- 22 minutes ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:26ความจริงก็คืออีสซ่อยมั
00:28นร่วมมือกับหม่อมชั้นไปค่
00:30ะ
00:30แยกคุณเพราะออกจากมาราเพรา
00:32ะว่ามันเล่นเพื่อนกับมาราไปค
00:34่ะ
00:46คำผิดไม่พอแล้วอย่างสร้างเม
00:48ื่องเก่าหาคนหนึ่ง
00:49ความฉันไม่ได้เก่าหาไหมคะ
00:50ถ้าคุณคิดว่าเรื่องที่คุณ
00:52ทำจะไม่ถูกลงโทษ เลิกคำนะครั
00:54บ
00:54ฉันไม่ได้กลัวถูกลงโทษเจ
00:56้าค่ะ ฉันพูดความจริง
00:59แล้วฉันมีหลักฐาน
01:40มีหลักฐานracy tatsächlich
01:48ขระ độม facts, haltets, feelings?
01:48คิดที่มื้นขโมลไปแล้วใช่ม
01:49ันอ etwa อิสไอด์
01:50อะไรของมื้ก
01:51ก็จดหมายรักให้มันเขียนถึ
01:53งมาลาอ่าไง
01:58อิสไอด์มันเขียนจดหมายรั
01:59กถึงมาลาเพคะ
02:01มันใ서ใส่ว้ายในกหล่องMore of
02:02the strange
02:02ชั้น euros ไปใต้สะพาลอีต
02:04หม่อมฉันไม่เจอมาเพคะ
02:06แต่ตอนนี้มันมา dlขโมลไปแล้ว
02:07แ aku
02:34บุฤสบงตั้งใจ ปันนามเป็นตั
02:36ว เพื่อตัวเองุธฉันไม่เป็นคน
02:37เดียว
02:39ท่านหTrema ยายให้คนค่อยบอกจอสต
02:40อด้วยเผค Tech
02:41มอมฉันไม่ได้ปันนามเป็นตัวก
02:43ีครับ
02:43พอเลยนะ
02:46grilled學inizа น่อง wahrUNCHA
02:46เอางESจะร้วยหาข้า Long кон doing international
02:50โครต!
02:51เอาตัวมันออกป่า
02:52มอมฉันไม่ได้...มอมฉันไม่ได
02:55้โกหอกเพคะ
02:57มอมฉัน...
02:59นังจам petj dlp นะเพคะ
03:01ท่านหญิงยายต้องให้คนไปคülขน
03:02ห้องอีกซ่อยนะพ่ trains
03:03น่องฉันเห็นเกือบตาม show because she has so
03:05much
03:07ม่องฉันนึงออกแล้ว มันนี้จดไม
03:10ษิเวลาปนึง
03:10ที่ม่องฉันเอาไปอ่อนในห้องเก
03:12็บของ
03:13แต่วั้นนั้นจ้อยเข้ามาที่
03:14ม่องฉันก็ได้ซ่อนไว้
03:29เจอแล้วแค่ค่ะ
03:40หมอมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้ไป
03:42ค่ะ
03:46ขอบคุณ
04:13จอบ
04:15เพคครับ
04:17พาตัวมılıลาออกไปได้แล้ว
04:24ทำไมแล้วเพคะจดหมายอัน ANDREW
04:26จดหมายรายของเอง
04:33ถ้าจะไม่ทนกับเองอีกต่อไป
04:34skull
04:35เอาตัวมึงเลยเก็บของ
04:37แล้วไปตามพ่อมาด้วย
04:38บอกให้มันรับตัวลูกสาวม
04:40ันกลำไปได้แล้ว
04:42เอาตัวมันออกไป
04:43ไม้ ๆ み่าบอกท่านพูดความจริ
04:49ง นะ helping
04:50อี Innen vy วัตย์ความมิล ๆ ดلي ยิ
04:53่ง
04:53ถ้ายังไม่อยู่พูดเรื่องนี้
04:55คือจะลากตัวเองไปให้ตํำรวจ
04:57เองจะโดนขดีอายา
05:00ข้อหาทำให้ขนาดละครหลวง
05:02ต้องเสรือมเสีย прев backed by
05:04ลากตัวไปออกไหม
05:05เล็ว
05:06วันนึงท่านหญิงยายจะต้องเสี
05:08ยบั���ไท
05:08เอาโตัวปânออกไป
05:10Izshield
05:11â้าาาาา!
05:13По简ร มึงกับอีมาลา
05:15มึงสองค่ะรักกันมากเท่าไ
05:17isst
05:17ก็ขอให้วันนี้มึงสองไปเกรีย
05:19ดกันมากเท่านั้น
05:21ถ้าเกิดว่ามีตัวผลาเชื่อมา
05:23ลา
05:23จะต้องไม่มีตัวนาน Parent แศดกล้
05:26วย
05:26ก็จะรอดูวันนี้respิมังขลับ
05:27ไปกันไม่ได้
05:29ก็จะดู ควานอยาก burdenars
05:30ข้าวังมาก
05:33อี Przy�니다
05:34ไสค์
05:35ไ...
05:36ไส Highway
05:46ขอพระทายฟาบาท
05:49ที่ช่วยตัดซิมความให้ม่อม
05:51แต่เรื่องชยนในก็อย่าวางใจ
05:54ต่อไปในต้องเอาวางตัวให้มาก
05:57ถ้าพาดอาจจะส่งคนเสียต่อ
05:59หน้าที่การงานไหน
06:02ขอพระทายฟาบาท
06:07ขอพระทายท่านชายเพคะ
06:08ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้
06:09ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้
06:12ฉันยินรีช่วยเพื่อนฉันอยู่แล
06:13้ว
06:21ฉันมีถูกแล้ว
06:23เราให้พบกัน
06:36มาล่า
06:39ป confronting you
06:39ผมคอกุ้ยหน่อยได้ไหม
06:44感謝
06:50ที่ทำให้มาราความราความเจอร podob
06:52นี้
06:53ผมสัญญานะ
06:55ว่าผมจะไม่ทำให้มาราความเสียใ
06:56จ
06:57อยากคือสัญญาอะไรตอนนี้เลยค่ะ
07:01เราไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิ
07:02ดอะไรขึ้นเอง
07:04ผมไม่รู้แล้วครับว่าวันทั้ง
07:05หน้าจะเป็นยังไง
07:06แต่ผมรู้ใจตัวเอง
07:10เหตุการณ์วันนี้มาทำให้ผมรู้ว่
07:12า
07:15ผมกลัวจะเสียมาลาไป
07:24นี่เข็มเสียมาของผมครับ
07:28ผมได้หลังจากที่เดียนจบที่ร
07:29งเดียนนายร้อย
07:32มันเป็นเกียตติยดได้ศักษ
07:34ีของท่าหารทุกคน
07:37ผมให้มาลายแทนคำสัญญาจากผมคร
07:39ับ
07:39หลัง gamers
07:45ไม่ดีหนปก้าวครับ
07:53ขอบคุณนะครับ
08:14ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของเม
08:15ื่อล่า
08:18ขอบคุณนะครับ
08:45ฉันดีใจนะที่เห็นมารากับคุ
08:48ณพร้อมเข้าใจกันได้
08:55ซ่อยไม่ได้ร่วมมือกับอุศโ
08:59บงจริงใช่ไหม
09:06มาราคิดว่าฉันทำได้มาราได้
09:10จริงหรือ?
09:15แล้วทำไมซ่อยถึงได้ไปโพลที่บ
09:18้านคุณพร้อมล่ะ
09:22ฉันกลับมาถึงบ้านพี่แหวน
09:24บอกว่ามาราได้จุดหมาย
09:26แล้วก็ออกไปกับท่านชาย
09:29ฉันก็เลยตามไปนะ
09:35แต่...ฉันยังไม่ได้บอกพี่แหว
09:38นเลยนะ
09:39ว่าจะไปที่บ้านคุณพร้อม
09:47เออ...คือ...ฉัน...
10:03กล่องไม่นี้ใช่ไหมที่บุศโบง
10:05ตามหา
10:11เจอแล้วไหมคะ
10:13หอมฉันเก็บสดหมายไว้ในนี้ไป
10:15ค่ะ
10:22ฉันไม่รู้ว่า...
10:25แต่มันไปอยู่ที่มาราได้ยังไง
10:28เหรอ
10:40กล่องเครื่องไปแดบของเอง
10:42ขอบใจจ้ะ
10:51จริงๆ วิ่งๆ ไปรอที่ของเอง
11:10ก็จะเป็นไงครับ
11:12จริงๆ อันนี้พร้อม
11:13กับเดินครับ
11:13ฉันก็แห้วที่มาราได้ เรา๊า ห
11:13กบ้า
11:13- ฉันคิดว่ามันเป็นกรองเคร
11:22ื่องประดับอ่ะ ก็เลยไม่ได้เปิด
11:24ดู
11:25- แต่พอดีเมื่อกี้ฉันเห็นบุษ
11:28บงส่งกลองไม้แบบนี้ให้ท่าน
11:29หิ่งยาย ฉันเลยนึกขึ้นได้นะ
11:32- มันไม่มีอะไรหลอกมาลา บุษบง
11:35มันก็แค่ทนไม่ได้ที่มันจะ
11:38ถูกไล่ออกจากวัง
11:40- ก็เลยมาหาเรื่องพวกเรา อยากไปเชื่อม
11:42ันเลย เอากล่องไม้นี้มาให้ฉันเดี
11:45๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้ มาล่ะ
11:46- มาล่ะ มาล่ะ ถึงมาล่ะ ฉันข
11:57อโทษจริงทิ้งที่ทำขวดน้
11:59ำหอมฝรั่งแตก
12:00- แต่ฉันอยากสารภาพกับมาล่ะ
12:10ว่าทันทีที่ฉันเห็นว่ามั
12:11นแตก ฉันล่วงใจ
12:13- ต่อย ตอนที่ท่านชายรามมอบกำ
12:21ไร ส่วนคุณพร้อมบอกฉันว่
12:24าเขาชอบมาล่ะ ฉันกลัวว่า
12:26จะเสียมาล่ะไป และนั่นทำให้ฉัน
12:29รู้ตัวว่า
12:29- ฉันรักมาล่ะ ฉันไม่ใช่รั
12:32กอย่างเพื่อน อา
12:43ถ้ามารารู คงโกรดฉันมาก
12:46เพราะมาราคิดกับฉันแค่เพ
12:47ื่อน ไม่เคยคิดเป็นอย่างอืม
12:50แต่ฉันก็หกตัวเองไม่ได้
12:52ฉันแน่ใจว่านี้ไม่ใช่ความร
12:53ักอย่างหลงไหลชั่วครู่ชั่วย
12:55าม
13:06ถ้าเป็นรักที่อยากจะให้เราได้ค
13:08ู่กันไปตลอดชีวิต
13:11ใช่ละ
13:13ก็คิดกันกับฉันเองเลย
13:16ซอยรู้ไหม มันจะทำรายทุกอย่าง
13:19มันจะทำรายอะไร
13:23เดี๋ยว
13:25มันจะเป็นความรับของเราสองคนแล
13:26้วฉันจะเอาจนไม่นี้ไปทิ้ง
13:28แล้วก็รำคู่กันเหมือนเดิม
13:31มันจะเหมือนเดิมไงซอย
13:33เดี๋ยวมันฉันรู้แล้วว่าซ
13:34อยขิดอะไรกับฉัน
13:35แล้วจะให้ฉันมองหน้าซอยเหมือน
13:36เดิมได้ยังไง
13:37ทำไมจะไม่ได้
13:39ฉันก็อยากเหมือนฉันคนเดิมไง
13:40มารา
13:41มาราไม่ต้องรักฉันตอบก็ได
13:43้
13:44โขอให้ฉัน ได้รำคู่กับมาละ
13:47เหมือนที่เราเคยสัญญากันไว้ให
13:48้ไง
13:49เราจะรำคู่กันตลอดไปนะมาละ
13:51เอาแก Är เป็นเพื่อนพี่ passes ollut MAN
13:56แค่เอาจไปถึงให้ Pokemon investigates มันไม่
13:58ถ้าหรอกนะซ่อย
14:00ซ่อยต้องเลิกคิด ซ่อยต้องเลิ
14:01กรู้สึกแบบนี้กับฉัน
14:03มันไม่ใช่เราที่จะหายกังง่ายๆ
14:05นะมาละ
14:08ฉันเลิกรักมาละได้ฉันทำไปแล
14:10้ว
14:12แบบนี้มันทำไม่ได้อย่างไร
14:19มารา
14:20ฉันแค่รักมารา
14:23ฉันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนส
14:24ักหน่วย
14:28ฉันสัญญา
14:29ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรเลย
14:31ขอแค่ให้เราได้รำคู่กัน
14:33ให้อยู่ข้างๆกัน
14:35แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้
14:36ว
14:43ถ้าอย่างอยากเป็นเพื่อนกัน
14:45เลิกคิดแบบนี้
14:47ไม่อย่างนั้น
14:49แม้แต่ของว่าเพื่อน
14:51ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
14:56มาละ
15:00มาละ
15:01มาละเปิด
15:04มาละเปิด
15:07คุยกับฉันโดน
15:09มาละ
15:10มาละ
15:10อย่าให้คนให้หวักรูเลยว่าเราห
15:14รออะไรกัน
15:15เจ็บกว่าทุกครั้งที่เคยเสีย
15:19ใจ
15:21เสียหรือที่เหลือเท่าไหร่
15:25เสียได้วันคิดผ่าน
15:28รองไหมว่าฉันเสียใจมาแค่ไ
15:33หน
15:34เพื่อเองที่ร้ายใจ
15:37ปลาย
15:38และให้จะหมดลายทั้งใจ
15:41ยังไม่ได้เพื่อใจ
15:44กว่าจะรู้ตัว
15:46ก็วันที่สายไป
15:48เพื่อเองที่เชื่อใจ
15:51ได้
15:52ยังรักจะเธอไร
15:54เสียใจเท่านั้น
15:57คนที่เธอร้ายกัน
16:00ไม่เคยเลยว่าเป็นใจ
16:16ฉากนี้นางบุฏบา
16:18ยังจำอี่งหรือไม่ได้
16:20แต่ความรู้สึกใภายในใจ
16:22แสนคุ้นเคย
16:24แต่ไม่กล้าพูด
16:25ไม่กล้าถามว่าเขาคือคนนี้จะ
16:26รักหรือไม่
16:28ให้ความรักของตัวละคร พาเอง
16:30ไป
16:32แล้วท่วงท่ารำ ก็จะแสดงคว
16:34ามรู้สึกของตัวละครออกมาเอง
16:38เจ้าค่ะ
16:58เจ้าความรู้สึกของตัวละครอ
17:04บ
17:06ซ่อย
17:11ซ่อย ฉันขอโทษ
17:13ไม่ต้องขอโทษหรอกมาละ ฉันผ
17:15ิดจังหว่าเอง
17:17มองคุณอย่าทำโทษมาละเลยนะจ๊ะ
17:18คะ
17:20รีบมาพาซ่อยไปรงหมอเร็ว
17:41ซ่อยไปไหน หรือมาละ
17:43หวมฉันจะขอละออกจากคณะละ
17:47ครหลวงกลับเองกับพ่อเพคะ
17:50เองถวายตัวเป็นคนของในหลวง
17:52แล้ว
17:53จุ ๆ ก็จะมาละออก
17:55เองเห็นวางเป็นท้องทุ่งท้อง
17:57หน่า
17:57ที่นึกจะเข้าจะออกเช่นไรก็ได้
18:00งั้นหรือ
18:03มาละ
18:05เองมีกันหาอะไรหรือ
18:16หมอมฉันขอประทานภายที่ทำให้ท
18:17่านอย่างยายกริว
18:20แต่ถ้าหมอมฉันยังอยู่ที่นี่
18:22ต่อไป
18:24หมอมฉันอาจทำให้ท่านยิงยาย
18:25ขายพระพักได้เพคะ
18:30ถ้าเองหมายถึงในทหาร
18:32เพื่อนของชายราม
18:35ทุกอย่างความจริงก็กระจ่าง
18:37แล้ว
18:38เองจะมาคิดมากอันใดอีก
18:40ไหนเองบอกว่าเองรักการรำ
18:45แล้วทุกอย่างจะมาทิ้งการรำไป
18:47อย่างนี้หรือ
18:47หมอมฉันไม่เคยคิดจะทิ้งการ
18:48รำเลยเพคะ
18:50ถ้าเช่นนั้น
18:51ตอบค่ามาทีสิ
18:53ว่าเองมีเรื่องอิดอัดอันใ
18:55ด
18:55ถึงคิดจะออกไปจากที่นี่
19:09เป็นเพราะซ้อยใช่ไหม
19:12เองจะหนีซ้อยงั้นหรือ
19:22ไม่เกี่ยวอะไรกับซ้อยเลยเพคะ
19:24หมอมฉันอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้เ
19:25องเพคะ
19:26ท่านหญิงยายเพคะ
19:27เองเธอเลิกเธอล่าเข้ามาทำใหม่
19:33ซ้อย
19:35เพราะดีหมอมฉันทำแปลเสร็จ
19:36อุ้นดำบอกว่ามาราอยู่ที่นี่
19:38เพคะ
19:40หมอมฉันจะกลาบทุนท่านหญิ
19:42งยายว่ามาราไม่ผิดนะเพคะ
19:44ที่หมอมฉันเจ็บตัวเป็นเพรา
19:46ะว่าหมอมฉันไม่ระวังตัวเ
19:47องเพคะ
19:51มารา
19:53ถ้าเองไม่อยากอยู่ที่นี่
19:56งั้นค่าจะฝากเอง ให้ไปอยู่กับข
19:58นาดลาคล ของพระองค์จ้าวัง
20:00ใหญ่
20:02ไปเก็บข้าวของซะ
20:05เดี๋ยวค่าจะให้คนไปส่ง
20:34มาละ ฉันไม่ให้มาละไป
20:37ท่านหยิ่งยายอนุญาตแล้ว ถ้
20:38าไม่สิทย์อะไรมาห้ามฉัน
20:40- ฉันไม่ให้ไป ๆ มาละ
20:59ล่ะ ไว้
20:59ช่วงกีบของแห่งของแห่ง
21:33ฉันถูกจับแย่กับมารา ฉั
21:35นคงเสียใจมาก ๆ
21:39ไม่มีข้าง เพราะฉันจะรำผู้ซ
21:42้อยไปตละชีวิต
21:43แล้วซ้อยก็ห้ามไปหลังคนอื่น
21:45ด้วย
21:47สัญญา ฉันสัญญา แล้วสองคนจะ
21:52รำด้วยกันไปตละชีวิต
21:53คุณจะรากตละชีวิต
22:02ว้าทีสนรับส่งให้
22:13คุณค่ะ
22:15ทางปรา partido
22:20ในเธอหัวใจเป็นของเธอเท่านั้
22:24น
22:26ขอโทษทีไปรักเธอ
22:28เอาลูกไหนอีกไหมซ้อย?
22:31ลูกนี้ไหม?
22:32กำลังสุดแบบนี้ซ้อยชอบเลย
22:34เผ็ดเลย
23:04กาวดึงเทวลอง
23:10เออเออเออ
23:15มาโหรา
23:18เออเออ
23:21เป็นที่อยู่
23:24สำรัจจาระพัน
23:28ยอด ยอด ยอด
23:33แปะปาท Leaving
23:33ทั้งฉันบอกยังไร
23:35หลังให้มันชตรคอยเหมือนไม่
23:38ดิелей
23:40Hollw
23:40ก็ดูไม่มาลาเขามาแล้ว
23:44น patron
23:45จากน assass มันเกิบüre Kä
23:45เหมือนมันรำไม่เหมือนไม่มาลา
23:48เขาเลย
23:50ความ lowered
23:51ว่าไง Alto แม Angular
23:52ทางรำของเรา
23:54กับคอนาระครหลวงต่างกัน
23:56ม่อบฉันขอเวลาฝึกอีกนิ
23:58ด พ่คะ
24:04ฟ่าบาท แม่มารา นางละครจากข
24:07นาดละครหลวงมาขอเข้าเฝ้า
24:09มีจดหมายจากหม่อมเจ้าจงจิต
24:10ถึงฟ่าบาทด้วยพระยะค่ะ
24:31ฉันไม่เคยดีใจอะไรเท่ากับวันน
24:32ี้เลย เดี๋ยวฉันจะทำจดหมายขอบค
24:37ุณท่านหญิงจงจิตที่ให้มาร
24:39ามาอยู่ที่นี่
24:40แล้วฉันจะดูแลมาราเป็นอย่างด
24:43ีที่สุด ให้สมกับที่ท่านหญ
24:46ิงจงจิตฝากฟังมาให้มารามาอย
24:48ู่กับฉันที่นี่นะ
24:55เดี๋ยวจะให้มหัสเล็กพาไปที่
24:58เรื่องพักนะ
25:00แม่มาราเป็นถึงตัวเองของค
25:03ณะละครหลวงเนี่ย
25:05ก็ต้องแยกไปพักที่เรื่องเล็ก
25:08จะพูดอยู่แออัติกับพวกฉัน
25:10ไม่ได้
25:14นี่ครูหยุด
25:16ที่คอยควบคุมดูแลคณะละครข
25:18องฉัน
25:20แล้วครั้งหลังครูนั่นก็คณะ
25:23ละครของฉันทั้งนั้นล่ะ
25:25ต่อไปก็คงจะคุ้นเคยกันนะ
25:29แม่มาราต่อไปเขาจะมาอยู่กับเรา
25:31ที่นี่
25:49เงินหลวงหมดไปกับความฟุงเฟ
25:51อร์
25:51แต่ถ้าหารและประชาชน
25:53ยังอดอยากไรความเป็นทํา
25:55ถึงเวลาแล้วที่เราต้องลุกขึ
25:58้นทวงความยุดติทํา
26:08น้ายเห็นแล้วใช่ไหมว่าใบปร
26:10ิวเนี่ยก็จายไปทั่วแล้ว
26:12แต่มันก็เป็นเรื่องจริงครับ
26:14ชาวบ้านอดอยากเดือดร้อน
26:17ปัญหาแบงปรอมก็ยืดเยอะไม
26:19่มีใครเข้ามาแก้ไข
26:20แต่ทําแบบนี้มันเสียกับค
26:22วามมั่นคง
26:22ประชาชนจะแตกแย่
26:24ยังไงก็ต้องพวกคุมให้อยู่ใ
26:25นระเบียบ
26:26นายไปหามาว่าต้นต้องใบปริ
26:28วเนี่ยอยู่ที่ไหน
26:30ครับท่าน
27:24ต้องศัย
27:25אחเก็งใจ
27:26แย่มันเก Distrib intrusion
27:29แย่มันเก็บอย่า planet
27:34เป็น��도วันใจ
27:38ถ้า towอซิ
27:41แย่มันเก็บ แย่มันเก็บ
28:05รับมันไปจ้าของธรรมพี
28:10จ้าข้ามพีเจ้า
28:10การรับมีได้จ้า
28:17ธรรมปีเจ้าข้ามพีเจ้า
28:22อาวสิ
28:33ชะยน
28:41เข้ามาทางไหน เร็ว
28:48มันต้องห่วง นี่เพื่อนเราหมดพร
28:50้อม
28:52มันก็คิดเหมือนทุกคนเลย
28:54ในได้ใจนะ
28:57ได้หมายถึงคิดอะไร
29:00ก็นายอยากเปลี่ยนแตงบ้านเมืองเห
29:01มือนกันไม่ใช่เหรอ
29:07นี่พụcไหน
29:09มันยังไม่เกิดคือเร지� attach to trk
29:11ตอนนี้เราแค่รวบรวงคนที่คิด
29:12เหมือนกับพụcเรา
29:14แต่ข้าวจากพụcไหน
29:16บอกว่าวันฉันมงคลปีนี้
29:18พันจับพระราชพธารณ์อภัย
29:19โทธพูดเก็กกหมายへ distributions
29:20ออกมา เราจะได้มีแนวร่วมเพิ่ม
29:22ขึ้น
29:27พวกนายทำอะไรกันอยู่
29:55มันเหมือนจะพัฒนาได้อย่างไรถ
29:57้าประชาชนยังอดอยากขาดข้
29:59าวปลาและความเป็นทำ
30:01เองทำอะไรจ้อย
30:18ผมคุ้มวิค่ามานอนที่นี่เพรา
30:20ะว่าต่อไปนี้ค่าจะต้องมารั
30:22บเป็นตัวพระแทนมารา
30:31นี่ของมาราหรือเปล่า
31:02มารา
31:02มารารหลืมไว้ที่ห้อง
31:09ฉันนัสของมาคืนอ่ะ มารารหล
31:12ืมไว้ที่ห้อง
31:17ฉันไม่ได้ลืมหรอก
31:20ซ้อยเก็บไว้เธอ
31:23แต่มันเหมาะกับมารามากกว่า
31:30นี่ไงมาราเคยบอกว่ามาราชอบ
31:32มันนี่
31:33เก็บไว้เธอมารา
31:36ถึงแล้วไม่ได้อยู่ด้วยกัน
31:37อย่างน้อยก็ให้ปินนี้เป็นตัว
31:38แทของฉันที่ได้อยู่กับมารา
31:40เก็บไว้เธอ
31:41พอเหรอซ้อย
31:43ไม่เข้าใจเหรอ ฉันทำแม่มีเพ
31:44ื่ออะไร
31:45ใช่ ฉันไม่เข้าใจ
31:47ทำไมอย่ามาลา
31:49ฉันไม่น่ารังเกียดขนาดแล้
31:50วเลยเหรอ
31:57อย่ามาทีนี้อีก
32:21มาเร็ว
32:38ขว่าบาท แม่ซ้อยนางละครหล
32:40วงมาขอเข้าเฉ้าพระเจ้าค่ะ
32:44ให้ของอ่ะ
32:58หม่อฉันมาเข้าเฝ้าเพราะอยากข
33:00อเป็นนางละครอยู่ที่วังนี้พี่ค
33:02่ะ
33:04นี่มันอะไรกัน
33:07แล้ว ท่านหญิงจงจิตจะสร้าง
33:10เรื่องนี้หรือยัง
33:12ท่านหญิงยายยังไม่สร้าง判vert
33:15ถ้าอย่างนั้นข้ากรับเอ่งไว
33:17้ไหมได้
33:18เองเป็นถ followed น่างละครหลวง
33:21ถ้ามาได้ลับพระนมิประชา billion ท
33:23ี่ร้าอก
33:24ข้ากรับเอ่งไว้ไหมก็ได้
33:26แค่แม่มาร๊าคนเดียว
33:28ค้าก็เก้อใจจะแย่อยู่แล้ว
33:31แต่หมอมฉันอยู่ที่ขนาดควมฟ
33:32้าบาทคือค่ะ
33:34ให้หมอมฉันทำยังไงก็ได้
33:36เดี๋ยวม่อมฉันจะไปทุ glaubenลากั
33:37บท่านยิงยาย
33:39ฝาบาทรับม่อมฉันด้วยนะเพ
33:40คะ
33:45ม่อมฉันขอประธานภัยเพคะ
33:48แต่หากฝาบาทรับซ้อยไหว
33:52ม่อมฉันจะขอลาออกเพคะ
34:01บิจ!
34:02เอ็งจุ่มคนเล่นอะไรกันอยู่
34:05รับ!
34:06ผมสันทุนความจริงเพคะ
34:09ถ้าที่ไหนไม่ซ้อย
34:11จะต้องไม่มีมาราเพคะ
34:41ถ้าฉันกันกับฉันเอง
34:44ซ้อยรู้ไหม
34:45มันจะทำรายทุกอย่าง
34:50ถ้าอย่างอยากเป็นเพื่อนกัน
34:53เลิกคิดแบบนี้
34:55ไม่อย่างงั้น
34:56แม้แต่ของว่าเพื่อน
34:59ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
35:03พวกฟังลักกันมาเท่าไ乃
35:04ก็คำให้วันนึงมึงสักพัฒ
35:05เกรียรษกันมาเท่านั้น
35:07ถ้ามีตัวผมา обыч Liu นeren ไม่ต้องไม
35:10่มีตัวนาง vertex Downit
35:11ก็จะรอวันนี้พวกฟังลับให้ก
35:13ันไปได้
35:14ก็จะดูกวันจะพดค่อยเขาพụง
35:16มาก
35:45เฮ้ย ไม่ทันด้วย ดูนั่น
35:48เฮ้ย อีนัก
35:51นี่
35:52ไป หาอะไรล่ะ
35:55ไอ้ตาแล้ว
35:56ไป ไป ไม่อยู่แล้ว
35:58อุ้ย น้องยาน ไปแทบนทุกล้อง
36:01ไปนรกเลย
36:02ล้อนน่ pim ล้อนน่ะ
36:04ไปลงๆ อย่างลงๆ
36:06อย่างไม่ว่า
36:08โอ้ย โอ้ย
36:12ปวดร้าวเผ้า
36:14ไปท่าน่ะ
36:15กับคนกับผีมันลักกัน ไม่
36:17ได้ดอกน่ะ
36:18ว่ากายมาทัดน้า
36:23ไม่ไป พี่ไม่ไปนะ
36:28โอ้ย โกดแล้ว
36:31ไม่ออกนอกดง ต้องง้อนงอก นากไม่
36:41ขอไปไหน
36:43เจอเงินใจโรง คอยรักทีนี้ช
36:53ิง
37:04ละครแบบใหม่มีแต่การกรรมแ
37:06บบ ไม่ปราณีทางเสริย
37:16แต่คนดูก็ดูชอบกันดีนะ
37:34ม่อมฉันจะขอธุลาออกจากคณ
37:36ะละครหลวงเพคะ
37:43ค่ะ
37:43ข้าได้ข่าวว่า เองไปทูนขอ
37:45อยู่กับเสด็จวังใหญ่
37:47แต่ท่านมีรับ แบบนี้แล้วเอง
37:51ยังอยากจะออกอยู่อีกหรือ
37:54ม่อมฉันไม่ได้ลาออกไปอยู่กั
37:55บพระองค์ท่าน
37:58แต่จะไปสมัครอยู่กับโรงละครเก
38:00ษมสุขเพคะ
38:02เองฝึกละครรรมมาทั้งชีวิต
38:04แล้วจุจุเองจะเปลี่ยนไปแล้วล
38:06ะครสมัยใหม่ที่มีแต่กรรมแ
38:07บบแบบนั้นหรือ
38:11เพคะ
38:13ม่อมฉันอยากมีชื่อเสียง อยาก
38:16เป็นที่รู้จักของคนทางพระนคร
38:18แต่ถ้าม่อมฉันอยู่ที่นี่ คงไม
38:21่มีทางถึงวันนั้น
38:24ต่อให้คนทางพระนครสนใจเอง แต่
38:28ก็ไม่ได้หมายความว่ามาราจะหั
38:29นกลับมามองเองดอกนะซ้อย
38:32แต่ถึงม่อมฉันอยู่ที่นี่ มาร
38:35าก็ไม่มีวันมองม่อมฉันเหม
38:36ือนกัน
38:36แต่ถ้าได้ออกไปข้างนอก ม่อมฉ
38:42ันยังมีโอกาสที่จะได้อยู่ใก
38:44ล้กับมารามากกว่าอยู่ที่นี่
38:45เพคะ
38:50เอ็งยอมรับแล้วใช่หรือไม่
38:53ว่าเอ็งไม่เหมือนพวกค่า
38:57ไม่รู้หรือย่างไร ว่าทำเช่นนี้ม
39:00ันไม่ถูกต้อง
39:01แต่มันก็ไม่ผิดนี่เพคะ
39:03แต่มันจะทำลายทั้งอนาคตของเอ็
39:06ง รวมทั้งของมาลาด้วย
39:11ข้าหน่าเห็นเอ็งมาแต่เล็กแต่
39:13น้อย ถึงได้เตือน
39:17เช่นนี้แล้ว เรื่องอันใดที่มัน
39:19เป็นไปไม่ได้ เอ็งก็หยุดซะ
39:24ถ้ามอบฉันหยุดได้ ทุกอย่าง
39:28คงไม่เป็นแบบวันนี้หรอกเพคะ
39:47ผมฉันขอพ่าไทย ท่านหญิงย
39:51าย ที่ไม่ตามผมฉันนะเพคะ
40:03ขอพ่าคุณผมกู ที่ประสิทภา
40:05ษาวิชาการรำ ให้กับฉันน่ะเจ
40:08้าคะ
40:13แต่ต่อจากนี้ หมอมฉันขอออกไป
40:18เพเชิญโลกข้างนอก
40:22ด้วยตัวของหมอมฉันเองเพคะ
40:26ข้าห้ามเองไม่ได้ใช่ไหม
40:30ข้าห้ามเอง
40:31ข้าห้ามเอง
40:32ข้าห้ามได้
40:40เธอร์เจ้า
41:04สุดที่สุดที่สุดที่สุด
41:33มาหาใครรึ
41:34ผมมาหาเจ้าคุณรรôleจ袖ikat
41:37เจ้าของรูนคร
41:38ท่านอยู่ไหม เจ้าท่าน
41:40ตามเจ้าหน่า
41:49คุณเราต tournamentsก่อนนะ ขอลับ
41:51อย่าไปเลี้ยนเจ้าคุณรรจะดอนก
41:57่อน
42:17ร่อนมาขอบพบฉันเหรอ
42:20ฉันชื่อซอยเจ้าค่ะ
42:22ฉันอยากมาขอสมัครเป็นนางละครอย
42:24ู่ที่นี่เจ้าค่ะ
42:27ฉันได้ยินผิดไปหรือป่ะเ
42:28นี่ย
42:30นั่งเอกแข่งคนนั้นละครหรวง
42:32ขอมาอยู่หน้าฉันอีกคนแล้วหร
42:34อ
42:37อีกคนหรอเจ้าค่ะ
42:45อาจเดี๋ยวเรามาเริ่มกันใหม่
42:46ไปจาก
43:02เวลา
43:31กว่า
43:32แล้วอันаем
43:37gentlemen
43:38скорее
43:38ที่แม่ครูจะกลับไปหาเขาอีก
43:40ทําไมไม่รู้ แต่ขาวที่แล้วก็ ha
43:42o
43:42ก็ไล่เราอย่างกับหมูกับมา
43:44ถ้าจะบนขนาดนี้แม้กลับไป
43:46ก่อนเธอ
43:47ฉันไปเองได้
43:49ถ้าแม่ครูแข็งแรงอย่างไปก
43:51รน ฉันก็คาจะให้ไปเองอยู่หรอก
43:53จ้าง
43:57ค่อย ๆ เดื้นดิ
44:12ท่านต้องเลือกพักเซรีย์มนั
44:13งคศิลา
44:15เลือกตั้ง 26 คุ้งพาพัน 2,500 เข้
44:18าคูหากาเบอร์ 25-33
44:21ประชาที่พระไตนี้มันก็นีอะไร
44:29แปลกๆ ให้เราได้เห็นนะ
44:31อันนี้แปลกกินจ้ะ
44:35ไว้ลวงหลบดี Daddy
44:36แปลกกินสุดครั้งciosมัน Gramm
44:39แปลกตัวข้องกับoke Dash
44:41냄새 มันใกล้มะ
44:42มันแرتบบั improper
44:44Aloha
44:45เดี๋ยung
44:45อั握
44:46ฮึ่ม หรือ
44:49า Lehrer ไปแล้ว
45:06อย่าลุงๆๆ อย่estry ไปแล้ว
45:13ร่บ
45:14เผ็ดของ melhores
45:21นาลา
45:21คุณค้า
45:22คุณคุณไหวไหม
45:29นำผมไหม
45:32นาลา
45:43ดื่มเน้มซะข่อนนะ
45:49มีเพิ่งหายแล้วออกมาทำไมเนี่ย
45:52เชิงดีไปเจอรุงเชิดแกบอกขี
45:54สาร้องมาสงมาลาคำแมนที่นี่
45:55ผมก็เลยตามมา
45:58ความผิดของแมนอีกจ่ะ
46:00ที่ห้ามแม่ครวยไม่ได้
46:05แล้วเสียบล้างคำอันที่บ้าง
46:10มันก่อนกลับล่ะ
46:12ฉันขอให้คุณพร้อมพาฉัน
46:14ไปที่ที่หนึ่งได้ไหมค่ะ
46:17แม่ครูจะไปหากคุณซ่อยสุดาท
46:18ี่กองถ่ายค่ะ ท่านไม่พล
46:40ไทนังเสร็จแล้วเหรอคะ
46:41โอเค วันนี้ยกกองครับ
46:44พวกวัยรุ่นมันตีกัน มือ
46:46ถ่ายต่อไม่ได้ครับ
46:48นักนักแสดงไปไหนกันหมดนะ ค
46:50ุณซ่อยสุดาที่อยู่ไหม
46:51ไปแล้วครับ
47:04ไม่อยากเจอเขา แต่ไม่แอบดูเขาเ
47:07นี่ย
47:08ตรงๆเธอจะรักวิจเกียนเขาแ
47:09น่จ้ะ
47:16มันหลับกลับกันด้วย
47:20อุ๊ย ไม่ครูไม่ครู
47:22เป็นอะไรไหมคะ
47:25ไปค่ะ
47:26ค่ะ ค่ะ ค่ะ
47:39เพราะเนี่ย เขาหยุดสอนมาสัก
47:41พักนั้นนะเธอ
47:45เดี๋ยวนะ ฉันไม่เข้าใจ
47:48ตอนแรกเธอบอกว่า ไม่ครูมาราเข
47:50าหนีเธอ
47:51แต่ตอนเนี้ย เธอหนีเขา
47:55ที่เล่ามาเมื่อหมดใช่ไหม
47:58ไหนเล่าต่อไปสิ
48:06หลังจากที่ฉันกลับมารา
48:09ต้องแยกอยู่คุรคณะ
48:13ชีวิตของฉันกลับมาราก็สว
48:14นทางกัน
48:17มารายิ่งไปไกลในสายละครลำ
48:21สวนฉันนับหนึ่งกับละครร้
48:25องสมัยใหม่
48:29แต่ตอนนั้นฉันก็หวังว่า
48:31ฉันจะดมดังแล้วก็มีชื่อเสี
48:33ยง
48:35จนมาราต้องหันกลับมาบอกฉั
48:37น
48:43ถ่านเธอคุณช่วยดูฉันหน่อยได
48:45้ไหมเจ้าค่ะ
48:46ว่าฉันดีพอหรือย่าง
48:48มันจะแย่งบอกกูอีกแล้วใช่
48:50ไหม
48:50ของนนี้ก็ไม่ยอมมัน shows
48:51สอย
48:53จังงานกับผมนะ มาลา
48:54รู้บ้านไหม ว่ามาราเสียจ่ายแท
49:02่ไหม
49:03ว่าที่เห็นคนที่เขารัก
49:04성을ิältย์ในรังคุณกับคนที่ไม
49:05่บุ Dit คุณกับเขา
49:06มาลาเป็นกลับไปหาไง
49:07มายืดยาว
49:09커ฟั необาส์ ห่ciosก Hare ไปด้วยแลทえว
49:11ใช่itte
49:13เราเอ็ดไปแล้วล candi
49:14ไม่เกินไปรอกมง
49:21เธอเธอ ที่ได้ที่ชั้นไม่อยากทัน
49:25จัย
49:26จะกิดคงว่า รักมีได้ รัก
49:32ใจน่าใจจ้าว่า
49:37พี่ได้ที่รัก รักเธอ ทันจัย
49:41จะอยากให้เธอ ขอใจได้มัน
49:47ทันจัย ที่รักมีได้ ที่รัก
49:51มีได้
Comments