- 1 day ago
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:38ไป เข้าไป ไป
00:49อย่าทำอีกเลย สองสารอีกเธอ
00:54อย่าบังครับค่าเช่นนี้ มันไม
00:56่ยุติทำกับแม่ลิ้นจี
00:58ไอ้หุย มึงเคยเห็นกูพูดอะไร
01:02และมีทำบ้าง
01:05ข้านำหนังสื่อบัญชีให้ท่าน
01:07ไปแล้ว ท่านบอกจะปล่อยทุกคนไปอ
01:09ิสระ
01:10ท่านมันไม่มีสัตว์จักษ์
01:15แม่มีต้องหวง ถ้าแม่มาลี่
01:18ทำตามที่คล้าสังคานี้
01:21ทุกคนก็จะปลอดภัยดี
01:24อย่านะอามาลี่ ไม่อยากทำ
01:26ไอ้โหย มึงเคยอยากนึกว่ามึ
01:30งจะรอด
01:31ถ้ามึงแพล่งพลายเรื่องพ่อ
01:35ของมันเมื่อดอ่ะ
01:37กูก็จะไม่เอามึงไว้
01:43แล้วถ้าแม่มาลี่ทำมิสสำเร็
01:45จ
01:46เอาชีวิตมันให้กูไม่ได้
01:50หลานนี้ละก็
01:52หัวมึง
01:56พูดเรื่องอันใด ค่ามีเข้าใจ
02:01มึงไม่ต้องเข้าใจหรอก
02:04แค่ไอ้หุยกับแม่มาลี่เข้
02:06าใจพ่อ
02:11ไอ้เข็ม ขอรับ
02:25แม่มาลี่
02:26ระหว่างคนที่ใช้เงินซื้อแม่
02:29มาลี่ไป
02:31กับคนที่ดูแล
02:33อุ้มชูแม่มาลี่มา
02:36แม่คิดว่าคนจะตอบแทนผู้ใ
02:38ด
02:44ทำตามที่ค่าสั่งเธอ
02:46แล้วจะไม่มีหัวที่สองที่สอง
02:50หัวให้เฮ้
03:25คืนนี้คือองการสุดท้าย
03:27มึงต้องข้าหลงดิ
03:29มิเช่นนั้นเช้าวันพรุ่ง
03:31ท่านเจาคุณจะสั่งให้เผาลงรั
03:33บชำเรา
03:35ข้าอายหุ้ยกับเพื่อนมึงเท่
03:38าหมด
03:40ข้าเป็นเพียงหญิง
03:42จะสู้ชายนักลบเช่นหลงอินได
03:43้เช่นไร
03:45หลงอินมันกำลังเจ็บนัก
03:48มีแต่มึงคนเดียวเท่านั้นอะไรที่
03:49จะทำได้
03:51เพราะมันรัก
03:53และไว้ใจมึงมากที่สุด
03:58มันต้องตาย
03:59เพราะความรัก
04:01และความรุ่มหลงในตัวมึง
04:08มึงไม่มีทางเลือก
04:10มึงต้องไปข้าคนที่รักมึง
04:12สะเดี๋ยวนี้
04:27อะไรกัน
04:29นั่นรัก
04:58เฮ้!
04:59เฮ้!
05:03ไอ้!
05:11เฮ้!
05:12เฮ้.
05:14เฮ้!
05:15เฮ้!
05:18เฮ้.
05:22ไม่...
05:23ไม่...
05:39แม่มาลี
05:42อย่าได้จริงทำยิ่งนี้ไหม
05:48แม่อยากได้ชีวิตข้างนั้นหร
05:50ือ
05:54หากแม่อยากได้
05:56แม่กว่าข้าข้าเสีย
06:11หากอีกกันสารบาญชีปืนไฟ
06:13ที่แม่ขโมยข้าไป
06:17มันยังไม่สาแก่ใจแม่
06:20อยากได้ชีวิตข้าด้วยแม่ก็
06:21เอาไป
06:29เธอแม่อยากให้อิสา
06:32ข้าเขาจะปล่อยแม่ไป
06:38ข้าจะคิดเดี๋ยวว่า
06:43เรามีเคยรักกัน
06:45ข้ามีมีทางเลือก
07:01มันแม่จงบอกค่า
07:04ว่าใคร
07:05ใครสั่งให้แม่ทำ
07:12มันหลวง
07:17ไม่มีทางเลือก
07:52ใครสั่งให้ครเตอร์
08:00ปล่อยมีทางเลือก
08:20แม่งอลี
08:22หากแม่ข้าข้าได้
08:25แม่จะข้าข้าหรือไม่
08:34ท่านเป็นผู้พาข้าออกจากโรง
08:35ชำเรา
08:37ให้อิสระแก่ข้า
08:41ข้าช่างไม่รู้จักตอบแทนท
08:43่านแม่เพียงนิด
08:45ข้ามันช่างอากตันอยู่แท้
08:48ข้ารู้ว่าแม่ถูกบังครับ
08:53ข้าลำบักใจนัก
09:04ข้ามผู้หนึ่งไม่ตาย
09:06อีกผู้หนึ่งก็ตาย
09:13ความจริงค่าควรจะตายเองเสี
09:14ยด้วยซ้ำ
09:19แม่มารี
09:23แม่จำคำค่าไว้หน้า
09:28ว่าแม่ชีวิตค่า
09:30ค่าก็ให้แม่ได้
09:35ท่านอย่าพูดเช่นนี้
09:39แต่หากว่ามันมีผู้ใดคิดทำร
09:41้ายแม่
09:44ข้าหายอมมันได้ไหม
09:50ท่านรู้หรือไม่
09:52ว่าเหตุใดข้ายังตายไม่ได้
09:58ข้าอยากอยู่
10:00เพราะพี่สุกว่าแม่ค่า
10:03ถูกใสายหลาย
10:06แม่ค่าคือผู้วัติสุด
10:15บอกข้าได้หรือไหม
10:17ข้าอยากรู้นะ
10:20ว่าผู้หญิงที่ข้ามอบชีวิ
10:21ต
10:23มอบหงใจให้
10:25คือผู้ได้
10:26ความจริงแล้วเราเคยพบกันมั
10:42นตั้งแต่ค่าอย่างเด็ก
10:44ชีวิตค่าประสบชัตกรรมท
10:46ี่ข้าดไม่ถึง
10:47แม่โดนใสายหลายว่าครบชูท
10:49ั้งที่ไม่ได้กระทำ
10:51ท่านเป็นผู้ช่วยชีวิตค่า
10:53จากการโดนไอชดรอบค่า
10:56ค่าเป็นเจ้าของพงแป้งที่ท
10:59่านเก็บไว้มาตลอดนับสิบป
11:01ี
11:04ค่าต้องตกเป็นทาศของเจ้าค
11:05ุณแสน
11:06เติดตัวในโรงรัพย์ชำเร profes
11:10ชวงดีที่ได้รับความเม้ดตา
11:12จากในโรงจินห เห็ยเว�만
11:13และพี่ พี่ ข้าจึงรอชีวิตมา
11:16ได้
11:17ชีวิตในโรงรัพย์ชำเรา
11:20โหดร้ายกับหญิงทุกคน
11:22ข้าเกิบจะสูญเซียภรมจันธ
11:24์ก็หรายครั้ง
11:26จนมาพบกับแท่น
11:28เมื่อพบท่าน ชีวิตค่าเหมือน
11:30มีแสงสว่างจุดขึ้นในหั
11:32วใจที่มืดวิต
11:34ท่านเป็นชายที่ดี เกินกว่าห
11:36ญิงในโรงรับชำเราจะฝันถึ
11:37ง
11:40งามทั้งความคิด งามทั้งจิตใ
11:42จ ค่ามีเสียใจเลยที่พบกับท่
11:45าน
11:47ชีวิตต่อจากนี้ของค่า โชค
11:51ดีแล้วที่มีท่านคอยสนับสน
11:53ุดและส่งเสริม
11:54ค่าจะไม่มีวันลืมบุญคนครั้
11:56งนี้เลย
12:02แม่มารี โชคจะตาขีดให้ค่า
12:08ได้พบกับแม่แล้ว
12:11ค่าจะไม่ยอมให้แม่จากค่าไป
12:13ที่ใดอีก
12:16เราจะอยู่ด้วยกันเช่นนี้ตลอดไปนะ
12:17แม่
12:21แต่ท่านอย่าเพิ่งอึงไปนะ ค่าย
12:24ังหาหลักฐานที่มาตัวผู้ที่
12:25สายลายแม่ค่ามีได้
12:28ค่ามีอึงไปดอก ค่ารักแม่นะ
12:34อยู่กับฉัน
12:41ยังคงเก็บรับไว้ในดวงใ
12:45จ
12:46ก่อนห้องที่เธอปากไว้ยังไม่
12:51เคยเจอ
12:53ยังจำดี ๆ จังแม่เจอผ่านเว
12:58ลา
12:59ยังคงเธอรอให้เธอ
13:02หวนคำบับมา
13:06ความรักที่มีของเนื้อกว่
13:09าการเวลา
13:12ไม่เคยรับเหลือเหลือสายของร
13:16ุ่นจำพลา
13:19เธอนังยังคงเธอนังยังรั
13:23กที่ฉันยังดู
13:25ยังปกอวนเป็นหอมได้
13:28เคยเหลือหลัก หายไป
13:37ถ้าคิดปอด ข้าควนไป
13:41แม่จะไปที่ได้หรือ
13:44ช่วนเจ้าคุณแสน
13:49หากค่ายังถูกปันน้ำว่าเป็
13:51นหญิงจักโรงชำเรา
13:53หากแม่ค่ายังถูกปันน้ำว่
13:55าเป็นหญิงมีชู้
13:58หากเจ้าคุณพ่อของคุณหลวง
13:59ยังถูกปันน้ำว่าเป็นขี้ย
14:00า
14:04เราจะหาความสุขกัน
14:06โดยไม่นิดถึงว่าผู้อื่นจะ
14:08มองพ่อแม่ของเรา
14:09ว่าเป็นคนเช่นใดก็ได้เช่นน
14:11ั้นหรือ
14:14ค่ะกำลังหาทางแก้ไขอยู่
14:17จำเป็นด้วยหรือแม่
14:19ที่ตัวแม่เองต้องไปถึงชวน
14:20เจ้าคุณแสน
14:22ค่ะจะจบเรื่องนี้ทุกอย่างเอง
14:27ค่ะรู้แต่ว่าต้องเริ่มต้น
14:28ที่นั่น
14:33แม่มารี
14:36เจ้าคุณแสนมันไม่ผู้มีประ
14:37มี
14:38ที่อยู่เหนือผู้คน
14:40ในยุธยาหนุนหลังมันอยู่
14:45แม่รู้หรือไม่มันอันตาล
14:46าย
15:05แม่รู้?
15:25อยากโดนตาลาย
15:25ใช่อันตาลาย
15:26ขาดคือเย็นเจ้า
15:26ที่นี่เจ้า ต้องอันต่อ
15:27ผู้อันของสาย
15:28ที่ต้องทำอันตาลาย
15:29อยู่แล้ว
15:31ก็คิดด้วย
15:31เจ้าคุณแบบนี้
15:33อยู่ได้ หรือไม่ อยู่ได้ ขอรับ
15:38ค่าจะมีแต่งงานกับคุณพี่ห
15:48ลวงดอกหนา
15:50คุณบุปหาพูดเช่นนี้ไม่ได้นะ
15:51ขอรับ
15:54เช่นใด เช่นใดค่าก็ต้องแต่ง
15:58เช่นใดค่าก็ต้องทำตามผู้อื่น
16:00เช่นใดค่าก็ต้องฝืนใจ
16:04เช่นใด พา
16:15เช่นใดค่าก็ไม่แต่งานกับคุ
16:16ณพี่หลวงหรอกนะ
16:19เพราะเพลานี้ ค่าเป็นลูกสาว
16:21เจ้าคุณพิพัสโกสา
16:23หาใช้ลูกสาวพลามนารมกรมก
16:25ารเมืองการไหม
16:37ดึกดื่นมืดข้ามป่านี้
16:39มาทำกระไรที่นี่
16:50มาหาผู้ชายถึงท้ายจวน มันม
16:53ีงามด่อ แม่มะไล
16:57ที่นี่ ไม่ใช่จวนของพระยาอภั
17:00ยมนตรีขี้ยาด่อ
17:04ข้าเป็นคนดูแลระเบียบที่นี่ จะ
17:07ต้องแค่งวดกวดขันกับไอ
17:09้อีทุกคน
17:11คุณภีภายควร เว้นคุณมาลายไ
17:13ว้หน่อยนะ
17:14เธอเป็นถึงลูกสาวเจ้าคุณ
17:15ผิพัสท่าน
17:16คงไม่ทำสิ้งใ crashingเสือมเสียเป็
17:18นแน่
17:19และกับผมเองก็เป็นถึงธนายหน
17:21้าหอของคุณหลวงอิน
17:23ผู้มันคู่หมายของคุณมาลาย
17:25คงไม่ทำสิ้งใดเสือมเสือนullaเก
17:27ียดให้นายตัวเองเช่นเดียวกั
17:29น
17:31เรื่องพันด์นี้จะไว้ใจใครได้
17:34มิว่าจะสูงจะต่ำ
17:36ก็พ้นเรื่องพันด์นี้ไปไม่ได้
17:38ดอก
17:40หากปล่อยปล่ะละเลย
17:43สักวัน
17:44มันอาจจะกินบนเรือน
17:46ขี้รถบนหลังคาได้
17:57หุ๊ย
17:58หุ๊ย
17:58หุ๊ย
18:01หุ๊ย
18:01หุ๊ย
18:02หุ๊ย
18:02หุ๊ย
18:05อันใดกันเจ้าค้าคุณหนูป
18:06ุผา
18:09ตอกลงจะชื่อปุผา
18:11หรือชื่อมาไลกันแน่
18:13เรียกเอาสักอย่าง
18:15อ๋อ
18:25หรือ
18:28ขอพ่อคุณสีพายนะเจ้าค่ะท
18:33ิตือน
18:35จำรู้ไว้ด้วยว่าที่นี่ใครเป
18:38็นใหญ่
18:40ถึงจะเป็นลูกเจ้าคุณพี่ หาก
18:42ทํica
18:43ถ้าก็มีเว้น
18:47ไป ไอ้ท่อง
18:49บุ่นบุกพาขึ้นชวนไปเถิด
18:56ขอละ
18:58หากไม่จำเป็นก็ไม่ต้องลงมา
19:01หนู ไปเถิดเจ้าค่ะ
19:16อยู่ที่นี่ต้องระวังให้มาก ๆ
19:20เองอยู่ที่นี่มานานเท่าใด
19:22ค่าแทบจะอยู่ที่นี่นั่นแต่เกิ
19:23ด
19:24ค่าเป็นหลานนมวน
19:26ชื่อขวัน
19:27เป็นท่าในเรือนเบี้ย
19:29ถ้าเจ้าคุณเขาเมตตา
19:31ให้รับใช้ดุธนายหน้าหรอ?
19:33เช่นค่ะ
19:37ดีว่าเจ้าคุณภายมนตรี
19:39เจ้าคุณพ่อของคุณหลวงค่
19:40า
19:41ส่งค่าไปฝึกธหารกับคุณห
19:42ลวง
19:43ค่าก็เลยได้เป็นหัวหน้าหมูกก
19:44องตะเวน
19:46ค่าชื่อเพิ่ม
19:47แต่อยู่ที่นี่
19:48ต้องระวังคุณสีภัย
19:50กับคนชื่อชนให้ดี
19:53ชด?
19:54อืม
19:56คนโปรดของคุณสีภัยเขา
19:59แต่ตอนนี้มันไม่อยู่
20:01ถ้าคงต้องขอ
20:02ให้เองเล่าเรื่องอะไรในจวนนี้ให้ค
20:04่าฝั่งบ้าง
20:11ชดเหรอ
20:13เป็นอะไรบ้างเจ้าคุณพี่
20:30ท่านบนว่าเวียนหัว
20:32เลยขอออกมานั่งรับลงมาข้างนอก
20:34แล้วก็อายันที่เห็นเขารับ
20:42คุณ
20:46อาจีตตรงมาให้หมดเจ้าค่ะ
20:54อันใดเจ้าคุณพี่
20:57เจ้าคุณพี่ต้องรีบกินญาแล
20:58้วนะเจ้าค่ะ
21:05จะตามค่าเข้ามาใหญ่
21:06คิดจะจับผิดค่าอย่างนั้นร
21:08ึ?
21:09หามีอันไหนให้ค้าต้องจับ
21:11ผิดหรือเจ้าขนาสีภัย
21:13ค้าเพียงค่าอยากจะช่วย ค้าน่
21:15าจะได้ช่วยผ่อนแรง
21:17ไม่ต้อง ค้าทำเองได้
21:34ไอ้ขวัน
21:38โจ้ anything
21:52ยามาแล้วเจ้าค่ะ
21:59กินยานะเจ้าค่ะ
22:25ตายแล้วเจ้าคุณพี่
22:27อาเชียนเป็นเลือดเชียว
22:35เองรู้เรื่องอันใด แล้วความมาให
22:38้หมด
22:40ท่านชาคุณพูดถึงเรื่องยาล
22:41ูกกร
22:43กับเรื่องแม่มารีกับมาทิตย
22:44์ชวน
22:46แม่มารียังไม่ตายจริงหรื
22:47อไม่
22:48จริงขอบรับ
22:55ยาลูกกรนั้น
22:56คุณหนูมารีนำมาให้ท่านชาคุ
22:58ณกินถอนพิตย์เขารับ
23:04แม่มารียังไม่ตาย
23:18แม่ใหญ่เจ้าค่ะ
23:21มารีคือผู้ได้หรือเจ้าค่ะ
23:24มารีคือพี่สาวของเจ้า
23:33ก่อนที่ลุงมั่นจะพาลูกไปอยู่
23:36ที่เหมือนการ
23:53แม่มารี
23:55ให้ค่าได้ทำอะไรเพื่อท่านบังเถิ
23:57ดนี่เป็นโอกาสดีที่เราจะได้รู้
24:01ความรับทั้งหมดของเจ้าอุนส
24:02าร
24:05โดยการที่ค่าต้องย้อมให้แ
24:06ม่
24:07เป็นใส่สุดนั้นดือ
24:10ค่าจะปวดว่าค่าค่าท่านไม
24:12่สำเร็จ
24:13เลยต้องหนีออกจากจวนนี้
24:15และในระหว่างนี้
24:17หากค่ามีข้อมูลของเจ้าคุณ
24:18แสน
24:20ค่าจะรีบแปลกรอบบอกท่านอ
24:21ันที
24:24ท่านจะได้เล่นงานคนช่วยอย่างเจ้
24:25าคุณแสนได้เร็วยึงขึ้น
24:33แต่ค่าเป็นหัวแม่
24:36ค่าจะไม่ทำอะไรที่เกินตัว
24:39หากเกิดอันตราย
24:41ค่าจะรีบหนีทันที
24:57แม่รู้ใช่หรือไม่
24:59ว่าค่าฝากหน่วงใจไว้ที่แ
25:01ม่แล้ว
25:01มีนัดภัย
25:03แม่นกรอบบคุณสามารถ
25:30อล้าคุณสามารถ
25:32อามาลี! อามาลี! อามาลี! อามาลี!
25:51กลับไปคุยกับที่หรวงชำห
25:53์เราก่อน
25:55มะคืนแม่มาลี
25:57รอบขึ้นไปค่าไอ้หรวงอิ
25:59นบนชวน
26:00แต่ถูกคุณหรวงจับได้โซก
26:01์ก่อน
26:02ก็เลยต้องกลับมาเพิ่งใบบุญ
26:04กcrew
26:05ค่าไม่มีทางเลือก
26:07ค่ายอมทำทุกอย่าง
26:10ขอค่าอยากทำอันไดในรวง
26:12พี่อิ่ม
26:13หลืมแม้แต่พี่ ๆ ค่าที่หรว
26:15งชำห์เรistic
26:17ยอมแม่กระทั่งจากข้าคุณห
26:19ลวงเชียวหรือ
26:23หังไม่ไว้ใจข้า
26:27ก็จัดการข้าเสีย
26:29ข้าอินดีรับโทษ
26:30ก็อะไร
26:35พายเองก็เอาเช่นนั้นก็เอา
26:40แต่ถ้าข้าจับได้
26:42ว่าเองมีสื่อกับข้าเมื่อใด
26:47เราสิ้นกัน
27:00พี่เพือก
27:01เจ้าค่ะ
27:02มึงพาแม่มารีไปที่ขอนอน
27:05แล้วก็หาเสื้อผ้ายมันใส่ด
27:06้วย
27:07เจ้าค่ะ
27:09และแม่มารี
27:11เอ็งอย่ามาเพ่นผ้านหน้าจวนนี้
27:12ล่ะ
27:14เพราะพ่อให้หลวงอิน
27:15มันให้คนมาตะเวนตรวจตา
27:17จากพี่รุษกูอยู่
27:19แต่ถ้าอยู่ในนี้
27:21มันไม่ก้าบุเข้ามาแน่
27:23อันนี้เจ้าค่ะ
27:28ไอ้หุย
27:30มึงไปด้วย
27:41อันนี้
27:46อันนี้
27:47อันนี้
28:00อันนี้
28:01อันนี้
28:01อันนี้ใต้ก่อน
28:06หือนี่มันโงดแท้
28:07ที่อื่นดีๆมีตังมากต่างมา
28:09ทำไมไม่ไป
28:10ทำไมต้องมันรนหาที่เหรอ
28:13ในลงก็เห็น
28:14ว่าเจ้าคุณแสนมันหดเข้าม
28:15เพียงใด
28:16มันเห็นคนไม่ใช่คน
28:18habil
28:19และทำไมไม่กลับไปที่จวรท่านพ
28:21่อหรือเหรอ
28:22หากค่าชิดแต่เอาตัวลอด ลื
28:24มบุญคุณคน
28:26ค่าก็เหมือนไม่ใช่คนเช่นกัน
28:30อ่ะมาลี
28:32ชีวิตเหลือ
28:34มีแต่สิ่งดี ๆ รออยู่นะ
28:36แต่โอ้วะ
28:38กับพวกผิงลงชำเรา
28:40มีแต่ตกต่ำลงไปเรื่อย ๆ
28:43เฮ้ย...มันไม่มีค่าที่เหลือ
28:45จะมาแรกหรอก
28:47ค่าตัดสินใจแล้ว
28:49หากค่าช่วยอันใดไม่ได้
28:52ค่าก็ขอแรกชีวิต
28:54ง่อเช่นนี้
28:55ว่าไม่มีสิ่งใดจะกลับหย
28:57ับเลยอีกแล้ว
28:58เฮ้ย...
29:07พี่พิม
29:11คุณบุภา
29:21พี่เพิ่มจะไปที่ได้หรือ
29:23จะไปหาคุณหลวงที่กลมตะเวน
29:26คุณบุภามีอันใดหรือ
29:28พี่เพิ่มรู้หรือไม่
29:30ว่าทีเจ้าคุณพ่อป่วยเช่นน
29:31ี้
29:31หาใช้เรื่องปกติวิสัยหน้า
29:55คงไม่รู้จะบอกเช่นใด
29:58คงต้องรอเวลา
30:00เป็นเช่นนั้น
30:05คุณบุภาต้องระวังตัวให้มา
30:07กๆนะขอละ
30:08แต่เราผมจะขอนำเรื่องนี้ไปปร po
30:37bé
30:39ขอบคุณครับ
31:07อย่าเพิ่งนำเรื่องนี้ไปคุยกั
31:08บผู้нитеดายนอกจนนะขอรับ
31:11คนที่คุณปุกผ่าต้องไว้ใจ
31:12มากที่สุด
31:13คือคุณยิ่งทับทิ้ fantastic
31:16แล้วกับขวันล่ะ
31:18ค่าเชื่อใจขวันได้หรือไม่
31:21มีต้องไว้ใจกับผมก็ได้ขอ
31:22รับ
31:23แต่กikerผมทำงานให้จะคุณท่านจวนน
31:25ี้ด้วยชีวิต
31:28และเวลานี้
31:30พี่มารีข introducingονortal representative
31:30ของค่าอยู่ที่ไหน
31:33กระผมก็มีรู้ได้...คุณŞูมมาล
31:36ีก็มีได้บอกเช่งกัน
31:43焚าหรูจักคนชื่อมาลีอยู่ผู้หน
31:45ึ่ง
31:47งั้นเลยขอรับ...อยู่ที่ได้ขอรั
31:50บ
31:50แต่แม่มาลีผู้นี้มาจากลงลับ
31:52ชำเราน่ะ
31:55งั้นนี้หน้าจะใช่...คุณหนูมาลีไม
31:57่ Company อยู่ที่ลงชำเราน่ะขอรับ
32:05อ้าว
32:11เพ่นหน้า
32:22เพ่นหน้าอะไรหรือเพคะ
32:24เร็วสุดแล้ว
32:26ถ้ามิใช่เพนหน้า ก็ต้องเพ่นน้
32:30วน
32:31ได้ ได้ ให้เพคะ
32:33อย่างไรเสียหม่อมฉันก็ต้อง
32:35ให้แต่งในเพนหน้านี้แหละเพคะ
32:38ลูกเรียนยามั้นให้ไปหลายครั้
32:39งเลยนะขอรับ ว่ารูกไม่แต่ง
32:42พ่ออิน แต่นี่ท่านจอประคู妨
32:45สมเด็ด ท่านประทานเรือค่ายเลยหน
32:48า
32:49สำ grass các ไม่แต่งได้เส้นใด
32:51นั่น...
32:53ลูกก็จะไปกลาบเจ้าปรคุณส
32:54มเดทคอรับ
32:55ว่ารูกจะมีแต่ง
32:56ทำ 잘�นี้แม่เสี่ยผู้ใหญ่นะ
32:59จะแมelles outlined you心 quer
33:29จริงๆลูกขอประทานโทษขอนะ
33:40อีนวนมันมาแจ้งว่าหลวง
33:41อิน ไปตามหายมาริที่ลงชำเราขอ
33:43รับ
33:45อยู่ได้เพียงไม่นานก็กลับ แต่
33:47ดูถ้าว่ามันจะอะไรอาวอนเมียม
33:49ันมากขอรับ
33:52ยิงผู้นี้มันใจเด็ด มันยอ
33:55มตายเพื่อผู้อื่น
33:58ถ้าหลวงอินมาเรารร์เหมือนธ
33:59์คู่ขอรับ
34:00ถ้าคậpอลกูมันจะเอาเหตุอะไร มา
34:02ค้นหาเมียมเหมือนที่ชวรกู
34:05มันอาจจะอ้างเหตุปืนไฟเพื่
34:07อมาคนที่นี้ที่ได้นะครับ
34:10hág มันเข้าไม่ได้รักเพื่อไม่
34:12ได้แล้ว aitอมันม because of
34:20ไม่ขบทง่ายๆ มันไม่กลาดเหร
34:22อ
34:24เชื่อกู
34:27แล้วเรื่องปืนไฟ
34:30ที่เก็บไว้ที่ป้อมล้างหัน
34:31ตาเราขอรับ
34:32ไม่อยากให้เป็นเช่นนี้น่านะขอร
34:34ับ
34:40กูจังรีบไปกลับทูนโกรมา
34:42มืน
34:42ว่าช่วงนี้น่าจะปลอดภัย
34:45ที่สุด
34:47ถ้าจะต้องเอาปืนไฟออกมาจากท
34:49ี่ซ้อน
34:51มึงไปเตรียมกันได้
34:53ขอรับ
35:04แม่มารีก็ลูกสาวอีกคนของ
35:05เจ้าคุณพี่พัศ
35:07พี่สาวของคุณบุผ่า
35:09มันอย่าอื่นไตซึ่ง
35:11ไอ้ชดเป็นคนในชวนของเจ้าค
35:14ุณพี่พาย
35:15มันเป็นคนค่ายิงคนนั้น
35:19เด็กคนนั้นที่กูช่วยไว้
35:21คือแม่มารี
35:24มันเป็นคนของคุณสีพาย
35:26แต่เพลานี้มันไม่อยู่เขาล่ะ
35:30ไอ้เพิ่ม
35:31มึงอยู่ที่จวนนั้น
35:32มึงอย่าหลับสนิตนะ
35:34มันจะกลับมาหามึงตอนไหนเขา
35:36ได้
35:38แต่ผมว่ามันคงกกดาษ
35:39เพราะคุณหลวงฟันมัน
35:43ความก็กระจางมากขึ้นแล้ว
35:46เดี๋ยวมึงไปกับกูไอ้เพิ่
35:47ม
35:48คุณหลวงจะไปเรือนเจ้าคุณพี่
35:49พัศหรือขอดอ้ะ
35:51กูจะไปจวนเจ้าคุณแสน
35:53อ่ะ
35:54เจ้าคุณยวมมารाทย้อมให้ก
35:55ูเรือฟื้นขดีของเจ้าคุณพ
35:56่อ
35:57กูต้องการไปสืบความกับพวกม
35:59ัน
35:59ในที่เกิดเหตุ
36:03คุณหลวงจะให้มันรู้เลยใช่หร
36:04ือไหม
36:06เพราะคุณหลวงจะแย่หลังแต
36:07่
36:10เอานะ
36:16ได้ยินว่ามึงจะไปที่ใด
36:18เพราะรู้
36:20กูตั้งใจจะไปจวนเจ้าคุณแส
36:22น
36:23ไอ้อิ่นior
36:24กูดูแลอยู่
36:28ไม่ได้มีการเคลื่อนไหวที่ผิด
36:29ปกติ
36:30形จะอย่างที่ Grow ขอบอกมึงถ้าเป็
36:33นอย่างที่มีอะไรที่ไม่ชอบมาพาคน
36:35กู 자연สิ
36:38แต่กูค่าดการว่าเพลานี้
36:42souls น่าจะกลวดขอดานกันอยู่
36:44ทั้งKEN ฮึงปกรอง
36:46ถ้า strokeเจ้elasกูลแ zijn
36:47มึงก็อยู่ที่นี่
36:50พวกจะไป
36:52ขอบคุณ
37:21ไอ้มิ่งมันบอกค่าว่าคุ
37:22ณหลวม
37:24จะมาสอบความค่ะ
37:26จะมาลือฟื้นคดี
37:28ท่านเจ้าคุณหภัยมวนตรี
37:29สูบฝินจนตาย
37:31ขึ้นมาพระจารย์
37:32ให้กระช่อนกลุงอีกครั้ง
37:34มีอับอายเช่นนั้นหรือ
37:39ความจริง
37:40ย่อมเป็นความจริงขอรับ
37:43การสืบคดีความคลาก่อน
37:47เร่งปิดคดีเร็วจนเกินไป
37:50ยังมีพรุษอีกมาก
37:52กระผมต้องขอประทานโทษที่ต้อง
37:54มาสอบความกับทางท่านเจ้าคุ
37:55ณใหม่
37:57เจ้าคุณยมราชม่อบไปรู้ยั
37:59กให้กระผม
38:00กับหมู่เพิ่ม
38:02มาสืบหามูลเหตุเพื่อรือคด
38:04ีรความกับทางท่านเจ้าคุณให
38:05ม่อีกครั้งขอรับ
38:21ทราบบัญดัยก็ว่ามา
38:22ในคืนเกิดเหตุ
38:28กี่คนเห็นว่า
38:30เจ้าพยาภัยมุนตรี
38:32มาพบกับท่านเจ้าคุณที่จวร
38:34นี้ใช่หรือไม่เครับ
38:38ใช่
38:38ไม่ใช่เรื่องลึกรับบัญดัย
38:41ปกติคุณนางหลายกลม
38:42ก็ไปมาหาสู่ค่าตลอด
38:45เพราะจวรค่ามีเคยปิดลัว
38:48จะมาเจรจาอันใดก็ได้
38:51จะเรื่องการค้า เรื่องส่วนตัว
38:54หรือเรื่องสนุก
38:55ข้ากยินดี
38:58ข้ามเป็นคนใจกว้าง
39:00มีหน้าที่แก็ประสีอาครส่
39:01งหลวง
39:03ผู้ใดก็อยากสถิตชิดเชื้อ
39:06เจ้าพยาภัยมุนตรี
39:09มาพบกับท่านเจ้าคุณด้วยเรื่
39:11องอันใด
39:15ถือว่านี้เป็นการสอบความ
39:17ข้าก็จะพูดตามจริง
39:22คือนั้นท่านเจ้าคุณภัยมนต
39:24รีก็นั่งอยู่
39:27ตรงที่คุณหลวงนั่งอยู่นั่น
39:29นายามที่เจ้าพยาภัยมนตรีส
39:35ิ้นหลวม
39:38มีใครเห็นหรือไหม
39:43จะไม่พูดได้เห็น
39:45ทุกคนก็นอนหลับหมดแล้ว
39:48เห็นอีกที
39:52ก็กลายเป็นสบแล้ว
40:06ท่านเจ้าคุณยืนยันว่าจิ
40:07นหลวงอยู่ด้วยใช่หรือไหม
40:12ใช่
40:14จินหลวงเป็นผู้ดูแลลงสำเร
40:16าให้ค่า
40:28คุณผมขอลา
40:49ในโรงรู้ความจริงใช่หรือ
40:50ไหม
40:51ว่าคือนั้นเกิดอันใดขึ้น
40:55นี่อย่ามายุมเรื่องนี้ได้หรือ
40:56ไหม
40:58ว่าว่า
40:59รื่นนี้ไปอยู่ที่อื่นเธอ
41:02นายโรงอย่าหาทางพูดนอกเรื่อง
41:06ค่าเสียใจมาก
41:08ที่คนนี้ค่านับถือ
41:10และรักเหมือนพ่อ
41:12จะกลายมาเป็นคนเช่นนี้
41:16รู้มือกับขาวค่าคน
41:19อำลี
41:20หรือไม่ควรรู้เรื่องนี้
41:22หรือกลับไปหาพ่อแม่หรื
41:24อดีกว่า
41:26นายโรงเป็นคนค่า
41:29จะคุณพ่อของคุณลวงใช่รือ
41:30ไหม
41:38อำลี
41:43ต่อไปนี้
41:46ข้ากลับในโรง
41:48คงต้องอยู่กันคนละฟัง
42:01คุณพ่อของคุณ
42:16เจ้าค่ะ
42:26เองจักทำอะไร
42:27ข้าจะเข้าไปดูแล้วเจ้าคุณพ
42:29่อเจ้าค่ะ
42:30มีต้อง
42:32ข้าทำเอง
42:34ทำไมหรือเจ้าค่ะ
42:35ลูกดูแลพ่อไม่ได้หรือเจ้า
42:36ค่ะ
42:39เรื่องของนาย
42:40บาวยะส่อ
42:43กูขอบอกให้รู้
42:45ห้ามผู้ใด
42:46ยุ่งกับการดูแลท่านเจ้าคุ
42:48ณ
42:48โดยดักขาด
42:50ยามใดที่คุณพี่ทับทิมมีอย
42:52ู่
42:53หน้าที่นี้
42:54กูเป็นผู้ดูแล
42:56คุณหนูบุพาเป็นลูกของท่าน
42:58เจ้าคุณ
42:59ยอมอยากดูแลพ่อดีวตัวเองนะ
43:00เจ้าค่ะ
43:03เออินี่
43:04เพราะครูสีไทยพ่ออยู่นี่ไง
43:05มึงจะเถียงก็อะไร
43:07พวกไม่ได้เถียง
43:09กูอยากบอก
43:10มึงอย่าตีความผิดไป
43:13หรือในใจมึงมีเรื่องสกปร
43:14ก
43:15หือม...
43:16ปากดีนะน้ำมึง
43:18ห้ะ
43:19งอก
43:20ใช่ปะ
43:21ก็งอกสองคำก็งอก
43:24น้ำมึงนะเมอบ
43:25โอ้ย
43:26ปะ
43:28น้ายให้ท้ายป่าวเจ้าค่ะ
43:45พี่ทับทิม
43:46ให้ท้ายช่างใด
43:47เราตกลงกันแล้วนะ
43:49ว่ายามใดที่คุณพี่ทับทิมม
43:51ีอยู่
43:52มีว่าจะไปวัด
43:54หรือเข้าเฟ้าาท้าวรจั荧ห
43:55์ที่วังหลง
43:57ผู้ที่ดูแลเจ้าคุณพี่
43:58ต้องเป็นอํานาติของอีชฉัน
44:01ก็ใช่อยู่
44:02แต่มิฟังกัน
44:04ยังให้ท้ายเงา
44:06จะให้เงามาขึ้นเสียงใส่อีช
44:07ฉัน
44:07อยู่ได้เช่นใด
44:09เรื่องการมายุมหัวกันหน้าหอ
44:11หนัง litheticallyสือเจ้าคุณพี่เช่นนี้
44:13ข้าลับไม่ได้
44:15ไอ้คว Lao
44:17ขอครับ
44:17เออมันไปลงหวาย เขาละยก
44:21แล้วลงให้มันดังๆ
44:23ดังให้ค่าข้างบนนี้ได้ยินด
44:25้วย
44:25รอต
44:28ภication
44:29ช่วยของโดยيتัวครา
44:32ภication
44:33ขายจุ้ม
44:56แม่มาลี
44:58ท่านเจ้าคุณ
44:59เข้ามาทำอันไหน
45:01แม่มาลีก็รู้
45:03เมื่อค่าที่ได้เจอกันครั้งแรก
45:07ที่ค่าได้เปิดพระมาจรรย์แม
45:09่
45:10ค่าเนี่ย
45:11หลงไหลแม่แค่ไหน
45:14ไปเรียวก็ค่ะ
45:17เมื่อเรียก
45:18แม่ค่านี้แม่มาลีจะผ่านให้
45:20ลวงอินมาแล้ว
45:22ค่าก็มีถือ
45:23ขอค่าได้ทบถวนความหลัง
45:26กับแม่มาลีหน่อยนะ
45:51ขอค่านี้เดี๋ยวนี้
45:52ขอค่านี้เดี๋ยวนี้
45:56ขอค่านี้
46:08เจ้าคุณพ่อเจ้าค่ะ
46:09เจ้าคุณพ่อเจ้าค่ะ
46:12จะเป็นพูดอ่ะ
46:15ขอบคุณพ่อ
46:16ขอบคุณพ่อ
46:17ขอบคุณพ่อ
46:18ขอบคุณพ่อ
46:21ขอบคุณพ่อ
Comments