- 6 minutes ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชนได้ทุกวัย
00:30มีปีนสามช่วยฟงสุด เจอบเธอ
00:36upsideNew
00:36อย่าให้ใช่บしたกาว band
00:41ไม่kieทแม anf 39
00:43ทำไมไม่เป็นตายพร้อบกับลูก
00:44ชายฉันล่ะ
00:45คืนลูกชายฉันมาน้ะ i
00:48คืนลูกชายฉันมาน้า
00:49แกต้องต้องโ False
00:50แม่แกต้องโด heroic
00:52กัน dar LMS
00:52วิสติหน่อยสิ ปิน ๆ ไปซะที่ไ
00:55หน
00:56ปิน ๆ กับผู้ชายสาม ปริสุดใ
00:57จกัน อย่ามาปากป้ามมองสาของฉ
00:59ัน
00:59อยู่น้องได้แล้ว น้องยังไง พี่
01:01ใหญ่ก็ไม่ฟืนหรอก
01:02ไม่เจ้าทินใส่ร้ายของชายสาม
01:04สวัยงั้น รู้แล้วว่าจูยาว
01:05เป็นคนไม่ดีจะโทษใครแล้วทีน
01:07ี้
01:07กันสิเลือกุุ่นวายได้แล้ว เอ
01:09าสบจูยาวไปฟังลงดินสัก
01:11ฐีเธอ
01:12เธอมมืดอยู่แล้ว สงเขาก่อนดีก
01:15ว่า
01:16อยากไปก็ไปเองสิ สิไม่ไปไหนหรอก
01:19ลูกชายฉันมี Zombtinn ที่ทวงใคร
01:22เป็นทำให้กับเขา
01:24เค้างี้ ต้งกลับไปกับวินmie ป
01:25ร่อย elsewhere
01:26ความ Здะ Friday
01:26ใข้เญียอกไม่เวลา ไม่มีเหตุผ
01:28ลเลย
01:29แกเป็นคุณยิงเขาตายนี่เอง
01:32เอาให้เรามีเหตุผลแค่ไหน
01:34จากนั้นกว่าชีวิตคน
01:35ว่าติจั danced
01:38บ้าติสดีความพลา champ
01:41พorkิต ayudaก見ปลิฉัน
01:43เธอทำไมแม่มาบอกตั้งแต่แร่
01:46ไปพวกพันกับปิ้ง ปิ้ง และก
01:47วนจูย่าวใดตัวเอง
01:49แกบอกว่า ยิงโจนป่าตายเพื่
01:51อผลุ่งคุณธรรม
01:52แต่รับรองจะมีภายในวันน่า แล
01:54ะจะข่าวลืออีก
01:55แกกับปิ้ง ปิ้ง ทุกนิ้น
01:57ท้าไม่พออีกเหรอ
02:01แม่ท่าน ทำยังไงดีละ
02:03เจียยางจะติดภูกไหม ต้องชดใช
02:05้ชีวิตไหม
02:06เดี๋ยวให้รู้เป็นอะไรนะคะ
02:08แม่ไม่ต้องห่วงครับ พวกเขาไม
02:10่จับผมหรอก
02:11ใช่แม่ อย่าห่วงเลย
02:14อยังอย่างปกปกตัวเองถึงค่
02:15าคน
02:16มีเหตุผลที่ถูกต้อง
02:17อีกอย่าง พบใช้สาย ช่วยเขาเต็ม
02:19ที่ ไม่ต้องห่วงครับ
02:20ทางการ מא� razenang และคนไหนมูกบ้านก
02:24ละ
02:25ยังไงก็ต้องมาหาว่า ตักก
02:26ูนพันธรรมไห้ท้าย
02:28สุดท้ายความผิดทั้งหมнийทั้ง
02:29มาสือนะ
02:33άλλ port
02:33หัวห tie ฆัยบัน เหм shortcut Mk
02:35มันกว่าคนเลี้ยงหมายครั้งก่อน
02:37olisht bande siaв Leh
02:38เธออย่างโง่เกิญไปแล้ว วนเกี่ย
02:40งเกิญไปด้วย
02:41ตอนนี้ปลิง ๆ หลุดพ้นด์สบ
02:42ายไปเลย
02:43แต่เธอยังไงก็หนีไม่พ้นคว
02:44ามผิด
02:45งี้ปลิง ๆ นี่ร้ายกาษทิ่ง ๆ
02:47น่าไว้ หลังหลอก
02:48แตกแม้บบน ใต้ที่เกี่ยวเอิย
03:00ังอยู่
03:03แม่ ปริง ๆ ไม่ผิดสะหน่อย
03:06เฮ้ย
03:07แล้วก็ อาสภัย อาซอ
03:10วันวันเก่งแต่ตีไข่ใส่โ
03:12จก
03:13อย่าทับถมได้ไหม
03:14อะไรตีไข่ใส่โจกยะ ท่านแค่
03:16พูดความจริง
03:17พอแล้วอย่าเทียงกันเลยนะ
03:18เทียงกันไปมันจะมีประโยชน
03:19์เหรอ
03:20ผมเขายังเออโอ้ยวายอยู่ข้างนอก
03:22จะทำยังไงล่ะ
03:23ลอดูไปก่อน
03:25ๆ หาอย่างไม่ไปคอยว่ากัน
03:28นะท่าน
03:30นะท่าน
03:32พวกเขาไปแล้ว
03:33ถ้ามาวงต�น์สตอกไปด้วย
03:36ไม่ง่ายไปเหรอ
03:38เดี๋ยวก็คงจะมาอีกแล้ว
03:40หลอยเขาหายโก獃ก่อน
03:42ทรงค้นไปปลอบใจหน่อย
03:43เป็นคนอย่าโหดเกินไป
03:45คุณやってพูดแย่อย่าไปใจอ่อนนะ
03:47วันนี้พูดเขามมาหาเรื่องสอบกู
03:49ลพันภัย
03:49จนไปเรื่อง اللهใหญ่โตแบบนี่
03:51เห็นทับเลยว่าอยากได้เงิน
03:53งานเนี่ยเดี๋ยวชัดจัดการเ
03:55อง
04:08ไป ไป
04:09อะไร อะไร พวกไทย อย่านะ
04:11พวกไทยก็ทำอะไร
04:12ใช่ไหม พออีกนี้เนี่ย
04:15แม่ ช่วยดู
04:16แม่ พวกไทย แม่ แม่ แม่
04:20แม่ ช่วยดู
04:24แม่ ช่วยดู
04:27หยุดละ
04:29ทำร้ายคนทำไม
04:32ไปได้แล้ว
04:33ก็ได้คนไปแจ้งความแล้วนะ
04:36ช่วยดู
04:37ช่วยดู
04:40ช่วยดู
04:41ชิ้น เหรือดหลายแล้ว
04:46อังนี้ผมจะพาไปหาหมอนะ
04:49กุนนี่เอง คุณไม่คล้ 딱นมาทำร้
04:51ายฉันเหแม่омิด ทุกคน
04:54พวกацเข tard ลักคุณพันร้ายกัจ
04:57นะ
04:58พูดมันดีดีหน spreadsheet ระวังประหมอ
05:00จะตายพระปาๆ
05:01ถ้าเราไม่ย LET อbird อันทภาษณ์ไป
05:04ปะนี้จะเป็นอย่างไรก็ไม่รู้ ทำมา
05:06เจราคุณกันอย่างนี้ล่ะ
05:08คุณจ้างคนมาทำร้ายเรา ی่นวกล้าย
05:10พูดแบบนี้อีกเหล่า
05:12สวันมีตา รักกูลพันธ์ทำ
05:14แต่เรื่องช่วงฟ้าผ่าตายหงเ
05:16นี่ย
05:16พูดอะไรอยากเจ็บตัวนะ
05:18อย่ารู้
05:20พี่ชายเขาเพิ่งตาย น่าท้องสาร
05:23มาก อย่าไปคู่เลย
05:26แต่ว่าไม่มีเรื่องอยากจะบอกให้ร
05:29ู้ไว้ หยุดหาเรื่องได้แล้ว
05:34โดยเฉพาะรีเจียรอายุยังน
05:37้อย วันหลังออกจากบ้านก็ระว
05:40ังตัวให้ดีนะ
05:41แกจะทำอะไร
05:43ปลารัก ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้าน
05:46รู้แล้วว่าลูกเจ้เป็นโจนป
05:48่า
05:49ถ้าพวกเขาจะเอาเรื่อง เจ้สองแม่
05:51ลูกจะทำยังไง
05:52แต่ว่าตะกูลพันธ์เป็นคนใ
05:55จกว้าง
05:56ไม่ไล่พวกเธอเอาจากหมู่บ้านหร
05:57อ
05:58ขอแค่ไม่ก่อเรื่องอีก ก็ยั
06:00งอยู่ที่นี่ต่อได้
06:01คุณชายกวลเหลียงใจกว้างจ
06:03ริงๆ
06:04ถ้าฉันเป็นพวกเจ้ แม่ลูก ก
06:06็คุกเขาขกหัวล้า
06:08ไม่อย่างนั้น
06:10จ Hawai ย่าวจะลูกออกมาจากโลงสบ
06:13others
06:13อายตาไม่รับ
06:14ไม่เอา ไม่เอา ..ไม่เอา
06:17ฉันขอร้อง of me
06:18ящึงขอร้อง
06:19อย่าทำอะไรกับเลย
06:20ไม่อย่าทำทั้งนี้นะ
06:22อย่าทำเมื่อ cuff หรืมฉัน
06:23อย่าทำอะไรของฉัน
06:25อย่าทำอะไรเขาเลย
06:30Book
06:30คือพระเจ้ 책ิฟไปหาหมอ
06:34นี่ 50 เหรียน ตรกูลพันธ์ให้
06:36เธอ
06:37แล้วก็ อย่าหาว่าตรกูลพัน
06:39ธ์ผิดตอดเธอ
06:41เฮ้ย เฮ้งๆ รวยๆ ตายแล้วก็ไม่เกิ
06:44ดไป
06:45อย่าทำรายเรื่องทายฉัน อย่าทำราย
06:48เรื่องทายฉัน
06:50แม่
06:56พ่อครับ
06:58เจ้ยหยัง
06:59อรอง จะพอไปซ้อมเจ้ยชิล
07:02เขาใจผมผิดขนาดนั้น ยังทำแ
07:04บบนี้ เราต้องมาใส่ไฟละ
07:06พูดอะไรนะ
07:07ผมพูดอะไรละ
07:08มีคนเห็นกววเหลียง ร่างแกแ
07:10ม่ลูกเจ้ชิล มันดีเซยมไปได
07:11้ละ
07:12เจ้ยหยัง อย่าลืมว่าเขาคื
07:14ออรอง
07:16ไม่มีมารยาตเลย
07:17พ่อครับ ให้ผมถามก่อน
07:21น่าพูดอะไรกับเจ้ชิล
07:23แก่พูดอะไร
07:25หูปากดูนี่
07:27ออกไปก่อน
07:29ถ้าจะสั่งสอนมันเอง
07:30เอ่อ พี่ยาย
07:32จะอย่างเขายังเด็ก คอยคอยสอนนะ อย่
07:35าโมโห
07:36ป่ะ เราออกไปกันก่อน
07:38หัวเหลียง ป่ะ ออกไปก่อน
07:40ครับ
07:49เออ อากโมโห
07:52แบบนี้งาจะสำเร็จได้อย่างไง
07:54ถ้าจะยกยงไทยลงให้แก ได้อย
07:56่างไง
07:57พ่อครับ
07:58คนที่ทำเกินเหตุกัน สองคนนี้เหร
08:00อ
08:01อารองทำเกินไปก็จริง
08:02แต่ที่เขาทำไป
08:04เค้าพือชื่อเสียงตกูลพัน
08:06แล้วแกล่ะ
08:07แกทำอะไรให้บ้านหลังนี้บ้าง
08:09vit.A.R. ก็อ้างตลากูรพัน ทำได้ท
08:12ุกอย่างเลยหรอ ข้าหวนวางเพลิ
08:13งก็ได้หรอ
08:14ทั้งหมดแก้เป็นคนก่อเรื่อง แก
08:17ข้าลุกชายเจ้ะฉิน พวกเขากำล
08:19ังช่วยกันล้างกลให้แกอยู่
08:21- พ่อ! ... ไม่น่ามาดูอิก แห่ห
08:23วงแต่คนนอก หวงแต่ห่างปิงๆ
08:26ให้หวงบ้านหลังนี้ไหม ให้หว
08:28งแม่แกไหม
08:30แกก่อเรื่อง แม่หวงแค่ไหน พ
08:33่อหวงแค่ไหน
08:37ขอโทษครับพ่อ รู้ว่าจัดก
08:39ารไม่ดีเท่าไร
08:41ตะกูลพันธ์ต้องพึ่งแกล
08:43จำเอาไว้ ผู้หญิงขึ้นนางกาก
08:45ี
08:46กำทรัพย์ชอบตะกูลพันธ
08:47์และยงไทยหลง อะไรสำคัญสุด
08:50กว่า
08:52พ่อ แต่เราก็ไม่ควรเห็นธุรก
08:54ิจสำคัญเกินไป ไม่สนใจอย่าง
08:56อื่นเลย
08:57อย่างเช่นเรื่องนี้ ผมคิดว่าเราต
09:00้องคืนความอริnelsสุดให้ปริ
09:01งๆ
09:03ผมมีวิธีจัดการ แต่พ่อแล้ว
09:05ช่วยใจผม
09:06ฉันเชื่อแก เข แต่ยังไงสะ ต้
09:10องไหร่ถังพิกภิงออกจากโร
09:11งงาน
09:12ไม่ออกรับรองเป็นเรื่องอีก
09:14ถั่นไหร่ออกเรื่องเยอะ ก็ๆ แน่
09:16บาทนี้เรеюсьจะช่วยเขาอีก
09:18พ่อไม่ได้ช่วยเขา พอเราราบพู
09:20ดถึงหลักการ
09:21ตลอดมาพ่อสอนเรายังไง สอนให้
09:24คนไปเท่าแก่เข้าใจคำว่า ยุ
09:26ติธรรม
09:29คนงานยิงทั้งหมดในโรงงาน พู
09:31ดถึงฝีมือปิงๆ อันดับต
09:33้นๆเลย
09:35ข้าฐีในการทำงาน รับรองร้าย
09:38ที่ติ
09:39ให้ผมไล่เข้าออกเพื่อรักษาช
09:41ื่อเสียงตระกูลพัน มันยุต
09:43ิธรรมแล้วเหรอ
09:44แล้วก็จะไล่ออกด้วยเหตุเป็นอะไร
09:47จะให้บอกว่าถ้าเกิดมาอาพรั
09:49บฉันไม่ให้อยู่ด้วย
09:52พอ ถ้าอยากให้ผมดูแล อยากให้ผมมี
09:55อำนาจ ผมบอกเลย
09:58ผมไม่ไล่เข้าออกเด็ดคอร์ด เพ
10:00ราะผมรู้ว่า ฝาดินยุติธร
10:02รม อะไรผิดอะไรถูกผมไม่สนแล้ว
10:06เพราะคนอย่างผมถ้าเป็นผู้ดูแล
10:07แล้วก็ ต้องมีความยุติธรรม
10:13พ่อ พังจัดการได้ ไว้ใจผมเธ
10:17อ
10:20ตระกูลพันธ์
10:21แกเนี่ยนะ แค่บอกว่าให้หาค
10:24ุณไปคู่เจ้าชิ้นนิดหน่อย
10:26ไม่เห็นต้องทำรายถึงขนาดนั้
10:27น
10:29ผมสั่งแล้วว่าอย่าลงไม้ลงม
10:30ือหนักเกินไป
10:31แต่เจ้าชิ้นยืนเศษหกล้ม ช
10:33นลงสบเอง
10:34ดีนะที่แค่หนังทลก สองวันก
10:37็หายแล้ว
10:37โอ้ối มันจริงเหรอ
10:39คนนี้คนข้างนอกค้อนหรือกันว่
10:41า
10:41คุณชายสาม ช่างคนสอมผกเขาแล้
10:44ว
10:44โอ้ ดีเลย ทางที่ดีบอกลุกว่า
10:46เจ้อย่างเล่นชูก얌แม่มา else
10:48รู้ว่าเจ้ชิ้นหลุดปากบอก ก
10:50็เลยfin't that.
10:52ผู้ชี wine inverกับปล่อยหลายตามน้
10:55ำ
10:55ใจอย่างลมม่ายเป็นท่าเลย
10:58ทุ่มเงินอีกซะก้อนนึง
10:59นึง เอาให้เรื่องใหญ่ไปเลย
11:02เข้าใจคิดบัญชีเนี่ยนะ ซื
11:06้อมาใหม่เหรอ โอ้โห โห ยกเน
11:09ื้อดีสะโดย คงจะแพงมากสิ
11:12นะ
11:12อ๋อ ถ้านะเคยชอบก็เอาไปได้เลย
11:16ครับ
11:16เฮ้ย ฉลาดนะ หาเงินเก่ง วันนี้
11:20เบิบเงินไปสองร้อยเหลียน เขาก็
11:22เป๋าไปกี่เหลียนล่ะ
11:24ผมเปล่า
11:25เท่าไหร่
11:28หนังร้อยห้าสิบ
11:30มันจะโธดไปไหม
11:31นี้เหมันเงินคนตายเลย
11:34พร่อผม
11:35อย่ะนึกว่าฉันไม่รู้
11:37เงินถึงหมื่อแกเมื่อไหร่
11:38รับบรองต้องหายหมด
11:40ที่ผ่านมาหักโน้ดหักนี่ และ
11:42เยอะเลยสิทธา
11:43apps
11:44ต่ามา
11:44� inspired
11:45อย่ะ
11:45อีกอัน์がรลงหักน้อยฉัน
11:47mid долларов
11:48แต่สิ่งที่ฉันทำ
11:50พระเพื่อกกษเจยย้างให้จมดิน
11:53ปีหญ้ายเรื่อไม่วายใจ
11:54ที่จะยกยงไทยลงหิดเจียอย่
11:56างแล้ว
11:56ก็จะทำให้แผนเสียแล้วยังไงก
11:58ัน
12:00นักเคย...ผมงี้เง่าเองครับ
12:02ผมแย่มาก ผมผิดไปแล้ว
12:04แย่ไม่ต้องมาสำนึกผิดตอนน
12:05ี้เลย
12:07อย่านึกว่ามีหน้าช่วยแล้วฉั
12:08นจะไม่กล้าแตะต้องแกนะ
12:10ฉันไลก็ออกตอนนี้ก็ยังได้
12:12อย่าถ้านักเคย...ผมผิดไปแล้ว
12:14ให้ผมอยู่ต่อเธอ
12:16อย่าฟังฮีดีนะ...
12:18เราวังตัวเอาไว้
12:20ถึงทำงานผิดพลาดอีก
12:25อะไรก็ช่วยแกไม่ได้
12:43ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
12:46ทำให้ก่อนอาจารย์ตาย
12:48ถึงสั่งให้ฉัน
12:50อยากโกรกคนที่ค่าเขา
12:53เพราะเข้าอยากให้ฉันปรง
12:54แต่ผ่านไปหลายปี
12:57ฉันก็ยังปรงไม่ได้
13:01ทำให้อื่นอาจไม่สบายใจ
13:08กรงกรรมกรงเวียน
13:10สุดท้ายกวนจุย่าก็ถูกฉ
13:12ันข้าตาย
13:15แต่ฉันไม่ได้ทำเพื่อแก้แค้นะ
13:19ฉันต้องการช่วยผู้หญิงของเข
13:20า
13:24อดีตที่ผ่านไป
13:26เห็นควรไฟในสนามรก
13:28กระสุนบินผ่าน
13:31กลับถึงบ้านเกิด
13:32ฉันไม่อยากเห็นการเข็นข้ากัน
13:33อีก
13:36แต่สุดท้ายก็หนีไม่พล
13:40ฉันตาชีวิต
13:44ตอนนี้ฉันแก้ผมในใจได้แล้ว
13:48อย่ากกลับทำร้ายเธอ
13:54ข้าผู้ชายที่เธอเฝ้ารอคอย
13:58ทำให้ฝันสลาย
14:03ปิง ปิง ฉันขอโทษ
14:09กำได้ใครก่อ
14:11คนนั้นต้องรับ
14:14จุย่าวเดินทางผิดเอง
14:18ถ้าไม่ได้คนชายสาม
14:21ฉันก็คงไม่เห็นท่าแท้ของ
14:22เขา
14:25ทางปิง ปิง
14:27ถ้ามันง่อมาก
14:29ครั้งนี้ไม่มีปฏิหาแล้ว
14:36ถ้าไม่ใช่
14:38มันก็คือไม่ใช่
15:03ต้องฟ้าสิ
15:05ด้าวเต็นไปหมดเลย
15:07เหมือนฟ้าหลังฝนสดสายจริ
15:09งๆ
15:10นี่มันตอนกลนคืน
15:12จะสดสายได้ยังไง
15:15เล่นมุกด้วยล่ะ
15:18แผนที่หลายเป็นไงบ้อง
15:19ยังเจ็บอยู่ไหม
15:24บางครั้งก็เจ็บ
15:26เจ็บไปเจ็บมาก็หายเจ็บเลย
15:30คุณอย่าลืมสิ
15:32ฉันก็เป็นหมอน่ะ
15:35ไม่ต้องให้ในแพทย์อย่างคุณ
15:36ช่วยทุกครั้งหรอก
15:38จำได้
15:39ลูกสาวหมอพื้นบ้านของหมู่บ
15:41้านจะกวนพันไง
15:42นั่นมันก็แค่สายา
15:44แต่คุณต้องเรียกฉันว่าหมอ
15:45ถัง
15:47จากนี่
15:48ฉันจะอยู่ร้านหมอช่วยงานพ่อ
15:51เป็นหมออย่างจริงจังเลย
15:55ประธัง ไม่กลับโรงงานทอพล
15:57่าแล้ว mauvais
15:59เกิดเรื่องกันมากมายคุณคิดว
16:01่าฉันจะกลับไปได้หรԲ
16:04ถ้าเธอยินดีกลับมาเราก็ยิน
16:06ดีต้อนรับ
16:08คุณชาย3 ฉันรับน้ําใจคุ
16:10ณนะ
16:11แต่ว่าฉันไม่อยากเป็นต้นเหต
16:12ิ
16:13ให้คุณห Nept ใจกับที่บ้าน
16:15ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไง แต่
16:18ฉันถามพ่อแล้ว เธอเกือบเชีย
16:21นจิน ถ้าอยากกลับมาทำงาน เราก็
16:24ต้อนรัก
16:26อีกอย่าง ฝากอยู่ที่คนอื่น ใครอยาก
16:30พูดก็ให้เขาพูดไป
16:32ถ้าเธอไม่กลับมา พวกเขาก็หาว
16:35่า เธอผิดต่อจูย่า ก็เลยไม่
16:38มีหน้ากลับยงไทยหลง
16:40เรื่อจะพูดว่า โรงงานหยงไท
16:42ยหลงใหญ่จะตาย แต่รังแกคนงาน
16:45หญิง แล้วเราเจอหน้าไว้ไหน จะม
16:49ีจุดยืนไหม
16:51แบบนั้นขอแค่เราไม่ผิดต่อ
16:53ใจ ฉันคิดว่าเธอคลับหยง
16:56ไทยหลง
17:06งานมุงคลชัดๆ กลับกลายเป็
17:08นงานสบจะได้ ปิงๆน่าจะได้แต่
17:10งงานและมีความสุด
17:11แต่นั้นเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
17:13หรือไหมอะไรแย่ที่สุด
17:16เจ้าถินไม่ยอมรับว่าเขาไป
17:17ลูกสภัยตระกูลกวน แถมยั
17:19งด่าเขาตลอดเลย เจ้าคิดเจ้า
17:21แค้นปิงๆ
17:23ถ้าว่าคุยกันนัก ทำไมไม่ไปช
17:25่วยปิงๆจัดที่นั่ง พ่อกลับ
17:27มาจะได้ทำงานเลย
17:29เย็นหวนแน้มบอกว่า нашейแผนไม
17:31่ชอบปิงๆไง แล้วช่วยเขาทำไม
17:33ล่ะ
17:34เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เห็นเข
17:36้าแย่ ฉันก็สงซาร
17:39ผู้หญิงทำไมอาภัพหนึ่งนะ กร
17:42ัวไม่มีผู้ชายเอา resserวผู้ชายไม่
17:44ดี สรุป ไม่เป็นอย่างที่หวัง
17:47เลย
17:47Mortis & อย่างหวัน ลังหลังอย่าง
17:50ทำไมกลายเป็นอีกคนหนึ่งไปเลย มึ
17:52่งหรับก่อนพูดก็เก็ญหัว
17:53ร้อก็เก็ญ เดียวนี้btu horeaw Main
17:57ใช่ๆ ไม่ desperatelyอยชั้นมาถばบอกมานะ
17:59อ Terry ไม่เกี่ยวกับฉันieni subur GTA
18:01ไม่มีอะไร
18:02อ๋อจริงสิแล้วปิ่งปิ่ง
18:04จะมาเมื่อไหร่เหรอ
18:05ใช่แล้ว ช่วงนี้มุปล่าijn course g
18:06g
18:07ถ้าเค้าอยู่นะ ค่ะช่วยนวดให้
18:08แAF
18:10ใช้หยุด้วยนะ
18:11ชุ้นนี้เห็นทำแต่ของโปรด พี่ป
18:12ิ่งปิ่งทึงนั้นเลย
18:14รากบวกเชื่อต้องuga ทอด
18:16ถ้ายังไม่กลับมาเจ้วินก็ผ
18:17ิดหวังอีก
18:20ฉันกลับมาแล้ว
18:21ห้า
18:22ปิ้งๆๆ
18:25แหละ
18:28ฉันจัดที่นั่งให้แล้วนะ
18:31ขอบใจนะ
18:33เจ้วิน
18:35ช่วงที่ฉันไม่อยู่
18:37สร้างปัญหาเยอะเลยสิ
18:39แย่ที่สุดคือ
18:40รากบวดเชื่อมกับตัวหูทอด
18:41เหลือเยอะทุกวันเลย
18:44วันนี้ทำหรือเปล่า
18:45ฉันจะกินให้หมดเลย
18:47ใช่โหร昇
18:48ฟ้าหลังฝนแล้ว
18:49ใช่ ได้กินให้กันอีกแล้ว
18:52รีเจียญ
18:54ยังไม่มาอีกเหรอ
18:55ฉันว่า เดี๋ยวก็มาเองล่ะ
18:59เห็นเธอสดชื่นขึ้นบ้าง
19:01พวกเราก็หายห่วง
19:03ฉันไม่เป็นไรแล้ว
19:04กลับมาทำงานได้แล้วละค่ะ
19:10พี่ปิงๆ
19:11ฉันคืนให้แค่นี้ก่อนนะ
19:13ที่เหลือจะค่อยคืนให้
19:14ไม่รีบ ฉันยังไม่ใช้ ก็ค่อย
19:17คืนก็ได้
19:18พี่ดีจังเลย
19:21ทุกคนก็ดีต่อฉัน เห็นฉัน
19:23เป็นญาติ
19:23แน่นอนค่ะ
19:26ไปทำงานเถอะ
19:27โยงไทยหลง
19:55นี่ 300 น่ะ
19:57แค่ 300 เองเหรอ
20:00ตอนนี้มีเหมือนเดิมแล้ว
20:02คนข้างในบอกว่าไม่มี 500 ไม่ต้
20:04องคุยกัน
20:05อะไรกัน ครั้งก่อนแบบว่า 300 ไงล
20:08่ะ
20:08ทำไมเป็น 500 หญิงแล้ว
20:10ฉันไม่ได้เอาเงินไปใช้เองนะ
20:12เธอรู้คนข้างในนเหมือนผ crispy dur
20:14ห rejection ยิงเรียนเดียวกันไม่ยอม
20:16เราต้องไว้หวานเขานี่ช่วยไม่ได้
20:18ชั้นอุตรสาหามาทั้ง 300
20:21คนในโรงงานที่ยืมได้ก็ยืม
20:22แล้ว
20:23หายยืมไม่ได้แล้วละ
20:24ช่วยไม่ได้ ต้องอีบ หามเหมือนส
20:26องร้อ
20:27ต้องเร็ว ๆนะ เธอรู้อย่าม Costial
20:31ลูแล้วฉันจะหาทางเอง
20:33ลุ่งดูแล้วพ่อฉันให้ดี ๆ
20:34รู้แล้ว ไม่ต้องห่วงแล้ว ฉัน
20:36ไปนะ ไปหาเงินไป
20:44โยงไทยหลง
20:49เมื่อเงินจัง เลือกงานแล้วเหรอ
20:50ค่ะ
20:58วันนี้ทำงานบันแรก เป็นไงเป้
21:01า
21:02ดีค่ะ ทุกคนดีต่อฉันมาก
21:06ดีแล้วเหรอ
21:08เลือกงานไม่กลับบ้านเหรอ ไปไหน
21:12เออ จะไปเยี่ยมอาชิน
21:16จะไปหาเขาเหรอ ไม่กลัวโดนนิน
21:19ทาเหรอ
21:20ปากอยู่ที่ตัวคนอื่น อยากจะพูดก
21:23็ห้ามไม่ได้
21:31จะไปก่อนนะ
21:33ถ้าไอ้หนัก อย่าลืมกิน้ำ
21:36แก้กหัวนะ
21:38รู้แล้วค่ะ
21:44หัก
21:46รุงเทียน
21:47รี่เทียน
21:48ตกลงกันว่า จายนี่ทุกวัน
21:50ที่สิบห้า
21:51เดือนี่ทำไมไม่จายอ่ะ
21:53แล้วฉันหาเงินไม่ได้
21:55หาเงินไม่ได้
21:58น่ะ คุณชายสามตะกูลพันค่
22:01าพี่ชายเธอตายนะ
22:02ได้ข้าว่า เขาจ่ายงั้นค่าทำ
22:04สบให้ตังเยอะแหละ
22:05ไม่มีเงินได้ยังไง
22:07เยอะสัตว์ที่ไหนละ
22:08พอเสร็จจากงานสบ ก็เหลือไม่
22:10เท่าไร
22:12ฉันกับแม่ไม่ได้ทำงาน
22:14รุงเทียน ขอสักวันสองวัน
22:16นะ
22:16นึกว่าฉันเปิดรองเจ้และ
22:19โอ้...เดี๋ยวเธอ จะไปทำงานที่โย
22:21งไทยหลงใช่ไหม
22:22ฉันไม่เป็นเพื่อน ฉันจะบอกให้เท
22:25่าแก่จาให้เธอก่อน
22:26ฉันลาออกแล้วค่ะ พอเวลาอิ
22:29่งหน่อยน่ะคะ
22:30ขอ ฉันก็ให้
22:32ฉันจะพาเธอไปสองนิ้งเสียง
22:35ไม่นะ
22:36ช่วงนี้แค่จะมาจากสารอ้ Aunqueหล
22:38ายคนเสร็ -...เธอปั้นขือจัด remplช่
22:39วย このถึง งุย olha หัง via ๆ Ernest
22:41ไม่นะ ลูกเดียน
22:43ดูสมบายไปและไม่มีเงินคืนฉ
22:44ันแน่ เอาตัวไป
22:46ไม่นะ..ลุกเดีย์ นี่ลุกเดีย์
22:48มานะ
22:50ปิงปิ้ง..
22:51แต่รวมหัวกับคุณชายสาม ค่
22:52าผิชายเขาตาย wohấyவashi ไม่น่ากล
22:54ับมาอีก
22:55อย่ามาพูดส่งเดท์เท่านี้นะ
22:57ไปก็จ่ายเรานี่มาที่ ชั้นจะได้ để был
22:59พูด
23:00อยากได้เงินหร BER?นี่ไง เอาไปสิ
23:04หนังหนูวันนี้แก่โชขนี้ ในข
23:06องเดือนนี้
23:07เดือนหน้าไม่มีใจก็ต้องโดน
23:09อยู่เนียแล้ว
23:10เปลี่ยม
23:12ไปเลย อย่า웃เงิดมาก
23:17VR子 เจียญ เป็น ascensor เป็นไงบ้าง
23:20ไม่เป็นไร
23:21รุ่งนี้เงินออกได้แล้วฉันจะ
23:23คืนให้เธอหมดเลย
23:23ฉันไม่อยากรับวุ brands ของเธออีก
23:25VR子 เจียญ อย่عمแบบนี้สิ
23:27ฉันกับคุณชาย 3 บริสูจน์
23:28ใจ
23:29การตายของพี่เธอ โทษคนอื่นไม่ได
23:31้
23:31และแม่เชลแฮะ แม่ฉันดนทำร
23:34้ายก็ตะกูลพันดนล่ะ
23:35ฉันรู้ไม่ใช่คุณชายสาม ต้องเป
23:38็นฝืมือแบร่วมในท่านรอง
23:39แน่แน่
23:40จะทุกแก่ในท่านรองหรือคุ
23:42ณชายสาม ก็แสบผ่านทั้งนั้น
23:44พวกเขา ขาพี่ชายทั้งตายổiแทมย
23:46ังซ้อนจะแม่ฟุกช้ำทั้งตั
23:47ว
23:47เจ็บจนลงจากเตียงไม่ได้เลย เดิ
23:49นจะเข้าขึ้นขงพวกเขาอีก
23:51เธอไม่กลัวฟ้าพาหัว
23:52ฉันไม่สิเจ็บหนักเหรอ ฉันไป
23:54ดูก่อน
23:55แม่เห็นเธอแล้วเจ็บสุดนับ
23:57เฮียกแรงคงไปใจดีหน้อย業
23:59ลี่เจียน ใจฉ inksz b Also to find it
24:02ถ้าเธอหวังดีตอกเขา ก็มองส
24:09ิสิ
24:09ได้ๆ ฉันไม่มาแล้ว นี่เป็น reduce
24:13ต้องไปเขากินนะ
24:15üss บอกค le win
24:16เจưởng bs eeo
24:31เอา
24:32ให้ระวังกระรายงาน indicative ικ้อยอย่าไ
24:35หน
24:35ขอโทรรค่ะ
24:35พระลัญ คุณชายสาม
24:37น้องสีหายบ่าแล ยังไง
24:39เดือนหน้า ครบร่อวันเกิดคุณ
24:42รูปร่อง
24:43ลูกคค้าที่กุยโจไม่รู้ว่
24:44าคุณรูปร่องตายแล้ว
24:45ก็ยังส่งเล่า เม้วไหร มาให้
24:47เหมือนทุกปี
24:48เอา smelling จะไปซ่อนไว้หลังสวนน์ แต
24:50่คุณชายสี่เห็น
24:51พอคุณชายสี่ถาม เค้าไปแต่ระวั
24:53งหลุดปาก
24:54บอกคุณชายสี่ไปหมดเลย
24:56พอเขาได้หยินแล้ว Led
24:57คุณชายสี่ เดียงข้ามาในห้อง
25:00ฉีกน้ Simoneเพลงทิ้ง ทำรายข้าว
25:02ของ
25:02และวิ่งออกไป ฉันห้ามไม่ทัน
25:05かった
25:06บรัฐ он ก็ให้เป็น so busy
25:09แต่ให้คุณพ่อกับคุณแม่รู้
25:10นะ
25:11คุณชายสาม
25:14เจอเซอร์เหนียวไปจริงเหรอเ
25:15นี่ย
25:162 บวกหนึ่ง
25:203
25:21ได้ 3
25:233
25:25ได้ 3
25:28ได้ 3
25:28ได้...
25:30ถูกบ้านี่
25:31อืม
25:33ถ้ายป่า
25:36เหลือว่าจริงไทยไทย
25:41พี่สาม
25:43ทำไมไม่อยู่ในห้องพี่รอง
25:44รู้้ Wonai ทุกคนเป็นห่วงมากเลยนะ
25:46เป็นห่วงผมเหรอ
25:47Istanbul บาหลานบอกว่า
25:49พอนายรู้ว่าเงินหน้าไปมาเกิด
25:51พี่รอง
25:52ก็ฉีกโนทย์เพลงทั้งหมด
25:53แล้ววิ่งออกมา
25:55ผมคงเสเทือนจัยมากไป
25:57เพราะเขาเลยตกใจ
25:58ไม่สบายจ encompassesümü แล้วเปล่า
26:02พี่มีดีเอง
26:04ช่วงนี้มีแต่เรื่อง น้องไม่เยี่
26:06ยมน้อย
26:06พี่อย่าพูดแบบนี้เลยครับ ผมรู้
26:09สึกว่าดีขึ้นเยอะเลย
26:10แค่ไม่อยากอยู่แต่ในห้องทั้งว
26:12ันเท่านั้น
26:13จริงเหรอ?
26:15แต่แต่พี่รองตายไป
26:17ผมก็ล้มป่วยร้ายสติ ลบอยู่แต
26:19่ในห้องเอาแต่นอนหลับ ไม่เอา
26:21ไหนเลย
26:22แต่ว่าช่วงนี้ ดีที่พี่สามส
26:26ละเวลามาอยู่เป็นเพื่อน
26:28พยายามช่วยผม ตอนนี้ผมหายแล้ว
26:33เห็นแล้ว ไม่ดีขึ้นมากแล้ว เอ
26:37าล่ะ เอาไว้ว่างๆ พี่สามจะพา
26:39ไปดูงิ้วนะ
26:40ครับพี่
26:44แต่เซ็นตาย พี่รองไม่ได้เห็นวั
26:46นนี้
26:47ผมไม่จะรู้ มึกก่อนพี่รองน่าผม
26:51ไม่ให้ผมเรียนงิ้ว
26:53อันทั้งหมดพระหวังดีตัวผม
26:55เมื่อก่อนผมไม่เคยสนใจคำพูดข
26:58องเขา แต่ละคำสำคัญทั้งนั้น
27:03ตอนนี้อยากให้พี่รองดาผมก็เป็น
27:05ไปไม่ได้แล้ว
27:09เด็กโง อย่ารองห้ายนะ พี่รองอยู่
27:14ในใจนายง่อย รู้ไหม
27:17นั่นตั้งแต่วันนี้ นายเป็นเด็ก
27:19ดี พี่รองอยู่บนสวรรษ ก็ไม่ด
27:22่านายแล้ว
27:26เดือนหน้าเป็นวันเกิดพี่รอง ผม
27:28จำได้ว่าพี่รองไม่ชอบให้ผมเร
27:30ียนงิ้ว
27:31ไม่เกี่ยวอะไรกับผม เรียนงิ้วไม
27:33่เหมือนเป็นทหาร ไม่โดนจริง
27:34ตายแล้ว
27:35เรียนงิ้วเป็นเรื่องชั้นต่ำ
27:36ถ้าคุณพันประจากคุณใหญ่นะ
27:38ผมจำได้ว่าพี่รองอยากให้เรียน
27:40ทําธุรกิจ อยากให้เรียนทํา
27:42บัญชี บอกว่าจะให้ไปช่วยหยุ
27:45่งไทยลง
27:47ผมก็เลยมาเนี่ย เอาบัญชีเก่าๆ
27:50ออกมาดู แต่ว่าแค่บัญชีผมย
27:54ังดูไม่เป็น
27:59แค่นายมีใจ พี่รองก็ดีใจแล
28:02้วหรอ จำไว้นะ ทําอะไรไม่เสน็
28:06นง่ายๆ ค่อยเป็นค่อยไป ในเป็น
28:09เด็กดี ก็พี่สอนเอง
28:13ดีครับ นี่ ตรงนี้นะ สรุปร้าย
28:16จ่ายทุกเดือนของโย่งไทยลง
28:17สุดตรงนี้ เอ้ พี่ยาย
28:19- ครับพี่ยาย Character is camera So where will you stop doing in the city?
28:21พี่รองกลับห้องเร็วครับ ออกเฮ
28:23็ดยวแล้ว เดี键อนขอดีขึ้นมา
28:25กแล้ว
28:25ใช่ครับ พี่ยาย ผมหายแล้วผมไม่เป็
28:27นไร
28:30นี่จิงสิ ทำไมนั่งดูบัญชีใ
28:32นห้องพี่รองเหละ
28:33เจ็ Кстати覄สุรงบอกว่า เจนเสม wala พ
28:35ี่รองใครบอกไว้อย่าให้เขาหัด
28:37ทําบัญชี เขาก็เลยมาหัดทําบ
28:39ัญชี
28:40จำได้ว่า...
28:41พี่รองให้เดียวบัญชี
28:43แล้วว่าจำทุกอยากได้แล้วหร
28:45อ
28:47ก็ไม่ทุกอยากหรอกนะ
28:49จำได้ไหม...
28:50วันเกิดเลยชุด ทำไมถึงเป็นลม
28:52จำไม่ได้ครับ
28:53จำได้ไหม พระเอกกงิวมา
28:55พระเอกนิวหรอ
28:56จำได้ไหม Lay of accidentally
28:57朋友ได้สองแดนของพ่อ
29:02ผมจำไม่ได้เลย
29:04เรื่องอื่นจำได้หมด
29:05แต่...
29:06จำเรื่องช่วงวันเกิดเลยолов答Mar
29:07นี่...
29:08นี่... just.. just...
29:10พี่ใหญ่ เจ๊เซิงเค้ากินส์
29:13ถ้มมันชุดแบบนี้เขาจะตอบ
29:15อย่างไร
29:15�서วішดนะ นะ ถ้อย joking!
29:17น invert เจียเซียงชอบด้วยที่แกให
29:18้อosse อลักษาท
29:19ทำไมผมจำเรื่องช่วงนั้นไม่ได้เลย
29:21...
29:22ฮ่าholร์พี่บอกแล้ว จะเย็นเย็น
29:24ช่วงนี้กล่าวหน้าขึ้นมาก
29:26อี้ายมากซ้านโฆ ยังตัวเราจะจ
29:27้อหาโลกถ้าละ
29:29พูดแบบนี้ไม่ถูกนะ น้องซาม
29:32น้องซี่เข้าสะเธอนจัย พวก็เห
29:33็นสบของเฉียวเออจนลืมในอ
29:35ันดีト
29:36- ฉันว่าจะบังคับเขามันจะ
29:37ดีกว่า
29:38- ผมเห็นด้วยกับพี่ไ่ ถ้าเป็
29:41นความส่งจำไม่ดีอยู่ LIKE สcause
29:43ลืมไปได้ก็ดีมันกัน
29:44- ดรระกูลพันธ์
29:46- ผมว่าต้องขอบคุณพี่สามที่
29:48สุดเลยที่ผมหายดี เพราะพี่สามค
29:50อดูลายอย่างดี
29:51- ที่นายหายดี พี่มองพี่รอมปั
29:53๋บออกรักษา manque
29:58of will be before a succes
30:03ด้วย นี่ยินชื่อของน้องรองก็
30:05ไม่ปล่นปวดหัว
30:06แล้วจำเรื่องที่เกิดขึ้น எனก เก
30:08ิดเหล่าจุได้ไหม
30:09ชjàนั้นจำไม่ได้
30:11เนึงจะดีขึ้นมาหน่อย
30:12จำได้แค่นี้ก็ดีแล้ว
30:14เกียสเซิง ร engagements รุ่งนี้จะพาเข้
30:15าเมือง
30:15สิรวังของนอกที่เพ idagวงมาใหม่
30:17ดีครับ
30:18น้องสี่
30:19อาซอขอย่านคุ้มกายมาให้พกต
30:21ิดตัวเดี๋ยวก็จำได้เองแห
30:23ละ
30:23จำไม่ได้ก็ไม่เป็นร้อย ขอแค
30:25่เจียร์เซิงมีความสุข เรื่อง
30:27ไม่สมายใจ จำไม่ได้ก็ชั่งมั
30:29นธะ
30:29เนี่ยเปล่าตามเคยนะคุณไหนใหญ
30:30่
30:32พอครับ ผมคิดว่าผมพักพอนานเก
30:36ินไปแล้ว อยากจะไปเรียนรู้งานที่
30:38โรงงานบ้างนะครับ
30:39เออ พี่ใหญ่ เจ้าเสริงอุตสาค
30:41กระตือรือร้น เดี๋ยวอารองค
30:44นนี้จะพาไปรงงานเอง ทำความคุณเค
30:47ยสะหน่อยดีไหม
30:49เจ้าเสริม นายโยงไทยหรวม พ
30:51ูดถึงประสบการณ์ ไม่มีใครส
30:53ู้อารองเขาได้
30:55เพราะว่า ถ้าอยากเรียนรู้งาน
30:58ละก่อน ติดตามอารองเหมาะที่สุ
30:59ด
31:00พี่ใหญ่ อย่าพูดแบบนี้ เจ้าเส
31:03ริงกับเจ้าอย่างก็เก่งนะ เพี
31:05ยงแต่ว่าเจ้าเสริงบางรังใ
31:07จอ่อนไปหน่อย ไม่เด็ดขาด
31:09เจ้าอย่างไม่เหมือนกัน เขาเป็น
31:12คนเด็ดขาด เรียนรู้ก็เร็ว เพี
31:14ยงแต่ว่าหูเบาไปหน่อย ถูกหล
31:16อกใช้ยังไม่รู้ตัว
31:18ดูอย่างก่อน น่านี้สิ เกิดเรื่อง
31:19วุดวายต่างเยอะ
31:20ทำให้โหย่งไท euch community เพริมเสียช
31:23ื่อเสียง
31:24นั้นซี่ ยอดขายก็ตกลงหวบๆ
31:27ลูกครักเก่umen ไม่ยอมแส่สัญ
31:28ญาต่อ
31:29ก็ผมจะคลอมให้ยอมแสนได้แท
31:31บแย่เลยนะครับ
31:32นั่นเหรอ
31:34ฉันเพิ่งดูบัญชีเม vakวานเอง
31:35ยอดขายของโหย่งไท euch สูงขึ
31:37้นได้อยู่เรื่อย
31:38กลัวเลี่ยงดูผิดเล่มหรือ
31:39เปล่า
31:41เ� 21 อรอง เขาสอน
31:45ต้องถ่อมต้นรับไว้
31:46แกกับเจเซเศี่ยนน่ะ
31:48ต้องเขียนรู้จักอรองมากมาก ร
31:50ู้ไหม
31:51รู้ครับพ่อ
31:53รู้ครับ
31:53จริงสิพี่ไข
31:55ตอนเฉียวเจออยู่นะ
31:56เคยบอกไว้ว่า
31:57อยากซื้อทีดินแถว buildsize ไว้ส
31:59ั่งโรงงาน
32:00แต่เป็นเพราะเชียวเจอตายจากไป
32:02ก็ยังข้างค้าอยู่ตรงนั้น
32:04หลายวันก่อนشันคุยกับทาง
32:06ฟ MUSSAL เรื่องหนิ
32:07ก็เขายินดีขาทีดินให้เรา
32:09ราค่าไม่แพ้งด้วยนะ
32:11ฉันว่าน่าจะลองคิดดูอิก tier
32:13เจวน์殷ก็เคยบอกฉัน
32:15เขาบอกว่าทีดินและค่าแรง
32:17งาน
32:17ถูกกับที่นี่เยอะ
32:19มีโอกาสเป็นไปได้
32:21พี่ใหญ่เห็นด่วยก็ดีแล้ว
32:22ไว้ฉันจะไปคุยกับทางผัสส
32:24าน например ซื้อที่ส้ากโรงงาน
32:25ก็ซื้อ Leustrum รองรองเฉคคุยเรื่
32:31องนี้กับผม
32:32ให้ผมรับพิช่อบเถอะ
32:33ก็angaí 안에 เมื่ออารองคุยไว้แล้วก
32:36็ให้อารองสานงานต่อไปเลย
32:38ก lâmp糟เจออยางช่วยกันด��แหลง
32:40งานโรงงานทอพ่าให้ดี
32:42úngสำหรับ
32:48เราเปิดโรงงานทอพ่าใหญ่หมายส
32:50ำคัญสุด
32:51ใบม่อนที่ดี, เลี้ยงหม่อนไหมแข
32:54็งแรง
32:54บางคนขาดความอดผล การว่าพระ
33:03เหลียง แบบทำอะไรลับหลังเยอะ แล
33:16้ว
33:17ละ ข้างก่อนพวกเขาจ้ามคนซ้ามใ
33:19จชินถามยัง
33:20แล้วก็ตาประกาศแกเป็นคนทาง เพ
33:24ื่อลองเขาใช้ลูกเร่น เพราะว่
33:27าไม่อยากให้แกกับเจียเซียนเป
33:29็นใหญ่
33:32ฉันยังรู้ว่าเขาทำอะไรรับหล
33:34ังฉันเยอะมาก แถมยังสมรุ่
33:36งร่วมคิดกับเจ้ิงชางร้าน
33:38จี้สิ้งเสริญ
33:40พ่าก็รู้หมดทุกอย่างนี่น่า
33:42ทำไมยังยกโรงการinksกลำอย่ายโ
33:44รงงานให้ทำอีกละ
33:45เภ่ากับให้โอกาสเขาเรムนะครับ
33:47ฉัน la Đ%r เขาคิดยังไง
33:50อรองnochเห็นแก่ผลประยวนต่
33:52อ
33:52สักวันจะปิดกั้นตัวเองตาย
33:54และถ้าเข้าไปอยู่ฑพื้อสาน
33:56ก็ไม่ต้องคอยกิจกันให้แกเป
33:58็นผู้ดูแล
33:58แค่ไม่ทำเกินไปก็พอ
34:02พี่แท้พ่อวางแผงรับมือไป
34:03หมดแล้ว
34:06เนื้มไปออกเลย พ่อ กับอารองไปพ
34:09ี่น้องแทท ๆ ทำให้นิสัยแต่กต
34:11่างกัน อย่างสิ้นเชิง
34:12โทษแต่อารองก็ไม่ได้หรอก ขยั
34:15นตั้งใจทำงาน
34:17ลูกค้าเก่าๆของห่งไทยหล
34:19งเขาหามาทางนั้น
34:21แต่ว่าปูของแก ซื้บทอดตำ
34:24แหน่งให้ฉัน
34:26เขาก็เลยไม่พอใจ คิดว่าฉันไม
34:28่คู่ควรเป็น
34:30แต่ผมคิดว่า พ่อมองสถานการณ
34:32์ออก
34:33พ่อก לออกมาบริหารงานเอง ผมเนี่
34:35ยรู้จักพ่อไม่ดีกว่า
34:37เจออย่าง พ่อแกะแล้ว
34:39โยงไท้หลง ช้าเร็วก็ต้อง
34:41มอบให้เด็กรุ่นใหม่ดัวและ
34:43คนคนนี้ต้องมีคุณธรรม มีคว
34:45ามรับผิดชอบ
34:47และแก ก็ เบาะสมที่สุดแล้ว
34:50แต่เราตกลงกันแลวนะ พ่อกับพี่
34:52ใหญ่ดูแลได้กันไง
34:54เป็นแค่แผนท่วงเวลา
34:57พ่อครับ
34:58ผมรู้ว่าบางครั้งพี่ใหญ่เขาค่
35:00อนข้างใจอ่อนเกินไป
35:02ทำอะไรก็ไม่กล้า
35:04แต่เขาก็มีข้อดีนะครับ
35:06พ่อ
35:07เขาตั้งใจมากนะ
35:09เข้าออกเข้าใจคนงาน
35:11ทำทุกอย่างได้ความตั้งใจ
35:14คนงานทุกคนให้เกียดยกย่องเขา
35:17ถ้าพ่อพูดแบบนี้
35:18ผมว่ามายุติธรรมแต่พี่ใหญ่
35:20นะ
35:20ยุติธรรม
35:22แกดูสวนหม่อนสิ
35:24เติบโตบนผืนแพ่นดินเดีย
35:26วกัน
35:27รับแดดจากดวงอาทิป ί ownership
35:29รับฝนจักฟ้าเดียวกัน
35:32ทำไมบังต้นถึงผ้อมแห้ง บ
35:34ังต้นแข็งแรง
35:36พวกต้นหมอก็ท่วงขอความที่จะ
35:38ทักด้วย Lösung
35:39พวกต้นหม่อนก็ทำตามลิขิดสว
35:42รร!
35:43ทnomว่าแกห่วงหน้าgensเจเซียร
35:46ไม่อยากให้เขาอาย
35:48แต่ถ้าชีวิตนี้ให้เขาทำงานท
35:50ี่เขาไม่ถนัด
35:52แบกรับภาระที่หนักนวง
35:54เขาจะสบายเหรอ
35:56ผมข้อใจที่พ่อพูดนะ
35:58แต่ตอนแรกต่อลงกันแล้ว
36:00เราจะเป็นผู้ดูแลด้วยกัน
36:02พี่น้องประครับประคองกัน
36:04แกไม่อยากทำลายความรักของพี่น
36:06้อง
36:07แต่ถ้ามีวันนึง
36:09พวกแกคิดไม่เหมือนกัน
36:11แล้วใครจะเป็นคนตัดสิน
36:13ถ去了เกียร์ ตอนนั่น จะหักหน้ากั
36:15นกว่าเปล่า
36:16เดี๋ยอย่าง เพราะมีลูกสี่คน ก
36:19ับเหมือนฉันที่สุด
36:21แกมีประสบการณ์โลกกว่างมา
36:22แล้ว ผ่านเรื่องราวมากมาย
36:24เป็นผู้ใหญ่ที่สุด
36:26ให้แกดูแลยىโหppy bon แทยลง
36:27ฉันที่จะสบายใจ
36:28แล้วผมค wonderful hard
36:31แต่ผมก็สากปัญหามากมาย ให้กั
36:33บโหppy โห 거예요
36:35เพราะยังไม่ใจผมละ
36:36เรื่องของปริงๆ ยุติลงแล้ว
36:39ฉันดูคนไม่ผิดหรอก
36:41เพราะแกตัดสินใจ ตั้งใจทำ
36:43งาน
36:44และทิ้งความรักชายหญิง
36:46กันจะเป็นเท่าแกผู้ดูแลที่ด
36:48ี
36:50เยี่ย อย่าง
36:51อารองมักใหญ่ไฟสูง
36:53มีแต่แกที่ดูแลหย่งไทยหล
36:55งได้
36:57เพื่อพ่อแล้ว
36:58เพื่ออนาคตของหย่งไทยหลง
37:01รับปากพ่อน่ะ
37:06ครับ ผมรับปากพ่อ
37:09จะดูแลหย่งไทยหลงอย่างดี
37:11ดี
37:12งั้นพ่อแหลงวัลเป็นน้ำชา
37:16ขอบคุณครับ
37:25พี่ชายสาม พี่ชายสี่
37:27พี่สาม อารองบอกว่าจะพามาโรงง
37:31าน
37:31ไม่เห็นเขาเลยล่ะ
37:35คุณครับ
37:35คนบางคน แค่ทําตัวว่าเก่ง
37:38พอตีกรองแล้ว
37:40ไม่กล้าขึ้นมาทีแสดง
37:43อย่าเรียนแบบเด็ดขาดนะ
37:44อ๋อ พี่จะบอกว่าอารองหลอกผม
37:46แกพูดเองนะ
37:49นี่ ทำอะไรอ่ะ
37:50ชช...
37:53คุณชายสี่เหรอ
37:55เฮ้ เมื่อก่อนเธอไม่เคยเห็นน่ะ
37:57เฮ้ เธอไม่รู้หรอก
37:59ได้ขาวว่าเมื่อก่อนคุณชายสี่
38:02ป่วย
38:02พักรักษาตัวอยู่ในบ้าน
38:05แต่ว่าตอนนี้คงจะหายดีแล้ว
38:09เฮ้ กลุ่มใจจริงเลย
38:11คุณชายสาม คุณชายสี่
38:13หลอทั้งคู่
38:14จะเกลือ
38:15นิ journal ทาคนอีกแล้วนะ
38:36นี่ แล้วคุณชายสี่เป็นคนยังไ
38:38ง
38:39ฮ่ พูดไปเธอ
38:40ทอะด้าạt
38:43คุณชายสีของเรา ข้อดีที่สุด
38:45ก็คือ ไรเดียงสา เขาไม่เคยวาง
38:48มานเลย แล้วก็ชอบร้องนิ้ว
38:52อินบอกว่าจะไปเรียนนิ้วกับ
38:54พวกพระเอกด้วยนะ เมื่อก่อนไม่ค่อย
38:57มาโรงงานเท่าไรหรอก
38:59แต่ว่าดูดูแล้ว ต่อไปคงจะมา
39:01ช่วยบ่อยๆ แน่
39:08ประกูลผ่านเข้าข้างกันเอง ไม
39:10่หลําเอียงเข้าข้างคนนอกหร
39:11อก
39:12เพื่อปกป้องชื่อเสียง พวกเขาทำ
39:14ได้ทุกอย่าง
39:15ฉันไม่อยากเห็นเยี่ยนหวนต้อง
39:17เจ็บปวดอีก
39:18จะปล่อยให้คุณชายกัวเหลียง
39:19สุกสบายต่อแล้วคะ
39:21นับวันท้องก็จะใหญ่ขึ้น ป
39:23ิดได้สะที่ไหนกันล่ะ
39:25เอาเป็นว่าฉันมีวิธี วิธ
39:27ีอะไร
39:33เอง