Skip to playerSkip to main content
  • 2 days ago
How much is your soul worth? The mystery unfolds on Cine.Universe!

In Episode 3, after the shocking explosion that nearly claimed both their lives, the "Hunter" and the "Outlaw" find themselves trapped together in an abandoned shipyard. With the police and the criminal syndicate both closing in, they have no choice but to talk. For the first time in five years, the truth about that fatal night begins to emerge.

But the truth is a dangerous weapon. As they fight side-by-side to survive the night, old instincts kick in. They still move like a perfect team, but the shadow of betrayal hangs heavy between them. Can a single night of survival wash away years of hatred, or is this just the calm before the final storm?

Episode Highlights:

The Survival Game: Fighting off a wave of assassins in the dark.

The Flashback Reveal: What really happened in the vault five years ago.

The Silent Pact: A momentary truce that keeps them alive.

Genre: Thai Drama, Action-Crime, Brotherhood.

Resolution: 1080p Full HD | English Subtitles.

To survive the present, they must face the ghosts of their past. Subscribe to Cine.Universe for the most intense episode yet!

Category

📺
TV
Transcript
00:00- ส่งตาวนข้ามาด้วยเหตุได้
00:08ถ้าข้าไม่ตามมา หรือจักได้
00:13เห็น
00:17พระคุณเจ้า หวายสาทย์ต่อหน
00:19้าพระเจ้าบุรงนองไว้ไม่ใช่
00:21หรือ
00:22วันจังไม่จำดาบจนวันตาย
00:28มือของอัตมาก็ยังไม่ได้จำ
00:32ดาบไหมแต่น้อย
00:37เป็นผู้ทรงสิน แต่กลับแล้ว
00:40ลินเจียราจะเอาตัวรอด
00:46ข้าอยากรู้นะ ว่าหากจะเร็บปูท
00:49รงศาพหรือ จากทรงวินิชาย
00:52เยี่ยงเลย
01:11หวักเจ้าจากทํามันไหร่
01:16สุดทรงวินิชาย
01:23ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
01:50ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
02:42อัตมาช่วยได้เพียงแค่ชะลอ
02:44เวลาเอาไว้
02:46หลังจากนี้
02:49จักทำเช่นไหล
02:50ก็สุดแท้แต่พวกเธอ
03:10ไม่มีผู้ได้รู้
03:13ว่าค่ามาหาเจ้าที่นี่
03:16หากเจ้าค่า
03:19แล้วสบขึ้นเชิญแต่ก่อน
03:21เผาเสียที่วัดมี
03:22ก็คงไม่มีผู้ได้รู้
03:28ค่ามีอยากค่าใคร
03:31เพียงหวังกอบกลัวโยทยา
03:32ให้กลับมาเป็นไทย
03:35เพลงดาบร้ามมันที่พระมหาเท
03:37นสอนให้เจ้า
03:38คุณเตรียมไว้ใช้กับพวกค่
03:42าสินะ
03:46ดาบค่ะ
03:49มีไว้ใช้กับสับปรูทางนั้
03:50
03:56คุณเตรียมไว้
04:03คุณเตรียมไว้
04:07คุณเตรียมไว้
04:07คุณเตรียมไว้
04:28คุณเตรียมไว้
04:34จ้าพีนิชัยสตวงค่า
04:51เจ้า มีกลัวค่าเผ็ดทูนเสร
04:54็จปูหรือ
04:57เจ็ดทูนเยี่ย่างไรก็ตามใจ ค่
05:00ารั่นวาจาไว้แล้ว ว่าจะมีทำ
05:03ร้ายเจ้าพี่
05:06ค่าจะที่ตามดัง
05:42ประเจ็ดนี้จะเป็นเยี่ยงอะไรก็สุ
05:46ดแท้แต่บุญธกรรมเธอ
05:58อันนาจากผู้การนังกว้างใหญ่
05:59ไพรศาลนะค่ะ
06:21ค่าจะได้ที่เจ้าพี่มีใช้
06:31นาเรศ
06:35ค่าเห็นใจเจ้า
06:38แล้วจะมีขัดขวานเจ้าที่จะเร็
06:39มเพลงดาบนี้
06:41เว้นแต่ว่าวันใดเวล
06:44เจ้าคิดร้ายตอบพ่อและเสร็
06:46จปูของค่า
06:48เมื่อนนั้น
06:50จะถือว่าเราค่ะ
07:00นับแต่วันนั้น
07:01ค่ากับเจ้าพี่
07:03ก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กันดังเดิ
07:05
07:06จวบจนกระทั้ง
07:08หงสาวดีมีพิธิการสำคัญ
07:25คือ
07:26พระราชพิธีเจ้าพระกันของม
07:28ังแยะจอชวา
07:29พระโอรสองรองของพระมหาอุปร
07:32าชามังชัยสิ่ง
07:34พระอนุชาของมังจีชวา
07:40โคตินกอีก
07:41สมีกemia
07:43เดี๋ย
07:43คลับโ Shift
08:07กันดีกวันเกิด
08:39ม่อมฉันต้องขอบประทานภัย
08:41ที่มาช้า
08:42พระจัทธิดา ไปถือสินเพิ่ง
08:45กลับมา ใครจักตำหนีได้
08:49พี่คิดว่าน้องจะมีเสด็จมาเสร
08:50็จแล้ว
08:53วันนี้วันสำคัญ ม่อมฉันอย
08:55่างไรก็ต้องมาเพคะ
09:15พระจัง
09:33เจ้ามาก
10:05สุดท้ายความมมัน我們的ักดต่อ
10:06ใจ
10:15ข้าวซักดติดท้าย
10:21야...
10:48ผ่านวิธีจับพังกัน
10:51ก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว
10:53มังแย่เจอชว่า
10:55บัตินี้เราขอโอ้ยพรให้เจ้า
10:57อายุมั่นขวัญยืน
10:59มีแต่ความสวัสดีมีใช่
11:05เป็นพระมหากรุณาที่คุณ พระเจ
11:07้าค่ะ
11:26ง่าย
11:28อายสิลโลย
11:56แกวเครื่องนี้
12:00ทีแกว้า!
12:00แกว้า!
12:10ใกล้แกน!
12:11เต็มเต็ม!
12:42ข้ามีการโดนจะเข้ากลาบทูนพ
12:44ระเจ้าอยู่หัว
12:47พระเจ้าอยู่หัวเซเวยพระกยาหาร
12:49อยู่ด้วยพระมเหสีเล็กเพคะ
12:51ปล่อยไป!
13:01พระมหาอุปราชาเสด็จเพคะ
13:12ขอเดชัน
13:14ลูกขอพระราชธานพระบรมราช
13:16าตุญญาต
13:17ด้วยที่ เมืองปล่อยมีเหตุ
13:19พระเจ้าสโตธรราชาสงสารลง
13:21มาถึงพระองค์เป็นการสำคัญ
13:22จินต้องขอเข้าเฝ้าทูนกล้
13:24าเทวไหวหน้าบันนี้พระเจ้าค่
13:25
13:26ที่ปล่อยมีเหตุอะไร?
13:28พวกโมยยินบุกรุก
13:30พระเจ้าเอาให้คนสงสารลงมาขอค
13:32วามช่วยเหลือจากหงสาวอดี�
13:34nt
13:34แต่ระหว่างทางถูกพวกธาหารโม
13:36ยยินรอบทําร้าย
13:38ที่รอดมาได้ก็ตายด้วยพิศบา
13:39ทแพรแล้วพระเจ้าค่ะ
13:41ในศาสตร์ว่ากอะไร พยศละ เร่ง
13:44ว่ามา
13:50ข้า นั้นทยอถ่า ขอกลับถวาย
13:54บางคม
13:55มาแทบพระบาทพระเจ้าบุเรงน้
13:57องผู้เชศถา
13:58ด้วยเพลานี้ พวกโมยยินกำแหง
14:01หนัก
14:02นำกำลังออกปล่นสดม พวกเคช
14:05ชายแดนเมืองแปลไม่เว้นหวัน
14:07ทางแปลนำถหารออกมาต้านไว้ แต
14:10่ก็ให้เหลือกำลังนัก
14:12จึงกลับบางคมทูนเพื่อขอค
14:14วามช่วยเหลือ
14:15หวนไม่ควร แล้วแต่จะโปรด พระ
14:18เจ้าค่ะ
14:30ขอเดชะ พวกโมยยินมาปล่นสด
14:34มพื้นลองเฉิง
14:35หากไม่ปล่าปล่าม คงบุกเข้า
14:37ยึกตีเอาเมืองแปลเป็นแน่
14:41ทหารโมยยินหนึ่งคน อาจสู้ก
14:44ับทหารเราได้ถึงสิบคน
14:47ด้วยมีร่างกายใหญ่โต กำลัง
14:51มาก และชอบใช้ลูกดอกอาพยาพ
14:54ิษ
14:55หากรับไว้ขึ้นไปช่วย เมืองแ
14:58ปลควงเสียแก้พวก
15:00ขอเดชะ พวกโมยยินเป็นแค่คน
15:03ฝ่า
15:05มีคู่ควรที่พระองค์จะทรงยก
15:07ทับหลวงไปต่อก่อนด้วยเลย พระเจ
15:09้าค่ะ
15:12เช่นนั้นจะมีผู้ได้อาศาแล้ว เจ
15:18้าเห็นควรเป็นผู้ได้
15:20ขอเดชะ พระอายามิผลกล้าว
15:25พวกโมยยินนั้นอยู่ในที่กันด
15:26านห่างไร
15:29หม่อมฉันเห็นพร้องกับพยา
15:30ทะละ
15:33ว่ามีคู่ควรให้พระองค์เสด็จ
15:35กรีทาทับไปเอง
15:37แต่ผู้ที่จะไปปราบโมยยินแท
15:39นพระองค์นั้น
15:40จะต้องมีฝีมือในการรกที่เข
15:42้มแค่
15:46เจ้าเห็นว่าสมควรเป็นผู้ได
15:47
15:50คนผู้นั้นที่จะไปปราบกระบบทโ
15:52มยยิน
15:53ช่วยพระเจ้าแปรผู้เป็นพระอนุ
15:56ชา
15:57ก็นับได้ว่ามีคุณต่อราช
16:00วงตองอุ
16:02ทั้งอย่างเป็นตัวแทนพระองค์
16:04นำทัพห่งสาวดี
16:06ไปสำแดงพระบารมีให้เป็นที่ป
16:08รากฏ
16:09จึงถือได้ว่า
16:11เป็นผู้ที่มีเกียตริยศอัน
16:12สูงส่งยิ่งหนัก
16:16หม่อมฉันจึงคิดว่า
16:19ผู้ที่เหมาะส่งแก่การนี้
16:21คือมังจีชว่า โอรสของกระ
16:22หมอบ
16:27มังจีชว่าหรือ
16:30พระเจ้าค่ะ
16:49เสร็จปู รับสั่งให้ค่าไปกั
16:51นนั้นด้วย
16:52แม้ไม่รับสั่งก็ควรจะราศ
16:54
16:56หรืออย่าให้ผู้อื่นมันชิง
16:57เอาชัยชนะไป
16:58หาความดีความชอบใส่ตัว
17:02หากชนะก็แล้วไป
17:06ไปหากไว้ชนะเรา
17:07อะไรกันเนี่ย
17:09ยังไม่ทันเห็นสัตว์ก็กร
17:10วสิก่อนแล้ว
17:12เสร็จพ่อ
17:14ค่าจะไปช่วยคน
17:16มีใช่ไปโอดความกล้า
17:19ส่งค่ามคลานี้
17:20หากเราแพ้ต่อพวกโมยิน
17:22เช้าแปลที่หวังพึ่งเราจะพล
17:23้อยลำบาก
17:24หลมตายกันไปด้วย
17:31หากท่านพี่กลัว
17:33คือส่งอ้ายเฉลยมันไปตายแท
17:36นเถิด
17:37ลูกคนนี้ดิ
17:38พูดจะหาคำดีไม่ได้
17:40มันน่าไหวทวดหลังนะ
17:50พระมหาอุปราชามมังใช้สิ
17:52มหลงคารมพี่
17:54เห็นตำแหน่งแม่ทัพ
17:56ดั่งเสือเห็นเนื้อสมัตร
17:58ก็รีบตักครุกไว
18:03ต่อเมื่อพยาเสือเอาเนื้อไป
18:05ให้ลูกกินแล้ว
18:07เมื่อนั้นแล
18:08จึงได้รู้ว่าในเนื้อนี้มี
18:10ผิด
18:12เย้อจิงตรัดเช่น например
18:13หากมังจีชวาöst เป็นแม่ทัพ
18:15เราจะเป็นเช่นไร
18:17พวกโมหยินนั้นรายกาดนัก
18:20มิเพียงมีกำลังมาก
18:22แต่พวกมันยังใช้หน้าไม้
18:24ยิงลูกดอกอียาผิด
18:27คนที่โดนลูกดอกเขาไป
18:28มีแต่ตายเท่านั้น
18:32พระเจ้า Butturg์นองเอง
18:34ยังมิกล้าประมารถกองทัพโ
18:36มหิต
18:38เจ้าอย่าคิดมากไหม
18:40เจ้าจัดก
18:40เจ้าเป็นisserแดดปุ
18:55เป็นรูปพ่อ
18:56เป็นUN bib pris
18:57หากว่าสู้ฉันเลยเอโยทยามิได้
19:01ก็ถือว่าเสียช่าติเกิดแล
19:02้ว
19:04เดิมทีพี่คิดใช้ว่าจะล่อร
19:06่วงให้มังชัยสิ่งรับอา
19:08ศา
19:09แต่ผิดถ้า
19:11มังชัยสิ่งกลับส่งรูป
19:13ตัวเองไปหาที่ตายแท่แท่
19:52ป่อยแล้ว ป่อยแล้ว
19:55ป่อยแล้ว
19:55หยุดนะ ฆ่าบอกให้หยุดไง
20:02ไม้นี้ฆ่าแน่มันจะเสด็จปู
20:04หากใครทำร้ายพันเลสอีก
20:06ให้ค่าตีได้ด้วยไม่มีความผ
20:07ิด
20:09ใครอยากลองดีก็เข้ามา
20:12เจ้าอยากลองดีเหรอ?
20:16เจ้าด้วย
20:36จากนี้ไป
20:37พวกมันไม่กล้ามาแก้งเจ้าแล
20:39้วนะ
20:46มายเป็นของพระเจ้าพูดเองลองห
20:48รือ
20:54ที่ไหนได้เหรอ?
20:55ค่ากโหก
20:58แต่เจ้าไม่ต้องกลัว
20:59เพราะพวกมันไม่กล้าถามเฉดต
21:01ปูหรอก
21:02ว่าจริงหรือไม่จริง
21:10แอบอ้างพระนามเจ้าเดียวหัว
21:13เป็นความผิดถักนา
21:17แม้จะเป็นเด็ก
21:19และเป็นหลานข้าก็ต้องได้รับ
21:21โทษ
21:26ขอเดชะ
21:29เจ้าพี่โกหบพระช่วยค่า
21:32ข้าขอรับโทษแทนพระเจ้าค
21:33่ะ
21:35ขอเดชะ
21:37หากลงโทษพระนเรศ
21:39ข้าขอรับโทษด้วย
21:40พระเจ้าค่ะ
21:47ให้แพลอส์
22:11ดาบอายาสิทธิ ตัวแทนของค
22:14่า ให้เจ้าเมียมน่าสิทธิ์
22:17ขาดเหนือกล่องทับ
22:19ใครทําชอบให้ปูแบบเน็ต ใ
22:22ครทําผิดให้ตัดหัวได้
22:40ของให้เจ้าตั้งใจทําสึก ให้
22:43ได้รับชัยชนะ
22:47รับการอีกกลา พระมอมจากทํ
22:50าสึกจนสุดกำลัง และความส
22:52ามารถพระเจ้าค่ะ
23:07ขอดีชะ พระอายามีคนเก้า พระเจ้
23:09าค่ะ
23:14ให้เข้ามา
23:29ขอดีชะพระอายามีคนเก้า กระมอ
23:32มขอทุนอาศาไปร่วมรบกับ
23:33มังจีชวาด้วยพระเจ้าค่ะ
23:36พระเจ้าบู loot นองทรงแต่งตั้งม
23:38ังจีชวาให้เป็นแม stokedพันแล้
23:40
23:40กระมอมอาศาไปร่วมรบเคียง
23:42บางเคียงอะไรเยี่ยงจ้าหารเท่านั้
23:43
23:44มีได้ต้องการยดสักได้ๆ พระเจ
23:45้าค่ะ
23:47ох นี่
23:49พระณ
23:49พัฅณะเลศมีเกิ Uhr g ช่วยเหลือก
23:51ารแผ่งยิน
23:53เราขอขอบใจ
23:55เราขอแต่งตั้งให้พัฐณะเลศเป็
23:57นรอแม่ทับ
23:59ช่วยมังจีชวาปราบกระบทโ
24:01มยิน
24:07รับด้วยก้าพอเจ้าค่ะ
24:10เราขออโศพรให้เจ้าทั้งสอง
24:13กระทําการสำเร็จสมปราศนาท
24:15ุกป jumps
24:16หากได้ชัยชนะกลับมา
24:19เราจากปูเบิมเร็จหลังวัลให้
24:20เย็มน้ำ
24:27พระเจ้าค่ะ
24:32ว่ากันอะไรนะ
24:34พระนเรศจะไปรบ
24:36เพคะ
24:37ใครสั่ง
24:39คุณพระนายเล่าว่า
24:41ทรงอาศาสตร์ไปรบเองเพคะ
24:44ใครห้ามเท่าใดก็มีฟังเพคะ
24:49ทุงกระม่ม
24:52ทุงกระม่มเพคะ
24:55ทุงกระม่มเพคะ
24:56ทุงกระม่ม
24:57ทุงกระม่ม
24:58ทุงกระม่มเพคะ
25:00ทุงกระม่ม
25:03ถ้าสุพันกระยายาสมประขัน
25:06งั้นด้วย
25:08เพคะ
25:09ฝ่ายในลือกกันให้แซ่
25:11พระมเหสีเล็ก
25:13ส่งพะคันได้สามเดือนแล้ว พระ
25:15เจ้าอยู่หัวบุเลงนอง ดีพะไท
25:17ยนักหนา
25:24ท่านนาเรศอาศาไปรบก็ส่งป
25:25ลดปล่านนักแล้ว
25:27ถ้าไม่เห็นสีเล็กส่งพะคั
25:28นขึ้นมาอีก ทานนี้คงยีกปล
25:30ดปล่านทั้งพี่ทางนอง
25:32เฮ้... พี่เราจะต้องนับยาติกับ
25:36อ้ายเสลยพวกนี้จริงหรือนี่
25:44มังแยกเจอชว่า
25:54เจ้าต้องออกไปทำศึกกับพี่ของ
25:56เจ้า
26:01พ่อจะให้ข้าไปทำอะไร
26:12มือไปเจ้าะ
26:14เกาะ!
26:18เกาะ!
26:27แต่ก็ไม่ไหว!
26:34เกาะ!
26:49เจ้าเจ้าเจ้า
27:14กลับกลับกลับ
27:36กลับกลับกลับ
27:48แค่เจ้าจริงแล้ว
28:02เอาฆ่าวันไหม
28:18เฮ้!
28:19เฮ้!
28:30เฮ้!
29:00เฮ้!
29:10เฮ้ !
29:14เฮ้!
29:15เฮ้!
29:16เฮ้!
29:17ไปดี ดิังกัน
29:21ไปดี ดิังกัน
29:24ไปดี
29:28รับน
29:51เฮ้!
30:03เฮ้!
30:21เฮ้!
30:21เฮ้!
30:46เฮ้!
30:48อุ้...
31:16เจ้าจงใช้ยานเนี่ย รอบสังห
31:19ารพนเรธเสีย อย่าให้รอดกันมา
31:21ได้
31:22ข้าในทหารระหว่างสึก มีโท
31:24ษถึงประหาร เจ้าจะให้ใครรู้ไม่
31:27ได้
31:28ระหว่างตัวไอ้ดี
31:32รักเจ้าค่ะ
31:54ข้างนอกหลืนเคแลงsedัก
31:58ıyายังท่านไม่ออกไปร่วมสลองอ
31:59ัพBlue unbedingtเหล่า
32:04รอ Cobb
32:04รอให้แผนทุกเราก่อนเธอด
32:09ขึ้นนอกไป ค่ะเกรงจะได้ใคร
32:15ภาณเรธตัดหัวค่าสึกมาได้
32:18ชุกพี่เป็นแม่ทัก
32:20ถ้ากลับไม่ออกไปร่วมฉลอง
32:22ให้ผลจากเสียดน้ำใจเปล่า
32:28ออกไปดื่ม OXPoint ข้าจอกเดียวก็
32:30ยังดี
32:52เกิดน้ำใจ
33:22จอกนี้ของท่าน
33:26ค่าผสมน้ำลงไปให้มันทรน
33:27บิทศรา
33:32เจ้าพี่หลายเจ็บ
33:34จะค่าถือใคร
33:50จริงหรือมัย
34:00เจ้าพี่
34:01เจ้าพี่
34:06ค่อยอย่างชั่วแล้วหรือมัย
34:09ดีขึ้นมากแล้ว
34:14ค่าได้ยินเสียงคื้นเครง
34:17ถึงอยากออกมาดื่มเฉลองใช่กับพ
34:18วกเจ้า
34:25จอกนี้ของเจ้า
34:39ค่าขอดื่มให้แก่พันนั้นเลย
34:42รองแม่ทัพที่เอาชนะแม่ทัพ
34:43โมยิน
34:44นำชัยชนะมาสูงพวกเราทุกคน
34:48ช้าก่อน
34:54ท่านแม่ทัพเจรจาเช่นนี้ไม่ถ
34:56ูกต้อง
34:58เราเอาชนะทัพโมยินได้
35:00เป็นพอฝีมือของพวกเราทุกคนถ
35:02ูกหรือมัย
35:08เช่นนั้น
35:10ข้าขอดื่มแก่พวกเราทุกคน
35:12เยี่ย!
35:45เจ้าโดนดาบฝันเช่นนี้
35:47ยังจะออกมาดื่มฉลองอีก
35:51ไม่รอบข้าจบค่ะ
35:55ฉลองตามสบาย
35:56ข้าจบค่ะ
36:10หากเร็κα
36:11นาเรช
36:11นาเรช
36:13นาเรช
36:18เจ้า
36:19พา นาเรชเข้าส broader ด้านในกระจง
36:20ควร
36:22นาเรช
36:24นาเรช
36:32boot
36:38Little
36:40Little
36:41Little
36:42หน้าซี่ปักเขียวดังคนโดนผ
36:44ิด
36:45แน่แล้ว
36:47พันดีลูกดอกระดมเข้ามาดัง
36:49หาฟน
36:50ลางที
36:51จันโดนผิดของพวกโมย์เงี่ย
36:52งข้าวแต่ไม่รู้ตัว
36:55คิดของพวกโมย์เงียนมาสมยาง
36:56นี้
36:58หากโดวก็จะออกริจท่านที
37:00มีใช่มันจะไปแต่เราตอนนี้
37:04แล้วต่อให้โดนจริงก็ไม่น
37:06่าจะเป็นไร
37:08เพราะเหตุได้
37:10เสด็จปูเคยรกกับพวกมัน
37:12คุ้นชิ้นกับพิษของพวกมั
37:13นดี
37:15เลยให้พวกเรากินว่านป้องกันเอา
37:17ไว้ล่ะ
37:21เรากินว่านป้องกันพิษหรือ
37:24เมื่อได้กัน
37:30ก็เล่าที่เสด็จปูพระระสาธาน
37:32ให้กิน
37:33บอนก่อนที่จะยกทัฟออกมาอยู่อย
37:34่างไรเหรอ
37:36ในเล่านั้นประสมว่าชน์ที่แ
37:38กผิดได้ทุกอย่าง
37:39ค่าไม่ได้บอกเจ้า
37:41เพราะไม่อยากให้เจ้าย่ามใจ
37:43จากเร็จระหวังตัวเอาไว้
37:47อะไร
37:48พอโน้ำ
37:49พอโน้ำ
37:54อัลลิษย์
38:03เสียแหลกที่ไว้ใจ
38:04ดูพี่เจ้า
38:06ออกลบจนชนะ
38:07ตัดหัวไม่ทับโมยินมาเท่า
38:08ไว้เสด็กปูได้
38:10แล้วหรูเจ้า
38:11ทำอันไหนบ้าง
38:14ปวบไม่ทับโมยินนั่น
38:16ผิดหรือไอ้เสรยเดี๋ยวค่
38:17ะใช่เจ้าพี่ไหม
38:18ใช่
38:19ค่าเห็นเองกับตา
38:22เจ้าพี่เกือบไม่รอดอื่อไซ้
38:24
38:26พณเรstringsเข้ามาช่วยแล้วใช้ดาปค
38:28ู่จัดหัวไม่ทับโมยิน
38:31อะไรaper
38:32ดาปคู่
38:33เจ้าค่ะ
38:35เพลงดาปคู่ของอันน่าอสจุด
38:37นัก
38:38ดาปหมวนนวนดังกุม
38:41ฐานโมยินเอาหน้าไมลุมยิงม
38:43ัน يُมนตัวเม้าไม่ได้
38:44ไม่ต้องเอาไว้
38:52หากไม่มีดาบนี้
38:58ลำพังฝีมือเจ้าพี่เอง
39:00มีหรือ
39:01จากเอาสนักพวกมูหยินได้
39:06เพลงดาบคู่
39:08ที่หมุนวนดักโกงจัก
39:17ดาบหมอน
39:41เราขอขอบใจบังจีชีวาแม่
39:43ทัพ
39:44พันเรศรอมแม่ทัพ
39:46และทหารทุกคน
39:47ที่ทำศึกปราบกระบบทโมยิน
39:49จนได้ช่ายชนะ
39:51ถือเป็นความดีความชอบ
39:54เราจะบำเน็จลางวัลให้ทั่วทุ
39:55กคน
39:58เป็นพระกรุยงาพระเจ้าค่ะ
40:03ขอเดชะ
40:05ข้าได้ยินพล่ะพลล่ำหลื
40:07อกัน
40:08ว่าพันเรศ
40:09เด็กหัวไม่ทัพโมยยิน
40:10ดึกเพลงดาบคู่
40:12เป็นที่อัศจัรรย์
40:19กันและนั้นหลือพันเรศ
40:26ข้าฟังแล้วให้นึกเรื่อมใส
40:29นี่แจ้งว่าพันเรศ
40:30จะสำแดงเพลงดาศที่ว่า
40:32ให้ชมเป็นขวันตาได้หรือไม
40:34
40:53เอาอาวุธมาสำแดงต่อหน้าพ
40:55ระที่นั่งในเพลานี้
40:57เห็นที่จะไม่งามกระมังพระเจ้า
40:59ค่ะ
41:04ชาตินักรบเยี่ยงเรา
41:07จะมีอะไรงามกว่า
41:10ทหารหารแสดงอาวุธเล่า
41:23หากพันเรศ
41:25มีเพลงดาศอันล้ำเรศฉะนั้
41:26นจริง
41:27ขอจงสำแดงให้เราชมเผย
41:29ทุกคนต้องการด้วย
41:31ชมพันเรศ
41:32ขอจากการด้วย
41:33แปลดตาม จริง
41:36ขอบคุณครับ
41:45ขอบคุณครับ
41:47เจ้าไหร่
41:48เจ้าไหร่
42:10เพรงดับที่ได้ร่ำเรียนไปจาก
42:12อตมานี้ไม่เหมือนพูดได้
42:15หากโรงทรงใช้มันออกมา
42:17ผู้ที่เคยเห็นตัวตมาใช้เพลงด
42:19ับนี้มาก่อน
42:20ย่อมจำได้
42:21ยิ่งพระเจ้าบุรงนองแล้วไซ
42:23
42:24ถ้าไม่เห็นเป็นเด็ดขาด
42:46ด้วย
42:47ด้วย
42:47ด้วย
42:53นำ
42:55ทีที่นี่สิ
43:25ขอให้เธอ!
43:32เพลงดาบคู่ของมหาเทนคันช่
43:34อง
43:35มีเคยสอนแก่ผู้ใด
43:38ไม่นึกว่าจะสอนให้เจ้า
43:39พระมหาเทนเมตตาค่ะ
43:48แต่ว่าคุณเจ้าก็ไม่ได้ผิดค
43:50ำสัญญา
43:51ระหว่างที่สอนค่า
43:54สองมือไม่เคยจับดาบแม่สั
43:55กครางพระเจ้าค่ะ
43:59ขอเดชัก
44:01พระนะเลขไปเรียนเพลงดาบจะพวก
44:02หมอน
44:03ไฟใจครบหาพวกกระบท
44:06หลูกขอให้เสด็จพอลงโทษต
44:08ัดไฟเสียตัดต้นลมเธอพระเจ
44:09้าค่ะ
44:18เสด็จปูก
44:21ดาบคู่นี้
44:22ทั้งช่วยให้ทับพวกสาวดีชนะ
44:24สึก
44:25และช่วยชีวิตข้าวไว
44:29พระนะเลมีได้ทําความผิดใด
44:30เลยพระเจ้าค่ะ
44:31แต่กฎยอมต้องเป็นกฎ
44:32หยุดพวก
44:37สับประบุลุษย์
44:38พึงหาวิชาใส่ตัว
44:42คนเรียนดาบมอนไม่มีความผิด
44:48แต่มันจะผิด
44:50หากมันคิดคดทรยศต่อมิส
44:52หาย
45:04ท่อหน่าเร็จ
45:07ค่าเมตตาเจ้ารังลูกหลายข
45:09องค่า
45:11เจ้า
45:12เป็นสหายลักของมังจีชวา
45:15เหมือนด่างเช่นข้ากับองค์ตะ
45:17เบงชเวติ
45:19วันข้างหน้า
45:21หากมังจีชวา
45:23ได้สืบบรรังหงสาวดี
45:26เจ้า ได้สืบบรรังอายุธยา
45:29ค่าหวังว่าทั้งสองเมือง
45:33จากเป็นบ้านพี่เมืองน้องกันส
45:35ื่อไป
45:47ค่าจะขอให้เจ้า
45:50สาบานต่อหน้าพระท่านศักษิ
45:52ว่าจะเป็นมิทธิสื่อสัตรต
45:55ลอดไป
45:56เจ้ากล้าสาบานหรือไม่
46:05เรามาสนาดด้วยกับ
46:08หากเจ้าจะไม่ทรยศค่า
46:11ค่าก็จะไม่ทรยศเจ้า
46:13ตอกลงหรือไหม
46:43ความยังขอบคุณ
46:44ก็ค επιบากตั้นหรือ
46:50ความยังสัยความยังสนาด
46:50ตอนนี้ จมอมน้องเย็บ
46:53ขอบคุณสนาด
46:55สำหรับกัน
46:56ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:27ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
47:29ที่ส
Comments

Recommended