- 2 days ago
Honor, loyalty, and a grudge that can only be settled one way. Welcome to the premiere of The Last D.u.e.l on Cine.Universe!
In Episode 1, we are introduced to two childhood friends who rose through the ranks of the elite police force together. They were like brothers, until a high-stakes mission went wrong, leading to a betrayal that shattered their bond forever. Now, years later, their paths cross again on opposite sides of the law.
The tension is palpable as the "Hunter" and the "Outlaw" begin a dangerous game of cat and mouse through the streets of Bangkok. This isn't just about justice anymore—it's personal. Who will draw first in this final confrontation?
Episode Highlights:
The Flashback: The brotherhood that once defined them.
The Failed Heist: The moment of betrayal that changed everything.
The Reunion: A cold stare across a crowded street that signals the start of the war.
Cast: Leading Thai Action Stars.
Genre: Thai Drama, Action, Crime, Thriller.
Resolution: 1080p Full HD | English Subtitles.
In this game, there are no winners—only survivors. Subscribe to Cine.Universe for your weekly dose of intense Thai action!
In Episode 1, we are introduced to two childhood friends who rose through the ranks of the elite police force together. They were like brothers, until a high-stakes mission went wrong, leading to a betrayal that shattered their bond forever. Now, years later, their paths cross again on opposite sides of the law.
The tension is palpable as the "Hunter" and the "Outlaw" begin a dangerous game of cat and mouse through the streets of Bangkok. This isn't just about justice anymore—it's personal. Who will draw first in this final confrontation?
Episode Highlights:
The Flashback: The brotherhood that once defined them.
The Failed Heist: The moment of betrayal that changed everything.
The Reunion: A cold stare across a crowded street that signals the start of the war.
Cast: Leading Thai Action Stars.
Genre: Thai Drama, Action, Crime, Thriller.
Resolution: 1080p Full HD | English Subtitles.
In this game, there are no winners—only survivors. Subscribe to Cine.Universe for your weekly dose of intense Thai action!
Category
📺
TVTranscript
00:00:00ที่สุดที่สุดท้าย
00:00:58ขอบคุณภาพ
00:01:04ขอบคุณภาพ
00:01:36ขอบคุณภาพ
00:01:37ขอบคุณภาพ
00:01:41ขอบคุณภาพ
00:02:02จะมีผู้เล่าขานซื้อไปในวันน
00:02:04่ะ
00:02:10แต่มีว่าผู้คนจะเล่าขานกันเช
00:02:12่นไหร่
00:02:15ความในใจของท่านนั้น
00:02:20คงมีเพียงค่าเท่านั้นที่รอ
00:02:29ปีพุทธศักราฐ 2,106 พระเจ้า
00:02:33บุเรงนองแห่งหงสาวดี
00:02:36กรีธาทัพเข้าล้อมเมื่องพิ
00:02:38ศนุโลก
00:02:40ซึ่งในเพลานั้นเป็นเมืองลูก
00:02:43หลวงของอโยทยา
00:02:47พระมหาธรรมราชาแห่งพิศ
00:02:50นุโลกต้านทานไม่ได้
00:02:53อีกทั้งอโยทยาก็ไม่ส่งกำ
00:02:57ลังขึ้นมาช่วยรบ
00:02:59จึงยอมสวามิพักต่อพระเจ้
00:03:02าบุเรงนอง
00:03:03เพื่อรักษาบ้านเมืองของตนไว
00:03:07และต้องนำพร้ายผลเข้ารวมทั
00:03:10พหงสาวดีบุคเข้าติอโยท
00:03:14ยา
00:03:17อโยทยาพ้ายสึง
00:03:21ทั้งอโยทยาและพิศนุโลกต
00:03:25่างตกเป็นเมืองประเทศราช
00:03:27ขึ้นต่อหงสาวดีนำตั้งแต
00:03:31่ปันนั้น
00:03:57การศาทยาติดประเทศนทน
00:04:02เจ้าติดประเทศนาสิ
00:04:05เรียบมือต่อประเทศน์
00:04:10การศาสิ
00:04:13จัดการศาสิ
00:04:14สามารถทัพยายังมืออร่อย
00:04:16ทั้งอโลกต่างatas
00:04:19ที่การศาสิ
00:04:20ที่สุดที่สุดที่สุด
00:05:01จับมาได้แล้วพระเจ้าค่ะ
00:05:05เจ้าตรงี้สนจริง ๆ
00:05:07แคคแถม tummy trembling confusing
00:05:17เธอดูสิด้วย
00:05:27จับไว้
00:05:39พนาเเลส
00:05:40พนาเเลสอยู่ที่ได้
00:05:45พนาเเลส
00:05:48พนาเเลสอยู่ที่ได้
00:06:00ปลอยไก���ไปเธอด
00:06:01เฉ็ดพ่อเฉ็ดกลับจากอายุเธแล
00:06:03้ว
00:06:03- สมให้หา!
00:06:04- พ่อกลับมาแล้ว!
00:06:16ทางอโยทยาเป็นเช่นไรบ้างเป็
00:06:18นไง?
00:06:22สมเด็จพระมหาจากภัททรงพระ
00:06:23ประชวน
00:06:25จึงให้พระมหินออกว่าราจการ
00:06:26แทน
00:06:27เสด็จพ่อสงพระประชวน ไม่พระ
00:06:29โรคได้หรือไปคะ?
00:06:33- ไม่ได้เป็นอะไรนักหน้า หมอรวง
00:06:36ว่าประชวนพระวายโทษเท่านั้
00:06:37น
00:06:38- ตั้งแต่อโยทยาภายสุด ตกเป
00:06:44็นเมืองขึ้นของสวัสดี
00:06:46- จะเด็จพ่อก็ตอนพระไทยเรื่อยมา
00:06:49- พ่ออยู่หัวทรงยอมภายแพ้
00:06:54เพื่อให้บ้านเหมืองพ้นภาย
00:06:58- ถือว่าตัดสินพระไทยชอ
00:06:59บแล้ว
00:07:03- เสด็จพ่อ! นาเรศ! ดู! เบาๆลูก!
00:07:10- เขาไหวบังคมพระเจ้าค่ะ
00:07:13- มา นาเรศ! มาหาพ่อ!
00:07:17- นาเรศ! แล้วพี่น้องเจ้า เป็นไ
00:07:27หนหมด? ฮึ้น?
00:07:30- ลูกกับเจ้าข่าวตามไม่ทั
00:07:31นเพคะ
00:07:31- เจ้าดำวิ่งมาเรากับจบิน
00:07:33- ก็พะพี่น้างว่าเสด็จพ่อ
00:07:38รับสั่งหา
00:07:40- ก็มองจะชักช้ากอะไรได้? เรื่องใจ
00:07:43ร้อนล่ะ ไม่มีใครเกินเจ้าดำ
00:07:45เลยนะ
00:07:45- นั้นดูทีหรือ? พาน้องไปเล่น
00:07:49สนกันที่ไหน? มอมแมมเชียว
00:07:52- มอมแมมหมดแล้ว เจ้าข่าวล
00:07:58ูกแม่
00:07:58- ปล่อยให้เล่นตามใช้เธอ อีกหน
00:08:02่อยก็จะไม่ได้เล่นด้วยกันแล้
00:08:03ว
00:08:03- ทรงรับสั่งชอบคนอยู่แล้วพ
00:08:11ี่ค่ะ
00:08:14- ปัจจ้าบูเรงนองทรงมีพระ
00:08:19บัญชามา
00:08:20- ให้เราทรงพระนาเรศไปพรรมนั
00:08:26กที่หงสวัสดี
00:08:27- จะทรงทํานุกบำรุงอย่างดี
00:08:30- เพื่อให้เป็นไมตรีระวะสองเมื
00:08:34องซื้อไป
00:08:40- เจ้าสามคนออกไปก่อน แม่มีเรื่
00:08:42องเธอเจรจาความกับพ่อเจ้า
00:08:44- เรื่องอะไร จะเอาตัวลูกเราไปเป็นต
00:08:49ัวประกัน
00:08:50- มีใช่แค่ลูกเรา หัวเมืองประ
00:08:52เทศราดเมืองอื่น
00:08:53- ก็ต้องถวายโอรถทิดาที่ย
00:08:55าวไวให้ไปอยู่ที่นั่น
00:08:57- ใครใครจะถวายก็ถวายไปเถอะ ลูก
00:09:00หม่อมฉัน หม่อมฉันไม่ให้
00:09:03- อย่าตรัดเท่นนั้น
00:09:05- ประเจ้าบูเรงรองทรงมีพระบ
00:09:12ัญชามา หาคู่ใดคัดขึดไม่ทำ
00:09:16ตาม ก็เท่ากับเป็นกระบวด
00:09:19- เป็นเมืองขึ้นเขานี่มัน มัน
00:09:33กำใจรัก
00:09:36- ลูกก็ตัวทุกนี้ แล้วชัด
00:09:42สายยังไม่เต็มดี ไปอยู่ต่างบ้
00:09:47านต่างเมือง
00:09:48- ลูกก็จะไป ลูกไม่กลัว
00:10:01- ลูกก็จะไป ลูกไม่กลัว
00:10:19- ลูกก็จะไปรับของแม่
00:10:20- ลูกก็จะไปรับของแม่
00:10:40- ขอเดชะพระหยามิพลกล่าว
00:10:43- ข้าพระพระเจ้า ขอพระราชธาน
00:10:46พระบรมราชานุญา
00:10:47- เมิกตัวพระโอรถพระทิดา จ
00:10:50ากหัวเมืองประเทศสราษ
00:10:52- อันมี แสนหวี เชียงรุง เพ
00:10:57ชบูล
00:10:58- และพิศนุโลก ขอข้าวเฝ้า
00:11:01ถวายบังคม พระเจ้าข้า
00:11:03- เจ้าแว่นแก้ว รัทธิดาเจ
00:11:08้าฟ้าแสนหวี เจ้าน้อยคำ ร
00:11:15ัทธิดาเจ้าฟ้าเชียงรุง เจ
00:11:18้าชายมหาวัล
00:11:20- ประโอรถ เจ้าเมืองเผศบูล
00:11:24- ประถormanเรศ ประโอรถ เจ้าเมืองพ
00:11:30ิศสนุโลก
00:12:09เจ้าชายจากพี่สนุโลก
00:12:13มองหน้าเราด้วยเหตุอันไหน
00:12:16กระม่มอยากเห็น
00:12:19แล้วพระเจ้าชนะสิบทิตเป็นเช
00:12:21่นไร
00:12:23เห็นแล้วเป็นอย่างไร
00:12:25ภาหวรรกายมีได้ผิดแผกจาก
00:12:27คนทั่วไป
00:12:28เพราะองค์ทรงเอาชนะคนหนึ่งส
00:12:30ิบทิตได้อย่างไร
00:12:31พระเจ้าค่ะ
00:12:37คนเรา
00:12:38นวนมีสองแขนสองขาเท่ากัน
00:12:41หากแต่ผู้มีสิระปะวิทยา
00:12:43และ อุสาหากภาคเพียนมากกว่
00:12:45าผู้อื่นทั้งนั้น
00:12:47จริงโชน Perf คนทั้ง teni ทิตได้
00:12:50เช่นนั้น
00:12:51ถ้ากประม่อม อุสาหากภาคเพี
00:12:53ยน
00:12:54ก็จะเอาโชนละคนทั้ง teni ทิตได
00:12:56้เช่นกัน
00:13:00ใช่หรือไม่ พระเจ้าค่ะ
00:13:13เด็กผู้เท่ากำปั้น
00:13:15ให้เสี่ยมสอนจึงกล้าเจอร์จ
00:13:17าเช่นนั้น
00:13:19น้ำแหลมไม่ต้องเสี่ยม
00:13:21ต่อให้มีคนสอน
00:13:23หากเด็กมีใจขล่าด
00:13:26มันก็ไม่กล้าเจอร์จา 청บเย
00:13:27ี่ยงนั้นดอก
00:13:29น้ำแหลมควรรานเสียแต่อย่าง
00:13:31อ่อน
00:13:31ผากปล่อยเอาไว้จนเติบใหญ่
00:13:33น้ำจะกลับมาทิ้มแทงเราได้ experiência
00:13:37ที่มาพูด SATA สี
00:13:40ต้องการให้เราลงอายาพรณレชกั
00:13:42บั้นaları่ะ
00:13:43เอาแค่พอหลาบจำพระเจ้าค่
00:13:45ะ
00:13:45กล้าวต champion laisserฟรรรมราชาแห่
00:13:47งพิส Owner โรก
00:13:49เป็นนักรฟอั ihnเค็มแข็ง
00:13:51ครานี้ที่เราต Matsย Ottiyehara ได้
00:13:55ก็ด้วยพิส tree อยู่ข้างเรา
00:13:57ตีลูกเจ็บถึงพ่อ
00:14:00จะ้ instignon ให้คำพูดของเด็ก count of me
00:14:01ที่ทำให้เราผีจจัยกับพิสน resolution
00:14:05มันส่งควนกับเน้น sådanด้วย
00:14:09พ่อองคหมายจะเป็นจักกระพัฐธ
00:14:10ิราช เป็นกระสัตว์เหนือกระ
00:14:12สัตว์ทั้งปวง
00:14:13พ่อจึงได้เอาเชื้อพ่อวงเรา
00:14:14มาเลี่ยงดู วางว่าพวกมันจะจง
00:14:17รักพักดีต่อเรา
00:14:18แต่เด็กมันเหิมเกริมอะ ว่าจ
00:14:21renewed conversion ท่าน
00:14:22ถ้าไม่ลงโทษน์กันเย่งอย่
00:14:24าง เด็ exploring เหราเจ któregoаров・คุณ
00:14:25ข้างใชสิง dancing
00:14:28การจะเป็นจากกระพัดดิราษนั้
00:14:30น
00:14:30ต้องมีทั้งพระเดชน์และพระคุ
00:14:32ณ
00:14:34จะใช้อำนาจและจะทำอย่างเดียวไม
00:14:35่ได้
00:14:38ห่างเจ้าคิดจะปกครองอันจากน
00:14:40ิศึบต่อจากพ่อ
00:14:42จงจำไว้
00:14:44ชนะสตูด้วยดาก
00:14:48มีสู้ชนะด้วยใจ
00:15:05เจ้าเอาไว้นิดนี้แน่หรือ
00:15:06พระเจ้าค่ะ
00:15:08ไอ้เหลี่ยงมันคงแปกที่เหม
00:15:09ือนกัน
00:15:11คือนี้ให้มันอยู่ชื่นี่ก่อนเธอ
00:15:13ดคุณพระลาย
00:15:15วันพุ่งค่อยขยับขยาย
00:15:17พระเจ้าค่ะ
00:15:28ไม่ต้องกลัวนะไอ้เหลือม
00:15:33ค่าไม่จับเองขังกลงไว้ด
00:15:35อก
00:15:37วันพุ่ง
00:15:40ค่าจะให้คุณพระนายหาที่อยู่ให
00:15:42้ใหม่
00:15:46แต่เองก็ต้องระวังตัวไว้ด
00:15:48้วย
00:15:51เพราะที่นี่
00:15:56แอ้กว่างดัย
00:16:00แต่ก็ไม่ใช่บ้านแล้ว
00:16:13แต่ก็ไม่ใช่บ้านแล้ว
00:16:27ไม่ใช่บ้านกัน
00:16:29เหมือนกับกัน
00:16:34คุณพระเจ้าขา
00:16:46เจ้าใช่เลย มานี่
00:16:54เจ้าด้วย
00:16:58ข้ามีใช่ใช่เลย
00:17:20หยุด
00:17:31หยุด
00:17:31ท่านเราไม่ว่าต่อยตีกันในเข
00:17:32พระราชธาน มีความผิด มีรู้ห
00:17:35รือ
00:17:36อ้าชลัยพูดนี้มันจะตีแล้
00:17:38ว
00:17:41ก็มาท่านเราเจ็บก่อน
00:17:43ท่านเป็นใคร
00:17:45เราชื่อนาเรศ เป็นลูกพระมหาธ
00:17:48รรราชา ย้องเมืองพิศนุโลก
00:17:52เราชื่อมังจีชวา เป็นลูกของ
00:17:55พระมหาอุปราชา มังชัยสิ
00:17:57ง
00:17:57เป็นหลานของพระเจ้าหงสาวดิ
00:18:00บุเรงนอง และเป็นพี่ชายของเด็ก
00:18:03ปากพล่อยผู้นี้
00:18:07มังแย่จอชวา หากข้าเพชชุ
00:18:09ณศริษปูทรงศาพ
00:18:11ว่าเจ้าทำร้ายพนเรศ เจ้าโดน
00:18:13โทษตักแน่ พวกเจ้าด้วย
00:18:17คราวนี้ ข้าขอภัยแทนเน้อง
00:18:20ข้า ถือว่าแล้วกันไปได้หรื
00:18:23อไม่
00:18:26ได้
00:18:28เจ้ายังไม่ถึงวัยเรียน จะไป
00:18:30เล่นที่ไหนก็ไป
00:18:33ข้าบอกให้ไป
00:18:42พระรัชคู่มาแล้วพระเจ้าค่ะ
00:18:50ได้เรศ
00:19:00ฟิดติดตาย
00:19:02ดีตว่า
00:19:10จากที่ไง
00:19:12พระเจ้า
00:19:12ที่าวเจ้า
00:19:16Craฟิดตาย
00:19:21ไปเจ้า
00:19:21แน่
00:19:24ได้
00:19:25ลูกเหรอเป็นเช่นไหร่พ่าง
00:19:28จะมืนสับเพศพักตีแจ้งมาว
00:19:29่า
00:19:31ภาณะเรศสุขสำราญดี
00:19:33ประเจ้าบูเรงนองพระราชธานลำ
00:19:35หนักให้อยู่
00:19:36เทียบเท่าลูกหลวงเมิงของส
00:19:38าวดี
00:19:40ค่อยเบาใจหน่อย
00:19:43แล้วก็อะไรอีกไว้คะ
00:19:47โลดให้อ่านเขียน เรียนอัฐศ
00:19:50าสตร์
00:19:50ตำราพิชัยสงคราม ฝึกอาวุ
00:19:53ธ
00:19:55พระราชธาน เรียนรู้ได้ว่องไห
00:19:58ว
00:20:01ประเจ้าบูเรงนองทรงโปรดป่
00:20:02านลูกเรายิ่งนะ
00:20:30คออน่ะ จ๊ะ
00:20:32ประเจ้าบูริบ
00:20:33ค้าณะเรศมีผิดมือในการต
00:20:35่อสู้
00:20:36สมกับเป็นลูกพ่อสัดแท
00:20:42เรามังจีชวาหรอกพระเจ้าค่ะ
00:20:45ลูกเจ้าไม่เหมือนเจ้า
00:20:47ในเรื่องการต่อสู้
00:20:50บางจีชวายยังเป็นรอง
00:20:55ค่าจะกวดกันลูกให้มากกว่
00:20:57านี้พระเจ้าค่ะ
00:20:59คนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน
00:21:05รันเลข ฉลาด ว่องไว
00:21:09มีไวพริบในการต่อสู้
00:21:12เหมาะจะเป็นขุยสึก
00:21:15ส่วนบางจีชวาหลานข้านั้น
00:21:18ฉลาด สุกขุม
00:21:22ติดใจกว้างขวาง
00:21:25เหมาะจะเป็นผู้ปกครอง
00:21:40รังวันสำหรับผู้ชนะ
00:21:45พระเจ้าค่ะ
00:21:45เป็นพักรุ่นน่าพระเจ้าค่ะ
00:21:54แล้วรองวันผู้แพ้แล้วพระเจ้
00:21:55าค่ะ
00:21:57แพ้แล้ว แกต้องได้รองวันด้
00:21:59วย
00:22:01มีเมื่อจึงมีสว่าง
00:22:03มีกังคืนจึงมีกังวัน
00:22:05ไม่มีผู้แพ้ ไหนเลยจะมีผู้ชนะเล
00:22:07่าพระเจ้าค่ะ
00:22:09เมื่อเป็นเช่นนี้
00:22:10ผู้แพ้จึงสำคัญ
00:22:11เท่ากับผู้ชนะ
00:22:13พระเจ้าค่ะ
00:22:14เจ้าขโรมนักน้าหลานค่ะ
00:22:17เอา เอาไป
00:22:30มังจีชวะ
00:22:33ลูกควรเปลี่ยนความคิดเสีย
00:22:34ใหม่
00:22:35ในสนามลบ
00:22:37คนแพ้เท่ากับคนตาย
00:22:40และคนตายก็หาได้มีความสำคั
00:22:42ญอดใดไหม
00:22:45พระเจ้าค่ะ
00:23:10พระเจ้า ไม่พล่าเจ้า
00:23:11พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า
00:23:30ที่สุดภาพ
00:24:01มอสูก
00:24:05มอสูก
00:24:06มอสูกอยู่ข้างในหรือไม่
00:24:07เสียงพูดไหนหนู
00:24:09เอะ อ่ะ หนวกผูหนัก
00:24:13ว่ะ
00:24:13ไอ้เด็กนี่
00:24:17เจ้า
00:24:18โฮ
00:24:19โฮ
00:24:22โฮ
00:24:26โฮ
00:24:27ไอ้หมุย
00:24:28พระองค์ท่านเป็นเจ้านาย
00:24:29รัดเดียวเธอหัวในหลือออก
00:24:31จากป่า
00:24:32ตัดหวนจะดีไป
00:24:33เดี๋ยวข้าได้จับมันหูกโ
00:24:34ยงไว้กับเสา
00:24:35ให้มันกินขี้ช้างแทนข้าว
00:24:37สักกึ่งเดือน
00:24:37โฮ
00:24:39ขอว่าทานภัยแทนลูกข้าโ
00:24:42ดยเจอพระเจ้าข้า
00:24:45เด็ก
00:24:45มันโตมาในดงในป่า
00:24:47ไม่ได้มีใครได้สั่งสอน
00:24:50อ่ะ
00:24:50พี่พูดไปข้าร้องเล่นดอก
00:24:53ข้าเห็นมันเหมือนหน้องคนหนึ่
00:24:54งมะSuk
00:24:57ว่าแต่
00:24:59เพราะมือข้าburgh เป็นฉันทำไรบ
00:25:01้าง
00:25:02ข้าตาด imperfect
00:25:07ช้างในลงช้างหลวงไม่ตั้งมา
00:25:08กมาย
00:25:10must be saints
00:25:10ข Cook to his fans
00:25:11เป็น unchanged
00:25:13แต่นี่
00:25:14osa
00:25:14ไอ้เธอ
00:25:21พ่อเมืองหนีเที่ยว เร็วประหยิ
00:25:23บฝากเขาให้
00:25:25ข้าผู้เจ้าพอกยาให้แล้ว อีก
00:25:26ไม่กี่วันก็หายพระเจ้าข้า
00:25:33นี่นะหรือ ของดีที่เจ้าดันด
00:25:36้นผ่าข้ามาหา
00:25:38พี่ชัย ของดีอ่ะ มาเดี๋ยวมา
00:25:42มาแล้วเมื่อคะ
00:25:47เล่าเดือนห้า ที่หม่อมฉันทำเ
00:25:53องกับมือ
00:25:53ขอถวายเพื่อเป็นการถ่ายโทษเพ
00:25:55คะ
00:26:02โอ๊ย
00:26:11โอ๊ย
00:26:12โอ๊ย
00:26:22เออ เรานี่ดีจริง
00:26:26เชื่อเธอ ไว้หมูยังซอเล่านี้ว
00:26:29่าอีกลายไหย
00:26:30วันน่า เราค่อยไปป้นมันกันไ
00:26:32หม
00:26:35พอก่อน
00:26:36นี่หากว่าพ่อข้ารู้
00:26:38ว่าข้านี่ออกมาเที่ยวเล่นเช่นน
00:26:39ี้
00:26:40จะเดือดหรอทั้งเจ้าละข้า
00:26:43เธอกลวนได้
00:26:45พระหมาอุปราชามังชัยสิ่ง
00:26:46ที่เขาลือกันว่าดูร้ายหนัก
00:26:48หน้า
00:26:48กับมังจีชวา
00:26:50ก็เคยหาแตะไม่ดับปลายก่อย
00:27:00พ่อหลักข้ามาก
00:27:03แต่เสียได้
00:27:06หากข้าเก่งเยี่ยงเจ้า
00:27:08พ่อข้าของสมใจนะ
00:27:13เจ้าพี่เก่งแล้ว
00:27:15แต่มันยังไม่พอ
00:27:17พ่อท่านอยากให้ท่านเก่งกว่า
00:27:18ใคร
00:27:18พราชเซโทษ
00:27:19เพราะวันข้างหน้า
00:27:21ท่านต้องปลก families
00:27:25ดับคลองคน
00:27:26แต่ว่าคาจะไม่ใช้ดาบปลกrespons้
00:27:28อง chord
00:27:30อาวคลองคน
00:27:36แต่คนเก่งใช้ดาบ
00:27:39กับท่าน
00:27:40ท่านจะทำ Billie
00:27:51แล้วข้าจะกลัวไปใหญ่
00:27:54ในเมื่อข้ามีเจ้าอยู่ทั้งคน
00:27:56ก็ให้เขาสู้กับเจ้าไปสิ
00:28:03ส่วนนี้ ข้าจ้างลวงหน้า
00:28:07ข้าจ้าง
00:28:27เป็นอย่างที่พูดจริง ๆ หรือ
00:28:28พระยาเรา
00:28:30จริงแท้พระเจ้าค่ะ
00:28:34พระมหาทรรรรชาสะเด็ด
00:28:36พระมหินระที่ราชเจ้า
00:28:56เราสองต่างก็เป็นเจ้าเมืองประเท
00:28:58ศสระ
00:28:58อันมีสักเสมอกัน
00:29:01และเรายังเป็นญาติผู้ใหญ่
00:29:04บัดนี้เรามาเยือน
00:29:06ใหญ่พระองค์ไม่แสดงความเขารบ
00:29:09และไม่จัดที่นั่งอันสมควร
00:29:10ให้แก่เรา
00:29:11คนเราทำอันใดยอมรู้อยู่แก่ใจ
00:29:15ท่านแปรพักช่วยหงสาวดี
00:29:17เข้าตีอโยทยาจนแตกภาย
00:29:20ยังจะให้ค้านับท่านเป็นญ่า
00:29:21ชอ kauある
00:29:21ถ้าก kilos่ยังไม่ทิ้งเรากอน
00:29:24มีหลือพิสนุโรค
00:29:26จากต้องศวามริภาคต่อหงเสว
00:29:27นรี
00:29:27แต่ที่มึงได้กินมึงพิสนุ
00:29:29โรไป
00:29:30เพราะว่าพ่อกูหอยน้องให้เท่
00:29:32านchten
00:29:32แทงที่มึงจาก PHESHTS
00:29:34เพื่อสนอกข êtreพ่ toe
00:29:36มึงกลับเอาตัวรอด
00:29:38ไปหลบหลังสัดรู
00:29:40หรือว่าไขลелоนี้
00:29:42มึงมีพระจิบอยู่ grant คุ้มประล
00:29:44าหัวมึงหรือไหน
00:29:45มึงถึงได้ก้ามอ���อำนาจมึ
00:29:47งถึงที่นี่
00:29:50ขอ effic
00:29:51ที่เรามาที่นี่
00:29:55มีได้มาต่อขอรมด้วยคนผ่าน
00:30:00ประยาราม
00:30:03พเราค่ะ
00:30:03ท่านกินทําแหน่งเจ้าเมืองจ
00:30:05านทลาบูร
00:30:05แต่กลับมาทำราศการอยู่ในพัน
00:30:07คร
00:30:07หาสงควรไหม
00:30:08ข้าต้องการให้ประยาลามอยู่รั
00:30:10บใช่ย Requным
00:30:11อยู่ไปก็มีแต่จะยุกอย่งให้พระ
00:30:13อองท์ไปในทางที่มィ šńเคราะง
00:30:15делает
00:30:15เฮลาวนี้ ตําแหน่งเจ้าเมืองพ
00:30:17ิชชัยว่างลง
00:30:19ขอให้พระมหินทราถที่ราศ
00:30:21สงแต่งตั้งพยาร้ำเป็นเจ้าเม
00:30:23ืองพิชชัย
00:30:24ขึ้นไปช่วยค่า!
00:30:26ดูแลหัวเมืองฮ Villa màyเหลือ
00:30:48ความสวัสดี
00:31:11โอ้ว โอ้ว โอ้ว
00:31:41ไป!
00:31:56clothing!
00:32:11ผิดความหาจุดว่า คิดความ
00:32:26หาคุณ
00:32:27ไปทุนเชิญภาพัสุผันกระยาย
00:32:28และ พัฮักฆ์โทรสรธ
00:32:29มาพบข้าบัตินี้
00:32:54พระมหินมีรายพระหัดแจ้งมา
00:32:56ว่า
00:32:56ตาของพวกเจ้าส่งพระประชวนหน
00:32:58ัก
00:32:59พระอาการไม่สู้ดี
00:33:01มีพระบัญชาให้แม่พระพวกเจ้
00:33:03าไปเข้าเฝ้า
00:33:04แม่จะไปไม่ได้ดักจ้า
00:33:10ทางอโยทยาส่งผู้แทมพระองค
00:33:11์กับคน 500 พร้อมกระบวดเดอพระ
00:33:14ที่นั่ง
00:33:15บัตรนี้ทั้งคนแลเหลือมาถึงแล
00:33:17้ว
00:33:18พระเจ้าน้าจะให้พวกเราทิ้งเมือง
00:33:20ไปกันหมดได้อย่างไร
00:33:23พ่อก็ยังไม่กลับ แม่ไม่อยู่
00:33:25รอพ่อก่อนหรือจ้า
00:33:26แต่ถ้าตาของพวกเจ้าส่งพระป
00:33:28ระชวนหนักจริง
00:33:30แล้วแม่หมวตรีรอ
00:33:33ก็นำว่าเป็นลูกที่อากระตั
00:33:34นอยู่นะ
00:33:39แม่จะทำช่างไรดี
00:33:51สารจักพระพินาน พระสุภัณฑ์
00:33:52กระยาพระเจ้าขอ
00:34:10ท่านลัย
00:34:11ทันลัย
00:34:14ทันลัย
00:34:14ทันลัย
00:34:20ข้ามีการสำคัญต้องเข้าเฝ้า
00:34:21แบบนี้
00:34:25ไม่ต้องตามอ่ะ
00:34:37เอ้า ว่ามา มีการเร่งร้อนอะไร ถึ
00:34:42งได้มากลัวเราแต่หัววันเช่น
00:34:43ี้
00:34:45เพล่าม่ luck to you
00:34:46บัทรعمรุมราชาว unfair
00:34:48พเจ้าคร่า
00:34:50แม่กับน้องกับม่่IAM
00:34:53ถูกลงให้ลงบายโยทยา และถู
00:34:55กแกกตัวไว้
00:34:56ข้างพ entrepreneur กาพรมาหิน
00:34:58บัทนี้ยังกลับไม่ถึงพร活
00:34:59ล
00:35:00ไม่รู้ไvis IVlyn 의ข Liu
00:35:01พเจ้าครับ
00:35:10ได้ยินความนี้มะจักที่ได้
00:35:11เชื่อถือได้เลย
00:35:14พระพินามสุพัณ์กระยายา ซองศ
00:35:16านอวันนี้เองพระเจ้าค่ะ
00:35:20พระม pouvหินทรงผูกใจเจบ
00:35:22ที่พิสุณโลกขันมัศวามีภ
00:35:24ักของสาวดี
00:35:25คร้านี่อ่าชว่าเอาอยากาศแก้
00:35:26แขน
00:35:28เบืองพิสุณโลก บัสนี้ขึ้น
00:35:31ต่อของสาวดี
00:35:32พระมหิน กักตัวภานมเหสี
00:35:36และพแผโหรสของเจ้าเบืองพิส
00:35:37ุณโลกเปรีย์
00:35:39เป็นการกลนทำที่อูกอาช ถ้
00:35:41าถ่ายอำหนาจแห่งเรา ปล่อยวั
00:35:43ยไม่มีได้
00:35:45บางชัยสิง
00:35:46พระเจ้าค่ะ
00:35:47ให้พระยาธรา ส่งท้องตระไปอย่
00:35:50างจ้างเบินประเทศษลาทั้งป่ว
00:35:51ง ให้มาเข้าฝ้าเรา
00:35:53และเตรียมให้พล และเสเบียงเอา
00:35:56ไว้
00:35:56เราจักจกทัพไปอายภยา
00:36:00รับด้วยกล้าว พระเจ้าค่ะ
00:36:18ขอเดชาพระอายามิพลเก้า
00:36:21อันไหนอีก
00:36:24กระม่อมขออาศาพไปร่วมรบ
00:36:25ครั้งนี้ด้วยพระเจ้าค่ะ
00:36:30เจ้าอยากออกรบกันนั้นหรือ
00:36:32กระม่อมอยากไปช่วยแม่กับน้
00:36:33องพระเจ้าค่ะ
00:36:37ดี
00:36:39เจ้าเองก็โตแล้ว
00:36:41ออกไปรผมฝากฟรีมือ
00:36:42คนจะได้นักถือยําเกรง
00:36:45ข้าจะแต่งตั้งเจ้าไปหูหน้าก่
00:36:47อง
00:36:48คุ้มพนกหรอยไปร่วมรบในคร
00:36:51าหรือนี้
00:36:53เป็นภายกล readable พระเจ้าค่ะ
00:36:56เช็นนั้นก็ขอให้มังจี susar educate
00:36:58ออกไปรบด้วยพระเจ้าค่ะ
00:37:01ตอนพ่ออายูเท่าเจ้าก็ออกรบข
00:37:03ี้ย disputes
00:37:03ก็ getting onto me
00:37:05ว่อยังร้าย
00:37:06ไม่ใช่ มังจีชวา
00:37:09ข้ามีได้อยากออกรบเลยพระเจ้าค่
00:37:19ะ
00:37:21เป็นความสัตว์
00:37:23แต่...
00:37:28ข้าอยากไปช่วยน้องชายพระเจ้าค
00:37:29่ะ
00:37:41แปล...
00:37:41ค่ะiors่ามัวสัตว์
00:37:43เป็นทัพหน้า
00:37:45คุมพระโพนสองมืน
00:37:46นำทัพออกไปก่อน
00:37:49ป๊ะเจาค่ะ
00:37:50ส่วนตัวค่าจะคุมทัพหลว
00:37:51ง
00:37:52ยกทัพตามไป
00:37:53ก็จะอังวะ
00:37:55จะแปร
00:37:57พยาทละ
00:37:58พยาแสนหลวง
00:38:00พยาพะสิ่ม
00:38:01ให้เป็นแม่ทัพ
00:38:03ภุมพล้ายพลเมืองตัวเอง
00:38:06ยกทรับตามไปสมทบให้พร้อม
00:38:08กัน
00:38:09รับด้วยข้า พระเจ้าข้า
00:38:12ในครานี้ ข้าขอแต่งตั้ง มังจ
00:38:16ีชวาแลพันเรศ
00:38:19ให้เป็นหัวหน้ากอง ภุมคนหนึ่ง
00:38:22ร้อย
00:38:23ร่วมไปกับทรับครานี้ด้วย
00:38:40หรอไป
00:38:43ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมให้ค่า
00:38:45ออกไป
00:38:46ก็ไปกราบทูนเชิญเสด็จพ่อ
00:38:47อยู่หัวของพวกเจ้า
00:38:49มาคุยกับค่าที่นี่
00:38:50ค่ามาแล้ว
00:38:55พี่สาของค่า
00:38:57เป็นถึงพระประรมเทวี
00:38:59เป็นสีแห่งพิสนุลกและอโ
00:39:01ยทยา
00:39:02ร่อยจิงกลาวเอออราวาดเยี่
00:39:04ยงนางกลางตลาด你
00:39:08ในเมื่อส่งจํากได้ว่าค่าเป
00:39:10็นใคร
00:39:11ยายกล้อกกับขังค่า
00:39:14แล้วทรงจับตัวค่ากับลูก
00:39:16มาเพื่อบ๋ยว Prayitha พ
00:39:17จะเป็นแจ้งนับยาดแล้วหรื
00:39:22อไหร่
00:39:24แต่เดิม พิสนุโลกับอโยทย
00:39:27า หาได้เกี่ยวข้องกันไหม
00:39:30เป็นเพราะพระพี่นาง ที่อภิเศค
00:39:32ไปดอก
00:39:34ข้าจึงได้ฝืมใจ นำว่าเป็
00:39:35นญาติ
00:39:38แต่หากสิ้นพระหมาธรรมลาชา
00:39:39แล้วไซ
00:39:41สายสัมพันนี้ก็ถือว่าเป็น
00:39:43อันหมดสิ้น
00:39:45พี่เจ้า จำคิดจะข้าพี่เขยของ
00:39:48ตัวเองกันนั้นหรือฮะ
00:39:52ถ้าจะเอาพิสนุโลกกลับคื
00:39:54นจากหงสาวดี
00:39:57หากพระหมาธรรมลาชา มิยินย
00:39:59อมแต่โดยดี ก็คงจะต้องเห็น
00:40:01ดีกัน
00:40:06ขน! อันเชิญเสด็จพระวิสุทธ
00:40:09กษัตรี ไปกลุ่มขังที่ตำหน
00:40:11ักใน
00:40:12แล้วก็อย่าให้เสด็จออกมาอีก
00:40:16ถ้ากรับพี่นางไม่เชื่อฟัง ก
00:40:18็ให้ลงทอดได้ตามสมควร
00:40:22รับพี่เจ้าค่ะ
00:40:30อันเธอ
00:41:03รอ ตรงนี้อีกจะได้
00:41:23ไม่ดีเธอร์ ท่านในกลองมังจ
00:41:25ีชวา
00:41:28เธอมาเลย พณะเลข ข้าหาเกรงท่าน
00:41:31ใหม่
00:41:54เจอพี่! เจอพี่!
00:41:58ไม่เป็นไร ข้าแค่เลย
00:42:08ข้าคิดว่าฟันโดยเจอพี่ส
00:42:09ะแล้ว
00:42:24ดาบนี้คมนะ
00:42:26คมกว่าดาบที่เราซ้อนหลายเท่
00:42:28า
00:42:30เมื่อครูหากท่านไม่ยังมือ
00:42:32มันคงได้กินเลือกข้าเป็นแ
00:42:33น่
00:42:35อย่ากลัวไปเลยเจอพี่
00:42:37อมดาบของข้า
00:42:39จะกินแต่เลือกสะตรูเท่านั้น
00:42:41นั่น
00:42:59เหนือผ้านี้ดูมีราคา
00:43:02ไม่ใช่ของชาวบ้าน
00:43:06แต่ไม่ใช่ของพวกหลอบ
00:43:10เป็นของผู้ใด
00:43:18จะพี่กลับไปที่ค่ายก่อนเธอ
00:43:20ไปบอกให้เราเตรียมตัวไว้
00:43:22เมื่อพี่!
00:43:24ตั้งนี้
00:43:25ไม่นายเยอะ
00:43:25เยอะ
00:43:34พี่เฟ้น
00:43:43เฮ้...
00:44:19เจ้าเจ้าเจ้า
00:44:48พ่อ
00:44:48พ่อไม่คิดว่าจะได้เจอเจ้าจ
00:45:08ีดนี้
00:45:11เกิดเหตุอันใดขึ้น
00:45:12พ่อจุกมาอยู่นี่ได้เหร Pale
00:45:15พ่อออกจากระย就ธียา พล้ามาห
00:45:18ินส่งคุณมาลอบฏา
00:45:21มันใช้ทนุอากฮาพิจ แล้วก็
00:45:23รอดมาได้
00:45:25พ่ออาการทู้เราจังค่อยเดินทาง
00:45:26มันลู่ ถึงกำแพ้ใกล้วันน
00:45:29ี้เอง
00:45:32มียน่าเรา พเจ้า nhาทรงสาพา
00:45:35ข้าพ่อไม่ตาย
00:45:36ผมกลัวพ่อจะแก้แขน
00:45:39ถึงได้จับแม่กับเจ้าขาว
00:45:40เป็นตัวประกัน
00:45:42จะว่ากับอะไรนะ
00:45:44แม่กับน้องอยู่ที่อโยทยา
00:45:46ลูกก็ลังจะไปช่วย
00:45:53ขอพระราชธาน พระราชาญนิยา
00:45:54ตพระเจ้าค่ะ
00:45:55มีอันได้
00:45:58จับได้อีกคนหนึ่งแล้ว พระเจ้
00:46:00าค่ะ
00:46:02บอกให้...
00:46:03ปล่อยกล้อย
00:46:12เจ้าพี่
00:46:13ไปแล้ว
00:46:15ปล่อย
00:46:18เจ้าพี่
00:46:20ข้าบอกให้เจ้าพี่กลับไปหรอ
00:46:22ที่ใคร
00:46:22เจ้าพี่ตามข้ามันทำไม
00:46:25เห็นเจ้าไปนาน ข้าเป็นหัวก็
00:46:27เลยตามมา
00:46:35นี่มังจีชวา โอรสของพระมาก
00:46:38อุปราชา มังไทยสิ่งจะพ่
00:46:39อ
00:46:44พระเจ้า หงสาววัดดี ให้เรายบ
00:46:46ทัพพิบุกอโยทยา
00:46:48เรากำลังจะไปช่วยแม่กันจ้ะ
00:47:09ค่ายินดีนะ ที่ท่านบลอดภัย
00:47:12เชื่อนประทัพ
00:47:15เป็นพระการุณาพระเจ้าค่ะ
00:47:22ค่ะคิดแล้วไม่มีผิด พระมห
00:47:29ินต้องชวยโอกาสรอบลงพระชน
00:47:31พระองค์
00:47:34เราจึงต้องลงโทษให้หลับกำ
00:47:38พระมหาธรรมราชา มาพบค่าท
00:47:41ี่นี่กับพอหมอนแล้ว
00:47:43ท่านจงไปดระดงทัพอิสโลกข
00:47:45องท่าน
00:47:46มาร่วมกับทัพของพระมหาอุ
00:47:47ปราชา มังชัยสิ่ง
00:47:49เข้าติยโยทยาทางขือหน้าท
00:47:51ี่ตะวันออก
00:47:52พระเจ้าค่ะ มังจีชวากับพน
00:47:57เรศ
00:47:58ให้ไปสมท้มกับทัพหน้า
00:48:01ส่วนทัพเหมือนอื่นกว่าให้
00:48:03ร้อมกระนาบกันข้างมาทั้งส
00:48:04ี่ชิด
00:48:06บุกตีเอาวะยุทยามาให้จงได
00:48:07้
00:48:08พระเจ้าค่ะ
00:48:15ท่านจริง
00:48:16ท่านจริง
00:48:42ท่านจริง
00:48:43ท่านจริง
00:48:44จริง
00:48:46ท่านจริง
00:49:08เยี่ยม!
00:49:39เฮ้าซ่อมาเมื่อไป
00:49:43เฮ้าซ่อมูล
00:49:48เฮ้า ฝารซะ
00:49:48เฮ้า ฝารซะ
00:49:49เฮ้า ฝารซะ
00:50:06เนี่ย!
00:50:11สอบคุณ อีก!
00:50:30ขอบคุณภาพ
00:51:05ขอบคุณสุดท้าย ขอบคุณสุ
00:51:06ดท้าย
00:51:59312 ขอบคุณสุดท้าย
00:52:11ขอเดช้า คราวนี้พระเจ้าบุเลง
00:52:14นองนำทัพหลวงมาเอง
00:52:16และมีกำลังส่วนทบมาจากหั
00:52:17วเมืองน้อยใหญ่
00:52:19แล้วมโยทยาเอาไว้ทุกด้าน
00:52:21หากแต่ชายภูมิของเราแข็งเกล่
00:52:23น ยังรับมือได้อยู่
00:52:25เกินแต่ว่า อันใด
00:52:28ทัพหน้า ที่พระมหารธมราชา ก
00:52:30ับพระมหารอุปราชาหงสวดี
00:52:33มัญชาการร่วมกัน
00:52:35รุปคือใกล้กำแพงเมืองเข้
00:52:37ามาทุกทีแล้วพวกเจ้าขา
00:52:38ฟังจากินไว้สัว!
00:52:39ยายให้มันเข้ามาได้!
00:52:41แต่ว่า พร้ำหาธรรมราชาแล
00:52:43ะพันเรธนั้น
00:52:45พลักกันออกรบทั้งกลางวัน
00:52:46กังคืนไม่มีพัก
00:52:48ด้วยจะเข้ามาชิงองค์บักกัน
00:52:49ให้โจงได้
00:52:51กรมเห็นว่า
00:52:53เราพวนเชิญเสร็จพระวิสุดกษ
00:52:54ัตรี
00:52:55และพอเอกาทุสรดกลาบขึ้น
00:52:57ไปก่อน
00:52:58แล้วทุสักจัดทุเราลุ
00:53:00แล้วเราค่อยเจราจาขออย่าศึก
00:53:02ประมง
00:53:02ขอในช่าง หากทั้งสองพระองค์เข
00:53:07้าประชิตกองแพงเมืองได้
00:53:08เราจะทานเอาไว้ไม่ไหวนะพระเจ้า
00:53:10ข้า
00:53:22แม่จ้า แม่จ้า
00:53:37แม่จ้า พ่อกับพี่เนี่ยได้ใช
00:53:39้
00:53:40รู้เข้ามาใกล้กันแพงเหมือน
00:53:41แล้วจ้า
00:53:46ทำไมแล้วจ้า แม่จ้า
00:53:48แม่ไม่ดีใจเหรอจ้า
00:53:56แม่ไม่รู้จะคิดเช่นไร
00:54:04ทางนี้ก็น้องชายตัว
00:54:08ทางนั้นก็ผัวก็ลูก
00:54:14ภาคเปรียบดัง อโยทยาเป็น
00:54:18วันกึด
00:54:23พี่สนุรมเป็นดังเรือนตาย
00:54:31ไม่ว่าทางใดจะแพ้หรือฉัน
00:54:33ละ
00:54:38ก็ยากจะอินดี
00:54:42ถ้าหากอโยทยาแพ้จะเป็นเช่
00:54:45นไหนเหรอจ้า
00:54:47พระเจ้าบุรงหน่อ
00:54:50จะสำเร็จโทษพระเจ้านะคุณเจ้
00:54:52า
00:54:55แล้วส่งผู้อื่น
00:54:58มาปกครองอโยทยาแทน
00:55:07แล้วหากอโยทยาชนะเรา
00:55:13องค์สาวดีจะยกรับกลับไป
00:55:18แล้วปล่อยให้ผิดสนุรค
00:55:21ขึ้นต่ออโยทยาดังเกิน
00:55:29แพ้เจ้า
00:55:33อยากจะสุนเสีย
00:55:38ทําพอและพี่ชาย
00:55:44ด้วยทั้งส่งผู้
00:55:47จะสู้จังตัวตาย
00:55:57แล้วที่แม่มาสวดบน
00:56:00แม่ขอพอให้ใครเลยจ้า
00:56:06แม่ขอพอให้ประ
00:56:10แม่ของบ้านมือ
00:56:13หากบ้านมืองจะรอนในมือผู้ใด
00:56:18ก็ขอให้ชัยชำนัก
00:56:23มาสู่คู่นั้นเธอ
00:56:25ที่ล่า
00:56:27เตรีย์
00:56:27ในที่มัน
00:56:30แม่ขอพลีบ
00:57:19กระมอง เค้าพ่อๆ องค์ที่วังจ
00:57:21ับต่อมองห้องอัน
00:57:21ตอนส่วงประยาว
00:57:24เจ้ามาได้แล้วว่าเจ้าค่ะ
00:57:26โห ตัวโตดีหรือเกิน พยารำ
00:57:31เจ้าตรงนี้สนจริงๆ แถมเดื
00:57:33อยาวสะด้วย
00:57:41พยารำ
00:57:43พยารำยังพับดีต่อพนหาธ
00:57:48รรมราชาพี่หวย
00:57:49ตำลังกันเถอะ
00:57:50พี่หันที่ทุกวันนี้ พวกช่วยพ
00:57:51ันภรรมรรมรมรรมไหรอ
00:57:51ทุกวันคน บาททุกวันที่นี่
00:57:53ฆ่าหาปล่อย
00:57:56อันทุกวันที่นี่ข surveys
00:57:56اءอันทุกวัน อ่าจริงๆ แข
00:58:02็งขัดนวย
00:58:03เกิดขัดนับศรรมมาศรรมชา
00:58:18พ
00:58:21เจ้า!
00:58:48ขอบคุณสุดท้าย ขอบคุณสุ
00:58:53ดท้าย
00:58:55มัน!
00:58:56มัน!
00:59:04มัน!
00:59:24มัน!
00:59:26มัน!
00:59:29มัน!
00:59:41มัน!
00:59:59เยี่ยมเยี่ยมเยี่ยม
01:00:30พ่อครูสอนเรา
01:00:33ยังไปเชิญหน้ากับสับตู
01:00:36ให้แนวแน่ อย่าวั่นไว
01:00:41เจ้ากับมันจะค่าเขาอยู่ทะแท
01:00:42้
01:00:44เห็นใดจึงอย่างมือ
01:00:50ค่ารู้จักเขา
01:00:53ตอนที่ค่าเด็กๆ
01:00:56ให้อย่ารามใจเรียบค่ามาก
01:01:03แต่บัตินี้เจ้ากับเขาอยู่คนละ
01:01:05ค่า
01:01:07เขาเป็นสตูของเจ้า
01:01:12และก่อน
01:01:15ค่าคิดว่าสงคลาม
01:01:17เคยการค่าคนที่เราไม่รู้จัก
01:01:20ค่าคนที่ไม่ใช่ทวกเรา
01:01:25แต่ในสงคลามจริงๆ
01:01:28ต่อให้เป็นเพื่อน
01:01:29เป็นพี่น้อง
01:01:31เป็นคนที่เคยรู้จักกันดีมาก
01:01:32แค่ไหน
01:01:35หากยืนอยู่คนละค่า
01:01:36ก็ต้องค่ากันให้ได้
01:01:39นาเรศ
01:01:42เราสองคนโตด้วยกันมา
01:01:47ค่ารักเจ้าวันน้องชายของค่า
01:01:52ค่าก็เห็นเจ้าพี่
01:01:54เป็นเหมือนพี่ชายของค่า
01:01:58เราสองคน
01:02:01จะอยู่ข้างเดียวกันตลอดไป
01:02:04ใช่หรือไม่
01:02:06หากทั้งอยู่ข้างค่า
01:02:10ค่าก็จะอยู่ข้างทั้ง
01:02:11คือเป็นสัปจะวาจ้า
01:02:29ที่เป็นสันจากว่าจ้า
01:02:52สวัสดีมาก
01:02:56สวัสดีที่สวัสดี
01:03:24ที่สวัสดีที่สวัสดีที่สว
01:03:33ัสดีที่อย่างกัน
Comments