Skip to playerSkip to main content
  • 5 hours ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:04แม่มารี่
00:23แม่ปุผา
00:40ค่าได้กลิ่นน้ำปุงแม่มาร
00:42ี่ ก่อนได้เจอแม่มารี่เสียอีก
00:44รู้หรือไม่
00:46ได้กลิ่นได้เช่นไร ไม่เคยเห็น
00:49กัน
00:53มันติดตัวพี่หลวงอินมา
00:59มัน...มันก็เป็นแค่กลิ่น
01:01หนา แม่ปุผาอยากังวลเลย
01:05ค่าหาไม่
01:07แต่พี่หลวงอินหลงกลิ่นนั
01:09กหนา
01:13ค่าจะมีทำผิดตัวเพลงนี้เด็
01:15ดขาด แม่ปุผาสบายใจได้
01:22เราเป็นแม่หญิงด้วยกันหนา แ
01:24ม่มารี่
01:26ชายใดคิดจะเกี่ยวเรา แม่เขาไม่
01:29พูด เราก็รู้ได้ว่าเขาเกี่ยว
01:33คำพูดหวานหูสารพันธ์ที่ใช
01:35
01:36เขาจริงใจหรือไม เราก็รับร
01:38ู้ได้
01:44แล้ว...
01:47คุณหลวงเกี่ยวแม่ปุผาเช่
01:49นไร
01:54นิเกี่ยวเลย
01:55หรือไม่
01:59ก็มีชอบ
02:01เลยมีเกี่ยว
02:06แม่ปุผาเป็นคู่หมาย
02:08คือคนที่จะแต่งงานกัน
02:11ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวดอก
02:15ข้าเห็นพี่หลวงอิยมยกสำ
02:17รับลง saltsกรม lg
02:18แม่มารี่
02:20ข้ามีอาจทำร้ายติดใจพี่หล
02:22วงอิยมได้
02:26พี่หลวงอิยมบอกข้าอยู่เสมอ
02:29คนเราจะแต่งงานกัน
02:31ต้องมีใจให้แกกันก่อน
02:35เช่นนั้น
02:36ข้าจะทำตามสิ่งที่พี่หลวงอ
02:38ิยมสอน
02:47วันพรุ่ง ข้าจะขอคุณป่า
02:50ให้แม่มารีขึ้นไปสอนข้าเรี
02:52ยนทําน้ำปรุงบนจวนหนา
02:55ถ้าจะสอน ก็ต้องสอนเคล็ดรับ
03:06กันให้หมดใส่หมดพรุ่งเลยหนา
03:08นั่งมารีเจ้าค่ะ
03:14คุณบุผัปปิดแต่ดอกตุมเท่
03:16านั้นเจ้าค่ะ แล้วก็อย่าใส่จ
03:18นแน่นโถวจนเกินไป จะทําให้
03:19กลิ่นดอกมาไม่ฟุง
03:21ความจริงถ้าทําตอนกลางคื
03:23น กลิ่นจะหอมฟุงกว่ากลางว
03:25ันเจ้าค่ะ
03:29นี่คือเคล็ดรับ
03:43ขั้นตอนที่สองทิ้งให้น้ำซื
03:46้มกลิ่นดอกไม้ไว้ให้นานที่
03:47สุด และจากนั้นก็อบพรเทียน
03:49เจ้าค่ะ
03:50sistemasพัムกลิ่นole
04:22ทําเช่นนี้สําไปสํามาสัก 5 ต
04:24ั้ง 6 ตั้งได้ตามต้องการเจ้าค่
04:26
04:28ที่ค่ายอมรับนังมารีมืนไ
04:30ว้เป็นบ่า ก็เพราะอยากให้มี
04:32คนทําน้ำปรุงไว้ประจําจว
04:34รนี้แหละ
04:36ถ้าเคยพยายามฝึกพวกเองแล้ว ไม
04:40่สําเหล็ดสักผู้สักคน
04:46นังมารี ฝึกแม่บุภาให้ดี
04:49ๆหนา ต่อไปเรื่องการทําน้ำอบน
04:53้ำปรุงให้คุณหลวง
04:55ค่าจะยกให้เป็นหน้าที่ของแม
04:57่บุภา ว่าที่คุณของจวนนี้แต
05:03่ผู้เดียว
05:05ดูกันหน่อย
05:20นี่แม่มารี
05:25ขอนอนคุณพี่หลวง
05:29แม่มารีรอค่ะกงนี้ป่ะเดี
05:31๋ยว
05:39แม่มารีต้องทำอีกสิ่งหนึ่
05:40งให้ค่า
05:42นี่คือตัวอย่างสนังสือสำ
05:43คัญที่ค่าต้องการ
05:47มีเท่าใด เอามาให้ค่าทั้งหมด
06:18แม่มารี
06:19นี่ ทำอันใด รีบออกมาน่า
06:23จ้ะ
06:34ในหอหนังสือของคุณพี่หลว
06:36
06:36มีเอกสารสำคัญทางบัญชี
06:38ค่าขอหน้า
06:40หากไม่มีค่า
06:41แม่ห้ามเข้ามาในห้องนี้เพีย
06:42งผู้เดียว
06:44ขอแพ้ให้ค่าหน้า
06:45ค่าจะไม่ทำอีก
06:47แต่กันเทิด
06:59ได้ขอมาแล้วใช่หรือไม่
07:05พี่
07:07งั้นก็รีบไป
07:08เจ้าคุณแสนรอเองอยู่
07:15พี่หลวง
07:30ด้วย
07:31ขอแพ้
07:33ขอมถึง
07:34ขอมaysสปร้อซิ
07:34ขอ biri
07:35บไปsk Evans
07:36ขอเป็นขอให้ห Sex
07:42มันแม่งก่ะ
07:44ไอ้เทิม มึงรีบไปตามหมอเจอมา
07:45เอาล่ะ พี่ฉัน
07:52มัน...มันรู้การทำงานให้ฉัน
07:55ผู้ใด มันเป็นผู้ใด
08:01มัน...มันปิดนะ
08:04แสดงว่ามันจะพาดูพวกเราอยู่ต
08:06อนเวลา
08:12เทิม มอเจมมึงอยู่ไหน
08:14มอเจมกำลังเตรียมพอ เล่งต
08:15ามมาขอละ
08:19มันกำลังกดปืนเข้าบังก
08:21อง
08:22ดิชัด ดิชัด ดิชัด
08:38มันกำลังเตรียมตรงนี้
08:42มันกำลังเตรียมตรงนี้
09:08มึงหมายความเช่นใดมากเลย
09:11ค่าทำตามที่เจ้าคุณสั่งแล้ว
09:13มันไม่ใช่ฉบัตรนี้
09:15แต่ฉบัตรนี้มีตรรเหมือนที่
09:17เจ้าคุณสั่ง
09:18มึงต้องใจแก้งไม่รู้
09:20เพื่อถวงเวลากูใช่หรือไม่
09:25ฉบัดนี้มันขนปิ่น
09:27ไม่ใช่ปืนที่กมมืนสั่ง
09:42กูจะให้โอกาสมึงแก้ต่วยคล
09:44าเดียว
09:46ถ้ามึงแม้วจะบัดจริงไม่
09:48กู
09:49ไอ้หุย
09:51หัวขาย
09:52เงินก็ต้องให้เวลาค่าเพิ่ม
10:03เพราะการขึ้นห่อนอังสือไม
10:05่ใช่เรื่องง่าย
10:06ถ้าไม่ให้เวลาค่า
10:08ต่อให้ตันหัวค่าอีกคน
10:10ค่าก็แถมไม่ได้
10:16มันคุ้มหรือ
10:17ที่หรือต้องเสียงเอาชีวิต
10:18ตัวเองไปแรก
10:25แม่
10:26ไม่คิดถึงการจนน้ำหูน้ำ
10:28ตาไหลเช้าหนา
10:35ค่าต้องกากยาตามสั่งมาให้แล้
10:38
10:41นี่มันยาอันใดหรือ
10:45นี่คือกากยาที่ต้องให้ท่านเจ้
10:47าคุณกิน
10:48คนหนูเอาไปยากดูเธอดว่าเป็นย
10:50าอันใด
10:51ทำไมท่านเจ้าคุณเนี่ย
10:52กินแล้วถึงไม่หายเชื่อที่
11:14ต่อจะไม่ดีซึ่งแล้วหละ อา
11:16มาลี
11:16ต่อจะไม่ดีซึ่งแล้วหละ อา
11:17มาลี
11:17อย่าพิดรือในโรง
11:21เงินมาดูถาดพิกขึ้นมาจนเป
11:23็นสีโมงเข็ม
11:25เราต้องทำเช่นใด
11:27ต้องใช้ยาแก้พิด
11:28แล้วห้ามกินยานี้อีก
11:37พวกจะปรุงยาร่างถาดพิดให้
11:40ว่าแต่ลือเธอ
11:41ไปเอากากยานที่มาจากที่ใด
11:43ผู้ได้กิน
11:45นี่ถ้ากินติดๆกันทุกวัน
11:47แค่ห้าวันเจ็ดวันก็ตายได
11:49้นะ
12:03ขวัน
12:05คุณหนู
12:06ขวัน
12:08ขอยาที่ให้ไปมันมีสรรพิษ
12:10หมอสั่งห้าวะอย่าให้เจ้าคุ
12:11ณพ่อกินเด็ดขาด
12:14หมchte หน้า
12:15ท่านกินเท่าไหร่ก็ไม่หาย
12:18ต้องมีคนวางยาท่าน
12:20ฉันว่าขวันเองก็พอรู้
12:23แต่เราต้องจับให้ 괜찮
12:25ไม่ใช่ắngนั้นเจ้าคุณพ่อจะยิ
12:26่งเป็นยังตราย
12:27ฉันจะหาทางเอาหลักฐานมาให้ค
12:29ุณหนูให้ได้
12:31เรื่องนั้นค่อยว่ากัน
12:33เพลานี้ต้องมากษัดเจ้าคุณพ่
12:35อให้หายดีก่อน
12:38ขวัญเอาญาลูปกรอนนี้ให้เจ้
12:39าคุณพ่อกินมื้อละสองเม็ต
12:40
12:41ยานนี้จะร้างสั่นพี่แททธ์ ให้
12:42เจ้าคุณพ่อดีขึ้น
12:47คุณหนูอยากเอาคืนไปให้ท่านจุ
12:49กคุณเองหรือไหม
12:50ฉันขึ้นไปได้หรือ
12:52เวลานี้ไม่มีใครอยู่เบืนจวน
12:54คุณหนูริฟไปดีกว่า
12:58ต่อท่าน
13:18เจ้าขอบคุณ
13:37เออ
13:38คุณพ่อ! คุณพ่อ! คุณพ่อใจ
13:41ร้าย ลุกเกี่ยดจะ Neder่ะคุณพ่อ
13:45เอาแม่มันลีไปขันว่าผม
14:09พูดได้
14:17รูปเองเจ้าค่ะ
14:20มารี
14:45มารี
14:49ลูกจริงหรือ
14:50ไอ้ขวัน
14:58เขาไม่ได้ฝันใช่ไหม
15:00คนหนูมารีมาหาเจ้าคุณจริงๆ
15:03เขารอ
15:08มารี
15:11ลูกโตขึ้นมาก
15:13แต่พ่อจำกลิ่นโดนแก้วได
15:16
15:19รูปคิดถึงเจ้าคุณหมอหรื
15:20อเองเจ้าค่ะ
15:30แบบนี้
15:54ลูกเอายามาเปลี่ยนให้เจ้าคุ
15:55ณพ่อจะว่า
16:05เจ้าคุณพ่อกินยานนี้นะเจ้าค
16:07่ะ
16:08เราไม่ต้องตกใจ
16:10เจ้าคุณพ่อจะอาเจียนออกมาเป
16:11็นริ่มเลือด
16:12เป็นการขับผิดเจ้าค่ะ
16:16แล้วเจ้าคุณพ่อจะกลับมาแข
16:17็งแลนขึ้นเดิม
16:24ตอนยานนี้ให้เจ้าคุณหมอทุกว
16:26ัน
16:27ขอรับ
16:27ขอรับ
16:35เราจะกลับมาเยี่ยมเจ้าคุณพ่อ
16:37บ่อยๆ นะเจ้าค่ะ
16:38ขอรับ
16:44ขอรับ
16:47ขอรับ
16:51ขอรับ
16:54ขอรับ
17:06รีบไปเถอะขอรับ
17:09เราฉันจะรีบขึ้นไปหาหลักฐ
17:10าน
17:11ว่าพวกมันเอาอย่าอันได้ให้
17:12เจ้าคุณทั้งกิน
17:15ขอรับ
17:15ขอรับ
17:15ขอรับ
17:17ขอรับ
17:32ขอรับ
17:32ขอรับ
17:43ถ้าสำคัญผิด
17:46คิดว่าแม่จะอยู่ที่จวน
17:49เจ้าค่ะ
17:52เป็นดูเหมือนจะไม่เป็นเชื่อนนั้
17:53
18:02คุณหลงมีอันใดอยากรู้ อยากส
18:04ักหรือเจ้าค่ะ
18:07แม่มารีมีอันใดคุณบอกค่
18:09าเองนะฮะ
18:13แล้วคุณหลงจะเชื่อค่าทุกส
18:15ิ่ง
18:16ค่าจะเชื่อ
18:31เพื่อให้แม่สบายใจ
18:34คุณหลงไม่ต้องทำอันได้ค่ะ
18:35ถึงเทงนี้ดอกเจ้าค่ะ
18:38เท่านี้บุญคุณก็ท่วมผม
18:40ไม่รู้ชอดใช้เป็นนานเท่าใดถึ
18:42งจะหมด
18:48วัสวัสดี
18:54สวัสดีความภัย
19:27กินยาเจ้าค่ะ เจ้าคุณพี่
19:48อิฉันได้ขาวว่า แม่มารีย
19:51ังไม่ตาย
19:53มันมาหาเจ้าคุณพี่บาง รู้ไหม
19:54เจ้าค่ะ
20:00อิฉันหลากคิดถึง คิดถึง
20:07เลือกอันใดกันแม่สิพรร์
20:12ก็เจ้าคุณพี่เนี่ยสิเจ้าค
20:13่ะ ไม่ยอมกินยา
20:16uling. stealing!
20:19skонов whewว่าแม่輝พร์จะดูแลพวก
20:23แบ่วไข่
20:24ส่วนค่าจะดูแลเจ้าคุณพี่เ
20:26อง
20:28ส่วนเรื่อง rappingaver้าก็ห declinedให้ใครมาย
20:30ุ่ง
20:30würdeุก helping hear than Nasair
20:35แต่อิฉันก็เป็นห่งเจ้าคุ
20:37ณพี่มากนะจ๊าค
20:39ล้มป่วยมาตั้งนาน chefs
20:42คนาดคุณพี่io of the team
20:44ดู라ลายเอง
20:45อาการก็มีเห็นจะดีขึ้นเลย
20:48และยังสั่งงดยาย
20:50เช่นนี้ เจ้าคุณพี่จะหายได้อย่าง
20:52ไรเจ้าคะ
20:53อีกฉันไม่ยอมแล้วเจ้าค่ะ
20:55เจ้าคุณพี่ต้องกินยา
20:59อีพอง
21:01ดินยาให้เจ้าคุณพี่ใหม่
21:03เจ้าค่ะ
21:07ค่ามียอมให้ผู้ได้ป้อนยาเจ้
21:09าคุณพี่เด็ดค่ะ
21:11แต่อีกฉันก็เป็นเมียผู้หนึ
21:12่งนะเจ้าค่ะ
21:13เมื่อกลางนอก จะมาเทียบฉันเมื่อพ
21:16ระราชธานเลย
21:18จะเอาเช่นใดก็เอากัน ข้าเองก
21:21็เหลืออดเหลือทนแล้ว
21:24ถ้าไม่ฟังกัน ก็อย่าอยู่ร่
21:26วมชายข้าเดียวกัน
21:30นึกแล้วเชียว ว่าสักวัน ค
21:32ุณพี่ทับทิมม์จะต้องเอาเรื่
21:34องนี้มาขมเหงอีกฉัน
21:39หมดทุกล้าแม่สิพรัยนะ
21:43ออกไป
21:48อีพร่อง
21:51ไป
22:09อีมายลี่ มือวานมึงหายหัวไป
22:11ไหร่มา งานการมึงก็ไม่ทำ
22:14มึงอ่ะเป็นเบ่า จวนนี้
22:17มึงจะเข้าจะออกทำอำเภอใจไม่ได
22:19
22:20มึงต้องแจ้งกูก่อน
22:21มึงไปที่ใดมา
22:24กูถาว่ามึงหนีงานไปที่ใดบ้
22:26
22:29มึงไม่ตอบ
22:31กูตอบ
22:31อืม
22:32อืม
22:33อืม
22:34นี่ มึงก้ากูเหรอ
22:37จากกู
22:39ค่ะ
22:39มึงตอบกูมา
22:41ถ้ามึงไม่ตอบ
22:42กูจะง้องต่อมึงออกไปเอง
22:44ตอบมา
22:45จะตอบไม่ตอบ
22:46�� อิม
22:47ไอ้
22:48อ้าาา...
22:50อ้าา...
22:51อาาา...
22:53น็มมริมันตบเบาค่า
22:55แย่นะ ไปแฟง
22:57ลวงขอรับ พระแฟงตายแล้วขอ
23:04รับ
23:04เห้ย พี่แฟงตาย
23:06อ้าาาาา!!!
23:07กูยักไม่ตาย หัว่างมึงก็
23:10หือ
23:10หื้น
23:12อ้างแฟงมีคนเริ่มก่อนใช่หร
23:16ือไหม
23:18มันเป็นเบา มันต้องทำงาน
23:21แต่มันหนีงาน เมื่อวานเบา ตามัน
23:23ไม่เจอเจ้าค่ะ
23:25ถ้าไม่จริงอย่างที่อีแฟงว
23:26่า และมึงมีพยายามยืนอย่าง
23:29กูจะเขียนอีแฟง คุณหญิงข
23:32้อหาใส่ความมึง
23:38ถ้าจะเอาพยายาม เบ่ามีทองดีนี่
23:41แล้วเจ้าค่ะ
23:44ว่ายังไร อีทองดี
23:50เรื่องออกไปครึ่งค่อนวัน จนกล
23:53ับมาเย็นย่ำ เห็นทีจะเป็นเรื่
23:55องจริงเจ้าค่ะ
24:03แต่บ่าไม่เป็นพยายามให้เบ้าแ
24:04ฟงนะเจ้าค่ะ
24:13รู้เป็นคนสั่งให้แม่มารี
24:17ออกไปซื้อตั๊กโقة เพือกให้ลู
24:18กที่ตลาดเองขอรับยาแม่
24:26แล้วไหนหรอเจ้าค่ะ ตั๊กโقة
24:27เพือก
24:28ก็กินเขาไปในท้องค่ะเก็บไ
24:30ว้ทำไมป่าแฟง
24:30อ widely
24:31แล้วเวลากรูงอยากกินทำไมคุณห
24:33血 Permny ไม่บอกว่าหรอเจ้าค่ะ
24:34คุณห linguงเคยบอกว่าชอบรสมื
24:36อเบ่า ว่าไม่ใช่เลย Picasso
24:37เมื่อก่อนเคยชอบ ตอนนี้ไม่ชอบ
24:40เฮ่ย
24:40เฮ้ย
24:42พอ
24:43เช่นนั้น
24:44ป้าแฟงก็ต้องถูกเคลียนอ
24:45่ะจริงเจ้าคะ
24:46อุ๊ย
24:47อิทองดี
24:48แบบอัพลี
24:51เพราะมึงคนเดียว
24:54เคลียนสักทีดีไหม
24:55ดีเจ้าค่ะ
24:57ป้าแฟง
24:58ใครสั่งให้ป้าแฟงเคลียน
25:00คุณหญิงสั่ง สักที
25:02เฮ้ย
25:03กูไม่ได้สั่ง
25:05กูแค่ปน
25:08ยาแม่ขอรับ
25:10ต่อจากนี้ไปลูกขอได้หรือไม
25:12่ขอรับยาแม่
25:13ให้เราเลิกเคลียนตีบาวไพ้ใ
25:15นจวนของเรา
25:17ถ้าแม่มารีไม่ต้องโดนเคลี
25:19ยน
25:19พวกมึงทุกคนก็ไม่ต้องโดนเค
25:21ลียน
25:21ดีหรือไม่
25:23เลยเธอหน่อย
25:24บาวเหือนใดทำผิด
25:26เขาก็เคลียนกันทั้งนั้น
25:28จวนเรานี้เคลียนกันน้อยที่สุ
25:30ดแล้วหนา
25:30แต่แม่มารีเป็นบาวของลูก
25:33พ่อแฟงเป็นบาวของแม่
25:35ถ้าแม่อยากจะเคียนตีพ่อแฟ
25:36งก็เชินแม่เธอขอรับยาแม
25:38
25:38ถ้าฉะนั้นก็เสมอกันเจ้าค
25:44่ะ ไม่ต้องเคียน
25:45ดีหรือไม่เจ้าค่ะ
25:50แม่มารี
25:51แม่กลับไปทำงานของแม่เธอ
25:54เจ้าค่ะ
26:03ก็ค่ะ
26:03แม่ค่ะ
26:05ก็ค่ะ
26:15ข้าจะถายาย
26:20เจ็บมากรึ้งไหม
26:32เจ็บมากรึ้งไง
26:36มีตายดอกเท่าค่ะ
26:41คุณหวง
26:47แม่มาลี
26:50ค่าจะต้องไปราชการที่บางกอบ
27:06คุณหวงจะไปเมื่อได้เจ้าค่ะ
27:15ค่าต้องไปตอนนี้
27:19แม่มาลี แม่ดูแลเต็นให้ดีนะ
27:24แล้วอย่านี้ค่าไปไหนให้ค่าเป็
27:25นหวงอีก
27:27แล้วค่าจะรีบกลับมาให้แม่
27:50ให้ไปดีมาดี
27:52ผู้อยู่ให้มีใส่ ผู้ไปให้มีโซ
27:55
27:56โซคไม้อยู่เทิงอ่าน
27:58อยู่เทิงเครื่องอลังการสำรับ
28:01โทษห้ายอย่าให้พาน มานห้ายอย่
28:04าให้พา
28:05ขอให้เจ้ามีอายุวันนั่งสุขั
28:09งพลังนะลูก
28:12สาธุ
28:21กูให้
28:24มึงด้วยหนาไอ้เพิ่ม
28:27ดูแลคุณหลวงดีๆ
28:29กูฝาก
28:31ไม่ต้องหวงขอละ
28:32กระผมจะดูแลคุณหลวง
28:34ด้วยชีวิตของกระผมขอละ
28:37เส้นนี้กูก็ประหวงอันใดแล้
28:39
28:40ไปเถอะลูก
28:42เสร็จราศการแล้วก็รีบกลับ
28:44อย่าให้คนทางนี้เป็นหวงหน้า
28:48ทางนี้
28:50ทางนี้
28:51ทางนี้
29:17คุณพี่
29:19มานั่งคนเดียวไม่เหงาหรือ
29:22ถ้าอยากจะได้หญิงงามเมืองคนไหน
29:31บอกค่าเลยนะ
29:33ค่าจะหาให้
29:36แต่จะว่าไป
29:38ของค่าก็ยังดีอยู่นะ
29:41กระตุ้นกำหนักพี่ได้
29:44อุ๊ย
29:49เขาชอบสาวเทื้อ
29:52เหมือนมะพร้าวห้า
29:54ยิ่งแก่
29:56ก็ยิ่งมั่น
29:59อยากให้อีนวนอิจวงมาได้ยิน
30:01จัง
30:02จะได้รู้ว่าคนอย่างค่า
30:04มีที่ปดระหวางง่ายๆ เดี๋ยว
30:06ใครหรืออีนวนอิจวง
30:08หญิงงามที่สุดในโรงช่ำเรา
30:10หรือ
30:11มันก็งามกันทั้งนั้นแหละ
30:13พี่
30:15แต่ที่งามที่สุดก็คงจะเป็น
30:20พูดอะไรหรือ
30:22แม่มารี
30:26มารี
30:29ข้าชักจะสนใจมันแล้วสิ
30:33เรียกมาให้ค่าได้หรือไม่
30:36ตอนนี้นางไม่อยู่แล้ว
30:38เพลานี้นางสบายแล้ว
30:42เจ้ากลงพนครบาล
30:43สือตัวไปเป็นเมียอยู่ที่จวน
30:45นุ่น
31:00เรื่อๆ รู้หรือไหม
31:01มันถามหาอามรีเพื่อไปทำอันใ
31:03
31:04ข้ามีรู้ดอกในรง
31:06ข้ารู้แต่ว่ามันไม่ชอบมาพากล
31:09มี่ชอบมาพากลคืออันใด
31:12ตอบ
31:15ครั้งแรกที่เราเจอแม่มารี
31:17แม่มารี
31:18งั้นจะฉลัดเร็วกันนี้นะอ้ simplify
31:32ทำอย่างไรดีในโรง ข้ากลัวแม
31:34่มารีเดือดร้อน
31:36ต้องรีไปบอกอามารีให้รู้ตัว
31:39แล้วใครจะไป
31:40ก็นึงไง
31:42ข้ามีกล้าไปดอก
31:44อย่างใดก็ต้องไป
31:45หรือก็หาใครที่ไว้ใจได้ไป
31:47กับรือสักคน
31:48แล้วก็ต้องระวัง
31:50ห้ามให้คนในจวนคุณหลวง
31:52รู้เด็กขาดว่าพวกรือมาจากท
31:53ี่ใด
31:55จ้ะ
32:11อีภัณฑ์ มองช่วยกูดูสิ เมื
32:15อนนี้ใช่หรือไม่
32:21เอ็งรีบเทียบท่าเลยวะ
32:25นี่จะอัน
32:36เลือนช่างใหญ่ตัวอยู่นะ
32:38อีภัณฑ์
32:54อีภัณฑ์ มึงช่วยกูดูนั่น
32:58ใช่แม่มารีหรือไม่
32:59อีภัณฑ์
33:07อีภัณฑ์
33:21อีภัณฑ์
33:30แม่มารี แม่ต้องระวางตัวแล้
33:33วหนstation
33:34วันนี้มีช่ายผู้หนึ่งใครอยากร
33:36ู้เรื่องของแม่
33:37ซักภожуเสียมาก
33:39พี่ก็เผ entendeuบอกเรื่องแม่มารีไปเสี
33:41ยกะหมด
33:43ดูถ้าคนด้วยไม่ประสงรีเป็น
33:45แน่
33:48หรูใดกัน
33:50พี่มีมั่นใจว่าใช่เชทคนเดี
33:52ยวกับที่แม่มารี
33:53에 แล้วให้พี่ฟัง
33:55ว่าเป็นคนที่ค่าแม่รูงหน่
33:56าใช่หรือไม่
34:03อีมาเล
34:05อีมาเล
34:08มูกออกมาหาคุณไปเดียวเนี่ย
34:11พูดให้หรือมาลี
34:13มาขึ้นอ้ายขึ้นอี
34:14หัวหน้าแบบจนี้จ้ะ
34:17พี่เข้ามาหลบในนี้ก่อน
34:18ข้าจะไปดูว่าเขาจะเอาอันใด
34:36มันอยู่ที่ใด
34:37ผู้ใด
34:38กลัวไม่รู้
34:39ป้าไม่รู้
34:41แล้วฉันจะรู้ได้เช่นใด
34:42อ้าว
34:43เฮ้
34:44ก็มึงอ่ะต้องรู้
34:45มึงถึงเอามันไปแอบซ่อนไปที่
34:47ใดล่ะ
34:47หรอ
34:50เฮ้
34:51ทำหน้าทำตาเข้า
34:52เอียน ไป
34:57เฮ้
34:58เฮ้
34:58เฮ้
35:05ต่อแล้ว
35:06อีทองดี
35:07มึงขึ้นไป
35:07เฮ้
35:10หลีกไป
35:13เธอบอกให้หลีกไป
35:16ดูให้ทั่วนะ
35:22ไม่มีอันใดนะป่ะ
35:24ดูให้ทั่วสิ
35:37ชิบขายแล้ว
35:49ค่าต้องขอภัยคุณหญิงด้
35:50วยนะเจ้าคะ
35:52ที่ไม่ได้ขึ้นไปแจ้งก่อน
35:54พี่สองคน
35:56เป็นลูกพี่ลูกน้องของค่ายิ
35:58งเจ้าค่ะ
35:59ชื่อพี่อิ่มกับ
36:02นาผัน
36:05มึงเห็นจวนกูเป็นสลาโรง
36:07ทานหรือไง
36:08จึงขนยาติโกหูติกากันเข
36:11้ามาตามอำเผอใจ
36:13เป็นความผิดของเราสองคนขอรับ
36:17ที่มาโดยไม่ได้บอกก่าแม่มาร
36:19ีก่อน
36:20ข้ากากก่าพี่นี่ขอรับ
36:24ได้มาเห็นแม่มารีอยู่สุขสบาย
36:28ข้าก็หายห่วง
36:31แม่มารีเล่าให้ฟังว่า
36:34หล่งอินท่านรืชก็ใจดี
36:36และคุณหญิงเองก็มีบารมีมา
36:39
36:41ปกครองเบาไพ้ด้วยจิตแม่ตา
36:45ได้เห็นจริงเช่นนี้ข้าก็ชื่น
36:47ใจ
36:51แล้วอีมารีมันได้บอกหรือไม
36:52
36:53ว่าหลงอินลูกข้านั้นมีค
36:55ู่มั่นคู่หมายแล้ว
36:57กำลังจะตบแต่งกัน
37:00แม่บุผานี่จะเป็นเมียกลางเมื
37:03อง
37:08คุณบุผาเป็นคู่มั่นหมายของห
37:11ลงอินจ๊ะ
37:17ข้าไว้ขอรับ
37:20ดูแม่
37:20เอ๊ย
37:21คุณบุผา
37:49ขอให้ได้อยู่พักให้ใครคิดถึ
37:50งก่อนเถอะนะพ่าแฟง
37:54ถ้าอยู่ไม่กี่มื้อวันก็พอ
37:56ได้
37:57คุณหญิง
37:58อี่แฟง
38:03แต่ว่าจะมานั่งกินนอนกินเสรย
38:07ๆไม่ได้
38:08ต้องทำงาน
38:10หัวมันนั้นให้ไปส่วยทงดีตั
38:13กน้ำผ่าฝืน
38:15ส่วนเมียมันก็ให้ไปอยู่ในคร
38:17ัวไฟ
38:18คอยส่วยหนังเมียนหันผักต้
38:21มแกงอย่างได้
38:22ถ้าทำได้ก็อยู่ได้
38:27ได้เจ้าค่ะ
38:57ถึงแม้ป่าแฟงบอกว่า
38:59คุณพี่หลวงมีให้ผู้ใดเรีย
39:01กแม่มานี้ขึ้นมาใช้งานบนจว
39:03
39:03แต่ทำงานกับข้ามีเป็นไรหนา
39:06คุณพี่หลวงคงไม่ว่า
39:08จริงหรือไม่
39:11จุคค่ะ
39:16รีบรีบสรคือหนูบุผาให้เส
39:17ร็จนะ
39:18แล้วก็รีบลงไป
39:20พวกค่ามีงานต้องทำอีกเยอะแยะ
39:29ป่าแฟนี่สมกับเป็นหวนน่าง
39:31านจริงๆ
39:34คอยจิดหัวใช้งานเจ้าค่ะ
39:53กูจะให้โอกาสมึงแก้ต่วยคล
39:55าเดียว
39:56ถ้ามึงแม้วฉบัดจริงไม้ก
39:58
39:58ไอ้หุ้ย
40:00หัวขาด
40:17คุณหลวงค่ะละ
40:19เราผมได้ว่าคุณหลวงจะเตรียม
40:20การสกัดขบวนการขนปืนไฟมา
40:22สิ
40:22จริง
40:27พวกมึงฟังกู
40:29กูไม่ต้องการให้คุณมันรู้ต
40:30ัว
40:31เราต้องไปให้เงียบที่สุด
40:33แล้วคุณหลวงแน่ใจ้หรือ
40:34ครับ
40:35ว่ามูงสูงนี่ชัดพูดฟังจ
40:36ริง
40:38คนตายไม่โกหกรอให้เพิ่ม
40:40มоныของการเบลย์เบาะรก fit
40:43นี่ชัด...
40:47แล้วเห็นนันใดครับครับ
40:48คุณหลวง...ถึงไม่ให้คุณเทบ
40:50รูมาด้วย
40:54ถ้าเทพรูมา แล้วใครจะคอยรับใช
40:56้เจ้าคุณโยมราช
40:59อย่างไรเสียในเมืองก็ต้องมีพ
41:01ลตะเวณอยู่ดิ
41:03ขอละ
41:05ไอ้วิชชาต์หานี่
41:08ตายแล้วอย่างคายพิศใส่คุณอ
41:10ีก
41:10ไหนท่านเจ้าคุณเคยบอกว่าจะไม
41:12่ขนปืนไฟออกจากที่ซ่อนเพลา
41:14เนี่ย
41:14ก็มึงกำลังมาบอกคุณอยู่นี่
41:17ว่ามันแอบนำกองกำลังไปบาง
41:19กอก
41:20ถ้าไอ้ริจาร์ดบอกมันว่า
41:22มีปืนไฟซ่อนอยู่เป็นร้อยร้
41:24อยก็บอก
41:26มึงคิดว่ามันจะพากองตะเวน
41:28แค่ไปชมสวนมาก่.กันนั้น insistent
41:33ไอ้มิ่ง
41:34มึงรีบไปขนปึนไฟออกมาให้ได
41:36
41:37กรที่มันจะไปเจอแล้วก็เปลี่ยน
41:39เส้นทางขนใหม่
41:41มึงต้องเอาปืนออกมาให้ได้
41:46ที่ฉะนั้นกูก็ตาย
41:48ไป
41:49ขอรับ
41:57เราผมต้องกลาบขอให้คุณหลวง
41:59ที่เข้ามารบกวลกระทานหันขอ
42:01รับ
42:01แต่เพื่อนเพราะว่ามีอาจไว้ใ
42:04จใครได้จริงๆ
42:06หากผู้เราช้า
42:07ก็ผมกลัวว่าจะมีทันการขอ
42:09รับ
42:10ลงรู้
42:11เรื่องแบบนี้ช้าได้เช่นใด
42:14พ่อเองกับลุงสนิกกันนัก
42:16อย่าได้เกลงใจ
42:17ขอรับ
42:24ที่พระประแดงตรงนี้
42:27จะมีคลองน้ำลึก
42:28พอที่เหลือสำภาวใหญ่
42:30จะล็อกเข้าไปได้
42:32พวกเหลือสินค้า
42:33จึงนิยมเข้าไปจอดทักสิน
42:35ค้านีประสิ
42:35กันบริเวณนี้
42:38และพวกมันก็นำขบวนเกี่ยน
42:40มาขนของขึ้นอายุทยา
42:45พวกเราต้องหาทางสกัดจันขนร
42:47ำเดียมปืนไฟของพวกมัน
42:49มีให้ขึ้นเหนือเข้ากรุงสิ
42:50ยอายุทยาด้วย
42:52ขอละ
43:15กูมีงานใหม่ให้มัน
43:17ให้หลงอิน
43:18มึงไปสังหา
43:20ปิดบากมันได้หรือ
43:29คุณหญิงเจ้าข้า
43:30อย่าให้นังมารีมันกลับเข้
43:32าอยู่ในจูนนี้อีกนะเจ้าข้า
43:33พี่พวก
43:34รอค่าด้วย
43:35รูปพาจะไปที่ได้ขอละ
43:37ไอ้ชด
43:45ตอนนี้
43:47ตอนนี้
43:48ตอนนี้
Comments

Recommended