- 4 weeks ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่
00:04วไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:15มีทุระอันใดหรือ
00:19อิ่ม อิ่ม
00:22ยาดแม่มารีนี่
00:24แถวนี้มันลงนับชำเรานะเจ้า
00:26คะ
00:30เฮ้ย มันมาให้ผู้หญิงชำเราตอน
00:34กังวันเจ้าค่ะ
00:35เฮ้ย
00:40ไปนันเธอด
00:42กดขนอ
00:46มาคุยให้จบเสียกรงนี้ เมื่อว
00:48าน
00:49แม่มารีถูกปองราย
00:54แล้วแม่มารีเป็นอันใดหรื
00:55อไม่
00:56มีเป็นอันใดมะ คุณหลวงมา
00:58ช่วยได้ทัน
01:01แม่อิ่มพอจะรู้หรือไม่ว่
01:02า
01:03แม่มารีมีเรื่องกับผู้ใด
01:05มันถึงปองรายแม่มารีถึงเพ
01:06ียงนี้
01:07ไอ้ชด
01:15มันแน่แน่
01:16มันคือผู้ใด
01:24บอกค่ามาเถิด
01:25จะได้ช่วยแม่มารีได้
01:30ก็มีอันชดผู้นี้ที่น่าจะเป
01:33็นไปได้
01:35เพราะมันเพิ่งมาถามหาแม่มา
01:36รีเมื่อมือก่อน
01:38ค่าก็เลยต้องรอบเข้าไปที่ส่ว
01:40นคนหลวง
01:41ไปบอกแม่มารี
01:42แล้วแม่มารีไปทำมันได้ให้มั
01:44นแค้นึงปลาลนี้
01:45เรื่องมันเกิดตั้งแต่ก่อนที่แ
01:47ม่มารีมาอยู่ที่รองรับช่ำเรา
01:51มันเป็นชูกับเมียน้อยพ่อ
01:53ของแม่มารี
01:55แล้วมันก็ค่าแม่ของแม่มา
01:56รีตาย
01:58แต่แม่มารีหนีมาได้
02:00พอมันรู้ว่าแม่มารีอยู่ที่
02:02ใด
02:03มันก็เลยตามมาค่าแม่มารีอี
02:05ก
02:10กลับไปซื้อให้ค่ะครับ
02:11ไว้พาเสร็จแล้วเรื่องขอรับ
02:12เร็วแท้
02:14แล้วผมมาทุกทีคนเยอะมาก
02:16ต้องใช้เพลานานโข
02:18นี่เองเสร็จกิดแล้วรึ
02:20ปล่อยคุณบุพาคอยท่า
02:23เอาว่าคาเร่งอีกแล้วหน่ะ
02:24อืม ปัดสีปัดทะเหลือง
02:28กลับมันเถิดขอรับ
02:30พี่ทองดี
02:31ค่ะ
02:31ค่ะ
02:33ถ้าลืมซื้อใหม่จีน
02:35กลับไปซื้อให้ค่าสัก 2-3
02:36ใจ
02:37ซึ่งครับ
02:48เหตุใที่เพิ่มต้งปลทค่ा
02:50แล้วผม
02:51ปลทวันขามอะไรบา ama
03:03เมื่อครามคุณพูcialส์ scriบ ruling quality
03:05มาลีพูดา จะบอกคุณหญิงนะครั
03:11บרא
03:11formas ไม่โทษ
03:23tac
03:23- �เชิกคันน่ะ งกfur lovely year old
03:27- ค่านี้ซ่างกระร่าย ต้องโทรทำ
03:31เพoofmy
03:31ข้อมกับคนอื่นอยู่รำไป ให้ที่
03:32นี่เพื่อ แต่งกับพุ้นพี่หรว
03:33งหน่า
03:34พี่ legislateur ตสมวิทย์ 가 Organization
03:38- ค่ายคิดจะทำอะไรก็ต้องปิดหุ
03:39่ปิดตา ทำเป็นไม่รู้ ไม่เห็น
03:41ละข้านี้คนอยู่ที่ในพี่เคย establip
03:43- ค่านี้ restrict me to sleep
03:44- ร 꼭บ้างผมέ้ Fans
03:47ger국น فيช millimeter
03:49ค oy
03:50ข้านี่โง่แถcho
03:52กุญบุ ho...
03:54s
03:56คุณฑูผมาไม่ได้โง่นะขอแล้ว
04:07คุณฑูผาเป็นผู้หญิงที่อด
04:08ท้นมากที่สุด
04:12ทนเพื่อยให้ผู้อื่นมีความซุก
04:15คนทางทางที่ไม่ต้องทนเลยก็ได้
04:22นั่นสินะ
04:25ข้างทนเพื่อรักษาความสัญญ
04:27าของผู้ใหญ่
04:29ทนเพื่อทำตามสิ่งที่ถูกต้อง
04:31ตามประเภงนี้
04:34เช่นได้ค่ะก็ต้องทน
04:36ทนทนทนทน
04:37ทนไปจนอีก
04:38นั่นเรื่องบังเรื่องฟ้าก็ลิขิ
04:40ดออกไปแล้ว
04:45คุณพี่หลวมบอกค่าอยู่เสมอ
04:48ว่าคนจะอยู่ด้วยกัน
04:50ต้องมีใจให้แก่กัน
04:53อย่าทนทําเพื่อผู้อื่น
04:57เช่นนั้น
05:00ค่าต้องทนไปจนชั่วชีวิตเลย
05:02รือ
05:08คุณผู้พาไม่ได้ทนผู้เดียวด
05:10อก
05:18อ่ะ
05:20โดยแผ่ข้างหลังพี่เพิ่มเป
05:22็นอย่างไรบ้างแล้ว
05:28ถูกเราแล้วขอรัก
05:30วันพรุ่ง
05:32มะลืน
05:33ก็หายแล้ว
05:37อย่าที่ค่าให้เพิ่มไป
05:39พี่เพิ่มได้ทาอยู่ตลอดหรือ
05:41ไม่
05:42ยังไม่ได้ทา
05:44เหตุใดไม่ทา
05:48ทามไม่ถึง
05:50ทามไม่ถึง
05:51ก็ให้ผู้อื่นทาให้
05:54แล้วผู้ใด
05:56จะทาให้กลับผมและขอรัก
06:38พี่เพิ่มดี
06:40ไอ้ป้อง
06:41แอ้ป้อง
06:42มันยังไม่คุณโนกก็
06:43ไม่ได้
06:45มึง
06:46มึง
06:47มึงตายแน่
06:52ป้านนี้แล้ว
06:54แม่บุภาใหญ่ยังไม่กลับ
06:58หรือไปหลงทางเสียวะ
07:00อีแฟน
07:01ผู้หญิงฉลาดฉลาด
07:03ฉะไหนจะหลงทางได้หรักเจ้าคะ
07:08เบาหมายความว่า
07:10คุณหนูบุภาไว้พริบดี
07:12เป็นถึงลูกกรมการเมืองเมือง
07:15การ
07:15มีหลงดอกเจ้าค่ะ
07:17มีใช่เบา
07:20เออ
07:21กูรู้
07:23เอ๊ะ
07:33นั่นเรือผู้ใด
07:37อุ๊ย
07:38เหลือไอ้เพิ่ม
07:40แล้วนั่นก็
07:41อุ๊ย
07:44อุ๊ย
07:45อุ๊ย
07:45อุ๊ย
07:45อุ๊ย
07:53ใครกันนี้
07:55มึงเห็นหรือไว้อีแฟน์
07:56เต็มสองตาเลยชุกค่ะ
07:59อุ๊ย
08:00กูจะแตกแล้วอีแฟน์
08:02อุ๊ย
08:03อีแฟน์ครับกันด้วยชุกค่
08:04ะ
08:05โอ้ว
08:05หาออกไปกับอีทองดี
08:07ฉะนั้นกลับมาเรืออายเพิ่มได
08:09้
08:10อายเพิ่ม
08:11มึ่งถอยไป
08:13เจ็บดีไม่ขอแล้ว
08:14ไม่ต้องยุ่ง ออกไป
08:17ขึ้นหนู
08:18ขึ้นจวรเถอะเจ้าค่ะ
08:26มึง
08:26ตายเนี่ย
08:28ไปเถอะเจ้าค่ะ
08:34ป่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด
08:37ถ้าคนลือกันไปทั่ว
08:39จะหาผู้ใดมาร่วมงานแต่งของเจ
08:42้ากับพ่ออินได้
08:51แม่บุภาหน้าแม่บุภา
08:54ไม่นึกเลย
08:55ว่าจะเล่นตาไม่เพิ่มมันไปถ
08:57ึงตลาดบ้านจีน
09:00มันมีงามเลย
09:03มาแล้วเรื่อยตัวดี
09:08คดีมึงนี้มากไว้ครับ
09:11ปล่อยให้ลูกกูเจ็บยังไม่พ
09:12อ
09:13ยังมาทำบัตรษีกับแม่บุภ
09:15าอีก
09:16ถ้ามีติดว่าทำราศการให้ลู
09:19กกู
09:20กูจะเศษหัวมึงออกไปจากจวนเด
09:22ียวนี้มือนิ
09:27แม่บุภาเข้าหอนอนไปได้แล้วไป
09:45เห็นทีกูจะรอสาต่อไปอีกไม
09:47่ได้แล้ว
09:48ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุ
09:50ด
09:51อันใดหรือเจ้าคะ
09:53ก็รีบจัดการให้พออีกกับ
09:55แม่บุภาได้แต่งกันโดยเร็
09:56วที่สุด
09:57ก่อนที่ใดๆจะตะเลิดไป
10:00จนหาผู้ได้มาร่วมงานแต่งลู
10:02กกูไม่ได้สิวะ
10:04มือใดเจ้าคะ
10:07วันพรุ่งมึงเกี่ยมเรือให้
10:09กู
10:10กูจะไปกราบเจ้าประคุณสมเด็
10:12ด
10:13ขอเริ่งงานแต่งให้พออิน
10:16กูจะเลือกเริ่งที่ใกล้ที่สุ
10:18ด
10:18เด้วที่สุด
10:26เจ้าคุณตะคอตบวาง
10:27พิธาธิให้คุณจะเป็นไอน smile
10:28พรุ่งได้ท่าน freezing
10:30ส้างคนไปแจ้งให้เจ้าคุณพิภ
10:31ัทย์ท apples
10:31ให้คุณตะท Dark
10:33พรุ่งจัดคาน esimerkก็ทำไม
10:40Jan. ตjeron
10:41儀uateยกลังงาน
10:42ตายคุณ
10:42พรุ่งงาน่ành benefitted
10:48พรุ่ง
10:49กูมันใจว่า ผู้มันนต้องเคร
10:51ียวเข้ากว่าบวนการคนปืนไ
10:52Podeเป็นแน่
10:54เราต้องรีบหาโกดังเก็บปืน
10:56ไวทั้งหมดให้เจอโดยเร็ว
10:57- ไอ้เพิ่ม. ไอ้เพิ่ม Investment.
11:01ด้วยเรื่องขุ่มค你们ที่รอปฏ่า
11:03แม่มาลีหละ
11:05เมื่อชายนี่ ก็ mandarบลับผมโอไอป
11:09ุ้นันชื่อชดเขาลillon
11:12เป็นคนฏ่าแม่ของแม่มาลี
11:16น่านจะเป็นคั�ดีเดียวกับ
11:17ที่คุณหรวงตามช่วยเด็กผู้น
11:19ั้นเมื่อหลายปีก่อน
11:26แล้วอีกอย่างほ context
11:29คุณบุกพาทราบแล้วนะครับ
11:31ว่าคุณหรวงพาแม่มาลีมาจ
11:34ากโลงชำเรา
11:35ทราบได้ยินไหล
11:38คุณบุกพาตามกับผมไปทีโลง
11:40ชำเรา
11:41แล้วเจอกับผมอยู่กับแม่อิ่ม
11:42ขอนะ
11:58แม่บุภา
12:15ค่าขออนุญาตคุยกงนี้นะเจ้
12:16าคะ
12:18คุณป่าอย่ามีอนุญาตให้ค่า
12:19อากจะขอนอน
12:22เจ้าอย่าถือโทษยาแม่ค่า
12:23เลยนะ
12:24ท่านเป็นไหนจวนต้องเค้มงวด
12:27หาไม่แล้วก็จะรู้แลคนในจวนมี
12:29ได้
12:31ถ้ามีถือโทษโกฏคุณป่าด
12:32อ
12:35แต่หนักใจว่าวันพุ่ง
12:39คุณป่าจะไปขอเลิกแต่งงานของ
12:41คุณพี่หลวงกับค่าแล้วนะ
13:00แล้ว...
13:03เจ้าจะยอมแต่งกับค่าหรือ
13:06คุณพี่หลวงสอนค่าอยู่เสมอ
13:09ว่าคนเราจะแต่งงานกัน
13:11ต้องมีใจให้แก่กัน
13:14คนเราจะอยู่ร่วมหอลงๆกันไม่ได
13:16้
13:17หากทั้งสองไม่ได้รักกัน
13:27เจ้าบอกกับค่ามากงๆ
13:31ว่าเจ้ารู้สึกกับค่าเช่นใ
13:33ด
13:39ค่าหรือว่าคุณพี่หลวงไม
13:40่ได้รักค่า
13:43ค่าหรือว่าคุณพี่หลวงม
13:44ีใจให้แก่แม่มารี
13:49แล้วเจ้ายังอย่ายอมแต่งกับค
13:50่าหรือ
14:04ค่าหรักคุณพี่หลวงเหมือน
14:05พี่ชาย
14:12หากเจ้าไม่ได้แต่งกับค่า
14:16เจ้าจะทำเช่นใด
14:21กลับไปเมืองการงั้นหรือ
14:24ค่ามีได้อากตันยูใช่หรือไ
14:31หม
14:34เจ้าไม่ได้ข้าผู้ใด
14:37เราทั้งสองแค่ทำตามหัวใจ
15:17มีอะไรให้ฉันช่วยหรือไม่จ้า
15:18ประเมียน
15:20เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว
15:23ไม่มีอันใดมีแค่น้ำชากั
15:26บของว่าง
15:27ของแข่คุณหญิง
15:29มา มายกไป
15:32แล้วละว่า แค่คุณหญิงมาแล
15:33้ว
15:34ระวังหน่อยล่ะ
15:35ค่อย ค่อย ค่อย
15:38คุณหญิงทับทีม คุณหญิง
15:46มาแก้ว
16:01คุณหญิงไม่การด่วนอันใด
16:02ถึงมาเองเลย
16:05คุณหญิงไม่การด่วนอันใด
16:15ถึงมาเองเลย
16:18เจ้าคุณนาครบาล
16:20ให้คุณแจ้งไปการรับ
16:22ว่าพ่อ หร вамอินถูกรอบทํ
16:23ารายได้รับปาศเจ็ป
16:25พันเจ้าคุณเป็นห่วงจนให้
16:26อีช
16:26พอทุเหล่าแล้ว คุณหญิง
16:31ไปแจ้งหรวมอินว่ากุณหญิ
16:33งทับทิมมาเหี่ยี่ยมเข้ Pang
16:35meny Salv forward
16:46เมษตายอย่างยิ่งขอรับที่คุ
16:48ณยิ่งเยี่ย่ง
16:50ตามสบายถึงพ่อ
16:51พ่านเจ้าคุณเป็นห่วง
16:53จึงให้ป่ามากระสิบถามว่า
16:57งานที่รับพิชชอบอยู่นี้
17:00จะไว้หรือ
17:03กราบยังท่านเจ้าคุณว่า
17:06แต่ผมพร้อมทำงานทวายชีวิตข
17:08อรับ
17:12เรื่องอันใดกันหรือนี่
17:15ถ้าไม่รู้อันใดตลอดเหรอ
17:17แค่เป็นตัวแทนท่านเจ้าคุ
17:19ณเท่านั้น
17:21เขาจะรู้กันเอง
17:23เป็นเช่นนี้แล้ว
17:24ก็จะกลับไปเรียนท่านเจ้าคุ
17:26ณให้ทราบ
17:30คุณหญิงว่าจะไปวัดใช่หรื
17:31อไม่
17:32ว่าจะไปกราบจ้าประคุณสมเด
17:34็ด
17:34ขอเริกแต่งให้พ่ออิ่นนี้แห
17:37ละคุณหญิง
17:39จะแต่งงานเสร็จแล้วหรือ
17:43ลูกเต้าเหล่าใคร
17:44อีกฉันไม่เคยรู้มาก่อน
17:49ไปบอกแม่บุภาให้มากราบคุณ
17:51หญิงทับทิมที
17:52จุกค่ะ
17:55เป็นลูกสาวกรมการเมืองเมืองก
17:57ารนะคุณหญิง
17:59พ่อเขาทั้งสองเป็นเพื่อนรักก
18:01ัน
18:02จึงตกลงมั่นหมายลูกทั้งสอง
18:04ไว้ตั้งแต่เด็ก
18:06หน้าตาหน้ารักหน้าสัง
18:08อีสันเห็นเขาตอนนั้นก็เอ็น
18:10ดูเลย
18:20นั่น มาแล้ว
18:23จุกตัวุภาหาร
18:27จักดcิต
18:27อันเย็น มาแล้ว
18:37เชื่อที่สุดตกับไป
18:38ดูดูดรถปหน้า
18:47แกรอให้ใจ
18:49เชื่อที่สุดความหล gรอ
18:56เด็กในคนนี้
18:56จั بع Bieber
18:56ถ้าแม่มารีกับมาไหลอยู่ด้
19:01วยกันแล้ว
19:02จะเพ่นภัยกับลูกที่เกิดมาไ
19:05หม
19:07น่าจะต้องแยกกันอยู่
19:09จะแยกกันอีกมาย
19:11จำพี่มัoder
19:13พี่ชายของบุงห่าที่ข้าขายอย
19:15ู่ที่เมืองการได้หรือไม่ เจ้าคะ
19:18ถ้าส่งเด็กคนใดคนหนึ่ง
19:20ไปอยู่กับพี่มันเสีย
19:23น่าจะพอช่วยกายเกล็ดได้ชุด
19:25ค่ะ
19:31มาอยู่กับรุ่งเกิดหน้าแม่มา
19:32ไหม
19:40เก็บไว้ให้แม่มันใส่เมื่อ
19:42โตน
19:43ขอ
19:51ชื่อไอันไหนนะ
19:53ปุ๊บฐาเจ้าค่ะ
19:57เกิดที่มึงการเช่นั้นหรือ
20:04เจ้าค่ะ
20:06พ่อชื่อไอันไหนนะ
20:09คุณพ่อชื่อพารามนรงเจ้าค่
20:11ะ
20:13พ่อไม่ได้ชื่อมั่นหรอกเหงื่อ
20:20พ่อแทร์แทร์ชื่อมั่นเจ้า
20:21ค่ะ
20:29แต่คุณพ่อพารามนรงรับไปเรี
20:31ยงตั้งแต่ตอนเล็ก
20:32เพราะว่าอยากได้ลูกสาวเจ้า
20:33ค่ะ
20:41มากล่ะกล่ะอีกป่าที
20:42มากล่ะกล่ะอีกป่าที
20:52อันไหนหรือเจ้าค่ะคุณป่
20:57า
21:02แม่จำตังหูของแม่ได้
21:05แม่ให้เจ้าตอนยกให้พี่มั่นพ
21:15าไปอยู่ที่เหมือนกัน
21:26แม่มันอะไรของแม่
21:31มาอะไรคือชื่อตอนที่อยู่กับพ่อ
21:33มั่นเจ้าค่ะ
21:34พอมาอยู่กับบุญพ่อพลามนารง
21:36จึงเปลี่ยนและชื่อบุกผา
21:41ไม่มีอะไรผิดแล้ว
22:04เจ้า
22:22แม่มันนักกับแม่ของแม่
22:31แม่มันอะไร
22:33แม่มันอะไรลูกแม่
22:51อันใดรือคุณหญิง
22:54แม่มันอะไรเป็นลูกสากอีเช้น
22:57อีเช้นโยกให้พี่มั่นมาตอนเด็
22:59ก
23:03อีเช้นขอพาไปกลับเจ้าคุณ
23:04พ่อเขาได้รู้ไหม
23:07พ่อเขาต้องดีใจมาก
23:16ไม่คิดเลย
23:18ว่าจุดจุกว่าจะได้มาพบกั
23:21นนี้ให้ดายเพียงนี้
23:38แม่มันรี
23:38แม่มันรี
23:55มันรี
23:58แม่มันรี
24:04แม่มันรีรู้แล้วนึง
24:07แม่มันรี
24:10ทำอะไร
24:19ค่าได้ยินเบาที่พอไฟคุยก
24:22ัน
24:24ค่าอย่างทำตัวไม่ถูก
24:27ไม่รู้จะพูดกับผู้ใดเลย
24:30อันไหนลือ?
24:33จุดจุ
24:36ค่าก็กลายเป็นลูกสาวของพย
24:38าพิพัทธโกสา
24:43แม่มารี่รู้หรือไม่?
24:47ถ้าวุ่นวายใจเหลือเกิน
24:53ไปเธอด
24:56พยาพิพัทธนำใจอารีนัก
24:58คุณหญิงทับทิมพระรักและ
25:00เอ็นดูลูกทุกคน
25:03แม่มารี่รู้ได้เช่นไร
25:06แม่พูดเหมือนรู้จักพยาพิ
25:08พัทธโกสาว
25:09โกสากับคุณทับทิมพัทธ
25:10นำเป็นอย่างดี
25:16น้องเพิ่งเห็นเมื่อครู
25:19คนเรา
25:22แค่ดูหน้าก็พอเดาใจได้
25:26นิ่งเขาจะมาพาแม่บุภาไปไว
25:29้เจ้าคุณพ่อมือนี้เลย
25:31แล้วว่าเจ้าคุณพ่อ
25:33รักอะไรคิดถึงแม่บุภามาก
25:38ค่าคงคิดถึงแม่มารี่มากเป
25:40็นแน่
25:43อยู่จนน้วน
25:44คงไม่มีใครสอนค่าเดียนทําน
25:46้ำปรุง
25:48ค่ายังทําน้ำปรุงได้ไม่หอ
25:50มเท่ากับพี่แม่มารี่สอนค่าเลย
25:52นะ
25:54คุณหญิงทับทิม คือผู้ที่
25:57ปรุงน้ำปรุงได้หอมที่สุ
25:58ดในวังหลวงเลยนะ
26:02แม่มานี้รู้ได้เช่นไร
26:04ถ้าได้อินคุณหญิงบัวแก
26:12้ว อูดชื่นชมคุณหญิงทับ
26:14ทิมอยู่เสมอ
26:19คุณหญิงเจ้าข้า รีบไปเถอะเจ
26:21้าข้า คุณหญิงทับทิมคอย
26:23ท่านานแล้ว
26:24ห้าต้องไปแล้วนะ แม่มารี
26:32เจ้าของแก้พร้อมไว้ ในดว
26:37งเช่
26:37พวนคำกลับมา
26:41ไปดีมาดีนะลูก
26:44ไปอยู่กับเจ้าคุณพ่อคุณแม
26:46่ใหญ่นั้นดีแล้ว
26:49ดูแลท่านให้ดีนะ
26:53เจ้าค่ะ
26:59ไม่นะคุณรู้
27:03แม่ไปส่งคุณหญิงก่อน
27:06เสริญคุณหญิง
27:07แม่ไปส่งคุณหญิง
27:38เข้าของผู้ใด
27:39คุณพี่ทับทิมพาผู้ใดมาหร
27:51ือเจ้าค่ะ
27:52นี่แม่มารัยเช่นใดแล้วแม่
27:55สีพลัย
27:58แม่มารัย
28:01แม่มารัยไหนหรือเจ้าค่ะ
28:03ก็แม่มารัย
28:05ลูกแม่บุงหา
28:09น้องสาวของแม่มารีเช่นใดแล
28:11้ว
28:19นี่น้าสีพลัยจ้ะ
28:22เมียกลางนอกของเจ้าคุณพ่อ
28:29เมียน้อยเจ้าค่ะ
28:31อิ้วงหอบ
28:32นับปากไปดีนะมึง
28:33ค่าชื่อสองดี
28:37เป็นอะไร
29:02มารัย
29:02ไม่มาไหร่
29:04เรียกเช้าคุณพ่อสิ แม่มาร
29:05ัย
29:07เจ้าคุณพ่อ
29:11คุณพี่ถับทิ้นแน่ใจหรึ
29:13เจ้าคะ
29:14ว่าเป็นแม่มาราย
29:15เหตุใดจึงมาอยู่อิวทยาได้
29:18ก็ในมัน
29:20ภาไปอยู่เมืองการตั้งนานแล้วมี
29:21ใช่หรึ
29:24บุญของแม่มาราย
29:26ได้เป็นคู่มันหลวงอินสารอ
29:27บดี เจ้า inhabฉันบาน
29:30ลูกชายคุณ siempreER
29:31กับเจ้าคุณอภัยมึนตรี
29:35ถ้าคุณพี่มันใจว่าเป็นแ
29:37ม่มาราย
29:38ต้องพาในมั่น มาชีตัว
29:40ข้าแน่ใจ
29:43สอบถามประวัติกันมาถี่ทั่ว
29:44แล้ว
29:45ถูกคุณหญิงบัวแก้วนั้น
29:46หรอกหรือไม่
29:47ถ้าคุณหญิงบัวแก้วปดค
29:48่า
29:49ก็คงมิดมีผู้ใดในอายุทย
29:51าให้ค่าเชื่อได้อีก
30:00คุณข้าเป็นอะไรด้วยเจ้าคะ
30:05เจ้าคุณพ่อเจ็บออกๆ อัดๆ มา
30:07หลายเดือนแล้ว
30:09เพื่องจะมาเป็นหนักเมื่อสามเดือนน
30:10ี้
30:13พาท่านเจ้าคุณกลับห้องไปก
30:14ินยาได้แล้ว
30:16เช่นไรแม่สีภัย
30:18พ่อกลับลูกเพื่องได้เจอหน้ากั
30:19น
30:22เจ้าคุณพี่ต้องผักนะเจ้าคะ
30:24ออกมาตากลมข้างนอกนานๆ แบบนี้
30:26ไม่ดีนะ
30:26ไอ้ขวัน พาท่านเจ้าคุณกล
30:30ับพ่อหอนังสือ
30:31ขอบรับ
30:33ขอบรับ
30:44หุ้นหลงจะไปราชการรือ
30:48ข้ามีทุระที่ต้องรีบสางให้เส
30:49ร็จ
30:51แผลยังไม่หายดีเลย
30:54แต่ก็ต้องไป
30:55ที่แน่เป็นห่วงข้ารือ
31:10วันนี้ข้ากละเอลเพิ่มจะเข้าไป
31:11ที่กรม
31:13ส่วนยาแม่ก็ป่าแฟง
31:16ก็จะไปวัด
31:20ไม่ขอเริ่ง
31:22แม่มารี
31:26แม่สบายใจเผิด
31:29มีว่าเชี่ยนใด
31:31ข้าก็จะมีแต่งงานกับแม่บุ
31:33ภา
31:36ข้าจะรอจนกว่ายาแม่จะยอม
31:37รับแม่มารี
31:42ข้าว่า
31:44คุณหลวงลืมข้าเสียจะง่าย
31:46กว่า
31:50ถ้ามีคิดว่าข้าติดนี้อั
31:51ดคุณหลวงอยู่
31:53ข้าคงไปจากทิ้มนี้แล้ว
31:59แม่มารีจะพูดฉันนี้อีกนะ
32:04แม่รู้หรือไม่
32:08ว่าข้าไม่เคยรักผู้หญิงคน
32:10ไรเท่าแม่เลย
32:16ความรักเป็นผิงอารมณ์เชื่อ
32:17วู
32:20มีนานก็สินอารมณ์
32:24แม่มีเข้าใจค่ะhon
32:29คุณหลวงต้องเข้าใจค่ะ
32:32เข้าใจ ไหม
32:38เพลานี้คุณหญิงยังไม่รู้ว่
32:39าข้ามาจากที่ใด
32:42ยังยอมรับข้ามิได้
32:44คุณหญิงรู้ว่าข้ามาจากโร
32:47งช่ำเรา
32:52แม่มารีราค่าหรือไหม
33:36นี่วันเดือนปีเกิด แลเพลาตกฝ
33:39ากของไอ้หลวงอินกับคู่มั่
33:42นมันหรือ
33:44เพคะ จ้าประคุ้นสมเดช
33:54นี่มันจะขัดขัดกันอยู่น่า
34:01เส้นนั้นกราบเจ้าประคุ้นสม
34:04เดช
34:04แก้ดวงให้สมพงเป็นเริกเป็
34:06นไซเสีย
34:08ดีหรือไม่เพคะ
34:11เดี๋ยวกูจะลองดู
34:14หากดวงผู้หญิงเกิดเร็วทั้ง
34:17ต้นปีก็จะดีดอกอุปสักใด
34:19ๆก็จะมีเกิดขึ้นเสียดาย
34:23ที่มันเกิดปลายปี
34:26แต่เอาเธอ
34:28เดี๋ยวกูจะแก้ให้
34:31เพคะ
34:31ว่าแต่จะแต่งกันเร็วเลยหรือ
34:34อยากได้เลิกที่เร็วที่สุด
34:36หม่อมสันก็จะได้หมดห่วงนะเพ
34:38คะ
34:40มึงให้เพลากูหน่อย
34:43เพคะ
34:48แสดงว่าพวกมันต้องรู้ว่า
34:51ท่านเจ้าคุณพิพัสโกศา
34:54ได้นำเอกสารบัญชีนั้นส่งให
34:56้กับค่า
34:57แล้วค่าได้ส่งต่อให้กับค
34:59ุณหลวงไป
35:02พระยาพิพัสโกศา
35:04มีเอักษาสารบัญชีปืนไฟอย
35:06ู่
35:07และส่งให้ค่า
35:08เพื่อส่งต่อให้เจ้า pixานหลัก
35:11ฐานต่อ
35:13แต่ตอนนี้บัญชีท็บับนั้นถ
35:15ูก familiarity ไปแล้ว
35:17ค่าเคร์ว่าพระยาพิพัสโก
35:18ศาจะตกอยู่ในอันตลาย
35:21อากโดนรอบค่าได้
35:23เพราะเป็นพระยาณดื่นยันว่
35:24ามีการลักลอกส่งปืนไฟ
35:28เราควรคิดหาวิธีทางป้องการ
35:30ประยาภิพัตรโษสาให้ดีที่
35:33เสร็จ
35:34ที่สำคัญ
35:36เอกสารบัญชีนั้นทำให้เรารู้แล้
35:39วว่า
35:40มันมีการขนส่งปืนไฟจริ
35:42ง
35:43เราต้องเล่งหาปืนไฟเป็นร้อย
35:45ๆกับบอกให้เจอ
35:46หรือจับกุมผู้บรงการให้อย
35:49ู่มัด
35:51ตอนนี้กระผมได้ให้เทพรูเป็นคนต
35:54ิดตามเรื่องนี้
35:57คุณเทพ
35:59ขอรับคุณเทพ
36:04เราต้องเล่งป้องกันคุณพิพั
36:06ตรโกสา
36:08เล่งทรงพูดได้ก็ได้
36:10ไปดูแลที่จวนของท่านเจ้าคุณ
36:22เฮ้เพิก ขอละ
36:24judgments
36:37กูหลวง
36:38หลวง
36:38จะให้คุณตัikalเป็นในادาชวรท
36:40่านได้อย่างไร
36:40ให้ผู้ขน計นจะไม่สงสามาก
36:46เข้าไปในฐานะคนคุ้นเคยแม่บ
36:48ุภา
36:51บอกว่ากูส่งมึงไปคอยดูแลปก
36:53ป้องคู่มั่นของกู
36:56แล้วก็คอยจับตาดูว่ามีกระไร
36:59ไม่ชอบมาพากนหรือไม่
37:02แน่ใจนะขอลับ
37:05แน่ใจ
37:07ไปเลยนะ
37:08ขอลับ
37:23คุณหลวง
37:26วันนี้มาทำราษการได้แล้วหรือ
37:30ขอลับ
37:32ถ้าคุณก็น่าจะรู้นะขอลับ
37:34ว่าแผลเท่านี้ทำกับผมไม่ถึง
37:37ตายหรอก
37:38ถึงว่า
37:41คุณหลวงถึงปกป้องนางด้วย
37:43ชีวิต
37:45คนทุกคนในกรุงสีอายุทยา
37:48ควรได้รับการปกป้องดูแลเสม
37:50อกันขอรับ
37:52ต่างจากบ้างคน
37:55ที่มักดูถูกหญิงงามเมืองว
37:56่าเป็นคนชั้นต่ำ
37:58แต่กลับเอาพวกนางมาบังหน้าห
38:00าเลี้ยงชีบ
38:01อ้ายพวกนี้เนี่ยน่าระอายขอร
38:03ับ
38:04ผมเอ็น
38:05โรดไปใหญ่ขอรับ
38:08แล้วผมไม่ได้เอ่ยชื่อผู้ใด
38:10อีกอย่าง
38:11ท่านเจ้าคุณก็ไม่เคยทำเรื่องเล
38:13วสามพวกนี้เลย
38:14ไม่ใช่รือขอรับ
38:17ถ้ามมั่นใจก็หาหลักฐานมา
38:19จะจงรู้ไว้ด้วย
38:22มิมีผู้ใด
38:23อยู่ได้โดยมิมีบรมีคุ้มห
38:25ัวเช่นกัน
38:26แต่ถ้ามิมีหลักฐาน
38:32คิดจะกล่าวหากันลอยๆ
38:35ก็ดูที่ว่าหัวจะอยู่ติดบ่
38:38าหรือไม่
38:41เพราะผมก็อยากรู้เหมือนกันคน
38:42ว่าที่ยังอยู่สุขสบายแบบท
38:46ุกวันนี้
38:49เพราะอยู่ข้างกระโทนทุกใด
38:51หรืออยู่ใต้ป่าพระบาดฝาพ
38:53ระองค์ไหน
39:02คุณหลวงมาถึงที่นี่
39:04มีเรื่องอันใดหรือขอรับ
39:07ค่าจะมาถามความเรื่องแม่มารีเส
39:09ียหน่อย
39:11แม่มารีเป็นเช่นไร
39:13สาหัติหรือไม่
39:18เหตุได้จินหัวยิงพูดเช่นน
39:20ั้น
39:24แล้วคุณหลวงจะมาถามเริ่มอั
39:26นใด
39:26ก็แม่มารีอีอยู่กับคุณหล
39:29วงนี่
39:31ถ้าเป็นแค่จากมาถามแม่โรง
39:33ว่าแม่โรงไปซื้อตัวแม่
39:34มารีมาจากที่ใด
39:37พ่อแม่ของนางยังมีชีวิต
39:38อยู่หรือไม่
39:39โอ้...โอ้...โอ้เองก็จำไม่ได
39:42้แล้ว
39:42เรื่องมานานมากนะ
39:44ว่าแต่อามรีอีกไปทำอะไรให้คุณ
39:47หลวงเดือดเนื้อร้อนใจหร
39:48ือ
39:49ไม่ได้เป็นเช่นนั้นดอก
39:51ค่าเพียงแค่อยากรู้
39:55ในโรง
39:56จะว่าไปในโรงก็ดูแล
39:58แต่...โรงรับชมเรานี่มานานโข
40:02ตั้งแต่สมัยเจ้าคุณพ่อเคย
40:04ังไม่ตาย
40:11ในวันที่เกิดเหตุ
40:15ในโรงดูด้วยใช่หรือไหม
40:23ท่านเจ้าคุณอภัยมนตรีมั
40:26นนอนสู่ฝีนในโรงชำเราว่า...
40:29ว่าเป็นในโรงอยู่
40:30ในโรงคิดเช่นใดกับการตาย
40:33ของคุณพ่อคะ
40:35อ่า...คดีมันก็ปิดไปต่างน
40:37านแล้ว
40:38ว่าขอไม่พูดถึงดีกว่า
40:41กวามจำว่ามันก็เรือน
40:43ว่ากรัวว่า...ว่าจะพูดผิด
40:46อ่ะ
40:47จิ้นหุย
40:50ข้าจะรือคดีความของเจ้าคุ
40:52ณอภัยมนตรีขึ้นมาไหม
40:54ถ้าวันนั้นมาถึง
40:56ข้าหวังว่าจิ้นหุยจะให้
40:58ความร่วมมือ
40:59เป็นพยายามให้ปากคำกับข้า
41:10ปัญญามกู
41:13มันกำเริ่มจะรือฟื้นคดี
41:15พ่อมันขึ้นมาใหม่
41:18มันกำแหงมากขึ้นทุกมือ
41:20วัน
41:22มึงสองคน...
41:25คิดว่ามันรู้เรื่องพ่อมันมา
41:27กแค่ไหน
41:28มันอาจจะแค่เพียงสงสัย
41:31เรื่องมันก็หลายปีแล้ว
41:34มิมิวันหารักฐานได้ดอกเขารั
41:36บ
41:37กูว่ามันจะใช้เป็นข้ออ้าง
41:41เพื่อเข้ามาค้นจวนกู
41:44เพราะก่อนตายพ่อมันก็มาที่
41:46นี่
41:46แต่ตอนนั้นพยายมราชคนเก่ายั
41:49งอยู่ท่านช่วยเราได้
41:50ครั้งนี้กูว่ามันเอาจริงแน
41:53่
41:54ไอ้มิง มึงไปค้นดูให้ทั่ว
41:59ว่ามิมีหลักฐานที่จะมาสาวถ
42:02ึงกูได้เด็ดขาด
42:04ขอรับ
42:07พ่อ!
42:13พ่อ!
42:16ค้าไว้
42:20ค้าดีใจนักที่เพิ่มมาเยี่ย
42:22มค้า
42:26มาทำไมหรือ?
42:27คุณรวงให้กับผมมาอยู่รับใช้
42:29คุณบุกผ่านที่จวนนี้
42:31ท่านเป็นห่วงคุ้มันคุ้ม
42:32หมายของท่าน
42:34ตอนอยู่จวนน้นไม่เห็นเป็นห่ว
42:36งปานนี้
42:38พ่ออยู่ห่าง
42:40เลยคิดถึง
42:43พี่เพิ่มไปว่าเจ้าคุณพ่อเส
42:45ียก่อนเธอด
42:53ท่านดีจ้ะ
42:54แม่มาอะไร
42:58พ่อผู้ได้ขึ้นมา
43:01หมูเพิ่มทะนายหน้าหอของคุณ
43:03พี่หลวงอินเจ้าค่ะ
43:07คุณนาสีภัยเมียกลางนอกของ
43:10เจ้าคุณพ่อจะ
43:19เช่นใดกัน
43:21มายังไม่ทานข้ามมือ
43:24ก็ส่งคนมารับกรับแล้วหรื
43:25อ
43:26ไม่ได้ขอรับ
43:27คุณหลวงให้กับผมมาอยู่รับใช
43:28้คุณปุผ่าอยู่ที่จวนนี้
43:30คุณหลวงคิดถึง
43:32และเป็นห่วง
43:34หากมีอันใดจะได้คอยสักถามก
43:36ับผมได้ขอรับ
43:38แล้วใหญ่ไม่มาเองแล้ว
43:41ส่งผู้อื่นมาเช่านี้
43:42แล้วจะหายคิดถึงได้อย่างไร
43:45แปลกคนด้าแท้
43:48คุณหลวงไม่แข็งแรงขอรั
43:49บ
43:50มีเช่นนั้นคงมาเฝ้าเอง
43:53รักกัน
43:54ปารณ์จะกลืนกลิน
43:58เข้าไปกลาบเจ้าคุณพ่อกัน
43:59ก่อนเธอ
44:01นี่ได้ Shank
44:02ห้ามผู้ดัยเข้าไปห่อนักศuc
44:05ที่นั่นเป็นเขตห習วงห้าม
44:09พ่อเพิ่ม
44:17แม่เป็นคนหวางกฎไว้เอง
44:20แต่คุณพ่อไม่สบายจังไม่อยาก
44:21ให้ผู้ได้ขึ้นมาลบกวน
44:24แต่เฉพาะบางคนเท่านั้น
44:29พ่อเพิ่มจะมาอยู่เรือนนี้กี่วั
44:31นก็ได้
44:32ตามใจเธอ
44:34ขอนะ
44:44กูแปลกใจจริงไงเพิ่ม
44:46เหตุใดทุกคนจึงต้องช่วยกั
44:48นปิดเรื่องของแม่มารี
44:49เพราะแม่มารีเป็นใครมาจากที่
44:52ใด
44:53หรือเขาจะไม่รู้จริงๆขอดั
44:54ง
44:56ฉันไม่รู้ได้เช่นใดเพิ่ม
44:58มันคนแล้วไม่ใช่ลูกหมาลูกแ
45:00มว
45:00มันเอามาเอาแมวมาเลี้ยม
45:01มียังรู้เลยว่าพ่อแม่มัน
45:02อยู่ที่ไหน
45:03หรือไม่
45:04มีคนไม่ได้เกิดมาจากกลบอกไม้ไ
45:06ภ
45:08หรือว่านางจะเกิดมาจาก
45:10ลงรับแหลวจริงๆ ครับ
45:12แต่เป็ดเช่นั้นพ伍เขาจะเปิดเร toxic
45:14kilograms
45:16ших plays
45:17ก็เอาไว้ให้พวกระหาพดีน่า
45:19in vigor
45:19งูถ่にมาประมูงี้ครับ
45:25ขออัพ媒ยครับ
45:27ปากพลาไป
45:29เอาเรื่องของคำไรเพิ่ม
45:30แล้วเท่าเพราะพุณพี่พัฒอย่
45:33างอยู่เรื่องอันแบบ podr
45:34เจ fautคุณพีพัตย์ปวย Ст 배قة
45:36แต่ที่ก็ผมแปลกใจ
45:38ป่า าวปล่อยบนจวร
45:40ก็ต้องถูกคลนตัวก่อนเค้าไป
45:41พบเจ้าคุณพีพัด
45:42จวน音นarreน็บรวจรรกรัวโ passer
45:49ก็ผมไม่เห็นเขากลัวโ בסเท transistor
45:51นอกเสร็จ์จากเอายาเขาไปต้มถึ
45:53งในห้องเจ้าคุณพีพัด
45:59เรื่องนี้สิบแปลกไงเพื่อ
46:01losing what to me
46:04มึงช่วยไปสืบมาให้กูรู้ว่า
46:06เจ้ากูมพิภัทปวยกันโลกกั
46:07นได้
46:10ขอดัน
46:35พอดัน
46:57บอกค่ะได้หรือไม่ว่าผู้หญ
46:59ิงที่ค่ามอบชีวิตมอบหงา
47:01ใจให้คือผู้ได้
47:03ท่านบอกจะปล่อยทุกคนมีอีสระ
47:05ถ้าแม่มารีทำตามที่ค่าสั่ง
47:07คานี้
47:07เอาชีวิตใหม่ให้กูได้
47:10ทุกคนก็จะปลอดภัยนี้
47:11แล้วถ้าแม่มารีทำหิสมิด
47:13บางนี้หรอกก็...
47:21พี่เพิ่ม
47:22หนูมา
47:23ค่าจะมีแต่งงานกับคุณพี่ห
47:25ลวงดอกหนา
47:26พอเพลานี้
47:29คุณจะไปจวนเจ้าคุณแพลน
47:31เจ้าคุณยอมมาราชย้อมให้ก
47:32ูรือฟื้นขดีของเจ้าคุณพ
47:33่อ
47:33กูต้องการไปสืบความกับพวกม
47:35ัน
48:00เจ้าคุณพ่อ
Comments