- 2 days ago
บ้านนางรำ ตอนที่ 28 (EP.28) วันที่ 29 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:28เฮ้ เบาเบาดิกว่า เสร็จได้ของ
00:31เอานอดบูไปเก็บที่รถ แล้วก็พ่
00:33ามาคุมน้ำไว้
00:37แกจะจับพวกเราไปให้ไอ้เชษฐา
00:39ทำไมถึงรู้อ่ะ
00:40ทำไมพวกแกต้องจับพวกเปล่าไปข
00:42ายอยู่เรื่อยเลย
00:42ก็พวกแกขายได้ไง
01:00พิ่ง
01:02มึงุกแบบบไม่เป็น Gri?
01:08เฮ้ย
01:09เฮ้ย
01:12เฮ้ย
01:12เฮ้ย
01:13เฮย เฮีย nominee
01:23นี่..
01:23เฮ้ย.. เนียก่อนว่าย
01:26อย่าเสียงเลย มันมีเปิน
01:29ไม่น่าให้หนีไปได้เลย
01:31ไม่ต้องตามันไปหรอก
01:32ทำไมอ่ะ?
01:33ฉันรู้ว่าพวกมันเป็นพวกของ
01:34ใคร
01:35พวกมันบอกเองว่ามันจะจับพวก
01:37เราไปให้ไอ้เชศฐา
01:38ยังมาเมื่อไหร่
01:42เป็นยังอะไรหรอ?
01:44ถึงโตบเจ็บกว่าล่ะ
01:58โอ๊ย
02:00วะต่องเลย
02:01คนอุตสาห์สิซ้อยแม้
02:06มันเอานอดบุ๊กลุ่งผู้ใหญ
02:07่ไปด้วย
02:08นอกจากจักค้ามนุษยังคี่ขโ
02:10มยอิด
02:10เปลาว มันตั้งใจมาเอาโนโตบ
02:13ุ๊กไปเลยแล้ вот
02:14แล้วมันจะเอาข้อมูลอะไรในโน
02:16โตบุ๊กล่ะ
02:17มันอาจจะแค่กร้วยว่า feel that
02:18ลุงผู้ใหญ่เก็บอะไรไว้ในโนต
02:20บุ๊ก
02:21มันมีและภักษาวScаны อยู่ในน
02:22ั้นก็ได้
02:23เป็นเป็นได้
02:24เพราะช erschวงหล่าง ๆ พ BAR irrelevant
02:25หรอประกาชบอกว่า
02:26จะไม่ร่วมงานกับพวกมัน
02:28เสียได้ beber नิ่ง
02:30- แต่อ่ายไกลวิทย์หลักอยู่
02:31ในโลกบ่า
02:32- เอา แล้วไอ้สิฟิฟิฟูโบว
02:35่ามันสิว่างแผนมาเอาโนดบุ
02:36กเนี่ย
02:36- อื้อ นี่
02:38- เลยไม่รู้เลยว่าอะไรอยู่ไหนอ่ะ
02:42- มันอาจจะเป็นหลักษาและต
02:45ัวในเชษฐาก็ได้
02:46- นี่พ่อลืมเรื่องนี้ไปได้ยัง
02:58ไงเนี่ย
02:58- ดีแน่ๆที่ลูกหัวไววางแ
03:00ผนแปลโนดบุกมา
03:02- พ่อคะดูนี่สิ
03:06- มีไฟล์ชื่อรบบุรี
03:08- ชื่อรบเหมือนลูกนองพ่อเลยค
03:10่ะ
03:10- ใช่ลูก
03:14- มันต้องมีข้อมูลสัมพั
03:15นเก็บว่านี้นี้แน่ๆเลย
03:16- เปิดทุกเลย
03:25- เดี๋ยว
03:26- พี่พูริต
03:30- ฉันว่าเธอน่าจะรู้เรื่องทั้
03:40งหมดแล้วนะ
03:40- ดูอับสอน
03:42- ใช่ค่ะ
03:44- ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
03:48- เราไม่ใช่พี่น้องกัน
03:51- แล้วฉันก็รู้ได้ว่า
03:54- คุณก็เพิ่งรู้เหมือนกัน
03:58- หมายความว่าไง
04:02- วันก่อน
04:04- คุณยังพยายามบอกฉันว่าเรา
04:06เป็นพี่น้องกันอยู่เลย
04:07- แล้ว...
04:12- เธอยังอยากให้...
04:17- เราเป็นพี่น้องกันอยู่หรือเป
04:20ล่า
04:20- แล้ว...
04:25- คุณอยากเป็นพี่ชายฉันหรือ
04:26เปล่า
04:26- ไม่...
04:36- ฉันไม่อยากมีเธอเป็นน้องสาว
04:43- ฉัน...
04:48- ก็ไม่อยากมีคนเป็นพี่ชายเหมื
04:51อนกัน
04:52- อันนี้พี่ น้อยเหมือนกัน
04:57- อันนี้พยายามบอกฉันื่ม�กัน
04:59- ห้าม 찼บ Whare
05:17- าย้ามมาจริง
05:22มันเก็บไว้
06:05เมื่อครับ
06:24แม่นอีนอีน
06:50กดเองคุณมิ่น
06:53เหนือว่ากลับργันไปแล้ว
06:57เอ่อ...ก็...กำลังจะกลับแล้ว
06:59แต่ว่า...
07:01巧альнойนิ่งว่าเกิดอะไรขึ้น
07:03มินต์กำลังคิดว่า
07:04ไอ้พวกโจนมันต้องการอะไรจาก NO
07:06TP nefruitของลุมผู้ใหญ่
07:07ก็เลยมาหากที่ NOTP ของมินต์
07:09เพราะว่ามินต์กำลังสอนรุ
07:10มผู้ใหญ่ใช้คอม
07:12แล้วก็เคยริงข้อมูลไว้
07:13เทื่อว่ะถ้ามีปア punktหารอะไรจะได้
07:15แก้ขายได้
07:16แล้วมินต์ก็เจอนี่
07:19คืออะไร migration
07:21คือข้อมูลจากกล้องประกา
07:23ที่ลุงผู้ใหญ่เคยขโมยออกไปใช
07:25้
07:26ฉันเคยลิงข้อมูลไว้ เพื่อ
07:28ว่าการมันเต็มหรือว่าพัง
07:31แล้วมันคือ...
07:33เออ ใช่!
07:36จำวันนั้นได้ไหม
07:37ไกลวิทย์ พอได้รักฐานได้ง
07:39านมาแล้ว
07:40รักฐานอีกอย่างพอ ตอนนี้พอย
07:42ุสัย
07:43รักฐานความสวยของบักเศษฐา
07:45นี่...จากนี้ต่อไป ผัวเข้าสิบ
07:49่อตรงท้น
07:50ให้ปักเศษฐามันคุกข้ามบูค
07:52มาได้อีกแล้วลุ
07:53พอเป็นอย่างบอ
07:54ไม่เคยบอกพอแบนบอ
07:56ก็ให้พอเห็นในสิที่ถือก็
08:00พอให้ดู กล้องบักกา
08:02แต่ว่าตอนนั้นในตัวพอไม่ม
08:03ี
08:05ถ้ามี ตำรว Ж. ก็ต้องส่งมาให้
08:07พวกเราแล้ว
08:09หรือว่ามันหล่นอยู่แogiวนั้
08:10น เราลองไปหาดูไหม
08:12ฉัน cadeไม่ Sich้า tanto Lanka เรา默ุ stripe
08:16ก็แปลว่ามันได้กล้องอันนั้
08:17นไปแล้ว
08:18ก็เลยกลัวว่าลงสอนจะเซ็บข้
08:20อมูลแยกเอาไว้
08:21เลยสองคนตามหา
08:24จริงด้วย
08:26มิน เปิดมังเลย
08:40ควาย
08:45Course
08:45มัน มี ไฟ能อื่นห์มั้ยเนี่ย
08:50ไม่เง怕มีอะไรเลยค่ะ พอต้องจักร
08:52ูปกกกวาย
08:55ceremon นี่ใช่โนดโบ matar พวกผู้ใหญ่จร
08:56ิงหรือเปล่าเนี่ย
08:57มีเครื่องนี้ เครื่องเดียวครับ
08:59พอดีพวกมันมาผมก็ Baz hundred มาก่อน
09:02ว่าจะจับผู้หญิงมาใครก็
09:04มึงทำไม่ได้มึงไม่ต้องพูดเลย
09:05เสียได้รบรรธจริงๆ ไม่น่า
09:07ทรัยศพรูesseเลย
09:09ไม่มีแล้วค่ะ
09:11น่าจับไม่มีอะไรแล้วเหรอ
09:12ริษาดูหมดแล้ว
09:25แล้วจะมีคนมาเพื่อเมกคนไหม
09:28ใคร
09:29นายเข้าให้ฉันเนี่ยจับตัว
09:32ดวงอับสอมมาส่งขาย
09:34เพราะกับผู้หญิงที่จะได้มาใ
09:35นรอบนี้ของแก
09:37เมื่ออะไรวะ
09:39พวกนี้
09:48เฮ้ย ไอ้รบ
09:50ก่อนที่กูจะเข้ามานี่ อย่างนายเข
09:52าส่งผู้หญิงไปขาย
09:53นาหรืออย่างวะ
09:58แต่ว่าถามไปเนี่ย
10:00คนยังมึง ไม่รู้ได้ 진่ตรงมั้
10:01ยกูก็
10:03ถ้า...
10:04ทำไมกูจะไม่รู้วะ
10:06กูเนี่ยรู้ว่ะดีกว่าใครอ
10:07ีก
10:08เฮ้ย จริงอ่ะวะ
10:12เมื่อก่อนนายก็เคยเป็นในหน้า พ
10:14าแรงงานไปต่างประเทศ
10:18แต่ว่าก็ไม่ได้พาไปใช่ไหม
10:22เออไง ถึงได้ถูกจับ
10:27นายเล่าว่า นายก็เคยถูกรอกมา
10:28เหมือนกันนะ
10:29เพราะออกจากครุกมา นายก็เปลี่ย
10:31นชื่อเสียง
10:32เปลี่ยนประวัติตัวเอง แล้วก็
10:33เริ่มข้าวผู้หญิงจนล่ำร
10:35วย
10:37มึงรู้ไหม ว่ามอย่าเม็ดเงินท
10:39ี่นาย来farบทำทุรกิจใหญ่โตน
10:40ได้ไปอย่างไร
10:42เข้ามาจัก Talmud Вот Show
10:46มือนี่สุดยอจเลยว่า รู้ตัวจ
10:48ริงๆ
10:49สม้ pureeๆหнеคนอย่างมึงเป็นมือก
10:51ว่าที่นายไว้ใจมากที่สุด
10:55คนอย่างนายไม่เคยไว้ใจครังเหร
10:57อไว้
10:58เชื่อดิ ขนาดรอบที่นี่นี่ ใช่
11:02สมไปไว้ไ bracket
11:03ยังไม่ยอมบอกเลย
11:04อืม...กรัวว่ากูจะรู้จักไง
11:06ทุน แล้วกูก็ไปทำเอง
11:10คนยังนายเชษฐา ไม่เคยว่าใจใ
11:13ครเหรอ
11:14จริงๆ กูก็ยังไม่รู้เหมือน
11:16กันว่า วันไหนที่ไอ้เชฐฐาม
11:18ันจะเลือกใช้กู
11:20จริงของมึง
11:23ไอ้เชฐฐากูจะข้ามึง
11:26ไหร่พิด ใจเย็นก่อน
11:30เราต้องส่งคลิปนี้เป็นหลัก
11:31ฐานให้ตำรวจ
11:33แล้วก็ตามหาตัวไอ้เชฐฐาให้
11:34เจอ
11:35คลิปที่รุงพ่อใหญ่ถ่ายได้
11:37น่าจะเป็นแถวโกรังที่เราเคย
11:39ไป
11:40นิ้นเอ้ย เรื่องไปได้ยังไงนะ
11:43ว่าตอนที่แกสอนรุงพ่อใหญ่
11:44ใช้กล้อง
11:45แก เซทให้กล้องโยนไฟสำรรม
11:48ไว้ที่นี่
11:50เฮ้ย งั้นในเครื่องของรุงพ่อ
11:52ใหญ่ก็ไม่มีอะไร
11:54ใช่
11:55นอกจากรูปควาย
11:57ลุงผู้ใหญ่กำลังหาซื้อค
11:58วายมาเหลียง
12:01คราวนี้แหละ
12:02มีทั้งภาพทั้งเสียง
12:04แต่ไม่ลอดเนี่ย
12:06ถ้างั้นสิ่งที่เราต้องตามหา
12:07ต่อไปก็คือ
12:10คุงมันอยู่ไหน
12:13แต่เราไม่มีภาพของเชศถานี่นี่เลย
12:15นะ
12:17ไม่เป็นไร
12:18เพราะถ้าเราจับลุกน้องลุง
12:19เชษถาได้
12:20ก็แค่บางครับให้มันศรรภา
12:21พ
12:24ใช่แล้ว
12:25ทีนี้เราก็ได้พยายามเพิ่มขึ้
12:27นมาอีกด้วย
12:28เฮ้ย เก่งอิหลี
12:49เธอจะไม่กลับบ้านจริงเหรอ
12:51ฉันบอกใหญ่แล้วว่าฉันจะอยู่
12:52พ่อแม่จนกว่าแม่จะหาย
12:55แม่ฉันด้วย
12:58คุณว่ามันแปลกแปลกไหมคะ
13:02แปลกอะไรหรอ
13:05ก็ที่เรามีแม่คนเดียวกัน
13:10ไม่นี่ เราไม่ได้มีแม่คนเดียวกั
13:12น
13:13แล้วเราสองคนก็ไม่ได้เกี่ยวข้อง
13:15ทางสายเลือดอะไรกันเลย
13:17แล้วตอนนี้แม่แท้ ๆ ของฉันก
13:20็กลายเป็นแม่เลี้ยงไปแล้ว
13:24แล้วพ่อแท้ ๆ ของคุณก็กลาย
13:26เป็นพ่อเลี้ยงของฉัน
13:31ไม่ขำเลยนะคะ
13:33แล้วถ้าเกิดว่าเราเป็นแฟนก
13:35ันและแต่งานกัน
13:35ใครจะเป็นครอบโครของไทย
13:40ก็...ให้พ่อฉันไปขอเธอจากแม
13:44่
13:47แม่เธอไง
13:49ฉันว่าเราหยุดคุยเรื่องนี้ก
13:50ันก่อนดีกว่าไหมคะ
13:52เราไปหาวิธีรักษาองเจ้าแม่
13:54ให้ได้ก่อน
13:55แล้วค่อยกลับมาคุยเรื่องนี้ก
13:57ันดีกว่าไหมคะ
14:08กลับมากันแล้วเหรอ
14:09ครับ
14:13เป็นยังไงบ้าง
14:15ไม่มีรูปคนไหนส่งข่าวเลยนะ
14:17แม่ พริมพ์เป็นห่วงมากหร
14:21ือมั้ย
14:23อย่างนั้น ตกลงตันนี้นะ
14:27ตกลง
14:42แล้วตอนนี้รู้หรือยังว่าใช่
14:44ถาเขาหนีไปอยู่ที่ไหน
14:46สะรวจมณ์โรค
14:46อยากOR บอกว่าตามหาจากคลิปที่
14:48ได้ไปไม่น่ายากครับ
14:49ถ้าเขารู้จะได้โถวリจง
14:53แม่ ขออยู่เฝ้าแม่เต้า กว่า
14:55แม่จะหายได้ไหมคะ
14:57ได้สีจ๊ะ
14:59จริง ๆ แล้วแม่ อยากจะนอนโรงบ
15:01ันสัก
15:01เส Limous
15:04ว่าผู้นี้ก็กลับบ้านได้แล้
15:06วจ้ะ
15:07แล้วก็คุณเวียชกรบอกว่า
15:09ถ้าเสร็จงานจากที่โลงงานแล้
15:10วจะกลับบ้านไปพักก่อน
15:11พ έναจะมาแต่เช้า
15:14งั้น
15:15ณัวออกไฟกลับบ้านพักกับ
15:18ผมครับ
15:19ให้ดวงอับสร ดูแลแม่
15:48คุณเวศกรฐานอะไรละเรียงคะ
15:51เดี๋ยวดอกฟ้ายไปทำให้ฮานค่ะ
16:01พอไปจัดการเรื่องเรื่องเบอร์ปร
16:03อมที่เป็นงานมาแล้ว
16:05กําลูดบอกว่าเก็บหลับฐาน
16:07ได้หมด
16:07แต่จะตามถามคนสนได้ยาดหน่อย
16:10เพราะว่าไม่อยู่ประแสน
16:24อย่างกดว่าอยู่
16:56ผมขอโดดครับที่เข้าใจพ่อผ
17:00ิดไป
17:02ผมรู้ครับว่าทุกอย่างที่พ่อ
17:06ทำ
17:08ก็เพื่อให้ผมมีความสุข
17:12แต่ผมไม่ได้ต้องการอะไร
17:15ต้องจากการมีพ่อครับ
17:21พ่อก็ไม่รู้นะ
17:23ว่ากูโตขึ้นจะเป็นยังไง
17:28เพราะมันใจว่าแม่ของลูก
17:32จะสอนให้ลูกเป็นคนดีได้
17:37ผมดีใจนะครับ
17:41ที่เกิดมาเป็นลูกของพ่อ
17:45แล้วก็ลูกของแม่ด้วยครับ
18:01ขอบใจมากนะลูก
18:07แล้วเรื่องความรักของลูกกับ
18:11ดวงสอนนะ
18:14เราสองคนขอพักเรื่องนี้เอาไว้ก
18:16่อนครับ
18:17เพราะว่ามี szura ต้องจัดการ
18:20เรื่องคุณเชทถา relevance
18:22เพราะไม่อยากรูประยุ่งปนั่น
18:24ตลาย
18:26เรื่องนี้ให้พระจับการเองซะ Leslie
18:28ผมขอแล้วครับพ่อ
18:30เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับคนห
18:31ลายคนมาก
18:33ร่วมถึงคนบ้านนางรำด้วย
18:36ครับ
18:45งั้นให้ผมไปด้วยได้ไหมครับ
18:50ผมจะได้ฉีตัวเพื่อนำจับ
18:52ครับ
19:01ตำรวจบอกว่า
19:02รู้ที่อยู่ของลุงเชสถาเหรอครั
19:04บ
19:05แต่ต้องรอจนถึงเช้า
19:06ผมก็เลยขอไปด้วย
19:08แต่ตำรวจบอกว่าไม่ได้
19:10มันอันตรายเกินไป
19:14ดีนะลูก
19:15เราฟังคาวดีกว่า
19:16นะ
19:28ขอบใจมาก
19:31สายพ่อโทรบอกว่า
19:32พรุ่งนี้ตำรวจจะบุมาจับเรา
19:33ที่นี่
19:35แล้วทำไงคะ
19:36เฮ้ย
19:37แกสองคนเก็บหลังทางพรุ่งน
19:38ี้ไปทิ้ง
19:39กลับไหน
19:41ริษา
19:42รีบหนีไปก่อนนะลูก
19:43พ่อจะดูให้พรุ่งนี้มาเก็บก
19:44ว่า
19:45ไม่ค่ะ
19:46ริษาไม่หนี
19:48จนกว่าริษาจะได้สิ่งที่ต้
19:49องการ
19:51ริษามีแผนของริษา
19:54คุณพ่อต้องหนีไป
19:57ริษา
19:58ริษา
19:58ริษาไม่ได้ทำอะไรพิด
19:59รีบไปซิ finals
20:01พี่ที่ 3 ไม่ได้
20:02ทำตามพี่ที่ 3 บอกเธอคะ
20:05รีบไปสิคะพ่อ
20:06พ่อบอกว่ามีคนทางน้นช่วยพ่
20:08ออยู่ไม่ใช่เหรอ
20:09รีบไปสิคะ
20:10พ่อจะรีบกลับมารับรูปไหม
20:21แกสองคนรีบตามไปคุมกันพ่อ
20:23ด้วย
20:23ครับ
20:33อฆษิ
20:41รูปกลูกลูกลูกลูก MAY มีก
20:45ระจิดกระใจกินลอง
20:47รูปแม่ที่ไหน
20:54นังมัวมันเป็นเด็กที่แม่
20:55เก็บมาเลี้ยงปังหาง
21:01มันบวร มันก็เหมือนลูกของ
21:04ค่า หลุดน้องของเอง
21:09มันไม่ใช่น้องสาว มันไม่มี
21:12ส่วนไหนเป็นเลือกเนื้อเชือ
21:14ขายของเราเลยนะแม่
21:17นี่สิแม่ สาริการลูกสาวที่
21:21แท้ของแม่
21:24ลูกสาวที่แม่แบ่งออกมา
21:28เอ็งไม่ใช่ลูกค่ะ
21:31มา
21:32ถ้าไม่มีลูกสาวที่มีจิต
21:34ใจหดล่ายอย่างเอ็ง
21:37เอ็งทำให้นังบัวต้องตาย
21:43มา
21:48ออกไป
21:50เอาไป เอาไปให้มัน
21:52เอาไปนี่
21:54ไป
21:55มันปุ่งอ่ะ
22:18แม่ปุ่ยขนาดนี้
22:23ถ้าไม่มีใครดูและแม่
22:27แม่ก็จะ
22:29ค่ะ ค่ะ ค่ะอยากตายตามนังบั
22:34ว
22:38นังบัว
22:40นังบัวมันรับแม่
22:46เชื่อฝั่งแม่
23:00ได้เจ้าค่ะ
23:07ถ้าไม่ใหญ่ต้องการแม่เหมือน
23:14พี่สาริกา อย่าเจ้าขอ
23:17อย่าทำแม่ใหญ่
23:20สิ่งใคร
23:22ดีบวท
23:26ดายไปแล้วไม่ใช่เหรอ
23:52ดีบวท
23:53พี่บวท
23:53มันตายไปแล้วไม่ยังมองขวานก
23:55ับอีก
24:03ได้
24:06ถึงมึงจะตายไปแล้ว
24:09กูก็จะทำให้มึงเสียใจ
24:17ที่มึงตายไปแล้ว
24:19ปกป้องคนที่มึงหลักไม่ได้
24:45แม่ใหญ่เจ้าค่ะ
24:47กินอะไรสักหน่อยจะได้มีแรงแล้
24:49วเจ้าค่ะ
24:50กูไม่กินของมึง
24:59ไม่กินก็จะตายแล้วเจ้าค่ะ
25:23แกลดูเรื่องที่ตำรวจไปดักจ
25:24ับในเช็ดฐานแล้วใช่ไหม
25:26รู้เรื่องแล้ว
25:27แล้วตำรวจก็บอกว่าคุดพบ
25:29สบไปรบถูกยิงตายอยู่ด้วย
25:31เสียใดก็ที่รุงเช็ดฐานี่ไปได
25:32้
25:32หนี่ไปได้อย่างไรก็ไม่รู้
25:35เขาเส้นใสเยอะ
25:36ก็น่าจะมีคนบอกแหละ
25:39ตอนนี้น่าจะหนี่ข้ามฝังไว้แล
25:41้วมั้
25:42แต่ฉันว่าไม่
25:46เพราะตำรวจบอบว่าพบริศ
25:47านนอนหัวแตก
25:48เหมือนโรนตีหัวอยู่ที่เกิดเห
25:49ตุ
25:51ริศาถูกทำล้าย
25:53ใช่
25:54อาจจะเป็นไปได้ว่าหลังจากท
25:55ี่ลบถูกค่าตาย
25:56ก็เกิดเอาแวงกัน
25:58แล้วก็ทะเลอกกันเองกันมา
26:01แล้วทำไมในเช็ดฐา
26:02ถึงทิ้งริศาแล้วหนี่ไปคนเดี
26:04ยว
26:05จริงด้วย ลูกตัวเองแท้ แ chooses
26:07ิงทิ้งได้ เหลิ어จริงๆ
26:12ลูกเชดbusอาจะคิดว่า ริสาต
26:14ายไปแล้ว
26:15แล้วก็ถูกลูกน้อง ไอ้รบ來ล
26:16่า ก็ได้
26:17tourism ไปได้
26:21แล้วตอนนี้ริสาอยู่ไหน
26:22ทำรวจภาตัวสงรงพยบาล
26:24แล้วก็กันตัวเอาไว้เป็นพย
26:25ายาร
26:26เพราะว่า ริสาไม่มีคฐิสิ
26:27ถตัว
26:28แล้วก็ไม่ได้ answeredtó", ผู้ต้องสงสั
26:29ย
26:37นี่นะเมื่อไม่ได้เป็นผู้ต้องสง
26:39สั���
26:39ยายนี่เนี่ย น่าสงสัยที่สุ
26:41ดเล่า
26:42บอกเอานะบิน sedan ลิสา อาศีททุ
26:44กย fiscal ไป Meredith ไหนกับพậpาハハกัน
26:45oksออก adversity แล้วนะ
26:47โอเคลื่องก่าหน่อยeh จังนี้กั
26:53บพาพอสั่งกันไว้
27:02มาเลย ไปไป พี่ไป
27:05อ้ายสิไปไฮเดอร์ แล้วกัสิเล่
27:11ยไปโล่งงานใดผู้เลย
27:13มิ่นไปทาอายที่โล่งงานกัน
27:15ละกัน
27:15เซ็ตจักไฮ ไปรับน้ำ
27:19สิไปโลงงานแห่งเนี่ย
27:21ก็ดไปซอยอายเหตุงานเดีย
27:26ไปซอยเหตุงาน
27:29หรือว่าไปชับพิทย์กันแ
27:30น่ครับ
27:33เฮ้ย ตรงนี้มันเลย
27:37หือ
27:42กูบอกมึงแล้วไงว่าถ้ากูข
27:43้ามไม่ได้กูจ่ายมึงทั้งหมดเลย
27:45กูไม่ทองฝั่งไว้ที่เพื่อนฝั่ง
27:46นุ้น
27:47เออ ถ้ากูข้ามไม่ได้กูให้มึง
27:49สองเท่า
27:50แต่ถ้ากู ฮาโล ฮาโล
27:55อะไรของมันวะ มันกูโกงกันได
27:57้ดีเลย
27:57ถ้ากูเจอมึง มึงตาย
28:04เป็นไงบ้า
28:19นี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรอพู
28:21ทำไมลิษาถึงเป็นแบบเนี้ย
28:24แล้วคุณพ่อลิษาหายไปไหน
28:26คือผม
28:29คนที่รู้เรื่องคือคุณคนเดียวนะ
28:30คุณลิษา
28:31เพราะถ้าคุณไม่เล่า ก็ไม่ม
28:33ีใครรู้
28:34ตัวม หมอบอกว่าลิษาความจำ
28:37เสื่อมช่ว่าคราว
28:38พอได้รับการกระทบกันเทือนท
28:39างทางสม่อและจิตใจ
28:41ความจำเสื่อม หรือว่า
28:46ตัวม
28:49ฉันว่าตอนนี้เราอย่าเพิ่งทำอะไร
28:50เลยนะ
28:51อีบไม่นานความจำของริษาคง
28:52จะกลับมา
28:54แล้วพอถึงตอนนั้น เราก็คงจะได
28:56้รู้
28:57ว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
28:59ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ
29:02แบบไหน
29:03เชื่อคนง่าย
29:05แล้วยิ่งเป็นแฟนเก่าด้วย
29:07ก็ยิ่งอยากจะเชื๋
29:11Course
29:13ตอนนี้คุณฝ哈กกับบ้านได้แล้
29:15วนะคะ
29:15แต่ว่าไม่มียาศแล้วก็ไม่มี
29:17ที่ไป
29:17ค่ะ
29:20ไม่เป็นไรครับ
29:22เดี๋ยวผมดูแลคนไข้เอง
29:24คือเรารู้จักกันนะครับ
29:25ค่าได้ค่ะ
29:26งั้นเดี๋ยวช่วยไปทำ 에กษาสารให
29:28้ด้วยนะคะ
29:29ได้ครับ
29:49ให้แม่เดานะ
29:51ดวงไปเจอกับพูริษมา
29:54เราก็ทะเลอกกันใช่ไหมลูก
29:57แม่รู้ได้ไงคะ
30:00ไม่ใช่แค่พิมพ์หรอก
30:01นาดูก็รู้ว่าทะเลออกกันมา
30:03แต่ไม่รู้เรื่องอะไร
30:07คุณพูริษเล่าให้ฟังว่า
30:09เมื่อเช้าตำรวจบุกไปจับใน
30:11เชษฐา
30:11แต่ก็ไม่เจอใคร
30:13มีแต่ลิษา นอนสลบ
30:14มีบาทแผลอยู่ที่หัว
30:16แล้วในที่เกิดเหตุ
30:17ก็มีข้าวของกระจัดกระจาย
30:18เหมือนมีการต่อสู้กัน
30:20ตำรวจก็เลยสนิฐานว่า
30:22คงทะเลออกกัน
30:23แล้วก็แยกย้ายกัน
30:24ก่อนที่ตำรวจจะไปถึงค่ะ
30:26ลิษาที่ตัวแข็งจรงๆ แล้ว
30:30แล้วตอนนี้ลิษาทเป็นอย่างไรบ
30:31้าง
30:33ความจำเสื่อมค่ะ
30:35หน้าสงสารจังสมน้ำหน้า
30:37ลายน่ะ พี่เท่าไฟ
30:45ตัวไปเข้าข้างท้ามก่อนนะครับ
30:49ไฟกำลังผม ยาวน้ำมันไปซ่
30:52า
30:56ไฟอะไรครับ
30:58ไฟเพชชะหืมไง
30:59คุณริษาเคยเป็นคู่มั่นเก่า
31:00ของคูพู
31:01ลืมไปแล้วเหรอ
31:04แล้วตอนนี้
31:05คุณจะทำไงกับริษา
31:08คือ ผมแจ้งกับทำตำรวจไปว่
31:10า
31:10จะรับทิศาต์กลับไปดูแล
31:12จนกว่าความทรงจำของเขาจะก
31:13ลับมา que
31:14เพราะว่าตอนนี้ทิศาต์ก็ไม
31:16่เหลือใครแล้ว
31:17และ darum เ Vielleicht เช 다�nięก็อย่างหายไปอีก
31:19نيชับไม่ได้เรียวว่า excitation
31:21เมื่อว่าทิงเปริมก์หนูเลยดี
31:22กว่า
31:23úblic
31:41คุณลิษา หิวหรือเปล่าจ๊
31:44ะ
31:45เดี๋ยวอาจจะได้ให้ดอกฝ้ายไปห
31:47าอะไรให้ทาน
31:51คุณลิษาไปนั่งพักตรงน้ว
31:52นก่อนนะคะ
31:54เดี๋ยวดวงจะไปช่วยนะดอกฝ้าย
32:16เรื่องกันดีมากไหม
32:19ต้องโรศอย่างสอบปากคำไม่ได้
32:20เลยครับ
32:21เพราะว่าธิษาอย่างจำอะไรไม่ได
32:22้เลย
32:23คงต้องรอให้อาการดีขึ้นขว
32:25นนี้ก่อน
32:26พยายนัดสอบปากคำอีกครั้งหน
32:27ึ่งครับ
32:34ตอนนี้ธิษาไม่เหลือใครแล้ว
32:37ผมอยากให้ธิษาอยู่ที่นี่ก่อนครั
32:40บ
33:08ริษาอยากจะออกไปอยู่ที่อื่นค่ะ
33:20ฟังจากที่ตำโดดสอบปากคำร
33:22ิษาแล้ว
33:50ความรู้ฉันก็มี
33:53ฉันทำงานถาเรียงตัวยังได้
33:58ถ้านั้นก็
34:00ไปช่วยงานที่โครงการของดวงไหม
34:08ไม่งั้นก็
34:11ไปช่วยงานที่โรงงานพ่อออกผม
34:18ฉันว่าคุณพักร่างกายให้แ
34:20ข็งแรงก่อนดีกว่าค่ะ
34:22แล้วค่อยตัดสินใจ
34:45รวงอัพศร
34:46ฉันกำลังคิด
34:48รวงอัพศรเดี๋ยวก่อนฉัน
35:06มาทำงานแต่เช้าเลยนะคะ
35:11รวงเบิร์เงินค่าจะจ่างของโ
35:13ครงการให้แล้ว
35:14ร้านหนึ่งลับก่อน
35:16จะได้เอาลงบัญชี
35:17ฉันบ้านก็ช่างเขาอยากจะได้เงิ
35:18นสดมากกว่า
35:19ค่ะ
35:20เดี๋ยวดวงขอทำบัญชีก่อนแล
35:21้วค่อยเอาไปให้ชาวพัศนะคะ
35:27เออ เดี๋ยวพ่อไปดูครับส้อม
35:28ห้องเก็บของที่รวมแฟนไหมก่
35:29อนนะ
35:30ผมไปด้วยครับ
35:31โอเค
35:36เดี๋ยวก่อนค่ะคุณรุง
35:57คุณริษาสิมะกอความหมุดว
35:59่าอีกอย่างอีกค่ะ
36:05เฉิดขึ้นนั่งเอกแบบชลาดๆป
36:07่ะ
36:08ยัง
36:09ยังก็เฉิดเหรอ
36:10จากนั้นก็มาเหมือนเหรอ
36:12โอ้ย
36:15โอ้ย
36:15โอ้ย
36:16เป็นอย่างน่ะ
36:16พาจงไปก่อนนะ
36:18โอ้ย
36:18โอ้ย
36:23คุณริษาสิมะเห็นอย่างแถว
36:25นี่อีกนิ
36:27ฉันแค่เดินออกมาตรวจดูรอ
36:29บๆ
36:30เผื่อจะจำอะไรขึ้นมาได้บ้าง
36:31แค่นั่นเปล่า
36:33ยังไม่หมุนว่ายแถวนี่อีกเถ
36:35อะ
36:35คุณริษา
36:39พี่คนสวย
36:44พี่นั่นแหละ
36:45พี่คนสวย
36:49พี่จอยคนสวย
36:50อุ้ย จำซื้อได้พอม
36:53มีอย่างเห็ดสอยปะค่ะคุณริ
36:54ษา
36:57คุณริษาสิมะครั้งหลัง
37:15มีรับรมคมในอีกอย่างหรื
37:17อเปล่า
37:17รับรมคมในอีกอย่าง เรื่องนิ
37:19ษานะเปล่า
37:20นั่น
37:20ในว่าแล้ว ยอมรับออกมาเองเลย
37:26โอ้ย คงสิเห็นแย่รีษากำน
37:28ั่งลำบากก็เลยวันไว
37:30คงสิอยากดูแร่เหมือนบอ
37:39โดวง โตวว่าเคยฮูมันบอ
37:41ว่าก่อนที่แย่รีษาสิเป็นแ
37:42ฟนคุ้นผู้ลิต
37:43แย่รีษาเคยเป็นแฟนอายกายว
37:44ิตมากก่อน
37:48เรื่องมันจบไปแต่โดนแล้ว
37:49ทั้งเดียว束ของคุ้นผู้ลิต ก
37:50ับอายกายวิต
37:51โตวว่าเพราะใจมันบอ
38:05ที่คุ้นผู้ลิต กับอายกายวิ
38:07ตเกา quarter ของคุ้นรีษา
38:07แมน คุ้นผู้ลิตกับอายกายว
38:07ิต เขาข้างของคุ้นรีษา
38:08แมน แต่เย่นแมนกะได้ความจำ
38:11เสือม
38:12แล้วก็กำลังว่างแผน
38:14คิดทำไ liaison ทุกคนอยู่เคยได้
38:16ข้อถึงต้องจับตามมึงลิษ
38:18ายังไกลชิดไง
38:19แต่มันนางดูหญิตไง
38:22ใส่สิตรงค่อยระว่างยะลิษ
38:24าแหว่งกัน
38:25ใส่สิตรงระว่างฐานไฟเก่าส
38:27ิคู่เอง
38:33มิน
38:36คืองี้นะ
38:46ดวงอัพศร
38:48ฉันกำลังคิด
38:49ดวงอัพศรเดียวก่อนฉัน
39:09คงคิดเหมือนฉันใช่ไหม
39:11วิสสามไม่ได้ความจําเสื้อ
39:16ใช่
39:16วะ ไอ้ไกลวิธ
39:19ขอโทษเดอร์ ตี้ในตกใจ
39:21คือไกลวิธโทรมาบอก
39:23เขาคิดว่าเห็ดลุงเชษฐาที่
39:25น่ารวงงาน
39:27คือเมื่อวานี่ ตอนแร่ง
39:29ตอนที่ไอ้ไปฮับมิน
39:31ไอ้ว่า ไหนเชฐฐา
39:33จะต้องมาตามหาลูกสาวเขา
39:36ฉันไม่กล้าบบอกใครว่าริษา
39:37อยู่ที่นี่
39:39เพราะถ้าลุงเชฐฐากลับเป็น
39:40จริง
39:41เราจะได้แจ้งสำหรวจให้มันจ
39:42ับ
39:46แล้วเดี๋ยวพวกนี้ฉันจะเรียก
39:47ค่อยให้มาช่วยด้วย
39:58มิน ทุกคนหู้เรื่องแผนหลอกเย้
40:01ลิษา
40:02แต่มินเป็นคนสุดท้ายที่หู้เร
40:03ื่องมันบอไอ้ไกลวิธ
40:05มินใจเย็นเย็น
40:06ที่ไอ้บริวองให้ฟังกับพวก
40:08ว่า
40:09สักง tros сิควะ
40:09มินก็ความรับมาอยู่เหมันบอ
40:11มันก็ akinสร้างขนาดนั่น
40:15พี่ไฟเห็นนาชโย��� lightweight
40:17ฟากไปเข้า creepingนำแปบเดียว
40:18นาชโยยก็หายไปแล้ว
40:19อ ép แล้วเม Cage นาชโยๆ ของฟ้ายอย kind
40:21семь
40:21นาชโยฟ้ายยินคู่อยู่กับฟ้
40:24า
40:24แล้วก็หายไปกับ Sparkly
40:28มีเลือกอยังอย่างกันตัง客屋
40:29มี...มีเรื่องยียงเกิ้นsehen
40:39มันกล้าทำกับลูกสาวกูขน
40:41าดนี้เลย
40:42ริษาอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
40:43กูจะพาลูกสากว่าไปด้วย
40:47ริษา ไปกับพ่อ
40:48ริษา ริษาจำพ่อได้ไหมลูก
40:53นี่พ่อไง พ่อของลูกไง
40:57พ่อมันบ่าลูกความจำเสือ
40:58ม ลูกจำพ่อได้ไหม
41:06ริษาจำได้ค่ะ
41:09ริษาไม่ได้ความจำเสือม
41:14ริษาจำได้ทุกอย่าง ทุกเรื่อง
41:17ที่พวกมันทำกับริษา
41:20ริษาสร้างเรื่องหลอกกูมันค
41:22่ะ
41:24รีบไปสิค่ะพ่อ
41:26พ่อบอกว่ามีคนทางมนช่วยพ่อ
41:27อยู่ไม่ใช่เหรอ
41:28รีบไปสิค่ะ
41:29พ่อจะรีบกลับมารับลูกเลย
41:33แกสองคนรีบตาไปคุมกันพ่อ
41:34ด้วย
41:35ครับ ครับ
41:55อาว!
41:58ต้องอย่างนี้สิรูปพ่อไหม
42:00มันต้องอย่างนี้หรอกพ่อ
42:04รีศา
42:07เดี๋ยวเราอย่างนี้ไปดูกันก่อน
42:08นะลูก
42:09แล้วก็ค่อยหาทางกลับมาแค่แ
42:10ค้นเพราะวันกันดีกว่ะ
42:11นะ
42:15ในกระเป๋ามีเงินที่เวชกรเบิร
42:18ค์มาจ่ายค่าทำงานของชาวบ้าน
42:20ร้านหนึ่ง
42:22ถ้าพ่อจะหนี้ พ่อต้องมีเงรน
42:24ติดตัว
42:26ไม่ลูก
42:27ลูกอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วมันอ
42:28ันตรายเกินไปเพ่านวง
42:30แล้วหนีไปด้วยกันก่อน แล้วก็ค
42:31่อยหาทางกลับมาแก้แครพเ chaîneฟ
42:32ต์เข้าเพื่อนก็ยังไม่สายนนี่ล
42:33ูก
42:42พ่อคะ
42:43มันเป็นแผน
42:45พ่ออย่าหลังไปนะคะ
42:47ข้างหลังพ่อมีตำรวจมา
43:03ริษา ขอโทษนะครับพ่อ
43:05ถ้าเราสองคนรอดไปได้
43:08ไปเจอกันฝั่งนุนนะคะ
43:13ได้
43:16เรารักลูกมากเลย
43:23tail
43:23ริษาบอก Army ว่าริษาไม่ไป
43:25ริษาจำอะไรไม่ได้หรอ
43:26ว่าพ่อทำอะไรไว้บาง
43:29แต่ทุanstakesบอกว่ามันเลวมาก
43:31ริษาไม่อยากทำร้ายใครอีก
43:33คุณ Lung หนีไม่พ Hello
43:34ว่าโศษะ
43:37เท่นสitol
43:41ลูกสาวạo لความจำเสื้ joking
43:43ฉัน ก็อยากพบลูกสาวจำไปด้
43:44วย
43:45ริษา ขอโทษนะคะพ่อ
43:48แต่ริษาต้องรอด
43:51รู้จะทำอะไร
43:53พอมอบตัวนะคะ
43:55ริษา
43:56ริษา ริษาหมดแล้วไง
43:57ว่าริษาไม่ไป ริษาไม่อยากทำอะไร
43:59แล้ว
44:00ริษาไม่อยากทำแล้วแล้ว
44:01คุณพอป่อยริษานะคะ
44:03ริษาไม่ไปแล้ว
44:04ริษา ป่อยริษา แล้วยอมอบต
44:06ัวสะเถอะ
44:07คุณพอมอบตัวนะคะ
44:09โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา
44:15ริษาไว้แล้วค่ะ
44:18ริษาขอรองนะคะ
44:21กลับตัวกลับใจText คุณพ่อ
44:24ทุกคนพร้อมให้อภัยพ่อนะคะ
44:32ไม่
44:34พ่อมาใกล้เกินไปแล้วลุก
44:37ยังไงพ่อไปหยอมให้พ่อมั
44:39นจับ
44:41ริษาตั้งไปกับพ่อไม่ลุก
44:43ไม่เลยค่ะ...ไม่ค่ะ
44:45ไม่ไปค่ะ พี่ฟริษาไม่ไปค่ะ ค
44:47ุณพ่อ
44:53พอรักลูกนะ
45:02ลาก่อน
45:16ไปนะ ไป
45:25แม่ใหญ่เสียใจที่มังตาย ถ้
45:28าเป็นสาธิกาที่ตาย แม่คงจะ
45:30มีความสุขเมื่อกว่านี้ใช่ไหมแล
45:31้วเจ้าค่ะ
45:32แม่รักสาธิกามากนะ
45:35แม่ไม่เคยรักสาธิกา ยังไ
45:38งสาธิกาก็จะดูแลแม่ไปจนขว
45:40า แม่จะตาย
45:43แต่งงานกับฉันน่ะ
45:45ฉันยังไม่พร้อมค่ะ
45:47มีเรื่องที่ฉันต้องรับผิดช
45:48อบ
45:49จะให้ฉันเอาแต่ความสุขของตั
45:50วเองไม่ได้
45:51ริษากลับมาที่นี่ ริษามากรา
45:54บพอโทษในความผิดบาปของร
45:56ิษา
45:56ถ้าริษาตายไปโดยที่ไม่ได้ก
45:58ราบพอโทษ
46:00ผมเป็นบาปติดตัวริษา
46:02ริษาจะบูชายันชีวิต เคื้อ
46:05อมเจ้าแม่
46:06ขอบคุณภัย!
Comments