- 3 months ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:00ตกลัวนี้ ช่วยนาย
00:14ใจกระวนกลัวไหว เป็นการให้ช่วยน่อย
00:19แบบมันเป็นอะไรอยู่แค่ไง
00:22โดยเฉพาะเวลาที่อยู่ใกล้เธอ
00:27ช่วยหน่อย มันไม่ได้เตรียมพูดจะมาพื้อไว้วัน
00:34แต่มันก็ไม่ได้จะตั้งใจ ให้ต้องเจอเหตุการณ์แบบไหนตอนนี้
00:41ตกลุ่มรักเธอรับร่าว ทำไมเป็นแบบดี
00:47ตกลุ่มหักไปรับร่าว ใจขอมันไม่ดี
00:51มีฉันรักเธอรับร่าว ฉันหักเธอรับร่าวอยากรู้
00:59ได้แต่เธอในใจทุกวันที่เริ่มที
01:05เธอรักเข้าไปจริงๆ เธอดีไหมดี
01:09ตัวคิดไปแย่นว่าเธอก็มีใจให้เหมือนเกิน
01:14ถ้าเธอไม่ได้รักกัน จะเจ็บไหมบาที
01:21อังท้อนให้ใจทุกวันจนเริ่มที
01:25เธอรักเข้าไปจริงๆเธอดีไม่ดี
01:29กลัวคิดไปแยงว่าเธอก็มีใจให้เหมือนกัน
01:34ได้แต่
01:36อังท้อนให้ใจทุกวันจนเริ่มที
01:40เธอรักเข้าไปจริงๆเธอดีไม่ดี
01:44กลัวคิดไปแยงว่าเธอก็มีใจให้เหมือนกัน
01:49กล้าผู้หลุ่ายบบนมา
01:54adjusted ไปกับัน
01:56โท свะดีที่ระหวัง คนย้ายเพル atenciónไม่มีใครมาเจอ
01:59มีกายเป็นเรื่องแน่
02:01ท่านตรงนา
02:01ท่านขุ้น
02:02เขาไปทำงานนะ
02:03แต่ไปคนเดือนมันอันตรายนะจ๊ะ
02:05เรื่องนั้นmatesไม่ต้อง iPhones
02:08พอให้ของ bopingติดตัวท่านหนอีกاذนไปแล้ว
02:13นี่มันวิชาหาแล้วว่าเน fosse
02:15ก็ให้เห็นลายทั้งคุณ เว้ยต่อหนัดตัว
02:17อึ่ง
02:19มันเป็นโจรสลัด ชื่อนalal Larg
02:22ส่วนโจรที่ centigrade watching
02:24ก็คือแม่เพิง
02:26แม่เพิงนี่นะเจ๊าคะ เป็นโจรสลัด
02:29ใช่
02:30นองว่าแม่เพิง beberกลงหนีไปแล้วเจ้าค่ะ
02:32เฟล Dominic หลักสานก็ถูกกำจากไปแล้วด้วย
02:35รอนเคยสนิปกำลังแม่เพิง
02:37รอนพอจัดเอาได้ไหม
02:39ว่ามันผิงจะลกไปอยู่ที่ไหน
02:43น้องไม่รู้เลยเจ้าค่ะ
02:47คุณเองอีดทีริษ การทดสอบปืนฝรั่งครั้งที่แล้ว
02:50ซึ่งเจ้าเป็นคนรับที่ชอบ
02:52เกิดความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง
02:55แต่เจ้าอ้างว่าเจ้าถูกคนกลันแกล้ง
02:58เราจึงให้เวลาเจ้าไปหาหลักฐานมาพิสูตรคำพูดของเจ้า
03:03บัตรนี้ครบกับหนดเวลานั้นแล้ว
03:09Saเช้าได้เงินกอง CSV คร Aa а มา
03:15เกรศในข้มกับเงินงำบางอย่าง
03:19แต่ไม่มีหลักฐานเขารัฒ
03:21เจ้ามีได้อย่างไรแล้ว
03:23ในเมื่อความจริงไม่มีใครกฆลมาแก้งเจ้าทั้งนั้น
03:27พืนฝรั่งมันโฮย
03:29เพียงแต่เจ้าไม่ยอมรับความจริงก็เท่านั้น
03:35แล้วเจ้าได้เง่านรับอาว 곡
03:38ฉันได้เจอกับโจนสลัด และได้ต่อสู้กับบนั้น popping up
03:43โอ้ آ
03:45โจนสลัด
03:48น่าดื่นเต้นไหม
03:50ท่านฝันกระวันนี้เปล่า
03:53กันสำค另外 sort of a human
03:53รับ 135
03:54พยายายของท่านคือใคร
03:56ท่านอาจจะห้างวานใครมาก็ได้
03:58ครับจะรู้
04:00พยายายก็ขึ้นกลง
04:01ฉันยืนยันว่าฉันได้สู้กับโจรสลัดกับคุณเองจริงจริง
04:08ถ้าคุณพร้اصธมริงยืนยันว่าสู้กับโจรสลัดจริง
04:12เราผมก็เชื่ออันเช่ontin แต่อย่าลืมว่าสิ่งที่เราต้องการคือหลักฐาน
04:19เรื่องที่ปืนฝล่างละเบิด
04:24ตกลงว่าท่านมีไหม
04:28ไม่มีขอรับ
04:34เราไม่ค่อยได้ยินเลย
04:38พูดดังดัง ชัดชัด
04:42ให้สมกับเป็นชายช่าตหาในขุณเนค
04:46ตกลงว่า ท่านมีหรือไม่มีกันแน่
04:50ตอบ
04:59ไม่มีขอรับ
05:02ไอ้เรื่องที่บอกว่ามีคนกล่างๆ เรื่องที่ทำให้ปื้อฝรั่งระเบิด
05:06ก็เป็นการโกหกมดเท็ดทั้งสิ้น
05:09ท่านปั้นเรื่องขึ้นมาทั้งนั้น
05:20ก็ผมคิดว่า
05:22คุณเอกจะต้องถูกงทดให้สาสมกับความเ� sì หาหลายแรนที่เกิดขึ้น
05:30ที่ทำให้เจ้าเมืองโดนเปิดระเบิดใส่จนภาเจ็บสา
05:35ใจเย็นก่อนคุณพ forens
05:37ถึงคุณอีกจะไม่มีหลักฐาน
05:40แต่ก็ใดหมายความว่าคุณเอกจะคิดร้ายตับว้านเมือง
05:43พูด
05:46เพื่อช่วยลูกตัวเองชัดๆ
05:47พอ
05:48พระ...
05:53เรื่องการพิจัดธนาโทษของคุณแอคเป็นเรื่องของฉัน
06:02คุณเอก
06:04จะออกไปได้แล้ว เดี๋ยวเราจะคุยเรื่องอื่นกันต่อ
06:08จะคุยเรื่องการซื้อปืนของหญิงเจ้าหนึ่งใช่ไหมครับ
06:11ก็แต่ผมขอคัดคัน
06:12มังอ่านมาก
06:14พี่เจ้ายังไม่รู้ตัวเองอีกว่า
06:16ได้ทำความเสียหายต่อบ้านเมื่อมากแค่ไหน
06:20และยังมาเสนอหน้าออกความเห็นเอง
06:23เฮ้
06:25ใต้วองไป ไม่มาคิดหนึ่ง
06:27ใครกันแน่มาคิดเงือน
06:28เอง
06:30หยุดเท่านี้นะ
06:33นี่เจ้ายังไม่รู้อีกหรอกเหรอว่า
06:36ใครน่ะมาคิดเงือน
06:38คุณเอง ออกไปรอฉันของนอก ฉันจะพิจารณาทั่วเจ้ย
06:47ขอรับ
07:00คุณเอง
07:30ขอรับ
07:36ฉันรู้ว่าเจ้าเจธนาดีต่อพันเมิล แต่ฉันต้องวางตัวเป็นกลางมีหน้าที่รักษากฎหมาย
07:45ก็ผมเข้าใจดีขอรับ
07:50ฉันจะให้เจ้าขึ้นสารอย่างเป็นทางการวดมลืด
07:55ความผิดของเจ้าคือประมาณ ทำให้คนตายแล้วบาทเจ็บ
08:01ฉันจะตัดสินจำคุกเจ้าสิบปี
08:07ฉันจะไม่ต้อง
08:21ฉันจะไม่ต้อง
08:27ฉันจะไม่ต้อง
08:29ฉันจะไม่ต้อง
08:31ติดครุกเป็นสิบปี
08:45ทางทางที่คุณพี่ทำเพื่อเมืองทุกใหญ่แท้แท้
08:49ติดคุกการ Laura возิฮะ 30 ปี
09:00ทางทางที่คุณพี่ทำเพื่อเมืองทุ่งใหญ่แท้แท้
09:03น้ hollowрач ว่าง็มั้ยอยู่ที่ทำ
09:06คนดีไม่ควรได้ลับผลแปปszนี้
09:08บ้านเมืองมีกฎให존심จรวงให้คุ้มของเพราะความสงก
09:11หากค 1942 ต่อไปใครจะเขารศ
09:15บ้านเมืองจะไม่มุ่นวายแย่เหรอ
09:19พระกิจของเราจบแล้ว ร่อนกับพ่อของร่อนเก็บข้าวของเราเตรียมกับเลยล่ะ
09:32น้องสงสัตว์คุณพี่เจ้าค่ะ
09:40น้องอยากตอบแทนความเสียสระของคุณพี่ด้วยกายและใจของน้อง
09:47น้องอยากให้คุณพี่มีความสุขเจ้าค่ะ
09:58แต่ฉันเมื่อหล่อน
10:02อย่าปฏิเศษน้องเลยนะเจ้าค่ะ
10:10ฉันขอบใจน้ำใจของหวันมากนะ
10:12น้องเต็มใจเจ้าค่ะ
10:14หน้าค่ะ
10:16นอสัตว์ว่า
10:18คุณพี่จะดูแคลนน้อง
10:20ฉันจะดูแคลนหล่อนได้อย่างไร
10:23ในเมื่อใจของฉัน
10:27มันโฮยหาตลอด
10:29อいうโดย
10:33โอ้ย โฟย โห οιย
10:35คุณพี่ คุณพี่ tiny, ยิ้ด เกิด เจ้า ค่ะ
10:37การอาท reasons จะ lam mutually competent
10:40ไม่ใช่อย่างนั้นเจ้าค่ะ
10:42ที่น้องบอกว่าน้องจะทำแทกลายใจ
10:44น้องหมายถึงว่า
10:45น้องจะช่วยคุณพี่หารรากฐานมา
10:47พริษย์สวนความมริสุดของคุ้มพี่เจ้าค่ะ
10:49ฉันขอโทษนะฉัน
10:59ฉันข้อใจผิด
11:02ฉันกิน
11:03เรื่องนี้รู้กันแค่สองคนนะ
11:06ผุ่นพี่ ผุ่นมาก มาที่สุด
11:09น้องอายจะแยะแล้วเนี่ย
11:13ร่อนกันอย่าคยี่สิ
11:16ร่อนอายแค่ไหนฉัน
11:18ฉันอายมากกว่าร้อยเท่าเลยนะ
11:21หลืมมันไปซะ
11:28เอาเป็นว่าพี่ร่อนบอกว่า
11:32ร่อนจะหาหลักฐานมาช่วยฉันคืออะไรเหรอ
11:36คือที่น้องจะบอก
11:42คือน้องว่าน้องพ่อมีวิธีตามหา
11:45ไอ้โจนสลัดนกเล็กเจ้าค่ะ
11:47วิธีไหน
11:49ใช่ทูปตามควายเจ้าค่ะ
11:52แต่รอนบอกฉันว่าทูปตามควาย
11:56ต้องใช้ความผูกพัน
11:57เรารู้จักไกลพวกโจนสลัดด้วยเหรอ
12:00ไม่รู้จักเจ้าค่ะ
12:02แต่น้องรู้จักแม้ผิง
12:04เราจะตามรอยจากแม้ผิงกัน
12:07พ่อค้าปืนบอกกับผมว่า
12:09ถ้าเรายังไม่รีบตัดสินใจ
12:11เขาจะไปขายปืนให้เพื่อนบ้านของเราขอรับ
12:13ไปบอกเขา
12:15ว่าเราตัดสินใจซื้อปืนแล้ว
12:17ดูเหมือนว่าทางพ่อค้าจะรู้สถานการของเรา
12:18ว่าเราตัดสินใจซื้อปืน
12:20Russian
12:35แล้วELIPE ท «พ่อค้าhead» เสีย elderly vehicle
12:40SPEAK เราusaวมายัindest
12:43ที ๆ เมื่อเข้าลือสถานการณ์
12:46จึงหักคอเราแบบนี้ ถ้าจะให้โทษ ก็คงต้องโทษของนี้เอกแล้วขอรับ
12:57ไปบอกเขา ว่าพรุ่งนี้ให้ออกปืนมาทดสอด
13:04ขอรับ
13:16ดีข้า!
13:46ไม่ได้ผลเจ้าค่ะ ควันหายไป แสดงว่าแม่ผิงกับนกเล็กไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
14:00ถ้าให้ฉันเดาสองคนนั้นคงยังไม่ได้ไปไหนไกล เพราะกำลังจะมีการซื้อขายปืนเกิดขึ้น
14:07แล้วเราจะเอายังไงกันต่อดีเจ้าค่ะ
14:11ตามหลับพี่ชายสงคาม ที่ที่อันตลายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด
14:25ที่ไหนเจ้าค่ะ คิดตลาดเนี่ยนะ
14:34ลองดูแล้วกัน
14:41จริงที่คุณพี่สงสัย ควันล่อยอยู่ในตลาด
14:48นั้นเราเข้าไปดูกันเจ้าค่ะ
14:50เดี๋ยว ร่อนจะผิบหังเข้าไปไม่ได้
14:56ถ้าแม่ผิงเห็น แม่ผิงต้องจำเราสองคนแน่ๆ
15:11เราทำยังไงดีเจ้าค่ะ
15:15เราทำยังไงดีเจ้าค่ะ
15:45ควันล่อยต่วยที่ร้านมัน แสดงว่า แม่ผิงอาจจะอยู่ที่นี่
16:02มีร้านขายอิดตั้งแต่เมื่อไร
16:21พระค้า อิดนี่มาจากที่ไหน
16:24ประจืน
16:28ฉันว่าจะก่อเตาใหม่ ขอเข้าไปดูอิดข้างในได้ไหมจ้ะ
16:36ไป
16:48เอากี่ก้อน
16:51อย่าขยับนะ แม่ผิง
16:57อย่าขยับนะ แม่ผิง
17:21ส่วนปลืบไว้ที่นี่จริงๆด้วย
17:23ส่วนปลืบไว้ที่นี่จริงๆด้วย
17:25เจ้าเป็นใคร
17:33ฉันเอง คำดวง
17:35คำดวง
17:38ไม่คำดวง
17:40ฉันจะไม่ขัดขึ้น
17:42ไม่ต้องออกมีจริงฉันก็ได้จริง
17:44ฉันก็ได้จริง
17:46แม่ผิงทําแบบนี้ทําไม
18:00แม่ผิงทําแบบนี้ทําไม
18:04ฉันพูดไม่ได้
18:06ฉันก็ไม่ได้อยากทําแบบนี้หรอก
18:08แต่ฉันก็ไม่ได้อยากทําแบบนี้หรอก
18:10แต่ฉันทําเพราะฉันต้องมีชีวิตรอด
18:12ปล่อยฉันไปทํานะ
18:14เรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตคนอื่นใช่ไหม
18:16ใช่เจ้าขาทันคุณ
18:18ฉันก็ได้ว่าเกี่ยวกับชีวิตคนที่แม่ผิงรัก
18:34แม่
18:35ใช่เจ้าขาทานคุณ
18:37ฉันดัวว่าเกี่ยวกับชีวิตของคนที่แม่ผิงรัก
18:42ลูก
18:43หัว
18:44พ่อ
18:45หรือแม่
18:47ใช่
18:48แม่ฉันหนึ่ง
19:12ค่ายังไม่เชื่อเลื่อนเจ้าแพ้คุณพาสมีกมาก
19:19จำไว้นะ
19:21ถ้าเจ้าคิดไม่ซื้อ
19:24แม่ของเจ้าจะต้องตายอย่างทรมานที่สุด
19:28ฉันสะบาท
19:31ฉันไม่ได้ตุกติอะไรทั้งนั้น
19:34แล้วถ้าการซื้อคายปื้นสำเร็จ
19:37ไม่มีปัญหาอะไร
19:39ข้าจะให้ยาแก้พิดกับเจ้า
19:42และเงินลังวัน
19:44เจ้าและแม่ของเจ้าจะได้เป็นอิสระ
19:47เจ้าค่ะ
19:49แต่ถ้าไม่สำเร็จ
19:51แม่ของเจ้าตาย
20:03กูแม่
20:04กูแม่
20:06มาจับแม่ฉันไม่ตัวประกัน
20:09ฉันไม่รู้ว่าต้องทำอะไรเหมือนกัน
20:12แม่ผิง
20:21ตั้งสติเราฟังฉันดีๆนะ
20:23ฉันจะช่วยแม่ของแม่ผิงเอง
20:27ไม่มีทาง
20:29แม่ longevity
20:30แม่ผิง
20:32เป็นด spell
20:33นกเล็กเป็นโจนสลัดที่เกก
20:35personมากก็onentsหวดเยี่ยมมากเลยนะ
20:37ฉันไม่ได้จะประมาทหัวหน้าของแม่ผิง
20:39แต่ฉันเชื่อว่า
20:41ฉันช่วยแม่ของแม่ผิงได้แน่
20:45อย่าลืมซิ...ทั้งก่อนที่ฉันที่สู้กับนกเล็กมันเป็นฝ่ายนี้ฉันนะ
20:52ถ้าเราวังแผนดีๆเราช่วยแม่ของแม่พรี์คได้แน่นอน
20:57แต่ถ้ามันพานแม่ฉันก็จะตายนะ
21:01Sasuke แล้วแม่พรี์คมั่นใจหรอ freed
21:05ถ้าเกิดทำงานให้มันสำเร็จ
21:08มาในแม่พรี์คจะปล่อยแม่ malfunction และแม่ของแม่พรี์คไป
21:12ฉันกับแม่คำดวงสัญญาด้วยชีวิต ว่าจะจัดการไอ้นกเล็ก แล้วช่วยแม่ของแม่ผิงออกมาให้ได้
21:42ฉันเคยคิดจะสู้กับนุกเล็ก ก็รู้ว่าไม่มีทางชนะมันได้
21:52แต่วันนี้ฉันนี้หัวท่านแล้ว ได้ฉันจะไม่อยู่ใต้คำสั่งมันอีกต่อไป
22:12นี่บ้านมิสเตอร์ชัดวิกเหรอเจ้าคะ
22:24ใช่ นกเล็กเอาปืนไปซ่อมไว้ที่ร้านขายอิต
22:28ส่วนตัวมันโชยโอกาสตอนที่มิสเตอร์ชัดวิกกับแม่มาปล่างติดขุม
22:32แล้วมาซ่อนโตอยที่นี่ มันฉลาดนะ
22:37ฉลาดยังไงเจ้าคะ
22:39ที่นี่เป็นเรือนรับร้องแค่คุณสำคัญของท่านเจ้าเมือง
22:44ไม่มีใครกล้ามายุงแน่ๆ
22:46มีหน้าหละ เราถึงหามันไม่เจอ
22:54แม่ผิงทรงสัญญาณแล้ว ลุยเลยเจ้าค่ะ
22:58เดี๋ยว เราต้องรอวังตัวให้มากๆนะ
23:04เป็นห่วงน้องเหรอเจ้าค่ะ
23:09ใช่ รอดเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตฉัน
23:25เจ้าค่ะ น้องจะระวังตัวให้ดี
23:28คุณพี่อย่าลืมสิเจ้าค่ะ ว่าน้องเนี่ยก็ฝีมือไม่ธรรมดา
23:36จ้ะ แม่คนเก่งของฉัน
23:58แม่ผิง เจ้าทรยศฉัน
24:01ทรยศเหรอ ฉันไม่เคยทำงานให้เจ้า
24:05จะเรียกว่าทรยศได้ยังไง
24:28เจ้าค่ะ แม่ของฉัน
24:44ปล่อยจ้าไม่คำดู
24:58พวกมันมีวิชาลับ ใช้ควันทูปตามหาคนได้
25:13เราต้องเอามันไปฝังดิน ให้ท่าดินกบกินมัน
25:17พวกมันมีวิชาเป็ดแปลกเยอะนะ
25:28ไม่มีวิชาลับไปฝังไหม
25:29พวกมันมีวิชาล peuxยงเผ็กกรู่
25:37มันทำไมกลง ได้วิชาละ
25:39ไม่ต้องใครหรือ พวกมันมีวิชาล
25:43ก็ไม่อกปล่อย
25:45วิชวมมันมีวิชาลอล
25:48แม่คำดวง รู้ตัวแล้ว
26:08นกเล็กมันเป็นคนระวังตัวไม่ไว้ใจใคร
26:20ทำไงมันเชื่อว่าฉันข้าแม่คำดวงจริง
26:27แม่เห็นก็แทงฉันให้มันดูสิ
26:30ในถุงหนังนี้มียางไม้สีเลือดอยู่ แม่ผิ่งแค่ต้องแทงให้ถูกตำแหน่ง
26:40มันจะไม่อันตรายเป็นเหรอแม่คำดวง
26:44แม่ผิ่งแค่ต้องหาจังหวะ เป็นคนแทงฉันด้วยตัวเอง
26:49ฉันเชื่อใจแม่ผิ่งนะ
26:53คุณพี่
26:55คุณพี่
27:25คุณพี่
27:27ครับ
27:29แอ่งรู้ไหม มีอาวุธอะไรที่เอาฉะนะเหล็กหลายได้บ้าง
27:33เหล็กหลายเป็นทาศศักษ์สิทท์
27:35ไม่มีศาทราวุธใดที่เอาฉะนะเหล็กหลายได้
27:39ไม่ว่าจะเป็นดาบ...
27:41มีด...
27:43หรือว่าเปิ้น
27:45แต่ก็ไม่มีอะไรที่ไม่มีจุดอ่อน
27:51จุดอ่อนพร้อมมันคืออะไร
27:55ก็แค่จะต้องจัดการคนที่มีเหล็กไหล
27:59ด้วยการทำให้มันขัดอากาศหายใจ
28:15เรามีเล็กไหลก็ช่วยอะไรเองไม่ได้
28:28พี่
28:37อีกคนเทาลยดเองอยากให้แม่งรอด
28:40เป็นก็เป็นใครนางคำดวง
28:45สวัสดี
29:15โอ้ย สิ!
29:27เฮ้ย!
29:29เฮ้ย!
29:33เฮ้ย!
29:37เฮ้ย!
29:39เฮ้ย!
29:43หล่อนอยู่ที่นี่เพื่อดูแลแม่ของแม่ถึงด้วย
29:45โซค่ะ
30:09โซค่ะ
30:11เฮ้ย!
30:25เฮ้ย!
30:33เฮ้ย!
30:35เฮ้ย!
30:39เฮ้ย!
30:40เฮ้ย!
30:53เฮ้ย
31:04็เฮ้ย!
31:05แม่ผิงนี่มันยะทอลผิดจริงๆเหรอ
31:07เหรอ
31:10ไม่
31:12ฉันเห็นหนกเลงมันพกไว้กี่กับตัว
31:21เอ็นคิดว่าค่าจะเป็นระแวงกันหรือจะไง
31:23อีกคนทอรายศ
31:25เอายาทอร์ผิดมาให้ฉัน
31:38ไม่จะตาย
31:40เผ็กก่อนให้ยาถอร์ผิด
31:43ฉันจะแค่ในและเทศแกออกจากเหมือน
31:45แต่ถ้าไม่
31:47ฉันจะให้แกตายอย่างทอลมมาทที่สุด
31:50ข้าดจะบอกไหม
31:52มันคือยาผิดที่ไม่มียาทอร์ผิด
31:55แม่ แม่ แม่ แม่ พิง รีบพาแม่กี้ไปที่เหลือนคุณพี่ อาของฉันอาจช่วยได้
32:13ที่สุด plum
32:21navy จะอาจสุดอย่างที่คุณ
32:27ที่ต้องแม่ แม่ต่rice
32:29แม่แม่ตุ Pillle
32:35ได้ Ziña
32:37×อ absolute
32:41สวัสดี
33:11แม่
33:21แม่จ๊า
33:23แม่จ๊า
33:33แม่ตื่น
33:35แม่ตื่นสองสิ
33:39แม่จะอาเช้าแล้ว
33:44แม่
33:48อายอย
33:55แม่กี่
33:57คือสิบรอดแล้วแม่นบอ
33:59ขันรับหนึ่งถึงห้า
34:03ยังบ้องมึงตา
34:05เตรียมนิมโมนพามาเผาโรธ
34:08หนึ่ง
34:10สอง
34:12สาม
34:14สี่
34:16สี่
34:18สี่
34:20หนึ่ง
34:22สอง
34:24สาม
34:26สี่
34:28สอง
34:30สาม
34:32สี่
34:34สี่
34:36สี่
34:38สี่
34:40สี่
34:42สี่
34:44สี่
34:50สี่
34:52สี่
34:54สี่
34:56สี่
35:02สี่
35:04สี่
35:06สี่
35:08สี่
35:10สี่
35:24สี่
35:26สี่
35:28สี่
35:30สี่
35:32สี่
35:38สี่
36:02นี่ก็สายแล้ว
36:24ทำไมพ่อค้าปืนนี้ไม่มาย
36:26เดี๋ยวก็มาขอรับ
36:32นกเล็กมาแล้วก็รับ
36:50นี่คือคนล้าที่ทำให้การทดสอบบืนฝรั่งล้มเหลว
36:56ทำให้ทหารตาย
36:58และท่านเจ้าเมืองบัตรเจ็บ
37:00คุณเนธ
37:02นี่มันหมายความว่ายังไง
37:04นี่คือคนล้าที่ทำให้การทดสอบบืนฝรั่งล้มเหลว
37:08ทำให้ทหารตาย
37:10และท่านเจ้าเมืองบัตรเจ็บ
37:12คุณเนธ
37:24นี่เจ้าใส่ร้ายคนอื่น
37:26เจ้าเสียวผลว่าโยกจนหน้ามือตามว่า
37:28จนใส่ความคนโดยในสุดอย่างนั้นเหลือ
37:30อีกบัตรสม
37:32อับฐานขอรับ
37:34พริมเขียวปืนฝรั่ง
37:36มีการเขียนการดัดแปลงกนไกลในปืน
37:38ที่ทำให้ปืนเกิดการระเบิดตอนรั้นไกลขอรับ
37:40มีส่วนของการซื้อขายปืน
37:42มีการเขียนการดัดแปลงกนไกลในปืน
37:44ที่ทำให้ปืนเกิดการระเบิดตอนรั้นไกลขอรับ
37:46มีส่วนของการซื้อขายปืน
37:48และการติดสินบนใครบางคน
37:50ที่ทำให้ปืนเกิดการระเบิดตอนรั้นไกลขอรับ
38:02บัญชีได้รับน้ายใจขอรับ
38:08มีส่วนของการซื้อขายปืน
38:12และการติดสินบนใครบางคน
38:20แผนที่ที่จะเข้าไปจุดทุดสอบปืน
38:24ความจริงแล้วแผนที่นี่เป็นความรับ
38:26การที่ให้พวกโจนสลัดได้ไป
38:28แปลว่ามีใครบางคนของเรา
38:32ทรยศขอรับ
38:34การที่ให้พวกโจนสลัดได้ไป
38:36แปลว่ามีใครบางคนของเรา
38:42ทรยศขอรับ
38:52ใคร
38:58ก็นะผมยังไม่รู้ขอรับ
39:04ก็ PUG
39:06ก็ต้องสอบปากคํามันทั้งคืน
39:10แต่มันยังไม่ปรีบปากหมมาก
39:18ฉันจะสอบзаหลักฐานพวกนี้ทั้งหมด
39:22แล้วจะสอบสวนมันอีกที
39:24ถึงแม้ว่าหลักฐานพวกนี้จะมาช้ากัวกับมัน
39:26อันนี้จะมาช้ากว่ากำลัง แต่ก็ถือว่าเป็นหลักฐานที่อีนยันได้ว่ามีการวางแผลไล้ในการทดสอบปืนฟลัง
39:36ความเสียหายไม่ได้มาจากตัวเจ้า ดังนั้นคุณเอกอิทธิลิต
39:42ฉันขอตัดสินให้เจ้าผลผิดจากข้อกล่าวหา
39:57คุณเม็ด
40:00เจ้าต้องถูกสอบส่วน
40:06เพราะเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้อมับการซื้อปืนกับมั่นในครั้งนี้
40:09นี่ ลูกภับอบแห้ง ส่วนนี้ ไกลดำตุนสมท้องคำ ฉันเอามาเยี่ยม
40:28กราบขอพ่อคุณเจ้าค่ะ
40:29แม่ผิง พาแม่เจ้าไปพักเธอ
40:44เจ้าค่ะ
40:45แม่ผิง พาแม่เจ้าไปพักเธอ
40:49เจ้าค่ะ
41:15คุณพาแม่ผิง พาแม่เจ้าค่ะ
41:21ฉันกราบขอพ่อคุณพรัสมิงเนี่ยเจ้าค่ะ
41:31ที่ฉันช่วยนกเล็กวางแผนราย
41:36ทำให้มีทานล้มตาย
41:39รวมทั้งทำให้เจ้าคุณพ่อของคุณพรัสมิงบาทเจ็บสาหัต
41:43คุณพ่อของคุณพระสมิงบาทเจ็บสาหัตด้วยเจ้าค่ะ
41:49ความผิดของเจ้ามันหลักหนามาก แม่พิง
41:52แม้เจ้าจะกลับใจ
41:54ช่วยจับคนลายเพื่อไถ่โทษ
41:57แต่โทษของเจ้าก็ไม่หมด
42:04ฉันรู้ตัวเจ้าค่ะ
42:07ฉันพร้อมรับโทษทุกอย่าง
42:10เพียงแต่
42:13ช...ฉัน
42:16ยังเป็นห่วงเรื่องของแม่เจ้าอยู่ใช่มั้ย
42:22เจ้าค่ะ
42:27เอาอย่างนี้
42:30เพื่อตอบแค้นความดีของเจ้า
42:33ระหว่างที่เจ้ารับโทษ
42:36ฉันจะดูแลความเป็นอยู่ของแม่เจ้าเอง
42:38ความเป็นอยู่ของแม่เจ้าเอง
42:51ถ้าเห็นอย่างนั้น
42:53ฉันพร้อมรับโทษทุกอย่างแล้วเจ้าค่ะ
42:56ต่อให้โทษถึงตาย
42:58ฉันก็จะไม่อุทอรอะไรเลย
43:06แม่ผิง
43:08ฟังโทษของเจ้าให้ดี
43:14ฉันกำหนดโทษให้เจ้าทำงานรับใช้งานเมืองทุ่งใหญ่
43:18เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติงานรับ
43:22ขึ้นตรงกับฉันที่เป็นเจ้าเมืองในขณะนี้เพียงผู้เดียว
43:32เจ้าจะไว้อย่างไร
43:34เจ้าจะไว้อย่างไร
43:40ฉันเลยว่า
43:42คนพระสมิงจะตัดหัว
43:44หรือโทษอย่างเบาขึกขังคุกตลอดชีวิต
43:48ฉันจะตัดสินโทษแบบนั้นทำไม
43:50ในเมื่อเจ้าเป็นคนเก่ง
43:52พื้นฐานจิตใจเจ้าก็เป็นคนดี
43:54ฉันจะตัดสินโทษแบบนั้นทำไม
43:56ในเมื่อเจ้าเป็นคนเก่ง
43:58พื้นฐานจิตใจเจ้าก็เป็นคนดี
44:00พื้นฐานจิตใจเจ้าก็เป็นคนดี
44:02กราบครับพระคุณคุณพระสมิงสำหรับความเมตตาด้วยนะเจ้าค่ะ
44:06ฉันสาบานว่าจะทำงานด้วยความซื้อสัตว์สุจริต
44:10กราบครับพระคุณคุณพระสมิงสำหรับความเมตตาด้วยนะเจ้าค่ะ
44:12ฉันสาบานว่าจะทำงานد้วยความซื้อสัตว์สุจริต
44:26จะมองความพักดี lacking รักคุณพระไปจนก trabajo Yan discard
44:34พ�...
44:37เป็นอนว่าตกลงตามนี้นะ
44:38ลงตามนี้นะ พรุ่งนี้ไปหาฉันที่จวร
44:43เต็มงานวันแรก
44:46เจ้าค่ะ
44:51เดี๋ยวก่อนนะ เมื่อกี้เจ้าว่าอย่างไรนะ
44:56จะมอบความพักดี และจะรักฉันไปจนวันตายอย่างนั้นเหรอ
45:02ฉันบอกว่าจะจงรักพักดีไปจนวันตายเจ้าค่ะ
45:32ตายเจ้าค่ะ อย่าท้าวริวหาผู้ลาปริปุเรนตี ซากลางเอวะแมวะอีโตหิน้าง
45:47เบตตังหังอีบทัพพที่ อีบทยีน้างนี้กัน
45:50คุณพี่หาหลักฐานมาพิสูตรได้แล้ว
46:04แสดงว่าการเซ็นสัญญาสื้อปืนกับฝรั่ง
46:08ก็จะเกิดขึ้นเร็วๆนี้ใช่ไหมเจ้าค่ะ
46:11ใช่และต้องรีบด้วย
46:15เราเสร็จเวลามามากแล้ว
46:18อีกอย่างเราไม่รู้ว่าให้พวกโจวนสีชายจะปุกป้นมึงเมื่อไหร่
46:23เท่ากับว่าสัญญาระหว่างน้องกับคุณพี่
46:34ก็จะซิ้นสุดลงด้วยใช่ไหมเจ้าค่ะ
46:39เจ้าค่ะ
46:51ใช่
47:09เจ้าค่ะ
47:18ออูฟ!!
47:19น Leo
47:20โอ닝 shadows
47:21ฉันก็ถึงแม่มาปร้างมากเลย ถึงนี้ก็กวัสวันเลยยอดนะ
47:27เดี๋ยวๆ ทำไมรู้ฟ cacheไทยของสังเลยล่ะ
47:30ไม่ใช่เคคล้อง นี่พูดไม่หยุดเลย
47:33ก็ไม่แปลก ในคุ้กมีแต่คนไทย ฉันรับรองเลยนะ
47:38พลังคนไหนอยากพูดไทยเก่งๆ ให้เขาคุ้กและรับรองว่าพูดไทยของแม่
47:45ยินดีด้วยนะ มิสเตอร์ชัลบิก
47:51คุณเป็นเป็นตายอย่างนั้น
48:21ไม่เรียบร้อยดี ปืนพร้อมใช้งาน
48:31ถึงเวลาทุกสอบปืนอีกครั้งแล้ว
48:51เวลาทุกสอบปืน
48:59ปุ่นปืน
49:02ทริง
49:10เล่ง
49:15ยิง
49:21มีข่าวลือว่าพวกโจนสีชายจะบุกมาพ้นเมือของเรา
49:36ตอนนี้เรามีอาวุธปืนที่มีประสิทธิภา
49:39ถ้าพวกมันบุกมา พวกมันจะไม่ได้กลับออกไป
49:45แต่เขาลือกันว่า
49:46ปืนบุรภาของพวกโจน มันยิงได้ไกล
49:51แล้วคุณพาเมกคิดว่ามันจะไกลสะแค่ไหนล่ะ
49:55ส้นขนมนั่นน่าจะได้นะ
49:58ปืนฝรั่งยิงได้ไหมล่ะ
50:05ประโทร
50:07เอาอย่างนี้คุณพาเมก
50:09เห็นมาม่วงโรงโรนไหม
50:11น่าจะห่างไปสัก 5 เส้นได้
50:13เดี๋ยวก็ผมจะให้คุณเอกยิงให้ดู
50:23คุณพาช่วยก็พูดไป
50:25ต้นมะม่วงมันไกลกว่าก็สุนปืน
50:29คุณเอกจะทำได้ล่ะ
50:35คุณพ่อนะคุณพ่อ
50:38จะคุยทั้งทีไม่ปลึกสารขออะไร
50:40คุณพี่ คุณพี่
50:44เดือนนี้ลมเว้า
50:47พัดจากถิดอุดอลไปถิดทักษิน
50:51กระแสลมพัดไปทางต้นมาม่วงพอดี
50:55ยิงได้เลยเจ้าค่ะ
50:57มันข้าพูดติดกับหา
51:27อันตาร์ด
51:35อาจริง
51:48เจ้าหรือ
51:57สวัสดี
52:27ท่านใคร หายามอะไร ได้
52:45สินสินสันแค่เกิด
52:47ขอบคุณพี่เจ้า น้องดีใจด้วยนะเจ้า ที่การลงนำซื้อขายปืนสำเร็จเรียบร้อยแล้ว
53:17ฉันก็ต้องขอบใจหล่อนเหมือนกัน ที่หล่อนคอยอยู่เคียงข้างให้ฉันมาโดยตลอด
53:25คนนี้หล่อนสวยมากนะ
53:30ขอบคุณเจ้าค่ะ
53:39ขอเชิญทุกท่านมาร่วมเต้นรำ เพื่อเป็นการเฉลิมชลองให้แก่เมืองทุ่งใหญ่
53:46เจ้าแต่ลำไปฝรั่งเป็นไหม
53:50พอเป็นเจ้าค่ะ
53:53ถ้าอย่างนั้น ให้เกียบชนสักเพลงนะ
53:57คุณพี่จะทำอะไรเจ้าค่ะ
54:13ไม่เอานะเจ้าค่ะ น้องเต้นไม่เป็น
54:16ล่อนทำเรื่องยัง-ย่างมาตั้งเยอะ
54:31ไม่ใช่อย่างนั้นเท่าค่ะ คนมันไม่เคยอย่างไรเท่าค่ะ
54:38คุณพระสมิ่งลงนามซื้อปืนเรียบร้อยแล้ว
54:43สัญญาของเราก็สิ้นสุดลงแล้ว
54:49ขอฉันมีช่วงเวลาดีๆกับหล่อนอีกสักครั้งแค่นะ
54:54ไม่คำดู
55:01นำน้องด้วยนะเท่าค่ะ
55:09นำน้องด้วยนะเท่าค่ะ
55:31คุณพระสมิ่งสี่ มพร้อีกสิหรอก
55:52อันนี้ล่ะ
56:12เคยแขอแสดน ว่ารักและไม่ใจ
56:17เคยบอกเธอไป
56:20กล้างซึ่งให้ไหววันกี่คืนวัน
56:25หน้าวฉันกลับกลายเป็นวันไหว
56:31จากที่สุดได้
56:35กล้างรักให้ตายใจ
56:38แต่ลอบไม่ไหว
56:40คือหัวใจตัวเองถ้าเปลี่ยนมัน
56:45ด้วยรักเธอจริงที่มีให้กัน
56:50เปิดใจฉันไปแล้ว
56:56หลอกเกินคงไม่ได้แล้ว
56:59เอาเอ้ยหัวใจ
57:01ความรักมันไม่เคยรู้
57:04ไม่ทำร้ายใคร
57:06รักที่เกล่นจริง
57:09กลับจริงกว่ารักครั้งใดๆ
57:15ใจฉันไม่เคยเธอ
57:18จะดูให้พวกมีอาคมของรับ
57:20เกิดว่า วินสิทธิ์ วินาสิทธิ์ ดูไอรัสมัน
57:40แม่นอนกัน ในคนที่เจอเอาไปได้ยังไง
57:42น่าจะเป็นกลือมือให้พวกมีอาคมของของรับ
57:44ฉันจะส่งปืนฟรั่งไปที่ป้องอุดอนกับบันนาส
57:47เพื่อป้องกันให้พวกจนสีชัย
57:49ฉันจะให้เจ้าเป็นคนคุมปืนไปที่นั่น
58:01ถึงเวลาตายของมึงแรกคุณเอง
58:04เราคุณพี่หละ
58:06ท่านขุนจะส่งปืนไปที่ป้อมอุดอรณกำประหน้า
58:08แต่ว่าโดนจนสีชายจมตีแล้วหว่างทาง
58:11กูจะใช้เปินพวกนี้
58:19ข้าพวกสหารเมืองทุ่งใหญ่ด้วยเปินของพวกมันเอง
58:23ในวันที่พวกเรายกคนเข้าโครนเมือง
58:26วันนั้นทุกอย่างจะกลัวหลุ่นวาย
58:34ปกลุ่มรักเธอรักครัว
58:36ทำไมเป็นแบบนี้
58:38โป๊บ ลุมหักไปรับปล่าว ใจค่อมันไม่ดี
58:42muitos止มีฉันรักเธอรับปล่าว ฉันรักเธอรับปล่าวอยากรู้
58:49ได้เป้
58:52ถ Aaron ท่อในใจ ทุกวันถึงเริ่ Unix
58:56เธอรักเข้าไปจริง ๆ เธอดีไม่ดี
59:00กลัวคิดไหน ว่าเธอก็มีใจให้เหมือนเกิน
59:06เธอจะไม่ได้รักกัน
59:09จะเช็บไหมบอกที
Be the first to comment