- 6 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับทุนได้ทุกวัย
00:06วิศีพระยาบ้านร่มเย็น ลูก
00:21กะตันอยู่พ่อหายห่วง
00:22สองประยกนี้พ่อสอนให้ผมดูแลคร
00:24อบครัว ตอนนั้นผมห้าขวบเอง
00:26จำได้แต่ทำไม่ได้ เขาใจความหมาย
00:29รึเปล่า
00:30ห้าปีอยู่ในสมรภูมณ์ ถือ
00:32ปืนน่امกว่าผู้กัน
00:34สมรภูมณ์...ไม่พรีชื่อเพื่อ
00:37ชาติ ก็ถือว่าดวงแขงแล้
00:39ว
00:40ผมรู้ว่าผมอากระตัญอยู่ที่ไม่เช
00:42ื่อฟังพ่อ แต่คำสอนทั้งหมดอย
00:44ู่ในใจผมนะครับ
00:45พ่อ ผมมีของให้ด้วย
00:51ว่านอันนี้ผมต่อมาจากนีเมือง ล
00:54องใส่ดูนะ
00:59มองกายๆสิ ชัดขึ้นหรือเปล
01:01่าครับ
01:05เฮ้ ตัวนั้งสือชัดขึ้นเยอะ
01:07เลย ไม่มวมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
01:11ต่องตั้งสมารถที่ถึงจะมองเห็
01:13น แกรู้ได้ยังไงว่าตาฉัน
01:15ไม่ดี
01:16เพราะว่าพี่รองเขียนจดหมายห
01:18าผมตลอด ในจดหมายเขาพูดถึง
01:20พ่อมองเห็นไม่ชอด
01:21كنยังจะกล้าพูดน้อย ตั้งกี่
01:25ปีแล้ว พี่รองเขียนใจให้แกเป
01:27็นสิบสิบฉัน Crime
01:28มากtrack แกรดตอบแค่สามฉันบำ
01:31Sara
01:32ขDE ทำสูงครามอยู่ ในปากันดานนะพ
01:34่อ c dentro
01:35ไม่มี รว coexistexe คืนนะพ่อ
01:37เจ้าเหนื่อยไปทำไม สงครามสงครามสง
01:40คราม ฉัน Iran ทำไมล่ะ
01:42ก็เป็นแค่ปว่าตหารต็อ recycling
01:46näm้มชาค่ะในท่า основников
01:47ขอบใจ
01:48น้ําชากกับคุณชายสาม
01:50ขอบคุณครับ ป่าหลัน
01:53มานี่มา
01:54มานั่งดูมช้าเป็นเพื่อนพ่อ
01:57ขอบผม
02:00ภาไหมห้าปีรวด
02:02พ่อให้แก่
02:05ขอบคุณครับ พ่อ
02:07ปีที่ผมไป
02:12ก็ไปผืนหนึ่ง
02:14พกติดตัวตลอด
02:16เห็นไหม
02:18בג แก็วักอย่างดีเลย
02:20พ้าไมโธ ançาเวล живот
02:21ก็ขอให้แก่พลขอบพลภัย
02:25จวงที่แกไม่อยู่
02:27พี่ลองเค้าเหนื่อยมากเลย
02:29เป็นผู้หญิงอ่อนแอ
02:30ต้องดูแลโลงงานทอabus
02:32ดูแลคนงาน
02:33คุยธ부�รกิจ
02:35ต้องรับมือกับคนข้างนอก
02:37หัวก็ไม่เอาไหน
02:39น่าสงสารจังเลย
02:41ความจริงผู้หญิง
02:42ต้องอยู่ดูแลบ้าน
02:44เรื่องธุรกิจต้องมอบมาให้ผู้
02:46ชายทำ
02:47พี่ใหญ่แกก็ใจอ่อน
02:49น้องสีก็ห่วงแต่งิ้ว
02:52ต่อให้เริ่มฝึกใหม่ตอนนี้
02:54ก็รับช่วงธุรกิจไม่ได้
02:56แก逩ลาดมีความสามารถ
02:58เหมือนชันที่สุดแล้ว
03:00ผมรูกแล้วพ่อ
03:01ผมเข้าใจดีพูด
03:03อย่าให้หยุดช่วยงานใช่มั้ยล
03:05่ะ
03:05แต่ฉันรอแล้วรออีก
03:07หวังว่าลูกสีคนจะอยู่กับฉ
03:09ัน
03:11ถ้าแกยอมรับช่วงต่อ
03:12ยี่ห้อโยงไทยหลงของเรา
03:15รับร้องโดงดังแน่
03:37พ่อแม้
03:38นองสาม
03:39พี่ย่าย
03:40เห็นเชียวเฝอกันเรือร่าหรื
03:41อเปล่า
03:42ไม่ได้ไปที่โรงงานเหล่อ
03:43เปล่าครับ
03:44เช้านี้เชียวเฝิญ vindunuz learned to follow
03:46แต่ปัมนี้ก็ยังไม่มาเลย
03:49พ поездนี้ก็ยังไม่มาเลย
03:49พอแม้กับ Alison
03:50นอกไม่สบายนอนอยู่บ้าน流บร่าห
03:51รือเปล่า
03:51hi
03:53czar éjonde Bar
04:03คุณหนูยังอยู่ในห้องหรือเป
04:07ล่า
04:07รองนำได้แล้ว เมื่อคืนนี้เดินผ
04:08่านหลังส่วน
04:09มันเห็นคือหนูรองออกไป แล้วก็
04:12ไม่แน่ JACKification
04:13ดึกเดือนเชื่องคืน พี่รองไปไหนล
04:15่ะ
04:15หมายความว่าน้องรองมาในกลับมา
04:17ทั้งคืน
04:17ทำไมเป็นแบบนี้ละ? samb่าหน้ายท่
04:20านทำง่ายดี
04:21ใจเย accomplย 잇я alto
04:22أ per 2005 คุณงานจะกันออกตามหาไป
04:26พี่ยอย ทุกาวไปเป็นเพื่อน
04:28โอร่� ง מצกลับ Exercise
04:30กลับในทัน
04:31ขุณุรอง ขุณุรองๆ
04:37เนี่ย ดิรอง ขุณุรอง
04:41โอลเหลียงเจอไหม ไม่เจอเลย
04:44พุณุรอง ขุณุรอง
04:49นานจังเลย ป่านนี้แล้ว ยังไม่ม
04:51ีขาวอีก
04:52น่าเป็นห่วงจริงๆ
04:59พี่รอง พี่รอง
05:04คุณหนูรอง
05:05คุณชายสาม
05:11เคยน่าที่ไหนเนี่ย
05:12ฉันเป็นคนงานที่โรงงานทอใหม
05:14่
05:14ช่วยถังปิงๆ มาช่วยตามหาคุ
05:16ณหนูรองค่ะ
05:17ถ้านุ่นหาแล้ว ร้อยแยกกัน
05:19หาต่อ
05:19เธอไปทางนุ่นนะ
05:26คุณหนูรอง
05:28คุณหนูรอง
05:29คุณหนูรอง
05:36คุณหนูรอง
05:39คุณหนูรอง
05:45คุณหนูรอง
05:47คุณหนูรอง
05:50คุณหนูรอง
05:50คุณหนูรอง
05:58พี่ร้อง
06:04กุ่นโน้วร้อย
06:07จดไม้ขออย่า
06:15ทำไมพี่ง่อแบบนี้
06:18ปิ้งปิ้ง
06:34ทำไมเป็นแบบนี้
06:37น้องรอง
06:39น้องรอง
06:40น้องสาม นายเป็นหมอนี่
06:44ช่วยพี่รองแล้ว ช่วยพี่รองแล้ว
06:46เข้า
06:48ที่รองตายแล้ว
06:53ไปตั้งนานก็ไม่มีข่าวเกิดด
06:55ึงแน่แน่เลย
06:56อย่าพูดมากนะ
07:02กุ่นโน้ว
07:03กุ่นโน้วอยังไง
07:04เจ้าเชียวกันไหม
07:08ทำไมพูดแล้ว
07:09พูดสิ
07:14พูดสิ
07:17คุณโน้วรอง
07:20เกิดเรื่องแล้ว
07:22เฉิดเป็นอะไร
07:25พูดสิ
07:32พี่แกล่ะ
07:41ผมเจอพี่รองอยู่ในบ้านรองที่ปาก
07:44ก่อย่า
07:45ห้า?
07:54ชิงเหรอ
07:55ชิงเหรอ
07:56ที่รอง
07:59พี่แกล่ะ
08:01allez ไม่ดีกลับพวก
08:04มาข้ามใจหน่วยนะพี่แท้
08:06ชิงเหรอ
08:08ชิงเหรอตายแล้วยังไง
08:20พ่อครับ น้องสี่ตกใจเกินไป ก
08:23็เลยเป็นลม ตอนนี้น่าอยู่เป็นเพ
08:26ื่อนครับ
08:27น้องสี่ปวยอดอดอดแอด ตั้งห
08:30ลายเดือนแล้วไม่หายสักที
08:33เว้นเฉียวเออตาย ก็เลยรับไม่ได
08:36้
08:40ที่เฉียวเออถือในเมื่อ คือจ
08:42ดหมายนี่หละ พรับ ไอสระเร moral จาง
08:46เป้าเจ้า
08:46แก่อาจเขยกจดหมายอย่ากับเฉี
08:48ยวเออ ถ้าลั Jie Southern courage氏
08:50แล้วล้องเราเองว่า จะเป็นเขยเข้
08:52าบ้าน มีสินไหร่ทําแบบน
08:54ี้
08:55ทำไม...คอนขอมปันพี่เคยพี่รองถ
08:57ึงแย่แบบนี่
08:58ผมไม่ดีเองครับ ถ้าผมเอาจดหมาย
09:00อย่าให้น้องรอง น้องรอง ก็คงไม
09:03่คิดสั้น
09:03อะไรนะ แกมันคนเอาให้เชียวเออเหร
09:07อ
09:07กันเธอสารแล้วนั่นเหรอ ทําไม
09:12ทําไมต้องปิดบางฉัน
09:14เชียวเออไม่ให้ผมบอกทุกคน ไม่อย
09:16ากให้เป็นห่วง
09:17เดี๋ยวก่อนนะพี่ย่อย เรื่องมันย
09:20ังไงกันนะ
09:23จะว่าไปมึงนึงเรื่อนที่แล้ว เม
09:26ื่องกวางจัด
09:28ลงแรก
09:44อย่าจะมีหน้า่มีตาเหรอ
09:52Paul Wharton
09:53อีก shaentre
09:57ชะิน
09:57ท่ายนาจจะมีน่ามีตาเหรอ
09:59มีน่ามีตา พระกระดาษแค่ไหน
10:02พี่รู้บ้างไหม
10:03ไม่รู้ ไปถามนอกสาพี่ซ่้อ ว่า
10:06ทำกับพวกนี้ยังไง
10:07ชีมไม้ชีมือต่วนาดคนงาน ไม
10:09่เพาลจายกันลงไม้ลงมือ
10:11แม้แต่ชื่ออย่าไม่ให้เรียกเลย
10:12ให้ผม���feitคุณรู้รอง 뭘คนอื่น
10:15พวกมีน่ามีตานะ
10:16ผมก็เป็นคน..
10:18ผมไม่ทนแล้ว
10:21ยังไงเข้าตาม
10:22ไห่เขยเข้าบ้านตักคุณพัน
10:24ก็เป็นคนข้าวตักคุณพัน
10:26คลับบ้าทแล้วค่อยว่ากัน
10:28ผมคิดดีล่ะ
10:29จะไม่กลับไปอีก
10:30จะตัดสินใจยังไง
10:31ก็ต้องกลับไปบอกเชียวเยอะให้
10:33รู้เรื่อง
10:34อย่าเป็นเต่าโหอ whenever so
10:37ตอนนี้พี่ข้าผม
10:38ผมก็ไม่กลับไปหรอก
10:41มาขนาดนี้ล่ะ
10:42เรื่egalของผมกับเขาก็จะสิ่นสุด
10:43มากแล้ว
10:45ก่อนแรกผมก็กลัวมาก
10:48แต่ต้องไปน้องรองอาจดหมายแล้ว
10:49ไม่เสเทินใจ
10:51กำชับว่าไม่ให้บอกคนอื่นด้
10:52วย
10:52จะจัดการเอง
10:54แต่นึกไม่ถึงเลย
10:56ว่าจะแกปัญหาโดยการกิน...
11:00เด็กโง่
11:00โง่จริง ๆ
11:03แกนิด
11:07ทำไมไม่บอกฉัน
11:09ก็ทำให้น้องสาวแกตาย
11:13ผมขอโทษครับพอ
11:15ขอโทษตอนนี้ได้อะไร
11:17เขmaster ตายไปแล้ว
11:20ผมไม่รอบคอบเอง
11:22ในจดหมายต่อว่าน้องรองไม่เหล
11:24ือชิ้นดี
11:25น้องรองเป็นคนเห็นแก้นหน้าต
11:26า
11:26จะไม่คิดมากด้วยอย่างไร
11:28ไม่น่าใช่
11:32พี่รองเข็นจดหมายหาผมตลอด
11:34ไม่เคยเอย Papa
11:35อีกอย่างได้รับจดหมายอย่าตั้
11:37งนาลแล้ว
11:39ทำไมเพิ่งจากข้าตัวตายวันนี้
11:41หลายปีวันนี้
11:43น้องรองวิ่งเต้นเพื่อโรงงาน
11:45ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่น
11:47ต่อให้อารมณ์ไม่ดีก็ต้องฝ
11:49ืนใจ
11:49ในที่สุดน้องสามก็กลับมา
11:52สืบพ่อธุรกิจ
11:53ถึงได้ปล่ายภาระหย่งไทยห
11:55ลงลง
11:56มอบให้เธอ
11:57ดังนั้น
12:04มีหน้าทุกครั้งที่พี่รองเขีย
12:05นจะหมายหา
12:07พ่อ
12:08ว่าเรื่องไงผมกลับเร็ว บอกว่
12:11าผมกลับมาแล้ว
12:12ถึงจะสบายใจ
12:14แล้วเฟอเขารอะให้นายกลับมาก่อน
12:16เพื่อสมว่าพาระให้นาย
12:18เขาคงรอวันนี้มานาน
12:22น้องสาม
12:23พี่あぁ良しดหมายให้สิบสองชะบับ
12:25แล้ว
12:25แต่เธอไม่ตادกาพี่เลย
12:27ว่าชะบัดนี้จะส่งถึงคือ
12:29เธอ 여�้
12:30ทุกคนในบ้านคิดถึงเธอ
12:33โดยเฉพาะ
12:35ชอบพูดกับพวกเราว่าเธอก Langsd
12:38ออกไปแล้วไม่ยอมกลับบ้าน
12:40แต่พี่รู้เพราะพูดแบบนี้เพร
12:41าะเป็นห่วงเธอ
12:44เจ่าอยาง
12:51พี่ร้อง
12:53เจ่าอยาง 5 ปีแล้ว
12:55สถาน未ลาปล่อยกลับบ้านแล้ว
12:57นะ
12:59พอเธอกลับบ้านที่เจอ Korean
13:02พี่สาวอย่างพี่ก็ไม่ต้องเหนื่
13:04อยมาก
13:05ต่อไปนี้ จะได้ปล่อยว่างทุกอย
13:08่าง
13:09พี่ร้อง ในจดหมาย
13:13พี่เริ่งให้ผมกลับบ้านทุกคร
13:14ั้ง
13:15พี่ตั้งใจว่าว่าผมกลับมาแล
13:16้ว
13:17จะทำแบบนี้ใช่มะ
13:20ใช่มะ
13:29พี่ร้อง
13:39ฉันลืมคิดไปได้ยังไง
13:43ฉันกลับมาทำไม
13:45ถ้าไม่กลับมา
13:51ปล่อย
13:51พี่ร้อง ก็ไม่ต้องตาย
13:56คุณร้องข้าตัวตายจริงเหร
13:57อ
13:58ทุกลื้อ อย่าสัย Wenn you need
13:58เยอะได้ไหม
14:00พี่เชียง จริง คุณรอง เป็นคนแ
14:02ข็มแข็ง
14:03ผู้ชายเห็นแล้ Israelites y contaminate
14:04ฉันไม่เชื่อจะข้าตัวตาย
14:06whoever ...
14:09relational 상황
14:09cmotosc
14:10ทุกคนเหนื่อยกันแล้ว
14:12นะ
14:12สัยเงินพวกนี้ฉันให้
14:16คุณว่า 1 เรียนทำ在
14:18เป็นหน้าที่ของเรา
14:19ให้ แล้วก็รับไว้เธอ
14:22รับไปสิ
14:26ดูจิว
14:28แบงให้พวกเขา
14:31ทำไมล่ะ
14:32เอาไปสิ
14:34ขอบคุณนะท่านรอง
14:36ฟังให้ดีนะ
14:37ถ้าคนนอกถามเรื่องที่เกิดขึ้น
14:40อย่าลืมบอกว่าคุณหนู
14:42ป่วยตายต่อทันหัน
14:44อย่าลืมนะ
14:45ไม่ใช่ ไม่ใช่ป่วยตาย
14:47เลือดไหลออกปากจมูก
14:48แถมในปากยังนี้
14:49ทำไมพูดยอดอย่างงี้
14:51ฉันบอกว่าคุณหนูรอง
14:52ป่วยตายกระทันหัน
14:54จะ้ัดให้รโกโหกหละ
14:56อย่ามาให้เข้าจริธ์อีก เหนjun
14:58บางให้ดีนะ
15:00ฉันไม่อยากได้ยินคํา
15:01ต็ I have to eyes after this
15:04ถ้ากขาวกระจ่ายออกไป
15:06คุณแก็ต้องรับภิชอบ
15:08จ๊น จ๊น
15:10คุมน้องสาวให้ดี
15:12ผมรู้ครับ และท่านรอง
15:13รู้จิล
15:18ผมรู้ครับ และท่านรอง
15:19ผมไม่ปากป้องหรอก
15:29ปิงปิง
15:31นี่มันเงินปิดปากชัดๆ
15:33ปิงปิง แล้วพูดได้แล้ว
15:34โยงท้ายลง
15:44ふ aber
15:45ที่ปิง ที่ปิง
15:47มาสะสายเชียว
15:49ไม่ว่าคุณหนูรอง จะให้ท้ายเหล
15:51ือ
15:53คุณหนูรอง
15:56เสียไปแล้ว
15:57อํา...ที่เป็นบากนี้
15:59ถ gelsูกกับ打tilla y 글을 special
16:01บ่าว่าพล JENK
16:03ดน Assist
16:03อยู่ดีๆ ทำไมจะถึงเสีย
16:10ฉันไม่อยากได้ยินคำติด شิêts
16:11นยินฐาคุณหร warum
16:13ฉันไม่อยู่รู้.....
16:15แต่คุณงพาศบอกว่าคุณหรающ
16:16งปวยกับทันหัน
16:17แต่คุณพาศพูดแบบนี้เหรอ
16:18นั้นซิ คز iblesคนบอกพี่
16:20ทำไมต盡หัน พี่รู้นิ้มแต่ไม่ย
16:22อมบอกจังไม่
16:24efterกว่าเราเถอะ
16:26พอท Hung bottles ฉันไม่รู้เรื่อง อย่าทำฉ
16:28ันอีกเลย
16:29ในท่านรองเป็นคนบอก
16:31ฉันอยากอยู่คนเดียว
16:40ไม่หรือพูดก็อยากพูด
16:41เจอก็มีคนพูดเอง
16:43เรื่องนี้ต้องมีความในแน่
16:46คุณหนูรองมีสัตรูตั้งเยอะแ
16:48일�ะ
16:48ต้องถูกค่าตายได้แน่แล้วง
16:50ั้น salute sigma
16:51victorized
16:51เขาแค่เดามั่วๆ นะ
16:56หายจรเองส donít proposed
16:59Β่าจริงสิเจ้าวิลรูกไม่
17:01อยู่แล้ว
17:02จริงสุดตอน เขาขอให้ใครมาดู
17:04ล่าต่อเหรอ
17:05เรารับเงินเขา ใครดูแลก็ชั่งเรา
17:07ต้องทำงาน
17:08พูดแบบนี้ไม่ถูกนะ
17:10บางคนไม่มีที่เพื่งแล้ว
17:11เจ้าไหวินก็มีประสบการณ์
17:13มากส่วนในโลงงาน
17:14ต่อไปไม่ต้องกลัวเขาแล้ว
17:16- นั่นвинodes Democracy
17:17ใช่ใช่
17:18พูดอะไรเจ้า
17:19ทำไมไม่พอใจเหรอ
17:22ไม่มีคนหนุนหลัง
17:23ไม่มีใครให้ท้ายแล้วนิ
17:25ทึงไม่พอใจ
17:26ความจริงemosin
17:30พูดอะไร Mako
17:31ปล่อยสิ
17:34ตะกูลพัน
17:36พี่ยาย
17:39ผมไม่ควรกลับมาเลย
17:44พวกกลับมาปุ๊บ
17:46กลายเป็นว่าจะไม่พี่รองตาย
17:51อย่าพูดแบบให้เลย
17:52ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น
17:56หรอก
17:58นายกลับมา
17:59เพราะอยากให้ครอบหัวอยู่กันพ
18:01ร้อบหน้า
18:02ไม่อยากให้พ่อแม่เป็นห่วง
18:06แต่มันไม่เป็นไปตามที่คิด
18:11ถนายพูดแบบนี้
18:14ฉันคงไม่เอาจดหมายของเปล่าเจ
18:15ิงให้น้องรอง
18:16และคงไม่เกิดเรื่อง
18:19มันที่ผิดจริงๆ น่าจะเป็น
18:20ฉัน
18:23พี่ยาย
18:24ไม่ต้องปลอบใจผมเหรอ
18:28ตอนนี้อยู่ต่อหน้าน้องรอง
18:30ฉันก็พูดแบบนี้ น้องรองเป็
18:32นคนเลือกจางเป่าเชิ่ง
18:33ทั้งหมดเป็นเพราะเขาอย่างในศ
18:35ักษี ไม่อยากขายหน้า
18:38จริงๆแล้วอย่าไปไม่เห็นเป็น
18:39รอย
18:42แต่น้องรองคิดไม่ตก
18:46บุทรุเอง
18:49อย่าโทษตัวเองเลยนะ
18:50หัวเหลียง
18:55ไม่พูดไม่จาสักคำ แถมทำหน้
18:57าเบืองตึง
18:57ก็เป็นอะไรของแก
18:58นั่นสิ ทำไมไม่ยินดีกับหน้า
19:00เบือยละ
19:03Nhินดีเรื่องอะไร
19:06คนตายไปแล้ว
19:08หน้ากับหน้าเบือย หัว Lehr หน้อยๆ ถ
19:11ึงว่าสะสมบุญท่ะ
19:13เห็นช่ WILLIAM
19:13เขาก็ering เป็นหลานสาทะแท 在 ของ so
19:18p
19:19ตอนนี้เค้าจากไป คนงานยังเสียใ
19:21จเลย
19:22ละสาอะไรกับครับคัวเดียวกับ
19:24กลาบครัวล่ะ
19:25เขาก็ wantingช่วยเขาได้ครับครัวละ
19:27เคยให้เกรตระรณขอคนนี้เหรอ
19:30ก่อนแยะเคียวเออตาย
19:31ชอบทำตัวอวดเบ็งว ynรู้แลโร
19:33งงาน
19:35แม้ตอน Beast แบบพี่เหนPA
19:36reet เขาก็เห็นกาเป็นแค่สุนัก
19:38รับใช้เท่านั้น
19:41หมอมาซึ่งว่าเจ๋อเอิ้อน้อ
19:42ให้พลมาโยชน์อะไรกา
19:43ก็ถึงเชnelleอัง เก่านั้น
19:45อี๋ย
19:46เท่าเอิ้ล อย่าก็ตอบ describe ub
19:49üst yalian
20:07มันจะรู้ไหมล่ะ เดี๋ยวฟังให
20:10้ดีนะกัวเหลียง เชียวเออตาย
20:12ละ โรงงานทอภาวุ่นไว้ไปหม
20:15ด อย่าไม่มีใครออกมาดูแล
20:17ตั้งสติให้ดี นี่มันโอกาสด
20:20ีของเรา เราต้องเลยหลังคอนให้สมม
20:23ติบาท
20:33ทุกคนต้องเข็มแข็งขึ้นมาให
20:37ม่ ถ้าทุกคนตั้งใจทำงาน
20:40ฉันรบรองว่าโบนัสสินปี
20:42ได้กันทุกคนแน่นอน จากนี้จะต
20:45ั้งรังวันขยันให้ด้วย
20:47ให้คนงานที่ไม่มาสาย ไม่กลับก่
20:49อน เอาเป็นว่า ขอเพียงแค่ขย
20:52ันได้กันทุกคน
20:54ฉันไม่เอาเปรียบใครหรอก ทุก
20:57คนว่าดีไหม
21:00ดีแม่นอนดูสิ
21:01ดี ดี ดี ดี ดี ดี ดี ดี
21:08ขอบคุณให้ท่านรองสิ
21:09ขอบคุณให้ท่านรอง
21:13เกิดเหตุร้ายกับคุณหนูรอง ทำ
21:14ให้วิตกกังวล
21:16แต่ตอนนี้เราต้องตั้งตัวกันใหม
21:17่
21:18ต้องเร่งไม้ เร่งมือ
21:20ถ้าไม้ 20 ผื้นที่ร้านเสรนชาง
21:21สั่งไว้
21:22อีก 3 วันต้องส่งมอบสินค
21:24้าแล้ว
21:35คุณชายกัวเหลียง มดก่อนคุ
21:37ณหนูรองตั้งกฎไว้ว่า
21:384 วัน 2 ผ้า 20 ผื้น ให้ 3 วันไม
21:40่พอแล้วค่ะ
21:42ใช่แล้ว ถ้าให้เวลาไม่พอ คุณ
21:44ภาพก็ไม่ดีค่ะ
21:45ใครบอกว่าไม่พอ
21:48คุยกันน้อย นินท้าให้น้อย
21:50เราก็พอ
21:51เธอเองก็พูดว่า นั่นเป็นกฎ
21:53คุณภBER ลอง
21:55ตอนนี้คุณภBER ลองไม่อยู่แล้ว ก็
21:57ต้องมีกฎไหมสิ
21:58แต่คุณภBER ลองบอกว่า โรงงานย
22:01งท้ายลง ให้ความสำคัญกับค
22:02ุณภาพและชื่อเสียง
22:04คุณให้ฮะส่งมอบพัยใน 3 ว
22:05ันเรเรวยกว่านี้ก็ได้
22:07ปัญหาคือ สินค้าออกมาเป็น
22:09ยังไหน
22:09ถ้าพูดแบบนี้เต Lal ไม่อยากทำ อยาก
22:12ให้ฉันไล้ออกใช่ไหม
22:13ได้สิ ฉันไป พี่น้องของฉันก็
22:16จะไปพร้อมกับฉัน
22:17ดูสิว่าใครจะเป็นGülme แค่พุ้
22:18นทusionกัอน
22:19ใช่ ยีวินไปไหนและไปด้วย
22:21ใช่ ให้ให้เจวินออกฉันก็ไปย我們的
22:23พวกเราไม่ทำกัดสักคน
22:24ใช่ ๆ ๊าย dyeไปในทางนั้น
22:27ไปไม่ไปกัน
22:28พวกชายกลัวล่ะ
22:38มีคุณนоздเหลือง
22:40มีประดมาย
22:40ทำแบบนี้เลย
22:41มีคุณถ Guang
22:43อย่าฉ呐い esperit
22:44ไม่อยากจะล่ะแน่นี่
22:45เมื่อใจใช้ยิง
22:48เดี๋ยวครับพูดเอง
22:52เพราะคุณ หนูรองเมื่ออยู่ พวกงาน
22:53หญิงหาเรื่อง มายอมทำงานกัน
22:56เรื่องเป็นยังไง?
22:57ฉันคิดว่าเขาไม่มีเหตุผล
23:00คุณหนูรองตั้งกดไปว่าส่งภ
23:01าย 20 พื้นใน 4 วัน
23:03แต่เขาก็คับให้เราส่งภายใน 3
23:04วัน
23:05ฉันอยากรู้ว่าเป็นคำสั่งของ
23:06คุณชายกววเหลียงหรือคุณ
23:07ชายใหญ่
23:08สงสายฉันเหรอ? มีสิทย์อะไร?
23:10ฉันเป็นผู้ช่วยของโรงงาน ถ้
23:12าเป็นแค่หัวหน้าคนงานหญิง
23:13ฉันพูดเธอก็ต้องทำตาม
23:15พูดเหมือนเป็นเจ้าของโรงงาน
23:20พี่คุณหนูรองตั้งกดว่า 4 วั
23:22น 2 พ้า 20 ผืน ต้องมีเหตุผลเข
23:24าเขาแน่
23:25ลูกพูดพี่พูดแบบนี้ ตั้งใ
23:27จให้พูดช่วยอย่างผม เชื่อฟังเข
23:28าเหรอ
23:30แล้วอีก 3 วัน ถ้ามีสินค้
23:32า 2 ร้านสันชางก็ไม่เป็นไร ถ้
23:34าลูกพูดพี่บอกว่าใช่ก็โอ
23:35เค
23:37หัวเหลียง ไม่พูดแบบนี้กั
23:40บพี่เขาล่ะ ครบโรวเดียวกันเท
23:42่าๆ
23:42แต่จะว่าไป ทุกคนก็หวังดีต
23:46่อหย่งไทยหลง
23:48เอาอย่างนี้ อ้ากับเธอแก่เห้อ
23:50ยังพอตกลงคุยกันได้
23:52อาจจะบอกเขาว่า เขาส่งสินค
23:54้าช้า 1 วันคุ้งไม่มีปัญ
23:56หา
23:59วันนี้ให้เวลาทุกคนทำเต็มที่
24:03วันหลังค่อยวางกดกันใหม่
24:06ก็ได้ ในเมื่อได้ท่านรองพูดแ
24:09บบนี้ เราก็ต้องทำต่ำ
24:11ตั้งใจกันหน่อยนะ แยกย้ากับ
24:14ไปทำงาน
24:14ข้า แยกย้าย จบข้าว ทำงาน ทำง
24:21าน
24:21ไม่ขอใจนะ นิ่ะ ไม่ขอใจนะ
24:24ในท่านรองเก่งเหมือนกันนะ
24:26พูดไม่กี่คำ ก็จะการเรื่องทัง
24:27หมดได้เลย
24:28เด็กงู้ ก็เขาเล่นละคอน
24:30ความหวันบางความมมม
24:32หัว เล่นละคอนแล้ว
24:50เธออย่าเรียกฉันว่าคุณชาย
24:51ใหญ่ได้ไหม
24:53ตั้งกี่ปีแล้ว
24:55ยังไม่ยอมอีก
24:56ก็คุณเป็นคุณชายใหญ่ดระกู
24:58ลพันธ์นี่น่า
24:59เราทำงานให้ดระกูลพันธ์
25:00ห้ามเสียมารยาตอยู่แล้ว
25:03มีอะไรหรือเปล่าคะคุณชายใหญ่
25:05อยากแข็งข้อกับคุณชายกัวเห
25:07ลียงให้มากนึก
25:08ไม่เป็นผลดีกับเธอ
25:09คุณหนูรองไม่อยู่
25:10เขาก็โชยโอกาสเป็นใหญ่
25:12ขวางหูขวางตาจริงๆ
25:14เธอจะเสียเปรียบนะ
25:15ฉันรู้ดี เขาเป็นคนเจ้าคิดเจ
25:17้าแค้น
25:18แต่ฉันจะไม่ยอมอยู่นิ้มเยีย
25:19บทางตามทุกอย่าง
25:21ฉันชอบพูดให้ทุกอย่างกระจ
25:23างต่อหน้าต่อตา
25:24ไม่ชอบหลบๆส่อนๆ
25:26ฉันรู้
25:28คุณรองไม่อยู่แล้วก็จริง
25:30แต่ฉันสัญญาว่าโรงงานจะเห
25:32มือนเดิมทุกอย่าง
25:40รับรองว่าพวกเขาเปลี่ยนต์ใ
25:42น
25:46งานไว้อะไร
25:47เอาไหม
25:48มีอะไรครับ อ conscious
25:49อย่าลืมบอกแม่ครัวนะ
25:51พ่อซีวิlapping จะพkeeping
25:53สั่งให้เตรียบอาหารเจดีๆน่
25:55อย
25:56ได้ข้าคุณ นาใ interventions
26:00อาสพภัยมาแล้วเหรอค่ะ
26:01คุณ นาใ adjourned
26:02งานยุ่งมากเลยหรือ
26:04ใช่ต่อ
26:05ความจริง มันเป็นหนีระ reinstua
26:08แต่อาสพภัย
26:10ฉันเลยต้องทำเอง
26:11เหนื่อยแล้วนะ
26:12ไม่เหนื่อยค่ะ
26:14จริงสิ
26:14แล้วค่าว่าเธอนักโ์ด สีว
26:16ิน จากอารามไปวินทั้งใช้เชี่ยว
26:18เหรอ
26:19ใช่ครับ
26:20ยังดีที่มาก่อนชั้งกับน้อง
26:22รอง셔서ไปไว้พล้าที่อารามไป ห fashion.
26:24นักโ์ดสีวินก็เลยเกียดมา
26:26ลำบากซิดแล้วจริงๆ
26:27มันเป็นน่าที่ค่ะ
26:30แต่ว่าเธอคงต้องเหนื่อยเปล่า
26:31แล้ว
26:33ห membrane
26:40เราน่าจะทำตามเจศนารมของเขา ถ้า
26:42คิดเองเออเองหรือเปล่า
26:45แต่กูลพันธ์มีหน้ามีตานะ แต
26:48่วิติให้เชี่ยวเออ ต้องจัดให
26:49้ยิ่งใหญ่ห้ามขายหน้า
26:52ที่นั้นฝันสุ้น ใครๆก็รู้ว
26:54่าวัดจิ้งถูกใหญ่ที่สุด
26:55เจ้าอาวาดมีเชื่อเสียงโดง
26:58ดัง
26:59ปะหลัน หวิ่นรอง
27:02คงม ทำตามได้าฉันบอกไปเมื่อกี้น
27:04ี้ ให้คุณงานเตเรียมดี ๆ เออ
27:06แต่ว่าชั่วเชิร์นักพรุษ ซ
27:08ีห์ globมาแล้ว จะจัดให้ังไงคะ
27:11คุณไหนว่าศนิตกันไง แล้วก
27:13็ไปจัดการเองสิ
27:17คุณว่าอาจสภัยจงใจเล่นน
27:18่าแก กับ ustedหรือเปล่า
27:20ชั่วเชิร์นักพรุษ เขาเชิร์
27:21ห玉งจีน
27:21คุณพ่อก็บอกไว้แล้ว งานสบ
27:23น้องรองให้พวกเราจัดการกันเอง
27:25เข้าเข้ามาแซกแบบเนี้ย หมายค
27:27วามว่ายังไง
27:29นึกว่ากรวดเรื่องอะไร?
27:31จัดงานสบน้ำไม่ใช่เชิญพระเ
27:32อกงิ้ว
27:34คุณยังนิ่งได้อีกเหรอ?
27:35ทูกเยียบถึงหัวแล้วนะเนี้
27:37ย
27:37เยี่ยนเทา อย่ามโหโหได้ไหม?
27:40มาดึงน้ำชาเลยมา
27:42ก็แค่จ้างคนมา ทำพิธีเอง
27:45หลวงจีนก็ดี นักพธก็ดี
27:47ใครตัดสินใจก็ได้
27:48ที่สำคัญคือจัดงานให้ยิ่
27:50งใหญ่ได้นะ
27:52คุณพูดอะไรเนี่ย
27:53แค่จัดพิธีสวด อาศพย์ย
27:55ังมาแย้งชั้นเลย
27:56ต่อไปตำแหน่งดูโรงงาน อารอง
27:58ก็ต้องแย้งไปแน่ๆ
27:59ถ้าคุณยังมัวอยู่เฉย เราจะไม่
28:01มีแม้แต่จุดยืน
28:04คุณรู้ว่าอารองคิดยังไง
28:06เหนื่อนก็ยโมวแต่อยู่เฉยสิ คุ
28:09ณเป็นลูกชายคนโตนะ
28:10กирกิจตรากูลพันย์ กุณต้
28:12องสื่บบทอดต่อ
28:13ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณพ่อถึ
28:14งมอบหมายให้น้องรอง
28:15แล้วคุณพ squeeze ฟังน้องรอง ไม่กล
28:17้าผู้ ไม่กล้าขัดขึ้น
28:19ตอนนี้ก็ตายแล้ว ไม่คิดจะถวง
28:21สิตกลับมาเลยหรือย hunger
28:23اب่านะ ฉันรู้ของฉัน
28:25คุณรู้เหรอ? ถ้ารู้คงไม่ยอม
28:27ปร่อยให้เจีย geld jaki่มขนาดนี้น
28:28masırare
28:29ถ้าคุณรู้ก็ไปท่วงความยุ
28:31ดที่ทำกับพ่อแม่เลย
28:32เหยmit bic strands ปร่อยให้พักเขาเอาห่
28:33างต่อ
28:34มาพ่อรู้หญ Lahang คิดว่าพ่อแ
28:36ม่สบายใจหรือ
28:38คุดดาชั้นเหรอ
28:40พี่ฉันทำไปก็เพื่อนาคฆของกุ้
28:42นน อย่าทำเพื่อใครร่ะ
28:46ที่ยาย
28:50ปิ่ง ปิ่ง
28:53นี่ พี่ใหญ่ คิดถึงคุณหนูรอง
28:56เหรอ
28:58ไม่พูดจังก็รู้ เพราะว่า เข
29:02าชอบกินขนมโก
29:05เขาชอบกินของหวาน แล้วเฉพาะ
29:07ขนมโกร้านเฉินเออ
29:09ฉันเคยรอบปากเขาไว อยากกินเม
29:12ื่อไร มันจะไปซื้อให้ทานทีเลย
29:15พี่ใหญ่ ฉันย่อนพี่แล้ว พูดต
29:20ั้งหลายปีแล้วยไม่ลืม
29:21ก็ต้องทำให้ได้ ทำไมได้ก็เป็นม
29:26ีสัตรเจ้า ไปหน้าเชื่อถือ
29:28แต่พี่อย่าลืมสิว่าคุณหนู
29:30รองแต่งงานแล้ว อีกอย่างตอนนี้
29:33ก็ตายจากไปแล้วด้วย
29:34ถ้าพี่ยังรักใจเดียวต่อ
29:36อัดกลายเป็นเรื่องเขาใจผิด
29:40ตะกูล
29:41มีแม่เองนะ
29:42ไม่ � bredกเราเจี้ยง
29:43แม่ครับ
29:44แย่แล้วเจี้ยง
29:46มารูเจี้ยงแล้วเข้า
29:47แต่แต่น้องเห็นสบของเฉี่ยวเออ
29:48ก็คำลังท�ผีเข้าเลย
29:51ดูสิ
29:52เจี้ยร์สâm
29:54พี่สามเองนะ
29:56จำพี่ไม่ได้หรอ
29:59พี่สามไง
30:01พี่สาม
30:02อ้ierz
30:03พี่สาม
30:04พี่ไม่ไปได้านส Respons บุ括
30:08ไม่เป็นไรนะ ลูก ไม่เป็นไรนะ ลูก
30:12ไม่เป็นไร
30:18เจ้า จะเสือเป็นไงบ้าง
30:23การตายของพี่รอง มีผงกระทบต่
30:25อเขา
30:28บวกกับที่ ตัวเองยังป่วยอยู่
30:32ทำให้ตอนนี้สถีเลอดเลือน
30:34เป็นบ้าแล้วใช่ไหมคะ
30:36น้อง จะหายไหม ลูกต้องรักษา น
30:39้องให้หายนะ
30:40แม่ ถ้าพูดตามภาษาฟรัง
30:43ตอนนี้ น้องสี่ เป็นโรคเสียสต
30:45ีนะ
30:46โอ้..
30:46ต้องให้จิตใจเขาสำคุมกวนน
30:47ี้หน่อย
30:49สตีเจอค่อย ค่อยดีขึ้น
30:50โอ้..
30:53คุณพ่อของลูก อย่างให้ครบครว
30:55งอยู่กันพร้อมหน้า พร้อมต
30:56่า
30:57แต่ที่ไหนได้ จุ ๆ เชียลเอิ้ก็
30:59จากไป
31:00เจียเซิงก็เป็นแบบนี้ แม่ทำ
31:03อะไรผิดกันแน่
31:05จะลงทอดก็ลงทอดที่ฉันเธอ
31:08ลงทอดลูกฉันทำไม
31:13แม่ เชื่อผมนะ เจียเซิงจะหายดี แ
31:18น่นอนครับ
31:20ทั้งหมดนี้ต้องโทษจากเปล่าเจ
31:22้ง อยู่ดีๆ ก็ขออย่า
31:25เชียวเออถึงกับกินฝินข้
31:26าตัวตาย
31:32เจียอยัง งานสบควงเชียวเออ ล
31:36ูกกับเจียเซียน ต้องจัดให้
31:38สมเกียดนะ
31:40แม่เป็นคนผมขาว ส่งคนผมดำ แม
31:44่ทำได้แค่นี้แหละ นะ
31:48ไม่ต้องห่วงครับแม่ ไม่ต้อง
31:49ห่วงนะ
31:53ตะกูลผ่าน
31:55อัลลุย กลับมาแล้วเหรอ รวง
31:57กันหน่อยนะ จัดให้ดีๆ
32:00ทำให้มันตรงๆหน่อย เช็ดให้สะ
32:04อาดนะ
32:05ปะหลัน ปะหลัน
32:07มากกันแล้วเหรอ
32:07เจ้าลองให้เราของมาส่ง
32:09อ๋อ งั้นเข้าประตูนูน เอาไปไ
32:11ว้ข้างในนะ
32:14อ๋อ ว่าเดียๆหน่อย
32:23พี่ใหญ่ เดี๋ยวฉันมานะ พี่เอาเข
32:26้าไปให้หน่อย
32:27อ๋อ ตะวักตัวด้วยนะ
32:29อ๋อ ตะวักตัวด้วย
32:58กันッ ตู้สึกพี่
33:18เกิดอะไรกับพี่รองกันแน้นะ
33:23อ๋อ อ๋ออ๋อ
33:31ขอบคุณ
33:57ขอบคุณ
33:57ผิดต้องพระช่วยของพี่ร้องเล่
33:58นแน่
34:03พี่เคย
34:43คุณ
34:44หมูรอง
34:46หมูตายได้อย่างไร
34:49ทำไมถึงคิดซัน rugged?
35:10เธอนี่เอง
35:12เข้ามาทำไม
35:13คุณหนูรองไม่ได้ป่วยตายสักหน
35:14่อย
35:15แต่พวกคุณปกเป็นความจริง
35:16พวกคุณต้องการอะไร
35:17มันเป็นเรื่องของจรรกูลพัน
35:19ใช่
35:20ฉันไม่ได้แส่พัน
35:21แต่คุณหนูรองมีบุญคุณต่อ
35:23ฉัน
35:23ฉันไม่ยอมให้เขาตายเปล่าแล้
35:25ว
35:26รอยจำถ้าเข้ามือคุณหนู
35:28เกิดจะแกรนจับที่นั่น
35:30ฉันเดี๋ยววิชาหมอกระดูกับ
35:31พ่อ
35:32รอยจำแบบนี้
35:33ฉันดูปุ๊บกระรูปะ
35:34คุณเองก็เห็นใช่ไหม
35:35ถ้าหากเธอ
35:37คิดว่าพี่รองมีบุญคุณต่
35:38อเธอจริงๆ
35:39ถ้าเธออยากตอบแทน
35:40ก็ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
35:44แล้วเดินออกไปดิดิ
35:47ไปสิ
36:13มีสิ
36:13เฮ้ย อุชายสาม
36:37ตามมาทำไม
36:38ฉันต้องขอหนูย่าบคนทุกอย่
36:40างเลยเหรอ
36:43มาเพราะเรื่องพี่รองใช่ไหม
36:46เธอรู้อะไรใช่ไหม
36:48เดี๋ยวเธอ
36:48จับมือผู้หญิงได้ยังไง
36:50ฉันไม่ใช่นักโทษนะ
36:51ฉันถามว่าเธอรู้อะไรบ้าง
36:53ความจริงแล้ว
36:55ฉัน
36:55ฉันไม่รู้อะไรเลย
36:59ฉันก็แค่
37:00ก็แค่คิดว่ากุณหนูรองไม่ม
37:01ีทางกินฟิค่าตัวตาย
37:03เพื่อท่านเขยหรอก
37:05เธอมีหลักฐานหรือว่า
37:06คิดเอาเอง
37:07มีหรักฐานอยู่แล้ว ฉันได้ยิ
37:09นเองกับหู
37:10ได้ยินอะไร
37:13เมื่อ สามเดือนก่อน ฉันเห็นเขาส
37:15องคนที่โรงงาน
37:17ไม่ช statute หว่งละ เงินอยู่ไหน ฉัน
37:19รู้นิ
37:20ไปเชียวซ่อนมาแล้วสิ
37:22อย่าhaltัวว่าฉันไม่รู้ ไม่เห็
37:23นอะไรเลย
37:24ทำธุรกิจ เพราะประสังๆกัน
37:26บ้าง
37:27มันก็เป็นเรื่องธรรมดา นี่ ค
37:29ุณ hab玉 จะรู้อยู่แล้วnderิตนา
37:36กลาบร่อยออกไป ก็ต้องรู้ว่า
37:38ออกไปทำอะไรบ้าง
37:41ที่ฉันถาม แล้วอยากให้โอกาสสั
37:43กครั้ง
37:43คุณทนุทนอมไหม
37:45คุณอย่าลืมสิ สองครั้งก่อนก
37:47องเงินโรงานไป
37:48แต่เขาช่วยปิดบางไม่บอกคุณพ
37:49่อ
37:50ฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าคุณเป็
37:51นคนแบบนี้
37:51ไม่อยากเห็นเขาโกรธ
37:53คุณเคยสำนักผิดไหม
37:54ไม่แต่ได้คựบแล้วเอาสอน ชั้นก
37:56วิตุกกรรณ์อะไรกันนะ
37:58ไม่ราย wise ขนาดนันล่ะ
37:59ถึงส partis of aktivism กวิติกรุ่งรั
38:00สแล้วค่อยเอามาคืน
38:01หรือ всяงคุณไม่มีสักษรี ไม
38:03่ได้เชื่อถือแล้ว
38:05เหลือจะให้ฉันทำยังไง
38:07قดหรืออย่างนี้นะ
38:08ฉันไม่นะให้คุณล leveraged to ware皮
38:10ยังไม่ควรให้คุณแต่ต้องงาน
38:12โ unasเอง ให้ลง
38:13ฟังให้ดีนะ
38:14ฉันให้เวลาสามวัน หาเงินมาค
38:16ืนให้ได้
38:17ไม่อย่างเงิน ฉันไม่ยอมง่ายๆ
38:19เนี่ย
38:19จะตีให้ขาหักแล้วก็อยากกันเลย
38:23ไม่เห็นกับความสะพันหัวเม
38:24ียเลย
38:24คุณหวังเดี๋ยวอย่าพูดถึ
38:27งว่าหัวเมียอีก
38:29ใสหัวไป
38:32ท่านเคย
38:41มีเรื่องจะพูดกับทักกัน
38:42ท่านเคย...
38:43ท่านเคยหาเคย...
38:45ท่านเค conserv anatATE
38:46ท่านเคยไป?
38:48ท่านเคยหา straw
38:49ท่านเคยยห죠
38:54ท่านเคยยก busร ănสี
39:01ไม่ größema
39:03บนปبة