- 14 minutes ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:09ารรับชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี ควรได้รับคำแนะนำ
00:26ความจริงก็คืออีสซ่อยมั
00:28นร่วมมือกับหม่อมชั้นไปค่
00:30ะ
00:30แยกคุณเพราะออกจากมาราเพรา
00:32ะว่ามันเล่นเพื่อนกับมาราไปค
00:34่ะ
00:46คำผิดไม่พอแล้วอย่างสร้างเม
00:48ื่องเก่าหาคนหนึ่ง
00:49ความฉันไม่ได้เก่าหาไหมคะ
00:50ถ้าคุณคิดว่าเรื่องที่คุณ
00:52ทำจะไม่ถูกลงโทษ เลิกคำนะครั
00:54บ
00:54ฉันไม่ได้กลัวถูกลงโทษเจ
00:56้าค่ะ ฉันพูดความจริง
00:59แล้วฉันมีหลักฐาน
01:23คุณไม่ได้พูดอด
01:29ข้อมัน
01:30ข้อมัน
01:32ข้อมัน
01:42คงข้อมัน
01:43ขอร้าย
01:47มึงมันขโมยไปแล้วใช่ไหมอิ
01:49สฮ่อย
01:50อะไรของมึง
01:51ก็จดหมายรักให้มันเขียนถึ
01:53งม่าลาไง
01:53ทำไม
01:58ามันใส่ไว้ในกล่องเหล็ก ซ
02:02้อนไปใaultซ apparน์อิท
02:04หอมชั่นไปเตินมาเพคะ
02:06แต่ตอนนี้มันมาอยากขโมยไปแล้ว
02:08ฉันหิ่งใหญ่ให้คุณไปคนน์ข
02:09องมันเลยเพคะ
02:10พอเธอบคสระบง
02:12ร้องโยนควberoพินosphericaisฮ่อยสะท
02:13ี
02:14มันรักมึง
02:16ทุกครั้งที่มึงอยู่กับมัน
02:18ใต้ชิตมันนอนกับมัน
02:20มันไม่เคยคิดกับมึงแค่เพ
02:22ื่อน
02:22อีกซ่อยมันทรย้นความเป็น
02:24เพื่อนของมึง
02:24มึงใส่หลายกู
02:27ไม่มีใครรู้ดีเท่าหมอมฉันเพ
02:28คะ
02:29หมอมฉันอยู่ด้วยกัน
02:30หมอมฉันรู้ว่าซ่อยไม่ได้เป็
02:32นแบบนั้น
02:34บุธสบงตันใจปันน้ำเป็นต
02:36ัว
03:04เพื่อตอนเองฉันไม่ต้อง
03:07ม่อมฉันหนึ่งออกแล้วไปค่ะ
03:09มันมีจดไม้ฉบับหนึ่งที่ม
03:11่อมฉันเอาไปอ่านในห้องเก็บ
03:12ของ
03:13แต่วันนั้นจ้อยข้างมาพอดี ม่
03:15อมฉันก็ได้ซ่อนไว้
03:29เจอแล้วค่ะ
03:40ม่อมฉันเก็บจดไม้ไว้ในนี้
03:41ไปค่ะ
04:00ม่อมฉันเก็บจดไม้ไว้ในนี้
04:06ไปค่ะ
04:13ส่อย
04:15เธอครับ
04:17พาตัวมาราออกไปได้แล้ว
04:24ทำไมแล้วเพคะ จดหมายอ่ะนะ
04:26จดหมายอะไรของเอง
04:27ถ้าจะไม่ทนกับเองอีกต่อไป
04:34แล้ว
04:36เอาตัวม Elizabeth
04:36เอาตัวมันในเก็บของ
04:37แล้วไปตามพ่อมันโดย
04:38บอกให้มันรับตัวลูกสะมั
04:40นกลำไปได้หรือย
04:42พาตัวมันออกไป
04:43ไม่
04:45ไม่
04:46ไม่
04:47ไม่
04:47บ่านยิงใหญ่บ мне
04:49ฉันพูดความจริงนะเพคะ
04:50อีกซ่อนมันเล่นทรึงกับอ
04:52ิมหรักส์จริงๆ นะเพคะ
04:53ถ้าเองย policemanไม่อยู่พูดเรื่องนี้
04:55ของจัดรากตัวเองไปให้ตำรวจ
04:57ตัว
04:58เองจะโดนทัดดี อายา
05:00ข้ออาหาทำให้ขนาดละครหลว
05:02ง
05:02ต้องเส tastedเซียต้องเสі็ง
05:04รากตัวและเอาออกไว้
05:05เร็ว!
05:06วันนึงค่ะ wine จะต้องเสียพระไท
05:08ย
05:08เอาโซน์เลยออกไป
05:10อีซ้าย!
05:13อีซ้าย!
05:14มึงกับ อิ milestone
05:15มึงสองคนลักกันมาก เท่าไหน
05:17ก็ขอให้วันนี่ sophันเขรียให้มา
05:19ก เท่ากัน
05:24ก็ต้องไม่มีตัวหน้าหรือซ
05:25้อย
05:26ก็จะรอดูวันนี้ผมหลับไว้ก
05:28ันไม่ได้
05:29ก็จะดูความเจ็บไฟของคว่างมา
05:31ก
05:33ไม่ได้...ไม่...ไม่...
05:46ขอพระดายฟาบาท
05:49ที่ช่วยตัดซิมความให้ม่ำ
05:51แต่เรื่องชยนในก็อย่าวางใจ
05:54ต่อไปในต้องเอาวางตัวให้มาก
05:57ถ้าพระด...
05:58อาจจะส่งคนเสียต่อหน้าที่ก
06:00ารงานไหน
06:02ขอพระดายฟาบาท
06:07ขอพระดายท่านชายเพคะ
06:09ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้
06:12ฉันยินดีช่วยเพื่อนฉันอยู่แล
06:13้ว
06:21ฉันมีถูกแล้ว
06:51เราให้พบกัน
06:51ก็เรื่องแบบนี้
06:53ผมสัญญานะ
06:55ว่าผมจะไม่ทำให้มาราต้องเสียใ
06:56จอีก
06:57อย่าคือสัญญาอะไรตอนนี้เลยค่ะ
07:01เราไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิ
07:02ดอะไรขึ้นอีก
07:04ผมไม่รู้แล้วครับว่าวันข้าง
07:05หน้าจะเป็นยังไง
07:06แต่ผมรู้ใจตัวเอง
07:10เหตุการณ์วันนี้มาทำให้ผมรู้ว่
07:12า
07:15ผมกลัวจะเสียมาราไป
07:24ไม่เข็มเสียมาของผมครับ
07:28ผมได้หลังจากที่เดียนจบที่ร
07:29งเดียนในร้อย
07:32มันเป็นเกียตติยดและศักษ
07:34ีของทะหารทุกคน
07:37ผมให้มาร้ายแทนคำสัญญาจากผม
07:39ครับ
07:44ผมให้มาร้ายแทนคำสัญญาจากผม
07:55ครับ
08:11ผมขอนะครับ
08:14ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของมา
08:15แล้ว
08:30ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของeffective
08:31ล้า
08:45ฉันดีใจนะ ที่เห็นมาลากับคุ
08:48ณพร้อม เพราะใจกันได้
08:55ซอย ซอยไม่ได้ร่วมมือกับอุต
08:58สบงจริงๆใช่ไหม
09:06มาลากันคิดว่าฉันทำร้ายมาล
09:10ากันได้จริงหรือ
09:15แล้วทำไมซอยถึงได้ไปโพลที่บ้
09:18านของพร้อมล่ะ
09:22ฉันกลับมาถึงบ้าน พี่แวนบ
09:24อกว่ามาลากันได้จุดหมายแล้วก็
09:27ออกไปกับท่านชาย
09:29ฉันก็เลยตามไปนะ
09:35แต่ฉันยังไม่ได้บอกพี่แวนเลย
09:38นะ ว่าจะไปที่บ้านคุณพร้อม
09:47เออ คือ ฉัน
10:03กล่องไม่นี้ใช่ไหมที่บุตสบง
10:05ตามหา
10:11เจอแล้วค่ะ หวอมฉันเก็บจด
10:14หมายไว้ในนี้ไปค่ะ
10:22ฉันไม่รู้ว่า แต่มันไปอยู่ที่
10:27มาราได้ยังไงเหรอ
10:40ก่อนเครื่องไปดับของเอง
10:42ขอบใจจ้ะ
10:43ขอบคุณพอบคุณพร้อม
11:11จ้ะ
11:21ฉันคิดว่ามันเป็นของเครื่อง
11:23ประดับอ่ะ
11:23ก็เลยไม่ได้เปิดดู
11:25แต่พอดีเมื่อกี้
11:27ฉันเห็นบุษบงส่งกล่องไม้
11:29แบบนี้
11:29ให้ท่านหิ่งยาย
11:31ฉันเลยนึกขึ้นได้นะ
11:33มันไม่มีอะไรหลอกมาลา
11:35บุษบงมันก็แค่ทนไม่ได้ท
11:37ี่
11:37มันจะถูกร้ายออกจากวัง
11:40ก็เลยมาหาเรื่องพวกเรา
11:42อยากไปเชื่อมันเลย
11:43เอากล่องไม้นี้มาให้ฉัน
11:44เดี๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้
11:46มาล่ะ
11:51มาล่ะ
11:53มาล่ะ
11:56ถึงมาล่ะ
11:57ฉันขอโทษจริงทิ้งที่ทำข
11:58วดน้ำหอมฝรั่งแตก
12:07แต่ฉันอยากสารภาพกับมาล่ะ
12:10ว่าทันทีที่ฉันเห็นว่ามั
12:11นแตก
12:12ฉันร่วงใจ
12:14ต่อย
12:19ตอนที่ท่านชายรามมอบกำไร
12:22ส่วนคุณพร้อม
12:23บอกฉันว่าเขาชอบมาล่ะ
12:25ฉันกลัวว่าจะเสียมาล่ะไป
12:28และนั่นทำให้ฉันรู้ตัวว่า
12:30ฉันรักมาล่ะ
12:31ฉันไม่ใช่รักอย่างเพื่อน
12:43ถ้ามาล่ะรู้
12:44คงกลดฉันมาก
12:46เพราะมาล่ะคิดกับฉันแค่
12:47เพื่อน
12:48ไม่เคยคิดเป็นอย่างอืม
12:50แต่ฉันก็หกตัวเองไม่ได้
12:52ฉันแน่ใจว่านี้
12:53ไม่ใช่ความรักอย่างหลงหลาย
12:54ชั่วครู่ชั่วยาม
13:06ถ้าเป็นรักที่อยากจะให้เราได้ค
13:08ู่กันไปตลอดชีวิต
13:11ใช่ละ
13:13ก็คิดกันกับฉันเองเลย
13:16ซอยรู้ไหม
13:17มันจะทำรายทุกอย่าง
13:19มันจะทำรายอะไร
13:23เดี๋ยว
13:25มันจะเป็นความรับของเราสองคน
13:26แล้วฉันจะเอาจุดไม้นี้ไปทิ้
13:28ง
13:28ถ้าเราก็รักคู่กันเหมือนเดิ
13:31ม
13:31มันจะเหมือนเดิมไงซอย
13:33เดี๋ยวฉันรู้แล้วว่าซอยคิ
13:34ดอะไรกับฉัน
13:35แล้วจะให้ฉันมองหน้าซอยเหมือน
13:36เดิมได้ยังไง
13:37ทำไมจะไม่ได้
13:39ฉันก็อยากเหมือนฉันคนเดิมไง
13:40มาล่ะ
13:41มาล่ะไม่ต้องหลักฉันตอบก
13:43็ได้
13:44ขอให้ฉันน่ะ
13:46ليลำครูกับมาอลาเหมือนเราเคยส
13:47ัญ Triple Austure สุดภาพ
13:50เรากดูรู้สักแบบนี้กับฉัน
14:03ก็อยากหายกันง่ายง่ายน็ด matsure
14:08ฉันเรากfe แฮิลนะ
14:19- มาลา ฉันแค่รักมาลา ฉั
14:23นไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนสัก
14:24หน่วย
14:28ฉันสัญญา ฉันจะไม่เรียกร้
14:30องอะไรเลย
14:31ขอแค่ให้เราได้รำคู่กัน ให้อย
14:33ู่ข้างๆกัน
14:35แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้
14:36ว
14:43ถ้าอังอยากเป็นเพื่อนกัน เลิก
14:45คิดแบบนี้
14:47ไม่อยากอย่างนั้น แม้แต่ของว่า
14:50เพื่อน
14:51ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
14:56มาละ
15:00มาละ
15:01มาละเปิด
15:04มาละเปิด
15:07นี่เว้า ฉันก็ว่า
15:09มาละ
15:10มาละ
15:10มาละ
15:12อย่าให้คนให้ว่ากลูก หรือแห
15:13วะว่าเราของอะไรกัน
15:15เจ็บกว่าทุกครั้งที่เคยเสีย
15:19ใจ
15:21เสียหลายที่เหลือเธอไหร่
15:25เสียได้วันคือ
15:28รองไม่ว่าฉันเสียใจมาแค่ไ
15:33หน
15:34เพื่อเองที่ไหลใจ ปลาย
15:38และให้จะหมดลายทั้งใจ
15:41ยังไม่ได้เพื่อใจ กว่าจะรู้ต
15:45ัว
15:46ก็วันที่สายไป
15:48เพื่อเองที่เชื่อใจ ได้
15:52ยังรอจะเธอไร เสียใจเท่านั้น
15:57คนที่เธอร้ายกัน
16:01ไม่เคยเลยว่าเป็นใจ
16:16ชากนี้นางบุธษบา ยังจำอีหน
16:19่าไม่ได้
16:20แต่ความรู้สึกภายในใจ แสนค
16:23ุ้นเคย
16:24แต่ไม่กล้าพูด ไม่กล้าถามว
16:26่าเขาคือคนนี้จะเองรักหรือ
16:27ไม่
16:28ให้ความรักของตัวละคร พาเอง
16:30ไป
16:31แล้วท่วงถ้ารำ ก็จะแสดงคว
16:34ามรู้สึกของตัวละครออกมาเอง
16:39เจ้าไหร่
17:06ซ้อย
17:11ซ้อย ฉันขอโทษ
17:13ไม่ต้องขอโทษหรอกมาร้า
17:15ฉันพิจจังหว่าเอง
17:17มองคุณอย่าทำโทษมาราเลยนะเจ้า
17:18คะ
17:20รีบมาพา ซ้อยไปรงหมอเร็ว
17:41เจ้าไหร่หรือมารา
17:43หวมฉันจะขอลาออกจากคณะละ
17:47ครหลวงกลับเองกับพ่อเพคะ
17:50เองถวายตัวเป็นคนของในหลวง
17:52แล้ว
17:53จุ ๆ ก็จะมาลาออก
17:55เองเห็นวางเป็นท้องทุ่งท้อง
17:57หน้า
17:57ที่นึกจะเข้าจะออกเช่นไรก็ได้
18:00งั้นหรือ
18:03มารา
18:04บ้า เองมีปัญหาอะไรหรือ
18:07หอมฉันขอประทานภายที่ท่านห
18:18ยิงยายกริว
18:20แต่ถ้าหอมฉันยังอยู่ที่นี่
18:22ต่อไป
18:24หอมฉันอาจทำให้ท่านหยิงย
18:25ายขายประพักได้ไหมคะ
18:30ถ้าเองหมายถึงในทหาร
18:32เพื่อนของชายร retrouged
18:35ทุกอย่างความจริงก็กระจ่าง
18:37แล้ว
18:38เองจะมาคิดมาก อันใดอีก
18:42نيเองบอกว่าเองรักการรรำ
18:44แล้วก�도ๆจะมาทิ้งการรรำประอย่
18:47างนี้เหรirty
18:47มัมฉันไม่เคยคิดจะทิ้งการ
18:48รรำเลยrenchพี่éma
18:50ถ้าเฉ็นนั้น ตอบค้ามาทีสิ
18:53ว่าเองมีเรื่องอึดอัหร์อั
18:55นใด
18:55ถึงคิดจะออกไปจากที่นี่
19:10เป็นเพราะซ้อยใช่ไหม
19:12เองจะหนีซ้อยงั้นหรือ
19:22ไม่เกี่ยวอะไรกับซ้อยเลยเพคะ
19:24หมอมฉันอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้เ
19:25องเพคะ
19:26ท่านหญิงยายเพคะ
19:27เองเธอร์เธอร์เธอร์เข้ามาทำไม
19:33ซ้อย
19:35เพราะดีหมอมฉันทำแผลเสร็จ
19:36อุ้นดำบอกว่ามาราอยู่ที่นี่
19:38เพคะ
19:40หมอมฉันจะกลับทุนท่านหญิ
19:42งยายว่ามาราไม่ผิดนะเพคะ
19:44ที่หมอมฉันเจ็บตัวเป็นเพรา
19:46ะว่าหมอมฉันไม่ระวางตัวเอง
19:47เพคะ
19:51ไม่แล้ว
19:54ถ้าเองไม่อยากอยู่ที่นี่
19:56งั้นค่าจะฝากเอง
19:57ให้ไปอยู่กับขนาดลาคล
19:59ของพระองค์เจ้าวังใหญ่
20:02ไปเก็บข้าวของซะ
20:05เดี๋ยวค่าจะให้คนไปส่ง
20:34ไม่ได้
20:35มาละ
20:35ฉันไม่ให้มาละไป
20:37ท่านหยิงยายอนุยาตแล้วถ้อย
20:38มีสิทย์อะไรมาห้ามฉัน
20:42ฉันไม่ให้ไป
20:43ถ้อย
20:44มาละ
20:59ขอบคุย
20:59ขอบคุณ
21:00ขอบคุณ
21:00ขอบคุณ
21:00ขอบคุ migrated
21:33ฉันถูกจับแย่กับมารา ฉั
21:35นคงเสียใจมาก ๆ
21:39ไม่มีทาง เพราะฉันจะรำผู้ซ้
21:42อยไปตละชีวิต
21:43แล้วซ้อยก็ห้ามไปหลังคนอื่น
21:45ไหว
21:49ฉันสัญญา เราสองคนจะรำด้วยกั
21:52นไปตละชีวิต
21:53เธอตรอจริงกลายอบัน
22:00จะจะได้ยินจริพลาว
22:04ว้าจะขอใจริพลาว
22:07นี่คงว่าเราคิดชั้นส่วนยอ
22:11ไว้
22:12ไม่ใช่ ไม่รู้
22:15หวงต้องจะได้มันได้ยินตรอ
22:19ค
22:20ในช่างหัวใจเป็นของเธอเท่าน
22:24ั้น
22:26ขอโทษทีไปรักเธอ
22:28เอาลูกไหนอีกไหมซ้อย
22:31ลูกนี้ไหม
22:32ก็มองสุดแบบนี้ซ้อยชอบเลย
22:34ใจนะใจจะไว้
22:44คิดด้วยที่รัก รักเธอทางใจ
22:47ขอโทษทีไป
22:54ขอโทษทีไป
22:56ขอโทษทีไปคุณที่รักเธอ
23:04ขอโทษทีไป
23:24สำหรับ สารมัน
23:32แปดปานนั้น ฉันบอกแล้วไง รั
23:36มให้มันชอบๆ เหมือนไม่ซ้อยเข
23:38าหน่อย
23:39ไม่เอ็น
23:40ไหนบอกว่าไปดูไม่มาลาเขามาแล้
23:44ว นี่มันเกิบเรียนหนึ่งแล้ว
23:46ยังลำไม่เหมือนไม่มาลาเขาเลย
23:50ว่าไง แม่คูยุด
23:52ทางรำของเรากับขนาดละครหลว
23:55งต่างกัน หม่อมฉันขอเวลาฟ
23:57ึกอีกนิดเพคะ
24:04ฟาบาท แม่มาลา นางละครจากขน
24:07าดละครหลวงมาขอเข้าเฝ้า
24:09มีจดหมายจากหม่อมเจ้าจงจิต
24:10ถึงฟาบาทด้วยพระเยคค่ะ
24:33ขอบคุณท่านหญิงจงจิต
24:39ที่ให้มาลามาอยู่ที่นี่ แล้วฉัน
24:41จะดูแลมาลาเป็นอย่างดีที่สุด
24:44ให้สมกับที่ท่านหญิงจงจิ
24:46ตฝากฟังมาให้มาลามาอยู่กับฉั
24:48นที่นี่
24:49เดี๋ยวจะให้มหัสเล็กพาไปที่
24:58เรื่องพัก
24:59นะ
25:00แม่มาลาเป็นถึงตัวเองของข
25:03นาดละครหลวง
25:04ก็ต้องแยกไปพักที่เรื่องเล็ก
25:08จะ쁘 appreciativeว Louis ได้มองหารกับพวกฉันไม
25:10่ได้
25:14นี่ครูยุดenders
25:16ที่คอยพบคุณดูแลขณะละครของ
25:18ฉัน
25:20แล้วข้างหลังครูนิน้ำก็ข
25:22ณะละครของฉันทั้งนั้น
25:24ต่อไปก็คงจะคุณเคยกันนะ
25:29แม่ม่มาลาต่อไปเข้าจะมาอยู่ก
25:31ับเราที่นี่
25:49เงินหลวงหมดไปกับความฟุงเฟ
25:51อร์
25:51แต่ถ้าหารและประชาชน
25:53ยังอดอยากไรความเป็นทํา
25:55ถึงเวลาแล้วที่เราต้องลุกขึ
25:58้นท่วงความยุกติทํา
25:59ทํา
26:08น้ายเห็นแล้วใช่ไหม ว่าใบปิ
26:10ลิวเนี่ยก็จายไปทั่วแล้ว
26:12แต่มันก็เป็นเรื่องจริงหนึ่
26:13งครับ
26:14ชาวบ้านอดอยากเดือดร้อน
26:17ปัญหาแบงปรอมก็ยืดเยอะ ไม
26:19่มีใครเข้ามาแก้ใคร
26:20แต่ทําแบบนี้มันเสียกับค
26:22วามมั่นคง
26:22ประชาชนจะแตกแย่
26:24ยังไงก็ต้องพวกคุณผู้อยู่ใ
26:25นระเบียบ
26:26นายไปหามาว่าต้นต่องใบปิล
26:28ิวเนี่ยอยู่ที่ไหน
26:30ครับท่าน
26:57ท่านจัดมาก
26:58ที่สำหรับการปีกว่า..
27:10สำหรับกับปีเวลา
27:13อมการการอยู่ด้าน
27:17ปีกว่าเฟ้า
27:24ในโลกที่รับะ
27:26สำหรับพี่เกิด
27:27รับพูดการกัน
27:35มาแล้ววววววววววววววว วส
27:54ิคก็ตุ stages
28:14เปล่าเวลา
28:28- ชะยนต์
28:39- ขอมันทางใน เริ่ม
28:42- ไม่ต้องห่วง นี่เพื่อนเราหมดพร
28:50้อม มันก็คิดเหมือนกับทุ
28:53กคนเลยไหร่
28:53- นายแน่ใจนะ ได้ไหมถึงคิดอะไร
28:58ก็นายอยากเปลี่ยนแปลงบ้านเมื
29:01องเหมือนกันไม่ใช่หรอ
29:07- นี่พวกนาย มันยังไม่เกิดขึ
29:10้นเร็วเร็วนี้ ตอนนี้เราแค่รว
29:12บรวมคนที่คิดเหมือนกับพวกเรา
29:14- แต่ข่าวจากวงใน บอกว่าวั
29:16นฉันมงคลปีนี้ ท่านจะพระรา
29:18ชธานอัพยะโทษทศพวกเก็กเหม
29:19ือนกับมา
29:20- เราจะได้มีแนวร่วงเพิ่มขึ
29:23้น
29:25- พวกนายทำอะไรกันอยู่
29:28- พวกนายทำอะไรกันอยู่
29:43- มันเมืองจะพัฒนาได้อย่างไร ถ
29:57้าประชาชนยังอดอยากขาดข้
29:59าวปลา และความเป็นทำ
30:01- พวกนายทำอะไรกันอยู่
30:15- เองทำอะไรจ้อย
30:17- หม่มคุมวิค่ามานอนที่นี่ เพ
30:20ราะว่าต่อไปนี้ ค่าจะต้องมา
30:22ดับเป็นตัวพระแทนมาล่า
30:23- นี่ของมาล่าหรือเปล่า
31:01- มาล่า
31:03- ฉันน่าของมาคืนอ่ะ มาล่าล
31:12ืมไว้ที่ห้อง
31:13- ฉันไม่ได้ลืมหรอก ซอยเก็บไ
31:20ว้เธอ
31:23- แต่มันเหมาะกับมาล่ามากกว
31:24่า
31:25- jobs at Kyushie
31:30- มีดีนี้เก็บไว้เธอมาล่า
31:34- ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน อย่าง
31:37น้อยก็ให้ปินนี้เป็นตัวแท
31:38่ของฉันที่ได้อยู่กับมาล่า
31:40- îมีดีนี้เก็บไว้เธอ
31:41- พอเหรอซอย keeper
31:42- ไม่เข้าใจหรอกฉันสาม이라고แม่
31:44นี้เพื่ออะไร
31:44- ใช่ ฉันไม่เข้าใจ
31:47ทำไมอย่ามาลา ฉันไม่น่ารังเกี
31:50ยดขนาดแล้วเลยเหรอ
31:57อย่ามาที่นี่อีก
32:21มาเร็ว
32:38ขอบบาท แม่ซ่อยนางละครหลว
32:40งมาขอเข้าเฉ้าพระเจ้าค่ะ
32:42พระเจ้าค่ะ
32:44พระเจ้าค่ะ
32:58มองฉันมาเข้าเฝ้าเพราะอยากขอ
33:00เป็นนางละครอยู่ที่วังนี้เพคะ
33:04นี่มันอะไรกัน
33:07แล้วท่านหญิงจงจิตจะทราบ
33:10เรื่องนี้หรืออย่าง
33:12ท่านหญิงดายยังไม่ทราบเพคะ
33:15ถ้าอย่างนั้นข้าค่ะรับเอง
33:17ไว้ไม่ได้
33:18เองเป็นถึงนางละครหลวง
33:35ถ้าฉันทำยังไงก็ได้ เดี๋ย
33:36วหมอมฉันจะไปทุนลากับท่านห
33:37ญิงยาย
33:39ฝ่าบาดรับหมอมฉันด้วยนะเพ
33:40คะ
33:45หมอมฉันขอประทานภัยเพคะ
33:49แต่หากฝ่าบาดรับซ้อยไว้
33:52หมอมฉันจะขอลาออกเพคะ
34:01หมิด เองสองคนเล่นอะไรกันอยู่ รับ
34:06ผมฉันทุนความจริงเพคะ
34:09ถ้าที่ไหนไม่ซ้อย จะต้องไม่มี
34:11มาราเพคะ
34:23ที่ไหนไม่รู้สึกวิทย์ที่แก
34:35ที่แกๆ น้องกัน
34:41รับซ้อย kaikมีกันอยู่ไหนаюсь
34:41แต่ที่ก็คิดกันกันกับฉั
34:42นแอ้ง96 น้องก็
34:44น้องรู้ไหมมันจะทำไรทุกอย่าง
34:50เธอ Am I love you
34:51เพื่อนกัน leوقคิดแบบนี้
34:55ไม่อย่างงั้น
34:56แม้แต่ขอกำว่าเพื่อน
34:59ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
35:03ตรงท่าหารในพวกมึงลักกั
35:03นมา เท่าไหน
35:04คอให้วันหนึ่งมึงสักมัน
35:05เกรียดกันมาเท่านั้น
35:07ถ้าเกินว่ามีตัว Investor มาเปลา
35:09จะต้องไม่มีตัวนางเด הז Ast even
35:11ก็จะลองดู Living on Bedis
35:14ก Anderson could be able no way
35:41แม่ไซ้
35:45เฮ้ย ไม่ทันไว้ ดูนั่น
35:48เฮ้ย ที่น้ำ
35:52ไปเลย ที่น้ำอะไรล่ะ
35:55ไป ไป ไป ไม่อยู่แล้ว
35:58เฮ้ย น้ำดาย ไปแทม่อนเถอะ
36:02รอดลงโอ๊ย รอดลงโอ๊ย
36:08อ้ย ปว่าร้า เพ้า
36:14ไปเธอนะ คนเกือผีมันรักกันไม
36:17่ได้หรอกหน้า
36:18ตัวกายมาเทิดน้า มาห้างเมื่องเม
36:27ื่อง
36:28พี่อยากโกรง ไม่ออกนอกดง
36:36ไปเธอนะ
36:37ง้อนงอ นากไม่ขอไปไหน
36:44เงินใดโรง คอยรักทีนี้ชิง
36:54ละครแบบใหม่มีแต่กรรมแบบ
37:06ไม่ปราณีทางเสริย
37:16แต่คนดูก็ดูชอบกันดีนะ
37:20อุ๊ย มันนี่
37:23โอ๊ย มันดี
37:25โอ๊ย มันดี
37:29โอ๊ย
37:42ข้าได้ข้าวว่า เอ่งไปทุนค
37:45ออยู่กับแสด cổวังใหญ่
37:47แต่ท่านมีรับ
37:50แบบนี้แล้วเนเยี้ยังอยากจะออก
37:52อยู่อีกหรือ?
37:54ม่อมฉันไม่ได้ราออกไปอยู่กั
37:55บพอองค์ท่าน
37:58แต่จะไปสำ depends 噤ขอยู่กับโรง以及โร
37:59คเกษมสุกของเฮ้คะ
38:02เอ้งฝึกรัค Idol รำมาทั้งชีวิ
38:04ต
38:05แล้ว จุ จุ จะเปลี่ยน เพรอickersส Conservation of
38:06NewUP
38:06ที่มีแต่กลำ แบ่ แบ่ แบ่ อย่
38:08างนั้น?
38:11เผ้ค caffeine
38:13หมอมชั้นอยากมีชื่อเสียง
38:15อยากเป็นที่รู้จัก ของคนทางพระация
38:17Ordocon
38:18แต่ถ้ามอมชั้นอยู่ที่นี่
38:20คงไม่มีทางถึงวันนั้น
38:24ต่อให้คนทางพระ Abgeordนโครสนใจเอง
38:27แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามารา seafood
38:29จะหันกลับมามองเอง ดอก นาซอย
38:32แต่ถึงมอมฉันอยู่ที่นี่ มาลาก
38:35็ไม่มีวันมองมอมฉันเหมือน
38:36กัน
38:38แต่ถ้าได้ออกไปข้างนอก มอมฉั
38:42นยังมีโอกาสที่จะได้อยู่ใกล
38:44้กับมาลามากกว่าอยู่ที่นี่ไ
38:45หมคะ
38:50เอ็งยอมรับแล้วใช่หรือไม่
38:53ว่าเอ็งไม่เหมือนพวกค่า ไม่ร
38:58ู้หรือย่างไร ว่าทำเช่นนี้มันไม
39:00่ถูกต้อง
39:01แต่มันก็ไม่ผิดนี่เพคะ
39:03แต่มันจะทำลายทั้งอนาคตของเอ็
39:06ง รวมทั้งของมาลาด้วย
39:11ข้าหน่าเห็นเอ็งมาแต่เล็กแต่
39:13น้อย ถึงได้เตือน
39:17เช่นนี้แล้ว เรื่องอันใดที่มัน
39:19เป็นไปไม่ได้ เอ็งก็หยุดซะ
39:24ถ้ามอบฉันหยุดได้ ทุกอย่าง
39:28คงไม่เป็นแบบวันนี้หรอกเพคะ
39:47ผมฉันขอพ่าไทย ท่านหญิงย
39:51าย ที่ไม่ตามผมฉันนะเพคะ
40:03ขอพ่าคุณผมกู ที่ประสิทภา
40:05ษาวิชาการรำ ให้กับฉันน่ะเจ
40:08้าคะ
40:13แต่ต่อจากนี้ หมอมฉันขอออกไป
40:18เพเชิญโลกข้างนอก
40:22ด้วยตัวของหมอมฉันเองเพคะ
40:26ข้าห้ามเองไม่ได้ใช่ไหม
40:30ข้าห้ามเอง
40:31ข้าห้ามเอง
40:32ข้าห้ามเอง
40:45ข้ารู้กัน
40:53สวัสดีที่สุดที่สุด
41:34เจ้าของรุณคร ท่านอยู่ไหมเจ้าคะ
41:40ตามเจ้านะ
41:49คุณเราตอนนี้ก่อนนะขอรับ เดี๋
41:51ยวผมไปเรียนเจ้าคุณเรียดท่
41:52านก่อน
42:10ikes
42:17คุณพ Tir Diamond ท่านมาขอบค่องฉันห
42:18รอ
42:20ฉันชื่อซอยเจ้าค่ะ
42:22ฉันอยากมาขอสมัครเป็นนράคล calculation
42:24อยู่ที่นี้เจ้าค่ะ
42:27ฉันได้ยินไป Upon public
42:29นั่นเอกแห่งnormal mộtรคลห่วง
42:32ขอมาอยู่ уนาชนอีกคนแล้วหรอ
42:37อีกคน หรอเจ้าค่ะ
42:45อ่ะ เดี๋ยวเรามาเริ่มกันใหม่
42:46ไปจาก
43:17เตอร์ ช่วยความดี
43:38พี่แม้ครูจะกลับไปหาเขาอีก
43:40ทำไมก็ไม่รู้แต่
43:41ข้าวที่และเขาก็หน้ายเราอย่างกำ
43:43หมูกับหมา
43:44ถ้าจะบ่นขนาดนี้แมนกลับ
43:46ไปก่อนถึง
43:47ฉันไปเองก็ได้
43:49ถ้าแม้ครูแข่งแรงอย่างแต่
43:51กอน
43:51ฉันก็อยากจะให้ไปเองอยู่หรอกจำ
43:57ค่อยๆเดินดhee
44:08ไม่ค่อยกับ
44:10บ้านเมืองจะเจริญได้
44:12ท่านต้องเลือกพักเซรีมนังค
44:13ศิลา
44:15เลือกตั้ง 26 คุ้งพาพัน 2,500
44:18เข้าคูหา กาเบอร์ 25-33
44:21ประชาที่พระตายนี่มันก็นี่
44:28อะไรแปลกๆ ให้เราได้เห็นนะ
44:31อันนี้แปลกจริงจาก
44:35บ้านเฮย
44:35เฮ้ย โรบพร้าบคุณเรา
44:36แค่นไปเมื่อแกนเอาว้าอัลต
44:37ีนี่อีกแล้ว
44:39โรบแล้ว โรบแล้ว
44:40มันรับขอโหรบดีกว่าท่
44:41า มันรับขอโหรบดีกว่าท
44:42่า
44:44มันทำไมใจ
44:53โหรบ
44:55เฮ้ย ว้า พักโห บางนี้แม้ต่
45:04าง ไปเดี๋ยว
45:06เฮ้ย เฮ้ย แม้ต้องคุณหวง
45:18ทำอะไร
45:21คุณข้า
45:24อาวมัน!
45:26คุณพี่ไหวไหม?
45:29หน้าผมไป
45:30อย่า!
45:32อย่า!
45:32อย่า!
45:37คุณหลาดื่มแน้มสะบอดนะ
45:49มีพรึ่งหายแล้วออกมาทำไมเนี่
45:51ย
45:52เชื่อดีไปเจอรูงเชิต แก่บอกข
45:54ีสารล้องมาส่งมาลาค Assist
45:55ผมก็เลยตามมา
45:58ความเพี noble impression
46:00เชื่อสักพักนะด้วยผมไปส่งมาล
46:07า community
46:07ที่บ้านนี่
46:08มัน...ก่อนกลับอะ
46:12ฉันขอให้คุณพร้อมพาฉัน
46:14ไปที่หนึ่งได้มั้ยคะ
46:17แม่ jullie grow is too
46:17เชื่อครูจะไปหาคุณช่อนสุดาฬ
46:18์ที่กลองถ่ายข้าค่าท่านมี
46:19ผล
46:40ท่ายหนังเสร็จแล้วเหรอคะ
46:41วันนี้ยกกองครับ
46:44พวกวัยรุ่นมันตีกัน
46:46เนื้ยท่ายต่อไม่ได้ครับ
46:48นักนักแสดงเป็นแหล่งหมด
46:49นะ
46:50คุณซ้อยสุดายังอยู่ไหม
46:51ไปแล้วครับ
47:04ไม่อยากเจอเขา แต่ไม่แอบดูเขาเ
47:07นี่ย
47:08ตรงๆเธอจะรักวิจเกลียร์เข
47:09าแน่จ้ะ
47:16นันหลับกับกันด้วย
47:20อุ้ย ไม่ตรงๆ
47:24อะไรมั้ยคะ
47:25อะไรนะ
47:25ค่อยๆ เจอ
47:28ค่อยเดือละ
47:31ตกลงที่มีคนบอกว่าเขาปก่อย
47:34รู้ไหมเขาบวดเป็นอะไร
47:36ยังไม่รู้นะ
47:37แต่เขาน่าจะหนักอยู่
47:39เพราะนี้เขาหยุดสอนประสุกภ
47:41ักนั้นนะเธอ
47:45เดี๋ยวนะ ฉันไม่เข้าใจ
47:48ตอนแรกเธอบอกว่า ไม่ครูมาลาเข
47:50าหนีเธอ
47:51แต่ตอนนี้ เธอหนีเขา
47:55ที่เล่ามามึ่งหมดใช่ไหม
47:58ไหนเล่าต่อไปสิ
48:06หลังจากที่ฉันกลับมาลา
48:09ต้องแยกอยู่คนละคะนะ
48:13ชีวิตของฉันกับมาลาก็สวน
48:14ทางกัน
48:17มาลายิ่งไปไกลในสายละครลำ
48:21ส่วนฉันนับหนึ่งกับละครร
48:25้องสมัยใหม่
48:29แต่ตอนนั้นฉันก็หวังว่า
48:31ฉันจะโดนดังแล้วก็มีชื่อเส
48:33ียง
48:35จนมาลาต้องหันกลับมามองฉั
48:37น
48:43ท่านเจ้าคุณช่วยดูฉันหน่อย
48:45ได้ไหมเจ้าค่ะ
48:46ว่าฉันดีพอหรือยัง
48:48ไม่จะแย่งบทกูอีกแล้วใช่ไ
48:50หม
48:50ขังนี้ก็ไม่ยอมมึงหลอกอี
48:51กส่อย
48:53แต่งงานกับผมนะมาลา
49:01ในแน่ละครับ
49:04ยังละทางสิศพท์
49:05астวรรค และสิ das
49:05ในแฟนของคนที่ไม่มีบุญคุณ
49:06รับเขา
49:06มาลาคงไม่ตลับไปหาไหน
49:07มายืดยาวร่าฟ้าบาทอยาก
49:09เอามาลาไปดูแลเทวใช่ไหม
49:13เราไปแล้วทุกหวด
49:14ไม่เกินไปรอกกับบบค
49:19ขอโทษที่ไปรักเธอ
49:22พี่ได้ที่ฉันไม่อย่าทางใจ
49:26จะก็คงว่ารักไม่ได้รัก
49:32ใจน่าใจจ้าว่า
49:37พี่ได้ที่รัก รักเธอทางใจ
49:41จะยอดีท้า ที่ได้ไหม
49:47ขอโทษท่า ขอโทษที่รักเธอ
49:52ท
Comments