- 15 hours ago
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:04แม่มารี่
00:23แม่ปุผา
00:40ค่าได้กลิ่นน้ำปุงแม่มาร
00:42ี่ ก่อนได้เจอแม่มารี่เสียอีก
00:44รู้หรือไม่
00:46ได้กลิ่นได้เช่นไร ไม่เคยเห็น
00:49กัน
00:53มันติดตัวพี่หลวงอินมา
00:59มัน...มันก็เป็นแค่กลิ่น
01:01หนา แม่ปุผาอยากังวลเลย
01:05ค่าหาไม่
01:07แต่พี่หลวงอินหลงกลิ่นนั
01:09กหนา
01:13ค่าจะมีทำผิดตัวเพลงนี้เด็
01:15ดขาด แม่ปุผาสบายใจได้
01:22เราเป็นแม่หญิงด้วยกันหนา แ
01:24ม่มารี่
01:26ชายใดคิดจะเกี่ยวเรา แม่เขาไม่
01:29พูด เราก็รู้ได้ว่าเขาเกี่ยว
01:33คำพูดหวานหูสารพันธ์ที่ใช
01:35้
01:36เขาจริงใจหรือไม เราก็รับร
01:38ู้ได้
01:44แล้ว...
01:47คุณหลวงเกี่ยวแม่ปุผาเช่
01:49นไร
01:54นิเกี่ยวเลย
01:55หรือไม่
01:59ก็มีชอบ
02:01เลยมีเกี่ยว
02:06แม่ปุผาเป็นคู่หมาย
02:08คือคนที่จะแต่งงานกัน
02:11ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวดอก
02:15ค่าเห็นพี่หลวงอิมยกสำร
02:17ับลงมาให้แม่มารี่
02:20ค่ามีอาจทำรายติดใจพี่หลว
02:22งอิมได้
02:26พี่หลวงอิมบอกค่าอยู่เสมอ
02:29คนเราจะแต่งงานกัน
02:31ต้องมีใจให้แก่กันก่อน
02:35เช่นนั้น
02:36ค่าจะทำตามสิ่งที่พี่หลวงอ
02:38ิมสอน
02:47วันพรุ่ง ข้าจะขอคุณป่า
02:50ให้แม่มารีขึ้นไปสอนข้าเรี
02:52ยนทําน้ำปรุงบนจวนหนา
02:55ถ้าจะสอน ก็ต้องสอนเคล็ดรับ
03:06กันให้หมดใส่หมดพรุ่งเลยหนา
03:08นั่งมารีเจ้าค่ะ
03:14คุณบุผัปปิดแต่ดอกตุมเท่
03:16านั้นเจ้าค่ะ แล้วก็อย่าใส่จ
03:18นแน่นโถวจนเกินไป จะทําให้
03:19กลิ่นดอกมาไม่ฟุง
03:21ความจริงถ้าทําตอนกลางคื
03:23น กลิ่นจะหอมฟุงกว่ากลางว
03:25ันเจ้าค่ะ
03:29นี่คือเคล็ดรับ
03:43ขั้นตอนที่สองทิ้งให้น้ำซื
03:46้มกลิ่นดอกไม้ไว้ให้นานที่
03:47สุด และจากนั้นก็อบพรเทียน
03:49เจ้าค่ะ
03:50โอเค หะทําตอนตต剛剛สุดท 얀 ฟ existem
04:22ทําเช่นนี้สําไปสํามาสัก 5 ต
04:24ัง 6 ตังได้ตามต้องการเจ้าค่
04:26ะ
04:28ที่ค่ายอมรับนังมารีมันไ
04:30ว้เป็นบ่าว ก็เพราะอยากให้ม
04:32ีคนทําน้ำปรุงไว้ประจําจ
04:34วรนี้แหละ
04:36ค่ะเคยพยายามฝึกพวกเองแล้ว ไม
04:40่สําเหล็ดสักผู้สักคน
04:46นังมารีฝึกแม่บุภาให้ดี
04:49ๆหนา ต่อไปเรื่องการทําน้ำอบน
04:53้ำปรุงให้คุณหลวง
04:55ค่ะจะยกให้เป็นหน้าที่ของแม
04:57่บุภา ว่าที่คุณของจวนนี้แต
05:03่ผู้เดียว
05:05โดยกันหน่อย
05:20นี่แม่มารี
05:25ขอนอนคุณพี่หลวง
05:29แม่มารีหรอค่ะกงนี้ปะเดี
05:31๋ยว
05:39แม่มารีต้องทําอีกสิ่งหน
05:40ึ่งให้ค่ะ
05:42นี่คือตัวอย่างนังสือสํา
05:43คัญที่ค่าต้องการ
05:47มีเท่าใดเอามาให้ค่าทั้งหมด
06:18แม่มารี
06:20ทําอันใด รีบออกมาน่า
06:24จ้ะ
06:34ในหอหนังสือของคุณพี่หลว
06:36ง
06:36มีเอกสารสําคัญทางบัญชี
06:38ค่าขอหนา หากไม่มีค่า แม่ห
06:41้ามเข้ามาในห้องนี้เพียงผู้เด
06:43ียว
06:44ขอพายให้ค่าหนา ค่าจะมีทํา
06:46อีก
06:47ใส่กันเชิด
06:59ได้ขอมาแล้วใช่หรือไม่
07:06พี่ งั้นก็รีบไป เจ้าคุณแสน
07:09รอเองอยู่
07:15ต้อง
07:16น่ารัก
07:19น่ารัก
07:32โดย ฟอยไป
07:34ทีทัด
07:35กูดิเกี่ยวของฟอยไป ให้คงโตเบ
07:36นไปพูดดู
07:37ทีทัด เป็นอย่างไรบ้าง
07:42มันแรงค่ะ
07:44ไอ้เทิม มึงรีบไปตามหมอเจีย
07:45์มา เอาล่ะพี่ฉัน
07:52มัน...มันรู้ว่าข้าทำงานให้
07:54ฉัน
07:55ผู้ใด มันเป็นผู้ใด
08:01มันปิดนะ
08:02แสดงว่ามันจะพาดูพวกเราอยู่ต
08:06อนเวลา
08:12เทิม มันเจีย์มันอยู่ไหน
08:14มันเจีย์กำลังเตรียมพอ เล
08:15่งตามมาขอแล้ว
08:19มันกำลังกดปืนเข้าบังก
08:21อง
08:22ดิชัด ดิชัด ดิชัด
08:38มันเจอดตามมาขนาด
08:39ถาเจาะเวลา เป็นแกสิ่ง ๆ
09:08มึงหมายความเช่นใดมาเลย
09:14มึงcosgjjjjjjjjjjjjjjj
09:20jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:23jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:26jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:38jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:38jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:38jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:38jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:39jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:39jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:39jjjjjjjjjjjjjjjjjjjj
09:39jjj
09:42กูจะให้โอกาสมึงแก้ต่วยคล
09:44าเดียว
09:46ถ้ามึงแม้วจะบับจริงให้ก
09:48ู
09:49ไอ้หุ้
09:51หัวขาย
09:52เงินก็ต้องให้เวลาค้าเพิ่ม
10:03เพราะการขึ้นห่อนอังสีไม่
10:05ใช่เรื่องง่าย
10:06ถ้าไม่ให้เวลาค้า
10:08ต่อให้ตัดหัวค้าอีกคน ค้
10:10าก็แถวไม่ได้
10:16มันคุ้มหรือ ที่หรือต้อง
10:18เสียงเอาชีวิตตัวเองไปแรก
10:25แม้ ไม่คิดถึงการจนน้ำหู
10:28น้ำตาไหลเชียวหนา
10:35ข้าต้องกากยาตามสั่งมาให้แล้
10:38ว
10:41นี่มันยาอันใดหรือ
10:45นี่คือกากยาที่ต้องให้ท่านชั
10:47กคุณกิน
10:48คุณหนูเอาไปยากดูเธอดว่าเป็
10:50นยาอันใด
10:51ทำไมท่านชักคุณเนี่ย
10:52กินแล้วถึงไม่หายใช่ที่
11:14ต่อจะไม่ดีเสียแล้วหรอ อัน
11:16พาลี
11:16ต่อจะไม่ดีเสียแล้วหรอ อัน
11:17พาลี
11:17อยากพิดรือในโรง
11:21เงินมาดูถาดพิกขึ้นมาจนเป
11:23็นสีโมงเข็ม
11:25เราต้องทำเช่นใด
11:27ต้องใช้ยาแก้พิดแล้วห้ามก
11:29ินยานี้อีก
11:37พวกจะปรุงยาร่างถาดพิดให้
11:40ว่าแต่ลือเธอไปเอากากยานที่มาจ
11:43ากที่ใด
11:43ผู้ได้กิน
11:45นี่ถ้ากินติดๆกันทุกวัน
11:47แค่ห้าวันเจ็ดวันก็ต้าย
11:48ได้นะ
12:03ขวัน
12:05คุณหนู
12:06ขวัน
12:08ขอยาที่ให้ไปมันมีสรรพิษ
12:10หมอสั่งห้าวะอย่าให้เจ้าคุ
12:11ณพ่อกินเด็ดขาด
12:14หมายน่า
12:15ท่านกินเท่าไหร่ก็ไม่หาย
12:18ต้องมีคนวังยาท่าน
12:20ฉันว่าขวันเองก็พอรู้
12:23แต่เราต้องจับให้มั่นขันให้ต
12:24าย
12:25ไม่ใช่นั้นเจ้าคุณพ่อจะยิ่
12:26งเป็นอันตราย
12:27ฉันจะหาทางเอาหลักฐานมาให้ค
12:29ุณหนูให้ได้
12:31เรื่องนั้นค่อยว่ากัน
12:33เพลานี้ต้องรักษาเจ้าคุณพ่
12:35อให้หายดีก่อน
12:38ขวันเอาอย่าลูกกรนี้ให้เจ้
12:39าคุณพ่อกินมือละสองเมตร
12:41ยานี้จะล้างสั่นพิทธิ์ให้เจ้
12:42าคุณพ่อดีขึ้น
12:47คุณหนูอยากเอาขึ้นไปให้ท่านจ
12:49ุคคุณเองหรือไม่
12:50ฉันขึ้นไปได้หรือ
12:52เวลานี้ไม่มีใครอยู่บนจวน
12:54คุณหนูลิดไปดีกว่า
12:58ต่อท่าน
13:18ฉันขอรับคุณหนู
13:39คุณพ่อ
13:40คุณพ่อ คุณพ่อใจหลาย
13:42ลูกเกี่ยดจะคุณพ่อ
13:45เอาแม่มันลีไปขังว่าในห
13:46ลง
13:47ลูกเกี่ยดจะคุณพ่อ
13:49ลูกเกี่ยดจะคุณพ่อ
13:50ลูกเกี่ยดจะคุณพ่อ
13:51คุณใด
14:17ลูกเกี่ยดจะคุณพ่อ
14:17ลูกเองเจ้าค่ะ
14:20มารี
14:45มารี
14:49ลูกจริงหรือ
14:50ไอ้ควัน
14:58เขาไม่ได้ฝันใช่ไหม
15:00คุณหนูมารี
15:02มาหาเจ้าคุณจริงๆ
15:04ก็ต้อง
15:08มารี
15:11ลูกโตขึ้นมาก
15:13แต่พ่อจําปลิ่น
15:15โดนแก้วได้
15:19ลูกคิดถึงเจ้าคุณหมอหรื
15:20อเกินเจ้าค่ะ
15:32เจ้าคุณปลิ่น
15:33เจ้าคุณปลิ่น
15:43เจ้าคุณปลิ่น
15:54ลูกเอายามาเปลี่ยนให้เจ้าคุ
15:55ณพ่อเจ้าค่ะ
16:05เจ้าคุณพ่อกินยานี้นะเจ้าค่
16:07ะ
16:08เราไม่ต้องตกใจ
16:10เจ้าคุณพ่อจะอาเจียนออกมาเป
16:11็นริ่มเลือด
16:12เป็นการขับผิดเจ้าค่ะ
16:16แล้วเจ้าคุณพ่อจะกลับมาแข
16:17็งแลนขึ้นเดิม
16:24ตอนยานนี้ให้เจ้อกุนมอทุกวั
16:26น
16:27ขอรับ
16:35จะกลับมาเยี่ยมเจ้อกุนพ่อบ่
16:37อยๆ นะเจ้าค่ะ
16:43ขอรับ
17:06รีบไปเถอะขอรับ
17:09แล้วฉันจะรีบขึ้นไปหาหลั
17:10กฐานว่าพรงมันเอายาอาญได้
17:12ให้เจ้ากุนท่านกิน
17:14ตอนนี้
17:15จะต้องสนุดให้เจ้า
17:16จากเถอะขนาด
17:27ขอบคนี้
17:38ขอบคุม charger
17:38ขอบคุม
17:43ถ้าสำคัญผิด
17:46คิดว่าแม่จะอยู่ที่จวน
17:49เจ้าค่ะ
17:52แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้น
18:02คุณหลวงมีอันใดอยากรู้
18:04อยากสักหรือเจ้าค่ะ
18:07แม่มารีมีอันใดควรบอกค่
18:09าเองนะฮะ
18:13แล้วคุณหลวงจะเชื่อค่าทุก
18:14สิ่ง
18:17ค่าจะชื่อ
18:31เพื่อให้แม่สบายใจ
18:34คุณหลวงไม่ต้องทำอันได้ค่
18:35ะถึงเทงนี้ดอกเจ้าค่ะ
18:38เท่านี้บุญคุณก็ท่วมผม
18:40ไม่รู้ชอดใช้เป็นนานเท่าใดถึ
18:42งจะหมด
18:43เท่านี้ ชุดกลับไป
18:46เท่านี้ก็ท่วมคุณก็ค่ะ
18:47ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
19:27กินยาเจ้าค่ะ เจ้าคุณพี่
19:48อิฉันได้ขาวว่า แม่มารีย
19:51ังไม่ตาย
19:53มันมาหาเจ้าคุณพี่บางรู้ไหม
19:54เจ้าค่ะ
19:59อิฉันหลากคิดถึง คิดถึง
20:07เรื่องอันใดกันแม่สิพัย
20:12ก็เจ้าคุณพี่เน่ะสิเจ้าค
20:13่ะ
20:14ไม่ยอมกินยา
20:16แม่สิพัยทำชัดนี้ก็ไม่ถู
20:17ก
20:19เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หนึ่ง
20:21ว่าแม่สิพัยจะดูแลพวกเบาไ
20:23พล่
20:24ส่วนค่าจะดูแลเจ้าคุณพี่เ
20:26อง
20:28ส่วนเรื่องแรกก็ห้ามให้ใครมา
20:30ยุ่ง
20:31นอกจากนังโงนกับค่าเท่านั้
20:32น
20:36แต่อีกฉันก็เป็นห่วงเจ้า
20:37คุณพี่มากนะเจ้าค่ะ
20:39ล้มป่วยมาตั้งนาน ไม่หายเสียท
20:41ี
20:43ขนาดคุณพี่ทับทีมดูแลเอง
20:45อาการก็มีเห็นจะดีขึ้นเลย
20:48และยังสั่งงดใหญ่
20:50เช่นนี้เจ้าคุณพี่จะหายได้อย่าง
20:52ไรเจ้าค่ะ
20:53อีกฉันไม่ยอมแล้วเจ้าค่ะ
20:55เจ้าคุณพี่ต้องกินยา
20:59อีพอง
21:01ดินยาให้เจ้าคุณพี่ใหม่
21:03เจ้าค่า
21:07ฆ่ามียอมให้ผู้ได้ป้อนยาเจ้
21:09าคุณพี่เด็ดขา
21:11แต่อีกฉันก็เป็นเมียผู้หนึ
21:12่งนะเจ้าค่า
21:13เมียกลางนอก
21:15จะมาเทียบฉันเมียพระรับชธาน
21:17เลย
21:18จะเอาเช่น playground ก็เอากัน
21:20ฆ่าเองก็เหลืออดเหลือทนแล
21:21้ว
21:24หากมีฟังกัน
21:26ก็อีกอยู่ร่วมใช้ฆ่าเดียว
21:27แล้ว
21:30นึกแล้วเชียว ว่าสักวัน ค
21:32ุณพี่ทับทิมจะต้องเอาเรื่องน
21:34ี้มาขมเหงอีกฉัน
21:39หมดทุนละแม่สีใครนะ
21:43ออกไป
21:48อีพอง
21:51ไป
22:09อีมาลี มือวานมึงหายหัวไป
22:11ไหร่มา งานการมึงก็ไม่ทำ
22:14มึงเป็นเบ่าจวนนี้ มึงจะเข้า
22:17จะออกทำอำเภอใจไม่ได้
22:20มึงน้องแจ้งกูก่อน มึงไปท
22:22ี่ใดมา
22:24กูถามึงหนีงานไปที่ใดบ้า
22:29ก然ก็ตาเป็น Say
22:29มึงไม่ตอบ proportion กูตอบ
22:33ไปจ่าย 커피 นี่มึงกieraกกูหรอบไป
22:37ไป ค่ะ
22:40เมื่องตอบกันมา ถ้ามึงไม่ตอ
22:42บกูจะอย่างกกก็ออกไปเอง
22:44ตอบมา เฯамиย ตอบไม่ตอบเหร้า
22:50มึง
22:50มันยังกลับมึง
22:53โอ้ย น้ำมารีมันต่อบเบาเจ
22:55้าค่ะ
22:55พระแฟง
23:02กูรวงขอรับ พระแฟงตายแล้ว
23:04ขอรับ
23:05อ้าว! พี่แฟงตาย
23:06อ้าว! กูยังไม่ตาย
23:09หัวมึงก็...
23:10นุน!
23:15ป้างแฟงเป็นคนเริ่มก่อนใช่ห
23:16รือไหม
23:18มันเป็นเบา มันต้องทำงาน
23:21แต่มันหรีงาน เมาวานเบาตามัน
23:23ไม่เจอเจ้าค่ะ
23:25ถ้าไม่จริงอย่างที่อีฟแฟง
23:26ว่า
23:27และมึงมีพยายามยืนอย่าง
23:29กูจะเชี่ยนอีฟแฟง
23:31คุณหรืง
23:32ข้อหาใส่ความมึง
23:38ถ้าจะเอาพยายาม
23:40เบ่ามีอีนทองดีนี่ 감사합니다
23:44ว่ายังใคร อีนทองดี
23:50เรื่องออกไปครึ่งค่อนวัน จนกล
23:53ับมาเย็นย่ำ เห็นที่จะเป็นเรื่
23:55องจริงเจ้าค่ะ
24:03แต่บ่าไม่เป็นพยายามให้เป้าแ
24:04ฟงนะเจ้าค่ะ
24:13รู้เป็นคนสั่งให้แม่มารี
24:14เดีกออกไปซื้อตะโก๊เผริกให
24:18้ลูกที่ตลาดเองขอรับยาแ
24:19ม่
24:25และไหนเนKSije poetsออกไปในมาท้องค่
24:29ะ Burgos ล่าง เก็บไว้ทำไมป่าแฟง
24:30แบบille แล้วเวลาคุณหลวงอยากก
24:32ินทำไมคุณหลวงไม่บอกบ่าหร
24:34อเจ้าค่ะ
24:34คุณหลวงเคยบอกว่าชอบรiper Rose
24:36บ่าicans li bourbon
24:37เมื่อก่อนเคยชอบ เมื่อก่อนนี้ไม่ช
24:39อบ
24:40เมื่อก่อนนี้ไม่ชอบ
24:40หมี่
24:40เฮ้!
24:42พอ
24:43เช่นนั้น
24:44ป้าแฟงก็ต้องถูกเครียนนะ
24:45จริงเจ้าคะ
24:46อุ๊ย!
24:47อิทองดี
24:48แต่อัปรี
24:51เพราะมึงคนเดียว
24:54เครียนสักทีดีไหม?
24:55ดีเจ้าค่ะ
24:57ป้าแฟง
24:58ไห้?
24:58ใครสั่งให้ป้าแฟงเครียน
25:00คุณหญิงสั่ง สักที
25:02เฮ้ย!
25:03กูไม่ได้สั่ง
25:05กูแค่ปน
25:08ยาแม่ขอรับ
25:10ต่อจากนี้ไปลูกขอได้หรือไม
25:12่ขอรับยาแม่
25:13ให้เราเลิกเครียนตีบาวไพ้ใ
25:15นจวนของเรา
25:17ถ้าแม่มารีไม่ต้องโดนเครี
25:19ยน
25:19พวกมึงทุกคนก็ไม่ต้องโดนเค
25:21รียน
25:21ดีหรือไม่?
25:23เลยเธอหน่อย
25:24บาวเหือนใดทำผิด
25:26เขาก็เครียนกันทั้งนั้น
25:28จวนเรานี้เครียนกันน้อยที่สุ
25:30ดแล้วหนา
25:30แต่แม่มารีเป็นบาวของลูก
25:33พ่าแฟงเป็นบาวของแม่
25:35ถ้าแม่อยากจะเคครียนตรี พ่า
25:36แฟง ก็เชินแม่เธอร์ขอทัพ
25:37ยาแม่
25:38เ��
25:42ถ้าฉัน landlord ก็เสมอกันเจ้าค่ะ
25:44ไม่ต้องเครียน
25:45ดีหรือไม่เจ้าค้ะ
25:50แม่มาอีก
25:51แม่กลับไปทำงานของแม่เธอร์
25:54เจ้าค่ะ
26:15ข้าจะถาย้าให้
26:32เจ็บมากหรือมั้ย
26:36มีตายดอกเท่าค่ะ
26:42คุณหลวง
26:48แม่มาลี
26:51ข้าจะต้องไปราชการที่บางกอบ
27:03เหตุใจจึงบอกค่ะ
27:06ค่ะเป็นห่วง
27:08ห่วงอันไหน
27:12คุณหลวงจะไปเมื่อได้เจ้าค่ะ
27:15ข้าต้องไปตอนนี้
27:19แม่มาลี
27:21แม่ดูแลเต็นให้ดีนะ
27:24แล้วยันนี้ข้าไปไหนให้ข้าเป็น
27:25ห่วงอีก
27:27แล้วข้าจะรีบกลับมาแม่
27:50ให้ไปดีมาดี
27:52ผู้อยู่ให้มีใส่ผู้ไปให้มีโซ
27:55ค
27:56โซคไม้อยู่เถิงอ่าน
27:58อยู่เถิงเครื่องอลังการสำรับ
28:01โทษห้ายอย่าให้พาน
28:03มานห้ายอย่าให้ผ่า
28:05ขอให้เจ้ามีอายุวันนั่ง สุข
28:09ังพลังนะลูก
28:12สาธุ
28:14กูให้
28:24มึงด้วยหน้าไอ้เพิ่ม
28:27ดูแลคุณหลวงดีๆ กูฝาก
28:31ไม่ต้องห่วงขอละ กระผมจะดูแล
28:33คุณหลวงด้วยชีวิตของกระผม
28:35ขอละ
28:37เส้นนี้กูก็ประห่วงอันใดแล
28:38้ว
28:40ไปเดินลูก
28:42เสร็จราศการแล้วก็รีบกลับ
28:44อย่าให้คนทางนี้เป็นห่วงหน้า
29:17คุณพี่
29:19มันนั่งคนเดียวไม่เหงาหรือ
29:29ถ้าอยากจะได้อยู่งามเมืองคนไหน
29:31บอกค่าเลยนะ
29:33ค่าจะหาให้
29:36แต่จะว่าไป
29:38ของค่าก็ยังดีอยู่นะ
29:41กระตุ้นกำหนักพี่ได้
29:49เขาชอบสาวเทือ
29:52มือนมับพร้าวห้างหรอก
29:54ยิ่งแ夾
29:55ก็ยิ่งหมัน
29:59อยากให้อีโนวนอ Jan มาได้ยินจั้
30:01ง
30:02ท่านถ้ารู้ว่าคนอย่างค้า
30:04มีด้วยอีโนวนอีจ่วง
30:08ยิงงามที่สุดในโรงชำเราหร
30:10ือ
30:11มันก็งาม sturdy
30:12ทั้งนั้นแหละพี่ แต่ที่งามที่
30:16สุดก็คงจะเป็น พูดอะไรหรือ แ
30:22ม่มารี
30:26มารี ข้าชักจะสนใจมันแล้ว
30:31สิ เรียกไหมค่าได้หรือไม่
30:36ตอนนี้นางไม่อยู่แล้ว เพลานี้ นางส
30:40บายแล้ว เจ้ากลงพนครบาล สือต
30:44ัวไปเป็นเมียอยู่ที่จวนนุ่น
31:00รู้ รู้ รู้ หรือไม่ มันถามหาอ
31:01ามรีเพื่อไปทำอันใด
31:04ค่ามีรู้ ดอกในโรง ค่ารู้ แต่ว
31:07่ามันไม่ชอบมาพากล
31:09ไม่ชอบมาพากล คืออันใด ตอบ
31:15ครั้งแรกที่เรา เจอแม่มารี แม่
31:17มารี เล่าให้ข้าฟังว่า แม่
31:20บุหหารของแม่มารี ถูกคนชื่อ
31:22ชดค่า
31:25ค้ามีมั่นใจ ว่าใช่คนเดียวกั
31:27นหรือไม่
31:27หรือคนจะฉลาดเร็วกันด้วยนะอ
31:30าย็ม
31:32ทำอย่างไรดีในโรง ข้ากzkว่าแ
31:34ม่มารีเดือดร้อน
31:36ต้องรีบไปบอกอา Spot LET ให้รู้ ตัว
31:39แล้วใครจะไป
31:40ก็นึงไง
31:42คามิกาไปดอก
31:44อย่างใดก็ต้องไป
31:45หรือก็หาใครที่ไว้ใจได้ไป
31:47กับหรือสักคน
31:48แล้วก็ต้องระวัง
31:50ห้ามให้คนในจวนคุณหลวง
31:52รู้เด็กขาดว่าพวกหรือมาจาก
31:53ที่ใด
31:55จ้ะ
32:11อีพัน มองช่วยกูดูสิ
32:15เรือนนี้ใช่หรือไม่
32:21เอ็งรีบเทียบท่าเลยวะ
32:25นี่จะอ่าน
32:36เรือนชั่งใหญ่โตยึงนัก
32:54อีพัน
32:54มึงช่วยกูดู
32:58นั่นใช่แม่มารีหรือไม่
33:18พี่หิม เอาผัน
33:24มาได้อย่างไร แล้วมาทำอันใด
33:30แม่มารี
33:31แม่มารี แม่ต้องระวังตัวแล
33:33้วหนา
33:34วันนี้มีชัยผู้หนึ่งใครอยากร
33:36ู้เรื่องของแม่
33:37ซักค่าเสียมาก
33:39พี่ก็เผลิบอกเรื่องแม่มารีไปเส
33:41ียก็หมด
33:43ดูถ้าอีกคนผู้เนี่ย
33:45ไม่ประสงรีเป็นแน่
33:48ผู้ใดกัน
34:17พี่มีมั่นใจ
34:18ข้าจะไปดูว่า เขาจะเอาอันใด
34:35มันอยู่ที่ใด
34:37ผู้ใด
34:38กลัวไม่รู้
34:39ป้าไม่รู้
34:41แล้วฉันจะรู้ได้เช่นใด
34:42อ้าว
34:44ก็มึงอ่ะต้องรู้
34:45มึงถึงเอามันไปแอบซ่อนไปที่
34:47ใดล่ะ
34:47หรอ
34:49แม่
34:51ทำหน้า ทำตาเข้า
34:52เอียน
34:53ไป
35:05แต่แล้ว อีทองดี มึงขึ้นไป
35:10หลีกไป
35:13เธอบอกให้หลีกไป
35:16ดูให้ทั่วนะ
35:22paj
35:22ไม่มีอันใดนะป่า
35:24ดูให้ทั่วสิ
35:37ชิบถ่ายแล้ว
35:38แอ้ แอ้
35:41ค่าต้องขอภายคุณหญิงด้วย
35:50นะเจ้าคะ
35:52ที่ไม่ได้ขึ้นไปแจ้งก่อน
35:54พี่สองคน
35:56เป็นลูกพี่ลูกน้องของค่าห
35:58ญิงเจ้าค่ะ
35:59ชื่อพี่อิ่มกับ
36:02นาผัน
36:05มึงเห็นจวนกูเป็นสลาโรง
36:07ทานหรือไง
36:08จึงขนยาติโกหูติกากันเข
36:11้ามาตามอำเผอใจ
36:15เป็นความผิดของเราสองคนขอรับ
36:17ที่มาโดยไม่ได้บอกก่าแม่มาร
36:19ีก่อน
36:20ข้ากากาบพี่ขอรับ
36:24ได้มาเห็นแม่มารีอยู่สุขสบาย
36:28ข้าก็หายห่วง
36:31แม่มารีเล่าให้ฟังว่า
36:34หลวงอินท่านรืดก็ใจดี
36:36และคุณหญิงเอง
36:38ก็มีบารมีมาก
36:41ปกครองเบาไพ้ด้วยจิตแม่ตา
36:45ได้เห็นจริงเช่นนี้
36:46ข้าก็ชื่นใจ
36:51แล้วอิมารีมันได้บอกหรือไม
36:52่
36:53ว่าหลวงอินลูกค่านั้น
36:55มีคู่มั่นคู่หมายแล้ว
36:57กำลังจะตบแต่งกัน
37:00แม่บุกผานี่
37:02จะเป็นเมียกลางเมือง
37:08คุณบุกผา
37:09เป็นคู่มั่นหมายของหลวงอินจ
37:11๊ะ
37:17ข้าไว้ขอรับ
37:20ดูแม่
37:21เอ้ย
37:21คุณบุกผา
37:23ก็มีนำใจงามไม่น้อยแบบคุ
37:25ณหญิงขอรับ
37:42แล้วพวกพี่สองคนจะมาอยู่กี่มือว
37:44ันรือ
37:44ได้รู้ได้เห็นแล้วใหมันกลับ
37:46ไปเจ้าค่ะ
37:49ขอให้ได้อยู่พักให้ใครคิดถึ
37:50งก่อนเท่านะพ่าแฟง
37:53ถ้าอยู่ไม่กี่มือวันก็พอได
37:57้
37:57คุณหญิง
37:58อิแฟง
38:03แต่ว่าจะมานั่งกินนอนกินเสรย
38:07ๆไม่ได้
38:09ต้องทำงาน
38:10หัวมันนั้นให้ไปส่วยทงดีตั
38:13กน้ำผ่าฝืน
38:15ส่วนเมียมันก็ให้ไปอยู่ในคร
38:17ัวไฟ
38:18คอยส่วยหนังเมียนหันผักต้
38:21มแกงอย่างได้
38:22ถ้าทำได้ก็อยู่ได้
38:27ได้เจ้าค่ะ
38:54พ่อ
38:57ถึงแม้ป่ะ
38:58คุณพ่อแฟงบอกว่า
38:59คุณพี่หลวงมีให้ผู้ใด
39:01เรียกแม้มาลีขึ้นมาใช้งานบ
39:03นจรวน
39:03แต่ทำงานกับข้ามีเป็นไรหนา
39:06คุณพี่หลวงคงไม่ว่า
39:08จริงหรือไม่
39:11เจ้าค่ะ
39:16รีบรีบสรคุณหนูบุภาให้เส
39:17ร็จนะ
39:18แล้วก็รีบลงไป
39:20พวกค่ามีงานต้องทำอีกเยอะแยะ
39:29ป่าแฟนี่สมกับเป็นหวนน่าง
39:31านจริงๆ
39:34คอยจิดหัวใช้งานเจ้าค่ะ
39:53กูจะให้โอกาสมึงแก้ตัวไว
39:54้คลาเดียว
39:56ถ้ามึงแม้วฉบัดจริงไม้ก
39:58ู
39:58ไอ้หุ้ย
40:00หัวขาด
40:17คุณรวงขอลัก
40:19เราผมได้ว่าคุณรวง
40:20จะเตรียมการสกัดขบ нужноแล้วขว
40:21quadrant อยู่ข้นผลเผิญไฟต้องจริง
40:27พวกมึงฟังกู
40:29คุณไม่ต้องการให้พวกมันรู้ต
40:30ัว
40:31เราต้องไปให้เงียบกับที่สุด
40:33แล้วคุณรวงแน่ใจหรือ part
40:34ว่ารักว่าม erosion Standard
40:35ลิชชาติพูดฟันจริง
40:38คนตายไม่มีโกะหกเราาไปเพิ่ม
40:40ผมมันก็ตำ Councillor
40:41กอมนเปลือเข้าบัง convergence
40:42อ้อ... นี่ชาติ นี่ชาติ นี่ชา
40:45ติ
40:47แล้วเห็นอันใดขอรับ คุณห
40:49ลวงถึงมาให้คุณเทพรูมาด้วย
40:54ถ้าเทพรูมา แล้วใครจะคอยรับใช
40:56้เจ้าคุณยมราช
41:00อย่างไรเสียในเมืองก็ต้องมีพ
41:01ลตะเวณอยู่ดี
41:05ไอ้บริชาติหานี่
41:08ตายแล้วอย่างคายพิศใส่คุณอ
41:10ีก
41:10ไหนเทพรูเคยบอกว่าจะไม่ khлонปื
41:12นไฟออกที่ซ่อนไพลาเน tradis
41:14ก็มึงกำลังมาบอกคุณอยู่นี่
41:17ว่ามันแอบนำกรงกำลังไปบ
41:19างก
41:20มึงคิดว่ามันจะพากองเต้น แค
41:29่ไปชมสวนมาก่อนกันหรือ
41:33ไอ้มิ่ง มึงรีบไปขนปืนไ
41:36ฟออกมาให้ได้
41:37ก่อนที่มันจะไปเจอแล้วก็เปลี่ย
41:39นเส้นทางขนใหม่
41:41เป็นตายเช่นใด
41:43มึงต้องเอาปืนออกมาให้ได้
41:46ที่ฉะนั้นกูก็ตาย
41:48ไป
41:49ขอรัก
41:57เราผมต้องกลาบข้อให้คุณหลว
41:59ง
41:59ที่เข้ามารบกวนกระทานหันขอ
42:01รัก
42:02แต่เพื่อนเพราะว่ามีอาจไว้ใ
42:04จใครได้จริงๆ
42:06หากผู้เราช้า
42:07ก็ผมกลัวว่าจะมีทันการขอ
42:09รัก
42:10ลุงรู้
42:11เรื่องแบบนี้ช้าได้เช่นใด
42:14พ่อเองกับลุงสนิกกันนัก
42:16อย่าได้เกลงใจ
42:17ขอรัก
42:24ที่พระประแดงตรงนี้
42:27จะมีคลองน้ำลึก
42:29พอที่เหลือสำภาวใหญ่
42:30จะล็อกเข้าไปได้
42:32พวกเหลือสินค้า
42:33จึงนิยมเข้าไปจอดพักสิน
42:35ค้าหนีประสีกันบริเวนนี้
42:38และพวกมันก็นำขบวนเกลียน
42:40มาขนของขึ้นอายุทยา
42:45ถูกเราต้องหาทางสกัดจานขนร
42:47ำเดียมปืนไฟของพวกมัน
42:49มีให้ขึ้นเหนือเข้ากรุงสิ
42:50ยอายุทยาด้วย
42:52ขอแล้ว
43:07ขอแล้ว
43:15กูมีงานใหม่ให้มัน
43:16กูมีงานใหม่ให้มัน
43:17ให้หลงอิน
43:18มันไปสังหาย
43:20ปิดปากเหมือนได้
43:29กูมีงานใหม่ให้มัน
43:29คุณหญิงเจ้าข้า
43:30อย่าให้นังมารีมันกลับเข้
43:32าอยู่ในจวนนี้อีกนะเจ้าข้า
43:33พี่พวก
43:34รอค่าด้วย
43:35ลูกพาจะไปที่ได้ขอแล้ว
43:44ไอ้ชด
43:45เฝน