองอีก
17:06แต่สุดท้ายคุณก็ไม่ได้ทําน
17:08ี้คะ
17:09พี่น้ำกับคุณลง ก็ไม่ได้โ
17:10กลอยดคุณ
17:11พอรู้ว่าคุณถูกบังคับท
17:12ุกอย่าง
17:14แม้กระทั่งเรื่องงานแต่งงาน
17:16พี่น้ำถึงบุกไปที่รองแรมจ
17:17ัดงานเพื่อช่วยคุณ
17:22คุณปลัวไว้ที่งานแต่งการเห
17:23รอคะ
17:27ที่ผ่านมา
17:29ต่างคนก็ต่างทำเพื่อครอบครัว
17:36เราเริ่มต้นใหม่แล้วทำตามความ
17:37รู้สึกตัวเองดีไหมคะ
17:48ถึงฉันจะเหนียจักวัชรัก
17:50รุบ
17:51แต่ฉันก็ยังไม่เร遺 dniถึงวั
17:52ชรัด Eric Chai อยู่
17:54คุณก็รู้นิคะว่าส otrosคุณเอง
17:56รถมงนี้ กับวัชรัด Eric Chai เป็
17:57นขุ้นแข็งกัน
18:03ฉันกับคุณปลัวดลูกต้น
18:04ใหม่ไม่ได้เหรอคะ
18:09แต่การให้คุณทำแบบนี้
18:13ทำให้แม่กับฉันอยู่ที่นี่ตอน
18:14ไม่ได้นะคะ
18:19แล้วก็ปากบอกคนอโปด้วยนะคะว่า
18:22ถ้าเขาให้อังไภฉันจริงๆ
18:24ก็ช่วยปล่อยฉันไปด้วย
18:27อย่าทำอย่างนี้เลยค่ะ ฉันขอล้
18:28อง
18:29ใครนะลูก
18:37เขาเห็นล้องโฮเซ่ของเราสวยดีนะคะ
18:40ก็เลยแวะมาถาม
18:42ฉันคุณตามสบายนะคะ
18:47โอเค หิวแล้ว ไป
18:50เธอนะคะ
18:52เฮ้ หิวไหมลูก
19:03พี่ได้ยินหมดเหรอใช่ป่ะ
19:06ทู่สันดีภาพเจราจาไม่สำเร
19:08็จหรือ
19:09ขอโทษนะ
19:11ลมมันต้องขอโทษพี่หรอก
19:14พี่ต้องขอบคุณลมได้ซ้ำ
19:16ที่ ช่วยพี่หาละดาต้องเจอ
19:20เดี๋ยว หลังจากนี้เป็นหน้าท
19:22ี่พี่เอง
19:30ประดามาซื้อพี่เต็บให้แม่แ
19:32ก้ตัวที่ลืมเหมือนก่อนนะคะ
19:35เดี๋ยวซื้อเสร็จก็นิดกั
19:36บเลยค่ะ
19:37โอเคค่ะแม่
19:41โอเคค่ะ
19:46โอเคค่ะ
19:47โอเคค่ะ
19:48โอเคค่ะ
19:55โอเคค่ะ
19:59ได้ไว้
20:34ขอโทษนะคะ ดอกท่านตะวันกับด
20:36อกทิวลิฟนี้ ถ่ายยังไงเหรอ
20:37คะ
20:39ดอกท่านตะวันกับดอกทิวลิ
20:40ฟมีคนเจ้าไปหมดแล้วเจ้า
20:43อ๋อ
20:57รับความชิดถึงไปแทนได้ไหม
20:58คะ
21:03เดี๋ยว แล้วด้า
21:14พี่ในใจนะที่ได้เจอราดา ตอนแต
21:17่ราดาหายไปพี่ก็ติดต่อรา
21:18ดาไม่ได้เลย
21:19ทั้งเบิมมือถือแถม ราดาย
21:23ังไม่ตอบชัตพี่อีกอ่ะ
21:27พี่แค่อยากอธิบายในสิ่งที่
21:29ราดาได้ยินในวันนั้น ราดาก
21:32ำลังเข้าใจพี่ผิดนะ
21:34จังจริงแล้วก็คือ
21:35คุณấcแหลือว่าฉันไม่ข estado
21:37ками pinky
21:39ไม่เลิกยุ่งออกฉันนะคะ
21:47เรา ถ้าพี่ไม่เลิกยุ่งราดา
21:53มันก็เริ้บของคุณค่ะ
21:57เพราะว่าฉันไม่ได้รู้สึกอะไร
21:58กับคุณแล้ว
22:00เคล้าใจนะ viewed
22:08ตัวเติด
22:10ตัวเติด
22:16เติด
22:45เฮ้
22:50แม่ค่ะ วันนี้เดี๋ยวจะมีคนมา
22:52ติดตั้งระบบตอนรับลูกค้า
22:54ออนไลน์หลักบ้านนะคะ
22:55อ่าจ่ะ
23:05แม่ซื้อดอกที่ลิปมาเหรอคะ
23:08ก็ที่ละดาสั่งมาไม่ใช่เหรอ
23:11ถ้าละดาไม่ได้บอกเนี่ย
23:15ข้าวหน้าแล้วใครมาส่งอะไรแม่
23:16ไม่ต้องรับนะคะ
23:19อันฮะ
23:45อันฮะ
23:55อันฮะ
24:22อันฮะ
24:52อันฮะ
25:29อันฮะ
25:29มาแล้ว
25:31อุ้ว เคก
25:32อร่อยนะ
25:34ทานก่อน
25:36ขอบคุณนะคะแม่
25:37ถ้าจริงๆราดาทำอีกก็ได้
25:39นะคะ
25:43ให้แม่ได้ทำอะไรกับรส์ตาบ้าง
25:45เถอะลูก น่ะ
25:47นี่เวลาค่ะ
25:48จะ
25:49นี่เธอผ่องลูก
25:50นี่ mythology ค่ะ
25:52นี่ใช่ไหมที่ล้าตาบอกว่าเป็
25:54นเพชร์ Homestay ให้คนมาพักกับเรา
25:57สวยใช่ไหมไหมนะคะ
25:58ล้าตาเปิดเพชร์แค่ 2 วัน
26:00โคนติดการบ Psalms 100 เ船
26:02ที่ว่าเยอะมากๆเลยเมืองลูกเขาเต
26:03ินอ γบว่าสมหรับ pantry Thursday เปิดให
26:04ม่แล้ว
26:04ก็เผ็กอื่นมาอย่างเรา
26:07เป็นร้อยเลยเหรอ
26:08เยอะมากเลยนะ
26:12เสียงอะไรอะลูก
26:15แม่คะ
26:17มีคนจอมบุกกิ้งมาค่ะ
26:19บุกกิ้ง
26:19บุกกิ้งโคมเซล์ของเราค่ะแ
26:21ม่
26:22เหรอ แล้วเขาจะมากันกี่คนอะ
26:24แล้วเขาจะพักกี่ห้อง
26:26แต่เราแต่งไปแค่สองห้องเองนะ
26:28แล้วเขาจะว่าอะไรมั้ย
26:29แม่ใจเย็นนะคะ
26:32เดี๋ยวตาดาขออันดูกกิ้
26:34งก่อนแล้วค่ะ
26:37ลูกค้าชื่อคุณนภาค่ะ
26:40ขอจองบ้านสองหลัง
26:41จะเข้าพักวันเศ่านี้ค่ะ
26:44วันเศ่านี้ค่ะ
26:45ก็...
26:46เศ่านี้
26:49มันมีลูกพักอ่ะ
26:55ขอภัย
26:57Homestay ของเราตอนนี้
26:59ที่พักเต็ม
27:00อ๋อ
27:04ต้องเปิดในแค่สองวัน
27:06ไม่มีใครรู้จัก
27:08ไม่ใช่ High Season
27:09เต็มจริงดิ
27:11บ้าทา
27:22บ้านของเรายังไม่มีใครจองเลย
27:23แล้วระดับปัติเศษทำไมอ่ะลู
27:25ก
27:27พ่อมีความรับอีกอันนึงท
27:29ี่อยากจะบอก
27:30คือตอนเด็กเด็กอ่ะ
27:31เพื่อนๆในห้องเรียนเขาทุกคนเ
27:33นี่ย
27:33ชื่อลงท้ายด้วยสระอากันหมดเลย
27:36น้ำก็เลยแอเปลี่ยนชื่อตัวเ
27:38องเป็นนะภา
27:42นะภา
27:47ทำไมต้องเป็นนะภาด้วยแอค่ะ
27:51ละด้าขอตัวไปจัดตอนไม้ก่
27:53อนนะค่ะแม่
27:54มีความรับอีก
27:56มีความรับอีก
28:05ที่สุดท้าย
28:10ความรับอีก
28:10ความรับอีก
28:12ความรับอีก
28:20น้ำกัน
28:27น้ำที่สุดท้าย
28:29เป็นความรับอีก
28:31มีความรับอีก
28:39น้ำที่สุดทะนี่สุดท้าย
28:45ความรับอีก
28:47proceeding
28:47สุดท้าย
28:48หลังหลังเกินกลน่า แล้วน
28:58ำอบอด
29:03สุดท้าย โหละ
29:33ที่นี่ดับคุณไม่ได้
30:00นั่นเถอะ
30:30และมีโปรดieves
31:02ที่น่าจะได้แล้ว
31:31bum
31:32if i wrote you a song
31:34if i got every word
31:38you perfectly waited
31:40on a thin piece of paper
31:44would it make any difference
31:47would it change for the better
31:50if i wrote you a poem
31:53if i posted a letter
32:29ขอบคุณครับ
32:32บอสเล็กแหน่ชมว่าฉันเก็ก
32:33ข้อมาจากปล่ะให้ด้า
32:36เอาสิ ฉันจะคอยดู
32:39ว้าลุษาท ถึงอย่าต้องมัน
32:41ต้องธอ?
32:44ตรงนี้ ถึงเป็นติดถึงอย่าง
32:47ป้องที่อีก
33:02ถ้าจะยิงเวลาไม่น่าเถอะอีก
33:09เกียวน้ำช่างหรือค่ะ
33:14ทำไม...
33:15คุณสั่งเกียวน้ำหรือใช่นะ
33:18ก็รู้ว่าบอสวิทธานหารุดจ
33:20ังหรือค่ะ
33:38ตัว ขาลบกแฟ่นอน
33:39วันเกอดีอ тогда dragging
34:09จะต้อง ถ้าทุกว่า ทุกว่า ท
34:14ุกว่า ทุกว่า ทุกว่า ทุก
34:19ว่า พักด้วย
34:26คุณอยู่ที่นายค่ะ
34:50กลับมาเป็นแสงตะวันให้พี่
34:51นะละด้า
34:54ฉันเดินมากลายจงกว่าจะยอม
34:57กลับไปแล้วว่าค่ะ
35:01ด้าด้า
35:03มันไม่ใช่แค่เรื่องระหว่างคุ
35:04ณหรอกฉันนะคะ
35:06แต่ถ้าฉันกลับไปเนี่ย
35:09ฉันน่าทำให้คนอุ่นเดียวร้
35:10อนด้วย
35:12ฉันทำไมได้เหรอค่ะ
35:15ถ้าหมายถึงเรื่องข์ดีของแม่
35:16ละดาเนี่ย
35:18เจ้าศ superficial เดี๋ยบเขาก tenemos6 แม่ละด
35:20ามาตลอดเลยนะ
35:23นี่คุณรู้เรื่องของแม่ได้ไง?
35:27ฮ่า幾ชายของแม่หัวใต์ single-by
35:30-bass
35:31เ� latpedia
35:37เมื่อเขามาไงค่ะ
35:41พี่ให้ลมช่วยเช็คคดี
35:42ว่าเราจะทำอะไรกับคดีนี้ได้บ้าง
35:47ก็เลยรู้ว่า
35:49ผู้ชายที่จะสวย
35:51บอกแม่ระดามาตลอดว่าเขาเสี
35:52ยชีวิตแล้ว
35:54ความเป็นจริงเขาแค่บาทเจ็
35:56บ
35:57แล้วว่า
36:00ปาตั้งใจจะกลัวหูแม่เพื่อ
36:01ควบคุณแม่งั้นเหรอ
36:04แต่ระดาไม่ต้องเป็นห่วง่ะ
36:06หลังจากนี้เนี่ย
36:08แม่ระดาเป็นอิสดาแร่ thi jump
36:11แล้ว
36:12เรา
36:12แม่ตรอดาก็ไม่ต้องกลัวว่
36:15า
36:16เจ้าส tehفسassic
36:16จะเอาเตินมาหาเรื่องแม่ระดาอี
36:18ก
36:20อื่น
36:22ขอบคุณนะคะ
36:24ถ้า
36:25ผมมีโอกาสเนี่ย
36:26ฉันจะตอบแทนด้วยคุณช่วยฉ
36:28ัน
36:30แต่ว่า
36:30ฉันขอตัวนะคะ
36:39ให้โอกาสพี่ค่ะนะละดา
36:41ถ้าละดาเองก็ไม่ได้มีความ
36:46สุขที่เราต้องห่างกันแบบนี้
37:16แบบนี้พี่ตั้งใจจะให้ตอนมัน
37:18เกิดราดา
37:23แต่ว่ามันมันเกิดเรื่องนี้ขึ
37:25้นสะกอด
37:26ตอนนี้เรามีโอกาสที่ได้เจอกันแล
37:28้ว
37:31พี่จะทำให้ละดาเห็นว่า
37:34หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดเรื่อง
37:35อะไรขึ้น
37:37พี่จะไม่มีวันกลัวเด็ดขัด
37:41สิ่งนิวที่พี่จะกลัว
37:45พี่กลัวว่าจะไม่ได้เจอละดา
37:46อีก
37:55พี่สัญญาวว่าหลังจากนี้พ
37:57ี่จะรักแล้วก็ดูแลละดาให้ดี
37:58กว่าที่ผ่านมา
37:59เรากลับมารักกันเธอนะ
38:16ขอโทษนะคะ
38:17คุณปู
38:21เธอเคยรักฉันบางหรือเปล่า
38:24บอกให้รู้กันที่ได้ไหม
38:27หอมกดที่เธอให้กันกับฉัน
38:33คือไรไม่อยากเกิดไปเองข้างเดีย
38:38ว
38:38ใจเธอก็ไม่กันใช่ไหม
38:41ปล่อยคำสัญญานั้นไป
38:45ไม่ตอบฉันจากใจ
38:47ว่ารักฉันบางในเธอ
39:23ต่อไปนี้น้ำไม่ต้องมาทำงานี้
39:29คุณพีม
39:31ข้าวบอสใจ
39:33บอสเล็กราออกค่ะ
39:38กดอะไรคุณนะคะ
39:39ทำไมบอสเล็กราออกค่ะ
39:42ถึงเธอถูกหนูราดาปฏิเศษมา
39:44น้ำของพ่อ
39:45ไม่ใช่คนที่จะต้องมานั่งอบถุก
39:47รับนี้
39:48น้ำสู้ไม่ไหวแล้วพ่อ
39:52คุณพ่อ
39:56ขายได้ไหน
40:04ที่เธอเข้ามา
40:26ก็ทำให้ฉันได้รู้ว่า
40:29การมีคุณคานะเป็นอย่างไร
40:33อบปุ่นขึ้นมาทุกที
40:35เมื่อไรที่เห็นเธอคนนี้
40:39เข้ามามีกันไกลไกล
40:42แค่อยาก
40:44บอกให้รู้จริงๆ
40:47กับเรื่องรอบังสิ่ง
40:49ที่มันอยู่ข้างในใจฉัน
40:54ไม่อยากจะซ้อนมันเก็ดไว้
40:57คงต้องบอกจะไปได้แล้ว
41:01You're the one that change มาไหล
41:06ทำให้ฉันสำคัญกว่าใคร
41:10ขอบคุณธนา
41:12ที่ทำให้ฉันมีความหมาย
41:15รู้ไหม
41:18ว่าฉันนั้นโชคดีที่สุดลาย
41:21ชาดีดาระ ชาดีดา
41:26ชาดีดาระ ชาดีดา
Comments