- 2 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02อายุน้อยกว่า 13 ปี
00:11คุณหลวงเก่งมากนะครับ
00:16หัวใจของคุณพระก derive กันเป็น
00:18ปกติแล้ว
00:20ขอบคุณคุณหมากนะครับ
00:23และมันจะมีวิธีไหนบ้าง ไม่คร
00:26ับ
00:28หมอขอเรียนตามตรงนะครับ
00:31คุณพระอยู่ในภาวานี้มานาน
00:33ระบบต่าง ๆ ภายในร่างกายก็บก
00:35คร่องลงไปมาก
00:36ที่ช่วยได้ในวันนี้ก็
00:38เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้นครั
00:40บ
00:42เห็นไหมแล้วพ่อเพิ่ม
00:43คุณพ่อท่านซิ้นในยุขายแล
00:45้ว
00:46เราฝืนสัตรธรรมไป
00:47มันก็ได้ไม่นานหรอกลูก
00:59คุณหมอไม่นาที่ลักษา คุณเจ
01:00็บ
01:00ยังไงคุณหมอก็ต้องยืดอายุ
01:02พ่อไม่นานทlas
01:04ไปน่าเงินทอง
01:32เฮ้าเวลา
02:03ขอบคุณครับ
02:44ไม่คิดว่าพี่จะรักคุณพ่อ
02:45มากมายขนาดนี้นะ
02:47ถึงกับไม่ยอมให้ท่านจากไป
02:52พี่มีอะไรหรือเปล่า
02:54ไม่มี
02:56ฉันก็แค่อยากให้พ่ออยู่กับ
02:57พวกเราเป็นแน่นาน
02:59อยู่เป็นร่มโพรร่มแสกับพ
03:01วกเรา
03:01ที่เหมือนนั้นแกหรอก
03:05ที่อยากให้พ่อตายไว้ไว้
03:07ขอบคุณครับ
03:09ขอบคุณครับ
03:13ขอบคุณครับ
03:14ขอบคุณครับ
03:20ขอบคุณครับ
03:28ขอบคุณครับ
03:36ขอบคุณครับ
03:56ขอบคุณครับ
03:57ขอบคุณครับ
03:57ไม่ได้ต้องกัน
03:57ไม่ได้ต้องกัน
04:03ไม่ได้
04:38ขอโทษนะจ๊ะ มีใครอยู่ไหม
04:42จ๊ะ มาเล่า มาเล่า
04:49มาหาใครจ๊ะ
04:51ฉันก็มีเดินทางผ่านมา เห็นมา
04:53กล้ายมืดแล้ว
04:55ก็เลยจะขออาศัยน้อนครั้งสัก
04:56คืน พรุ่งนี้พอฟ้าสารก็จะ
04:59ไปจ๊ะ
05:01ขอได้ไหมจ๊ะ
05:03ไปมาแล้วแม่
05:05เขาจะมาขอครั้งคืน สั้นหนึ่งค
05:07ืน
05:08รอ
05:11แม่ว่าไงล่ะ
05:12แม่จะได้นะ
05:15ข้ามแล้วนี้แขนเองไปโดนได้มา
05:25โอ้...
05:26เออ...
05:28ฉันไปเก็บพอรับไม้ข้างทางมา
05:31แข็บไปโดน้ำไปดี
05:33โอ้...โดน้ำ
05:35โอ้...แต่บ้านคลาดครับแคมเลย
05:38นะ
05:38จะอยู่ได้ไหม
05:39โอ้...ได้เลยจ๊ะ
05:42พวกค้ามเป็นเรื่องมากหรอก
05:44ทางกันก็มา
05:46ขอบใจจ๊ะ
05:47รวมไปเอากลับไปเลย
05:52ขับรถเก่งมาด้วยเหรอ
05:55โอ้...เชียวรถเองเหรอ
05:57อ๋อ...ใช่จ๊ะ
06:00พอฉันซื้อให้นะจ๊ะ
06:01เป็นขอขอนวันแต่งงาน
06:04นี่...นี่...
06:08ดูก็รู้เป็นคนนี้สตัง
06:10อีกดูมูก
06:11จ๊ะ จ๊ะ...จ๊ะ...
06:12มา...มา...มา...
06:13เข้าบ้านเผอ
06:14ในค่าพาไปดูที่หลับที่นอน
06:16จ๊ะ ตังข้ามา
06:18ไป...ไป...ไป...
06:19ข้าฝากฟืนด้วยนะแม่
06:24โหว...
06:26ตามมา
06:29โอ้...
06:32อันไหร่ก็ตู้...อันไหร่ก
06:33็ตู้...
06:48แล้วพอลหรอ ค่ะมีเรื่องอยากให
06:50้เองช่วยไหน
07:01วันนี้โชคดีจังเนี้ย
07:03ถ้าเจอชาวบ้านใจดีแบบนี้
07:05ไปตลอดทางก็คงจะดี
07:08อืม แต่ถ้าคือไหนไม่มีที่น
07:12อน เรานอนกันในร้วนได้นะคุณเซ
07:14็น
07:16คุณเซ็นนอนหนุนแค่ผม
07:22หวานจะไม่มีอ่ะ
07:38ฉันว่าถ้าเราจะอยู่กินกันฉ
07:41ันผัวเมีย เธอต้องเรื่องเรื่องฉ
07:43ันว่าคุณเซ็นก่อน
07:48อะไรนะครับ
07:50เรียกว่าเซ็นเฉยๆ
07:52อ่ะ
07:53ลองดูสิ เซ็น
08:00เซ็น
08:03เซ็น
08:03มันไม่ได้ขอรับ
08:05ก็ผมไม่เรียกคุณเซ็นไม่ได้ข
08:06อรับ
08:08อย่างนั้นถ้าเธออย่างเรียกฉั
08:10นว่าคุณเซ็น
08:11ฉันก็จะเรียกฉันว่าคุณโ
08:13ทน
08:14คุณเซ็น
08:15คุณโทน
08:17คุณโทน
08:18คุณเซ็น
08:19คุณโทน
08:20คุณเซ็น
08:21คุณโทน
08:22คุณเซ็น
08:22คุณเซ็น
08:28เฮ้ย!
08:30คุณเซ็น
08:32ไปไหน
08:52ต่อไปนี้เราจะรักกันได้แบบไม
08:56่ต้องหลบหลบสนซ่อนกันแล้
08:57วนะครับ คุณเธอ
09:01จ๊ะ มันโทษ
09:15อ่ะ กินเยอะๆ ไม่ต้องเกลงใจ ห
09:20ินเข้าไปไม่พอบอกป่า ในครวยม
09:24ีข้าวอีกม่อป่ะเหลือ
09:26อุ๊ก ไม่ไหร่จ๊ะแค่นี้สั
09:28งกับเมียวก็กินไปหมดแล้วจ๊
09:29ะ
09:30อ่ะ กินเยอะๆ น้ำกระเจียบจ๊
09:34ะรองชิงดู ขอบจัยจ่ะ
09:36ง็นยันสดชื่น ปาทำเองเลยด้วย
09:39ลองดู ลองดู
09:40จะไง ไง นี่สดชื่นนี้นะจ๊ะ
09:48- ชื่นก็กินได้หมดขาดเลย
09:50- นั่นตราดล่ะ เอาเลยๆๆๆ
09:54- ของพี่แน่ คุณป้าไม่มีเหร
09:57อครับ?
09:58- โอ้ย ไม่ต้องๆๆ
10:00- พวกเองกินกันเธอค่า 2 คนเน
10:02ี่ยกินทุกวันเกือแล้ว
10:04- ใช่จ้ะ
10:05- กินเลยๆๆๆๆๆ จะได้สตชื่น
10:08- น้องๆๆๆๆๆๆๆ
10:11- สตชื่น
10:14- สตชื่น
10:15เอา เราจะนออะไรแล้ว แล้วก็กินกับ
10:17เขาสิ มา ๆ มา ๆ
10:18นี่ ๆ ๆ ๆ มา ๆ
10:20โอ้ย ของโปรดเลย
10:22ไม่ใช่ของโปรด แต่ของเองเลยแหล
10:23ะ
10:29ขอบคุณจ๊ะ แม่
10:30จ่ะ
10:32ไป กินพัก ๆ
10:54พี่สะพายหายออกไปสักบ้าน ถึง
10:56กับนอนไม่หลับเลยเชียวหรือ
10:59นี่คุณอยู่มาหาเรื่องได้มั้ย
11:02ผมแค่กำลังสงสัยพิกเพิ่
11:03ม หรือคุณพ่อ
11:08สงสัยว่าอะไรค่ะ
11:12เขาดูเป็นหัวคุณพ่อมากเป็
11:13นพิเศษนะสิ
11:42แกจะไปสบายอยู่แล้วก็ไม่ยับให้
11:43แกล็ป
11:44นักป싶ดอ��요
11:48ifi นักเป็นอะไร
11:49คุณพVO ไอ้ซreon
11:53พวกพedi他ทำอะไรข้น
11:55ยังไม่ได้ทำอะไรเสียหนึ่ง
11:56คาง사จะเขวลึ
11:57มีใครอยู่เท่านี่บาง
12:01ตะนวม ทะนวมเต็มร้น
12:03มิอั Jackson พวกเค bakayım
12:04พ่อgrenantal Γ va
12:06พวกว่า พ่ออย่าเป็นอะไรไม่ได้นะ
12:09ครับ
12:09พ่ออย่าเป็นอะไรอย่างนี้
12:36แล้ว เพอร์เจอร์ป
12:38ลัม
12:38พ่ออย่าง ไม่ได้ นิดวัสดี
12:51แก้ดวน แก่น
12:53แก้неน
12:54แก้ไม่ได้ แก้ติน
12:58ไม่ได้ เห็นชั้น
13:14คุณเซอร์ คุณเซอร์ ตื่นแล้ว
13:19นะครับ นี่จะบ่ายมองแล้ว เรารีบเล
13:23่นทีกันเธอ
13:25บ่ายมองหรอ? อืม ผมไม่เคยตื่นใ
13:28ส่ขนาดนี้เมื่อก่อนเลย
13:34ฉันรู้สึกมึงมึงหัวอย่าง
13:35ไรก็ไม่รู้ว่ะโทษ
13:38รู้สึกเหมือนกันเหรอครับ เราค
13:43งเดินทางมันเนี่ย ถึงได้หล
13:45ับเป็นตาย
13:47เราเป็นราะหน้าหลังตายกับเธ
13:48อ แล้วจะดีขึ้น
13:58Deal Nay
14:04ไว้เข들이 Därför นี่ dlatego
14:06นายแล้ว ตื่น Ganze แล้วจะลีบไปไหน
14:10กินเข้า กินปลาคนก่อน
14:12ใช่จ๊ะ
14:12เพื่อมองเก็งใจเดี๋ยว เดี๋ยว
14:14ไป หากินข้างหน้าดิ๊กว่า
14:16โห yapılค่ะ Palmer
14:17โอ้ย ตลาดอีกตั้งใกลแล้ว
14:18อยู่กินได้กันก่อนicherung
14:21ปลาไว้
14:21ไม่เป็นไรจรินใจครับ เพื่อนหร
14:22ืfenie from Lori
14:22บอรji poo.นี่ จะลีบไปไหนแล้ว
14:25ไม่ได้ありがとうございました
14:26- แกย่ง! ปลายย่าง! ปลายย่าง!
14:28- นี่ ทำรอตั้งแต่เช้าเลยอยู่กิน
14:30ด้วยก่อน
14:30- พอคุมมาเลยนะครับ จริงๆ บ้า
14:33จพิคลอี่จัย รอตันรวด!
14:36- เฮ้ย! ไปไหน!? น่านไง? ว่าเราเชีย
14:39ว
14:39- พวกแกสองคนเป็นโจนคงจริง
14:40ๆด้วย! แอ้ย! ไม่ใช่ครับ
14:56เอา!
14:57โอ้!!
14:58มันต้องรถ!
14:59มันต้องรถ!
15:00ท่านโน้ดจะมันหนิไปเดียวนี้
15:02เลย!
15:02ท่านโน้ด ๆ!
15:03โอ้!!!
15:06purchases Partner!
15:06เอา โอ้ โฮ โฮ โอ้ โฮ โอ้ โม่!
15:12เธอต้องสาย Lad ในอาหารที่ให้เราก
15:13ิธมาคืนได้เลยขอรับ
15:14เราต้องหลับพวกตาย
15:16นั่นแล้วสิ
15:18เธอของนี้ได้ไหม Lars Neon
15:19เราต้องหลบตามมาข้างหลังแล้ว
15:32คุณเพิ่ม
15:40ไหนโทน
15:41ลงมาจากรสเดียวนี้
15:45ตำรวจแล้วไม่หมดแล้ว
15:52น่ามีกันนี้โทน
15:56น่ามคงต้องรวมไปกันก่อน
15:58รวมไปกัน
16:10ลักลง
16:14จะทำอะไรอ่ะ
16:15ลงเธอ
16:15คุณเธอน
16:18นี่
16:18ไป
16:25แค่งเงินข้ามคุณหรวมแล้ว
16:26พระรับ
16:26ใสโทนช่าชาติรี่
16:32เอ็งมีความผิดฐานลักษัพ
16:33มีรถกับเนี่ยนต้นดิ่งข
16:35องโลนสัมพันธ์พานิต
16:36และมีความผิดหลายแหลง
16:38ฐานข้าในจริงสุขโมน
16:40เอ็งจะยมรับหรือมัน
16:41Burgess
16:43ก็มีความไม่ได้ข้ามหมอน
16:44ไม่ใช่
16:45ก็ยังมีความ ไม่ได้ข้ามมัน
16:46ชิณ
16:46ทำไมนี่omsเทใส่ิน
16:47มีความไม่ได้ข้าม galaxy HDD
16:53ก็คยายอย่างเหมือน
16:58ไม่ได้ยัง instant ที่ частиอลคา масิöff êtesห
17:00ui
17:01ก็ไม่ใช่ discussing
17:04ก็ความไม่ไป clic
17:08หรonte
17:10เปล่า Roc
17:11การดูแม่คุณหลวงจะดีกว่
17:12าน่ะ
17:13ไม่อยากในโทษของเองจะนาขึ้น
17:15ก็ผมต้องใสหลาย
17:17ก็ลดใสหลายกับ vole
17:19นุปโตตร partners
17:20โหลงที่เฟรย์คัน
17:21ก็พูดร้ายบาทแทนหากนี่
17:22ต้องใช Aboriginal male negro
17:23กับ Turle
17:23mum
17:24mum
17:25mum
17:26กับรับผิดว่า
17:27ไป!
17:28แค่บอมอิกาฉะน์
17:29มานี่!
17:30- แค่บอมอิกาฉะน์
17:33ไป!
17:39ไป!
17:42ไป!
17:47ไม่กินเลยคุณพี่จะเป็นคนแบบน
17:48ี้
17:49คอยดู
17:50ความจริงก็ต้องปากฏว่าคนท
17:52ี่คาใช่
17:53คือคนพี่ไม่ใช่โทร
17:55ลองคิดว่าตัมโรจจะเชỷlest должныเช
17:56ื่อใครพี่หรือโทร
17:58มีแต่พอ familleพี่ที่ไกลนั้น
18:01กลับไปอigo
18:02สัญห์ไม่กลับ
18:06สัญห์ดูนะทุกอย่างหมดแล้ว
18:09สัญห์ทนอยู่กับคนเล่นเรี่ยμ
18:11?. โฺставลายอย่างคุณพี่ไม่ได้หร
18:13อก
18:13ก็ไม่ตามก็โหตราย
18:14แล้วพี่ก็โฺставลายได้มาก
18:16พอ ได้สันพี่เจ้านาทีตัมโ
18:17รจ
18:17capita วิมกลับมั้ย sogen...
18:18splitting ทุก่อน blonde диครักหนักหนัก ผ้าน
18:19ยิ้มป่ะอยากพี่ทำดับมั้นเลยนะ
18:20เธอน้ี่!
18:29เธอนกับบ้านแต่กับพี่เสร็จ
18:31กลับไปอยู่เป็นนี้พี่ตามเติมแล้
18:33วไหม
18:34และพี่จะช่วยให้โทนพลโทษปห
18:36ารนึ่งนะ
18:42จะคิดมากทำไมล่า
18:44เก้ากลับบ้านไปกับพี่
18:47ก็ได้ช่วยชีวิตให้โทษหลั
18:53ก
18:54ไปถ้าได้ความดี
18:59ไปให้
18:59ให้ด่วงเองครับขันนั้นกลับ
19:01ขอรับ
19:42ไปโทษ Ungد
19:54และ determ Committee
19:56ไปตามเจอที่ไหนล่ะเนี่ย
19:58ผมไปเจอที่บ้านเพื่อนมานะครับ
20:00ни intentionally
20:02ไม่ตัวént like
20:02มีเรื่องว่าลก żyดยอดนก
20:06เพราะ
20:06ท VERY
20:06หรือ
20:06เคราะ
20:08เลย
20:10แล้วก่อนน่าดู เชียวก
20:13แล้วให้โท
20:14ไล่
20:15ทำไมกลับกันมาแค่สองคน
20:17ผมใช้ให้โทนไปทำธุราต่างเจ้า
20:19วันนะครับ
20:20ห้องอีกหลายวันก็จะกลับ
20:23น่ะ ธุราอะไร
20:25ไม่ใช่เรื่องของมึง อย่าเสือบ
20:29แล้วต่อไปนี้ใครก็จะได้ถามอะไรอ
20:31ีก
20:32ให้มันตกเท่านี้พอ
20:46จรพชริกที่ หรือยัง
20:47น่าเถอะ จริงไกล
20:58ติดว่าท่าจะเจ้าไหร่
20:58น่ะ จะเจ้ามือโทย
21:14อ่า...
21:25เซ็น...
21:28ก็กลับมาแล้วกันเหมือนแทนนะ
21:33ต่อไปนี้พี่จะ...
21:35ขอใจๆ เซ็นจะรู้ให้มากๆ
21:39ก็แล้วที่ผ่านมาแล้วก็...
21:41เรื่องมันไปห้องหมดเลย
21:46science
21:46แล้วพี่ก็จะ...
21:51ทนูธมมมมมมมมกับเซ็น ให้
21:55ดีที่สุด
21:58كمพี่จะให้เซ็นเชื่อ
22:00ทาง-ทางที่ที่ผ่านมา คุณพี่ทํ
22:02าต้งคร้ามกันมาตลอดเหรอเขา
22:03ก็พี่มีความจำเป็นให้เซ็น
22:06อ่ะทวนมันก็ 레อให้เซ็นฟั
22:07งหมดเหล่านี้ รidentified female
22:08ครับ dolphin
22:12พี่ต้องหั sparksร paletteกลางบ้าง็ตไปไ
22:14สที่แล้ว
22:16พี่ต้องตอบพี่เซรรรด้ายดาเซ
22:18รรร ยอมใจร้ายกับเซรร ทั้ง
22:19กันพี่ไม่ได้อยากทำอะไรเซรรร
22:21จริง NV
22:21แต่เซ Erin พี่มอ Energ ไemeteryALD พ่อป๊า això
22:23เซรรรว่าพี่มองความรายกับเซ
22:27รรร
22:28พบ ROS
22:39ไม่มีสมบัติแล้วเราจะอยู่กัน
22:41ยังไงเรา
22:43ต่อไอ้เรากันแค่หน่อยจะยอม
22:44กัดก้อน เงินกับพี่
22:45เหมือนใน ญี่ยนำเนาหรับ
22:49ที่พี่ทำไปทั้งหมดก็ว่าพี่รั
22:51กเซอร์นะ
22:51พี่รักเซอร์ !
22:52พี่รักเซอร์ !
22:52พี่ใสัยพี่ ал digamosสิ
22:56เซอร์ที่ขอโทร
22:59พี่...
23:00พี่ไม่ได้ตั้งใจ
23:07พี่จะออกไปนะ
23:08พี่จะพี่อำปรับคุณตัวเองนะ
23:10สัน
23:18บอกพี่สิ
23:20ถ้าสันคิดอะไรอยู่
23:23พูดกับพี่
23:25อย่าทำแบบนี้กับพี่สัน
23:27ไม่ออก
23:29พูด
23:30พี่บอกให้พวกอย่างไร
23:31อย่าเลย
23:38พูดไปกล้ามรายจิบใจของพี่แ
23:39บบเรา
23:40แล้วจะพูดทำไมล่ะ
23:43พี่ผ่านมาพี่จะปวดด้วยมากพอเห
23:44รอ
23:44แล้วคิดว่าสันไม่เจ็ดปวด
23:45เหรอคะ
23:47คิดว่าสันไม่เจ็ดปวดเหรอ
23:48คะ
23:48คิดว่าสันไม่เจ็ดปวดหรื
23:49อไง
23:49ไม่มีทางพี่ ไม่มีทาง
23:54รู้ได้อย่างไร
23:58พี่..
23:58คุณพี่ตุนรี่ยังไง
24:01แล้วว่าคนพี่เจ็บปวด
24:02นำถ Ratherมีต้องระดาศสrelax relocation 7 ปว
24:04ดด้วย
24:05ได้เบาตัว์ collected คนเธอ mayoría alarаете
24:07ไม่มีทางแล้วพี่เซิน ไม่มีทาง
24:09เจ็บปวดแล้วพี่
24:17อยากเห็นไหม
24:20ว่าพี่จะปวดนั่งไง
24:23นี่
24:23플ี่จะปวดแค่นี่
24:38นี่
24:45มันทุงตัดออกไปหมดแล้ว
24:51มอง!
24:57มอง!
24:58เห็นไหม
25:01ขนาดมองเซ็นอย่าไม่กล้ามอง
25:03เลย
25:03แต่พี่ต้องเห็นมันรุบวัน
25:10พี่ต้องอยู่กับมันไปตลอดชี
25:11วิต
25:32มันเข้าใจพี่เหรอใช่ไหม
25:36ฉันต้องส่งฝานที่สิ
25:39ฉันต้องให้ไฟพี่
25:43แห่นี้คนเดียวที่จะเยี่ยวอย่าม
25:44ันได้ก็คือเซินไง
25:49พี่
25:49เรากลับมาหักให้เหมือนเดิมได้
25:51ไหม
25:54น่าเซ็นนะ
26:10ไม่เป็นไร
26:13เซ็นจะไม่ยอมรับพี่เขาไม่เป็
26:15นไร
26:18แต่พี่จะทำดีกับเซ็นตรงป่อ
26:20เซ็นจะยอมรับพี่
26:28นี่ แต่พี่ขอเตินเอาไว้นะ
26:30ว่าอย่าคิดไงจากพี่
26:34แล้วก็อย่าบอกความหรับทุกเล
26:35ือกใคร
26:37จำเอาไว้ว่าชีวิตในทนอย
26:38ู่ในกำมือพี่
26:39พี่สามารถสังเป็นสามตามาใน
26:41ทุกเมื่อ
26:48สังเป็นความันเยี่ยม
27:16ขอบคุณ
27:43ขอบคุณ
27:54ขอบคุณ
27:55ขอบคุณ
27:59ขอบคุณ
28:14ขอบคุณ
28:48ขอบคุณ
28:48ขอบคุณ
28:48ขอบคุณ
29:01ขอบคุณ
29:02ขอบคุณ
29:02ขอบคุณ
29:02enfin
29:03เมื่อไหม
29:32ไอห์แหละ
29:33รวมให้เรียนนะครับคุณหมอ
29:41เสริญเขาเดินทางไปเยี่ยมยาที่
29:43ต่างจ้องหวัดมาก
29:44ทางค่อนข้างทุรากันดาน
29:45ผมกลัวว้าจะกระทบประเทือนต่
29:47อสุขภาพนะครับ
29:51ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงครับ
29:53แม่กับเด็กแข็งแรงดี
29:55ส่วนยาบำรวมคัญที่ให้ไว
29:56้ก็ทานตามปกติได้เลยนะครับ
30:01ขอบคุณมากนะครับ
30:02ยินดีครับ
30:04เออ คุณหลวงครับ
30:07คุณหมอสมิทที่ปีนังเขาจด
30:08หมายมาหาผม
30:09ฝากความละลึกถึงมายังคุณ
30:10หลวงด้วยนะครับ
30:11แล้วก็ฝากถามด้วยว่า
30:13แพลหายเรียบร้อยดีหรือยัง
30:15แพล...แพลอะไรเหรอครับ
30:18นั่นสิครับ
30:19ผมก็งงก็คุณหลวงเคยบอกว่
30:21า
30:21ไม่เคยไปพบหมอสมิท
30:23แต่ทำไมเขาถึงมาทางถึงคุณหล
30:24วงได้
30:30อ๋อผมนิ 올 endeavor ครับ
30:32น่าจะเป็นลูกนอร์ของผม problems ที่
30:34ไปหาหมอส้มพันที
30:35แล้วบอกไปว่าเป็นขนาดเดินท
30:36างของลวงสัมพันท์
30:38เกิดการ слушรสานเข้าใจผิดแก แ
30:39กนหมอสัมพันท์
30:40ก็เลยเข้าใจว่าลูกนอร์ผมเป
30:41็นหลกสัมพันทีเอง
30:42อ๋อ... ย่างนิน Lis
30:45เอง เดี๋ยวผมคงต้องจุดไม้ไปแ
30:47ก้ความเข้าใจผิดกับหมอซั
30:48มมีซึ่งหน่อยแล้ว
30:49ผมกลับก่อนนะครับ
31:10คุณพี่คิดอะไรอยู่เหรอคะ
31:16ผมหอครับ ผมหอครับ
31:23ให้ผมไปส่งนะครับ
31:26ไม่เป็นไรครับเรียงใจ ผมมีสาม
31:28รอแล้ว
31:28ผมไปส่ง thrown around
31:30คือ เพราะดีผมอยากคุยเรื่องสุ
31:32ขภาของซึ่งกับลูกนะครับ
31:33แก จะได้น้ำเวณไปในรถ
31:37ก็ได้ครับ
31:39ใช่นะครับ
31:47น่าสงสานihad คุณเซ็นนะ
31:49ถ้าไม่เหรืออบดจริง ๆ ก็ค
31:50งไม่หมี่ออกจังบ้างเถicism
31:51นั่นนะสิ แต่ก็ดั้นสวยถูกจั
31:53บกลับมาได้
31:56เออ
31:57แล้วไอ้โทนที่มันยังไม่ก
31:58ลับมา
31:58เองว่ามันไปทำธุระให้คุณหัว
32:00ให้คุณหลัวว่า say
32:03ฉันไม่อยากจะคิดหรอกนะ
32:05ว่าควcompassจริงคืออะไร
32:07ฉันรู้แต่ว่า
32:08ตอนนี้ฉันสงสานคุณเซ็น
32:12เราก็...ถ้าในเรื่องนี้มันมีพ
32:15ิโทรอยู่ในนั้นด้วย
32:17ฉันก็สงสารพิโทรเหมือนกั
32:18น
32:19ป่ะ
32:26เรากลับไปทำขนมอร่อยๆ ให้คุณ
32:27เสิร์นกินกัน
32:28เพื่อเธอจะได้อรมดีขึ้น
32:34ตรงนั้นคนเขามูวอะไรกันว่ะนะอ
32:36ิจัน
32:37ฉันก็ไปดูได้ยังไงแล้วก็เด
32:38ินมาด้วยกันเนี่ย
32:39เฮ้ย ไปดูดีกว่า
32:58เฮ้ย คนตายเหรอ
32:59ใช่น่ะสิ ใครอ่ะ
33:02คุณเพื่อบอกว่าคุณหมอนะ
33:12เย็ย
33:12หมอคุณสง
33:20เซน
33:22ทำไมไม่นั่งอยู่ที่นี่
33:23ทำไมไม่อยู่ในห้อง
33:25ในห้องมันอุดอูค่ะ
33:27เซนแค่มันนังเล่นเท่านั้นเอง
33:29ทำไมเหรอคะ
33:31เซอร์มันนั่งเล่นในส่วนก
33:32็ไม่ได้เหรอคะ
33:36ได้สิจ๊ะ
33:38ทำไมจะไม่ได้เหรอ
33:56คุณพี่คะ
34:00แล้ว
34:02โทนเป็นยังไงบ้างเหรอคะ
34:04นี่ก็สองวันแล้ว ยังไม่ได้ข
34:06าวอะไรเลย
34:06เป็นโทนบ้างแล้วเหรอ
34:12มันก็อยู่ในครุบเนี่ย
34:13รอสารตัดสิทยอบ
34:18แต่พี่ไปคุยไม่ให้แล้ว
34:21เขาจะราเวนโทรจากตายเลยแค่ติ
34:23ดครุบ
34:26ฉันมาไว้นะ
34:28ขอบได้ที่ส่วนยังอยู่ที่นี่
34:31ทำตามได้พี่บอก
34:32ไอ้โทนมันจะยังมีชีวิต
34:36อยู่
34:47พวกเองสองคนมาก็ดีล่ะ
34:49ไปนั่งเลยเป็นเพื่อคุณเซินเขาหน
34:51่อย
34:51แล้วก็เฝ้าด้วยอย่าให้ไปไหน
34:53เจ้าค่ะ
35:10видure� pelosเรื่องอะไรหรอ
35:13หมอบุ passageลมถูกข้าตายเจ้าค่
35:15ะ
35:15เห Yaleà
35:17หมอบุญศ별嗤ค่ะ
35:20ข้าพลามาข้า قไม่standing
35:22ไม่ทราบเลยเจ้าค่ะ
35:23เห็นเช้าบ้านบอกว่าตายเมื่อว
35:25ันตอนเย็น
35:26แล้วว่าออกจากบ้านเราไปได้เท่า
35:27ไหร่
35:27ก็ถูกคนไหร่ค่าตายเลยเจ้าค
35:28่ะ
35:51คุณพี่คิดแล้วอยู่เหรอครับ
35:56ขอบอกครับ
36:35ออกไปต่ออะไรอย่างทีนะ
36:38ฉันฝากเอานี่เปย่อนที่ตู้หน่อย
36:41ห้ามแอบตูว่าฉันจ่าหน้า
36:42ซองถึงใคร
36:44แล้วก็ห้ามให้ใครในบ้านนี้เห็
36:45นด้วย
36:47เจ้าค่ะค่ะค่ะ
36:49ฉันไว้ใจพวกเธอสองคนได้ใช่ไ
36:50หม
36:52เจ้าค่ะ
37:01พี่จวง
37:01พี่วัดคุณซ่อนเขาเขียนจดหม
37:05ายถึง
37:06โอ้ย ไม่งั้นทำไมต้องทำให้เป็น
37:09ความหลับด้วยเหล่า
37:11ฉันก็คิดเหมือนกัน แต่ไม่พ
37:13ูดกว่า
37:13แน่
37:13แน่
37:31อิจัฒน์
37:32ผู้ชายข้างหลังเขาดื่นตามเรามา
37:33หรือเปล่าวะ
37:34ฉันก็สมเก็ดนัดสักภัคค
37:36์แล้ว
37:36เดี๋ยวไหนลองเดียวก็ถึงหน่อย
37:37ด้วยจะตามเรา
37:49ดูมั้ย
37:49โอ้ย เขาไม่ตาม держมาก เขาหวันต
37:50้องคิดมากเป,,
37:52โอ้ย
37:53Whole acting
37:55บล 깔� nào
38:01womade
38:02โอฮ่ยพี่อร์
38:02หวิ
38:06เฮ้
38:07clubs โท tang
38:09นี่เรื่องร่ายแรง graduation นั้นนั้นเลยหร
38:10อไหร่วะ
38:12โนท หนิพี่ออกมาจะคุกได้
38:14이야기 요� anne อย่าบอกนะว่าเพี่ยئ้าฉั
38:16นก็ออกมา
38:20เมื่อชาวเขาจะยายข้าจักมากค
38:22วามบ้างราดยาว
38:23เพราะมาโทษอีกสีคน
38:26แต่รถเสียรักปลิกข้างทาง
38:29ค่าก็จะเหนียวก็ได้
38:33นี่ค่าここมาชุดชาบาลมา safely copy
38:35่ายหรอ
38:36แบบนี้ก็หมายขอว่า ตำรวจต
38:38ามตัวเองอยู่สิวะ
38:40ว่าอย่างนั้น
38:42ข้าวว่าคาจะพาคอนเซิร์มี
38:45ไปไกลๆ
38:48ไม่ให้ใครตามเจอ
38:51พวกเองช่วยพาคอนเซิร์มแล้วมา
38:52หน่อยได้ไหม
38:55มันยากมากเลยว่า
38:57ผมเพิ่มติดตามดูคอนเซิร์มท
38:59ุกปี9
39:02ที่จริงแล้ว ที่พวกฉันมาที่ต
39:04ลาดเนี่ย
39:05เพราะว่าคุณเสริญให้เอาจด
39:06หมายมาส่ง
39:08เธอบอกว่าไม่ให้ดูว่าจ่าหน
39:09้าซองถึงใคร
39:10แต่ฉันว่า...
39:14พี่ดูเอาเองเธอ
39:28ถึงคุณโทนที่รักของฉัน
39:32เธอสบายดีไหม?
39:35ทุกร้อนอย่างไรบ้างหรือเปล่
39:36า?
39:37ส่วนฉันสบายดี เธอไม่ต้องเป
39:40็นห่วง
39:42จะไม่สบายก็ตรงหัวใจนี่ล่
39:44ะ
39:45คิดถึงเธอทุกขณะจิต
39:48ไม่เป็นอันกินอันนอน
39:50แกล้วว่าเขาจะทำอะไรเธอ
39:53แม้เราจะถูกขังกันคนละที่
39:56แต่ฉันรู้สึกได้ว่าใจของเร
39:57ายังอยู่ด้วยกันเสมอ
40:01ขอให้เธอปลอดภัย
40:03ฉันเองก็จะรักษาเนื้อรั
40:05กษาตัว
40:07ตอนวันที่เราจะได้กลับมาเจอกัน
40:09อีกครั้ง
40:10สามคน
40:11พ่อ
40:12แน่
40:13ลูก
40:15รักเธอเหลือเกิน
40:18จากคุณเซ็นที่รักของเธอ
40:29เธอปลอดภัย
40:30เธอปลอดภัย
40:30เธอปลอดภัย
40:57เธอปลอดภัย
40:58เธอปลอดภัย
40:58นี่ทำกัน
41:02ทเวลักราจแล้ว
41:09ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
41:56ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
41:58ที่สุดท้าย
41:58ดูكمแต่ว่ามองเข้าแค่stell
42:08ใก็ไม่ใช่ไหร่
42:10ตอนนี้รูกสะพายคุณพ่ออบก
42:11รักมาแล้ว
42:12ซ้ายเขาคลอดก่อน ถึงตอนนั้น
42:14เน Disp.
42:15ม.จะย้อม ให้คุณพ่อไปที่ช้อ
42:16ปพี่ช้อcirะเอง
42:17สัทำร SteTh Well, Kris.
42:23ย้อม ก่อนไปได้
42:24โพกพี่ได้กลับมาบ้าน นั้น
42:26ผมถึงต้องยอมเร็นทำเรื่องไข่
42:27ไหน
42:27AT
42:31ION
42:33โดย ด้วยนะฮัท
42:35เรื่องทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น
42:37เนี๊
42:38ถ้าผมว่าคุณพ่อไง คุณพ่
42:40อนั่นแหละ
42:59เข้าไปคุยอะไรกับคุณพ่อมาเน
43:01ี่ยพี่เพิ่ง
43:03ไม่ใช่เหลือของเอง
43:06เดี๋ยวนี้ความรับเยอะนะ
43:26เมื่อเซ็น เป็นนั่งทำอะไรตรงนี้อ
43:29่ะ
43:32รอดจังกับจวงอ่ะค่ะ เท่
43:33าออกไปซื้อม่วงให้ไม่ได้กล
43:35ับมาสักที
43:36จะเรียบไปไหนล่ะ
43:39นั่งคุยกับฉันก่อนสิ
43:43นี่ฉันมาดีนะ
43:47นั่งก่อน
43:54ฉันถามอะไรเธอหน่อยสิ
43:57เธอทราะอะไรกับพี่เพิ่ม
43:59ถึงกับต้องเหนียวจากบ้าน
44:02เดินของผมไม่มีอ่ะค่ะ
44:04คนอื่นไม่เกี่ยว
44:07เสือก
44:10หรือว่าจริงๆแล้วเป็นเรื่
44:13องที่เธอ
44:14ไม่ได้ท้องกับพี่เพิ่ม
44:19คุณเติมพูดเรื่องอะไรค่ะ
44:20บอกฉันมาเธอหน้า
44:23ว่าเด็กในท้องได้ลูกใคร
44:25ก็ต้องรู้คุณพี่สิค่ะ
44:27จะให้เป็นลูกใครได้อีก
44:28ค่อยๆถามดู
44:34เพราะฉันเห็นว่าเธอออกมาไหน
44:35มาไหนกันไปโทนมันไม่บ้อย
44:40คุยอะไรกันอ่ะ
44:42ไม่ต้องสับเพียงให้ร้านอ่ะ
44:45ไม่มีอะไรค่ะ
44:53ให้เติมมาคุยอะไรของเธอ
44:57คุณเติมเข้ามาถามมาค่ะ
44:59ว่าเด็กในท้องเป็นลูกของใ
45:00คร
45:01แล้วก็เธอตอบอะไร
45:09ก็ต่อว่าลูกคุณพี่สิค่
45:11ะ
45:14แน่ใจนะ
45:15แน่ใจค่ะ
45:17ทำไมล่ะค่ะ
45:19ไม่ไว้ใจเซินเหรอ
45:20แล้วถ้าไม่ไว้ใจกัน
45:26คุณพี่จะทนอยู่กับเซินด้วยค
45:27วามระวังแบบนี้ต่อไปเหรอค่
45:28ะ
45:31นี่
45:58ต่อไปนี้
45:59ฉันจะต้องอยู่ในห้องนี้
46:00ค้ามออกไปในเด็ดขาจังกับเซ
46:01ินด้วยความระวังแบบนี้
46:03แสไอรน...
46:06พี่ไม่เคยมองว่าเซอรนเป็นสั
46:09ทเลยนะ
46:11พี่ก็แค่ปกป้องเซินในบ้าน
46:14น่амен been
46:15obscure
46:17คนใจร้าย
46:17รู้คนที่จะมาตามมาหาความจริงท
46:20่อร์เป็นแน่คะ
46:22иватьยุ่งบน
46:22ระพลับพี่รู้เลย
46:24ไอ้โทดมันตายนะคะ
46:25Sophia
46:47พี่ขอโทษนะเซ็น
46:49พี่ขอโทษ
46:51วันหลัง
46:53เซ็นจะทำให้พี่อรมเสียแพบนี้
46:54นะ
46:57คุณพี่ คุณพี่ คุณพี่
46:59คุณพี่จะมาขังเธออย่างนี้ไม่ได
47:02้นะ ปลอด ปลอด
47:05คุณพี่ ปลอด
47:20พระเภิบ มันมีอะไร เกิดอะไรขึ้น
47:26ผมแค่ไม่อยากให้เซ็นเขาเดินไปท
47:27ั่วนะครับ
47:28กลัวว่าจะกระทบกระเทินกับ
47:29เด็กไงท้อง
47:30เมื่อกี้ก็สะดุดเก็บจะลมไปที
47:35ตรงไปคุยกับแม่หน่อย
47:56นี่ลูกกับเซ็นมีปัญหาอะไรก
47:57ันอยู่
47:59มีเรื่องอะไรแล้วให้แม่ฟังได้ไ
48:01หม
48:01ก็แค่ ติ้นกับฝันแน่คุ
48:09ณแม่
48:10กระทบกระทั่งกันมันก็เรื่อง
48:12ปกติ
48:12ไม่ใช่เรื่องในตัวอะไร
48:14แต่ถึงขั้นกักขังเขาไปในห
48:16้องอย่างนั้น
48:46ขอเพิ่ม พอเพิ่มเคยได้ยินไ
48:50หม
48:50ที่เขาว่ากันว่า
48:54ถ้าเรารักใคร เราต้องลองปล่อยให
48:57้เขาไป
48:58ถ้าเขากลับมาหาเรา
49:02แสดงว่าเขาก็รัดเรา
49:05แต่การที่พ่อเพิ่มกักขังแ
49:07ม่เซินไว้ในห้องอย่างนี้
49:08เพื่อให้เขาอยู่กับเรา
49:10แม่ว่ามันจะไม่มีใครมีความ
49:11สุขนะ
49:14ปล่อยเขาไปเถอะ
49:15ไปครับ มันแม่
49:17ผมไม่รวบเขาแล้วนะครับ
49:20แม่ใช้ของทิ้งเขาได้ยังไง
49:24ผมขอร้องนะครับ
49:25อย่าพูดเรื่องนี้
49:52หัว รายมโซ่เลยเหรอ
49:54ใช่จ๊ะพี่ ก็เริ่มต้องส่งข
49:56่าวยังไง
49:57ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าต้องห
49:59าทางไปหาของฉันเดี๋ยวนี้
50:02ไปไปตัวให้ข้าหน่อย
50:30พี่ฉัน เอ็นไปดูรัดเราก่อนไป
50:49เยอะ ส evento
50:51เยอะ สตรงาน
51:08ที่นี่สุด้วย มันไม่รู้สึกว
51:09่า
51:09เยอะ นี่สุดหนึ่ง
51:19เขาเล่า สุดสมัติ
51:19ที่สุดที่สุดที่สุด
51:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
51:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
51:57สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:04สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:08สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:09สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
52:12สุด
52:21ขอหนีจริงใช่ไหม
52:25ฉันไม่ได้ฝั่นไปใช่ไหม
52:28ผมเองครับ
52:29ผมเอง
52:31คุณโทษขอคุณเซิน
52:46เราจะออกมาจากคุกได้อย่างไร
52:48ขอมาเรื่องให้ฝั่น
52:49คุณเสียงไม่ต้องกลัวนะครับ
52:52ผมจะพาคุณเสียงมาปีจากตรงน
52:53ี้
52:55แต่คูณพี่เอาโซ่ร่าประตูเอ
52:56าไว้
52:57ผมอบสาหรับ
52:58เราต้องออกไปทางเร็วเบียง
53:00แต่อย่างątนี้
53:01ทำไมล่ะ
53:02มันมาต령ดลายเก่นปล่ะ
53:15ที่นี่กันแล้ว
53:49ก็เติมกับแม่เรียราย จะรีบ
53:51ไปไหนกันเนี่ย
53:54ตำรวจทุกคนรังยันความคล
53:55ิ้มหน้ากับเองบ้างหรือยัง
53:56นึงไอโทนอ่ะ ไอโทนทำไม
53:59ตอบไหมนี้พี่จะทำให้แสนมีคว
54:02ามสุ่ง
54:12เพราะฉันเกิดมาเพื่อจะรักเธอ
54:18ช่วนนี้รัน
54:20ทุกคนรังยันความสุ่ง
Comments