- 4 hours ago
บ้านนางรำ ตอนที่ 26 (EP.26) วันที่ 27 เมษายน 2569
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารับชมได้ทุกว่าย
00:29แม่ ลูกฉันมาอะไรครับ
00:35ทุกว่ายใกล้ว่ายใจ
00:38ว่ายใกล้ว่ายใจ
00:42ที่เจ็กได้เชื่อเยี่ยม
00:44มีใจสังค์
01:20เผ็ดเอียงกันอยู่จ้ะ
01:22ดวงได้ยิ้นเสียงหัวดั่งไป
01:24หอดข้างนอกเลย
01:26เนื่องในโอกาสเอียงจ้ะ
01:29ก็จะฉลองเรื่อง
01:39ผ้านสายสิน
01:42เชียร์เอาไปรับควันภัยจ้
01:43ะ
01:44ขำนังสักคน
01:45สีหายสิบผูกแขนเอินควัน
01:59ยาย ท่านได้บอกดวงเลย
02:01ท่านสีเอาไปรับควันคุณไหน
02:03คือหนูดวงจ้ะ
02:10น้า
02:12น้ามีเรื่องอยากจะสารภาพกับหนู
02:15ดวง
02:19ไม่ใช่แม่
02:20เขา
02:21น้ามดวง
02:22น้ามดวง
02:25น้ามดวง
02:29น้ามดวงปังน้านะ
03:07น้ามดวง
03:26คือ ความจริงแล้ว
03:39น้า น้าเป็น น้าเป็นแม่ของ
03:43ดัว
03:52คือ หนูดวง หนูดวงเป็นลูกข
03:57องน้า
03:58แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ ดวง
04:30ดวง ดวง ดวง
04:42คนหน้าเป็น แม่ของดวงเลยยังไ
04:44งคะ
04:47โทษ อัพสอน คือ คุณก็เป็นพ
04:51วกเขาด้วย
05:06ฉันเป็นพยายามได้ คิดเป็นแม
05:09่ของดวงจริง
05:12ดวงตามหาแม่มาทั้งชีวิต แ
05:15ม่ของดวงอยู่ตรงหน้าแล้วลู
05:17ก
05:24ดวง ดวงเดี๋ยวก่อน ดวง
05:29ดวง ดวงเป็นลูกของน้าจริ
05:30ง ๆ นะ
05:35ทุกคนเห็นน้องเป็นตัวอะไร
05:38ทำไมทุกคนหกน้อง
05:54ตั้งแบบเล็กชนโต
05:59ดวงรู้มาตลอด ว่าพ่อกับแม
06:02่ดวงตาย
06:08พอดวงรู้ว่าแม่ยังมีชี
06:10วิตอยู่
06:13ดวงก็อยากเจอหน้าแม่สะครั้ง
06:20ทุกคนบอกว่าแม่ใจหลายทิ้
06:22งดวงไป
06:26ให้ดวงเลิกหลดใจ
06:29ให้ดวงไม่ค่อยคิดแม่มนั้น
06:31เลย
06:35ดวงรู้แม่คงมีเหตุผล
06:40ทั้งวันหนึ่งแม่จะกลับมาห
06:46าดวง
06:49ดวงแค่อยากเจอนะแม่
06:53อยากกลอดวงแม่สะครั้ง
06:56แต่ทุกคนก็กลอด
07:02ทุกคนหลอกดวงหมดเลย
07:18มีเรื่องใดที่เป็นเรื่องจริงมา
07:20ก
07:27แม่น่ะดวง
07:31แต่ทำไมไม่ค่อยกลับมาหาดวงเลย
07:40ดวง
07:42มาไม่ได้ทิ้งดวงไปนะ
07:44แต่น้าเองที่บอกให้พิมพ์อ่
07:49ะ
08:10จริง ดวง
08:12ดวง แย่ไปค่อนบอยเขาตัวดวง
08:15อีก
08:17แล้วพอใหญ่หอมไม่ให้บอกความ
08:19จริงได้
08:21แม่เขากลัวดวงจะกลด
08:24ได้ขอเวลาให้ได้สนิตกันมาก
08:26กว่านี้ก่อน
08:30อย่าค่อยบอกความจริง
08:42ทำไมทุกคนใจลายกับนุกขนาด
08:45นี้
08:55นุกแย่ไม่ออกแล้วว่าไหนคุ
08:57ณเรื่องจริง
08:58ไม่ขอโทษจริงๆ ไม่ขอโทษจ
09:01ริงๆนะ
09:02ไม่รู้สักไม่รู้สัก
09:38ดวง ดวงฟังแม่ก่อนนะลูก ด
09:41วง
09:41ดวง ดวง ดวง ปล่อยแม่จะไปตาม
09:44ดวง
09:45เดี๋ยวผมไปตามดวงกลับมาให้
09:58เฮียเฮีย
09:59เฮียเฮีย
10:05โทษจริง
10:15ใจเย็นเย็นนะดวงอับสอน
10:18ทุกคนไม่ได้ตั้งใจ
10:22รวมถึงคุณด้วยใช่ไหม
10:30คุณรู้ความจริง
10:32ถ้าคุณก็ไม่บอกฉัน
10:36คุณก็โหก
10:40ฉันพยายามจะบอกความจริงกับ
10:42เธอแล้วดวงอับสอน
10:43ถ้าแม่ขอไว้
10:52ไม่ความจริงกับเมือง
11:22พวกนุกแม่
11:25พิมพ์
11:26มันยังไม่ใช่เวลา
11:29ให้เวลาหนูดวงอีกสักพัก
11:31แล้วเดี๋ยวเราค่อยอธิบายใหม่
11:32นะ
11:36นุกนุก
11:42อดีตมันย้อนกลับมาเล่นงาน
11:44พิมพ์แล้ว
12:15พวกนี้เราไปชุมกันออบใจมากแล
12:17้วเวสกร
12:18พ่อ
12:22เวลาไหนก็ได้เลยเอาที่แกสะดวก
12:25แล้วพวกนี้เจอกัน
12:28มันไล่พ่อแบบไม่เห็นหัว
12:30พ่อยังจะไปไปชุมอะไรกับมันอี
12:31ก
12:33พ่อจะไปขอโทษตรงมัน
12:35ขอเขารุ่มโครงการด้วย
12:36พ่อยอมแพทแล้วเหรอคะ
12:38พ่อสอนให้ดีสระสู้คน
12:40ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร
12:41แล้วเนียอะไรคะ
12:44พ่อมันเนี่ยจะก้มหัวให้พ
12:45วกมัน Canvas
13:14แต่พ่อจะเล่นระคร
13:15ตอนไว้ใจริษา ฉากเรียกน้ำ
13:17ตา
13:17ริษาทำตอนไหนก็ได้ค่ะ
13:21โลกพอมีเก่ง เหมือนอะไรนะลูก
13:29ค่ะ บอกแล้ว
13:31แต่ ดวงยังโกศ เรื่องที่พิมพ
13:34์โกหกเขาอยู่นะคะ
13:37ขอบคุณนะคะ
13:42คุณเบียร์จากรว่าไง
13:44ไม่ได้ว่าอย่างไร หรอก
13:45เขาเข้าใจ
13:49แล้วดวงตอนนี้อยู่ใสแล้ว
13:56คุณ เป็นยังไงบ้าง
13:58ตอนนี้ดวงอับสอนอยู่ที่บ้านไ
13:59กรวิตคะแ attentive
14:01แม่ แม่กลับบ้านไปก่อนนะครั
14:02บ
14:03แต่แม่เองก็มีเรื่องอยากจะคุย
14:05กับลูกนะ
14:07ผมพอยู่ดูทางนี้ก่อนไหนคะแม่
14:10空orasเดี๋ยวก่อน
14:12ผู้เดี๋ยวก่อน
14:14ผู้
14:28ตอนนี้ดวงอับสอน อยู่บ้านไกล
14:30วิทย์
14:32นุลิษ์ก็เลยจะอยู่ที่นั่นด้วย
14:35เขาก็เลยบอกให้พิมพ์กลับไปรอ
14:37ที่บ้านนะจ๊ะ
14:39กลับไปพากพรก่อนนะ
14:41ถ้าดวงกลับมาก เดี๋ยวส่ง
14:42สายพิมพ์น่ะโทษไปบอก
14:53บอกแล้วกันไม่เชื่อ ดือ
14:57พูดว่าไพยเนี่ย
14:59ไม่ได้ว่าไพย พูดรอย รอย
15:01เอ้า มองนี้ไม่กูไม่พูดเดียว
15:04อยากจะรับก็ตามใจ
15:06โอ้ พี่นี่แม่
15:16โทษหาหน้าพิมพ์แล้วเหรอ
15:23แกยัง รักดวงอยู่หรือเปล่
15:27า
15:29ใช่ รักมากกวัตรกรอีก
15:34แล้วมิ้นอ่ะ
15:35มิ้นก็รัก รักมากกวัตรก
15:37รอีกเหมือนกัน
15:40เอา บางจริง แกนี้เจ้าชูไม่เบ
15:42าเลยนะ
15:46ตอนนี้มิ้นสำคัญกับชีวิ
15:48ตฉันมาก
15:50ส่วนดวง ฉันรักแบ่iten้องส
15:53าวอ่ะ
15:55เฮ้ยไม่ได้นะ
15:55ทำไม จะไม่ได้
15:58ก็... ในเมื่อรักดวงไม่ได้รั
15:59กฉัน
16:00แต่เขารักแก
16:01แต่ฉันเป็นพี่ชายของดวง
16:03statements
16:04นี่แกลึงไปแล้วอ่ะ
16:06ว่าดวงอับสอน
16:08ก็เป็นลูกของแม่ฉันเหมือน
16:09กัน
16:11เราสองคนรักกันไม่ได้
16:15เพราะเราเป็นพี่น้องร่วมสายเล
16:16ือด
16:18จริง ๆ ด้วย
16:21ฉันลืมไปเลย
16:23แล้วดวงว่าไง
16:27ดวงคงยัง
16:29เสียใจเรื่องที่แม่ฉันโกหก
16:31อยู่
16:33และยังไม่ทันได้คิดถึงเรื่
16:34องนี้
16:39งั้นแกกับดวงอับสอน
16:42ก็รักกันไม่ได้นะสิ
17:04คันโตซิมะว่าวานรอมเข้า
17:10เข้าบ้าว่าน้ำเด้ย
17:13ห้าว่าได้มะกรม
17:14หรือว่าเมื่อว่าให้โตเห็น
17:15ใจเพราะเขา
17:16สาบ้านให้บ้านบึมเลย
17:18แค่โตอาบผากบ้านก็บึมแล้
17:20ว
17:21ห้าว่าว่ามีผุดัยาคิดต
17:22ัวดอก
17:24ทุกคนข้อมีเหตุผลของเตาของ
17:25ทั้งนั่นแหละ
17:27แต่ห้าว่าอยากให้โตเครียดให
17:29้แม่
17:30แม่ที่โตรรอค่อยไว้ทั้งส
17:31ี่วิท
17:37โตให้จังสี่
17:38แล้วย่ามได้โตซิมมี่ความสุ
17:39ข
17:44ดวงสิไปใส
17:48เข้าสิเมือบ้าน
17:49มืออื่นเข้าสิไปยกเลิกโครง
17:51การที่เขารวมทั้งเบิร์ดเลย
17:53ดวง
17:55ดวง
17:57ดวง
17:58ดวง
18:02ดวง
18:02ดวงอำสอนอ่ะ
18:04ไปแล้ว
18:07ไปไหน
18:08ดวงบอกว่าจะกลับบ้าน
18:10แล้วพวกนี้ก็จะไปยกเลิกการทำง
18:12านร่วมกับโคงการของคุณภู
18:13ริต
18:17ดวงต้องโตวปกว่าฉันมากแ
18:19น่
18:19ฉันว่าดวงแค่น้อยใจแหล
18:21ะเชื่อเธอ
18:22ฉันว่าคนอย่างดวง
18:24พรอมที่จะให้ไอพ่คนที่รักได
18:25้เสมอ
18:25แต่ถ้าดวงนึกถึงเรื่องนี้ได
18:31้
18:33ฉันว่า
18:35ฉันเจอสึกหนักแน่
18:38เรื่องอะไร
18:40เอา
18:41เกิร์เดิงที่ผู้ลิตกับดวง
18:42มีแม่คนเดียวกัน แต่คนเราพอไง
18:45อ๋อแม่น
18:47เฮ้ย
18:48จังสั้น ดวงกับคุณผู้ลิต
18:50เป็นพี่นวงกัน
18:52เฮ้ย ตายแล้ว
19:10ดวง ตื่นแล้วเหรอ เจอยายหรือย
19:14ัง
19:15ยังจ้ะ จะไปหน่ายใจเช้าอ่ะ
19:32ดวง สบายใจแล้วก็กลับบ้านแล
19:35้วนะ
19:42ฉันปิดที่ฉันบูหวาม ใจร้
19:45อนแล้วก็พูดกับนายไม่ดี
19:50ฉันกับลูกมาเขาโทษ
19:51ริษารู้สึกผิดจริง ๆ ค่ะ
19:55คุณอา
19:57ให้อภัยคุณพ่อกับริษาด้
19:58วยนะคะ
20:07สุดคนอาผิดแล้วสำนักผิด
20:09แล้วรู้จักขอโทษ
20:14อ่ะ ให้ภัยได้เสมอ
20:18ฉันมาคิดดูแล้วที่ฉันจะทิ
20:20้งนายไปมันเป็นเรื่องที่โง่มา
20:22กเลย
20:26ฉันยอมรับว่านายเป็นคนเก่ง
20:27และคิดการไกล
20:36ฉันมาขอร่วมโทษกายกับไหน
20:47คือ ผมให้อภัยกับคนสำนักผ
20:50ิดจริงมันก็ไม่เกี่ยวข้อง
20:51กับเรื่องนาน
20:55หมายพร้อมว่ายังไง
20:56คือผมไม่สามารถร่วมงานของค
20:58ุณได้อีก
20:58นี่ฉันยอมแกขนาดนี้แกงก
21:00้าวเรื่องมากกับฉันอีกอะ
21:02คุณอาทำแบบนี้กับคุณพ่อ
21:03ไม่ได้นะคะ
21:04คุณอาประกาศตัวเป็นสักต
21:06รูกับคุณพ่อ
21:08นี่ยังไง แค่นี้ก็รอดข้า
21:11บโทษสันดาลมาแล้ว
21:16กลับไปเธอครับ กลับไปอยู่ในท
21:18ี่ของคุณ
21:26กลาบปฏิเศษฉัน
21:28เดี๋ยวจะเห็นดีกัน
21:35คุณอาจจะต้องเสียใจ
21:37ที่ปฏิเศษพวกเรา
21:49พ่อยอมมาขนาดนี้มันจะกล้า
21:50ไปเศษพ่อย
21:58ริษาอยากข้ามอ่ะ
22:02รูปพูดถึงใคร
22:04รูปจะทำอะไรริษา
22:11ริษามีเรื่องที่ต้องจัดการค่
22:12ะ
22:13ที่นี่เลยหรอ
22:15แค่แกล้งให้มันกลวนเล่น
22:19เป็นพ่อเวลาในรถไหม
22:26ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
22:31ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ
22:36กลัวฉันเหรอ
22:43มีเรื่องอะไร
22:44เรื่องส่วนตัว ไม่อยากคุยตรง
22:46นี้
22:46ตามฉันมาสิ
22:49ค่ะ
23:10ลิสา
23:12ลิสา
23:19ลิสา เธออยู่ไหนอ่ะ
23:25ฉันไม่มีเวลาเล่นกับเธอนะ
23:28ลิสา
23:37ลิสา
24:01พ่อครับ ด้วยกับสอนมาหรืออย
24:03่างครับ
24:04ไม่เห็นมั้ย
24:05มีเรื่องอะไรหรอ
24:07ด้วยกับสอนบอกว่าจะมาบอกเลิก
24:09ร่วมโครงการกับเราครับ
24:16ถามคนงานแล้ว
24:17เขาบอกว่าเห็นด้วยมาแล้ว
24:18กับว่าไม่รู้มたiteไหน
24:19เมื่อกี้มินโธไปก็ไม่รับสาย
24:21ーส
24:24สำหรับคำคำตับรุงอับส
24:28อน
24:28ครับ
24:30แต่ยังไม่มีใครเจอด้วยกับน
24:34๊ coloring
24:34ถ้างนั้น
24:36เราราย็ดกันตามฮ่า
24:46ลิษา
24:47เธอใช่ไหม
24:49ฉันไม่เล่นด้วยนะ
24:52ปลอดประตูเดี๋ยวนี้
24:55ลิษา
24:57ฉันก็ไม่ได้เล่น
25:05ใครอยู่ของนอก
25:08เปิดประตูให้น่อย
25:11ลิษา
25:16เธอใช่ไหม
25:17ตอนแรกก็กลัดจะล็อกแก่ไว
25:19้เล่นๆ
25:20เป็นการสั่งสอน
25:23แต่ตอนนี้
25:24เปิดประตูเดี๋ยวนี้ลิษา
25:28ฉันรู้นึกว่าเป็นเธอ
25:57เธอ
26:01- ผมรัก! คุณจะไปไหน? ผมจะไปหาดวง
26:17อับศรร์ ผมจะแต่งงานกับดวง
26:19อับศรร์
26:20- ผมลิษย์! พี่สัตว์! อย่าลิษ
26:24ย์สัตว์เข้าไป! พี่สัตว์ขอ
26:26ลอง! พี่สัตว์!
26:27- ผมรักดวงอับศรร์! แต่งงาน!
26:35พี่สัตว์! พี่สัตว์! พี่สัตว
26:39์! พี่สัตว์! พี่สัตว์! พี่สัต
26:42ว์! พี่สัตว์! พี่สัตว์! พี่สั
26:43ตว์! พี่สัตว์! พี่สัตว์! พี่ส
26:44ัตว์! พี่สัตว์! พี่สัตว์! พี่
26:45สัตว์! พี่สัตว์! พี่สัตว์! พ
26:46ี่สัตว์! พี่สัตว์! พี่สัตว์!
26:49พี่สัตว์! พี่สัตว์!
26:58อ้ะ!
26:59อ้ะ!
27:00อ้ะ!
27:02ไว้ม่มาค่ะ!
27:17โดมสาน!
27:21วัว!
27:22เย่!
27:22โดมสาน!
27:25ใช่มั้ยค่ะ!
27:27ไปไว้
27:29โดดสอน
27:30โดดสอนอยู่ในนั้นหรือเปล่า
27:33ใครอยู่ของน้อง โดดมาค่ะ
27:36โดดสอน
27:45ฉันด้วยค่ะ ฉันด้วย
28:01โดดสอน
28:02เพียงรอมสาน
28:02คุณนะ
28:04อยากเข้ามานะคะ
28:05มันอันตรายค่ะ
28:14บอกแล้วไงคะว่าอยากเข้ามา
28:15มันอันตราย
28:17อย่าพูดถ่ายโดดแน่หรือโ
28:18ดดสอน
28:31แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:41แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:46แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:49แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:51แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:54แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:56แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:56แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:57แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:57แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:57แม่...แม่...แม่...แม่...แม่...
28:57แม่
28:57แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม่ แม
29:05่ต์สิ pamię้์
29:06แม่... แม่... แม่..แม่... แม่...
29:14แม่...สิ
29:15แม่ แม่ต์สิ
29:20พี่สา ลูกทำอะไร ลูกคิดมากมากด
29:23้วยได้ไหม
29:23วังเพิงไปทวดไปกeningชีวิตนะล
29:25ูก
29:25ก็ริษาโกรธพวกมันที่พวกม
29:27ันหักหน้าคุณพ่อ
29:27ที่ยังริษาเห็นหน้านังรูอ
29:29ำศรร
29:29ริษาอยากข้ามให้ตาย
29:33ตอนนี้ต้องเลือกคิดเรื่องหรือ
29:34แค่
29:34เอาตัวร้อยก่อนท่านรูป
29:36นั้นคุณพ่อจะทำยังไงคะ
29:55โดย
30:08คนไข้โดนไฟม่่่ละดับหนึ
30:10่งค่ะ
30:11หมอทำแพลให้แล้วอย่าพึ่งโด
30:12นน้ำนะคะ
30:15แล้วอีกคนละครับ
30:16คุณหมอกำลังดูให้อยู่ค่ะ
30:18มีรอยไม้แล้วก็โดนกระแทกอย่
30:20างแรงที่สีสะ
30:21กำลังส่งไปจัดแกนดูว่าม
30:23ีเลือดออกในสมองรึเปล่า
30:24เดี๋ยวถ้ามีอะไรคือบน่าจะแจ
30:26้งให้ซาบนะคะ
30:31ด้วง ด้วง
30:34เป็นยังไงแน่
30:36ด้วงว่าเป็นเอียง
30:37แต่แม่
30:39แม่
30:41แม่
30:42ด้วงเป็นห่วงแม่
30:50พี่มับเป็นยังไงแน่แล้วล
30:51ูก
30:54ตอนนี้แม่ท่านได้ฟืนเลยจ๊ะ
31:13ที่มันตอบไม่ได้อาจจะเป็นเพ
31:20ราะว่าสมองได้รับกันกระท
31:21บทืนอย่างแรง
31:22เมื่อไหร่แม่จะฟืนครับ
31:24ยังตอบไม่ได้ครับ
31:27ขอบคุณคำหมอ
31:38แม่
31:41แม่ฟืนแล้วจ๊ะแม่
31:50ใช่ แล้วกลับขึ้นก่อนเถอะ
31:52ฉันจะเป็นเอาชุดมาให้ดวงอ่
31:53ะ จะได้อยู่เฝ้าพิงมัน
31:57พออยู่เมื่อหวานก่อนเดี๋ยว
32:09เออ พู
32:10จะกลับไปพักก่อนไหม
32:13พ่อกลับไปก่อนนะครับ
32:15ผมขอยู่อีกสับพัก
32:32วันนี้เรากลับไปตอนนะ
32:33พรุ่งนี้ค่ะเปลี่ยนดูกอส
32:34อนพ่อปิน
32:48น่าต้องสารหลวงเนอะ
32:49อืม แม่งกำลังสิได้พอแม
32:51่
32:52แต่กลับต้องมือพอเหลืองจั
32:53งสี่
32:55อืม แม่งกำลังสิ
32:57อืม แม่งกำลังสิ
33:23อืม แม่งกำลังสิ
33:39อืม แม่งกำลังสิ
33:41เป็นเพราะยายริษาหนังคู่เดี
33:43ยว
33:43ก็อย่างคนเห้าถึงใดแค้นกั
33:45นป่านนี่
33:46ริษาถึกเรียงมากแบบนี้
33:49คือตรงในทุกอย่างที่จะของต
33:50้องการ
33:51ให้ในแพทย์แพทย์บดัย
33:53ก็เลยตรงเห็นทุกอย่างเพื่อคว
33:54ามสาใจ
33:56คั่นหลวงคืดได้ว่า
33:58คุ้นผู้ลิดเป็นผีสาย
34:00คุ้งสิแยะเนอะ
34:02พอดวงหักคุ้นผู้ลิดหลาย
34:04ในฟอลเดาเองรวงหนาเลย
34:07อีกอย่างมันสิเกิด
34:09มันกับต้องเกิดแล้ว
34:12แม่ง
34:26คุ้งสิเกิด
34:51คุ้นก่อนก่อนนะ
34:53เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวันแล
34:54้ว
34:59ฉันไม่หิว
35:05เดี๋ยวไม่มีอะไรอย่างนั้นเฝ้าแ
35:06ม่นะ
35:09แล้วถ้าแม่เธอฝื้น
35:12เธอก็จะไม่รู้
35:26ขอบคุณค่ะ
35:29อยากกินอะไรไหม
35:31ให้ฉันไปทางซื้อมาให้
35:37แค่นี้ก็เพราะแล้วค่ะ
35:44ขอบคุณนะคะ
35:46ขอบคุณนะคะ
35:46ที่เป็นโห
35:49ไม่เป็นไร
35:52ยังไงฉันก็ต้องดูแลเธอ
36:19รอบนี้มึงไปจัดหาสิ่งค่
36:20ามาเยอะเยอะนะ
36:22เอาเท่าไหร่ครับ
36:23ไม่ตากกว่า 20
36:24แล้วมึงจัดส่งให้เร็วที่ส
36:26ุดด้วย
36:26โหโห เยอะขนาดนั้นจะไหล 느�town
36:29ตอนเนี้ยต้องรังเพ่งเลง
36:30แล้วก็ตามหาตัวพวกเราอยู่นะครับ
36:33ผมว่า
36:34เราหาที่โกบาลทักภักภักด
36:35ีไหมครับนาย
36:42ระว่างยังกระสูงกับต้ำรว
36:43จ
36:45มึงกลัวอะไร
36:47ได้ครับนาย
36:49เดี๋ยวผมจัดให้ครับ
36:49มึงกัน הא� voc ไปสิ่งวาง
36:51urf ค่ะน Csว่า
36:59ตำรวจยังไม่ปิดคดีเก่า
37:02มันคงทำงานยากครับพ่อ
37:13นี่เป็นทางเดียวที่จะได้เงินเร
37:14็วแล้วก็มากที่สุด
37:18พ่อเจ้าเงินก่อนนี้ไปทุบวง
37:19เจ้าแม่
37:20แล้วสร้างหนูแม่ตันที
37:23ทีมตัวยังไม่ได้เชิน
37:30ทีมตัวยังไม่ได้
37:48ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
38:34นอนพักนะ
38:38เจ้าพี่กลับมา
38:55เจ้าพี่กลับมา
39:21บัว
39:23บัวอยู่ไหนอ่ะลูกบัว
39:29นั่งบัว
39:31อย่างนั้นแล้วจ้า
39:35มะวารเจ้าค่ะ
39:37ท่านไกลมาหาในหญิงตั้นหาร
39:38เจ้าค่ะ
39:39มาหาแม่ใหญ่แล้วยังไงจ้า
39:41ได้ยินว่าพูดถือ
39:45พี่
39:47เอียงหัวไปด้านเดียวกับมือ
39:49จ้ะ
39:52นั่งบัว
39:57เรียบพวกมันว่าพี่อีกแล้ว
39:59น่ะ
40:00ค่าบอกเองกี่ครั้งแล้ว
40:02ว่าอย่าไปนักยาดเท่าพวกมั
40:04น
40:05มันเป็นบ่า
40:07แล้วนี่แบบสอนมันลำทำไม
40:08ฮะ
40:10พวกเองขอหรือ
40:13เปล่าเปล่าเจ้าค่ะ
40:14คุณบวดเรียกพวกเรามาเรียนเอง
40:15เจ้าค่ะ
40:38นั่งบวด
40:40ค่ารู้นะ
40:41ว่าเองเงา
40:43เองอยากมีน้องมาตั้งงานแล้ว
40:47ค่าก็มีให้ไม่ได้
40:50รู้ว่าทำไม
40:54น่าจะเป็น
40:55ว่าบาปกรรม
40:57ค่าแต่ทำไว้ตั้งแต่อดิตประ
40:59ชาติ
41:00ไม่นะเจ้าค่ะ
41:03แม่ใหญ่อย่าพูดอย่างนั้นเลย
41:05บว่าไม่ได้อยากมีน้อง
41:07บว่ามีแม่ใหญ่
41:09มีพี่สาดิกา
41:11แค่นี้บวก็มีความสุขแล้วเจ
41:13้าค่ะ
41:15เองพูดจริงนะ
41:18จริงสิเจ้าค่ะ
41:23นั่งบวดลูกค่านี่
41:26สวยไม่แพ้ใครในหมู่บ้าน
41:30แล้วเองก็โตขึ้นดูหวัด
41:34มีคนมาหมายป้อง
41:36อยากมาดูตัวเอง
41:38แต่พวกพ้าก็ยังไม่ปักใจใคร
41:41เองก็ยังไม่ได้ปักใจใครใช่
41:46ไหม
41:48ใช่เจ้าค่ะ
41:51บวยยังไม่ยาว
41:52ออกเรือนไปสัก
41:55หากจะได้ตายตาเหรอ
42:00อ่ะ นี่พวกเอง ขึ้นไปจัดข้า
42:04วของบนเรือนที่จะไปแจกคนงาน เดี
42:06๋ยวข้าจะให้แม่สาริกาไปแจ
42:07ก
42:08จัดเจ้าค่ะ
42:10ไปสิ
42:16บัวไปช่วยจังค่ะ
42:17นี่ นักบัว นักบัว
42:23เฮ้ย
42:23เด็กนี่
42:42จะมีบ่าไว้ทำไม ถ้าจะทำเอง
42:45ไม่เป็นไรจ้ะ
42:48อ้าว แม่สาริกา อยู่นี่ก็ดี
42:52แล้ว
42:53จะได้เอาข้าวไปช่วยแจกคนงานส
42:56ร้างพระทาชนั้นลูกนะ
42:58ทำไมต้องเป็นหนูด้วยแล้วเจ้าค
42:59่ะ
43:00อ้าว กดกัดได้บุญด้วยกัน
43:03ไง
43:04ไม่เอา สาริกาไม่ไป สาริกาขี้เก
43:08ียร
43:09บัวไปให้เจ้าค่ะ แม่ใหญ่
43:16ก็ได้ นั่นเดี๋ยวเองดูด้วยนะ
43:19ว่าที่ทำไปเนี่ยพอไหม
43:20ถ้าไม่พอ คลังหน้าจะได้ทำเพิ
43:22่ม
43:24เจ้าค่ะ
43:35ขอบใจนะบัว
43:37ไม่รู้แม่ใหญ่จะให้ไปทำไม
43:38ให้บ่าไปใจก็พอแล้ว
43:41แม่ใหญ่อยากให้เราได้บุญด้วยก
43:42ันไงจ๊ะ
43:44จ๊ะ ระวังบุญจะหลดถับนะจ๊
43:47ะ
43:57เอาของไม่ใหญ่มาจ๊ะ
43:59เดี๋ยวบัวทำเอง
44:01เจ้าค่ะ
44:24เฮ้ย ดิน เขาข้าวมาแจกแล้ว ไป
44:26เอาข้าวอันเถอะ
44:27ไม่ไหร่จ๊ะ
44:28ฉันว่าจะรีบทำไมเสร็จสิรี่
44:29ๆกลับ
44:30ตามใช่
44:31เฮ้ย เราเอาข้าวเถอะไป
44:34โอ๊ย
44:37ไม่ต้อง ไม่ต้อง
44:49ฉันขอโทษจะไม่หญิง
44:56ไม่ได้นะเจ้าค่ะ
45:31อืม
45:31อืม
45:31อืม
45:31อืม
45:31อืม
45:31ไปอ่อยผู้ชายที่สร้างพระธาพ
45:34คุณฟังพ่อน่ะ
45:35พ่อมีเรื่องกศรภาพ
45:37ฉันดีใจนะ
45:38ที่รัวออบสอนเข้าใจเรื่องทั้
45:40งหมด
45:40แต่คิมรู้สึกว่า
45:41เรื่องมันยังไม่จบง่ายๆ น่ะ
45:43สิ
45:45พิษาว่ามันปลัดแปลกนะคะ
45:47ตำรวจเอาตัวลบไปแต่ไม่ได้จ
45:49ับ
45:49แล้วถ้าเกิดว่ายรวมมันกล
45:50ัวขึ้นมา
45:51เอาเรื่องเราไปบอกตำรวจแล้วค่ะ
45:53เราต้องทำแม่นมันไปพยายามันไม
45:55่ได้
Comments