- 2 days ago
The hunt intensifies on Cine.Universe!
In Episode 2, the tension between the two former brothers-in-arms reaches a new level. As the "Hunter" closes in on the "Outlaw's" hideout in the outskirts of Bangkok, he discovers that the betrayal from years ago might not be as simple as it seemed. A mysterious third party is pulling the strings, and someone high up in the force wants them both dead.
Caught between a past they can't forget and a future they can't escape, they are forced into a temporary and deadly alliance during a high-octane chase. But can you ever truly trust the person who once broke your heart and your honor?
Episode Highlights:
The Secret File: A discovery that challenges everything the Hunter knew.
The Motorbike Chase: High-speed action through the narrow alleys of the city.
The Warehouse Standoff: A moment of shared vulnerability before the guns are drawn again.
Cast: Leading Thai Action Stars.
Genre: Thai Drama, Action, Thriller.
Resolution: 1080p Full HD | English Subtitles.
The past is a ghost that never stops hunting you. Subscribe to Cine.Universe for the next heart-pounding episode!
In Episode 2, the tension between the two former brothers-in-arms reaches a new level. As the "Hunter" closes in on the "Outlaw's" hideout in the outskirts of Bangkok, he discovers that the betrayal from years ago might not be as simple as it seemed. A mysterious third party is pulling the strings, and someone high up in the force wants them both dead.
Caught between a past they can't forget and a future they can't escape, they are forced into a temporary and deadly alliance during a high-octane chase. But can you ever truly trust the person who once broke your heart and your honor?
Episode Highlights:
The Secret File: A discovery that challenges everything the Hunter knew.
The Motorbike Chase: High-speed action through the narrow alleys of the city.
The Warehouse Standoff: A moment of shared vulnerability before the guns are drawn again.
Cast: Leading Thai Action Stars.
Genre: Thai Drama, Action, Thriller.
Resolution: 1080p Full HD | English Subtitles.
The past is a ghost that never stops hunting you. Subscribe to Cine.Universe for the next heart-pounding episode!
Category
📺
TVTranscript
00:05วันสุข ขึ้น 6 คำ เดือน 12 มาเส่
00:09งสบ
00:11หลังจากมีชัยเหนืออโยทย
00:12า สมเด็จพระเจ้าหงสาวดีบุ
00:15เรงน้อง
00:16ให้ทำการปราบด่าพิเศษพ่อข
00:18้า ขึ้นเป็นสมเด็จพระมหาธ
00:21รรมราชาที่ราชเจ้า
00:23เสวรราชสมบักพระนครสีอโย
00:25ทยา
00:38สมบักพระนาม สมเด็จพระสันเพ
00:41ชร วงกุระสุรยโยดม
00:44ปรมหาธรรมราชาที่ราช ปร
00:47าเมศ ปวเรธธรรมิกราช เดโชช
00:51ัย
00:52ทรมเทพาดิเทพนรุปดิน ภูม
00:56ินธรรรเทพ สมมุติราช ปรม
00:59มบอพิศ
01:00ปรมบอพิศ ปราชเจ้า
01:04เอเชิญเสด็จพระมหินธรรรที่
01:07ราช ออมด้วยเซนาอำมารถ และส
01:10นมกลมในทั้งหลายไปอย่างหงส
01:13าวดี
01:13อร์ดิเซอ esté玉ี่
01:45นับจากวันนั้น ชีวิตของค่า
01:48ก็มีเป็นดังเดินอีกต่อไป
02:18ให้อีกต่อไป
02:20เยี่ยมเยี่ยม
02:22คิดดูใน assurance
02:27ก็มีเป็นเป็นแสดงนี้
02:35ที่สุดที่สุดท้าย
03:05ที่สุดท้าย
03:07ค่ะไม่เข้าใจ
03:13ครั้งเราได้เมืองอังวะ เมืองแปล
03:15พระองค์ Florian ของเราไปปกครอง
03:18แต่ครานี้แยปไม่ส่งค์ harangal
03:23ต่างภาวต่างพานน์จะปกครองก็
03:25ได้เยี่ยงไหร่
03:27รังแต่จะเป็นเหตุให้ก่อการคบ
03:28ด
03:32พระมหาธ 1988 น้ำสอบแล้ว
03:36ด้วยเคยประทัพย์อยู่อายอธยา
03:37เมื่อครั้งพายดินพระชัยราชา
03:41ตื่นลึกนาบางทั้งฝ่ายหน้าฝ
03:43่ายใน ก็ทรงศาพดี
03:46แต่อายอธยาเป็นเมืองฉันเอง ข
03:49้าวประสมบูรณ์ การค้ามมั่ง
03:51ขั้น ใช้ภูมิดีมีเปรียบ
03:54บัดนี้พระองค์ส่งยกให้พระม
03:56หาธรราชาปกครองเป็นใหญ่ ค่
03:59ายหวัดใจนะ
04:02ดันไหนแต่ไรมา ผู้ที่ได้นั่งบั
04:05นลังอายอธยา มีหรือเคยอ่
04:07อนน้อมยอมลงให้แก่พูดได้
04:17เงินร้อยชั่ง ทองสิบสามชั่ง ข
04:21อมอมให้ท่าน นำไปบุรณะประต
04:25ิศังขนวัดว่าอาราม แลบ้านเม
04:28ืองที่เสือหายด้วยสึกสงครับ
04:31ให้กลักมันดีในเดียว
04:36เป็นภักกรุณาพระเจ้าค่ะ
04:40สิ่งที่เราให้ เทียบไม่ได้กับ
04:43สิ่งที่เราจะขอ
04:47ทรงประสงค์สิ่งใดหรือพ
04:49ระเจ้าค่ะ
04:57ทองคําหงแสวดี แรกทองคํา
05:01มโยทยา
05:07เราขอพระสุภัณฑ์กรยา ถ้าท
05:10ิดาของท่าน มาเป็นมเหสีแห่ง
05:14เรา
05:28ถ้าเราขัดขึ้น ไม่ยอมถว่าย
05:30พระเบนางแล้วพระเจ้าค่ะ
05:34การถว่ายเชื้อพระวงศตรี เข้
05:36าเป็นมเหสี
05:38เพื่อสัมพันต์อันดีระหว่
05:39าง 2 เมือง
05:42ก็เป็นทํานียวที่ทํากันมั
05:43ชานาด
05:44แต่ก็มีใช่ถว่ายให้คนแตกโกร
05:46า пс่เยี่ยงหนี้
05:49จะเป็นผู้ใด ลูกก็ไม่ยินดี
05:51เพคะ
05:53ลูกพ่อ หามีผู้ได้ยินดีใน
05:57การนี้มั้ย
05:58แต่การที่พัจาบูเร coil นองขอเจ้
06:00าไปเป็นมเหสี
06:01ที่นั้นถือเป็นการแสดงไม่ก
06:04รี
06:06หากยอมรับ
06:09อโยทยากับพงสวัสดี
06:11ก็จับเป็นสุวนปัตรพีเดี
06:12ยวกันสึกไป
06:15แต่หากไม่ยอมรับ
06:18ก็เท่ากับหลูพระเกติยศ
06:24นั้นหมายถึง
06:27สงคราม
06:33ลูกจะไปทุนขอพระเจ้าบูเรงน
06:34้อง
06:35ว่าอย่าพาพพี่นางไป
06:37พาองค์จะต้องฟังลูกเป็นหน้
06:38า
06:39เจ้ารำ
06:42เจ้ารำ
06:57ข้ามาเข้าเฝ้าพระเจ้าของสวั
06:58สดีบูเรงน้อง
07:00มีการสำคัญจะกลาบทุน
07:06จะไปเบ็ดคูนันใด
07:08เรื่ององศุมพันกระยาหาใช้กอง
07:09กันของเจ้า
07:11ยายจะมีใช้
07:13พานาเล่เป็นน้องของค่า
07:15ทุกของเขาก็เหมือนทุกของค่า
07:18อีกทั้งเสด็จปู
07:19ยังทรงหวังจะผูมิดกับท
07:20างอโยทยา
07:21ถ้าสงรู้ว่าทางนั้นไม่เต็ม
07:22ใจ
07:23ก็คงไม่สงหาขานะ
07:24เสด็จปูของเจ้าสงทราบดีว
07:26่าทางนั้นไม่เต็มใจ
07:41ที่สงขอพัสสุพันกระยา
07:43ก็เพียงเพื่อยอย่างพระไทยพระม
07:46หาธรรมราชา
07:47ว่ายังจงรักพักตีอยู่หรื
07:49อไม่
07:51คุณคุณคุณคุ้ำไวน
07:52แต่เราพรührร่วมรอบเครียงบาก
07:53เครียงเลย
07:54ร่วมเป็นร่วมไปกันมา
07:58วันแง่ใช่
08:01อโยทยายังเป็นนิด
08:03แต่วันข้างหน้า
08:04หากเขียมแข็งขึ้นมา
08:06ก็เปลี่ยนเป็นสรรูได้
08:08ที่เหตุนี้
08:10เสด็จปูของเจ้าเจ้าจะขอพระส
08:12ุพันกระยา
08:12มาเป็นมแศริ
08:14ไปพันทัพอยู่ที่องก tongue
08:15Eigดี
08:16เพียงเพื่อเป็นตัวบักกันเท
08:18่านั้น
08:21ตัวบักกัน เจ้าอย่าเหลือน
08:25เพลานี้ เช้าอโยทยาและพิสุน
08:28ุโลก
08:30ไม่ว่าเจ้าหรือใคร
08:32ร้วนแต่เป็นเฉลยของโฮสาหว
08:33ดีทั้งสิ้น
08:35แล้วเจ้าจะห่วงใหญ่ความรู้ส
08:37ึกของให้พวกเฉลยประใหญ่
08:38มังใจชะวา
08:49เจ้าเจ้า
08:50เจ้าเจ้า
09:17เจ้าเจ้า
09:17แบบเบมนเช่า
09:19ปล่อย
09:23สักปล่อย
09:24อยู่ที่เถอะ
09:50เฮ้ย!
09:53เอ็งอ่ะ เอ็งอ่ะ ไปจับกระจุ
09:57ม
09:58คนที่เหลือ ไปจับน้ำที่ล้ำท
10:00าน ตามค่ะพ่อ
10:04เอามา
10:14อายนิ
10:23อีก
10:34ถ้าอนุชาเสด็จมาเฝ้าไหมคะ
10:41ออกไปก่อน
10:49พ่อฟีน่าง อดทนไหนนะ อีกไม่
10:53กี่เพลาะก็ถึงหงสาวก็ดีแล
10:55้ว
11:02ท่างโน้น
11:06ฝ่ายในนะ มีผู้ใดกันบ้าง
11:14ท่าเจาบุเรงนอง มีพระมผธีล
11:17อง Thom
11:17แต่ทั้งพระนางอดุรศี มหราล
11:19าฏเทวี พระ memo
11:2132 ั่วและพระนางราศเทวี พระม мужส
11:23ี รอง
11:23แต่ tombอย่างThey asking the king
11:26доступffeยงพระนางจันทาเทวี พระมเอ
11:29สี
11:29รอง อีกพระเทศика
11:33และพระ Sultan Rig
11:34Run
11:34ร้อยอีกหลายที่พอ หรวนเป็น
11:37พธิดาษและพนัศดาษของพวกเจ
11:38้าประเทศสลาด
11:39แล้วผู้ใดมีอำนาจสูงสุด
11:47หามีไม่ พระเจ้าบุเรงน้องทรง
11:50ยกย่องภาครามเหสียิ่งนัก
11:53ด้วยทรงเป็นพระพินางขององค์
11:54ตะเบงชเวตี ยามทรงพระชนชีบ
11:57อยู่
11:58ก็ให้ประทับบนบรรังใต้ส
11:59เวดาชัดเทียบเท่าองค์ตะสั
12:01ตว์
12:02ครั้นสิ้นพระชนไป แต่ไม่ได้ยก
12:04ย่องภูดายขึ้นใหม่เลย
12:06อย่างนั้นก็ดี
12:12ที่ถาม ไม่คิดอ่านจะทำการได้
12:18พี่ยังไม่รู้ ก็ค่อยๆดูไป
12:26แต่พี่ไม่อยากเป็นตัวประกันไป
12:28จนวังตาย
12:39สวัสดี
12:53ที่เธอร์
12:56เฮ้ 싶은альноеไฟ่
13:01โห๊ย!
13:03ทำไปได้กัน
13:04ยิงคิดไหม
13:05โอ้โอắn โอ๊ย ตรงใส่ขาหั
13:08กษักแสกICOเมลา
13:08ตรงนี้ท่าน ตรงนี้
13:12เอา
13:13นี่ Dame?
13:17นี่แอร์ท่าน
13:29เจ้าเข skipped one
13:30เจ้าเข болhot
13:30เธอย!
13:30เธอน่า!
13:31เธอนอย!
13:32เธอกันอยู่!
13:32ระวัง!
13:33เธอjänไม่ เธอหรือไปงาน!
13:41เธอ caneฐานนาหน้า歩กัน!
13:43เธอแยงนี้ไป!
13:45เธอเอ็ดไป lugares
13:56เกิดości อย่างนั้น
13:58ไป!
13:58เกิด!
14:01เกิด!
14:05มันจะ อย่างนั้น
14:12เกิด!
14:13เกิด!
14:14อ่าว
14:17เฉลยนี้
14:19เฉลยด้วยเฉลยนี้
14:23เฉลย
14:24เฉลยนี้พระเจ้าค่ะ
14:25มันดีไปอย่างนุน
14:28ตามไป
14:30เฉลยนี้
14:33ไปทุกเรา
14:33สุดไปทุกคน
14:36เกื้ยเห็นอันใด
14:38มีคนหนีเพคะ
14:39พวกภาพากำลังตามจับเพคะ
14:50เจ้า
14:51สภาพี่
14:53ภาฐานเร็จ ทางนี้
14:56เจ้า หยุด
14:58เจ้า หยุด
15:02หยุด
15:09ภาฐานเร็จจ้า
15:10ส่งพันไม่ตามด้วยพระเจ้าค่
15:11า
15:21มึงทำมันได้
15:24พวกมันคิดหนี
15:26พวกค่าจึงเข้าจับพูดพระเจ
15:27้าค่า
15:27จับกูมันได้ มึงค่าก็รอบ
15:28กู
15:31แต่ ชัยเลยพวกนี้มัน
15:32เป็นช่างฝีมือเอง
15:35นี่พระบัญชาให้นำตัว
15:36กับไปรับราชการที่ห่องสาว
15:38ดี
15:40พวกเจ้าทําบาทเจ็บล้มตายเช
15:42่นนี้
15:44มีกว่าความผิดหรือไร
15:45พวกชัยเลยขัดขึ้น
15:47ไม่ยอมให้จับกุมแต่โดยดี
15:48เป็นเหตุให้ค่าได้
15:50ตามยุธุวิไน ค่าชัยเลยที่ห
15:52ลบนี้
15:53หาเป็นความผิดไหมปะเจ้าค่
15:54ะ
16:06พันไหร่
16:47ไปกัน
16:48ถ้าไม่ใช่เฉลือ
16:50ค่าบอกว่าใช่ก็ใช่เฉลือ
16:53ถ้าไม่ใช่เฉลือ
16:53สอบมันไค่
16:55อาวิทย์
17:08ถ้าจะโทษใครสักคนก็โทษค้
17:25าเธอ
17:36ข้าผิดเองที่ห้ามพวกวันไม่
17:38ทัน
17:41เจ้าพี่ไม่ผิด ไม่มีผู้ได้ผิ
17:44ด
17:46ตามก่อนฉันเลยหนีใกล้ข้าได้
17:53เจ้ารู้เช่นนั้น แล้วยังโกดด้
17:56วยเหตุได้
17:59ข้ากลอดที่คนในโยทยาต้องมา
18:03เป็นเฉลยของสงสาวดี
18:07แต่มาคิดจิดด้วย ข้ากับไอ้
18:10พวกนั้นก็ไม่ได้ต่างกัน
18:13เร็วไหล
18:16ข้าได้ยินดีพ่อเธอพูด
18:19ข้ากับพี่นา ก็เป็นข้าตัว
18:21ประกัศ
18:27เจ้าอยากไปฟัง
18:29เสด็จปูสมโพทเจ้ามาก เจ้าเ
18:30องก็รู้
18:31ปลอดการรอบของค่าดอก
18:32ปลอดก็คือปลอด จะปลอดหร
18:34ือเห็นใดก็ช่าง
18:39เอาเช่นนี้ หากกับไปถึงโภงสา
18:43วดี
18:43ข้าจากเพชทุนเสด็จปู ให้มี
18:45พระราชององการออกไป
18:46ใครบางอาจเรียกเจ้าก็ฉะเลย ให้
18:49ลงอายาตัดลิ้นมัน
18:50บังตีจะว่าปั่งค่ะ
18:51เพราะนั้น หงสาวดี
18:58ทั้งนี้อโยทยา
19:01หากเจ้าพี่ว่าค่ามิดใช่เฉย
19:04วันพรุ่งค่าจะไม่กลับของ
19:05สาวดี
19:05แต่จะพาวให้น่ากับอโยทยา
19:07ได้หรือไม่
19:08ผ่านของเจ้าพี่
19:18จะค่าค่าเหมือนที่มันค่าฉ
19:20ะเลยในวันนี้หรือไม่
19:29เฮ้า
19:57ก็ไม่ได้อยากไปเมืองขึ้นโฮงส
19:59าวดี
20:01หากแต่พระเจ้าบุเรงนอมีกำล
20:02ังมาก เรามีกำลังน้อย
20:05มีอาจต่อกรด้วยได้
20:08บัดนี้ แม้นะเร็จจะเติบใหญ่
20:11แต่ที่ผ่านมา อายุทยาเสียแม่
20:13ทับนายกองไปเป็นนั้นมาก
20:19หากทําสงข้ามกับโฮงสาวด
20:20ีเพลานี้ ก็ไม่อาจเอาใช้
20:28บ้างที
20:30การที่เจ้าทั้งสอง ไปอยู่ใกล้ช
20:34ิดพระเจ้าบุเรงนอม ก็อาจเป
20:37็นเรื่องดี
20:52สุพันกระยะ
20:57ต้องฝากเนื้อฝากตัว
21:02ทําให้เป็นที่ไว้วางพระไทย
21:19และคอยสะดับฟังข่าวสารการ
21:22ภายไหน
21:25แล้วนำความออกมา
21:34เรายินดีที่พระสุพันกระยะเส
21:37ด็จมากของสาวดี
21:40ขอจงพรำนับให้สำลาดใจ
21:43เมื่อหัวหลวงได้เลิกอันดี
21:45แล้ว
21:46เราจะเร่งทําพิธี
21:48แต่งตั้งพระองค์ให้เป็นมเหรส
21:50ีแห่งเรา
21:52อโยทยาแลหงสาวดี
21:55จากได้เป็นสุวรรณปัตภภีเด
21:56ียวกันสื่บไป
22:01เป็นพระการุณาพี่คะ
22:10หมอมฉันขอทวายความจงรักพ
22:12ักดี
22:13แค่พระบาท
22:16หมอมฉันพลัดบ้านพลัดเมือง
22:18มาเพียงลำพัง
22:19นับแต่นี้ไป
22:20ก็ขอฝากตัวใต้รมพระบารมี
22:27ตราบชีวิตจะหาไม่เพคะ
22:30อย่ากกลัวไปเลย
22:34นับแต่นี้
22:36ขอให้คิดว่าผมสาวดีคือบ
22:39้าน
22:40สิ่งได้จากทําให้เกษตรสํา
22:42ลานขอให้บอก
22:44เราจะจัดให้
22:46จะได้อนาทอนร้อนใจ
22:49เป็นพระการุณาเพคะ
22:52แค่ค่ะ
22:53ขอบคุณนี้
22:53แค่มาตกลัว
23:00จริงเกษตรพลัด
23:01ขอบคุณศพรัด
23:06ขอบคุณภาพ
23:09ขอบคุณภาพ
23:25อยู่นี่เนี่ยเอง
23:29ข้าไปหาเจ้าที่ตำหนักแต่ไม่
23:30เจอ
23:32ข้ามาพ่อเมือง
23:35ไปรบเจ้าหลายเดือน
23:36พ่อเมืองโตขึ้นขออยู่
23:42นี่ เจ้ารู้ไหม
23:45ว่าเสด็จปูทรงมีพระบัญช
23:46า
23:47ปูกตำหนักแบบอโยทยาให้พ
23:48ระพี่นางเชียวหน้า
23:51รู้แล้ว
24:03นี่ ข้าทุนถามเสด็จปูแล้วนะ
24:07ทรงรับสั่งว่ามีได้เห็นพระ
24:09พี่นางไปเชลยหรือตัวประกัน
24:10แต่อย่างใด
24:11พ่อข้าพูดไปเองครั้งนั้น
24:15ทรงมุ่งหมาย ผูกความสัมพั
24:17นให้เราเป็นบ้านพี่เมืองน้องกั
24:19นโดยแท้
24:20ที่ปลุกตำหนักใหม่ให้
24:21ก็หวังให้พระพี่นางพอพระไท
24:23ย
24:24มีใครทําก็เฉลยยย่างนี้บ้าง
24:25เหล่า
24:26ตัวร่างปลุกตำลัง
24:39สวัสดี
25:11แกลังพร้อม
25:28ต้องจัยหน่อย
26:04ต้องจัย
26:06ตัวเอง
26:10ตัวเอง
26:13ตัวเอง
26:26มึง!
26:34มึง!
26:34มึง! บังอาจ!
26:35เฮ้ย!
26:39เสร็จพ่อ
26:41มันแค่เสียบ
26:42ค่ามีเป็นไร
26:44มันเป็นเรื่องมึงเอง
26:46พันั้นให้ไม่ได้ตั้งใจ
26:59ทุกคนต้องฟัง
27:03มันจีชวาจจะเป็นพระมหาอุ
27:05ปราชาองค์ต่อไปของหงสาวด
27:07ี
27:10มันผู้ได้ทำให้ลูกกูเลือดต
27:12กยางออก
27:13กูจะลงโทษสถานนะ
27:15มีหมดเว้นผ่อนผ่านดังสิ่ง
27:17จำไว้!
27:24เว้นทราชาะ
27:26เยี่ยวกัน
27:30สุดที่คอยบอก
27:34จำลังกัน
27:34สุดทนาด
27:34สุดท้าง
27:35สุดท้าง
27:43จะพระมหาอุต
27:43พระมหาอุต
27:43พระมหาอุต
28:12จากนี้ไป ข้าคงต้องระวังหน้า
28:16ของเจ้าแล้วสินะ
28:19ข้าไม่เคยคิดทำลายทั้ง
28:24เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่หรื
28:25อไหม
28:29วันข้างหน้า ท่านจะเป็นพระมาะ
28:33อุปราชาแห่งหงสาวดี
28:39ส่วนข้า คือฉันเลยจากอิวท
28:43ยา เราจะเป็นพี่น้องกันในเยี่ย
28:46งไหร่
28:49เจ้า จึงต้องเป็นสตูกับพี่
28:52กันนั้นเดี๋ยว
28:55แค่แค่อยากเป็นไทย
29:03หากแต่วันข้างหน้า อโยทยาเล
29:07ิกสวามีพักหน่อของสาวดีแล
29:08้วไซท์
29:10เทลานั้น เจ้าพี่ยังจะมีแก่ใ
29:14จนับข้าเป็นน้องอยู่ด้วย
29:23ปากเจราจาเช่นนี้ ใจคงคิดแข
29:26็งข้อกับเรา
29:27ลูกเสือลูกตะเค อย่าทรงปล
29:29่อยเอาไว้เลยพระเจ้าค่ะ
29:32เหลวไหล ช้างชนะง่า มาชนะศึก
29:37ย่อมต้องเคยพระยดมาแล้วทั้ง
29:38สิ้น
29:41ภามัวแตกรัวคนเก่งคนก้า วั
29:44นข้าหน้าหรือจะมีคนดีไว้
29:45ใช้งาน
29:48เมื่อมังจีสวาขึ้นเป็นใหญ
29:50่ เศ้มต้องมีผลผู้ใจ
29:54เช็ดเช่น พระเจ้าเตราเท่งชเวต
29:56ี้เคยมีค่ะ
29:58จะสงเตรียบพระณераเตศ กับพ่อ
30:00พ่ออง Learning
30:00ที่อย่างไร แม่ค่ะคือพระพี่น
30:03างขององค์เท่งชเวตี้
30:05ท่านกับพระเจ้านา เป็นพี่เคยน
30:08้องเบียกัน
30:09แต่พระณאเรศหาได้เป็นนั้นแดก
30:10ับเราไหม
30:14นักรบเยี่ยงพันละเลส
30:17หนึ่งในหมื่นคนก็หาไม่ได้
30:20หากไม่เอาไว้ใช้งาน
30:22ก็ให้เสร็จได้ฝีมือนะ
30:25เอาเถอะ
30:28เรื่องนี้ไว้เป็นธุรักของเราเ
30:29อง
30:41ก็ต้องก็ปีว่า
30:44พันตาดติดเว้า
30:45อยกставดีที่หวัด
30:47พันตาดติดเวมือ
30:53จะเป็นในประที่และ
30:55เย็กเลาสตรับ
30:55สำเริ่มก็ปีว่า
30:56ไปพี่นติดเย็ก
30:58ค้ะที่หวัด
31:24ขอบคุณน้ำ
31:43นาเรศ
31:45พระพินางทรงให้หาค่า ไม่แจ
31:47้งว่ามีเหตุอันใด
31:58วันก่อน พระเจ้าบูรงน้องเสด
32:02็จมา
32:05รังวานของเจ้า
32:11ขอพระทัยเพคะ
32:16รายรามแบบอโยทยา
32:19แตกต่างจากแบบผมสวดี
32:23ดูแปลกตา
32:24อโยทยาก็คืออโยทยา
32:34จะให้เหมือนผมสวดีคงไม่ได้เดี
32:36๋ยวเพคะ
32:40แต่สิ่งจะต่างกัน
32:43ก็อยู่ด้วยกันได้
32:45หากคนอโยทยาทุกคน
32:48มีถือเขาถือเรา
32:51มุ่งเอาแต่แสดงฝีมือตน
32:53ทำได้ความดีความชอบดังเช่น
32:56เจ้า
32:57ค่าก็จะยินดี
32:59และหยกย่องให้เสมอด้วยชาวข
33:02องสวดี
33:04ไม่ได้เดี๋ยวฉันใดเลย
33:13จงบอกแกพันเรศด้วย
33:23รับสั่งเช่นนี้
33:25ทรับถังหงสวดีไม่ไว้ใจ
33:27เหล่ะ
33:28มีหน้าหรอ
33:31อันใดหรือ
33:33มังไชχ์สิง
33:34สั่งมีให้ค่าซอมดาบกับม
33:36ังจีชว่าแล้ว
33:38ค่าจะให้ค่าเรียนทวนมังจ
33:45ี buys
33:48แต่ไม่ได้
33:51เสด็จปูไม่สอนให้ผู้ได้นอกจาก
33:53ทายาท
33:53แย่จึงเกรีดคานไม่คิดใส่
33:56ใจ
34:01ค่ามีได้เกรดคราด
34:03แต่ค่ามัยสันทัด
34:05หากทำได้ไม่ดี
34:07จะเสื่อมเสียมาถึงเสด็จปู
34:08รู้อย่างนั้นแล้ว
34:12เจ้าก็ต้องตั้งใจ
34:14อันเพลงทัวนั้น เป็นวิชาส
34:17ำหรับจอมทัพ
34:19เมื่อก่อนไม่ได้สอนให้เจ้าเพราะ
34:20ยังไม่ถึงเวลา
34:22แต่บัตรนี้ถึงเวลาแล้ว
34:25เจ้าต้องเก่งกว่าพ่านเรธ
34:27เพราะหาคิดแข็งข้อขึ้น
34:28มาวัดใด
34:29เจ้าจะต้องเป็นฝ่ายมีชัย
34:32หงสาวดีจากต้องมิภายให้แก
34:34่อโยทยา
34:41เพลงทวนของพัเจ้าบุเรงน้อง
34:44ร้ายกับถึงเพลงนั้นจริงเห
34:45รอ?
34:47พ่อเคยเล่วว่า
34:49พัเจ้าบุเรงน้องเอาชนะได้ตั้
34:50ง 10ถิต
34:51ก็เป็นเพลงทวลนี่
34:54สิ่งด้ายนัก
34:55ที่ Dedication
34:56หนักทิค่าไม่เคยได้เห็นกับ
34:56ตา
35:01ถ้าเป็นเช่นนั้น
35:04มังจีชวาก็จะได้เปรียบเจ้า
35:06สินะ
35:17จับมิมีผู้ใดอีกแล้วหรื
35:18อ
35:20ที่มีฝีมือทัดเทียมพระเจ้
35:21าบุเรงนอง
35:26ที่ค่าเคยได้ยินคนเล้าข่างก
35:28ันมา
35:29มีเพียงพูดเดียว
35:31ที่ประเจ้าบุเรงนองยอมรับน
35:33ับถือ
35:34ว่าเป็นผู้มีฝีมือ
35:38พูดได้กัน
35:46พลัมหาเทนทันช่อง
35:50เป็นชาวมอนแต่เดิน
35:52สมัยเป็นคลาวาดนั้นถูกเก
35:54นให้ไปรับ
36:03ถูกเกลงหล
36:51เมื่อมีให้จับดาบอีก
36:55วิชาเพลงดาบได้ยี่ย่งไร
36:58เป็นที่น่าเสียดายนะ
37:00วิชาเพลงดาบสองมืออันเป็
37:02นหนึ่งในผู้กราม
37:03จึงไม่ได้ถ่ายทอดให้ใคร
37:06และไม่มีผู้ใดได้เห็นเพลงดา
37:07บนั้นอีกเลย
37:26ที่เกดีว่า ถูกก็ออกดาบนั้
37:28น
37:32เกดนคือในเพลงดาบสในช่ว
37:35งสำหรับ
37:36อยู่ลงพรุ่มสิ
37:38แล้วบนี้ให้ขอบคุณสิ
37:43สิ่งสำหรับย้า
37:44ม่าเป็นสุดที่นี่ก็ออกมาเชื่
37:49อเป็นที่น่า
38:08ข้าขอบูชาด้วยเสร็จกล้า
38:09วเจ้าค่ะ
38:11โยมไม่ใช่คนผู้กลาง และไม่ใช่คน
38:19สามอัน
38:21อุศาห์ทำเช่นนี้ มีแจ้งว่า
38:24ตรงการสิ่งใด
38:30อ้าหมาที่นี่ ด้วยหวังในคว
38:33ามเมตตาจากพระคุณเจ้าค่ะ
38:38ถ้าเคยได้ยินว่า เมื่อครั้งท
38:41ี่พระคุณเจ้ายังมีได้เข้าส
38:43ู่สมนเพศนั้น
38:45มีเพลงดาบรามัน อันนับว่า
38:48เป็นที่หนึ่งในผู้กลาม
38:52ผู้ที่เคยจับดาบข้าสัตว์
38:53ตัดชีวิตนั้นได้ตายไปแล้ว
38:57บัตรนี้อัตมาได้เกิดใหม่ใต
38:59้ร่วมกาสวพัส
39:01จดจำเรื่องราวแต่หลังหาล่
39:03ายใหม่
39:05หากโยมมาเพราะวังในเพลงดา
39:07บนั้น
39:09ก็จงกลับไปซะเทิด
39:11พ่อค่าเป็นคนพิศนุโลก แม
39:13่ค่าเป็นคนอโยเทยา
39:16ทางพ่อ ทางแม่ต่างเสียงบ้าน
39:18เสียงมือให้กับพวกพระมาก
39:25ถ้ากับน้องก็ถูกพวกเขากว่า
39:27ต้อนมา
39:29ต้องก้มหน้าก้มตาอยู่ยิ่งเฉ
39:31ลยร้ายร้ายศักษี
39:34สงครับ มันก็มีแพ้มีชนั
39:37ด
39:38ก็เป็นธรราโลก
39:43แล้วคนแพ้
39:46จัดน้องแพ้ตลอดไปหรือเจ้
39:47าค่ะ
39:57ถ้าค่ามีฝีมือเช็กเช่นพระ
39:59คุณเจ้า
40:01ค่าจะไม่ยอมก้มหัวให้กับ
40:02พวกพระมาก
40:04แล้วลบมาอยู่ในวัตรพีนเช่นน
40:05ี้
40:06เช้าปากล่านะ
40:17เรื่องของทางโลก อัตมารไม่ยุ่
40:19งเกี่ยวแล้ว
40:20โยมกลับไปเสร็จ
40:22จะเริ่งพอ
40:58เชิญ
41:07เช่น!
41:17เช่น!
41:17เช่น!
41:21เช่น!
41:22เช่น!
41:23เช่น!
41:25เช่น!
41:27นี่มึงเป็นใคร?
41:29มันให้บันภาคบันเจ้า
41:30ไม่กลัวตกนารกหรือ?
41:33ถ้าอยู่ได้เพลงดาบของพับคุ
41:34ณเจ้า ต่อให้ต้องตกนลกก็ห
41:37ากลัวไหม
41:58ข้าชื่อนเรธ พี่ข้าชื่อสุภ
42:00ัณฑ์กระยะ พอข้าชื่อพระหมา
42:03ธรรราชา เจ้าอยู่หัวแห่งอ
42:05โยทยา
42:07ข้า ข้า กับพี่ข้า จะหารสู้ ไม
42:11่ยอมอยู่ใต้อนาศกองหงสาวว
42:13ดี ขอพระคุณเจ้าโปรดแม่ต
42:15า
42:23เรื่องของพวกเจ้าชาวอโยทยา แล
42:25้วมันเกียวอะไรกับชาวมอนเยี่
42:26ยงข้า
42:30ชาวมอนพ้ายสึก เสียเมืองหงส
42:33าววดีให้แก่พระมาก
42:35ใจของชาวมอนยอมมีแต่ความค
42:37ับแค้น
42:40ใจของคนอโยทยาก็มีต่างกัน
42:45เมื่อเป็นเช่นงั้น ใหญ่จึงมี
42:48ร่วมมือกันแล้วเจ้าค่ะ
42:53หากวันใดพวกข้าเป็นไทย ไม่
42:56ขึ้นตอบพระเจ้าบุเรกน่องแล
42:57้วไซ
42:59ข้า จะนับว่าชาวมอนคึ่งน
43:01ิด มิว่าจะทำการใด
43:05ข้า และก่องทัพอโยทยา จะช่
43:08วยเหลือพวกท่านเช่นกัน
43:10เย็นรับทำไม
44:08ข้าข้า!
44:10สุดที่ที่นี่ วันนี้ Boss
44:52เผ็ดสินตรงนี้
45:12ดาบมอนนั้นคม
45:14เล็กเนียว บางเบา
45:16จุดเดียนของดาบมอน
45:18อยู่ที่สองมือที่หมุนวนเป็นจ
45:19ักผัน
45:21เป็นกราะป้องกันตัว
45:24ไม่ว่าจะเป็นดาบ
45:26พอก
45:27ท่วน
45:29หรือว่าลูกธนู
45:32ก็มีอาจเข้าถึงตัวได้
45:48ท่วนเป็นอาวุธของคุณศึก
45:50แม่จะยาว บางคับยาก
45:53แต่หากฝึกใช้ให้คร่องแกลวแล้
45:55ว
45:56จะได้เปรียบยามจงตีค่าศึก
45:59ท่วนเรียบเดียว
46:00อาจค่าสตรูได้นับร้อย
46:10แต่อาจค้ามสตรวน
46:12ก็อาจริง
46:22อัจริง
46:38เจ้า
46:39ตาย וה่าคุณเตลียนมาดูรึก
46:44หรือออกไปที่สุด
47:21เป็นอะไรบ้างพระเจ้าค่ะ
47:24ยังต้องฝืนมาก
47:30เออ
47:32ข้านะเร็จแล้ว
47:34ข้าไม่เห็นไหร่เวลาแล้ว
47:36เป็นฉันไหร่บ้าง
47:39сพระเจ้าค่ะ
47:39พนเรดไม่ได้ลงส้rixดับหลายเว
47:41ลาแล้ว
47:41พระเจ้าค่ะ
47:43แค่คนเฝ้าmutดู
47:44มันแจ้งว่างพนเรดออกนอกวาง
47:46ทุกวัน
47:47แน่ LE Может รอบ้างทุกวัน
47:47ออกแต่เช้า
47:49กลับเอาอย่าม 잡รบ
47:51ไม่แจ้งว่า Hej Collect now
47:52ที่ใด
47:52hipsなんだ n simplemente
47:55seemed 0
48:00ลองแต่ётก Gui vorherแล้ว
48:03พนเรดys spade
48:05พน
48:31พันเเลษเสด็จมาที่นี่หรือไม
48:32่ใช่
48:34ใช่จ้ะ
48:35แล้วส่งไปที่ใด
48:39นูนเข้าป่าไปกับพ่อเมืองน
48:41ูน
48:44ย่ำเย็นนูนแหละถึงจะกลั
48:45บ
48:46แน่ใจหรือ
48:47แน่ใจสิพ่อนุม
48:51ข้าไม่ผุดหมดหรอก
49:02แล้วมันเชื่อพ่อเองหรือมั
49:03ย
49:04เชื่อเจ้าค่ะ
49:07แต่เพราะค่าให้มาเตือนว่าให้
49:09ระวังพระองค์ไว้
49:10เพลานี้เริ่มมีคนสงสัยแล้ว
49:12ถ้าจะระวัง
49:14เองก็ด้วย
49:17ม่อมฉันลบออกมาก่อน
49:18ไม่มีใครเห็นเพคะ
49:19ไม่ต้องกลัว
49:23เราก็ส่งคิดหาทางนี้ที่ร้าย
49:25ไว้ให้ดีเถิด
49:27การที่พระองค์
49:29ทรงมาเรียนเพลงดาบมอนแบบต
49:30มานี้
49:32หากร่วงรู้ถึงว่าเจ้าบุเร
49:33งนองแล้วใส
49:35เราสองคน
49:36จักเป็นภัยถึงแก่กชีวิ
49:38ต
49:38ไว้
49:48คุณเป็นประเจ้า
49:53เข้า ไป
49:53ไป
49:54ไป
50:03ดี
50:06แต่ต้องรู้จักพริกแฮงให้เง
50:08ิน
50:08ไม่อยู่เร็ว
50:12พระมาณเดินขันช่อง
50:42พระคุณเจ้า
50:49เป็นผู้ได้กัน
50:58กลิ่นน้ำปรุงเจ้าพี่มังจ
51:00ีชั่ว
51:02เป็นที่รู้กันว่าหอมวิเศษ
51:03มากกับผู้ได้
51:10ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว
51:13ก็เชิญเสด็จออกมาจะเป็นไร
51:38ก็ต่อไป ทร้องกัน
51:40ทรุกกัน ดินๆ
51:48เมื่อเชินๆ
51:57ความแล้ว นานมีของทรับ
52:08อุธธธิ์เตอร์ สวัสดี
52:43ขอบคุณที่นี่ จัดกลับ
Comments