- 26 minutes ago
บ้านนางรำ ตอนที่ 27 (EP.27) วันที่ 28 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:37เป็นอะไรหรือเปล่า จ๊ะ
00:55บัว ฉันชื่อบัว
01:00คุณ คุณบัว
01:06ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ เรี
01:08ยกบัวเฉยๆ
01:11ไม่ได้หรอกเขารับ ข้าเป็นคนธร
01:13รมดา ไม่ได้มียดสักอะไร
01:16จะสูงสักแค่ไหน ก็เป็นคนเหม
01:18ือนกัน
01:28ไม่ได้หรอกจ๊ะ จ๊ะ
02:01เศร็จแล้วเจ้าค่ะ กรับกัน
02:02ถือ
02:04เจ็กครบแล้วเหรอจ๊ะ
02:07วันนี้น่าจะมีเท่านี้เจ้าค่ะ
02:26อ้าว มานั่งหลบอยู่ทรงนี้
02:28ไม่ไปกินข้าวอ่ะ เดี๋ยวไม่
02:30มีแรงทำงานหรอก
02:41นี่จ๊ะ นับไปสิ
02:49ทำไมล่ะ ไม่หิวเหรอ
02:59ไม่เป็นไรจ๊ะ
03:00เดี๋ยว เดี๋ยวฉันเอาไปให้
03:22เว้ย เอาไปกิน
03:25เดี๋ยวก็หิวตายหรอก
03:27เอา
03:30ไม่หิวเขากลับไปแล้ว
03:32รีบกิน จะได้รีบกลับไปทำงาน
03:35อ่ะ
03:57ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ
03:59เรียกบัวเฉยๆ
04:01ไม่ได้หรอกเขารับ
04:02ข้าเป็นคนธรรมดา
04:04ไม่ได้มียดสักอะไร
04:05จะสูงสักแค่ไหน
04:07ก็เป็นคนเหมือนกัน
04:17กัน
04:20เอ็ด Очень สิ
04:39เองจะไปไหน
04:42ไปรับข้าวแจ๊กจ๊ะ
04:44โซล. ไม่ต้องไป
04:46อย่าไปยุ่งกับแม่บวย
04:49บัว
04:49อ๋อ ไม่หญิง แต่ค่าไม่ได้เจ็
04:54ด
05:04คนออนแอร์อย่างนี้ จะไปปกป้องใ
05:07ครได้
05:14จำไหมนะ
05:15ค่าชื่อไกล
05:17อย่าแม่แต่จะคิดมายุ่งกับ
05:19แม่บวย
05:20ไม่งั้น ค่าจะฝองเองทั้งเป็น
05:51อีกไกล
05:51อีกว่า
05:54อีกว่า
06:16อีกว่าเจ้าค่ะ
06:18เอาข้าวไปเจ็บ
06:21ทำไมต้องไปเองด้วย
06:23ไม่ทราบเจ้าค่ะ
06:35ค่าจะไกล
06:37นะ
06:38ค่าจะไกล
06:51ฉันเก็บอกได้
07:09กิ่นน้ำแทนข้าวไม่อิ่มห
07:11วงจ้ะ
07:15บัวเอาข้าวมาให้
07:27เกิดอะไรขึ้น
07:38พี่ไม่เป็นอะไร
07:40แต่พี่กลัวบวดจะเป็นอันตร
07:42าย
07:42ใครทำพี่
07:52พ่อข้าคุณที่ชื่อไกล
07:57เขาบอกไม่ให้พี่ยุ่งกับบัว
07:59แล้วพี่ก็จะเลิกยุ่ง
08:02เปล่า
08:03พี่แค่เป็นหวงบัว
08:08ฉันไม่เป็นอะไรจ้ะ
08:11พี่ไม่ต้องหวง
08:13ท่านไกลมาขอพี่สริกา
08:16ไม่ใช่ฉัน
08:19ไม่ใช่ฉัน
08:51ละทานปุฟังเลย
09:01นางรำโหงสวง เพื่อนเบอให้มีผ
09:05ู้บ้าว
09:06เพื่อนมาต้องเป็นสาว บริสุดส
09:10ดใส
09:11แก็มักปุฟังก็ได้แต่คิด
09:15ในใจ
09:22สินมีปุฟังใดสุดผิดใน
09:26ประเภที
09:28ยายหากปานแป่ง ยายแพงป้านว่
09:32านว่าหน่อยตา
09:32ให้หลังรวมสัตว์ธา รำหว
09:36มสวงในพิธี
09:38ชาบาลมูเห้า สิได้อยู่ดีกิ
09:42นดี
09:43ชาบาลมูเห้า สิได้อยู่ดีกิ
09:47นดี
09:48นับแต่ต่อไปนี้ สิได้พากันส
09:53ุขสันพิรม
09:57ขลับกันท่าจา
10:01ท่านกล่าย
10:11มองหาใครเหรอเจ้าคะ
10:16น้องบวมมาทำอะไรที่นี่
10:18แม่ใหญ่ให้เอาข้าวมาแจกคนท
10:20ี่มาช่วยสร้างประทาศ
10:21แจกอย่างเดียวหรือ
10:30แล้วเจินให้บวมทำอะไรอีกเหรอเจ
10:31้าคะ
10:40แบบหรอกแจ้
10:40ก็พี่กรัวว่าร้องบวจะเหนื่อย
10:59คนทำงานก็ต้องเหนื่อย
11:01จะให้สบายได้ย่างไร
11:05สิ่งที่บัวทำ
11:07บัวก็อยากทำเอง
11:09ไม่มีใครบางครับ
11:12เพราะบัวไม่ชอบให้ใครบางครั
11:15บ
11:21ไปจ้ะ
11:51ข้าจะอย่างถึงอีกไม่นานหรอ
12:04ไม่ใช่
12:07ไม่ใช่
12:11นัก
12:11ข้าบของเลี้ยงเองมาไม่ดีแล้ว
12:13สินะ
12:18ไม่ใหญ่
12:20นี่มาแล้วอะไรกันเช้าคะ
12:25นักบวนะสิ
12:27มันไปอ่อยผู้ชายที่สร้างพระท
12:29ะ
12:29ใคร ใครบอกไม่ใหญ่
12:32พวกบาวเหรอ
12:33ใครจะบอกก็ไม่สำคัญ
12:37สำคัญวะ
12:39นักบวมันทำจริงหรือไม่
12:42ทำไมแม่ใหญ่
12:44เชื่อคนอื่นมากกว่าลูกตัวเ
12:46องเจ้าคะ
13:12ไม่ให้โทษค่ะ
13:16บว่าขอสาบาลต่อหน้าองค์
13:18พระทะ
13:21บว่าไม่ได้ไปต่ำอย่างที่คนมาฟ
13:23้อง
13:27ถ้าบว่าเป็นเยี่ยงดันจริ
13:29ง
13:32ขอให้บวมีอันเป็นไป
13:39ไปนะลูก
13:41นี่
13:47แอ่งอยากมาสาบาลแบบนี้
13:52กลับเข้าห้องแอ่งไป
13:56นี่
13:57แกนี่มันยืนง่อนทำไม
13:59ผ่านังบว่าเข้าห้องไป
14:00กลับไปเลย
14:01กลับไปเลย
14:04เราเองจำไว้นะ
14:05ต่อไปนี้นะ
14:07เองห้าไปแจกข้าพวกสันเด็ด
14:09ข้าด
14:10เฮ้ย
14:31ถึงกับต้องสาบาลกันเลยนะข
14:33อรับ
14:33นังบว่ามันกล้าสสามป่ะ
14:43แปลว่ามันไม่ได้ทำ
14:45ก็ค่าเห็นกับตา
14:47บว่าแอบไปยืนคุยกับผู้ช
14:48ายสองตอดสอง
14:50แล้วเอาข้าวไปให้พวกมันอีก
14:53ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร
14:56ถือว่าข้าวเตือนแล้วกันแล้
14:57วกัน
15:25นังบว่า
15:31เองจะไปไหน
15:34จะเข้าห้องตามที่แม่ใหญ่สร้
15:36างเจ้าค่ะ
15:37ไม่ต้อง
15:58แม่ไม่ได้เชื่อคนอื่นมากกว่า
15:59ลูกตัวเองนันนังบว
16:02แต่แม่ถามหลายคนแล้ว
16:04เข้ามากว่าเองไปรู้จักคนงานท
16:07ี่สร้างพระท่า
16:10จริงเจ้าค่ะ
16:15เขาเป็นคนดีที่ถูกคนอื่นนั้งแ
16:18กเจ้าค่ะ
16:18เฮ้าฮอร์
16:19ไม่แก เท่าไหว
16:20ในคติกระเวลา
16:21แต่มีเข้าเลย
16:34ในคติกระเวลา
16:52แม่
16:59มีอะไรหรือเปล่าดวง
17:06คนพวกลิต
17:07ต้องกับสอน
17:19ฉันไม่เรื่องสำคัญต้องบอกเธอ
17:21ถ้าแม่ฉัน
17:28เป็นแม่ของเธอ
17:33เงินฉันก็เป็น
17:38โทษ
17:39โทษสอน
17:43แม่
17:45แม่
17:48แม่
17:50แม่
17:53แม่
17:54ขอโทษ
17:55ขอโทษ
17:57ขอโทษ
18:12ดวงไม่เคยโกรดแม่เลย
18:16ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
18:17ดวงก็ยังรักแม่
18:24เพราะแม่เป็นคนให้กำนัดดว
18:26ง
18:35แม่ขอโทษลูก
18:38ขอโทษลูกนะ
18:43ที่แม่ก็โทษลูก
18:51ดวงเข้าใจค่ะ
18:56ตอนนั้นดวงแค่โกรด
19:01ตอนนี้
19:03ดวงลูกแล้วว่า
19:06แม่ดวงแค่ไหน
19:12ตอนนั้นจะไม่โอ้นเสียแม่ไปอ
19:14ีกแล้ว
19:15ไม่รู้เหมือนกัน
19:19แต่ตอนนั้นเสียทุกไป
19:20เสียทุกไปอีกไม่ได้แล้ว
19:37ตอนนี้
19:38ตอนนี้
19:51นันดรูปรรม
19:51แอ้งหลบมันหายหัวไปไหนวะ
20:12ได้เรื่องรึปล่ามันก็點โทษม
20:13อะไรงาน
20:18ลีกษา ลูกไปไหนมา
20:22ลีกษาเครื่อยๆจึงเศงล่ะคะ เข
20:25้าไปหาอะไรดื่มในเมื่อง
20:26ลีกษา ลูกก็รู้ว่าตอนนี้ท
20:29ําโรทย์จับตาดูเราอยู่นะลู
20:30ก
20:35ก็โผงกับเม่งข้ามนาย ไม่รบ
20:39อ่ะ
20:39ทุกตำรวจจับไปครับ แต่ไม่น
20:41่ามีอะไรครับ แค่ตัวสอง
20:43เพราะช่วงนี้ มีคนมาที่นี่เยอะ
20:46ผมสองคนเลยหนีมาก่อนครับ
20:51ฟริษย์ว่ามันปลัดๆเปลัง
20:52นะคะ
20:53ตำรวจเอาตัวลบไป แต่ไม่ได้จ
20:55ับ
20:57แล้วถ้าเคยได้ได้ especially chi Harper
20:59เอาเรื่องเราไปบอกตำรวจ department
21:01เราก็ต้องทำเหมือนมันเป็นประย
21:04าไม่ได้
21:06อีกต่อไป
21:18- มิน! อ้ายไก่วิทย์! คือกล
21:23ับดึกแท้กินเหล่ามาติ! ตอน
21:25แรกว่าสิกลับดึกกว่านี
21:26อี
21:27แล้วสิให้มินยุผู้เดียวแบ
21:28บนี้บ้าห่วงเลยบ้า
21:30ห่วง แต่ว่าอายไม่ได้ไปกินเห
21:32ล่า ตำรวจโทรมากบอกว่า
21:34Santos Boh, พ่อคนไหลอยอยู่แถวโล่งง
21:36านก็เลยแหdemอายไปเมิง
21:38แล้วแม่น saf吗?
21:41- บอแม่นตรี!
21:45เบ้าพ่อ تع, เป็นอย่าง
21:48พ่ออายไปหอต ตำรวยก็ต้องป kart
21:50ตัวมันไปแล้ว
21:51เพราะว่าม selfieมาเหล่า หม่วง Bogman کے
21:53หลare
21:55ฟัง เหมือแค атиrauพiscs
21:58สุรษy., ด่าย
22:02แล้วนี่ อ้ายกิ้งขาวเราไป
22:05หิวว่า เดี๋ยวมินทีไปเหตุ
22:07ขาวให้
22:11แค่ในกันดีดีว่า
22:13อืม
22:15ไป
22:18ไป
22:19ว่าหิวว่า
22:20หิว
22:27มาแล้วเหรอ
22:29ครับ
22:30มีอะไรบอกฉันไง
22:32ไม่มีอะไรพอดีว่าผมไปเจอสำรว
22:34จ
22:34เรียกตัวสอบรถนะครับ
22:36แล้วก็...รถไม่ได้ติดหน่านปายท
22:38าเบียน
22:39ผมเลยให้สองคนแค่กลักมาก่อน
22:41Fearっว่าเกิดอะไรขึ้นมานะ
22:42มันจะได้หาทางช่วยครับ
22:48Megan
22:50ไม่เป็นไรครับนาย
22:52ผมดึงด้ital
22:53ครับที่เราทำเลยครับ
23:01ดีที่ฉันโทรให้คนช่วยก่าทำ
23:04ครับ
23:04ไม่นะครับนาย
23:11ผมไม่ได้คุยอะไร smell
23:13อยู่ดีๆ ตำหรวดมันก็ปร่อย
23:14ตัวผมก็ต่ำมาครับ
23:15หรือแกศารพาพกับตำหรวด
23:17แล้ว
23:17สอกรงอะไรกัน arrival
23:18เปล่านะครับ тур全部
23:20ตำหรวดมันกล่อยตัวผมมาช่
23:21วยๆนะครับ
23:26อ่ะ...
23:29อ่ะ...
23:30อ่ะ...
23:31อ่ะ...
23:32กับแก้...
23:33ฉันต้องทำตามกับสันไหน
23:35อ่ะ...
23:38จะไม่ได้ทำกับผมเมิบนี้
23:40แล้วฉันจะไว้ใจกันได้อย่าง
23:42ไร
23:43เกิดแก้ไปสารภาพกับพวกตำร
23:44วจมาแล้ว
23:46ใน...
23:48มึง...
23:49ความ...
23:49อยาก...
23:50โอ้...
23:58จะแนกจะได้อย่างไร
23:59เพราะมันตายแล้ว
24:06ยิ่งมัน
24:07แค่นี้พี่ลงก็ไม่รอดแล้วนะ
24:08ครับนาย
24:12หรือจ๊ะ
24:12กูยิ่งมึง
24:15ครับ
24:24เก็บสบมันให้เรียบร้อย
24:42เก็บสบมันให้เรียบร้อย
24:52more
24:52จากที่ผมเห็นนี้
24:54คุณ2คนประบความเข้าใจแล้วใช
24:56่ไหม
24:57ปรับความเข้าใจอะไรกันคะ
24:59พิมันไม่ได้ถลอกกับลูกซั
25:00กหน่อย
25:00ไม่เห็นมีอะไรต้องปรับความเข้
25:02าใจMB progressively
25:03มันอาหารที่เตรียมมาก็เป็น
25:05ไม่เนี่ย
25:06ไม่เป็นไรคำน้show เดี๋ยวผมกิน
25:07เอง
25:08ได้จะ ạnhวน้าวิจัดการให้นะ
25:13เออ
25:14คือกับ นูดวง กับroduง homemarkenพาผ
25:16ลก็ได้นะ
25:17เพราะดูแลแม่เอง
25:19ไม่เป็นไรค่ะ
25:20ดวงเจอแม่แล้ว..
25:22ดวงไม่อยากทิ้งแม่ไปไหน
25:24แม่ก็เหมือนกัน
25:25แม่จะไม่ทิ้งดวงไปไหน็ํา
25:40พูด อ่าบอกมา
25:44พอมีเรื่องจะบอก
25:45แน่จะรองพูดแล้วไม่ค่ะ
26:17พูด
26:17พูด
26:19พ่อมีเรื่องจะบอก
26:25เรื่องแม่พิมพ์กับ
26:28หนูด่วงอับสร
26:34ผมว่าผมรู้นะครับ
26:37ว่าพอจะพูดเรื่องอะไรกับผม
26:47เรื่องของผมกับด่วงอับสร
26:50เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
26:59พูฟังพ่อน่ะ
27:05พ่อ
27:08มีเรื่องจะสรรภาพ
27:17พูด
27:17พูด
27:20พูด
27:21พูด
27:22ที่คุณไม่ได้บอกพูรีว่าเป็
27:23นรู้ติดผม
27:25พูดยังไงเหรอคะ
27:26พูรีมันรัดดวงอับสร
27:28แต่ดวงอับสรมากกับไกลวิ
27:30ทย์แล้ว
27:31ถ้ามันรู้มันก็คงตัดใจก
27:33ับรวงอับสรยาก
27:35แต่ถ้ามันรู้ว่า
27:37รวงอับสรมากลูกเศร
28:02พอหมายความว่า..
28:06ผมไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่
28:14ใช่
28:16พูไม่ใช่ลูกแท้ๆของพิม่ย
28:17์
28:19แต่..แต่พิม่อรักลูกมากเลย
28:21แล้วผมต้องเล็กสีที่เกิดขึ้
28:24นว่าอะไรครับ
28:25ลูกพอมั้งไง
28:27ทำไมผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
28:28เฮ้ย แม่เป็นคนของบ้านนางรำ ด
28:31วงกับสอน
28:33เป็นลูกสาวแทนแทนของแม่
28:37แล้วแม่ ก็ไม่ใช่แม่แทนแท
28:40นของผม
28:43แล้วพ่อครับ พ่อเป็นใครกัน
28:45แน่
28:54ผมอยู่ได้ด้วยการโกหก ตอนนี้ผมร
28:56ู้แล้ว ทำไมดวงกับสอนถึงได้เส
28:58ียใจ
28:59ตอนนี้รู้ว่าแม่หลอก ผมรู้แล้
29:01วว่าครอบรู้ว่าผม
29:03รวมหัวกันหลอกผม
29:08พู พูแฟงพ่อก่อนนะ
29:11พ่ออย่างจะโกหกอะไรผมอีกอ่ะ
29:17จะไปไหน
29:25ให้เวลาบอกไปครับ
29:30ผมขอใช้เวลาคิดว่ามันเกิดอะไร
29:33ขึ้นกับผมกันแน่
29:46อ้าว แล้วพูลิดไปไหนแล้วล่
29:48ะ
29:49เห็นออกไปกับคุณแม่ชากรค่
29:51ะ
29:59แม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
30:03เรื่องพูลิด ลูกชายของแม่
30:10คุณพูลิด เป็นลูกชายของแม
30:14่กับคุณเวชากร
30:17แล้วดวง ก็เป็นลูกสาวของแ
30:20ม่กับพ่อที่เสียไป
30:27เท่ากับว่าดวงเป็นถ้าหมู่บ
30:31้านของเราไม่มีเรื่องชีวิตของเรา
30:37สองคนจะเป็นอย่างไรนะ
30:40ฉันอยากให้เราเป็นพี่น้องกัน
30:52คุณน้องหาย
30:59ควันไม่มีเหมือนเข้าตา
31:04คุณพูลิด ไม่สิ
31:08ต้องเรียกว่าพี่ หรือว่าน้
31:11องคะแม่
31:12ต้อง
31:20คุณพูลิด ไม่ได้เป็นอะไรกัน
31:29คุณพูลิด เป็นลูกชายของคุ
31:32ณเวชากร
31:37เขาให้แม่ดูแรก
31:39แล้วก็รักเขาเหมือนลูกเพราะ
31:41ว่าคุณเวชากรไม่มีเวลา
31:45ตอนนั้นแม่กันมักเสียใจเร
31:48ื่องของลูก
31:51ไม่รู้ว่าจะทำยังไง
31:53น้าผิดเอง
31:58ให้พิมพ์ปิดเรื่องจริงกับ
31:59ดวงอาสอน
32:01แล้วก็ไม่ให้กลับไปที่บ้านนั
32:02งรำ
32:03น้าอยากจะเปลี่ยนชีวิตให้มั
32:04นดีขึ้น
32:07แต่จริงๆ แม่อยากจะไปรับดวง
32:12มาอยู่ด้วยนะ
32:13แต่ความที่แม่โกรหกคุณเวช
32:16ากรไว้แม่ก็เลยไม่กล้า
32:18แต่แม่คิดถึงดวงตลอดเวล
32:20า
32:21คิดถึงดวงจริงๆ นะลูก
32:27แม่ค่ะ
32:48ดวงดีใจนะคะ
32:51ที่ดวงไม่ได้เป็นน้องร่วมสาย
32:53เลือดกับคุณภูริต
32:54งั้นเดี๋ยวดวงมานะคะ
33:14ฉันดีใจนะ
33:16ที่ดวงออบสอนเข้าใจเรื่องทั้
33:17งหมด
33:21มือ
33:22แต่พิมพ์รู้สึกว่า
33:24เรื่องมันยังไม่จกให้ง่ายนะส
33:26ิ
33:28หมายความว่ายังไง
33:31ก็ผู้ริต
33:32ยังไม่รู้ตัวว่าเขาไม่ใช่ล
33:34ูกแท้ๆ ของพิมพ์
33:36แล้วถ้าเขารู้ว่า
33:38เราปิดบางความจริงกับเขา
33:41เอาจะรู้สึกอีกไง
33:43เพราะเหมือนคนโดนกู
33:45มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
34:08นุปดวง
34:11คือ ลุงมีเรื่องจะบอก
34:16ดวงรู้แล้วค่ะ
34:19คุณคุริตไม่ใช่พี่ชายของดว
34:21ง
34:21นุรู้แล้วหรอ
34:28แม่เพิ่งบอกเมื่อกี้ค่ะ
34:32ดวงต้องขอบคุณคุณลุงนะคะ
34:34ที่ดูแลแม่ แล้วก็ให้ความรัก
34:37กับแม่
34:37จนเราได้กลับมาเจอกันอีก
34:41นุปริมไม่โกษ
34:42ที่ลุงไม่ยอมให้แม่ผิดมาห
34:45าหนู
34:45ก็คุณลุงไม่รู้เนี่ยคะ
34:50คุณลุงรู้แต่ว่าดวงตายไปแล
34:52้ว
34:56ถึงยังไงลุงก็รู้สึกผิ
34:57ด
34:58ที่เห็งกับตัว
34:59ที่ไม่ยอมให้พิมลเปิดเผยตั
35:01วเอง
35:02เพียงแค่ต้องการให้ลูกชายก
35:03ันเดียวของลุ่ง
35:05มีชีวิตดีดี
35:07คนลุ่งไม่ผิดหรอกค่ะ
35:09ถ้าดวงมีลูก
35:11ดวงก็จะรักให้เท่ากับที่ลุ
35:13่งรัก
35:14หรือจะรักมากกว่าคนลุ่งได
35:15้ซ้ำ
35:34มีลูกสาว มันดีอย่างนี้เอง
35:38อ้อนเก่งนะเรา
35:43แล้วคุณภูริธ์เหรอคะ
35:48คือ ลุ่ง พึ่งบอกเรื่องของเขา
35:53ไป
35:55แล้วเขารู้สึกเหมือนโดนโกโห
35:57กตลอดชีวิต
36:00เขา เขาคอเวลาอยู่กับตัวเองส
36:03ภักษ์นึ่ง
36:08ดวงอสรร
36:14ให้เวลาเขาสน่อยจันหน้า
36:17ลุ่งคิดว่าเขาคงไม่ทำไรง่
36:18วงง
36:21พอเขาคิดได้
36:24เขาจะกลับมาเอง
36:49มีลูกค้า
36:50พอโทว่าไปขอเรื่นส่งสิ่ง
36:51ค้า แต่ลูกค้าบอกให้อยู่ทุก
36:52อย่างไว้ก่อนเนี่ย
36:55ซึ่งฮึเป็นทิ่งขนาท
36:55รุ่ง breach
36:55Dell Wizard
36:56งานเลาะ
37:09ทุกอย่างมันเกี่ยบ
37:10และพอกว่า
37:16อด widely
37:17ทำเสียเรื่อง
37:18ครับกระดูก hasta
37:20สอมถ่ายคลิปเป็นหลักฐานไ
37:21ว้ได้
37:22ดีนะที่พ่อทำรายหลักฐานไปแล้
37:23ว
37:28แล้วพวกมันเก็บไฟลายไปที่อื่
37:29นอีกหรือเปล่าคะ
37:37นี่
37:39ฉันมีเรื่องให้ทำ
37:42เอาของไปส่งให้ฉันหน่อย
37:44แล้วก็ไม่ต้องบอกใครว่าฉันเป
37:45็นคนสม
37:47ครับนั้น
38:07เฮ้ย
38:08โอ้ย
38:09เล่นโซ่เชื่อให้มาหน่อยๆ แล้วไป
38:12เฮ็ดง่านซ้อยอายุให้บาง
38:14นี่ก็บอร์ได้เล่นเลย
38:16มินเอาน้อดพวกของรุ่มพวกใหญ
38:17่มาก
38:18สิบังวามิออยักที่ข้างค้า
38:20ที่รุ่มพุยายใส่ไว
38:22ขันว่าแล้วสิได้เหตุให้แล้
38:24ว
38:24รุ่มพุยายสิได้สบายใจ
38:38สื่อแปลก
38:40รบพุลี่
38:41พี่ ต้ายไก่วิทย์
38:43รุ่มพุยายเคยไปเที่ยวโลกปุ
38:45ลี่บอร์
38:46บอกเคยนะ
38:47ประสาขุงเท็บกันยังบอกเค้
38:49าอยากไปเลย
38:50อย่างแต่ว่าสิเกิดปัญหาใน
38:51มูบาทนั่งล่ำ
38:52หลังสิบว่าวิ่มพุดายแก
38:53่ปัญหาให้
38:59แต่ว่าตอนนี้ไปหานะพี่ประสาค
39:00ัน
39:01เดี่ยวก่อน พอไปเข่อยก่อน
39:03อ้ะลูก
39:05ไปไป
39:11ซ่องเข้าไป
39:12ซ่องก็เจอก็ให้มันละบื้อ剝
39:13ดทำได้ต่ออีกไปเลยจ้อย
39:14โอ้ยประตอนม่าวางหายสูนเสี
39:16ยความหมั่นใจค่ะ
39:18จ้อยสวยเยอะแล้ว
39:19ขนาดคุ้นผุลิตยังบอกว่
39:20า
39:20ฉันสวยใส่ชุดนี้แล้วสวย
39:23ที่ใส่สุดนี้เบิดปีเลยล่ะ
39:28อะ..
39:29ภาสดุมาทรงแล้ว
39:31สั่งค้องอีกแล้วติ
39:33ของคุณผู้ลิศ
39:35แต่บนหรืวอ่ potent ทรงงั้น
39:37มีซืระบอก
39:38ไม่ mask ไอ้
39:42มันมีเสียง
39:44ติ๊กตรก
39:46ติ๊กตรก
39:48ไฟเล่นติ๊กตรก
39:49อัน...มันมาเห็นคนเล่นติ๊กต
39:51รก
39:51แต่มันดังแบบ
39:53ติ๊ก
39:54ติ๊ก
39:55อย่าบอกเธอวะ
39:57ละเบิดว่านี้
39:59ห้า ละเบิด
40:01เดี๋ยวว่าแห้งมันสิ ละเบ
40:03ิด
40:17มิน ไปถ่ายุห่องกันนั้น
40:26มิน ไปถ่ายุห่องกัน
40:37มิน ไปถ่ายุห่องกัน
40:51ใจเนียนกับคุณจอย
40:55แจ้งตำรวจอย่างครับ
40:57ครับ
40:58ผมกำลังจะไปที่โรงงาน
41:00คุณจอยยกเลิกงานกาดดึง
41:02และให้คนงานกลับบ้างทันที
41:05บอกว่าเราซ้องบำรุมเครื่องจั
41:06กก็ได้
41:08อย่าให้แตกตื่นนะครับ
41:14ไม่รู้เรื่องอะไร
41:15knots ฉันไปด้วยเว้ย
41:16ไป เดี๋ยวร้อยให้ฟังแล้ว ข้า
41:18จะไหนนะ
41:21ได้ ได้ ได้ ได้
41:25เกิดเลือกอิ่นอย่างคืนมิด
41:26อายกافoi其 Slack มีคนส่งหระเบิดไฮ
41:29ที่เล่ math
41:30deux personnes Books
41:31เฮ้าไปซอยเพิ่งกัน
41:33ไอายก
41:34ไหม
41:34of ไหม
41:46เดี๋ยวเท่าไปบอกแม่ก่อน ยิง
41:50อื่นคว้ายพาดฉัน
41:59นักโจ้ย อย่าหายใจเล่ง
42:02โอ้ectionятель อย่าหายใจดี sprinkled
42:06พินธรีส ALISSA ช่วยสำคับ
42:09ห่วนโจ้ย ใจเย็นก่อนครับ
42:11คุณพูด jokingลินเล่าถือของคุ
42:13ณ нес vuel seria
42:13นักโจ้ย recurring เดี๋ย energet 101
42:15นำใจอยู่ใดจำไหนครับ วันนี้น
42:17ั่นขึ้นระเบิด
42:18มันมีแสง tiktok
42:21มันว่าเป็น tiktok มันแบบ tikt
42:24ok
42:26เอาเลยครับ
42:28เดี๋ยวผมหาทางก่อน
42:32Abrami
42:33cổ holders ใจเง็น ๆ ครับ
42:34เง็นครับ Muhammad ของฉันเกลงเลยครับ
42:35ทุกษัพ Gospel กับผมเองครับ
42:38ฮารgae Village ว่ายจากไหน
42:42เฮ้ย! พอตบ้านแล้ว! ดี! อยู่หันแล
42:47้วเนอร์! ไม่ต้องไปไส!
42:52ตอนนี้มิ้นถึงบ้านแล้ว! ดวง
42:54ตามเป็นเพื่อนไม่ต้องห่วง!
42:57แต่ห่วงทางมีในอักกะดัย
42:58เธอมี!
43:23เฮ้ย! เฮ้ย เป็นพระโว้หรือ?
43:33เฮ้ย! ไว้ดูท่านโวล!
43:46เฮ้ย หมดดูดิ
43:56เยี่ยงก่อ
43:57เฮ้ย
43:58คุ้นผู้ลิตเบอมแม่นผีส้
44:00ายดวง
44:01แม่ม คุ้นผู้ลิตเป็นลูกซ
44:04้ายของคุ้นเมชากร
44:05โฮ ลูกเมชากร
44:08มาตรงสิสนใส่เรื่องอื่นให้อย
44:10่าง
44:10เฮ้ากำลังเบาเนิ่งคุ้นผู้
44:11ลิตอยู่
44:12เมื่องโตดีใจอยู่ด้ะ
44:14เอ้า แล้วสิ่งไหร่เขาเสียใ
44:15จเบอ
44:16เฮ้ากับคุ้นผู้ลิตเมื่อใดเป
44:18็นพี่น่องกัน
44:20พี่ใจนำด้วย
44:41ทุกคนถอยเอาไปก่อนครับ ถูกว่
44:43า
44:44โอ้ย บางย่างมาว่าเขาก็บ้าว
44:46่าเป็นบ้าหิดอบคุณผู้ลิ
44:47ต
44:48ขอโทษครับ เอาเป็นว่าคุณจ
44:50อยค่อยค่อยวางกล่องลงบนโต๊
44:54ะนะครับ
45:00บ้างนะจอยดื้อ มันเห็นเมล่า
45:03บอกวันนี้
45:04แม่นสิ เพราะว่ามัน
45:06ฟ้า
45:15ไอ้ฟู กล่องละวัน
45:17ฟ้า โอ้
45:38หละ หละ หละ หละ อัน
45:48จอย หละ หละ อู
45:49นี่ทะระเบิด ใต้เป็นเย้วนี้เ
45:51นี่ย
45:51ตายกับว่าฮะยานดอกคันใตาย
45:53กับว่าทีห้า
45:54สร้างสถานการณ์
45:55เป็นไปได้ แต่จะทำไปทำไม
46:13หรือมีคนจงใจหรอให้ฉันก
46:14ับแก่มาที่นี่
46:17แต่เพื่ออะไรอ่ะ
46:25without any
46:25พ่อค่ะ มีไฟล์ชื่อรพบุร
46:27ี
46:27ชื่อรพเหมือนรูปนองพ่อเลยค่
46:29ะ
46:29มันต้องมีข้อมูลสำหังเก
46:30็บว่าใน ๆ แน่ ๆ เลย
46:31ใย่ริศาเนี่ยน้ำไม่ได้เป็
46:33นผู้ต้องสงสัย
46:34ใย่นี่เนี่ยน่าสงสัยที่ส
46:35ุดเล่า
46:36สายพ่อโทวร์บอกว่าพวกรุ่
46:37งริตตำรวจจะบุงมาจับเราที่
46:38นี่
46:40แล้วทำไงคะ
46:41รีบหนีไปก่อนนะลูก
46:42ไม่ค่ะ ริษาไม่หนี จนกว่า ร
46:44ิษาจะได้สิ่งที่ต้องการ
46:46ความคิดเหมือนฉันใช่ไหม
46:47ริษาไม่ได้ความจำเสื้อ
46:50ใช่
46:50ริษาบอกแล้วไงว่าริษาไม่
46:56ไป
46:57ริษาจำอะไรไม่ได้หรอ ว่าพ่อ
46:58ทำอะไรไม่บ้าง
47:00ริษาไม่อยากทำร้ายใครอีก
47:01คุณลุงหนีไม่พ้นหรอกครับ
47:02พอโตซะ เช็ดถา
Comments