- 1 day ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00Where are we going to go?
00:07I was back when I was six years old.
00:10Is that the house still there?
00:13Oh, sure.
00:16They came to me last year.
00:19Eh, who's there?
00:23It's Aunt Clara.
00:26Nung six years old ako, may fifty na bata doon sa bahay.
00:33Kasama ko sila doon hanggang mag-eight years old ako.
00:38Yung ibang bata doon,
00:42mga iniwan din kagaya ko.
00:45Mataba si Nanay Clara.
00:47At halos hindi ako makahinga pag niyayakap niya ako.
00:51Palagi siyang nakasuot ng itim na mahabang palda.
00:55At naaalala ko, palagi kaming doon nagtatago sa palda
00:58pag naglalaro ng taguan.
01:00Ay!
01:01Ay!
01:02Ay!
01:03Ay!
01:04Ay!
01:05Ay!
01:06Ay!
01:07Ay!
01:08Ay!
01:09Ay!
01:10Ay!
01:11Ay!
01:12Ay!
01:13Ay!
01:14Ay!
01:15Ay!
01:16Ay!
01:17Ay!
01:19Ay!
01:20Ay!
01:21Yeah!
01:22Ay!
01:23Ay!
01:25Ay!
01:26His favorite children are always eating food.
01:31You eat a lot.
01:32You eat a lot.
01:33You eat a lot.
01:34You eat a lot so you can get out.
01:35You eat a lot so you can get out.
01:38I thought we were going to buy it for you to buy it faster.
01:56Ah, eh, dito na po ba?
02:14House of Love
02:26hogyhajáááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááááá
02:57Look, there's a light there.
03:13It's better to die...
03:15...to die...
03:17...to die...
03:19...to die.
03:21How...
03:23hindi pa siya patay.
03:26Malaking problema yon.
03:28Malaking, malaking problema.
03:32Ayon dito sa hospital records noong December 21,
03:36...natamaan si Ina ng baseball bago ang araw na yon
03:40kaya nagdugu ang tenga niya at nagalusan siya sa bandang pisngi niya.
03:44Tama ba ate?
03:46Oo.
03:47Alam nyo, minonitor namin ang CCTV sa lugar nyo noong December 20 para malaman kung kailan siya exact nung natamaan ng baseball.
04:03Ayan na siya, galing sa school, 2.11pm.
04:11Ayan, lumabas na naman siya ng 2.48pm.
04:13Nung 7.16pm, mukha naman siyang masaya.
04:19Hindi naman mukhang may masakit sa kanya, diba?
04:247.27pm, lumating ka sa bahay.
04:28Tapos nung...
04:3210.05pm, lumabas ka kasama ang isang lalaki.
04:37Hindi naman siya nakitang pumasok sa bahay nyo.
04:40Ibig sabihin, nasa bahay lang siya buong araw.
04:43Mukhang dun siya nakatera.
04:46Mahilig siguro siya sa baseball.
04:511 o'clock am.
04:53Ate, saan ka nanggaling ng oras na to?
04:55Kahit di mo sabihin, may paraan kami para malaman yun.
04:59Pero mas madali para sa'yo nasabihin na lang sa amin, matitipid mo pa ang ilang pera ng taxpayers.
05:03Nag-videoke ako.
05:04Nag-videoke ka pa?
05:05Ah.
05:05Nakapag-videoke ka pa? Injured na ang anak mo?
05:10Sumunod na araw, 3.23pm.
05:15Papunta kayong ospital.
05:16Ayon sa camera, nakauwi naman siya na maayos pero paglabas niya, may benda na yung tenga niya.
05:24Ate, ano pong masasabi nyo dyan?
05:252 o'clock am.
05:55Agad na meron siyang injury, ha?
05:57Ate, kung ganun sabihin nyo sa amin ang eksakto kung kailan na saan natamahan si Ina ng baseball at magahanap tayo ng testigo.
06:04Tapos sa...
06:04Pwede ka, huwag mo akong tawagin ang tawagin ng ate. Kapatid ba kita?
06:09Ganito, meron ka rin mga anak, di ba?
06:11Gusto mo bang harasin ka rin ng mga pulis gaya ko at tawagin ng manong?
06:16Ah, sorry. Sorry. Pasensya na. Sorry.
06:20Ayoko rin naman na tawagin ako ng manong. Pakiramdam ko, may mangihingi sa akin ng pera.
06:24Nakakainis ka namang tawagin ka ng kung ano-ano.
06:27Tako...
06:29Tako...
06:30Tako...
06:44No!
06:53Ha?
06:55Huwag niyo ko ibabalik dun sa kanila.
06:58Uubusin ko lahat ang pagkain ko.
07:00Magpapakabait ako.
07:04Nanay Clara.
07:08Kaya ayun ako rito, please!
07:10Oh!
07:14Shh!
07:15Don't let me go.
07:16When I see him here, I'll probably go back to the corner.
07:27You look like a baseball boyfriend.
07:31Is he going to play this?
07:37If you're cornered, you'll be able to do it.
07:39That's what's natural to have a child.
07:42Sabihin mo na lang na parang tunay na anak ang turing ko kay Ina.
07:47Teka lang, sinasabi mo bang yung boyfriend ko ang naghagis ng baseball sa kanya?
07:53Wala akong sinasabing ganon.
07:55Tinitingnan ko lang ang mga posibleng nangyari.
08:00Ang boyfriend kong yun?
08:03Para malaman mo, higit pa siya sa tunay na ama ni Ina.
08:07Last year nga nung may sakit si Ina, siyang nagpasan sa bata kapunta sa ospital.
08:12Kuminahon ka lang, ate.
08:22Este, ma'am pala.
08:26May mga ilang bagay pa po.
08:27Yung sugat sa pagkakahulog sa hagdan,
08:31yung pagkapaso sa kapi at yung sugat niya sa pagkahulog sa puno,
08:35kailangan natin i-check ang lahat ng yun.
08:38Pero ngayon palang umiiyak ka na.
08:42Alam niyo po si Mama,
08:58masarap po siyang magluto ng curry.
09:00Masarap din po yung ibang luto niya.
09:03Tulad po ng omelette at cutlets.
09:06Ako nga po pala si Alexis.
09:09Alexis Kim.
09:10Kain na po.
09:25Panginoon, salamat po sa masarap na pagkain ito.
09:28At sana po, bihayaan niyo rin
09:30ang ibang mga batang nagugutom ngayon sa buong mundo.
09:33Oo nga po pala, Nanay Clara.
09:49Sino pong huhuli sa inyo rito?
09:51Puno.
09:55Masamang tao po ba siya?
09:58Bukas.
09:58Bukas po?
10:00Bukas.
10:01Word chain game yun.
10:03Nilalaro namin dati yun ang non-stop sa table.
10:07Upo.
10:09Upo.
10:12Uh, sitaw?
10:16Mali.
10:17Ako ngayon na nang nawawalang bata.
10:29Iyak ako ng iyak, hindi makakain, hindi makatulog.
10:32Pero tinatrato pa akong parang kriminal ng mga pulis.
10:35Parang akong sinisisa sa pagkawala ng anak ko.
10:37Nung araw na incidentally, dumating ang mga pulis.
10:39Matagal na naghahanap sa dagat ang rescue team.
10:41Tapos ilang oras palang pinatigil na nila agad ang pagkahanap
10:44dahil masamaro kong panahon.
10:45Nung mga oras na, baka tinatawag ako ng anak ko
10:47dahil ginigino siya sa dagat.
10:48Tapos, si Detective Caloily na Moore yung station
10:51mas matanda pa sa akin pero
10:53paulit-ulit niya akong tinatawag na ate.
10:56Pakiramdam ko wala siyang galang sa akin.
10:58Napipig ko na talaga ako, napakabastos niya.
11:00Hoy.
11:02Ano naman naman sumasa ate?
11:04Ayoko nun.
11:05Yung iba bata pa ang tingin sa akin na tinatawag pa rin ako, miss.
11:08Hindi yung tulad niyang ate lang.
11:10Basta ang isulat mo.
11:11Oh, tinakot ka nila habang iniimbestigahan.
11:15Prinato nila akong kriminal.
11:17Pero hindi pa rin nila makita ang anak kong si Ina.
11:20Yung parang ganun.
11:23Pwede ba?
11:24Tigilan mo na muna yung baseball mong yan.
11:26Itapon mo ay hagis mo sa dagat.
11:28Russell Lee.
11:32Pinanganap noong August 1988 sa Chongju.
11:35Nakulong ng siyam na buwan sa youth detention noong 16 years old siya.
11:39At isang taon na tatlong buwan sa kasong Arson nang mag-80 na siya.
11:43At noong 23 years old na siya,
11:46na-fine ng mahigit 15,000 dahil sa pang-aabuso ng hayop.
11:4931 na siya, 8 years ng tahinik.
11:50Sa dalawa lang ako hindi naniniwala.
11:53Una yun, tumigil na siya sa pagsusugal.
11:55At pangalawa,
11:56na tumigil na rin siyang manakit ng iba.
11:59Sino nga binugbog niya noong 16 siya?
12:02Yung ali sa likod ng bahay nila.
12:05Hinapas niya ng baseball bat hanggang sa mabalian ng ribs.
12:0812 weeks sa ospital.
12:09Hilig talaga niyang baseball, ha?
12:14Eh ano naman yung sinunog?
12:15Isang random na bahay.
12:17Sinunog niya ng walang dahilan.
12:19Sabi niya na curious lang siya.
12:21Baliw pa siya.
12:23Eh yung hayop?
12:24Hinagis niya po saan ang girlfriend niya mula sa 15th floor.
12:43Mama?
12:44Bakit po nawawala sa sarila ang ibang tao pag matanda na?
12:50Hanggang ngayon, hindi ko pa rin maisip kung paano.
12:55Kahit may mga dumarating na volunteers dito.
12:58Pero isipin mo, 60 na bata pa rin ang pinalaki niya.
13:01At lagi pa rin napakalinis at mabangot ang buong bahay.
13:06Binuhay niya ang lugar na to.
13:08Siguro, siguro napagod na rin siya.
13:18Binigay niya rito ang lahat ng lakas niya buong buhay niya.
13:22Wala nang natirang kahit ano sa kanya.
13:24Kaya ngayon,
13:26naging bata na lang ulit siya.
13:28Bata na lang ulit siya.
13:34Mama?
13:35Ano yun?
13:37Parang may tao po sa labos.
13:40Sino?
13:42Yun po.
13:43Di niyo po ba naririnig?
13:44Yun pong tunog na yun?
13:49Ah, yun ba?
13:50Yung ingay na yun?
13:50Ibon lang yun.
13:58Ibon po?
13:59Pag winter, lagi silang umiiyak ng ganito.
14:02Hut-hut, naririnig ko yun.
14:06Takot din ako dati sa tunog na yan nung una akong tumating dito.
14:10Nandito pa pala sila.
14:16Gusto mo bang tabihan kita?
14:17Kapag natatakot ang mga bagong bata rito paggabi,
14:43minsan tatlo o apat na bata ang magkakatabi bawat kama.
14:48Natakot ka rin po ba ng una rito?
14:55Hindi, Alexis.
14:59Ang totoo, lagi akong takot.
15:01Huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo hui huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo huo hu
15:31Ito si mama nung baby pa siya.
16:01Ito naman nung three to six years old siya.
16:31At heto na si mama nung six to eight na siya.
16:40November 9, 1986.
16:45Sumilip ako sa bintana nung umaga at akala ko malaking aso lang ang nakita ko na nakatali dun sa bako at sa harap ng bahay.
16:57Tinignan ko na tuloy para makasiguro at isang batang babae pala yun, mga five to six years old.
17:06Mukhang matagal na siyang nakaupo doon.
17:16Dahil basan-basaan na siya, halika, nung kukunin ko na siya, nalaman kong nakakadena pala siya nung parang lock ng bike.
17:25Sa dalilang iha, sinubukan ko punitin ang dami ko para mabilis siya mapakawalan.
17:31Pero nagpupumigla siya.
17:38Humingi na ako ng tunaw para maalis ko siya sa pagkakatali.
17:42Hindi pa rin umalis sa labas ang mata.
17:49Kaya, dinalhan ko siya ng crispy rice.
17:53Tinabihan ko siya hanggang sa kumain siya.
18:00Eto.
18:02Sige na.
18:03Hanggang sa lumilim na ang kawawang bata nakatitig lang sa iisang direksyon.
18:19Mga ilang sandali pa, narinig ko na sa wakas ang mahina niyang boses.
18:25Ang pangalan ko po ay Sandinam.
18:33Mula 6 hanggang 8 years old, siya ang sandi ko.
18:54Ang mundi kong sandi.
18:56Hi Ma.
18:57Maginaw din dito.
18:58Ano nang nagawa mo dyan?
18:59Yan ang bahala rito.
19:00May inakausap ako sa lab.
19:02At sabi doon, nabanggit ni Sandin pupunta siya rito ngayong week.
19:03Pero hanggang ngayon wala pa.
19:04Mas marami ba akong malalaman pag nakatating na ako doon?
19:05So, bilisan mo na.
19:06Hi, ma'am.
19:07Maginaw din dito. Ano nang nagawa mo d'yan?
19:10May nakausap ako sa lab.
19:12At sabi dun, nabanggit ni Sanding pupunta siya rito ngayong week.
19:15Pero hanggang ngayon, wala pa.
19:16Mas marami ba akong malalaman pag nakatating na ako dun?
19:19Oh, bilisan mo na.
19:20Kaya lang, nasa isang hiwalay na isla pa ang lab na yun.
19:22Kaya hapundin pa ng nine hours na biyay sa land at two hours sa ferry.
19:27Mag-rehearse na tayo.
19:28Sige na, mag-rehearse na ako.
19:29Bakit naman sa dinami-dami ng lugar?
19:31Sa lab pa na yung napili ni Sanding.
19:32Jimbo, mag-rehearse na ako. Sige na.
19:36Sige na, ma'am. Tawagan na lang kita pag dating ko dun.
19:39Wala naman sigurong traffic pa punta ron.
19:41Mag-ingat ka dyan.
19:42Okay.
20:06Umalis na ba yun, nanay?
20:20May kutob akong sinasaktan yung bata.
20:22May ebidensya?
20:23Wala pa.
20:25Kalimutan mo na ang tungkol dyan.
20:26Patay naman na yung bata.
20:28Huwag mong pangunahan ko walang ebidensya.
20:30Pag dito mahimik ang media,
20:33i-re-reorganize natin ang investigation team.
20:36At sa'yo sisimulan.
20:37Sino ba talaga ang pinoprotektahan ng mga pulis na yan?
20:52Paano natin mapapalaki sa ganitong bansa ang mga anak natin?
20:55Russell, tignan mo.
21:05Ito, kakampi ko silang lahat.
21:11Hindi pa ba kakain?
21:14Gutom ka na ba?
21:16Ipagluluto kita?
21:17Inay, inay! Gusto ko na pong umalis.
21:31Isang araw, mayroong batang kuneho na gustong lumayas.
21:44Inay, lalayas na po ako.
21:55Tapos ang nangyari, nung Pasko nung isang taon,
21:58dinala siya sa isang nursing home nung pamangkin niya.
22:01Pero syempre, unti-unti na rin nawawala sa wisyo si Clara.
22:05Pero malakas pa naman siya para mag-alaga ng mga bata.
22:08Eh kaya nga lang, yung mga kamag-anak niya,
22:11balak ng kunin ang lupang yun
22:12at dahil nga wala naman siyang anak,
22:14pag nawala siya, sa kanila naman mapupunta yun.
22:17Pero bumabalik-balik naman yung matanda sa wisyo niya.
22:20Bale, 500 lahat.
22:21Hugas ng kamay, galing ka sa labas.
22:42Opo.
22:49Si Sandy,
22:51mabilis uminit ang ulo niya.
22:53Pag nainis siya sa kanila,
22:55kahit sino, siguradong lagot sila kay Sandy,
22:57mas bata man o mas matanda.
22:59Pag galit siya, binabato niya lahat.
23:01Wah!
23:01Sumisigaw siya.
23:03Hinihila yung buhok niya.
23:04Hehehe.
23:06Minsan nga, sa sobrang galit niya nung oras na yun,
23:09napupo siya ng ganito kalaki,
23:11sa gitna ng kusinang.
23:13Ew!
23:13Ew!
23:14Ew!
23:16Niluloko lang niya, maliit lang naman yun.
23:19Wee!
23:20At iha, talagang hindi siya nakakain.
23:23At doon na talaga ako nag-alala.
23:25Hindi kumain ang anim na taong gulang na batang yun
23:27na parang ayaw na niyang mabuhay.
23:30At alam mo ba, isang araw,
23:32bigla na lang siyang tumigil sa mga sumpong niya.
23:35Hehehe.
23:36At naging mabuting bata na siya simula nun.
23:39Totoo po ba yun?
23:41Kasi kahit gaano ko kabad nun,
23:43hindi na rin naman ako kukunin uli ng mama ko.
23:45Ayoko talagang maging nanay.
24:05Ayoko talaga kahit kailan.
24:08Hinding-hindi ako
24:09magiging isang nanay.
24:12Ang nawawalang batang babaeng na sa mga laki-laki
24:21ay uling nakita noong December 17,
24:23malapit sa Bexong Port sa Muriong Gangwondo.
24:26Patuloy pa rin siyang hinahanap ng mga bulis
24:28pero hanggang ngayon,
24:29hindi pa rin siya natatagpuan
24:30at niwala pa rin bakas niya.
24:33Ang kanyang ina hinihintay pa rin
24:34ng nawawalang anak.
24:35At hanggang ngayon,
24:36pabalik-balik ito sa Bexong Port.
24:40Kawawa naman ang mahal kong anak.
24:41Giniginaw na siguro siya
24:45doon sa gitna ng mayelong tubig.
24:48Gusto ko mahanap ang mga labi niya
24:49para maipalibin ko man lang siya ng maayos.
24:55Pangatlong araw na mula nung uling makita si Ina.
24:58Nagpadala na ng mas maraming tauan
24:59ng mga pulis para sa patuloy na paghanap
25:01pero wala pa rin makita kahit kaunting bakas.
25:03May maanghang na reaksyon din
25:05ang publiko sa mga pulis
25:06tungkol sa hindi magandang pakikitungo nila sa Ina
25:08ng batang nawawala
25:09dahil siya di umano ang sinisisi.
25:11Ayon sa witness na huling nakakita kay Ina,
25:13nakita niya raw ang bata dito mismo
25:15sa Bexong Port
25:16na mag-isa ng mga oras na yon.
25:18Kinawayan pa niya ito
25:19pero yun ang huling sandaling
25:20na mataan ang bata.
25:21Muli,
25:22ang pangalan ng bata ay Ina Kim,
25:24taga Bexong.
25:25At kung sino man na makakita sa kanya,
25:27ipagbigay alam niyo
25:28sana ito agad sa otoridad.
25:29Magsasyam na taong bulang na siya sa taong ito.
25:38Sabi po kasi ni Nanay Clara,
25:41gusto niya daw pong manood ng TV eh.
25:47Kung gusto mo nang bumalik sa mama mo,
25:48sabihin mo lang ah.
25:49May iintindihan ko.
25:57Nung six years old ako,
26:00itinali ako dun sa labas,
26:01sa may backwood.
26:05Nung pinaliguan nila ako,
26:08nakita nila yung marami kong peklat.
26:10Pero hinahanap ko pa rin ang mama ko.
26:17Kaya nga may iintindihan ko kung
26:19gusto mo nang bumalik sa mama mo.
26:22Gaana po kaya?
26:25Kalungkot si mama
26:26kung namatay na talaga ako.
26:30Yan lang po yung gusto ko malaman.
26:34Kaya lang po si mama,
26:37hindi siya nalulungkot.
26:40Mas gusto niya akong mamatay.
26:47Gupitan niya na po akong panglalaki.
27:10Kaya ko ba talagang protekta
27:13ng batang ito?
27:16Kaya ko ba talagang maling nanay niya?
27:21Niwala nga akong sariling ina,
27:23kaya...
27:24Paano ko tatayo bilang ina sa kanya?
27:29Ikaw yung batang hindi umiiyak, Sandy.
27:31Mas gagaan sanang pakiramdam.
27:33Mas gagaan sanang pakiramdam mo.
27:35Kung iiyak ka kaya lang,
27:36ikaw yung batang hindi umiiyak, Sandy.
27:40Ikaw yung batang hindi umiiyak, Sandy.
27:57Mas gagaan sanang pakiramdam mo
28:00kung iiyak ka.
28:01Kaya lang,
28:02ikaw yung batang determinado
28:04hindi iiyak hanggat hindi bumabalik ang mama mo.
28:07At masakit sa akin na
28:09makita kang ganon.
28:10Huwag kang mag-alala.
28:19Maayos din ang lahat.
28:23Hindi pa rin ako sigurado,
28:25Nanay Clara.
28:28Tama ba talagang ginawa kong to?
28:32Bakit at paano ba ako
28:33nagdesisyon na maging ina ng batang yun?
28:35Nung ipapaampun kita dati,
28:43ganyan din mismo ang tanong ko
28:45nung nagdasal ako sa kanya.
28:48Diyos ko,
28:49hindi pa rin ako sigurado
28:51kung tama ba ang ginawa kong
28:54pagpapaampun kay Sandy.
29:05Matapos nun,
29:08doon ko naramdaman
29:08na tama nga ang naging desisyon ko.
29:12Napakasaya ko na
29:13makita kang maging ina na rin.
29:18Noway,
29:19pagbalain ka rin ang Diyos, Sandy.
29:25Nanay Clara.
29:26Ang batang yun po kasi.
29:34Hmm.
29:39Ang pagiging ina
29:41ay parang pagkakaroon
29:43ng malumhang sakit.
29:46Dahil hindi lahat
29:47kayang malampasan yun.
29:51Isa rin itong
29:51matinding pagsubok.
29:54Pero alam ko
29:58na
29:59kayang-kaya mo yan.
30:03Isang tingin ko palang
30:04kay Alexis,
30:05alam ko na
30:05napakabuti niyang bata.
30:10Lalo na kung paano niya
30:11lagi isinasaalang-alang
30:13ang kanyang ina.
30:20Makinig ka sa akin, Sandy.
30:24Hindi magtatagal
30:25darating na rin sila.
30:28Bigla na lang silang
30:29papasok ito sa bahay
30:30at sisirain
30:31ang mga gamit ko.
30:32Para itong mga
30:45pusod na mga anak ko.
30:47Gusto ko sanang
31:04ibigay ito sa inyo
31:05pag bumalik kayo rito.
31:07Palungkot tumanda
31:28habang nag-iisip
31:29na kung ano-ano.
31:31Pero ano bang
31:32magagawa ko?
31:33Pati yun,
31:35alam kong
31:35kaloob din ang Diyos.
31:38Habang nakakakilos pa ako,
31:41hilangan ko rin
31:42maghanda
31:42habang may oras pa.
31:44hilangan ko rin
31:52I love you.
32:22I love you.
32:52I love you.
33:22Oo nga, at kumakaway pa. Pero plano ba yun?
33:26Mga ibon.
33:29Ayun o, tignan mo, lumipad sila. Migratory birds sila.
33:32Sabi ko ma, umuwi na siya agad dahil lumanakas na ang hangin.
33:48Pero ginagalaw lang niya ang mga braso niya na parang ibon na lumilipad.
33:59Basta yung bata, tinatawag yung mga ibon tapos sinisigawa niya ng,
34:03Sige na, isamay niyo na rin ako.
34:05Oo nga, ganun nga. Sige na, isamay niyo na rin ako.
34:08Isa lang ang ibig sabihin ito. Walang pakialam yung nanay sa anak niya.
34:22Yung boyfriend naman niya nakakatakot.
34:24Kaya yung bata, dahil nga ayaw na niyang umuwi sa kanila,
34:29sinundan na lang niya yung mga ibon.
34:32Naglakad siya ng halos isang oras pa punta ron.
34:35At yun na nga ang naging katakosan ng paglalakbay niya.
34:37Sinundan niya yung mga ibon at tinangin siya ng dagat.
34:39Baka ganun nga yun.
34:49Mukhang may sense naman, di ba?
34:52Oo, para sa'yo. Kahina-inala pa din.
34:58Kapapangalak lang ng kambal ng advisor niya kahapon.
35:01Kaya baka mahirapan siyang makipagkita sa inyo ngayon.
35:06Ah, ganun ba?
35:07Eh, yung substitute advisor niya po, nandito ba?
35:11Bakit?
35:12Ah, kasi gusto lang naming malaman kung kumusta ba si Ina sa klase o sa mga kaibigan niya.
35:18Ah, wala na kasi siya rito.
35:20Yung substitute advisor niya, nag-abroad na bago pa man mangyari ang insidente.
35:25Isa siya ang doktor, researcher na nag-aaral.
35:29Nang mga ibon.
35:32Nang mga ibon?
35:34Mm-hmm.
35:35Bangko!
35:37Bangko!
35:40Baon!
35:42Kailangan mo nang ilabas yung mga laruan at mag-impake ka na rin.
35:45Mama, ituloy mo na yung game.
35:47Baon!
35:48Para anumang oras, makakaalis tayo.
35:50Baon!
35:51Saya!
35:53Saya?
35:53Saya?
35:53Saan po tayo pupunta?
36:15Iisipin ko pa.
36:18Iisipin ko pa.
36:23Sasama po ba sa atin si Nanay Clara?
36:25Nagtatago tayo, hindi ba?
36:29Sabi po ni Nanay Clara, magtatago din daw po siya.
36:31Hindi pwede, kailangan niya na mag-aalaga sa kanya, tulad ng ospital.
36:35Pwede ko naman po siyang alagaan, ha.
36:38Sabi po niya, ayaw po niyang magpunta sa ospital.
36:42Gusto niya kasama yung mga anak niya.
36:59Hindi pwede.
37:03Mahalaga sa akin si Nanay Clara.
37:06Nasa tabi ko siya noong mga panahon kailangan ko siya.
37:09Siya rin ang unang naiisip ko pag may problema ko.
37:11Pero mas priority ko na kasi ngayon na...
37:16Makaalis ng ligtas kasama ka.
37:20At yun din ang gusto ni Nanay Clara.
37:23Gusto niyang bantayan kita ng buong lakas ko.
37:26Kaya nga niya ako inalagaan at pinalaki ng ganito.
37:29Para ganon din ang gawin ko sa'yo.
37:33Pero mama...
37:34Kasi po, hindi ko kaya...
37:38Hindi ko po kaya ang iwanan na lang po natin siya.
37:43Lagi ko po kaya ang isipin.
37:46Ano po siya ko kaya at patutulad ng mag-isa niya lang?
37:52Ano po ko isipin niya pinabayaan lang natin siya?
37:55Si Miss Sandy Kang ba, minsan nagkukwento siya tungkol sa mga estudyante niya?
38:04Ah, ang totoo niyan, hindi kasi siya mahilig sa mga bata.
38:07Pero may naging kaklose ba siya na estudyante niya na interesado rin sa mga ibon?
38:11Sa tingin ko, hindi rin naman siya gusto ng mga bata.
38:15Bakit? May problema po ba?
38:17Ah, wala naman. May mga gusto lang sana akong itanong kay Miss Kang.
38:21Tulad ng...
38:23Tulad ng kung ang grade 1 ba ay maaring mahilig ng gusto sa mga ibon.
38:27Nahanda siya maglakad ng mahigit 2 kilometers kahit negative 5 degrees Celsius pa ang klima sa labas.
38:32Ah, ako nga, mas bata pa ron.
38:39Maglalakad ako ng mahigit limang kilometro para lang makita yung mga bagong robot na nakadisplay sa bayan.
38:46Hindi mo pa yung nagawa noon, detective?
38:50Ang totoo, hindi pa nga.
38:52O paano, pag may balita na kayo tungkol sa kanya, tawagan niyo na lang ako.
38:56Sige, salamat.
38:57Salamat din.
38:58Ingat ka.
39:02Sandy, nakita ko na 14 rings pa lang ang nakulet mo.
39:10Pero sabi mo, aalis ka lang kapag nabawi mo na yung 20.
39:14Hindi ikaw yung tipo na bigla na nakaalis nang wala sa plano.
39:18Unless there was a reason.
39:19Tapos meron ka pang iniwan na misteryosong homework.
39:23Kanina, may detective na nagpunta at hinahanap ka.
39:26Kaya lang, hindi ko rin naman alam kung nasan ka.
39:32Naaalala mo ba yung GPS tracker na ipinakita ko sa'yo?
39:38Kinabit ko yun doon sa truck ng lalaki na sinabi mo sa'kin.
39:44Tatagal ng dalawang taon ang batili noon.
39:45Kaya lang, hindi ko rin naman alam kung nasan ka.
40:15Sabi na, nandito ka lang, tita.
40:36Pasensya na kayo. Hindi na mahuulit.
40:39Payagan niyo na akong tumira dito.
40:41Tita, hindi mo na kasi ito bahay ngayon.
40:46Kayaan mo dalhin kita sa mas magiging komportable ka.
40:49Pero mga punong yan, ako nagtanim sa mga yan.
40:52Ako rin ang nagpintura sa buong bakuran.
40:54Dito ko rin pinalaki ang mga anak ko.
40:56Kaya paano hindi sa akin to?
40:58Tita, huwag mo nang pahirapan pa ang sarili mo.
41:04Kasi nga, ipaparenovate na namin ang buong lugar na to.
41:08Tapos magbubukas kami ng guest house.
41:13Anong problema?
41:15Wala naman akong ginagawang masama sa kanya.
41:17Tamo na.
41:18Hindi na rin kasi siya nakakakilala ng mga tao ngayon.
41:21O sige na, kunin nyo na lahat ng paya nyo.
41:22Yes, sir.
41:23Tara, dun tayo na.
41:25Naku po.
41:31Alexis, kunin muna yung mga gamit mo.
41:33Mula ngayon, wag ka na magsalita.
41:35Basta makinig ka na lang sa akin at sumunod ka.
41:37Okay?
41:52Jonas.
42:14Huh?
42:15Nasaan ang mga anak ko, ha?
42:17Ay, ano bang sinasabi nyo?
42:19Malalaki na sila at may kanya-kanya ng buhay.
42:21Pero parang kahapon lang.
42:24Nung pinapalitan ko pa ang diaper mo at sinusubuan pa kita ko.
42:26Alam mo naman, ha?
42:27Pakadalas mong gawin yun?
42:33Sabihin mo bitiwanan nila ko.
42:35Kaya ko maglakad mag-isa.
42:45May mga gamit pa ko roon.
42:47Baka pwedeng hayaan mo kong balikan muna ang mga yon.
42:49Tapos sa kanin nyo ilabas yung ibang mga gamit.
42:53Alexis.
43:15Alexis.
43:16Sis,
43:18you're my son from now, huh?
43:24You're a good friend,
43:26your mother.
43:37Your mother is really the most afraid of everything.
43:41He wants to talk to each other and not speak.
43:46But if you're with me,
43:48I just think I'm good.
43:58Sandy,
44:00thank you because
44:02you decided to be a son.
44:04I'm happy
44:06that I've met your son.
44:08I'm happy
44:10that I'm happy
44:12that I'm happy
44:14that I'm happy
44:16that I'm happy
44:18for you.
44:20Now,
44:21I'm happy
44:22that I'm happy
44:23that you're going to be a son.
44:56Ito naman po si Mama, noong 6 to 8 years old po siya.
45:26Ito naman po siya.
45:56Ito naman po siya.
46:26Ito naman po siya.
46:56Ito naman po siya.
47:26Naisip ko kasi, sakaling magkaproblema nang hingi ako ng tulong kay Miss Song.
47:32One in ten thousand naman ang chance ang mangyari yun.
47:35Ibig po bang sabihin nun, yung natitirang 9,999, okay naman po tayo?
47:43Oo, yung natitirang 9,999, okay lang tayong dalawa.
47:53Mabuti naman po.
47:54Tayo na.
47:55Tayo na.
47:55Actually, I can consult another doctor para sa CT scans ng mami ko.
48:15I can say na I'm looking for a second opinion before making a decision.
48:19But I realized I'm Dina Chas' daughter, so I should know.
48:25Pwedeng pakipaliwanag sa akin?
48:26Ano ba talagang nangyayari sa mami ko?
48:32Ah, sa pananalita mo mukhang hindi pa nga niya nasasabi sa'yo ang totoong lagay niya.
48:38Kasi nga, nagmetastasize na ang...
48:41Masandali lang.
48:43Nagmetastasize?
48:45Nagkaroon ba siya ng relapse?
48:51Ah, kasi...
49:08Mama?
49:13Paano mo po nahalala ang mama mo na nagpalaki sa'yo?
49:24Minsang nakahiga na ako para matulog.
49:27May bagong batang dumating nun.
49:31Ayaw niyang tumigil kaiiyak kaya...
49:34Natatakot ka ba?
49:39Gusto mo samaan kita dyan?
49:45Lahat naman umiiyak sa simula.
49:48Dahil namimiss nila ang mama nila.
49:52Sabi ni Sheila malubharaw ang sakit ng mama niya.
49:56Ang mama naman ni Lisa...
50:00Basta na lang daw umalis.
50:02Yung mama naman ni Jenny namatay nung ipinapanganak ang kapatid niya.
50:06Si Gina naman namatay ang mama niya.
50:09Ang mama naman ni Irene nasiraan ng bait kaya nasa mental hospital daw.
50:14Ang mama ni Jason...
50:16Pinatay daw ng mismong papa niya.
50:20Ang mama ko naman, nung bago sa umalis.
50:24Itinalay niya muna ako nung mahigpit sa punong yun para hindi na talaga ako makahabol sa kanya.
50:28Ika, ikaw, paano ka nakapunta rito?
50:32Pero nung tinignan ko siya kinabukasan...
50:36Nagulat ako, matanda na pala siya.
50:39At napakaganda niya.
50:43Mga ilang taong po siya.
50:44Ayan, ganyan niya.
50:56Siguro mga nasa 32, 33.
50:59Pumunta siya rito para maging volunteer.
51:01Nag-stay siguro siya ng mga isang linggo.
51:23Napakasarap ng tulog niya at magana siyang kumain.
51:26Tapos, bumalik siya para ampunin ako.
51:30Ayoko! Dito lang ako!
51:32Huwag niya pa ko ipampun, Nanay Clara!
51:36Puubusin ko na po ang pagkain ko at magpapakabayot.
51:39Sige na po!
51:44Mommy, bakit mo ito ginawa sa akin?
51:47May nagawa ba akong masama?
51:49Kung paano akong maglakad, tumawa, magsalita, at pumili ng lalaking,
51:51gugustuhin ko, lahat yung sinunod ko, gusto niyo!
51:54Pero, ba't lagi na lang si Sandy ang hinahanap mo?
51:58Sa kanya mo lang babalak sabihin na malapit ka ng mamatay.
52:01Please, Carrie, mag-relax ka nga muna dyan.
52:03Akala mo ba?
52:05Magmamanali siyang pumunta rito pag nalaman niyang may sakit ka?
52:08Ako lang ang mag-aalaga sa'yo ngayong matanda ka na at may sakit!
52:11Ako lang din ang iiyak para sa'yo!
52:14Alam ko naman yun, anak.
52:15Alam ko naman yung iiyakan mo ko.
52:29Kaya nga, hindi ko masabi.
52:35So, totoong...
52:36You're dying?
52:38To tell you the truth, may option ako kung paano ako mamamatay.
52:46Isang mabagal at masakit na kamatayan na kailangan ng malaking halaga?
52:53O gawin ang gusto ko for the next six months, until dumating yung araw ko?
52:58Option kung paano ka mamamatay?
53:00Kailangan gawin mo ang lahat para gumaling ka.
53:02Ah, I'm still here.
53:04Yung asawa ko at yung mga apo mo.
53:09Pag-iisipan ko yan tapos, then I'll do what I want.
53:14Si Sandy lang naman na nag-iisang gisumunod sa'yo, di ba?
53:28Tara na.
53:32Saan po tayo pupunta bukas?
53:54Sa lugar na pinakakinakatakutan ko.
54:02Nandito pa rin pala to.
54:24Tignan mo po, oh.
54:26Anong klaseng ibon po yan?
54:40Yan ang finch.
54:44Pwede po ba akong magpagupit dito?
54:46Sa tali na ko, ma'am.
55:06Kamusta akong honeymoon niyo?
55:08Okay na rin.
55:09May package ko pala kayo.
55:11Thank you, Manon.
55:12Sige.
55:13You're welcome, po.
55:15Okay.
55:15Okay.
55:16Pagkatapos kang gupitan, maglaro ka muna sa playground.
55:40Susundiin na lang kita.
55:41Okay, po.
55:44Sa playground, sa ganito kanamig na panahon?
55:47Ha?
55:48Dito na lang siya magmerienda habang nanonood ng TV.
55:51Ano pong magkain niyo?
55:52Pwede po bang dito na lang ako, Mama?
56:04Baka makaabala pa kami sa'yo.
56:06Sige, ay pagkakatiwala ko siya sa'yo.
56:19Babalik din ako agad.
56:21Sige lang.
56:22Sabi ni Sandy darating siya.
56:36Pero mula nun, hindi pa rin siya makontakt.
56:38Kaya nga hindi rin ako mabigyan na eksaktong sagot ng mga tao rin.
56:41Please, Jimbo.
56:42Nandiyan ka rin naman eh.
56:43Paano kung hindi siya dumating?
56:44Jimbo.
57:00Jimbo.
57:01Magbuka na ng flight pabalik.
57:05Dahil si Sandy.
57:07Umuwi na siya.
57:08Umuwi na siya.
Comments