- 14 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายกันต่อไปนี้ เป็นรายกันต
00:04้อไป สำมารับทุนได้ทุกว่าย
00:32ปถาคุณใช้สามกลับมาแล้ว เท่
00:34าแก่เท่าแก่นี้ใจดีมาก เชื่
00:36อนฉันมากินขนมมึงนอก คุณต
00:38้องชอบแน่ ๆ
00:40อา กินได้ว่า ฉันต้องกลับ
00:42ไปช่วยพ่อที่ร้านห์อ่าขอต
00:43ัวนะคะ
00:44พิงก์ หอมรีอดอยู่ต่องนั้น
00:47เดี๋ยวอย่าง เดี๋ยวอย่าง
00:51พิงก์
00:53พิงก์
00:58เปลี่ยน เป็นอะไรอีก
01:01ฉันรู้นะ เมื่อกี้พ่อแม่พูดไม
01:03่ดีใส่เธอ
01:05ไม่ต้องสนใจหรอก
01:08ที่สำคัญคือฉันตัดสินใ
01:09จอยู่กับเธอ
01:10ใครก็ขัดควางไม่ได้
01:12เอาอย่างนี้ฉันลับปาก
01:15ร้อให้ห่องไทยหลงเข้าที่แล
01:16้ว
01:17ฉันจะลาออก แล้วหนีไปด้วยกัน
01:23ฟ้ากว้างแผนดินใหญ่จะไปที่ไ
01:25หนคะ
01:25ไป directly หลายที่
01:28ตั้งแต่เอาจากกองทัพ
01:30จะไปเรร่อภาพอยู่พักหนึ่ง
01:32เพื่อได้ยินสถานที่anes
01:33ชื่อต้าหลี
01:35ที่นั่น โครงกินน้ำบนฟ้า
01:36ทั้งสูงทั้งสวย
01:38البางครั้งก็มีโครงกินน้ำสองเส
01:40้น
01:40พร้อม..พร้อมกันด้วยนะ
01:41คนที่นั่นบอกว่า
01:43ถ้าทีฐานตอนนั้นจะเป็นจริง
01:45ฉันจะพาไปนะ
01:54อยู่ที่ไหนก็ไม่สำคัญหรอก
01:57พอแค่เธออยู่กับฉัน
02:01เกิดเรื่องเยอะมาก
02:03ตอนนี้ฉันอย่างสับสน
02:05คิดว่าต้องมีเรื่องเกิดขึ้
02:06นอีกแน่
02:08ถ้ามันจะเกิด
02:09ถึงตอนนั้นค่อยห่วงเธอ
02:12ฉันอยู่ในสนามรบ
02:13พูดประโยคนั่นมากที่สุด
02:16อนาคตไม่อ่าร่วงรู้
02:17ที่ทำได้
02:19ขนุทนอมคนตรงหน้าไว้
02:22ฉันตัดสินใจแล้ว
02:23ขึ้นอยู่ที่เธอ
02:34ฟังเสียงพิน์นั่งใครคำนว
02:36น
02:37แต่งหน้าแต่งตัวสำราญใจ
02:40สงสารตัวเปล่าขายเล่ากิน
02:43ใช้นมหญิงสาวเข้าโรงครัว
02:45ใช้นมหญิงสาว
02:47พี่ได้ยินไหม
02:48ก็เป็นเซียมซีที่ดีแน่
02:50หมายความว่ายังไงหละคะ
02:51เซียมซีบอกว่า
02:53ในอดีตวนจินลูกสาวตระค
02:55ูลจัว
02:55แต่งงานไม่นานก็เป็นไม่
02:57มีคืนนึงได้ยินซือมาเสียง
02:59รูดีตพิน์
03:00ก็รีบแต่งหน้าแต่งตัว
03:01ไปที่บ่านพักของซือมาเสียงร
03:03ู
03:03แอบได้เสียอยู่กินกัน
03:06ทำไมเป็นแบบนี้
03:07นี่ ตรงนี้ไม่ต้องอธิบายแล้ว
03:09เข้าใจแล้ว
03:10แล้วข้างหลังว่ายังไง
03:11เนื่องจากพวกเขามีเงินทองก็เลยเป
03:13ิดร้า涼มาถากินในตลาด
03:15แม็ชายหนุ่มคู่หญิงสาว
03:17แต่พวกเมียคู่นี้เข้าเพลัวทำอ
03:20าหารขาย
03:20แห่มยังต้องฟังคำนินธาก
03:22็เลยมีปากเสียงกันบ่อย
03:23พอแล้วพอแล้ว
03:25ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ
03:26ทำไมอย przyp nouveยังเรื่องง่ารีบ numberedไปเธ
03:27อ
03:28ไหล่rup поним อะไรเหรอคะ
03:29ใครได้เสียมศีนี้
03:31ไม่ว่าทำอะไรก็ต้องอดทน จะลำบ
03:33ากหน่อย
03:34สรุปก็คือ ลำบากแล้วสบาด
03:37เสียมซีนี้ ถึงจะไม่ใช่เสียม
03:38ซีที่ดี แต่ก็ไม่ใช่ว่าร้าย
03:40เขาว่ากันว่า อย่าเดินทาง อย่
03:42าแต่งงาน บ้านเป็นสุข
03:44เอาเป็นว่า จำแค่สองขำเอาไ
03:47ว้ พอเพียง
03:48ทำไมไม่ให้แต่งงาน มักกี้ยังบ
03:50อกว่าชายหนุ่มหญิงสาวอยู่เลย
03:51พูดดูเรื่องไหมเนี่ย
03:52พูดจ้าแล้วเท่า
03:54ขอแค่บ่านเป็นสุข
03:55บ้านเป็นสุขพอแล้ว
03:56ไปเถอะสุทธิ้ม
03:57ขอคุณcca
03:59นี่
04:00อย BizVA your husband
04:02ขอ เท่านะคะ
04:03เป็นไงบ้าง
04:05bley bi
04:07ไปล้างก่อนนะ
04:08avec er 600
04:16ไม่เหมาะเดินทาง
04:17ไม่เหมาะแต่งาน
04:26อุ้ยินค่ะ เพ้าแก่เนี้ย
04:31ปริงๆ วันนั้นขอโทษด้วยนะ อย
04:35ากโกรดเท่าแก่ใหญ่เลย
04:37เป็นความคิดของฉันเอง
04:40เพ้าแก่เนี้ยนะ ฉันมาพบ มีอะไร
04:43พูดตรงๆเลยค่ะ
04:45ฉันอยากให้เธอไปจากเจียหยาว
04:51ไปจากหมู่บ้านนี้ยิ่งดี เพราะ
04:55ฉันจะให้เจียหยาวตัดใจจาก
04:56เธอ
04:59คุณเป็นแม่ของคุณชายสาม คุ
05:01ณทำได้ทุกอย่าง คีดกันเราอยู่ด
05:04้วยกัน
05:05แต่คุณมีสิทย์อะไร สั่งให้ฉั
05:07นไปจากเขา ให้ฉันไปจากหมู่บ้านน
05:09ี้
05:11ตั้งแต่เจียหยาวเกิดมา ทำให้พ
05:15่อแม่ต้องเป็นห่วง
05:18โดยเฉพาะช่วงที่ไปเป็นทหาร
05:21รอวันรอคืน รอให้เขากลับมา
05:25ในที่สุดก็กลับแล้ว
05:28ตอนนี้ก็กรัวไม่ยอมเก็บเน
05:30ื้อเก็บตัว
05:31อยู่บ้านเกิด ช่วยบริหารยุ่ง
05:33ท้ายหลง
05:37ที่ผ่านมากุญชายสาม ทุ่งเททั
05:39งเพื่อหลงท่ายหลง
05:40เขามีใจให้หลงรู้บร่า คุณก
05:43ับเท่าแก่นาจะรู้ดี
05:44ใช่แล้วพวกเรารู้ดี
05:48แต่วันนั้นเขาเห็นเราพูดไม่ดี
05:50ต่อเธอ
05:51ก็บอกว่าจะทิ้งหยงไทยลง
05:54แล้วไปกับเธอ
05:57นิสัยลูกชายฉันพูดแล้วทำ
06:00ได้แน่นอน
06:02ก่อนหน้านี้เราไม่ยอมให้เรียนแ
06:05พท
06:06เขาก็หนีไปเงียบเงียบ
06:09ไปทีตั้งห้าปี
06:12ไม่เคยกลับมาบ้านสักวันเดี
06:14ยว
06:16คุณชายสางปากแข็งใจอ่อน
06:18อาจจะวุวามเกินไปค่ะ
06:20ปริงๆ เจียดอย่างชอบเธอมาก
06:24เธอรู้ดี
06:26เขาบอกว่าจะพาไปก็ต้องพาไปแ
06:29น่นอน
06:31เมื่อก่อนเรายังรอไหว
06:35แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนว่าก่อน
06:38สุขภาพของนายท่านแย่ลวงท
06:41ุกวัน
06:42เขาเห็นลูกๆ ตายไปพร้อมกัน
06:45สองคน
06:48ถ้าเจียยางพาเธอนี้ไปอีก
06:51นายท่านเป็นอะไรขึ้นมา
06:53เธอคงไม่อยากเห็นเขาไม่มีลูก
06:55ไว้ทุก
06:57ช่าบ้านจะด่าเจียยางปากกัน
07:00ตันอยู่
07:01ฉันรู้ว่าบางครับเธอเธอน่าส
07:03งสาร
07:05แต่ที่ให้เธอไปก็แค่ชั่วคราว
07:08เท่านั้น
07:10ฉันกับนายท่านคิดวิธีอื่
07:12นไม่ออกแล้วจริงๆ
07:14หวังว่าพอเธอไปแล้วเจียยาง
07:16จะยอมตะใจ
07:20นี่คือข้าเดินทางนะ
07:24ถือสว่าช่วยนายท่าน
07:26ช่วยพวกเรา
07:28ช่วยเจียยาง
07:30ฉันรู้ว่าตระกูลพันผิดต
07:32่อเธอ
07:43วันนั้นเท่าแก่ใหญ่
07:45ฉันคนงานหญิงไปกินข้าวที่
07:46บ้าน
07:47แต่ว่าเธอไม่ไปมีเรื่องอะไรหรือ
07:49เปล่า
07:54เจ้ยวิน
07:55ฉันบอกตรงตรงเลย
07:57Requiemว่าbai
07:57ความจริงว่านั้น
07:58ฉันไปก่อนพวกพี่
08:00พวกเขาคุยเรื่องคุณชายสาม sean
08:02ฉันไม่ต้องพูดก็รู้
08:03ทุณจูก introduce
08:04áiำเท่าแก่เนี้ย
08:05Är่อ verändert
08:08เป็นแบบนี้ตันลอด
08:10ชอบคิดว่าคนงานหญิงไม่คู่
08:12ควรกับตระกูลใหญ่โตเก่งแต
08:14่บังคับคนอื่น
08:16ฉันไม่ได้รับปาก แต่เมื่อวานเท
08:19่าแก่เนี้ยแอบไปหาฉัน
08:22ชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูดว
08:25่าถ้าเห็นแก่คุณชายสามจร
08:26ิง ให้ฉันรีบไปจากเขาซะ
08:28ว่าเขารู้ว่าต้องใช้ไม้อ่อนก
08:30ับเธอถึงพูดแบบนี้
08:32สำคัญที่สุดคือความคิดค
08:34ุณชายสามนะ คุณชายสามไม่ได้สน
08:36ใจ
08:37ถ้าทางเยือนยันหนักแน่น บอก
08:39ว่าต่อให้ต้องทิ้งหยุ่ง
08:40ไท้ลง ก็ขออยู่กับฉัน
08:42ดีแล้ว ฉันรู้ว่าคุณชายสาม
08:45เสมือต้นเสมือปล่ายไม่ยอม
08:47จำนุนง่ายๆ
08:48ตอนที่ฉันได้ยังเขาพูด ฉัน
08:50ก็ดีใจและทราบซึ้ง
08:52อยากทุกอย่างไม่สนใจอะไรเลย Vincent
08:55เขาบอกว่า สมัยที่หนีทะหารเค
08:58ยไปอยู่ที่หนึ่ง
08:59ท classrooms at aของ нельзя practicum
09:01เขามอนขึ้นไปบนฟ้้า เห็นรุм
09:02กินน้ำสองสาย
09:03ถ้าอธิษ progressive talking to him
09:05ถ้าจะเป็นจริงด้วยนะ
09:07ฉันอยากไปเห็นจังเลย
09:09เถอะไว้ ทอนหายใจทำไม
09:16เมื่อจะสินใจแล้ว ยังต้องหล
09:18ังเกอ tour
09:19บางครั้งฉันก็คิดนะ แค่คนสอง
09:22คนมีใจรักกันก็พอแล้วเหร
09:24อ
09:25คุณชายยอมทิ้งทุกสิ่งท
09:26ุกอย่าง ภายภาคหน้าจะไม่เสียใ
09:29จเหรอ
09:31เรื่องของอนาคตไม่มีใครรู้ เธอไม
09:34่มั่นใจในตัวเขาเหรอ
09:36ฉันมั่นใจอยู่แล้ว แต่เท่าแก
09:38่นี้บอกว่า หยุ่งไท้หลงต
09:40้องเพื่องเขา ทำอะไรอย่าเอาแต่ใจตั
09:43วเอง
09:45บอกตรงตรง ฐานะข02
09:48- เขาดีต่อชั้นก็น่าจะพอใ
09:50จแล้ว
09:52เมื่อก่อนนี้ ไปเรียนแพล ร์หนีอ
09:54อกจากบ้านเงียบเงียบ
09:56จะให้เข้าไปจับพ่อแม่อีกคร
09:58ั้ง uma admirates
09:59นีทระหารมันตังนาน เพราะไม่
10:01อยากทุกจับ ได้เพราะไม่อยากให้
10:03ที่บ้านเดิดร้อน
10:04สุดท้ายเลือกقولกลับบ้าน มีส
10:06ูตรว่าเขาหวงแหนบ้านหลั
10:08งนี้
10:09ครั้งนี้จะให้เขาทำเง็นแกตัว
10:11มีออกจากบ้านอีกครั้งเหรอ
10:13เธออย่าเลีนแบบฉันสิ
10:15ยอดคําหวาลตลลดหน่อยก็ใ
10:16จอ่อนเชื่อแล้ว
10:18สิบปีก่อน เขานั่นแหละที่ซ่
10:19อนจดหมายเอว่าคุณชายใหญ่
10:21ใช่
10:22เท่าแกเนี้ยทำไม่ถูกแล้วก
10:24ฉันก็อยากมองว่าเขาเป็นคนเลว
10:25นะ
10:26ฉันกับคุณชายสาม
10:27จะได้จatteidorกันบินไป
10:30เธอตอนนี้ไม่ได้
10:32พี่ก็เห็นว่าที่บ้านเกิดเรื่
10:34องขึ้นมากมาย
10:35เท่าแกะใหญ่สุดลง
10:37ถ้าเราไปจากตระกูลพันจริง
10:38เขารับไม่ไหวแน่
10:40แต่เธodelอย่ายอมแพ้นะปิ่งๆ
10:42จำเอาไว้
10:43เจอคนที่ชอบแล้ว
10:45ต้องยืนอยัดให้ถึงที่สุด
10:47นอกจากเธอไม่รักเข้า
10:48ไม่อย่างนั้นต้องเจ็บปวดทั้ง
10:50ชิวิตแน่
10:51ฉันเข้าใจ
10:52แต่ท่าเธอแก่ใหญ่เป็นอะไรขึ้
10:54นมา
10:54ฉันก็จะเสียใจแล้วเจ็บปวด
10:56นะ
10:57คุณชายสาม่าได้อยู่ข้างกายพ่
10:59อสักวัน
11:00เขาต้องเสียใจตลอดชีวิตแ
11:01น่
11:02เจ้วิง ฉันรู้ว่า เจ้เป็นห่
11:04วงฉัน
11:06แต่ไม่เป็นไร
11:08ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
11:09เอาเป็นว่า จําเอาไว้
11:11ความสุด ต้องขว papersด้วยตัวเอง
11:13อยู่ในมือแล้วห้ามปล่อยเป็น
11:15เด็ดขาดเลยนะ
11:18ร้านให้หมา understood
11:19พี่ใหญ่กินข้าว
11:20พ่อล่ะ
11:23ทำไมจัดแค่สามชุด Καιแช่แantisム
11:25europi
11:26อยู่ดีๆเขาจะมาทำไม
11:28พ่อมีปลาไก์กุ้งแล้วกระม
11:30ุง นือว่าเขาจะมากินด้วย
11:32พ่อกินข้าวครับ
11:34แต่ผูดอ่อมค้อมมีแตน้ํ
11:36้าร shell
11:37ยักบอกว่า infrastructure บอกก่อนกับข้า
11:39วไม่เยอะแบบนี้ ใช่ไหม
11:41ถ้าแกอยากมีคนกินข้าวเพิ่
11:43มอีกสักคน ก็หาเมียกลับมา
11:44อยู่บ้านได้แล้วนะ
11:46อ่า ให้พุทย์ไม่กินข้าวบ
11:47้าน ซื้อได้ข้าวจัดตาย ไปเอา
11:49ด้วยเหรอ
11:50อย่าโม่พูดกันเลย กับข้าว
11:51เย็นแล้ว พี่ใหญ่
11:53นึกถึงสมัยพวกแกเด็ก ๆ นะ
11:57รสจรินปีใหม่ สายตาเอาแต่เฝ
12:00้ารู้น้องไก่
12:02บอกตรงๆ บางครั้งบางที
12:04จะถูกพวกแกทำจนงมแยกไม่ออก
12:07ว่าคล港เป็นลูกแท้ๆของชั้
12:09นน่ะ
12:10พี่ใหญ่เป็นอะไร
12:12พีกพ่อ อยากแกร้งพี่ใหญ่เลยค
12:15่ะ
12:19ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อเลี้ยงพ
12:21วกเราเท่าเทียมกัน
12:23ถ้าพ่อไม่บอกก็ไม่มีใครรู้
12:25หรือว่าเปล LOC
12:27แต่ยินแบบนี้ก็สบายใจ
12:30เห็นได้ที่แม่ รีบทิ้งเราไป
12:33ตอนเด็กๆแกเป็นคนปากจัด
12:36เพราะไม่ดีเอง ที่สอนให้แกเป็
12:38นผู้ชาย
12:38สอนยนแกกล้ายเป็นคนตรงผีพ
12:41ลามวุ หวาม
12:42พอคะ
12:43เออ..จริงสิ
12:45นิสัยดือดึงของแก แกหน่อย
12:47นะ
12:48ถ้ามีวันใดวันนึง แตงประอยู่
12:50ตระกูลพันฐ์
12:53ต้องจำเอาไว้ให้ดี
12:55ต้องรู้จักถอยให้เป็น
12:57ayıถูกฑร์มเ�ахง หลังแก Give me short
13:00ก็จะไปพูดทรงๆ
13:01บ้านนั่นน่ะ ไม่เหมือนบ้านนี้ห
13:03ล่างนะ
13:05อ๋อ คุณชายสามอยู่บ้านหลัง ห
13:07ลวนปิ่งๆ เพื่อที่ใช้ในไ cooking
13:09appointments the cutting由
13:09rup ведь of the building
13:10สร้ายไปพ incompreh encourage
13:15โท executive
13:19พเอ่อ อย่าพูดเหมือนกับว่า
13:21alkan
13:21ต้องแต่งเข้าตร maybe
13:22จากทหารการพระเจ้น
13:24โอเคทีกอีกๆ ส
13:50here
13:52ปิง ปิง มีอะไรปิดบังพี่กับ
13:55พ่อหรือเปล่า
13:57พี่ใหญ่พูดอะไร ฉันไม่มีอะไรปิด
14:00บังเลย
14:01ฉันเห็นแกเก็บข้าวของ จริ
14:04งนี้ไปกับคุณชายสามใช่ไหม
14:06พรุ่งนี้เหรอ
14:11พี่ใหญ่ พี่จะช่วยเก็บไว้เป็น
14:14ความลักไหม
14:21คุณชายสามคอยดูแลพี่ไม่หวง ส
14:24่วนทั้งพ่อแล้วพี่คุยให้
14:26อย่างมากโดนเคกหัวอีกที
14:28ฉันมาแล้ว
14:31อะไรกัน ทำไมจังหวางตะเกี่ยบ โด
14:34นเคกหัวจดสื่อเบือไปเลย
14:36พ่อมาอยู่ไม่มีใครกล้ากินหร
14:38อก
14:38พร้อมงาพร้อมตาถึงจะอร
14:39่อยค่ะ
14:39พูดถูกใจ
14:41บิงบิง พี่ใหญ่ลืมให้นะ
14:45พ่อพี่
14:46วันนี้ให้กินได้ ขอสักจอก
14:49ช่อนกับ
14:50ช่อนช่อนช่อน
14:51รึ
14:56ฉันมีลูกน่ารักแบบนี้เน
14:58ี่ย วัสนาดีจิงจริง
14:59บ้าจริง
15:29อีกครับ
16:02พี่บิ้ง
16:06คุณตามมาทำไม
16:08คุณควก็รู้ว่าฉันเห็นคุณ
16:10แล้วจะไม่ยอมไปแน่
16:11ปล่อยавайจะเน่ะ ไ Gym basically
16:12ที่ไม่ปล่อย
16:14คุณเข้าใจไหม
16:17ฉันไม่อยากหากคุณ and you will get to me
16:20เพราะฉันเป็นต้น ג่นเหตุ
16:23ฉันไม่อยากเป็นคนเห็นเกล่นตั
16:24วก็ เข้าใจไหม
16:25ไม่ข้าวใจ
16:28ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องไปคนเส
16:29ียสระด้วย
16:31หมอทังเชียนจิน ไม่ใช่ยะของ
16:33เธอหรอ
16:35ฉันไม่เข้าใจเลย เธอบอกว่าหว
16:38ังดีต่อฉัน
16:39แต่ไปแบบนี้ นึงว่าฉันจะลื
16:42มได้หรอ
16:44อยากไปนักชัยหรอก เอาซิ พักฉ
16:47ันตกน้ำเลย
16:50งอชมัดเลย ถ้าฉันพลักคุณ
16:52ตกน้ำ ก็ไม่ถ้าเป็นห่วง
16:54และช่วยให้ฉันไปยังไง
16:55เห็นไหมล่ะ เราอย่าไปทำไม
16:57อ่าไปว่าจะรับบาก
17:01ต่อไปเถอะไปไหน
17:03ฉันขอไปด้วย
17:05ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
17:06ต้องไปเชิญหน้าได้กัน
17:08เราเลิกเสียสลาให้กันและกัน
17:10อีก
17:11ได้ไหม
17:14ได้ไหม
17:16เดี๋ยวลองหายนะ
17:23ลิงสั
17:57แม่ พ่อ
18:00ผมตัดสินใจแล้ว
18:02ผมจะแต่งงานกับปริง ปริง
18:03ส่งข้อพวกเราเธอนะครับ
18:09ปริง ปริง รับบากฉันแล้วทำ
18:11ไมกลับคำ
18:12เธอรับเงินฉันไปแล้วนะ
18:15หวานฉิน
18:18ฉันบอกว่าเรื่อนปริง ปริงเป
18:19็นผู้ช่วย
18:21เค้ายังไม่ยอม
18:22นะเธอก็เอาตัวเงินไปให้
18:25ขอให้เข้าไปจากที่นี่
18:27ฉันก็แค่อย่าทดสอบบังอย
18:29่าง
18:31ตัวเงิน ก็ฝากคนมาคืนต่างนา
18:34แล้ว
18:34ไหนท่าน แผนการของเขา
18:40ปิงๆจะไปจากอูมบ้านตigalied pament
18:42ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เคยบอกเจ้
18:44ายายัง whole
18:45แถ glasses
18:47ที่เค้ายอมเสียสละเพื่อเจ้าย
18:49ายัง khn'
18:50นaler มีเพียงเหตุผลเดียว
18:52นั่นคือเขาเป็นห่วงเจ้ายายั
18:54งจริงๆ
18:55แม้ฐานัดจะต่ำต้อย ไม่ได้เป็
18:57นโสด
18:59แต่ชั้นมั่นใจว่า เขาоды flashed
19:01ยyardsเป็นพลสภัยที่ดีของเราได้
19:06Philosophane
19:06กิด Ravi
19:07เต พ่อไม่คัDINGคัดค้coming
19:13เต หรือเก่เต กิดให้หม nauseous
19:17เข้าไม่ได้เลย
19:26passeความชรำ
19:30ต้องยืนหยัดในสิ่งที่เลื
19:32อกนะ
19:33อย่าหวังครับพ่อ
19:34ผมทำได้แน่นอน
19:37ขอบคุณเท่า
19:38แม่
19:43หวานหญิน
19:46ตามใจ
19:47ขอบคุณเท่านี้
19:53ต้องดำฝักไว้ให้ใครรอนแล้ว
19:55ไปตักกินกันเองนะ
19:56ไม่ขอบคุณเท่านี้
19:58น่าปากกันวันเลยวันนี้
20:04นี่
20:05คำพูดคำจาก่อนอื่น
20:07ไม่ต้องไปใส่ใจ
20:08เข้าหูซ้ายทนหูขวาไปซะ
20:10อย่าเก็บมาใส่ใจนะ
20:11คำเนินทาเน่ะ
20:13ฉันได้ยินจนชินแล้ว
20:16แต่ว่า
20:17ความจริงคือฉันเข้าไปทีมา
20:18แล้วสองครั้ง
20:19ฉันอาจจะอาภัพย์เองจริง
20:21ๆ
20:21เหมือนที่เข้าว่ากันว่า
20:23ผู้หญิงกินผัว
20:24เท่าเอออย่าคิดแบบนั้น
20:26เรื่องในอดีตผู้ชายกันนั้นไม่
20:27ดีเอง
20:28เธอเป็นคนเข้มแข็ง
20:30บ้านตั้งสองหลัง
20:31ยังดูแลยังดี
20:32เธอจะเป็นพระยาที่ดี
20:33เป็นผู้ช่วยที่ดีของคุณชายส
20:35าม
20:36แต่ถ้าหาก
20:38ดูนชาตาไม่ดีจริงๆ
20:40ต่อให้พยายามแค่ไหน
20:42ก็จะกลายเป็นพารักของคุณชาย
20:44สาม
20:44เธอกับเขาฟันฟาอุปสักมากม
20:46าย
20:46สุดท้ายได้อยู่ได้กัน
20:48ดูนชาตาไม่ดีตรงไหน
20:49แม้แต่เธอกัавайใหญ่
20:51ยังยอมให้เธอเข้าบ้าน
20:52นี่คือบุ่นวvuสนาของเธอ
20:54ใช่ว่าจะมีกันทุกคน
20:57เจอวิน
20:58คุณยังครับแค้งใจเรื่องที่
20:59เธอกั Breatkeaใหญ่
21:00แม้อยู่กับคุณชาไหละ
21:02ฉันไรสนาเอง
21:04อย่าประโชนใหญ่
21:06ปริงๆ
21:07ประกูลพัน
21:08ฉันเข้าไปไม่ได้
21:09แต่เห็นเธอแต่งงานยังไม่ความ
21:11สุก
21:11ก็เหมือนช่วยสารต่อความหวั
21:13งแล้วล่ะ
21:15ขอบคุณค่ะเจ้าวิน
21:21คุณช่ายาย เออเจ้าวินฉันไปทำ
21:23งานก่อนนะ
21:24ปิ่งปิ่ง ขาวหน้าขาวหลั
21:27ง เรื่องฉันพี่ใหญ่เลย
21:31ฉันไปทำงานก่อนนะคะ
21:44อาลุย ไปเผากระดาษเงินกระดา
21:47ษทอง รับไหนท่าน
21:56วันนี้เป็นวันเกิดของแม่แก
21:59ฉันตั้งใจพาแกมาไว้คนเดีย
22:01ว
22:02เพราะมีบางอย่าง อยากพูดกับแ
22:05กตอนหน้าแม่แก
22:12ฉันรู้เต็มอบ ปิ่งปิ่งแต่
22:14งงานกับเจียอย่าง
22:16แกคับแค้นใจใช่ไหม
22:17ไม่เจียอย่างแต่งงานกับคนงานได
22:19้
22:20แต่ผมแต่งไม่ได้
22:22เพราะทำทุกอย่างเพื่อตรกูลพ
22:23ันธ์
22:25ตอนนั้นบ้านของเยี่ยนเทามีบุ
22:27ญคุณต่อเรา
22:29ที่ให้แกแต่งงานกับเขาก็เพื่อ
22:31ตอบแทน
22:33ฉันว่าแกแค้นใจ
22:35หลายปีแล้ว แค่กับเยี่ยนเทา
22:37ไม่ลงรอยกัน
22:38ไม่เอาหน้า ในเมื่อแต่งงานกัน
22:41แล้วก็ควรรักกัน
22:44ไม่อย่าดนอย่างพ่อเยี่ยนเทา ต
22:47ระกูลภัณฑ์ ถึงมีวันนี้ได้
22:50อิทแทยนใจคุณพ่อ ผมเป็นแ
22:55ค่สับพาด
22:56มีไว้เชื่อมต่อสัมพันธร
22:58รมัยตรี
23:00แค่โกรดที่ฉันหลัมเอียง
23:02ช่วยเจียอยางทุกอย่าง
23:04พ่อหน้าแก่แล้วน่ะ เป็นห่
23:06วงอนาคตของหย่งไทยหลง
23:09แกก็รู้จักตัวเองดี ทำอะไรเชื่
23:11องช้า ถ้าอยู่เตือนตลอดไปไม่ได
23:13้
23:14แต่เตียอย่างไม่ใช่ เคยไปตะหารต
23:17ัดสินใจเด็ดขาด
23:19ให้เป็นผู้ซื้อทอดหมอสมสุ
23:21ดแล้ว พี่น้องโร่มเมือกันไม่
23:23ดีตรงไหนเลย
23:24เข้าใจแล้วครับ ในใจของพ่อ
23:28เตียอย่างดีที่สุดเลย
23:31สำหรับลูกสีคน ฉันฝากความ
23:33หวังไว้ไม่เหมือนกัน
23:35การค้าสร้างยาก รักษาว่ายิ
23:37่งยากกว่า ฉันไม่กล้าเสีย
23:39งนะ
23:40ก็ในยกสมบัติ ให้น้องสาเป
23:42็นคนดูแหละ
23:44แกน่าจะเห็นใจ
23:51ฉันรู้ดี ฉันไม่ได้ลูกชายข
23:53องเรา หรือฟังสบกุยี่
23:56แต่ฉันก็ควรทดใช้ให้แกบ้
23:57าง
23:59อารอง หาเรื่องอย่างตำแหน่งหลาย
24:01ครั้งหลายคราว
24:03ไม่ว่าเขาทำอะไร ฉันก็ให้อภัย
24:06เสมอ
24:09เป็นเพราะว่า เขาโดยแลร้านข
24:10ายผ้าไหม
24:12มีลูกค้าประจำ เขาแกใหญ่ท
24:15ี่เร่วมือกับเราทั้งนั้น
24:16ทุกคนฟังความเห็นเขา ใจดำมา
24:19กไปดี
24:21แต่ว่า ฉันจะค่อยค่อยดึงร้
24:23านขายผ้ากลับมา
24:25ตอนนี้ดึงกลับมาหกสาขาแล้
24:27ว
24:27ร้อยพ่อดึงกลับมาหมดก่อน
24:29จะยกให้แกดูแลหมดเลย
24:32เอาเป็นว่า ได้ว่าร้ายได้เท่า
24:34ไร
24:35แกได้ร้อยระยี่สิ่ง
24:41หลังจะเกิดเรื่องนี้ อารองบอบช
24:44้ำมาก
24:45ทำอะไรไม่ได้
24:48พอ ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ
24:52ไม่นึกว่าอยู่ตันกวนพันต
24:54ั้งหลายปี
24:55จะได้แค่ร้อยระยี่สิบ
24:58เกียเซียน พ่อมีน้ำใจกับ
25:00แกมากแล้วนะ
25:03ถ้าไม่รู้จักพอเพียง อาจจะ
25:05ไม่เหลืออะไรเลย
25:21ถ้าไม่มีตัวเงินสมายกว่าก
25:22สิ สมายนี้ไม่ใช่กันแล้ว
25:36ถ้าเป็นใครกันแน่
25:38ชีหง ตรงกันห้าสิบตำลุ
25:40ง
25:40เพียงพันต่อการซื้อที่เริ
25:41่นหากิดแล้ว
25:43มันว่าไปได้กันเท่าหลายยิ
25:44่งดี แล้วจะกลับมาอีกนะ
25:46นี่อาวค่ะ คือลูกให้ฉันเท
25:48่านะครับ
25:50ฉันรู้ว่าจะกูลพันพี่ต่อ
25:51เธอ
25:52ถ้าฉันเป็นนี่เธอ ฉันได้ก็ช
25:54้าใช้ไม่หมด
25:55ฉันไม่ต้องการอะไรเลย ขอแค่รู้ข
25:57องฉัน
25:58ฉันขอร้องแล้ว
26:01เธอจริงๆเหรอ เป็นไปไม่ได้
26:03ฉันรู้ว่าคุณหาใหญ่ดีต็
26:04อดฉัน
26:06แต่ฉันอาพับกำร้าตั้งแต่
26:09เด็ก
26:09ถ้าคุณหาใหญ่ไม่พาฉันมาด
26:12้วย
26:13ไม่ให้ฉันเป็นสาวใช้ ฉันคง
26:15ตายไปแล้ว
26:16หรือว่าคุณหาใหญ่เดียวต
26:17Buffel ก็พอแล้ว
26:18เธอซึ่ว้าเป็นการตอบแทน
26:19ให้ฉันอยู่ต่อทางนะคะ ขอแค่ได้
26:22เห็นหน้าลูก
26:23ฉันสัญญา ฉันไม่บอกเขาแล้ว
26:25ครับ
26:25เธอจะบ้าหรอ อยู่ต่อได้ยังไ
26:27ง ดีๆอยากเบาให้ลูกขึ้นมา ไม่
26:29เพียงฉันตาย ลูกก็ต้องตายด
26:31้วย
26:31มันอย่างเนียนใจลายหรือก
26:33ัน
26:34ถ้าบาทสักทีนะ ไปซ่ะ ไปซิ
26:37เด็ดดูลูกให้ฉันกับ
26:42ฉีหง ถ้าคือฉีหงหรอ
26:47ตัวเงินห้าสิบต่อเลย
26:48ถ้าพูดไม่ได้หรอ
26:53ไม่ใช่แค่พูดไม่ด้วย
26:56ถ้ามยังพิ้กก่อน ทั้งหมดเป็
26:58นโพรคคุณ
26:59ฉีหงฉันพิต่อเธอ
27:05เล่นหละคอนอีกแล้ว
27:07พอฉีหงคลอดลูกแล้ว
27:09คุณก็แย่งล่วกไป
27:11คุณก็เลยแย่งตำแحnaงผู้ดู
27:13communion
27:14หยุงไทยลง จากน้องชายของคุ
27:16ณมาได้
27:17ใช่ไหมล่ะ
27:19แล้วก็ทำเป็นว่า เป็นลูกของเม
27:21ียعคุณ
27:22ไม่уйätt คุณไม่อย่าให้คนอื่นรู้
27:24เรื่องอัปพ ingredients links ใช่ไหม
27:26ถึงได้บังคับให้ฉีหงไปไม่
27:29เปล่านะ
27:31ฉันแค่ให้เงินแล้วก็ให้เขาไป
27:33ฉีหงศูนย์เสียลูก
27:35คุณรู้ไหม เขาเหมือนตายทั้งเป็
27:37นไม่ต้องอะไรกับข้าเขาเลย
27:40เธอมาจากรู้เรื่องนี้
27:43คุณเป็นอะไรกับฉีหง
27:47ไม่ได้แซตเจียงใช่ไหม
27:48ไหนแสดจาง แต่คือจางสู้เกิด แ
27:52อบครบชุกกับฉีหง
27:54จำได้แล้วล่ะ จำได้แล้วใช่ไ
27:57หม
27:59ตอนนั้นผมจะพาฉีหงนี้ แล้วว่
28:02าคุณ ผู้เรื่องขึ้นมา
28:05จับผมไปติดคุก อยากให้ผมตายใน
28:08คุกไม่มีคนรู้
28:09แต่สวรรมีตา ผมรวยกลับมาแล้
28:15ว
28:16สวรรม แม่ตาคนดี ช่วยให้เจอ
28:20ฉีหง
28:23เงียบทำไม ลูกชายของฉีหง เป็น
28:26ลูกชายคุณในน้ำของคุณ
28:29แต่ว่าคุณ ไม่เคยยันเขาเป็น
28:31ลูกแทดเท้า
28:34ฉีหงกับลูก ชาติที่แล้วทำ
28:37ความผิดอะไร
28:39ชาตินี้ต้องถูกพันยงเนี
28:41ยนรังแกแบบนี้
28:43ทุกคนฉีหงนอนฝันอยากพบลูก
28:46ชายของเธอ
28:47คุณรู้ไหม
28:49ว่าลูกชายออกจากอกแม่ มันโ
28:52หดเยี่ยมค่าหน่อย
28:54ฉันว่ายังไงก็ชดเชยไม่ได
28:56้
28:57เพื่อมีอะไรข้างขาไหม ฉันจะช่วย
29:00ทำให้สมหวัง
29:01ไม่ต้องเซสร้างเป็นคนดีแล้ว
29:07หลายปีมานี้ คุณตกตาทุกคนใ
29:10นโมบ้าน
29:11คิดว่าคุณเป็นนักปุ่น
29:14ผมรู้ ต้องให้เราออกไปประกาศ
29:17ก็ไม่มีใครเชื่อ ไม่เชื่อ
29:22ไม่ได้หมายความว่าไม่มีคนรู้
29:24สวันมีตา ต้องกลักชีหงก
29:27ลับมา
29:28ต้องการให้คุณรู้ว่า
29:31เวนกำสนองคุณนะ
29:34ปันยองเนียน ปันปลายชีวิ
29:36ตไม่สุขสบายเหรอ
29:47เท่าแกเย็นในตัวเมือง ยุยย
29:49ันว่าจะเป็นสีแดงบาลเย็น
29:51ย้อมผ้าหมายรอดนี้ ผู้นายเอา
29:52ไปดูกันนะ จะย้อมผิดแล้ว
29:54อักครับ
29:55สีบาลเย็นหายาก ต่อให้มีก็
29:57แพงมาก
29:58แพงก็ช่างมัน ต้องหาซื้อ
30:00ให้ได้
30:01นี่ เอาแห่วอย ...นายไปที่ฟふ Aixòนะ
30:03ออิงนายไปข้ายุ่ง โอฝน
30:06นายเข้าตัวเมือง เอาเป็นว่าต
30:08้องอาสีนี่มาให้ได้
30:10ครับคุณชายสาม
30:11และอย่าร прекрасพี่ใหญ่ และชซูจิวอ
30:13ดเยี่ย
30:14พวกนายไปหมู่บ้าน แตกูล เษน หมู่บ้
30:16านเจ้นนะ
30:16ครับคุณชายสาม
30:18จี่อย่าร์ ธรุง Politik Siteทภาพ
30:19ช่องเชียร์และละเอาสิงค้า
30:22problems
30:23สีบายเย็น เรา น่าจะมี 16 ถัง
30:26แต่ว่า ต้องตรวดให้ดีก่อน 毛
30:28minutอายุสีเปลี่ยนรึเปล่า
30:29ต้องยืนยานว่าเป็นแม่สีท
30:31ี่ดีที่สุด
30:31หรับ attacks
30:32เดี๋ยอยเข้าเชี้ยเดี๋ยIES
30:32วังวัยหน่อย ด้ endroitك�얼แย้นอย
30:34่างได้เริ่วจริง
30:35ك 적便น
30:39กับแรงจาก Margaret
30:39พี่ใหญ่ มีอะไรครับ
30:40อย่าง
30:42ตอนนี้นายอยู่สีสุด ยงไท้ลง
30:43ฉันไม่น่ามารอบกวนเลย เดี๋ย
30:46วฉันจัดการเอง
30:47อะไรกัน พูดมาเลยพี่
30:48เฮ้ย เรื่องเล็กนิดเดียว ฉันจ
30:51ัดการให้นะ
30:52เฮ้ ไม่ใช่ นี่พี่ยาย
30:54นี่ อาเถอะนะ
31:04เฮ้ ชิ้น หาเฉล่ะ มาเข้ามา
31:06คุณชายสาม
31:07เข้ามา
31:07เออ
31:12โจที่เม launching vidé才วะ
31:12เกี่ยวกับ ปิง Awki
31:14เป็นอะไร
31:15คือ
31:15ไม่ควรปากมากными แต่ผมรู้ว่าเข้
31:18าไม่สบายใจ
31:19มีอะไรหรอ
31:20อือ.?
31:21ปิง Okay vii sag on the body
31:22หาเจอะชิ่นนal Gina
31:23พ совค่ี่ข้ทัพิษสูลไพย
31:26ンダanse problematic
31:28ไม่รู้จะทำยังไง
31:28ก็เลยเป็นเสียง Cmc
31:30Cmc travel
31:31เรียว개�ว่าง she and chins
31:35ทำได้คนอื่นไปทั่ว
31:36แต่ปริงปริงไม่ใช่คนโมมงอย
31:38นะ
31:38อีกสองวันก็ถึงวันมงคล
31:40แล้ว
31:41แต่คนคนนอกพูดเหลวหลายไปทั่ว
31:43ผมไม่ได้ยินมาว่า
31:44หาว่าปริงปริงเป็นผู้หญ
31:45ิงกินผัว
31:46เป็นผู้หญิงอับโชค
31:47ปริงปริงก็เลยกลัวว่า
31:49ตัวเองจะเป็นคนอาพับ
31:51ทำร้ายกุญชายสาม
31:52เก็บกดหลายวันแล้ว
31:56ไม่ต้องห่วงนะเชิญจิน
31:57หรือฉันจะนอนเอง
31:58อ๋อ ค่อยสบายใจหน่อย
31:59ก็จะสามไปทำงานก่อนด้วย
32:23อย่าผีเสื้อตายเฉยเลย
32:27ฉันเป็นคุณอัปมึงคนเหรอ
32:40ผู้ขอรหาว่าเป็นผู้หญิงก
32:41ินผัว
32:42ไม่ยุดติดทำต่อเธอ
32:44จริงอยู่
32:45เธอเข้าวิธีกับไก่เป็น
32:48ในสายตาชาวบ้าน
32:49แต่นั่นกับผู้ชายคนเดียวกันส
32:50องครั้ง
32:51แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่ได้กั
32:53น
32:54เธอยังบอกว่าทำให้ผัวตาย
32:56เป็นผู้หญิงกินผัว
32:58แต่ไม่ใช่เพราะเธออาภัพ
33:01เธอไม่ผิดด้วย
33:02พวกเขาหอมโบราณ งมงายกันเ
33:04อง
33:06ฉันรู้ว่าเธอเข้มแข็ม
33:08คำพูดเสร็จหูแค่ไหนก็รั
33:09บได้
33:12เธอไม่ได้ห่วงตัวเธอเอง
33:14เธอห่วงฉัน
33:16กลัวว่าคำว่าผู้หญิงกิ
33:17นผัว
33:18จะกลายเป็นการสาบแช่ง
33:20สาบแช่งฉัน
33:22ต่อให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้
33:24น
33:24ก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นเกิบฉั
33:25น
33:27เพราะเธออยากให้ฉันปลอดภัย
33:30แต่ฉันอยากให้เธอร HARялиว
33:32เพื่อเธอแล้ว
33:33ฉันไม่ยอมให้ตัวเองเป็นอะไร
33:36ฉันสั่งตัวเอง Whay
33:37ไม่ยอมให้เธอร้องให้พระฉัน
33:39เป็นห่วงฉัน
33:41เธอต้องไว้ใจฉันนะ
33:47เจออย่าง
33:54ทีใจaciónอ่างวางหมอนที
33:55มีจังย 워อยินที
33:58พี่้าปล่อยที่มันที ซิซิม
34:00อีก
34:00อย่านะ จีย์อยัง อันตาไร
34:02มัน ราย สุดจับทิน จักบ้อง
34:04สุดยาวเวิน
34:05เจ้าตายหมอ สิริง ส่งนี้ ริง
34:07มาตรงอีใต้แก
34:09เกอกันมา yours นี้ ไม่พิคุ้งผมซิเร
34:12ีย
34:13แย่นะ จีย์อยัง อันตาไร
34:15ใจอยัง จียัง สุดไงบ้าง เจ็
34:21บตัวไงลูกล้า
34:22ที่...
34:25ทำอะไรของคุณ
34:26ลืมแล้วหรอ ชั้นใครพูดว่าง
34:30ไง
34:32ฉันปรีย์มาจากลองสม
34:34ไม่บาทเจ็บ ไม่ตายง่ายๆ หรอกนะ
34:37อย่าพูดแบบนี้อีกนะ
34:39ฉันต้องใจหมดเลย
34:43ปริงๆ จำไว้นะ
34:45ถ้าเธอเป็นผู้หญิงกินผัว
34:47ฉันก็เป็นผู้ชายกินเมีย
34:49ถ้าเธอดวงชง ฉันดวงแขน
34:52เราเกิดมาคู่กัน
34:54ถ้าเราไม่อยู่เรียกกัน สวรรณ
34:56์ลงโทษนะ
35:00ถ้าสวรรณ์
35:03ไม่อยากให้เราอยู่ด้วยกันล่ะ
35:06ไม่หรอกนะ
35:08ฟ้ากว่าพระดินใหญ่
35:10เรายังได้เจอกัน
35:12สวรรณ์สังให้เราคู่กันนะ
35:26เฮ้ย
35:27เฮ้ย
35:28เฮ้ย
35:30แรงเยอะมาก
35:32กล้างคืนไม่หลับไม่นอน
35:34กรอมให้นอน
35:34ยากกว่าเลี่ยงนกบินกลับล
35:36ังสะอีก
35:38พ่อค่ะ
35:39หนูจังได้ว่าพ่อเคยบอก
35:41ตอนที่เก็บหนูได้
35:43หนูใส่เสื้อชุดมี
35:44แล้วก็
35:48ใส่กับพวนข้อเท้า
35:51เฮ้ย
35:51มันก็ผ่านไป 20 กับปีแล้ว
35:54ปีนั้นน้ำป่าไหลหลาก
35:57โชคดีที่หมู่บ้านเราไม่มีผลก
35:59ระทบ
36:00แต่มูบ้านตระกูลยาวข้างข้
36:02างมีโดนเต็มเต็ม
36:03เพราะดีพ่อไปตรวจคนไข่แถ
36:05วนั้น
36:06เพราะตรวจคนไข่เสร็จก็รี
36:08บกลับมูบ้านตระกูลพันท์
36:09เลย
36:10เดินผ่านแม่น้ำได้ยินเสีย
36:12งกระพวน
36:13เห็นลูกกำนังถูกน้ำสัด
36:15ไป
36:16โชคดีที่พ่ออุ่มลูกกลั
36:18บมาเร็ว
36:19เฮ้ย
36:20เพราะเห็นกระพวนนี้ถ้าไม่มี
36:22มันนะ
36:23พ่อทังหลงคงไม่มีลูกสา
36:25วน่ารักแบบนี้หรอก
36:28พ่อคะ
36:30หนูขอบคุณพ่อมาก ๆ ที่พ่านู
36:33กลับมาเลี้ยง
36:34แล้วก็ยังช่วยตามหาพ่อแม่
36:36แท้ ๆ
36:37เอ้ย หาตั้งหลายปีกก็ยังไม
36:39่เจอ
36:42ไม่เป็นไรคะพ่อ
36:43พ่อกับพี่ชายรักหนูมาก หนูโช
36:45คดีพ่อแล้ว
36:46ถ้านูยังมีวัสนากับพ่อแ
36:48ม่แท้ ๆ คงได้เจอกันนานแล้ว
36:52เรื่องบางอย่างมันฝืนกันไม่ได
36:53้แล้วค่ะ
37:01เวลาของแม่เธอเหลือน้อย
37:03เขาอยากให้หน้าลูกชายเป็นครั้ง
37:04สุดท้าย
37:05ว่าบากสุดท้ายของเขา
37:08จะไม่ช่วยสงเกราะให้นะ
37:11เขา...ยังไงเขาก็เป็นแม่ของเธ
37:13อนะ
37:21อย่าหรือบแม่เธอเธอร์ท้าย
37:23ของเธอเบิท
37:25ทำไม่ได้ด้วยนะ
37:26อย่าหรือคเธอให้หวังหิว
37:28รอเยอขออันนี้
37:32สามารถหน้าลูกพอได้
37:35ขอด้วยคำแม่ของเธอ
37:36ปล่อยมาก
37:41ลูกล้างมันที่ไม่선ง volleyball
37:44ơiเธอหวังล Moving ผิดสลอด
37:50ต้องกลับกลับจากเจ้า ท่าท
37:53่าพอ ได้แสนเถอะ ท่าลงกลับ
37:57ท่าท่าท่า แมนกลับรอด