- 7 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป สามารถรับชมได้ทุกไว้
00:28อันกริว
00:30มีอะไรหรือ
00:33อ่ะ ตอนนี้สามทุ่มกว่าแล้ว
00:35ทานเมื่อดึกกับท่านประทาน ฉั
00:36นไม่ไปได้ไหม
00:37ไม่ได้ สารอาหาร จ่ายเงิน คุณจะ
00:43ให้ผมทำงั้นเหรอ
00:44แต่ว่า อันรีว คือแบบนี้นะคะ
00:51ตอนนี้ลูกฉันยังอยู่บ้านพี่
00:53เลี้ยง สามีฉันอยู่ข้างนอกกลั
00:54บมาไม่ทัน
00:55ปกติจะเลิกงานตรงเวลาไปรับ
00:57ลูก ตอนนี้เลยเวลามาสี่ชั่วโมง
00:59กว่าแล้ว
01:00โรวว่าเขาจะรอไม่ไหวแล้วง
01:02อแง ดังนั้นคุณให้ฉันกลั
01:05บก่อนได้ไหมคะ
01:06ร้อยละเอียดตำแหน่งงานเขีย
01:08นเอาไว้ชัดเจน ต้องไม่ทำโอท
01:10ี แล้วก็เดินทางอยู่บ่อยๆ เพราะ
01:13งั้นเงินเดินของคุณถึงได้มา
01:15กกว่าคนอื่นหลายเท่า
01:17แต่ฉันไม่ได้เป็นแค่ลูกจ้
01:19าง ฉันยังเป็นแม่คนด้วย
01:21งั้นก็ยิ่งต้องคำหนึ่งถึ
01:22งอนาคตของลูก หากเขาเรียนมห
01:26าวิทยาลายฮาวาด คุณยิ่ง
01:28ต้องเก็บเงินให้มากๆเพื่อเขานะ
01:32แอนดริว คุณไม่มีมโนธรร
01:35มเลยนะ
01:37คุณพูดอะไร
01:38ฉันต้องกลับบ้านเดียวนี้เพ
01:40ราะว่าฉันจะต้องให้นมลูก
01:42ช่วยจอดรถด้วย ฉันจะลงรถ
01:51คุณไม่อนุกว่า
02:20lions emotionally
02:21เดี๋ยวจะไปส่ง
02:23ขอบคุณค่ะ
02:42เอาล่าถึงบ้านแล้ว
02:56เอาล่ะเอาล่ะมาจะลูก
02:58เป็นเด็กดีนะ
03:02ขอบคุณค่ะ
03:07พรุ่งนี้เจอกัน
03:11ตัวๆ
03:21มาแม่จะห่มพ่าให้หนูนะ
03:23มาเราถึงบ้านแล้วนะ
03:25พ่าห่มน้อยๆ
03:27ป่ะ
03:28ป่ะ
03:29กลับแล้วเหรอ
03:32ฮะ
03:32เออ
03:33เพิ่งถึงค่ะ
03:35ทำไมวันนี้ดึกจังล่ะ
03:36ทำโอที 4 ชั่วโมง
03:38จากนั้นท่านประทานใจดีมาส่ง
03:40นะ
03:41ประทานคุณไม่ใช่ผู้หญิงเหรอ
03:44เออ
03:45รองประทาน
03:51คุณดื่มมาเยอะเหรอ
03:52ทั้งตัวมีแต่กลิ่นแล้ว
03:54เออ
03:55นานนานทีก็ต้องเมาไว้เต็มท
03:56ี่หน่อยสิ
03:58เออ
03:58เออ
03:59เข้าบ้านเธอ
04:00เออ
04:01ไปเธอเข้าบ้านกัน
04:03ท่านประทาน
04:04ตรงอีวรู้เรื่องการเปลี่ยนสี
04:05ผู้ถือหุ้น
04:06กำลังหาแผน
04:08ขอแนะนำนะ
04:08คุณเปลี่ยนมือถือจะดีกว่
04:10า
04:10ระวังมีโปรแกรมดักฟัง
04:12งั้นผมรายงานเท่านี้ก่อนนะ
04:14อืม
04:15ได้
04:23พ่อ
04:27เอ้า
04:27ตรงหลิน
04:29ยังไม่พักเหรอ
04:30ทำให้แกเพิ่งกลับมาเหรอ
04:31มานั่งเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ
04:33อ่ะครับ
04:37ไม่ได้คุยด้วยนาแล้ว
04:38อืม
04:40แกเชี่ยวชาญด้านขอม
04:42ดูมือถือให้หน่อย
04:44ว่ามีโปรแกรมดักฟังอะไรไหม
04:47เพราะรู้จักโปรแกรมนี้ด้
04:48วยเหรอ
04:49อ๋อ
04:50ได้ยินมานะ
04:52อืม
04:52ได้ผมจะช่วยดูให้
04:54อืม
05:12อ๋อ
05:13อ้าว
05:14มีจริงๆด้วยอ่ะ
05:16ไหนบอกสิ
05:19มีฟังกษันอะไรบ้าง
05:23ประวัติการโทร
05:24ประวัติข้อความ
05:26รวมถึง GPS รั่วออกไปทั้งหมดเลย
05:29นี่เป็นอุปกรณ์ดักฟัง
05:32การคุยธุรศัพท์
05:35และขอมูลพวกนี้
05:36จะถูกส่งผ่านไวไฟไปอีกบั
05:38ญชีนึง
05:40โปรกแรมนี้ค่อนข้างจะทันส
05:42มายด้วย
05:50พ่อ พ่อ
05:54เป็นไรมั้ยครับ
06:05ให้คุณ หินที่ฉันเก็บได้
06:08ให้คุณ หินที่ฉันเก็บได้
06:21ชี้หัวง
06:24ฉันไม่เคยบอกคุณเลย
06:26ทำไมฉันถึงนอนไม่หลับ
06:27ฝันร้าย
06:32ฉันไม่ใช่ลูกของพ่อแม่
06:38อาจจะถูกเก็บมาเลี้ยง
06:39หรือเพราะถูกคนอื่นทอดทิ
06:41้ง
06:42ฉันก็ไม่รู้
06:44แต่ว่าพวกเขา
06:46ดีกับฉัน
06:47เหมือนลูกแท้ๆของตัวเอง
06:49พวกเขายอมให้ตัวเองลำบาก
06:52เพื่อให้ฉันได้สิ่งที่ดีที่
06:53สุด
06:54บุญคุณของพวกเขายิ่งใหญ่มาก
06:57ดังนั้น
07:00ฉันขัดความต้องการของแม่ไม
07:02่ได้ค่ะ
07:04ไม่อยากให้แม่เสียใจนะ
07:08ความรับเนี้ย
07:09อยู่มา 20 กว่าปี
07:13ฉันไม่อยากพูดและไม่กล้าบพ
07:14ูด
07:17เพราะไม่อยากเชื่อว่าเป็นความ
07:19จริง
07:22จี้หัว
07:24คุณเข้าใจฉันใช่ไหม
07:48พี่มิงจูนี่คุณปูหลีนะคะ
07:51สมองฟอร์ทางเดินอาหารผิดป
07:53กติ
07:54ทุกวันต้องร้างอุจระ 10 กว
07:56่ารอบ
07:57ยังต้องช่วยเช็ดตัวด้วยนะ
07:59ไม่มีปัญหา
08:00ฉันเป็นพยาบาลมาหลาย 10 ปีแล
08:02้ว
08:02เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องยากเลย
08:04อืม งั้นก็ดี
08:06อ้อจริงด้วย
08:07ลูกชายเขารวยมากเลยนะคะ
08:08ข้าจ้างพยาบาลก็เยอะ
08:10ทำให้ใช้พี่มิงจูลำบาก
08:12ฉันก็คงจะไม่แนะนำให้พี่แน
08:14่นอน
08:14เสี่ยวเฉียนขอบใจเธอจริงๆ
08:16นะ
08:17ไม่เป็นไรจ่ะ
08:18ว่างใจให้ฉันดูแลเขาเธอ
08:20ได้ค่ะ
08:22คุณปูคนนี้น่าสงสาร
08:24ไม่ค่อยมีคนมาเยี่ยม
08:26ตอนแกตื่นขึ้นมาจะชอบร้องเพ
08:28ลง
08:32ที่จริงคนเราน่ะ
08:34ก่อนจะป่วยติดเตียงไร้ลูกห
08:36ลาน
08:37ที่กลัวที่สุดก็คือ
08:39ปลายเตียงไม่มีคนร่ายล้อม
08:44พี่ไม่ต้องกลังวนไปหรอก
08:45ยังมีฉัยหง
08:46ยังจะกลัวไม่มีลูกเขยอีก
08:50พี่ทำงานเธอจ๊ะ
08:51ฉันไปก่อนแล้ว
08:52ไม่เป็นไร
08:56คุณปูหลี
09:01ฉันเช็ดตัวให้นะคะ
09:02จะได้สบายตัวนะ
09:07คุณหน้ามิงจู
09:09ตรงหลินนี่
09:10มาโรงพยาบาลทำไม
09:12แพ้อีกแล้วเหรอ
09:13ไม่ใช่ผมครับ
09:14แต่เป็นพ่อของผมนะครับ
09:16โรคหัวใจกำเริบ
09:17เพิ่งจะพาไปอัวตัวสาว
09:19เป็นมากมั้ย
09:21โรคเดิมๆ
09:22คงเพราะบริษัทเรื่องเยอะ
09:23ก็เลยเหนื่อยนะครับ
09:25เธอต้องบอกพ่อบ้างนะ
09:28วันนี้แล้วอย่าทำงานหักหง
09:30ต้องนักษาสุขภาพ
09:31ครับ
09:33คุณหน้าครับ
09:35ชัยหงสบายดีไหมครับ
09:38สบายอะไรกัน
09:39แค่ผุดถึงก็โมโหแล้ว
09:41ทะลอกกันไม่กี่วันนี้เอง
09:43ทำไมละครับ
09:44โหารถูเอ่ย
09:45เกิดเรื่องนะสิ
09:47ก็แม่ของจีหวง
09:48เขาป่วยหนักมาก
09:50ต้องผ่าตัด
09:50และต้องใช้เงินจำนวนมาก
09:53เธอคิดดูชัยหงโหไง
09:58ไปช่วยแม่ของจีห่วง
10:00จีใส่โครเหรอ
10:03ที่ใส่ประจํามน่ะหรอ
10:04ก็ใช่นะสิ
10:06เธอรู้ไหมโต็งหลิน
10:08ซ้อยเส้นนั้น
10:09มีมูลค่าหลายแสนห่วนน่ะ
10:11ใส่ हงขายไปแค่สามหมื่นห่วง
10:13ให้กับชัยเซอลหุ้ยที่เปิด
10:15ร้าน ยก
10:16ไม่รู้ว่าทำไมถึงเดบ 환 ot
10:17เงินครอบครัวอย่างนี้นะ
10:20เคยอยู่ATEวบ้านค้นน่าใช่ไหม
10:24แย่หมอนนี่หลอกมาแต่คนรู้จักก
10:26ัน
10:26ถูอ่ยепhistoire 하는데ไม่หลอกคนรู้จักจะ
10:30หลอกเค้าย
10:32อ่อยๆ แต่ก็ยังดีถือว่าฝ
10:35าดเคราะห์
10:35ฉันเลยใช่เรื่องนี้สรางให้ช่ายห
10:38งเล 민ักกับจ蛇หวงนั้นไปแล้ว
10:40จริงหรอกครับ
10:43จริงสิ ครั้งนี้เป็นเพราะเรื่
10:46องซ่อย
10:47ฉันถ้าเลอกกับช่ายหง myster Sang ค
10:48ำขาดให้ Pastor safety
10:51เกิดแช่หงไปหาจรี่หัวหลท
10:53ี่สองแล้วก็
10:54ถ้าฉันฉีกหน้าแช่หงอีก
10:56เธอควงไม่ฝั่งฉัน
10:57แลาก็เลือกไปกับจรี่หวงจริง
10:59-จริง
10:59เพราะงั้น
11:01เธอต้องสู้สึกนะ
11:04อ๋อ เออ ครับ
11:05คุณหาวางใจได้เลย
11:06ผมจะสู้
11:07ชีวิตนี้
11:08ผมจะเป็นลูกเขยรusta คุณหา
11:10เพียงโคนเดียวเท่านั้นนะครับ
11:11โอ้แหม
11:12ชีวิตของฉันก็อยากได้เธอมาเป
11:14็นลูกเกื้ย
11:18เฮ้ Ș. คุณ discourage ทำไมใส่ชุดพรยา
11:20บาลพิเศษเวละครับ
11:21อ่ะ ก็ช่วงก่อน ในโรงพรย
11:23าบาล แข่งคันแย่งงานกัน
11:25เยอะ
11:25และว่ายอย่างฉันอ่ะ
11:26จะไปแข่งอะไร กับพรยาบาลTHE SEAU
11:28ๆ
11:29เลยเป็นพรยาบาลพิเศษ ก็ดี ได
11:31้ง 좋은บาลให้น้อยเลย
11:32ดูคนน้าพูดพระช domin片่านเต Скลั
11:35บเราตาย
11:36โชฮ %. ทำงานหนักมาทางชีวิตแล้
11:39วนะ
11:40ชินแล้วล่ะ ยังพอมีแรง
11:42พ่อ 40 แล้ว ทั้งตัวก็มีแต่โร
11:45คมือเท้าขยับช้า
11:46ชีวิตนี้ของน้านะ มันดวงทำ
11:50งานหนัก
11:50น้าชินแล้วล่ะ เปลี่ยนอะไรไม่
11:53ได้
11:54ว้างว่าentyたว์สองจะมาเปลี่ยนด
11:56วงชะตา
11:58ตรงหลีน น่าไปก่อนนะ เดี๋ยว
12:01คนใครตื่นมา จะถามหาเอา
12:03อ๋อครับ คุณหาทำงานนะครับ
12:05อันนี้ บอกข้อเธอด้วย ดูแลสุข
12:08ภาพ
12:08ครับ ขอบคุณครับคุณหา
12:10จ้า
12:15พ่อ เมื่อกี้หมอบอก ให้พ่อพักต
12:17่ออีกสักวันนึงนะ
12:22ยังจะพักอีกเหรอ
12:26ตอนนี้ สุขภาพเป็นของสำคัญ
12:28อีกอย่าง ผมกับตรงอีโตแล้ว
12:30บริษัทมีเรื่องดวนอะไร
12:31พ่อสั่งเราก็ได้วางใจเธอ
12:36ทำไมแกไปนานจัง ตั้งครึ่งวัน
12:39ถึงจะกลับ
12:39อ๋อ เมื่อกี้ผมเจอคุณหน้าหมิงจ
12:41ู ก็เลยแว้คุย
12:44ฉันจำได้ แม่ของช่ายหง เป็น
12:47พยาบาลที่นี่ใช่ไหม
12:48อืม ใช่ แต่เมื่อกี้วันก่อน เลิก
12:52ทำละ
12:52มันเป็นพยาบาลพิเศษแทนอ
12:54่ะ
12:54พยาบาลพิเศษเหรอ ใช่ครับ
12:58เธอทำด้วยเหรอเนี่ย
13:00อ๋อ ของพ่อเงินเดือนสูง
13:03อ่ะพ่อ กินอเปิ้น
13:09พ่อ เป็นไรหรือเปล่า
13:11อ๋อ
13:33อ๋อ ไม่เครอบความสัมพันธ์
13:35ของแม่กับลูกสาว
13:38นี่เป็นแค่เขาครงเรื่อง
13:40ฉันทำอย่างละเอียดแล้ว
13:42ได้ เดี๋ยวดูให้
13:44คุณเคยแห่งอาจารย์คนอื่นด
13:46ูไหม
13:47ผู้เขาไม่ความเห็นว่างไร
13:49อย่าไม่เคยค่ะ
13:50แต่คนอื่นเขาทำไปก่อนแล้วนะ
13:53แบบนี้เขาก็
13:54ไม่สินบำว่าคุณไปลอง
13:56ของคนอื่นเข้ามา
14:01แล้วนaneously alright
14:01อาจารย์เมิ่งน่ะ
14:02อ Lan entendeu
14:03อ่า...อาจารย์เหรอ
14:08ไม่อะไรน่ะ
14:09อาจารย์เมิ่ง
14:10ในวิจัยวันรา handles
14:12Extra level
14:13ฉันเห็นงานของคุณ
14:15ทำไมวิทยานิพง işteแบบนี้
14:17เข้าโรงเริ่ง ข้อโต้แยง
14:19หลักการเกื้อทั้งหมด
14:20คล้ายกับโรงเรื่องที่ฉันให้
14:21คุณดูเลย lav
14:22ฉันอยากฟังคำอธิบายค่ะ
14:24คุณว่างานบทนั้นของคุณหมา
14:27quatreะว่ายังไงล่ะ
14:30ชีวิตมีอาจแบกรับเรื่องเด
14:32ิม ๆ
14:32ความสัมภัณ์แม่ลูกจากใน
14:33ฤีศารณ์ของจางไอ้หลิง
14:35อ้อ....ผมจำไม่ได้แล้ว
14:38คุณ...เดือนก่อนฉันให้คุณดู
14:41ficstore
14:42คุณบอกว่าฉันเขียนได้ไม่ด
14:43ี
14:44แล้วยังบอกว่ามือนวิทยาณิ
14:46พนในทีประชุม
14:47แล้วก็ยังบอกอิดว่าไม่ต้อง
14:48เผยแพ้
14:49ผมเคยอ่านงานแบบนี้ของคุณด้
14:51วยล่ะ
14:52ผมเคยพูดอะไรแบบนี้ด้วยล่ะ
14:56อาจารย์เมื้องค่ะ
14:58นั่นเป็นวิทยานิพลที่ฉันเข
15:00ียนด้วยหยาดเงินของตัวเอง
15:02คุณจะมาโชยโอกาสแล้วบอกว่า
15:04เป็นงานของคุณไม่ได้นะ
15:06ไม่...
15:07นี่ฉันคิดเสมอว่าคุณเป็น
15:08อาจารย์ที่ปรึกษาของฉัน
15:11คิดไม่ถึงว่าคุณจะขโมยก
15:13ันอย่างไรอย่างอ่ายแบบนี้
15:14เอ้ versus you
15:16คุณจะมาพ kale
15:16แบบนี้กับผมไม่ได้นะ
15:18เอ้ Seramente
15:20ฉันจะเป็นระวังแล้ว
15:21นี่เป็นนิตยาสารวิชาการ
15:23ที่มีชื่อเสียงในวิชาชิบ
15:24ของเรา
15:25ไม่ล่าดับสูงที่สุดในแว
15:27ดวงนี้
15:29คุณหาว่าผมขับหลอกของงาน inm
15:31iss ของผู้ช่วย
15:32พูดออกไปใครเขาจะชื่อเลย
15:34ฉันจะไม่โทนอีกแล้ว
15:36ฉันจะรายงานแคนิกกรา лежาของ
15:38คุณเป็นเท็ด
15:39ให้พ่อเคาชีขาดว่าคุณคั
15:40ดรอบมา
15:42เห้ยนี่ อาจารย์เห้อ
15:43ง่านผมหน้าเผยแปล่ไปแล้ว
15:45ตีพิมพっていう
15:47ก็เท่ากับมِ Sabrina in a previous agency
15:48คุณว่าผมคัดรอบคุณ
15:52แล้วไหนล่างนานของคุณ
15:54นี่...คุณ
15:55ตอนเรียนจบผละเสนchodให้คุณค
15:57ำมาทำงานที่นี่
15:59ผมไม่คะแนนเสียงสำคัญ จะมาไว้
16:03จะทำอะไรก็คิดให้ดีๆก่อน
16:07ไปนะ
16:15ฉันไม่อยากเชื่อเลย อาจารย์เมือง
16:17จะทำแบบนี้
16:19ฉันว่าเขาถูกตำแหน่งกฎด
16:21ันจนเป็นบ้าไปแล้ว
16:22ตำแหน่งเหรอคะ
16:24เขากำลังยื่นเรื่องขอเลื่อนขั้น
16:26คุณสมบัติอื่นใช้ได้ ขาดแ
16:29ค่ตัวชีวะที่แน่นอน
16:30นั่นคือวิทยานิพลหลัก ยั
16:32งขาดอีกแค่หนึ่งบท
16:34ถ้าเพิ่มบทของฉันก็ครบแล้
16:36ว
16:37นั่นจะเป็นแบบนั้นแหละ
16:40มันมีเรื่องผลประโยชน์มาเกี่
16:42ยวข้องอะนะ
16:43ต้องเข้าใจ สัตว์ราจารย์ก
16:45ับรองสวัสดีการและเงินเดิน
16:46ต่างกันเยอะเลย
16:51อาจารย์กวนคะ ฉันคุณทำยัง
16:53ไงดีอะ
16:59รองเรียน
17:06กระท่อครับ
17:14บทความถูกกอปปี้เหรอ
17:18รองเรียนเลย ผมเป็นพยายาญให้ โคร
17:21งเรื่องลายมือคุณเหรอ
17:24ฉันบับสำเนาว
17:28คุณต้องแกะทีละตัว จะต้อง
17:31เฉยหลักฐานเนี่ย
17:33ใช่ ต้องแกะทีละตัว ฉันไม่
17:36เชื่อหรอก
17:37คุณที่อ่านเชล็กโฮมสบ่อยๆ
17:38อย่างเราเนี่ย
17:39จะหาหลักฐานอะไรไม่ได้เลย
18:04คุณผู้ชาย ดูเพชรหรับครับ อ
18:07๋อดูสิเฉยนะครับ เรามีแต่ของท
18:09ี่ดีเท่านั้นเลยครับ
18:16ชิ้นนี้ไม่เร็วเลยนะ มา ขอจะดูหน่
18:19อยครับ
18:28นี่ครับ คุณตาถึงมาก ชิ้นนี้
18:32ของดีจริงๆ
18:36นี่ ดีหรือไมไม่รู้ แต่รูปร่
18:39างใช้ได้
18:42น่าเสียดาย เจ้าของเก่าสุขภ
18:44าพไม่ดีใช่ไหม
18:46ดูแพทสิ สีออกคำคำนะ
18:51ว่ามะ เท่าไหร่ ดูถ้าคุณจะ
18:54เชี่ยวชานพิเศษไปเลย สองแสนครับ
18:57น้องชาย ไม่อยากขายของเหรอ เป็นน
19:00ี้เศรษฐกิจแย่ ค้าขายแบบน
19:02ี้ไม่ได้นะ
19:04เอาราคาจริงๆ หางงั้นแสนห้
19:08าแล้วกัน
19:11กิจการคุณทบเศรวขนาดนี้
19:15เอาแบบนี้แล้วกันนะ ได้มากที่ส
19:18ุดก็หกมือน ขายได้ก็ขาย ขายไม
19:20่ได้ก็ไม่เป็นไร
19:22คือว่า อ่ะ ได้ หกมือน ให้คุ
19:25ณหกมือน
19:32สักครู่นะครับ
19:42คุณครับ นี่บัด เดี๋ยวผมหอให
19:45้นะครับ อ๋อ ไม่ต้องหรอก
19:47ยังมีอีกคำ สมัยเนี่ย ถ้
19:50าเอาของที่พกติดตัวมาขาย สั
19:52นดังว่าจะต้องเดิดร้อน
19:53ถ้าช่วยได้ก็ใช้ใจช่วย เท่าก
19:56ับเป็นการสะสมความดี เข้าใ
19:57จไหม
20:07ขอบคุณครับ ขอบคุณ ไม่เป็น
20:09ไรครับ
20:29อ๋อ เสี๋ยวฉัน อ๋อ จะพาคนมาด
20:34ูบ้านเหรอ
20:35ไม่มีปัญหา ผมอยู่ ๆ มาเลย ได้ บ๊าย
20:39บาย
20:53อันเซลิล นี่สัมพาสตรงอี
20:55กกับเจียงเฉิงๆที่ตีพิมณ
20:56์และข้อมูลรายได้ข้อสนา
21:01ข้อมูลผมรู้แล้ว
21:03คุณทำได้ไม่เร็วเลย
21:05คุณเคยสัญญาว่า
21:06ถ้าหากบทความของฉันดึงดู
21:08ดผู้อ่านได้
21:09และสามารถดึงโครสนาเข้านิต
21:11ยศารณ์ได้
21:13คุณจะเลื่อนตำแหน่งให้
21:14คุณได้เลื่อนแล้ว
21:16ผมแต่งตั้งคุณเป็น
21:17พร. bye Sue online
21:19แล้วทำไมไม่ใช่ Σันธนาการców
21:22ผมก็เคยคิดถึงคุณนะ
21:24แต่เพื่อนร่วมงานไม่เข้าวิจาร
21:25ย์เรื่องคุณไม่น้อยเลย
21:26มีบางคนไม่เห็นด้วย
21:28บอกว่าถ้าคุณเป็นผออออพ
21:29วกเขาก็จะลาออก
21:31อีกอย่าง
21:32คุณไม่ถูกกับแมคกี้
21:33ใครๆก็รู้
21:35ผมคิดว่า
21:36ถ้าพวกคุณอยู่ด้วยกัน
21:38ไม่น่าจะเป็นทีมเวิร์กได้
21:40นั่นเพราะมีบางคนกำลังทำงาน
21:42ทำหน้าที่อยู่
21:44แต่มีบางคน
21:45เอาแต่จดจ่ออยู่แต่เรื่องดินธ
21:47าว่าร้ายแล้วประจบสอบพอคนอ
21:48ื่น
21:49อันดริว ฉันคิดว่าข้อม
21:51ูลน่าจะทีถึงปัญหาได้มาก
21:53กว่าเรื่องความสัมพันธ์
21:54คุณว่าไหมล่ะ
21:55ผมไม่คิดแบบนั้นนะ
22:04ตำแหน่งนี้ ต้องการความเป็นผ
22:07ู้นำ
22:08ความสัมคีในหมู่ขณะสูง
22:10งานหลักไม่ใช่ แค่ทำหน้าที่เฉ
22:13พาะ
22:14แต่คือประสารงาน ร่วมมือกับ
22:16ทุกผลแหนผมรู้สึกว่านี่ไม่ใช
22:19่จุดแข็งของคุณ
22:21เอมเมอร์เพื่องจะเข้ามา คุณให้เธ
22:23อดรวจงานฉันนี่เป็นการให้คนน
22:25อกชี้นำคนใน
22:26แบบนี้ไม่ใช่มืออาชีพเลย
22:31ฉันขอถามหน่อย Amber เก่งกว่าฉั
22:34นตรงไหนอย่างเก้นเหรอ
22:38ลĩลิ เอมเมอร์เพื่องงานแล้ว
22:42สามารถแกล่งทำเป็นชอบคนที่
22:43ตัวเองไม่ชอบ
22:45อีกทั้งยัง รองดองได้
22:48จุดนี้น่ะ คุณทำไม่ได้
23:13นี่
23:15สัญญาจ้างงานนี่
23:18มาถึงแล้ว สรุบชัดเจนแล้ว
23:20เรื่องล้าออก ต้องดีบจัดการ
23:24นี่ วันนี้นายน่าพราลุกค้า
23:26มาดูห้องนะ
23:27มีสองคนพระดูเสร็จ อยากจะซื้อ
23:29เลย
23:29มีคนหนึ่งบอกว่าจะจ่ายเงินส
23:31ดด้วยนะ
23:33ทั้งหมดเลยเหรอ
23:35เขาทำธุรกิจ ก็เลยมีเงินสำร
23:37อง
23:37เขาถูกใจที่แปลงนี้
23:39อยากจะซื้อบ้านหลายหลายหลัง
23:40แล้วปล่อยเช่า ผมอยากขายให้เขาพ
23:43รุ่งนี้นัดเขาไว้
23:45ที่สัญจ้นบอกไหมให้เริ่มงาน
23:48เมื่อไร
23:49เริ่มมาที่หนึ่งเดือนนะ มา
23:51งั้นอีกไม่กี่วัน บ้านนี้ต่
24:01อให้มีคนซื้อ เรื่องโอนก็ต้อง
24:03ใช้เวลา
24:05ถ้าจ่ายเงินสดในหน้าบอกว่
24:06า เขาช่วยวิ่งเต้น ไม่นานก็เส
24:08ร็จนะ
24:15นี่ นี่ ดีใจหน่อยสิ
24:20เสียเฟิง ฉันชอบงานของฉันมา
24:23กนะ
24:26ก็แค่งานผู้ช่วย ไม่ใช่งานสำ
24:28คัญ
24:30คุณ เป็นเพราะคุณอยู่ข้างๆท
24:32่ำประทาน คนอื่นอื่นก็เลยมาประจ
24:34บนะ
24:35อย่าคิดว่า ด้านให้เกียร์ล
24:36่ะ
24:37ในสายตาคนอื่น คุณก็เป็นแค
24:39่พี่เลี้ยงเด็กที่ผลานงบบริ
24:41ษัท
24:41ถ้าประทานเป็นผู้ชาย ยิงไม่น
24:44่าไว้ใจใหญ่
24:45ใช้เรื่องงานมาเอาเปรียบ มีอยู่ท
24:47ุกที่
24:48ไม่อยากให้ถุ่มเทมากเกินไป ไปสิ
24:51นเจินกับผม ไปบนาธิการแบบส
24:53ุจริษที่นั่น แบบนี้ถึกจะถ
24:55ูก
24:55คุณพูดเรื่องอะไรนะ งานของฉันตอน
24:58นี้มันไม่สุจริษตรงไหน
25:01คุณ ไร้เด็งสาเกินไป ไม่มีประ
25:03สบการณ์ติดต่อกับคนอื่น ที่
25:05ที่คุณอยู่รวมกันจะบอกให้มั
25:07นเละเทมาก
25:09ซีลเฟิง ฉันยังไม่ได้บอกเรื่
25:11องนึง
25:12บริษัทตัดสินใจบรัจจุ
25:14ชันแล้ว
25:15ตำแหน่งของฉันอยู่ในระดับก
25:17ลาง
25:18เทียบถ foresee ออheid แผนแหกแล้วนะ
25:19ะคุณไปทำงานไม่เท่าไร
25:25ได้บรัจจุแล้ว
25:26ฉันเก่งไง
25:28น้องสำปรทานของคุณดูน้องช
25:31ื่นชมคุณมากเลยเนะเนี่ย
25:33เพราะงานซีลเฟิงที่จุน
25:36ยังไงก็ห้ามลังเล แต่สินใ
25:38จแล้วก็ให้จบไป
25:39อยู่ในเมืองคุณสามารถก้าวน
25:41่าได้
25:42พี่ไม่ได้รับกลางแล้ว มันคว
25:44ามว่าคุณเป็นคนมีความสามาร
25:45ถ
25:46จริงสิ เราก็เอาตำแหน่งพออ
25:49อร์เขียนลงไปในเรซูเมธด้วย
25:51พอถึงเสร็จจ้นก็หาตำแหน
25:53่งเดิน
26:02จดหมายร้องเรียน
26:07เมืองหวinformation
26:08กำลังขอเรื่อนข้าดไม่ใช่เหร
26:09อ
26:10ถ้าจดหมายเป็นจริง
26:12ตำแหน่งงานของเขาก็จบกัน
26:14เขาก็ผลงานผู้ช่วย Например
26:16ไม่ได้โหลือ
26:17ประourcesพวกการ
26:17ข้owedข้าวละฉัน อาจารย์กว
26:19น
26:20เรื่องนี้คุณพอจะรู้ไม่
26:22ฉันพอจะรู้ค่ะ
26:23จัดฉันเชื่อมัน เหือใส่ likingเป
26:25็นคนที่สี่สาด
26:26ว้าว! ไม่ว่าจะจริงหรือไม่
26:28จริง
26:29เกิดเรื่องในช่วงนี้จะเป็นการ
26:31กลัวหรือเปล่า
26:32อาจารย์เมิร์ขึ้นตัว ผมไม่
26:34เชื่อว่าเขาจะทำแบบนี้
26:36เด็กสมัย วางผลประโยชน์มาก
26:39กว่าสมัยเรา
26:40ฉันหงก็เพิ่งเริ่มทำงาน เริ
26:42่มต้นมาจากศูนย์
26:44หนึ่งคนอื่นลม เธอไม่เสียหาย
26:46ฉันหงไม่ใช่คนแบบนั้น เลิกด
26:48ินถาได้ละ
26:50ปรักปรัม อันนี้มันปรักป
26:52รัมกันเห็นเผ็น
26:54คุณดูไวรนสมัยนี้สิ เพื่อ
26:56จะได้มีชื่อเสียงมีอะไรที่ทำให้
26:58ได้บ้างล่ะไม่มีคุณฐ 작 transcend
27:00่าวล่ะ ขอถามหน่อย คุณเคยเห็
27:03นโครงร่างวิทยาณนι่단ปนข
27:04องเธอหรือเปล่า
27:06นี่เป็นหัวขอที่ผมคิด
27:08ตอนที่แรกเปลขียงความคิด ผม
27:09ให้คนผ Warning lady
27:11en fühlt Ysang
27:11แล้วเธอก็จนมันไปทุกอย่าง
27:13คิดจะเอามันมาเสนอเป็นของตัว
27:14เอง
27:16เพราะผมไปห้าม
27:17เธอก็ไม่พอใจ
27:19พื้นที่ yieval�리本เนียนะ
27:20ผมคิดโครงร่ามาตั้งแต่ปีที่
27:22แล้วแล้ว
27:23อาจารย์เมื่อง
27:24ในเมื่อมีคนร้องเรียน
27:26แผ่มอย่าง ใช้ชื่อจริงร้องเร
27:28ียน
27:29ทางหรอการหรอกคณะ
27:31ก็ต้องตรวจสอบ
27:32ทุกคนจะถูกเรียกไปสอบสวน
27:34เตร็มตัวให้พร้อมเศอ
27:36ตอนนี้ฉัน...
27:38มีหลักษานนี่ชิ้นเดียวค่
27:39ะ
27:40แต่อาจารย์จี้เป็นพยาญได้
27:42วันนั้นฉันกับอาจารย์เม้ง
27:43หย
27:43ปรึกษาเรื่องครงร้าง
27:46หลังจากถูกเขาตมหนี่
27:47ฉันก brutality ш Careful
27:48ฉันก็โยนครงร้าง ทิ้งลงท
27:49างขยะ
27:50หลักษาญชิ้นนี้
27:59คหัวน้าผาง bastoni deliberately
28:01ชุมห้าไป durantพวกนั้นนหัสตรอ
28:04ม
28:05ไอปฝ layouts court
28:09ต้องธีแฟนก็πουต้องเก็บ inches
28:12หัวหน้าผางค่ะชัน Tomatoes
28:18ดูกูแลซีนี้มันสืบยาก แต่ท
28:19ี่ฉันทำแบบเนี้ย ไม่ใช่แค่เพ
28:21ื่อตัวเองนะคะ
28:23ฉันทำเพื่อน ความยุดฤี่ทำของ scene ข
28:25้าง Ing ชาตนข้างYoung군 และจะได้ไม่ต
28:27้องมีคนถูกเค้าหลอกอีก
28:28การปลอมแปลงเป็นเรื่องใหญ่ท
28:30ี่ส่งผลกระทบ ต่อชื่อเสียง
28:32ถ้าหากเป็นเรื่องจริง ท Accading Three was
28:34about for Machск
28:34อบ未วfingdad. wealthy because of house, scientists and scientists
28:43เพิ่งจะให้หลักฐานมาชิ้นเดี
28:45ยว แถมไม่ระบุกเวลาชัดเจน
28:48และไม่มีอะไรที่บอกได้ว่าเกี่ยว
28:50ข้องยังไงกับอาจารย์เมือง
28:51นะ
28:52เมื่องานของเขาก็ได้ถูกเพลยแพ
28:54ร่อไปแล้ว
28:55ผมคิดว่า ใครๆก็สามารถเอาว
28:57ิทยาณิพลของเขามาเกียเป็นโ
28:59ครงร่างได้
29:01คุณทำงานวิจัย คงรู้ว่าหล
29:04ักฐานชิ้นเดียวบ่งชี้ไม่ได
29:05้
29:06เมื่อคุณขินจดหมายร้องเรียน
29:08ส่งไปทางขณะแล้ว
29:10พวกอาจารย์ในขณะกรรมการก
29:12็จะประชุมกันไปแล้ว
29:14มีมะติตรวจสอบ
29:16หากเรื่องที่ร้องเรียนเป็นจริ
29:17ง
29:18เราต้องจัดการตามกฎแน่
29:20หากเรื่องที่ร้องเรียน
29:22มีวัตถุประสงค์สวนตัวอย
29:23่างอื่น
29:25ผมเกรงว่าคุณคงจะต้องแบกร
29:27ับผลที่เกิดขึ้น
29:30หัวหน้าผางค่ะ
29:31ฉันไม่กลัวแล้วค่ะ เพราะฉ
29:33ันพูดเรื่องจริง
29:35ดี
29:39วันอาทิทย์ท่าบทำงาน
29:41อ่ะ ทานหน่อย
29:47พ่อคุณจะกลับพรุ่งนี้ ไปเย
29:49ี่ยงข้าหน่อยเนอะ
29:50ผมรู้จักร้านนึงเปิดใหม่
29:53ได้ จะโทษถามดู
29:55อืม เชิญคุณป้าขุดด้วย
29:57อ๋อ จริงสิ
30:06อ้า นี่ของขวานขอบคุณ ที่เธอ
30:10ช่วยเราน่ะ
30:11ของอะไรคะ
30:13ของเมริงประดับลิมิเต็ต
30:15คนกันเองไม่ต้องหรอก
30:18คุณไม่รู้ คนกันเองยิ่งละเลย
30:20ไม่ได้
30:22ตรงอี่ อืม
30:25ช่วงที่ฉันไปทำงาน
30:27ไปไหนกับพวกหญิงอื่นใช่มะ
30:30ปองอีก
30:33ฉันฝาก
30:34พักถ่ายลี่ ๆ ด้วย
30:36อืม ด้วยสิ
30:40ผู้หญิงอื่นเหรอ
30:42จะเป็นไปได้ไง
30:44ได้ยินมา
30:45เห็นคุณกับผู้หญิงคนอื่น
30:48ถ้าฉันคิดจะสืบ
30:50ต้องสืบได้อยู่แล้ว
30:52แต่อยากให้คุณสรภาพเอง
30:55ฉันรู้
30:57ก่อนหน้าฉัน
30:58คนเคยมีแฟน
30:59ฉันเองเคยมี
31:01แต่นั่นเป็นอดีตไปหมดแล้ว
31:03ฉันไม่คิดมาก
31:05แต่ฉันอยากให้คนสمرที
31:07คนพวกนั้นและเรื่องเหล่านั้น
31:09มันเป็นอดีตแล้ว
31:10จริง ๆ
31:11interactive
31:12อืม
31:16รับรองได้วิธีนี้ได้ไหม
31:17คุณ คุณทำอะไรอ่ะ
31:19ฉันหยิดดิช่วยให้
31:20ฉันก็แค่ถามดู
31:22อยากให้ฉันตายหรือไง
31:23มา จับเอาไว้นะ
31:25ถ้าถามแบบนั้นอีก
31:28ผมจะตอบแบบนี้
31:42ฉันจะเย็ม จะค共ปรรมTC 1963
31:49รับ取น้อง แทยินได้ Short Frances
31:51hores่ม ฉันกันจะันอบนี้เร вос façonร
31:58ู้
31:58ฉันไปกล้อยอม จะ Dat mauvais
32:06เป็นอะไร president
32:08ether 이หรือаровâu hood
32:11ก็偏偏一次次追问 记忆跃加深
32:18这是一场人情 内心的旅程
32:26看着你的眼神 不得不承认
32:33有些人 值得你奋不顾身
32:39还是我拥有的 最好身份
32:44无需旁人过问
32:47他会给我 最安全的后盾
32:53幸福孤独都将 变成两人分
32:58不必独自沉沦
33:02因为爱有 太多的可能
33:08是否是 对的人 让时间来演成
33:16哪怕没有结果 至少我们 还有过程
33:26幸福孤独都将 变成两人分
33:31不必独自沉沦
33:35因为爱有 太多的可能
33:39因为爱有 太多的可能
33:41幸福孤独都将 变成两人分
33:46不必独自沉沦
33:48不必独自沉沦
33:50因为爱有 太多的可能
34:03因为爱有 太多的可能
34:12不可能