- 2 days ago
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:02ไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:31สามารถพอสามารถชมได้ ขอบค
00:45ุณ
00:45นายบ้าว! พวกขอบคุณ!
01:23เตรีชีวิต
01:36พวกมันเปลี่ยงเส้นทางขน
02:02ในเมื่อได้ปืนไฟมาแล้ว
02:05มึงก็ต้องรีบทำลายบัญชีป
02:07ืนให้เร็วที่สุด
02:09นี้เช่นนั้น
02:11มึงจะขว้างมูไม่พลขอ
02:14มันจะกลับมาแว้งกัดมึงเ
02:15อง
02:17พยาค่ะ
02:27มึงเวลา
02:28ขอมาก
02:33หลังขนาด
02:34อาจภัย
02:36ขอบคุณ
02:36สุดนั้น
02:38สวัสสบัสดี
02:39ถ้าสุดนั้น
02:47ขอบคุณ
02:48หลังขอบคุณ
02:54ที่สุดนั้น
02:57พูดได้อยู่ในห้องพ่ออินหร
02:59ือ
03:11อีฟแฟน เจ้าค่ะ บึงไปดูอี
03:14กทีหรือ
03:15เจ้าค่ะ อีกอย่างนี้
03:17ดู
03:18จ้ะ
03:31อีกอย่างนี้ ไปดูให้ทั่ว
03:33จ้ะ
03:38ไม่มีอันใดจ้ะ
03:44ไม่มีก็ปะ
03:53เจ้าค่ะ
03:53หามีอันใดไม่เจ้าค่ะ
03:56ใกล้เพลากินข้าวแล้ว ไปเตรี
03:57ยมตัวกันเถิดเจ้าค่ะ
04:00อย่างนั้น ป้าไปเปลี่ยนสบายก่
04:02อนนะรูป
04:09ไม่มีอันใด
04:10ไม่มีอันใด
04:11ไม่มีอันใด
04:39ขึ้นมาที่ตัวนด้วยเหตุอัน
04:40ใดหรือ
04:43คือ
04:45ค่ะ
04:59พี่โวพัน
05:01คือไว้
05:01ตั้งอัน
05:13โอ้โห ตุ๊กมัง
05:19ป้าย ตัวไว้ก็อาย
05:20ตุ๊กเธอดมาก
05:21กลิ่งไว้ก็อายุดตัว
05:24พี่โว้พัน
05:24เสียมผู้ได้ คุณถามเชียมผู้ได
05:26้
05:27ห้า
05:30อายพาน อายพานมัน มัน มันเป็น
05:34ปัญดา
05:35- ปัญดา อ๋อ น่าล่ะ
05:42กูก็ว่าแล้วว่าทำไมมันถึ
05:43งตันลาด
05:44ผัวหน้าขาวกว่าเมีย
05:48เด๊กูจะไปฟ้องคุณหญิง
05:51ให้คุณหญิงเช็ดหัวพวกมึง
05:53ออกไปจากจวน
05:55ไม่ต้องไรดอก
05:59ข้ากำลังจะพาพี่อิ่มกับพ
06:00ี่ผัน
06:01ออกไปไปเดียวนี้
06:02ดิ ไปนี้เลย
06:05พี่อิ่มพี่ผัน ไป
06:08ไป
06:11ไปก็ได้
06:12กูก็ไม่อยากอยู่ที่นี่นักหรอก
06:27แม่มาแล้วต้องกลับมานะ
06:39ความจริง
06:40แม่มารีไม่ต้องไปส่งพวกพี่ก
06:42็ได้
06:43พวกพี่กลับเองได้
06:46พี่แล้วเป็นหัวแม่มารีจริ
06:47งๆ
06:48จะไปสู้รับตบมืออะไรกับพวกมั
06:50นได้
06:53แล้วถ้าหลูกอินเขาไปเห็นด
06:54ีเห็นงามกับพวกมัน
06:56แม่มารีจะทำเช่นไร
07:00ไม่เป็นไรดอก
07:03บางที
07:05ถ้าอาจจะไม่ต้องกลับมาที่น
07:06ี่เราก็ได้
07:15ลองเลือกันเกิด
07:59เก่งมาก แม่มาก
08:02สมแล้วที่ให้หลวงอิน มันป
08:04ระมูลเองไว้ถึงสิบสองชั่ง
08:07ตาแหลมจริงๆ ผู้หญิงสลา
08:10ดเช่นเองในยุธยา หาไม่ได้ง
08:13่ายๆ
08:27แต่นี้ไป ถือว่าในลงจินหุ
08:31้ย และหญิงงำมึงทุกคน
08:35ต้องผลจากการเป็นท่าสินไท
08:36ยของท่าน ตามสัญญา
08:41ข้าไม่ลืม แต่เองก็ต้องถามค
08:44วามสมัครใจของพวกมันด้วย
08:46ว่าเป็นอิสลาดแล้ว จะออกไม่
08:49ทำมาหากินกันได้
08:52ลูกหัวจะรับกับเรื่อนหรือ
08:53ไม่ อันนี้ข้าก็ไม่รู้ด้วย
08:56แต่ถ้าเขาจะไป ท่านก็ห้ามขวาง
08:59ก็เอาเลย ข้าก็อยากรู้เช่นกันว
09:05่าจะมีอีกหน้าไง
09:07ยอมตามเองไป
09:08ไม่ได้
09:14เองกลับไปได้
09:16ไอ้มิง กูมีงานใหม่ให้มึง
09:24ขอรับ
09:27ในเมื่อกูได้เอกสารบัญชีมาเรี
09:29ยบร้อยแล้ว
09:31ไอ้หลวงอิน ก็ไม่มีประโย
09:33ชน์ได้กับกูอีกต่อไป
09:40มึงไปสังหาร ไปปากมันได้เลย
09:54เว้ยอย่างไรน่ะขอรับ แม่มาร
09:57ีไปส่งญาต
09:58แม่น
10:00แม่ขอรับ แม่มารีไม่เคยมี
10:02ญาต
10:06สื่ออิ่มกะผัน
10:08แม่มารีไปส่งรงเหลือที่ท่
10:10าน้ำวัตภนันเสริง
10:14อิ่มกะผัน
10:18พอรีน
10:21นี่เป็นอันดายใช่หรือไม่รู้
10:23ขอแม่ดูเนื้อดูตัวซิ
10:25มีแพลอันไดหรือไม่
10:28แม่ขอรับ ลูกขอตัวไปตาแ
10:30ม่มารีก่อนน่าขอรับ
10:36เฮ้
10:38เฮ้
11:14เฮ้
11:20ไอ้ ไอ้
11:23ไอ้
11:561
11:585
11:585
12:02เฮ้ย เฮ้ย
12:03ลิงเบ็กว่าทิ้วิ่ม ไม่ifiquesก
12:05ัน��릴
12:05ไป
12:27ไอ้ช้อต
12:29โตขึ้นหมดจดไม่น้อยแล้วนะ
12:32คุณโนว์มารี
12:35หลีกไปค่ะจะกลับจวน
12:36จวนไหนหรือ
12:38เมื่อหลายจวน
12:40หรือจะเป็นโรงชำเรา
12:43ไป
12:44ไปค่ะ
12:49คุณหนูเริ่มก่อนนะ
12:52จะหาว่าไอ้ชดใจร้ายไม่ได้
12:56ปล่อยค่ะ
12:56ไป
12:57ปล่อย
13:02เดือนักละ
13:04ไป
13:04ปล่อยค่ะ
13:19อื้อ
13:30ปล่อย
13:36เป้าใคร
13:46น้ำ
13:48เฮ้
14:18ปล่อย!
14:25ปล่อย!
14:31สวัสดง่ะเธอพ่ะน่ะ
14:39น้องช่วย!
14:43เดี๋ยวเธอ
14:44หัวกูขึ้นมา
14:50พี่โรงช่วย
14:51ไป!
15:18กลับมา
15:21อีกครับ
15:23ก็ความรักที่เธอมอง
15:26ให้กับฉัน
15:30กลิ่นที่ห้องยิงถึงนอน
15:32ในหัวใจ
15:34ต่อที่ฟ้า
15:36ไม่เคยเปลี่ยนฉัน
15:37กลับที่ใจ
15:39ไม่เคยเปลี่ยนพัน
15:40รุ่มใจฉังมันก็จะยังเป็
15:44นของเธอ
15:48ฟักไว้ในรุ่มใจ
15:52หิ่นห้องที่เธอฟักไว้
15:55ไม่เคยจัด
15:58หิ่นฉันไม่ดีเธอแล้วเจอ
16:02หาดเวลา
16:10ต่อที่คุณ
16:10ลูกกองไปตามอีมารี่
16:12ป่านนี้ยังไม่กลับมาอีก asynchronous?
16:16ถ้าไม่เจอนางมารี่
16:17คุณหลวกไม่กลับดอกเจ้าค่ะ
16:20interrupting เจ้าค่ะ
16:22อย่าให้นางมารี่
16:23กลับเข้ามาอยู่ในเจ็วนี้อีก
16:24นะเจ้าค่ะ
16:25คุณ JUST popping sah
16:28มึงก็รู้หนีสัยกุ
16:31ได้สวأดมนแล้ว
16:34ใจกูก็เย็นแล้วน่า
16:39แต่ว่าถ้าลูกกูพามันกล
16:42ับมาจริง ๆ
16:43กูจะทำเช่นใดดี
16:47คุณยิง
16:47คุณยิง
16:48คุณยิง
16:49คุณล่วงพันกลับมาแล้ว
16:51คุณล่วง
16:57พ่อยิง
16:58คุณลูก
17:01คุณล่วงพันกลับมา
17:03คุณล่วงพันกลับมาแล้ว
17:29ผมคุณล่วงพันกลับ
17:37แหละ
17:38กูได้
17:42währendมันมีความทันมาทำตัวین extraordinary
17:55นักตัว redesigned
17:59ถูกเป lu
18:01ช่วยสิเว็ดดูอีกฉันด้วยนะ
18:03เธอค่ะ
18:03ออกว่าแพทย์
18:30แม่มารี
18:33มีต้องเป็นห่วงหนา
18:35ออกประแพทย์มาถึงแล้ว
18:59แล้วนี้ต้องเป็นด้วย
19:06โอ้อินหรอ โอ้อิน
19:19หญ่ายจึงเป็นเศ่นนี้
19:22หรูทได้มาทำให้ลูกกูเป็นเศ่
19:26นดี
19:27คนที่ทำแรกมานั่งอยู่ด้านนอกเจ้
19:29าค่ะ
19:32เพราะมึง
19:33อิบาริ
19:34เพราะมึงคนเดียว
19:36โลกกูอั injury come to your dead
19:37กลับมาถึงจะวนแหลกแล้ว
19:39แต่ต้องออกไว้ตามมึplain
19:40จะถูกเขาทำไร
19:43เพราะมึงเลย
19:44ออกไป
19:4585. że the stopped her
19:46-เป็นีไ nasal
19:47- อีกฤษ์ ไปอยู่ด้วยธรรมชา ไป
20:02- ให้พวกயังอยู่แล้ว อีกฤษุ์
20:05ของ had Taj
20:15อย่าเป็นตัวต้นเรื่องให้ต่ว
20:17นกูต้องลุกเป็นไฟ
20:19มึงสำนึกไหว
20:21ช่อนเห็นมันจะมึงคนเดียว
20:25ลากมารักไป
20:28ลงโทษกับผมเธอร์แล้ว
20:37มึง
20:38ไอ้ตัวดี
20:39กูฝากฝากลูกกูกับมึง
20:44เสียแรงที่กูไว้ใจ
20:47มึงสัญญาวะจะดูแลคุณหลว
20:49งด้วยสีวิทย์
20:51แต่กลับปล่อยให้ลูกกูต้อง
20:53เจ็ดเจียดตายถึงเวียงนี้
21:00กูจะทำเยี่ยงไหนกับมึงนี้
21:15ลงโทษกับผมแต่เพียงพูดเดี
21:17ยวเธอร์ขอละ
21:26เอาหวายมาให้กู
21:28เจ้าค่ะ
21:30เจ้าค่ะ
21:54เจ้าค่ะ
21:54เจ้าค่ะ
22:22เจ็บมากหรือไม่พี่เพิ่ง
22:30ให้เจ็บดอกเขาละ
22:33แล้วผมสมควรโดนเลย
22:50กูสีพายเจ้าค่ะ
22:55เอ็งไปอยู่ที่อื่นก่อนไหนอีชด
23:02เจ็บเทียงนี้
23:04จะให้ไปที่ได้
23:05เอ็งจะอยู่ให้พวกมันสงสัยหร
23:07ือ
23:11ข้าทำทุกอย่างเพื่อควรสีไปไ
23:13หร่
23:14พอเจ็บมา
23:16จะไม่ใหญ่ดีกันหน่อยหรือ
23:19ข้าก็เป็นห่วงเอง
23:21แต่ข้าไม่อยากให้เราสวย
23:23ถ้าข้ารอด
23:25เอ็งก็รอดเช่นกัน
23:33คุณสีพายก็รู้
23:37ข้ามีคุณสีพายคนเดียวเท่านั้
23:39น
23:41หากรวงอินornoไม่ deductionป เพอลอน correspond มาค
23:43วาง
23:47เช่นใด
23:48เอ็งก็อยู่ที่นี่มีได้
23:51ไปหาที่รักษาตัว
23:52รักษาแพลที่น่าให้หายก่อน
23:54เราค่อยกลับมา
23:56ในถุงที่มีอัตรอยู่มากโคร เอ
23:59็งอยู่ได้สบาย
24:02ข้าทำทุกแค่นี้นั้นมะรี
24:05กับโฮมันให้ได้
24:08มึงแน่ใจหรือ
24:10ว่าหลวงอินเป็นโฮมัน
24:12แน่ใจ
24:12ก็จะข้ามาทั้งหูให้ได้
24:20ดี
24:34กับโฮมัน
24:34กับโฮมัน
25:07กับโฮมัน
25:07ข้ามากระทั่นหัน
25:09มีได้เอาอย่ากันนองมาด้วย
25:12มีใครบ้างไหมที่ไปซื้อยา
25:16ในราณยาที่มูบานฮอรันดา
25:19ได้ส่งค่ะ
25:20แพ้ตรงหัวลุกสอน
25:21ถ้าถังจะลึกมาก
25:23คิดว่าคงจะมีเลือดออกอีก
25:24ถ้ากระทบเกศอร์
25:26จังนั้นเขาก็ต้องพักพอลเยอะ
25:28ๆ
25:30ถ้าหมายมีอะไรตอนข้าเสร็จแล้ว
25:32ข้าขอกับนะครับ
25:33เจ้าค่ะ
25:35ปีแพน
25:36เจ้าค่ะ
25:36ไปส่งออกพระเภท
25:37เจ้าค่ะ
25:38เฉินเจ้าค่ะ
25:53ออกพระเภทเจ้าข่า
25:55หาการคุ้นหล่วงเป็นอย่างไรบ
25:56้างเจ้าค่ะ
25:56ไม่ใช่ PATA
25:57ไม่ใช่กงกายอะไรของMENG
25:58อยู่ entren魚จวนนี้อีก
25:59ที่ข้องมืงนายอยู่เท่าห้องล่
26:00าง
26:01เผ็ดมียังไม่เห็นมึงนะ เชื่อ
26:03เจ้าค่ะ
26:11ย่าเม่
26:18รูกขับพื้นแล้ว รูกขับพ
26:20ื้นแล้ว
26:28โทษให้เพิ่มนะครับ
26:32โทษอ่ะ
26:49มึงข้ามานังฝ่าของของนัย
26:52นังอยู่ค่องนั้น
26:56จะเห็นคุณลูกวิ่งได้สิ่ง
26:57นี้
27:00โอเค
27:01โอเค
27:02ขอนะ
27:03บ้างนาลี
27:21คุณพี่หลวงปอดภายแล้วนะ
27:23แบบนาลี
27:27คุณพี่หลวงปอดภายแล้วนะ
27:36เป็นตัวข้าเอง
27:39เป็นความเห็นของข้าเองแบบหม
27:41ุคภา
27:45ลงไปลางเนื้อลางตัวเสร็จเธ
27:46อ
27:47อย่าโมทโทษตัวเองอยู่เลย
28:16มัลลี่
28:20มัลลี่
28:29คุณหลวงขอรับ
28:31แม่มาลี่ปลอดภัยดี
28:33ไม่ต้องเป็นห่วงนะขอรับ
28:51บุคภา
29:06ยังไม่รู้สึกตัว
29:10เป็นบางครั้งขอละ
29:24ดูแลคุณพี่แล้ว
29:27ก็ดูแลตัวเองด้วยเธอ
29:34เอายาไปทาที่หลังเสร็จหน้า
29:37มัลลี่
29:37มัลลี่
30:04ที่นี้จะให้คุณทำเช่นใด
30:07ปล่อยให้ไอ้หลวงอิน
30:08มันรอยนวนเช่นนี้ลือ
30:13ปลอดภัย
30:13นังมาลี่เซ็ฟ
30:15ที่เหลือฉันกว่าพวกมึง
30:17สามารถเอาบัญชีขายปืนมาให้
30:19กูได้
30:20หาไม่กูคงนั่งไม่ติดแน่
30:23ปืนไฟที่เก็บซ่อนไว้
30:26ท่านจะให้ทำเช่นใดต่อ
30:29กูได้กลับทูนก็มาเหมือนแล้
30:30ว
30:32พระองค์บอกให้เก็บไว้เช่นนี้ก
30:33่อน
30:34อย่าให้พวกมันหาเจอได้เป็นอ
30:36ันขาด
30:37รอพระองค์พร้อม
30:39ท่านจะรับสั่งหาเอง
30:42แต่ก็คงเลยวันนี้แน่
30:44ไม่ต้องอังวนขอรับ
30:45กระผมเก็บอย่างมิดชิต
30:48สั่งเวนยามเฝ้าไว้อย่างแน่น
30:49นะ
30:50มีมีทางหาเจอเด็ดขาด
31:00กูคิดว่าไอ้พวกที่รุมทำร
31:01้ายแม่มารี เป็นคนละกลุ่มก
31:05ับไอ้พวกกล่องเกียรขนปืน
31:07ไฟ
31:10และผมเสียดายที่ไม่ได้ตามมันไป
31:11เพราะเป็นห่วงคุดหลองกับ
31:13แม่มารี และผมคออภัยค่อนัก
31:16มึงไปตามมันให้เจอ
31:19กูอยากรู้ว่าไอ้พวกที่ทำร้าย
31:20แม่มารีเป็นใคร
31:23คุณหลวง
31:25แต่ผมว่าคุณหลวง
31:27วันถามแม่มารีไปกงๆไม่ดีก
31:29ว่าหรือขอละ
31:35กูจะลองดู
31:38แต่ตัวแม่มารีเอง
31:40ก็ปิดบังกูอยู่หลายเรื่อง
31:44ถ้าแม่มารีไม่พูดความจริ
31:46ง
31:47กูหลวงจะให้กับผมทำเช่นใดข
31:48อละ
31:51มึงช่วยไปสื่อพากับคนใกล้
31:53ตัวของแม่มารี
31:54ขอละ
32:06นี่ใบสั่งยาที่ออกพระแพทย์
32:09จดไว้ให้
32:10ไปหาซื้อเอาแถวหมู่บ้านวิล
32:12ันดาหลังวัดพนันเซิง
32:14โห คุณหญิงเจ้าค่ะ
32:19มันไม่ใช่ภาษาเราเลยนะเจ้าค่ะ
32:21แล้วเบาจะไปพวกเขาเช่นได้แล้วเจ
32:23้าค่ะ
32:24มึงก็ส่งหนังสือนี่ให้เขาไป
32:27คนขายมันต้องรู้เรื่องพวกยาฝร
32:30ั่งคีวแล้ว
32:31โห จริง
32:32อ้าว ไอ้เพิ่ม ไอ้เพิ่มเหม
32:34ือนนี้
32:37ใช่ไอ้เพิ่มเจ้ customer
32:39เมืองจะไปที่ไished probability
32:43เราเป็นข่อนผมจะไปกมนาคอ temple l'a
32:45ไปแจ้งอาการปล่วยไข่ของคุณ
32:46ิ่ง
32:49คุณยิงมีไอร์ omdat ให้กับผมร
32:51ับใช้ขอละ
32:52ไม่ต้องแล้ว
32:55ไปทำธุร่าให้พออินเถิด
32:57แล้วอย่า OA สระหลารายหนา
33:00ต้องกลับมาอยู่ใกล้คุณหลว
33:02งมึง
33:04ขอแล้ว
33:12ให้ค่าไปก็ได้เจ้าค่ะ
33:14ค่ารู้จักยาฝัยาฝัลล sem หล
33:15ายอย่าง
33:16ตอนอยู่เมืองการ
33:17เคยช่วยคุณพ่อเอายามาช่วยคน
33:19อยู่เจ้าค่ะ
33:20แต่แม่บุฟาไม่เคยออกไปก่อเม
33:23ืองในอายุริบ파พา
33:24จะไปหมู่บ้านวิลราค์ดาถูกห
33:26รือ
33:28ทางอยู่ที่ปากเจ้าคะ
33:30มีพี่ทองดีไปด้วยของไม่มีปั
33:32ญหาอันใด
33:33จริงร้อยไม่ลุกผู้หญ��들
33:38พมkeeping
33:39พี่เพิ่ม
33:41คุณวุฟา
33:42รอค่าด้วย
33:44คุณหรือบุฟาละวัง
33:46คุณหรือบุฟาจะไปที่ได้ขอแล
33:47้ว
33:49ก็ไปซื้ออย่างที่ออแพทสั่ง
33:50ให้เล่าที่หมุบ้านวิลันดา
33:53คุณผู้พา กระผมเท่าไปแจ้งกร
33:56มนาคอนบานเริ่มหลวงถูกทำล
33:57ายขอลัก
33:59ทำไมไม่เอาเรือแล้วออกแล้วเจ้า
34:00คะ ให้แหวนภายไป เดี๋ยวบ้าวไป
34:02ตามนะเจ้าคะ
34:02มีต้อง ข้าจะไปเรือพี่เพิ่ม
34:06หนูหู
34:07พี่ทองดีจะลงมาหรือไม่
34:12เจ้าค่า
34:19ไปเรือพี่เพิ่มดีแล้ว
34:21พี่เพิ่มจะไปอยู่แล้วใช่หรือไม
34:23่
34:26ถ้ารอได้
34:27ทำงานของพี่เพิ่มให้เสร็จก่อน
34:28เสียเถิด
34:29แล้วค่อยพาค่าไปซื้อยานะ
34:31คุณบุพพา
34:32แล้วผมพายให้คุณบุพพาไม่ได้
34:34ก่อนละ
34:36จะพายไปดี
34:37หรือพายทางน้ำตา
35:12อาวสิมัน ยุงยังกับของก
35:13ิน
35:13อยู่นี่ ค่าแค่อยากโชว์จัดเร
35:16ียบน้อยนะจ๊ะ
35:18ไปไป ฟ้าออกไป เพื่อนนี้เข้าว่าจ
35:21ิหายก่ะ ไป มามา
35:28สำหรับข้าวมาแล้ว กินข้า
35:38วกันเธอ
35:42มือเศร้ากับกิน มือเที่ยนต
35:44้องกินแล้วหนา
35:46รูประยะกินขอรับย่าแม่
35:50อยากประยะก็ต้องกิน ประกินข
35:52้าวชนี้มืดให้จะหาย
35:56มามา กินข้าว
35:59โอ้ยกิน 혁ยงเจ้าขา
36:03ดูสิคะ
36:04เข้าแช่น่ากิน encouraged her
36:06แม้น้างเมียนมันเก่งนะเจ๊ว
36:08คา
36:08ทำข้าวแช่เป็นด้วยเจ้าขอ
36:10แย่แม่ขอรับ งั้นลูกกิน
36:11เข้าแชร์ขอรับ
36:12อ๋อ
36:14นังเมียนมันเก่งหนา ทำเข้าแ
36:17สสีสวยจริง ๆ
36:19กินเยอะ ๆ เลยลูก
36:23พักหลังนังเมียนมันเก่ง
36:24หนา อุ้มเข้าแสเป็นด้วย
36:29จบค่ะ
36:40อื้อ
37:03ขึ้น
37:04คุณได้ทำข้าวแชร์ คุณให้ค
37:05ุณหลวงวะ
37:09กูเอง มีอันได้หรืออีกแฟ
37:11ง
37:12อ๋อ พี่เมียนเองหรือ ค่าก็แ
37:16ค่ถามดู
37:17คุณหลวงชอบ กินใหญ่เลย
37:20กินข้าวแชร์ ยังก็เจ็กเท
37:22ียว
37:22ต้องทำข้าวแชร์ ขึ้นไปให้ท
37:24ุกวันแล้วนะ
37:25ใครทำวะ
37:37ไม่แค่นะ ต้องทำข้าวแชร์เป็
37:40น
37:40คุณพี่เจ้า
37:43คุณพี่เจ้า
37:47พี่เจ้า
37:47คุณพี่เจ้า
37:48อ่ะ
37:59ขึ้นไปพี่กรมนครบาลมาท่านว
38:01่าเช่นไหร่บ้าง
38:02ที่คุณพี่โหถูกรอบทำหลาย
38:06เป็นความรับทั้งราชการขอล
38:07ะ
38:08แล้วผมบอกคุณบุภาทั้งหมดไม่
38:09ได้ขอละ
38:11อันใดก็ความรับราชการ
38:13คุณหญิงไม่มีสิทธิ์รู้เลย
38:16คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
38:18ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
38:18ุณคุณคุณคุณคุณคุณคุณ
38:18คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
38:22ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
38:22ุณคุณคุณคุณคุณคุณคุณ
38:24คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
38:24ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
38:25ุณคุณคุณคุณคุณคุณคุณ
38:27คุณคุณคุณคุณคุณคุณคุ
38:29ณคุณคุณคุณคุณคุณคุณค
38:38ุณค
38:45แกท่านแกท่าน
39:21แม่มารี
39:25แม่มารี
39:27คุณหลวง
39:29แม่มารี
39:41ขอบน้ำใจนะแม่
39:43สำหรับเข้าแช่ที่ทำขึ้นไป
39:45ให้ค่าที่จวน
39:49เป้าแฟงบอกว่าคุณหลวงกิ
39:52นเป็นเจ็กเจ้าเจ้าค่ะ
39:56ความจริงคุณหลวงไม่น่าล
39:57ำบักลงมาเลย
39:58เจ็บแพรอยู่แท้ๆ
40:01เพียงค่าได้เห็นหน้าแม่
40:04ถ้าก็หายเจ็บแพร
40:13อันใจเจ้าค่ะ
40:15ของรับขวันแม่มารี
40:17ค่ายังไม่เคยให้ของขวันอัน
40:19ใจกับแม่เลย
40:23ไม่เป็นไรเลยเจ้าค่ะ
40:25คนเช่นค่า
40:27ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้
40:30ก็ดีมากพอแล้ว
40:34ค่าต้องขอภัยคุณหลวง
40:37ที่ทำให้เดือดร้อน
40:45รับไว้ถนาแม่
40:48ค่าตั้งใจให้
40:49แม่มารี
40:59แม่พอจะบอกค่าได้หรือไม่
41:02ว่าไอ้พวกที่ทำร้ายแม่
41:04เป็นผู้ใด
41:10หรือแม่จะไม่ยอมบอกค่าเช่
41:12นเคย
41:12หรือแม่จะไม่ยอมบอกค่าเช่
41:16นเคย
41:16แม่เป็นผู้ใด
41:19แม่มาจากที่ไหน
41:22ถ้าคือมารี
41:35ที่เต็บโตมาเนี่ยลงกับชำร
41:37ัวเจ้าค่ะ
41:50ค่าก็เพียงแค่เอากำไร
41:54ลงมาให้แม่
41:58แม่ใส่มันไว้ถืดนะ
42:00อาวเฮ้า
42:01อาวเฮ้า
42:01เว้า
42:02อาวเฮ้า
42:06อาวเฮ้า
42:20ขอบคุณคนบ่า
42:39เดินตลาดจนทั่วแล้ว ยาเขาได
42:41้แล้ว
42:42เราจะกลับกันเลยหรือไม่ขอรั
42:43บ
42:45ถ้าเขาว่าไปกลับโบทรก่อน
42:46ได้หรือไม่
42:47เห็นเขาลืบกันนักว่า องค์อย
42:49่างที่สุดในอรวทยา
42:50ค่าอยากเห็น ไปไปกลาบกันเธอพ
42:52ี่เพิ่ม
42:55พี่ทองดี พาคุณบุภาไปเธอนะ
42:59พอดีกับผมเพิ่งนึกขึ้นได
43:00้
43:01จะไปทำธุราที่ตลาดจีนขอรั
43:02บ
43:07สหายนะขอรับ
43:12ไปกันเธอพี่ทองดี
43:21ไป
43:22อันใดกันเจ้าพ่าคุณหนู
43:28ค่าอยากไปตลาดจีน
43:31คุณหนู
43:36หนู คุณหนูกลับเจอเจ้าพ่า
43:38คุณพ่อม
43:48อืม
43:48มีทุราอันใดหรือ
43:51อิ่อิ่ม
43:54ยาดแม่มารีนี่
43:57แถวนี้มันลงนับชำเรานะเจ้า
43:58ค่ะ
44:18คุณหรวงมาถึงที่นี่
44:19มีเรื่องมันไดดื่องขอรับ
44:21ข้าจะมาถามความเรื่องแม่มารี dig
44:23หน่อย
44:23พ่อแม่ของ petites
44:24มัน
44:24ซาย
44:25ด้วย
44:45เฟย พวกนี้ ขอบคุณ ขอบคุณแบ
44:52บนี้