- 1 day ago
Nie zarabiam na audiobooku ani na niczym Wszelkie patronajty czy na kawę proszę kierować do oficjalnego Autora książki Strona oficjalna autora Wojciech Sumiliński :
https://sumlinski.pl/
Wzięte z strony Domeny publicznej
Czyta realnym głosem sakura-haruno18
Książka ma tytuł Wojciech Sumiliński Ewa Kurek Porozmawiajmy o żydach zapowiedź
Autor:Wojciech Sumiliński Ewa Kurek
Strona oficjalna autora Wojciech Sumiliński :
https://sumlinski.pl/
Zapraszam do współpracy chętnie podejmę współpracę
KONTAKT
E-mail: sakura-haruno18@wp.pl
Discord Nanokarin:
https://nanokarrin.pl/discord.com/inv...
sakuraharuno18
https://sumlinski.pl/
Wzięte z strony Domeny publicznej
Czyta realnym głosem sakura-haruno18
Książka ma tytuł Wojciech Sumiliński Ewa Kurek Porozmawiajmy o żydach zapowiedź
Autor:Wojciech Sumiliński Ewa Kurek
Strona oficjalna autora Wojciech Sumiliński :
https://sumlinski.pl/
Zapraszam do współpracy chętnie podejmę współpracę
KONTAKT
E-mail: sakura-haruno18@wp.pl
Discord Nanokarin:
https://nanokarrin.pl/discord.com/inv...
sakuraharuno18
Category
📚
LearningTranscript
00:00Wojciech Suliński, Ewa Kurek, Porozmawiajmy o Żydach, zapowiedzi, czyta Sakura Haruna XVIII.
00:07Wojciech Suliński, urodzony 1969 roku w Warszawie, psycholog, dziennikarz, lecz czy absolwent Wydziału Psychologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie,
00:20pracował w I Polskim Zespole Dziennikarzy Śledczych w Dzienniku Życie, a następnie m.in. Tygoników Prost i w Telewizji Polskiej
00:30scenarzysta, reżyser filmu dokumentalnego pod tytułem Poród Dojebanego.
00:35Jako freelancer był autorem i współautorem licznych publikacji oraz magazynów śledczych emitowanych TVP.
00:43Oblicza prawdy i 30 minut ukazujących tajne operacje służb specjalnych PRL-u i Krzeci i ERP publikacji systematycznie podejmowano próby
00:54dyskredytowania autora,
00:57podważania wiarygodności utrudniania prowadzonych przez dziennikarza śledztw procesami sądowymi, z których na łączną liczbę 34 tysięcy zakończyło się jego wygraną.
01:08Najgłośniejszy z procesów dotyczył działalności złożonej przez oficjerów w USC spółki Megaz, która doprowadziła do defraudacji 700 milionów złotych przeznaczonych
01:22na budowę trzeciej nitki rurociągu naftowego przyjaźń.
01:26Wykorzystnych dla autora w erdyktach Sąd Okręgowy oraz Sąd Apelacyjny w Warszawie określiły działalność autora jako wzorcową pracę dziennikarza śledczego.
01:39Był relatem licznych nagród dziennikarskich oraz nagród Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
01:44Za cykl reportaży o nadgranicznej przestępczości zorganizowanej współautor publikacji ujawniających agentów rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU,
01:55prowocujący w ambasadzie rosyjskiej w Warszawie pod przykryciem dyplomatycznym, po której 17 rosyjskich szpiegów wyrzucono z Polski.
02:05Jako pierwszy ujawnił ściśle tajne akta świadka koronnego Jarosława Sokołowskiego pseudonim Masa oraz fakty całkowicie podważające obowiązującą wcześniej wersję najgłośniejszej
02:20i zarazen nam bardziej tajemniczej zbrodni PRL-u.
02:23Morderswa księdza Jerzego Popiełuszki.
02:27Swoje wnioski na temat tajnej rzeczywistości Krzeci RP na i nowszej historii Polski zawarł licznych publikacjach, reportażach telewizyjnych, scenariuszach filmowych
02:38na zlecenie Agencji Filmowej Telewizji Polski w filmie pod tytułem Powrót do Jeławnego oraz 30 książek na kanwie,
02:4940 z nich powstały audiobooki czytane przez Jerzego Zelnika, nagranie w dwóch pakietach pod tytułem To Tylko Układ i To
02:59Tylko Układ 2
03:00oraz dwóch poza pakietami Powrót do Jeławnego i Zapis Zarazy, z których każda uzyskała status bestsellera sieci Empik.
03:09Większość książek została napisana już po próbie aresztowania i próbie samobójczej autora, będącego konsekwencją kombinacji operacyjnej służb specjalnych
03:20i zapisu związanego na szczytach władz mającego na celu zatrzymanie dziennikarskich śledztw Wojciecha Sumlińskiego,
03:30co potwierdziły wszystkie uniewinniające autora prowokacyjne wyroki sądowe.
03:39W tym wydaniu w grudniu 2015 oraz we wrześniu 2016 roku wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie
03:47ostatnie z wyroków potwierdził, że autor padł ofiarą prowokacji kombinacji operacyjnej służb specjalnych
03:55oraz najważniejszych osób w państwie z urzędzającym prezydentem Bronisławem Komorowskim,
04:01urzędującym szefem AB był Krzysztofem Bandarykiem, przewodniczącym Sejmem Komisji do Spraw Służb Specjalnych
04:10Pawłem Grasiem oraz pułkownikiem WSI Leszkiem Tobiszem na czele.
04:16W lutym 2016 zostały ujawnione informacje wcześniej obwarowane klauzurom tajności
04:25potwierdzające, że Wojciech Sumliński był najbardziej inwigilowanym przez służby specjalne dziennikarzem śledczym w Polsce.
04:35Począwszy od 2016 części książek autora wydał we współpracy z majorem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
04:45Tomaszem Buczyńskim, byłym szefem delegatury ABW w Lublinie,
04:51któremu podlegało kilkuset oficjerów i funkcjonariuszy służb specjalnych.
04:57Dotąd napisali wspólnie 14 książek.
05:01Dotychczas łącznie książki Wojciecha Sumlińskiego zostały sprzedane w ilości blisko półtora miliona egzemplarzy.
05:09Zaczyni go jednym z najbardziej poczytnych współczesnych polskich autorów.
05:14Po traumatycznych doświadczeniach złożył własne wydawnictwo WSRI.
05:20Poświęcił się nieomal wyłącznie działalności pisarskiej i filmowej.
05:25Mieszka w Białej Podlaski, jej żonaty ma czworo dzieci i dwoje wnucząt.
05:31Dr Ewa Kurek, doktorant z historii, uzyskała na Katolickim Uniwersytecie Lublinie,
05:38gdzie Jan Paweł II wykładał filozofię i teologię, jest autorką licznych artykułów i dwunastu książek
05:46oraz reżyserem pięciu telewizyjnych filmów dokumentalnych poświęconym historii II wojny.
05:52Trzy książki Ewy Kurek zostały przetłumaczone na angielski
05:56Your Life is World, Miejne, How Polish Noms, Save, Hundreds of Judish, Children in Germany, Occupajtek, Poland,
06:07Semper Profesor Jan Kurski, New York, 1998, Polish Judish Relations, 1939-1945,
06:22Beyond the Limits of Solidarity, Blumentown, USA, 2012, Polish and Judish, Problems Wait History, Lublin, 2018.
06:36Ewa Kurek jest także autorką artykułu w języku angielskim, które zostało publikowane m.in.
07:00Wynik swoich badań prezentowała także na międzynarodowych konferencjach naukowych,
07:06m.in. Jewishem, Jerozalem, Brancens University, 1993, Columbia University, 2007
07:18oraz The Institute of World Politiques, 2014, książki Ewy Kurek-Uccieczka ze Słania,
07:28Wydawnictwo Adit Spotkania w Paryż 1985 oraz w latach 1986-1989 wydana przez Wydawnictwa Podziemne
07:41pod nazwiskiem Marii Byrskiej, pod nazwiskiem Ewa Kurek wydaje Lublin 1997, Sandomierz 2014,
07:50gdy klasztor zaczął życie, Wydawnictwo Znak Kraków, 1992, kolejne polskie wydania ze wstępem profesor Jana Kraskiego
08:02pod tytułem Dzieci Żydowskie w klasztorach, Wydawnictwo I Lublin 2000, Wydawnictwo Grugiel Lublin 2004,
08:11Wydawnictwo III Poznań 2012, wydanie czwarte, Lublin 2017, Żydzi Polacy czy po prostu ludzie,
08:20wyda, wyda, tak, Lublin 1992, Żydzi Polacy czy po prostu ludzie, 18 lat później, Lublin 2010,
08:31Zaparczyc 1946 do 1949, Wydawnictwo Clio, Lublin 1995, wydanie drugie,
08:42rozcensurowane Lublin 2005, Zaporyczycy, Relacje tom I do Piątego,
08:50Tomu Źródłem dziejów przyryzmat Akawin na Lubelni, Szczyźnie w latach 1944-1956, wywiad Clio Lublin 1997-2000,
09:06za poradzym wyfotografii 1944-1956, wydawnictwo Clio Lublin 2001, wydanie drugie Lublin 2009, stosunki polsko-żydowskie 1939-1945,
09:25poza granicą Solidarności Kielce 2006, wydanie drugie Lublin 2018, wydanie trzecie Warszawa 2014.
09:32Rosji rozumie, nie pojmiesz, Lublin 2015, Polacy i Żydzi problemy z historią, Lublin 2015,
09:43bieg na zawietrzenie 1912-2012, Lublin 2017, jedwabne anatomia kłamstwa, biała księga,
09:57cenzury i bezprawia, rząd RP 2001-2017, bez badań historycznych, Lublin 2018,
10:06scenariusze i reżyseria filmu dokumentalny Ewa Kurek, Mają Zapora, TVP Lublin 1996,
10:13Armia Krajowa Trybtyk Lubelski, TVP Lublin 1997,
10:22Chłopska Wojna Olek 1939-1956, TVLublin 1998,
10:31To ratuje jedno życie, 2, PR, TVP Warszawa 1998,
10:39Mordwy Owczarni, TVP Lublin 1998,
10:43Chłopcy Zybaszty, TVP Lublin 2001,
10:47Wojciech Suliński, porozmawiajmy o Żydach,
10:50WSR Warszawa 2025,
10:53Krypt Wojciech Suliński 2025,
10:55Projekt okładki Wojciech Suliński,
10:58DTP DarkPaint,
11:00ilustracje na odwrocie okładki Angrzej Krausem,
11:04Wydanie pierwsze,
11:06ISBN 978-83,
11:13pauza 972243-4,
11:16pauza 6,
11:17Wydawnictwa Wojciech Suliński,
11:19reporter, ulica Wierzchową,
11:2159C przez 13,
11:2301, pauza,
11:25950, Warszawa,
11:27Emaj,
11:27Wojciech Suliński.pl,
11:29www.wojciech-suliński.pl,
11:31wyłączny dyskrybutor,
11:33Platon, SP,
11:34z ulica Sławieczyńska,
11:3716, Macierzysty,
11:3905, pauza,
11:40850,
11:42Ożarów Mazowiecki,
11:43TL, 22,
11:46329,
11:4750 i 2, 0,
11:48www.planton.com,
11:50www.planton24.pl,
11:53Nie wiedzieliśmy,
11:54lecz nasi ojcowie opowiedzieli,
11:56jak rozproszony Izrael przybył do polskiej ziemi.
11:59Ujrzał Izrael,
12:00że na nowo cierpi,
12:02że trwają prześladowania,
12:03uciemiężenia się mnożą,
12:05a złe władze wygłaszają dekret za dekretem
12:08i wygonanie za wygnaniem,
12:10aż nie było wytchnienia dla Izraela
12:13od jego nieprzyjaciół.
12:14Wyszli wówczas na drogi,
12:16patrzyli i pytali ze wszystkie skrony świata,
12:19dokąd pójść,
12:21aby znaleźć spokój,
12:22z nieba spadła kartka,
12:24idźcie do Polski,
12:25poszli do Polski.
12:27A stało się to podczas ich podróży
12:29z kraju Franków,
12:30że weszli do lasu,
12:31na każdym drzewie wyryty był
12:34jeden traktak Talmudu.
12:36Był to las Kawczyn,
12:37niedaleko Lublina.
12:38I każdy mówił swojemu towarzyszowi,
12:41oto przybyliśmy do kraju,
12:42w którym nasi ojcowie od dawien,
12:45dawna mieszkali,
12:46zajmowali się torą i nauką.
12:48A dziektórzy szukają świadectwa,
12:50mówili,
12:51a dlaczego Polska nazywa się Polin?
12:54Bo tak rzekł Izrael,
12:55gdy ujrzał tę ziemię,
12:57Polin,
12:58to znaczy,
12:59że tu spoczniemy,
13:00legenda z muzeum Polin,
13:02spisana przez Samulea,
13:03Joseph,
13:05Faganona,
13:06wszystkim,
13:07którzy byli przy mnie,
13:08gdy szedłem ciemną doliną.
13:10Ideła żydowskiej anatomii w Polsce
13:13to nie jest pomysł nowy.
13:15Ma długą historię.
13:17Jesienią 1918
13:18Polska szykowała się do wolności,
13:22mimo iż Żydzi,
13:23Polscy przez 123 lata zaboru
13:26w ogóle nie włączyli się
13:28do walki o wolność polskim.
13:30Po prostu nie interesowało ich to zupełnie.
13:33Natomiast po odzyskaniu przez Polskę
13:35niepodległości,
13:36zażądali dla siebie części Polski.
13:40No o tym musisz opowiedzieć więcej,
13:42bo mało kto o tym słyszał.
13:44Obradująca w Warszawie
13:4521 i 22 października 1918
13:49konferencja solunistyczna
13:52w uchwale w sprawie polityki krajowej
13:54zdecydowała, że wystąpi wobec Polaków
13:58z żądaniem przyznania Żydom
14:00w odradzającym się państwie polskim
14:04konstytucyjnej, zagwarantowanej
14:06autonomii narodowej.
14:08Czyli odrodzonej Polski jeszcze nie było.
14:11Były to tylko na nią widoki,
14:14a oni już wykrwawiali sobie kawałek.
14:17Dokładnie tak.
14:1811 listopada 1918
14:21Polska zyskała niepoglegość,
14:24a dwa miesiące później
14:25odbyły się wybory do Sejmu.
14:27Zgodnie z przedrozbiorową tradycją
14:31polskiego parlamentu.
14:3423 stycznia 1919
14:36wyborcze szaranki z Polakami
14:40stanęło pięć partii żydowskich.
14:43Po Alei Syjon i Bund
14:45nie uzyskały żadnego mandatu.
14:47Partia Żydowskiej Ortodoksów
14:48uzyskała dwa mandaty,
14:50Partia Żydowskiej Ludowców
14:51trzy mandaty
14:52i tymczasowa Żydowska Rada Narodowa
14:54cztery mandaty.
14:5510 lutego 1919
14:57o godzinie 11
14:59po 127 latach
15:02przerwy zebrał się
15:03Sejm Odrodzonej Rzeczypospolitej.
15:06Do prawdy przybyli
15:07członkowie rządu
15:09z premierem i ministrem
15:10spraw zagranicznych
15:11Ignazem Janem Paderewskim
15:13na czelem.
15:13Wielka i paniętna chwila.
15:15Dzisiaj mamy
15:16wszelkie święto narodu,
15:18święto radości
15:19po długiej ciężkiej nocy cierpień.
15:21W tej dziedzinie
15:22wielkiego serca
15:24polskich bicia,
15:25czuję się szczęśliwy,
15:27że przypadł mi zaszczyt
15:29otwierać Sejm Polski,
15:31który znowu będzie
15:32domu swego ojczystego,
15:34jedynym panem
15:35i gospodarzem.
15:36Słowa otwierające
15:38obrady naczelnika
15:39państwa
15:39Józefa Piłsudskiego
15:41na trwale zapisały się
15:44naszej historii.
15:45To było styczniu,
15:47a już maju
15:48Żydzi
15:48zażądali dla siebie
15:50autonomii.
15:51Tak po prostu?
15:52Nic nie dzieje się
15:53tak po prostu.
15:54To był pewien proces,
15:56ale przesłanie
15:56było jasne
15:57jak słońce.
15:58Kołoposelskiej
16:00Żydów Polskich,
16:01na czele którego
16:02stanął poseł
16:03Izaak Grunbaum
16:05z partii tymczasową
16:07Żydowską Radą Narodową
16:09przedstawiło
16:10żądanie autonomii
16:12w Sejmie RP
16:13w maju 1919,
16:15gdy omawiano
16:16projekt konstytucji
16:18odrodzonego państwa.
16:20Namalowano tło,
16:22które rok później
16:23Izaak Grunman
16:25wypełnił szczegółami,
16:27precyzował
16:28żydowskie żądania,
16:30wyrażając wobec
16:31Komisji Konstytucyjnej
16:33oczekiwanie,
16:33że 113 artykuł
16:35przyszłej Konstytucji Polski
16:37będzie brzmiał
16:38następująco
16:39Ziemie Rzeczy
16:40Politej
16:41zamieszkałe
16:42w przeważającej
16:44większości
16:44przez narodowość
16:45niepolskie
16:46stanowić będą
16:47autonomiczne
16:48prowincje,
16:49które otrzymają
16:50osobiste
16:51przedstawicielstwo
16:52ustawodawcze.
16:53O tym powinni
16:54uczyć na lekcjach
16:55historii.
16:56Być może uczyliby,
16:57gdybyśmy nie mieli
16:58tak potężnej
16:59i wypływowej
17:00żydowskiej
17:01diaspory.
17:01Ni mniej,
17:03ni więcej
17:041920
17:04posłowie
17:06żydowscy
17:07zażądali
17:08od Polaków,
17:09by podzielili się
17:10z Żydami
17:11dopiero co
17:11odrodzoną
17:12Polską,
17:13której odrodzenie
17:14wcześniej w ogóle,
17:15ale to w ogóle
17:16ich nie interesowało.
17:18Pomieniając,
17:19czy bezczelność
17:20żądania ciekawe,
17:22było jak
17:23żydowscy
17:24posłowie
17:25wyobrażali
17:26sobie tę
17:27autonomię.
17:28Skolorudność
17:29żydowska,
17:30choć najbardziej
17:30liczna
17:31na wschodzie
17:32i w centrum,
17:33dawnym
17:34zaborze
17:34rosyjskim,
17:35to jednak
17:36w rozporządzeniu
17:37zamieszkana
17:38we wszystkich
17:39zakątkach
17:40Polski
17:40okazało się,
17:41że
17:42na wzór
17:43Wenecji
17:43z wydzieleniem
17:45z każdego
17:46polskiego
17:46miasta
17:47i miasteczka
17:47zamkniętych
17:49dzielnic
17:49żydowskich
17:50żądanie od Polaków,
17:51by podarowali
17:53Żydom
17:53połowę,
17:54bo do tego
17:55to się
17:56de facto
17:57sprowadzało
17:58dopiero
17:59co odzyskanego
18:00kraju.
18:00Nie tylko
18:01wszyscy
18:01Polacy
18:02Polsłowie,
18:04ale
18:04generałowie
18:05Żydowscy
18:06Polscy
18:07przyjęli
18:07z wielkim
18:08oburzeniem.
18:09Niech na tę
18:10żydowską
18:11chucpę
18:12był
18:12powszechny.
18:13Ludzie
18:14się zjednoczyli
18:15i wtedy
18:15udało
18:16to szaleństwo
18:17zatrzymać.
18:18Demony
18:18odeszły,
18:19ale nie odeszły
18:20daleko
18:21i teraz
18:21wracają,
18:22już wróciły.
18:23Rozdział pierwszy
18:24Święty
18:25Antysemita
18:26To było
18:27w 1995
18:29Kończąc
18:30studia z
18:30psychologii
18:31napisałem
18:32pracę magisterską
18:33o lęku
18:33przed śmiercią.
18:34Wesoły temat,
18:36tak,
18:36bo zmartwy
18:36staniemy,
18:38ale najpierw
18:39musimy umrzeć,
18:40być może
18:40to jedna
18:41rzecz,
18:42która obchodzi
18:42wszystkich,
18:43choć nie mówimy
18:44o tym
18:45nikomu.
18:47Opowiadaj
18:47dalej.
18:48Było to
18:49niezwykłe
18:50doświadczenie.
18:50Dlaczego?
18:51Śmierć jest
18:52częścią życia,
18:53najważniejszym
18:54jego momentem,
18:56rzecz w tym,
18:57że żyjemy
18:58w biegu
18:59i odrzucamy ją.
19:00Pisząc tę pracę
19:01prowadziłem
19:02rozmowy
19:03z ponad
19:04setką
19:04umierających,
19:05a w kilku
19:06hospicjach
19:07byli to ludzie,
19:09którzy mieli
19:09świadomość,
19:10że ich czas
19:11jest krótki
19:11i bali się.
19:12To ludzie
19:13wszyscy
19:13się boimy.
19:15Inaczej jednak
19:16wygląda lęk
19:17przed śmiercią
19:18od kuli
19:18czy wypadku,
19:20bo trwa
19:21ułamek
19:21sekundy,
19:22a zupełnie inaczej,
19:23gdy wiesz,
19:24że zostało ci
19:25kilka tygodni,
19:26wtedy lęk
19:27zostaje rozłożony
19:28na atomy,
19:29na lęk
19:30przed nieistnieniem,
19:31jeśli ktoś
19:32nie wierzy
19:33w nic,
19:34czy przed tym,
19:34co po drugiej
19:35skronie,
19:36bo nikt
19:37nie jest doskonały,
19:38lęk przed samym
19:39umieraniem,
19:40przed cierpieniem.
19:41Czy wreszcie
19:42lęk o bliskich,
19:43lęk przed śmiercią,
19:44to suma
19:45wszystkich lęków?
19:46I tak to
19:47w największym
19:48skrócie
19:49wygląda
19:49ta cała
19:50historia.
19:51Ale dlaczego
19:52ksiądz o to pyta?
19:53Bo teraz ja chciałbym
19:54opowiedzieć swoją
19:55historię,
19:56chętnie posłucham.
19:57Jak dawno
19:58niewiele rzeczy
19:59na tym świecie
20:00jesteśmy
20:01w stanie
20:01przewidzieć,
20:02bo czy
20:03badając
20:04życie i śmierć
20:05świętego
20:05Maksymiliana
20:06Marii Kolbego
20:07mogłem przewidzieć,
20:09że dotrę
20:09do czegoś takiego,
20:11tak niezwykłego?
20:13Proszę mówić,
20:14poprosiłem,
20:14zaciekawił mnie
20:15ksiądz.
20:16Maksymilian
20:17Maria Kolbie
20:18idąc na
20:19ochotnika
20:20w zastęstwie
20:21za Franciszka
20:22Gajowniczka
20:23na swoim
20:24głodową śmierć
20:26odczuwał
20:26wszelkie te
20:27rodzaje lęku,
20:28które odczuwają
20:29pacjenci
20:30hospicjum,
20:31o których mi
20:32opowiedziałeś.
20:33Umiera
20:34ze świadomością
20:35umierania
20:36całe
20:36siedemnaście
20:37dni,
20:38ale tu
20:39było
20:39jeszcze coś
20:41innego,
20:42coś jeszcze
20:42gorszego,
20:43bo więzieniowie
20:44obozu
20:45koncentracyjnych
20:46idąc na śmierć
20:47głodową,
20:48oprócz lęku
20:48psychicznego
20:49i duchowego
20:50przed tym,
20:51co nieuniknionym,
20:52dodatkowo
20:53czuwali
20:53niewyobrażalne
20:54cierpienie
20:55fizzyczne,
20:56obliczone
20:57na
20:58minuty,
20:59godziny,
21:00tygodnie.
21:01Daje mi się,
21:01że nie bardziej
21:02upiornego,
21:03nigdy nie
21:04wymyślono
21:05i zapewne
21:05trzeba tego
21:06doświadczyć,
21:07by to
21:07zrozumieć.
21:08W tej
21:08męce,
21:10bez granic
21:11umierający
21:12ludzie
21:12wyli z bólu
21:14i rozpaczy,
21:15błagali o litość,
21:16czy choćby
21:17o dobicie
21:18złą rzeczy
21:20niemieckim,
21:21opracą,
21:22a nawet
21:22Panu Bogu.
21:23Niemcy zresztą
21:24badali
21:25poszczególne
21:26przypadki,
21:27wysyłając do
21:28obserwacji
21:28umierających
21:29ludzi
21:30tabuny,
21:31psychologów
21:32i psychiatrów,
21:33który zadaniem
21:34był analizowanie
21:35odporności
21:35i rodzaju.
21:36Ludzkiego
21:37podobnego
21:38najbardziej
21:38wymyślnym
21:39torturom
21:40mechanizm
21:41śmierci
21:41głodowej
21:42był tak sam,
21:43choć nie
21:43do końca.
21:44Okazał się,
21:45że można
21:45umierać
21:46inaczej
21:47i Kolbe
21:47umierał
21:48inaczej.
21:49Ten prosty
21:49ksiądz
21:50o nic
21:50nie prosił
21:51nikomu,
21:52nie zło
21:52rzeczy,
21:53tylko modlił
21:54się za
21:54towarzyszy
21:55niedoli
21:56i za
21:56swoich
21:57oprawców.
21:58Takiej
21:58postawie
22:00wytrwało
22:00do końca
22:01i tak
22:01umarł.
22:02Prawdopodobnie
22:03dopiero
22:04w tym momencie
22:04Niemcy
22:05zorientowali
22:06się,
22:06że
22:06zabili
22:07jeśli
22:08nawet
22:09nie
22:09człowieka
22:10świętego.
22:11Może
22:11w tamtym
22:11momencie
22:12jeszcze
22:13tego
22:13nie
22:13rozumieli,
22:14to z
22:14pewnością
22:15niezwykłego.
22:16Jego
22:17niesamowita
22:17postawa
22:18do tego
22:19stopnia
22:19poruszyła
22:20oprawców,
22:21że
22:21zbrodnia
22:22świętym
22:23Kolbe
22:23była
22:24ostatnią
22:24śmiercią
22:25głodową
22:25zdaną
22:26w
22:27Auschwitz.
22:27Nikt
22:28po nim
22:28nie został
22:29już
22:29w tym
22:30obozie
22:30zagłodzonym.
22:31Niesamowita
22:32historia
22:33powiedziałam
22:34szczerze
22:34poruszonym
22:35i do tego
22:36prawdziwa.
22:37Stałam się
22:38wszystko
22:38uważnie
22:39śledzić,
22:40ale może
22:40coś
22:40przypominałem.
22:42Wypowiedziałem
22:43te słowa
22:43powoli
22:44i tak
22:44cicho,
22:44że
22:45z trudnością
22:45sam
22:46ledwo
22:46je
22:46dosłyszałem
22:48imitujące
22:49czująć,
22:50że
22:50jest w tej
22:51historii
22:52ukryte
22:52przesłanie.
22:53Dlaczego
22:54ta
22:54przyznaje
22:55piękną
22:55i poruszającą
22:56historią
22:57jest tak
22:57ważna,
22:58że uznał
22:59ksiądz
22:59za słuszny,
23:00by opowiedzieć
23:01ją właśnie
23:02mnie,
23:03właśnie
23:03teraz.
23:04Naprawdę
23:04nie rozumiesz?
23:05Naprawdę.
23:06Ksiądz
23:06pochylił się
23:07do przodu,
23:08w jego oczach
23:08pojawił się
23:09błysk,
23:10bo gdy
23:11episkopat
23:12polski
23:12zaproponował
23:13środowiskom
23:14żydowskim,
23:15był to właśnie
23:16kolby,
23:17został patronem
23:17pojednania
23:18Polaków i
23:19Żydów.
23:19Ci ostatnio
23:20mówili
23:21powiedzieli
23:22antysemita
23:24i zamknęli
23:25sprawę.
23:26Ciąż
23:26nie rozumiem
23:27prawdę
23:27powiedziawszy
23:28skłamałem,
23:29bo zacząłem
23:30dostrzegać
23:30już dokąd
23:31to zmierza.
23:32Święty,
23:33którego
23:33świętość
23:34kwestionować
23:35nie sposób
23:36i który
23:36potrafił
23:37poruszyć
23:38nawet
23:38ludzi
23:39bez sumienia,
23:40jakimi
23:40byli
23:40Niemcy
23:41w Auschwitz
23:42przez Żydów
23:43do dziś
23:44uważany
23:44jest za
23:45antysemitem.
23:46Dlaczego?
23:47Poprzez
23:47wybuchem
23:48II wojny
23:49światowej,
23:50widząc
23:50metody
23:51postępowania
23:52i przewagę
23:52ekonomiczną
23:54Żydów,
23:55sugerował,
23:55by Polacy
23:56nie zapominali,
23:57że są Polakami
23:58i przede wszystkim
23:59dbali
24:00o sprawy
24:01polskie.
24:04Zachęcałby
24:05wspierał
24:05polskich
24:06przedsiębiorców,
24:07robili zakupy
24:08w polskich
24:09sklepach
24:09i Żydzi
24:10mu tego
24:10nie wybaczyli.
24:11Tak rozumiem,
24:12rozumiem.
24:13To ładna
24:14historia.
24:15Jak to
24:15powiedział
24:16ksiądz
24:17nawet
24:17prawdziwa,
24:18tylko co
24:18ja mam
24:19z tym
24:19zrobić
24:20tą
24:20wiedzą?
24:21To
24:21spróbujmy
24:22inaczej.
24:22Dlaczego
24:23robisz
24:23to,
24:24co
24:24robisz?
24:25Odpowiedział
24:25pytaniem
24:26na pytanie.
24:27To ważne
24:28pytanie.
24:28Zastanowiłem
24:29się przez
24:29chwilę,
24:30nim
24:30odpowiedziałem,
24:31bo pytanie,
24:32dlaczego
24:32ludzie
24:33robią
24:33to,
24:33co
24:33robią?
24:35Uważałem
24:35za naprawdę
24:36ważne,
24:37być może
24:37za najważniejsze,
24:39że z
24:39wszystkich
24:40pytań
24:40tego
24:41świata.
24:41Być może
24:42muszę
24:42to robić,
24:43być może
24:44z tego
24:44samego powodu,
24:45dla którego
24:46rozmawiamy,
24:47bo obaj
24:48wierzymy,
24:49że tak trzeba.
24:50Ktoś
24:50powiedział
24:51kiedyś,
24:52nieważne,
24:52co robisz,
24:53ważne,
24:54co wtedy
24:54czujesz.
24:55Może
24:56o to
24:56w tym
24:56wszystkim
24:57chodzi,
24:57spojrzałem
24:58na księdza,
24:59ale on
24:59najwyraźniej
25:00gdzieś
25:00odpłynął,
25:01jakby
25:02zastanawiał się
25:02nad moimi
25:03słowami i być
25:04może naprawdę
25:05tak było
25:06w każdym
25:07razie.
25:09Myślami
25:10wydawał się
25:10być daleko,
25:11może nawet
25:12dalej niż
25:13odległy punkt
25:14na granicy
25:14horyzontu,
25:16którym teraz
25:16się wpatrywał.
25:18Nie przeszkadzałem mu,
25:19choć trwało to
25:20całe wieki,
25:21nim ponownie
25:22się odezwał.
25:23Tak sobie myślę,
25:24że chyba jednak
25:25nie do końca
25:25zrozumiałeś
25:26przesłanie
25:27mojej opowieści.
25:29Czy chcesz
25:29posłuchać
25:30innej historii?
25:31Tylko jeśli
25:32ksiądz chce ją
25:33opowiedzieć,
25:33chcę odpar
25:34krótką.
25:35To historia
25:36z księgi
25:37liczb Starego Testamentu,
25:39która głęboko
25:40zapadła mi w serce,
25:41którą zapamiętałem,
25:43bo dyskutowaliśmy
25:44o nim nieraz
25:45i gronie
25:45przyjaciół,
25:46pochylając się
25:48nad każdym
25:48wersem i nad
25:49każdym
25:50słowem i
25:51przykładając je
25:53do wszystkich
25:53czasów
25:54i do
25:55naszego życia.
25:56Była to
25:57historia
25:57Kaleba,
25:58zdobywcy
25:58ziemi obiecanej.
26:00Pod koniec
26:01życia
26:01Kaleb
26:01doczekał
26:02tryumfu,
26:03wcześniej jednak
26:04spotykał
26:05okoliczne
26:06rozczarowania
26:06i porażki.
26:08Powodem tego
26:09była jego postawa
26:10i sposób myślenia,
26:12rażąco
26:12odbiegający
26:13od poszech
26:14nieuznanych
26:15przez otoczenie.
26:16Pełen wiary,
26:17nadziei
26:18zupełnie nie pasował
26:19do masy
26:20malkotentów,
26:21w jaką
26:22przeobraził się
26:23Izrael.
26:24Po wyjściu
26:25z Egiptu,
26:26ale jego punkt
26:27widzenia
26:27nikogo nie przekonywał,
26:29ponieważ były to
26:30czasy
26:31tchórzów
26:32i konformistów,
26:34którzy
26:34dopasowywali
26:35się
26:36do większości.
26:37Przez
26:38większą część
26:38swojego życia
26:39Kaleb
26:40musiał ponosić
26:41konsekwencje
26:42niedopasowania
26:43i pogodzić się
26:44z tym,
26:45że jego
26:45nadzieje
26:46i marzenia
26:47nie będą
26:47realizowane.
26:49Być może
26:49dlatego stał się
26:50tak bliski,
26:51bo też
26:52niejeden raz
26:53przechodziłem
26:54w życiu
26:54czas,
26:55w którym miałem
26:56problemy
26:57z dopasowaniem
26:57i do obowiązujących
26:59wzorców.
27:00Chyba każdy
27:00ma w swoim życiu
27:01taki czas.
27:02Ale nie każdy
27:04pogodzi się
27:05na oddarcie
27:07z nadziei
27:07i zwrócenia
27:08z właściwej ścieżki.
27:10Kaleb
27:10się nie pogodził
27:12i gdy
27:12Izraelicji
27:13z rozrzewnieniem
27:15wspominali
27:15Egip,
27:16to jak było
27:17tam
27:18bezpiecznie,
27:19a na każdą
27:20napotkaną
27:21na drodze
27:21do ziemi
27:22obiecanej
27:23trudności
27:24reagowali
27:24historycznie.
27:25Kaleb
27:26rywał się
27:27do działania,
27:28bo
27:28w przedziwieństwie
27:29do rodaku
27:30czuł się
27:30wolnym
27:31człowiekiem.
27:32Był przekonany
27:33o słuszności
27:34obranej
27:34drogi
27:35i był gotowy,
27:36choćby nawet
27:37samotnie
27:38i na przekór
27:39malkotentom
27:40trudnością
27:41oraz klęską
27:42tych przekonań
27:43bronić.
27:44Pominą wszechobecnej
27:45panującej
27:46wokół
27:46beznadziei
27:47i przez
27:47następujące
27:48czterdzieści
27:49lat
27:49nie zapomniał
27:50o swoich
27:51marzeniach
27:51i nie
27:52poddał się
27:53rozpaczym,
27:54pozostając
27:55człowiekiem
27:55z wierzenia.
27:57Pozostał
27:58wiernym
27:58ideałom,
27:59dając
28:00świadectwo,
28:00że nie zawsze
28:01tłumy
28:02mają rację
28:03i nie zawsze
28:04prawdę mówią
28:05ci,
28:05którzy potrafią
28:06do siebie
28:07przekonać
28:07innych
28:08i zbudować
28:08wokół siebie
28:09większość.
28:10Tych kilkanaście
28:11wersetów
28:12o historii
28:12Kaleba
28:13z Księgi
28:13stało się
28:14dla mnie
28:15kompasem,
28:16bez którego
28:16jak wiadomo
28:17zawsze
28:19zjedziemy
28:20z drogi.
28:21Każdy ma
28:22swoją granicę
28:23trzymałości
28:24przez swoją
28:25dawkę
28:27zaniechęcenia,
28:28która jest
28:28w stanie
28:29udźwignąć,
28:30bo to jest
28:30wpisane
28:31w los
28:31człowieka.
28:32Ale gdy
28:33jest naprawdę
28:34tak źle,
28:34że wydaje się,
28:36że już gorzej
28:36być nie może
28:37i gdy nie
28:38wiadomo
28:39w którą
28:39iś stronę
28:41przypominam
28:42sobie
28:42historię
28:43Kaleba
28:43i już
28:44wiem,
28:44że
28:44muszę
28:45znaleźć
28:46siłę,
28:47by
28:47dalej
28:47iść.
28:48Przypomina
28:49mi
28:50o tym
28:50człowiek
28:51zawierzenia,
28:52który bez
28:53względu na to,
28:54co przynosił
28:56los,
28:56pozostawał
28:57wierny
28:58swoim
28:58ideałom.
28:59Bo uwierzył,
29:00że być
29:00na własnej
29:02drodze
29:02to ważniejszy
29:04niż cel,
29:04bo to
29:05droga
29:05zamienia
29:06człowieka
29:07i wszystko
29:08wokół
29:08nie
29:09cel,
29:10bo nie
29:10jesteśmy
29:11tu
29:12po to.
29:12By się
29:13dostosować
29:14tylko
29:14wyróżnic,
29:15bo mamy
29:15tylko jedną
29:16historię,
29:17która jest
29:17niekończąca się
29:18zmaganiem
29:19prawdy
29:20z kłamstwem
29:21i dobra
29:22ze złym.
29:23Myślałam,
29:23że uda się
29:24tę
29:24historię
29:25opowiedzieć
29:26krócej.
29:27No teraz
29:27ksiądz już
29:28musi dokończyć,
29:29jeżeli nie
29:30z innych
29:30przyczyn,
29:31to choćby
29:31dlatego,
29:32że wciąż
29:32nie widzę
29:33puenty.
29:34Popatrzył
29:35na mnie
29:35tak,
29:36jakbym
29:36urwał się
29:37z choinki.
29:38Naprawdę
29:39cię wciąż
29:40nie rozumiesz?
29:41Wydał się
29:41szczerze
29:42rozczarowany.
29:43Ta historia
29:44to drabina
29:45do gwiazd,
29:46która mówi
29:47o to
29:48krwiącej
29:49w nas
29:49stale
29:51odnawianej
29:52sile,
29:52którą odkrywamy,
29:54jeśli się
29:54nie poddajemy.
29:55Ktoś,
29:56kto zajmował
29:57się
29:57badaniem
29:58lęku
29:59przed śmiercią,
29:59a teraz
30:00zajmuje się
30:01badaniem
30:01relacji
30:02polsko-żydowskich,
30:03powinien o tym
30:04wiedzieć
30:04na jedną
30:05maleńką chwilę
30:07zatrzymał się,
30:08nim dokończył
30:09i rozumieć,
30:11z czym się
30:11mierzy.
30:12I tak właśnie
30:13wyglądała
30:14moja rozmowa
30:16z siedleckim
30:17księdzem
30:17Markiem
30:18Hamiołkiem,
30:20bo tak
30:21się nazywał
30:22mój
30:22rozmówca,
30:23badacz
30:24życia
30:24i śmierci.
30:25świętego
30:26antysemity,
30:28Maksymalina
30:29Kolbego,
30:30a potem
30:30rozeszliśmy się
30:32w swoje strony.
30:33Wtedy
30:33rozumiałam tyle,
30:35że nie dokończyliśmy
30:36tej naszej
30:37rozmowy
30:38i tylko
30:38miałam nadzieję,
30:39że kiedyś
30:40ją jeszcze
30:41dokończymy.
30:42Kiedyś,
30:42bo wszystko,
30:43co tamtego dnia
30:44było do opowiedzenia,
30:45zostało już
30:46powiedziane.
30:47ale jak
30:48wiadomo,
30:48niewiele rzeczy
30:49na tym świecie
30:50jesteśmy
30:50w stanie
30:51przewidzieć,
30:52bo czy
30:52mogłem
30:53przewidzieć,
30:54że to spotkanie
30:54przed laty
30:55stanie się
30:56pierwszym
30:56ogniwem
30:57wyłańcuchu
30:58zdarzeń,
30:58którego
30:59i ja
30:59jestem
31:00teraz
31:00częścią?
31:01dokończymy.
Comments