- 6 hours ago
ดูซีรีย์จีน ดูละครจีน พากย์ไทย ย้อนหลัง
Category
🎈
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:39การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
01:01การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
01:30การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
02:02การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
02:04การต่อไปนี้เป็นรายการทั่วไป
02:31คุณกลับมาแล้วแล้ว
02:43ขอโทษนะ ฉันไม่ควรตบคุณ
02:51ผมน่าสมเพรค
02:57เจ็บไหม
03:00ไม่เจ็บ
03:02ฉันจะลาออก ฉันจะลาออกวันนี้
03:08อย่านะ อย่าลาออก
03:11ผมเชื่อคุณ
03:15เซ็บเฟิง
03:18ฉันหารสิ่ง อาจมีข้อเสีย
03:21เยอะหน่อย
03:22และไม่มีความสามารถ
03:25แต่ว่าฉันรักคุณ
03:27รักครอบครัวนี้
03:29ทุกสิ่งที่ฉันทำ
03:31ก็เบื่อให้ครอบครัวมีพื้นฐ
03:32านการเงินที่ดีขึ้น
03:34ทำให้คุณกับตัวตัวสุขสบ
03:36ายขึ้น
03:37เรื่องทรยศนะ
03:39สำหรับฉันแล้วเป็นไปไม่ได้
03:42ไม่ต้องพูดถึงทางกาย
03:44แม้แต่จิตใจฉันยังคิดว
03:45่ามันไรอย่างอาย
03:51คุณเชื่อฉันได้ไหม
03:55ได้ไหม
03:58ได้
04:12เข้ามา
04:20เอ็นริว
04:23ฉันไม่ล่าออก
04:25นี่น้องสื่อล่าออก
04:30คุณทำได้ไม่เร็วเลย
04:32ทำไมละ
04:34สามีฉันไม่ชอบให้ฉันเป็นผ
04:36ู้ช่วยคุณ
04:37เมื่อก่อนเขาอยู่แผนโฆศนา
04:40พอคุณรับตำแหน่ง
04:41เขาก็ถูกปลดออก
04:44ไม่ให้คุณทำงานให้ผมกันหรือ
04:47แต่นี่ไม่ใช่งานของเขา
04:49เป็นงานของคุณ
04:51แล้วคุณชอบงานเหรี่ยมะ
04:54ชอบค่ะ
04:55งั้นก็อยู่ต่อ
04:57แอนดริว
05:00ถึงงานนี้จะสำคัญต่อฉันมา
05:02ก
05:02แต่สำหรับฉันแล้วครอบครัว
05:04มาเป็นที่หนึ่ง
05:05ถ้างงานนี้มีผลกระทบต่ออาร
05:07มณ์ของสามีฉัน
05:09ฉันต้องพิจารณา
05:17ถ้าหากเข้ารังเกตผม
05:18งั้นผมก็จะย้ายคุณไปเป็น
05:21ผู้อำนวยการฝ่ายสันธนาการ
05:23ถึงจะทำงานไม่นาน
05:25แต่ไวพริบดี
05:27ทุกคนประทับใจคุณมาก
05:29แบบนี้บอสคุณก็คือ Mackie
05:32ห้องทำงานก็ไม่ได้อยู่ชันนี้
05:34นอกจากประชุม
05:35ก็แท่ไม่ได้เจอผมเลย
05:39คิดว่า...อย่างงี้ได้ไหม
05:44ได้ค่ะ
05:45แต่ฉันเพิ่งทำงานไม่นาน
05:47เรียงว่าความสามารถของฉัน
05:49ตำแหน่งนี้แน่นอนมันต้องม
05:51ีความสามารถ
05:53แต่ที่ผมเห็นก็คือ สมัฒนาอง
05:56ค์กร การจัดระบบ แล้วก็การทำง
05:59านเป็นทีม
06:01ผู้บนอธิกานะชอบคุณมาก สะ
06:03ดวกต่อการทำงาน
06:04ผมจะขอให้แมคกี้ช่วยคุณเรื่อง
06:06ธุรกิจเองนะ
06:08และต่อไปคุณจะต้อง ประสบความ
06:12สำเร็จอย่างแน่นอนเลย
06:13คุณจะต้องเป็นคนตีพิมพ์ที่
06:15ดีแน่แน่
06:18คุณควรจะปลดปล่อยพลัง ไม่
06:21ใช่ผู้มัดตัวเองอยู่ในบ้านนะ
06:27แต่ว่าตอนนี้ยังหาคนมาแทนค
06:29ุณไม่ได้
06:31ขอเวลาสองอาทิตย์ได้ไหม
06:33ค่ะ
06:39คุณไปได้เหรอ
06:41ขอบคุณค่ะ
06:53อาจารย์จี้
06:55เมื่อคืนเจอข้อมูลบางอย่าง
06:58หลักฐานพวกนี้ต้องช่วยคุณได
07:00้แน่
07:08อ๋อ
07:08เล็กเทพ์ไปหน่อยนะ อ่านออกไหม
07:13ขอบคุณนะจี้หวง
07:28อาจารย์เหรอ
07:29เรื่องนี้คณะกรรมการให้ความส
07:30ำคัญ
07:32แล้วอย่างทำการพระชุมหลายต่อ
07:33หลายครั้งด้วย
07:35เราทําตามหลักความยุติธรร
07:36ม
07:36ที่อย่างทำความเปิดเผ solche
07:38และขั้นตอนข้อบังคับการตร
07:39วจสอบ
07:41หงานของอาจารย์เมื่อง
07:42ทุกตีพิ่ม Xu
07:43ทางการ เรื่องเวลากับเลขสิทธิก
07:46ลับนต์ได้เป็นอย่างดี
07:48แต่คุณมีแต่โครงร่างที่เขีย
07:50นด้วยกระดาษ
07:51หกลับนั้นก็ไม่มีกำหนดเวล
07:52าการเขียนอะไร
07:54ถ้าใช้แค่หลักธาร์มาตัดส
07:55ิทธิกลับไ sculptor ไม่ออกว่า
07:57เตือนฟะอย่างการทางการฝั่ง作ภúng
07:59ทร toppings
08:01หυนาผางค่ะ
08:03อาจารย์เมืองบอกว่า
08:04เขาเขียนนานชิมนี้ขึ้นมาเองต
08:06ั้งแต่ต้นจนจบ
08:08ฉันจะมีคำถามต่ออาจารย์เม
08:10ือง
08:11ให้เขาตอบต่อหน้าฉัน ได้มั้
08:12ยคะ?
08:13ได้ครับ
08:16อาจารย์เมืองคะ
08:17งานของคุณหน้าที่ 1-3
08:20วักษ์ 1บรร Ground
08:21เกี่ยวกับการก่อตั้งจิตวิส
08:23ัยของผู้หญิง
08:25คุณเขียนว่า
08:26คุณนัวลักษณะทางเภทไม่ได้
08:28มีอยู่จริง
08:28ซึ่งไม่ถูกผูกมัด
08:30แต่เป็นการปลูกฝังอยู่ในร่
08:31าง
08:32และการปฤิบัติในทางประวัต
08:33ิศาสตร์
08:34จึงทำให้การเคลื่อนย้าย
08:36และการเปลี่ยนแปลงถูกจำกั
08:38ด
08:39ใจความนี้
08:40คุณคิดขึ้นมาเองเหรอคะ
08:42ใช่ครับ
08:43นี่เป็นหนึ่งในใจความหลัก
08:45ของผมเลย
08:46มั่นใจเหรอคะ
08:47แม่นอนสิครับ
08:50ประโยคนี้ก็อยู่ในโครงร่างข
08:52องฉันเหมือนกันค่ะ
08:53คุณแค่แก้มันหน่อย
08:55เปลี่ยนวิธีพูด
08:56แต่ความจริงมันก็คือความ
08:58หมายเดียวกัน
09:00แต่ประโยคนี้น่ะ
09:01ฉันไม่ได้เป็นคนคิดขึ้นมาเ
09:03องค่ะ
09:03แต่มาจากการอ้างอิงแห่งนึง
09:06เพราะว่าตอนนั้นฉันแค่เขี
09:07ยนโครงร่าง
09:08เลยเขียนมันไว้เสียๆ
09:09ไม่ได้เขียนอ้ bisexualー
09:14รูมเหمือนจะเป็นอ้ toil
09:18ผมก็จะไม่ค่อยได้จริงจริง
09:20อาจารย์เมิง คุณทรงวิชาการ
09:22ระดับชาติ
09:23งานของคุณกับมีอ้อยที่ไม่เข
09:25ียนที่มา
09:26เป็นการทุleme SJ ถ้างวิชาการ
09:28ยิ่งไปกว่านั้นประโยคนี้ก็
09:30เป็นหนึ่งในใจความหลักของ
09:31งาน
09:32ถ้าหากคุณไม่ได้คิดเอง
09:34ก็คุณจะเขียนอ้ challINS กำกับด
09:35้วย
09:37อาจารย์เมริง ถ้าคุณลืมอ
09:39่างอิงในวิทยานีพลจริง
09:41ตอนนี้อาจารย์เฮอพูดถึงพอ
09:43ดี นั้นช่วยพูดถึงที่มาของม
09:45ันหน่อย
09:46เหมือนที่พูดก่อนหน้านี้ คุณ
09:48พยายามมาก 1300ml
09:49ในการเขียนวิทยานีพล
09:51วิครอดทุกราณละเอียดซ้ำ
09:53แล้ว ซ้ำเล่า ตรวดสอบอย่างต
09:55ั้งใจ
09:56ในเมื่อคุณละมัดระวังขนา
09:58ดนี้
09:58แต่คำตอบเมื่อครูไม่ตรงกับ
10:00กันกระธรรมของคุณเลยนะครับ
10:02ขนากรมการทุกท่านบอกได้แล้ว
10:04ว่าเรื่องนี้มันทำให้ผมรู้สึก
10:06อื่นอ았มาก
10:07ตอนนี้ผมบอกได้เลย
10:09มันเบี่ยงเบนความสนใจผมหมดแล
10:11้ว
10:12เพราะว่าผมส pesries Neex
10:13สับสนนบุ่นว้าย
10:14มันหลายเรื่องที่ผมนึกไม่ออก
10:16ผมนึกอย่ weakness
10:18อาจารย์มึ่ง
10:21ผมก็คิดว่าคำตอบของคุณไม
10:24่ค่อยสมใหม่สมผล
10:25เพราะว่าประโยคนี้เป็นใจค
10:28วามหลักสำคัญ
10:29มีการวิเคราะเกือบ 500 ตัวอั
10:31กษร
10:32ที่เจอจงเพื่อทำการอธิบาย
10:35ถ้ามาจากอ้างอิง
10:36แต่คุณจำที่มาไม่ได้
10:38จะเป็นไปได้เหลือเนี่ย
10:40อาจารย์เหอ
10:42คุณรู้ที่มาของมันไหม
10:43ฉันต้องรู้แน่คะ
10:45อีกอย่างฉันมีสำนาวของต้
10:47นฉบับด้วย
10:49เพราะนี่เป็นงานที่ฉันเขียน
10:51ฉะนั้นใจความสำคัญมาจากไหน
10:53ฉันจะจำเอาไว้หมด
10:56อาจารย์ทุกท่านคะ
10:57ตอนนี้ฉันยอมให้อาจารย์เมิ
10:59ง
10:59ทบทวนเป็นเวลาสักสองชั่วโ
11:02มง
11:02คุณจะใช้คอมพริเตอร์ก็ได้
11:04นะคะ
11:05ถ้าหากว่าคุณหาที่มาเจอ
11:08ถือว่าฉันร้องเรียนผิด
11:13สำนาวต้องฉบับไหว้ก่อนนะ
11:15อาจารย์เมิง
11:16รอกควณไปห้องข้อมูลอีกรอ
11:19บ
11:19ต ceremony หลือจะใช้ความของควณ
11:22มาตรวจอบ
11:23แค่ตรวจอบที่มา
11:25และเขียน
11:26เพื่อให้เราเปรีย всем
11:27รายละเอียดกัน 에..ได้มั้ย
11:29ได้ครับ ได้เลยครับ
11:31ดิ งั้นเชอเลยครับ
11:52อาจารย์เหรอ ทำไมมั่นใจว่า เข
11:55้าหาไม่เจอ
11:57เพราะประโยคนั้นได้มาจากงานข
12:00องนวิชาการเช้าอังกฤษค่ะ
12:01อาจารย์ของอาจารย์จี้หวง อ
12:03าจารย์ซูเศ้าไป
12:04ได้นำเอากลับมาตามไปประชุมที่
12:06อังกฤษค่ะ
12:08ตอนนั้นอาจารย์จี้เอาให้ฉัน
12:09ยืม
12:10ฉันอ่านแล้ว เกิดแรงประดาล
12:12ใจก็เลยนำวับนี้มาใช้
12:14งานยังไม่เคยถูกแปลแล่วก็ต
12:15ีพิมณ์
12:16ตอนนั้นฉันได้อ่าน...เวอร์ชั่
12:18นภาษาอังกฤษ
12:20ซึ่งประโยคนะจะเป็นคนแปลเอง
12:22เพราะฉะนั้น ถ้าอาจารย์เม้
12:24ร์กไม่เคยเห็นมัน
12:26ก็ไม่มีทางหาเจอแน่ 카
12:31อาจารย์ทุกท่านฮ่า
12:32มีอีกเรื่องนึงค่ะ
12:34งานอื่นของอาจารย์เมื่อง
12:3680%
12:37ลอกapiเรียนงานของนักวิชาการท
12:38ั่นหนึ่งค่ะ
12:40เรื่องใหญ่แน่
12:41oping
12:41อ่าย...
12:42อาจารย์เมื่องไปห้องข้อมูล
12:44ใช้เวลาสองช่วง
12:46ก็ส่งกระดาธเปล่า
12:48ขนา กรมการ์ว่า ยังไงบ้าง
12:50Heaven บอлушай
12:51เมื่องหุยบอกว่า ตัวเองความจ
12:53ำไม่ดี
12:53ว่าเอำมาจากไหน
12:55ไม่ยอมรับว่าเคยอ่านครมร่
12:57างของฉัน
12:59แต่ว่านช pmgjhjhwngเจอหลัก
13:01ฐาน
13:01ไม่มีทางร้อดได้
13:05ดูเหมือนชอบถามผิดซัมสา
13:07ทางฟ่าคบอกว่าจะจัดการอย่าง
13:11เค้มงวท ค่ะ
13:12แต่เสียดายวิฌารณ์ผลเล่มนั้
13:14น
13:16ต้องขอบคุณอาจารย์จี้ห่ว
13:17ง ที่ตั้งใจหาหลักฐาน
13:20คุณจะทำทั้งคืนเลย
13:23ดูเหมือนอาจารย์จี้เป็นห่ว
13:24งเธอนะ
13:28เอ๊ะ จี้ห่วง กลับมาแล้วเหรอ
13:31อาจารย์จี้
13:34พร้อมลืมเอกสารในห้องทำงาน
13:35อ่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ
13:58อาจารย์จี้
13:59เรื่องวันนี้ขอบคุณนะคะ
14:03ไม่เป็นไร
14:05ฉันอยากเลี้ยงข้าวคุณค่ะ
14:10ครั้งหน้าเถอะ
14:12ผมมีเรื่องดวนต้องกลับจงปี้
14:15อีกสองชั่วโมงรถออกนะ
14:18ไปรับคุณแม่คุณมาผ่าตัด
14:19เหรอคะ
14:21งั้นฉันไปด้วย
14:25ไปอธิบายให้คุณป้าฟัง
14:27ดวงที่แม่ฉันทุรศัพท์คร
14:28ั้งก่อน
14:29ให้คุณป้าสบายใจนะ
14:34ขอบคุณนะ
14:35แต่ทางภาค
14:37อาจารย์สองคนลาพร้อมกันไม
14:39่ได้เหรอ
14:43นั้นฉันจะสอนแทนคุณเองนะ
14:46ไม่ต้องหรอก
14:47อาจารย์กวนจัดการแล้ว
14:50แต่ว่ามีงานที่ยังไม่ได้แก้
14:54ข้า
14:54ฉันจัดการเอง
14:55อืม
14:57งานอยู่นี่นะ
14:59คุณเราไปแก้ได้เลย
15:00อังจี้ห่วง
15:10เพราะกลับจากจงปี้
15:12ไปเจอกันที่เดิมนะ
15:14ฉันมีเรื่องอยากจะบอก
15:20ด้อย
15:37ที่รัก
15:38ให้ผมทอหาพ่อมั้ย
15:40ให้เอาฟริเจอร์กลับมา
15:43ช่างด้วยค่ะ
15:44ให้ไปแล้วนี่
15:47แต่ว่าถ้าซื้ออีก
15:49ต้องใช้เงินมากเลยนะ
15:52ค่อยเป็นค่อยไปเธอ
15:54ผมบอกรุ่งเฝิงแล้ว
15:56เขายอมให้เราเช่าห้อง
15:58เข้าห้องเดือนแล้ว
15:594,000 หยวน
16:024,000 เหรอ
16:05ปะว่านชั้นบนปล่อยเช่าเดือน
16:06แล้ว 3,500 เอง
16:08ถ้าเราย้ายออกไปแล้วหาห้องใหม
16:10่
16:11มันจะยุ่งยาก
16:12แล้วก็ไม่รู้จะหาห้องที่ดีกว
16:14่า
16:14และถูกกว่าได้หรือเปล่า
16:16แล้วคุณได้คุยกับเขาไปหรื
16:18อยังว่า
16:18ขอซื้อคืนได้ไหม
16:20เพิ่มอีกสักหมื่น 2,000 ก็ได้
16:22เขาไม่ยอม
16:23ตอนนั้นเรียบขายเลยขายราคาต่
16:25ำ
16:26ถ้าจะเอาราคานั้นกลัวว่าเรา
16:28ของจะซื้อไม่ได้แล้ว
16:30ใช่เธอ เช่าก็เช่า
16:38อ้อจริงสิ
16:39วันนี้ชั้นบอกเอ่นรีวว่า security
16:41จะละออก
16:42แต่ด้วยเหมือน EVERYBUNK
16:43อันรีวจะพอใจเก่มงานของฉั
16:45น
16:45เขาว่าถ้าฉันไม่ยอม conference
16:47เราจะยายฉันไปสัฐษณาการ
16:50ห้อ
16:50ฉันก็จะได้เป็นลูกมือของ Maggie
16:53ถ้าไม่มีแปลดชุม
16:54ฉันก็จัดจะไม่เจอเขา
16:56อย่างนี้คุณสบายใจหรือยัน
16:58งั้น
16:59สันธนาการก็ต้องเป็นผออ.สิ
17:02อืม
17:03ตำแหน่งสำคัญเลยนะ
17:05เมื่อก่อนแม็กกี้เป็นผอ. นี่ เอา
17:08งี้ไหม
17:09คุณก็ไปทำงานทุกวัน แล้วต้
17:11นชบับ หรือโครงงาน
17:13เอากลับมาให้ผมเขียน
17:15ผมจะทำให้คุณมีผลงานดี ตอนหน้
17:16าแม็กกี้
17:18ฉันแค่หวังว่าคุณจะให้ฉ
17:19ันทำงาน
17:20ไม่ก่อเรื่องให้ครอบครัวบุ่น
17:22วายก็พอ
17:26รู้ไหม ตำแหน่งนี้ ปีน้อยเป็น
17:29ตำแหน่งในฝันของผมเลยนะ
17:32ผมพยายามอยู่หลายปีเลย ไม่แต่ประต
17:35ูพันแนก ยังไม่เคยเข้า
17:37เอ๊ะ มีครั้งนึงเกิดสำเร็จ แต
17:39่เป็ดที่สุขแล้ว ก็บินหนีไป
17:43ผมเริ่มผ่าขนาดนั้นยังเอา
17:45ไม่ได้ ทำไมคุณถึงได้มาง่ายง่
17:47ายนะ
17:49คุณอีกชาเหรอ
17:53เวลาเอ้ย โชคเอ้ย ชะตาเอ้ย ก
17:57็ได้ ที่รัก ให้เกียรษามีมาก
18:02แต่ว่าอันริวเขาขอเวลาชั้
18:04นสองอาทิตย์ เขาบอกว่ายังห
18:06าคนมาแทนฉันไม่ได้
18:08อ๋อ เอ๊ะ เขาพาแหน่อักนั้น เท
18:12ธมันกับลิลี่สิ
18:14ลิลี่เธอเป็นใคร ฉันไม่อยากเข้
18:16าใกล้เธอหรอกนะ
18:19ก็ใช่ แต่พวกคุณเป็นบนาธิก
18:21าร ต้องแข่งขันกันดูเดือด
18:23แน่
18:24ฉันไม่แย่ขนาดนั้น วันก่
18:27อนฉันเขียนต้นฉบับแม่กี้
18:28ยังบอกว่าดีเลย
18:30อ่ะแล้ว ก็งั้น งั้น
18:32เอ๊ะ
18:32รู้สึกว่าแย่กว่าของผมนิ
18:34ดหน่อย
18:35ฉันหิวแล้วล่ะ
18:39ผมก็หิวแล้ว
18:41อ่ะ ด้อย ไปต้นประบีนะ
18:43อ่ะ
18:45อ่ะ
18:50กัน
18:51อ่ะ
18:51ที่นี่...
19:26คืนพร่องนี้ อีกตัวรถไฟไป
19:28ลั่วอย่าง สามทุ่มตรงจะรอบคน
19:30อยู่ที่นั่น
19:32ฉันรู้แล้ว
19:37เก็บนี่ไว้ เป็นของตระกูลผม พ
19:40่อบอกว่ามีมูลค่ามาก
19:48แม่
19:49โอ้ ไท่จี้กลับมาแล้วเหรอ
19:59ตรงหลินไท่ให้ค่ะ
20:09แม่ แม่ไม่น่าบอกเรื่องซ้อยก
20:12ับเขาเลย ก็รู้ว่าเขาจะทำแบบเ
20:15นี้ย
20:19แม่เห็นแม่เหลือนแล้วจริง
20:21เหรอ
20:23แม่ไม่ได้บอกเรื่องห้องกับเขา
20:26ใช่ไหม
20:27โอ้โธ เอ้ย เรื่องแบบนี้มีอะไรน
20:30่าบอกคนอื่น
20:31พ่อแกทำเรื่องหน้าอับอายสะแ
20:33บบนั้น
20:34คืนฉันลองเอาไปบอกคนอื่นสิ
20:37เขาจะได้หัวร้อย้อเอา
20:40นี่ ถ้าฉันบอกกับตรงหลิน
20:42เขาจะคิดยังไง
20:44พ่อที่พึ่งพาไม่ได้อย่างนี้
20:47ต่อไปถ้าแกกับเขาเกิดมีอะไร
20:50เขาจะมองแกยังไง
20:54นี่ ฉัยหง
20:56เป็นยังไง แม่ตาถึงมากใช่
20:58ไหม
20:59เอ๊ะ ฉันเคยบอกแกตั้งนาแล้ว
21:01นะว่า
21:02คนอย่างตรงหลินอ่ะ พึ่งพา
21:04ได้ที่สุด
21:05แกดูเขาสิ
21:06ทานะก็ดีแถมยังไม่โอ่อว
21:08ดอีกว่าไหม
21:09อีกยาม เขาเป็นเพื่อนสมัยมัท
21:11ยมและมหาล่ายของแก
21:13แกสองคุณเข้าใจกันและกัด
21:14ดี
21:15ถึงแม่ธานะบ้านของเขาจะดีก
21:17ว่าของเรา
21:18แต่เราก็เป็นผู้หญิน ถูกไหม
21:21หน้าตาสวย การศึกษาดี
21:23ไปไหนก็เอามาพูดได้
21:25ใจหาวง แค่น่าจะพยยามอีก
21:28น่อย
21:28อย่าเอาแต่เยนชากับคนอิม
21:30แม่ หนูจะไปล้างนะ
21:37ชั้นละร้อนใจแทนแก่ เป็นช
21:39ั้นแต่งไปนานแล้ว
21:42ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว
21:50เอ๊ะ พี่มิงจูคะ ห้อง 619 มีคนไ
21:53ข้คนนึง อยากให้พี่เป็นพยาบา
21:54ลพิเศษชั่วคราว 1 วัน
21:56ก็เป็นผู้บ่วยโรคซึ่งเศ้า
21:57อยากหาคนคุยเป็นเพื่อน ข้าช่าง
21:59ไม่เร็วเลย พี่อยากไปไหม
22:01อยากสิ วันนี้ลงจางเข้าผ่าตั
22:04ดพอดีเลย อยู่ในห้อง ICU ยังไม่อ
22:06อกมา
22:06แล้วฉันก็ไม่มีธุร่ะด้วย
22:08หาได้แค่ไหนก็แค่นั้น
22:09งั้นพี่ด้วยไปเถอะ ได้ บ๊ายบาย ขอ
22:12บใจมากนะ เสียวหลาน
22:14ชื่อวางนี้ให้ฉันหน่อยนะ ขอบใ
22:16จนะ
22:22ฉันครับ
22:35เฮ้ เส้าอัน
22:37อ๋อ มิงจู
22:40คุณเองเหรอที่จ้างฉันมาที่น
22:41ี้
22:42ใช่แล้ว
22:44พอบอกพยาบาลเฉียนว่าเป็น
22:46เพื่อนเก่าคุณ ไม่ได้เจอกันอาล
22:48แล้ว
22:48อยากจะสปรายซ์คุณหน่อย เธอก็เลยช
22:50่วยผม
22:50นึกว่าคุณเป็นโรคซึ่มเศ
22:54้าจริง ๆ ซะอีก
22:57คุณสบายดีไหม
23:01อ๋อ เอ att Response
23:04จริงสิ 2 วันก่อนฉันเจอตร
23:08งหลินด้วย
23:09ตรงหลินบอกฉันว่าคุณเป็
23:10นอะไร หัวใจไม่ค่อยแข็งแรง
23:12เอฮ cis ไม่ต้องเป็นห่วงหล๊ะ
23:17เรื่องหัวใจเป็นเรื่องใหญ่ คุณ
23:19อยากได้ประมาชเ�ieran
23:20ต้องระวัง
23:22ผมจะระวัง
23:24จริงสิ
23:26วันนั้นที่ร้านกาแฟคุณรีบ
23:27ร้อนกลับไป
23:28มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
23:30อย่าพูดเลย
23:32แค่คิดก็ขายหน้าแล้ว
23:34ก็เหอต้าลูนะสิ
23:36เขาเล่นหุ้นเส้นจนหมดตัว
23:38วันนั้นเขาก็เลยคิดสั้น
23:40ยืนอยู่บนดาดฟ้าอยากจะกระโด
23:42ดตึกไกล
23:43ฉันละตกใจหมดเลย
23:45กลับไปโน้มน้าวเขากังนานแ
23:46น่
23:47กว่าจะโน้มน้๋วส�ffenเรดได้
23:49อ yüz ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
23:54เราอายุไม่น้อยแล้ว
23:56จะมามูกคิดเรื่องข้อขาดบาท
23:58ตายแบบนี้
23:59คงรับไม่ไวหรอ
24:01ไม่ไวจริงๆ
24:02ใช่แล้วล่า
24:03ครึ่งชีวิตแรก ทำงานหลำบาก
24:06ลำบน
24:06ก็เพื่อตัวเอง
24:08เพื่อให้ลูกมีกิจการ
24:10เพื่อให้ชีวิตครึ่งหลงของพ
24:11วกเรา
24:12มั่นคงสงบสุด
24:14ใช่แล้วละค่า
24:16มิงจู
24:16คำแนะนำวันนั้นคุณพิจารณา
24:21หรืออย่าง
24:24เอ่อ...
24:27เซ้าอันค่ะ
24:31คุณน่ะตัวคนเดียว
24:33แถมเป็นโสด เป็นตัวของตัว
24:36เอง
24:36คิดอะไรก็ได้ตามใจชอบ
24:39แต่ฉันไม่เหมือนกัน
24:40ฉันมีครอบครัวต้องรับผิด
24:42ชอบ
24:43อีกอย่าง
24:44เรืองนี้...
24:45เรืองนี้เป็นเรื่องที่ผิดศิลธ
24:49รม
24:49และฉัน...ชั้นทำไม่ได้หรอก
24:52he is a selfish
24:52จูนะมิงจู
24:54ทุกครั้งที่ต้องมีการเลือกแบ
24:56บนี้ คุณจะถอยทุกทีเลย
24:5828 ปีก่อนคุณถอยไปเพราะไม่โท
25:00ษคุณ
25:01ตอนนั้นคุณยังเด็ก คุณเป็น
25:03เด็กนิสัยดี
25:04ตอนนี้คุณสามารถทำเพื่อกความส
25:06ุดของตัวเอง
25:07เป็นผู้ใหญ่แต่สิตเองได้แล้ว
25:08เหอต้าลูกที่มันมีความมานะ
25:11คุณอยากอยู่กับเขาทั้งชีวิต
25:12จริงๆ หรือ?
25:12เออ... นี่... นี่ไม่ใช่เรื่องว่า...
25:15ใช่หรือไม่ใช่เหอนتمещence
25:17ฉัน...เรายังมีลูกอีกนะ
25:21เรายังมีไช่หง
25:23ฉ.. คุณมưaคิดถึงแต่คนอื่น
25:25หมวです ขวạm คิดของคนอื่น
25:27เมื่อไหร่ควsteinจะคิดเพื่อตัว
25:29เองบ้าง
25:30ความสุขของคุณไม่มีค่าพอ
25:31ให้คุณพยายามเลยเหรอ
25:33โทษ.. เศราะอัน
25:34ดี puisนี่ไม่น่าอันฟังแบบน
25:37ี้
25:37ก็อย่าพูดอีกเลยได้ไหม
25:39เอาไว้เราค่อยคุยกันนะ
25:40ฉันยังมีคนไข้ ฉันไปดูแลก
25:42่อนนะ
25:43มิงจูฟังผมก่อนนะ
25:45เข้าต้าลูปไม่ดื่อเรื่อง ทำไมค
25:46ุณ
25:49พอ
25:50ผมมารับกลับบ้าน
25:52ฉันขอตัวก่อน
25:53ตรงอี
26:01เงินทุนคลิหาเทียนสุ่นคร
26:03บหรือยัง
26:05ยิ่งเราคำตอบจากฟงหลินครั
26:07บ
26:09แกก็กล้าจะเป็นลูกเขยกลั
26:10วชิงมิงแล้ว
26:12เขายังไม่ยอมไว้หน้าแกอีก
26:13แล้วเนี่ย
26:15เขาโดงดังเรื่อง หัวแข็งและ
26:17ดือ
26:18ยิ่งเรียบก็ยิ่งช้า
26:21ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ถอนตัวจ
26:28ากเงินทุน
26:29ตรงหลินมองบริษัทเปิดใหม
26:31่ไว้
26:32พ่อ
26:33พ่อเงินก่อนนั้น
26:35ผมโนมเนา จะน้ำลายแทบแห่ง
26:37แล้ว
26:38ทําเอากริกจะถึงตอนนี้
26:40เห็นแค่น้ำลาย ไม่เห็นสินค
26:42้า
26:43เงินไม่ได้รอคนนะ
26:46แกต้องเร่งมือ
26:49ออกไปรอข้างนอก ฉันต้องชีบย
26:51า
26:54ได้ครับ
26:55ทําเอากริษัทเป็นสินค้า
26:55ทําเอากริษัทเป็นสินค้า
27:24พ่อถ่ายจริง วัดดีจ้า วั
27:26ดดี วัดดี
27:30อายุก็เยอะแต่งานก็แล้ว
27:32ทำไม ชอบพ่อผมเหรอ
27:36อันนี้ เกรงใจกันหน่อยนะ
27:38พูดจะให้ดีๆหน่อยได้ไหม
27:40ทำไม อย่าเป็นคุณผู้หญิงเหรอ
27:45คุณฝันไปเธอนะ
27:47เธอ...เธอ...เธอ...เฮ้ย...เธอกินยาผ
27:53ิดมาหรือไง
27:56สองใส่น้ำจะท่วมสมอง
28:00คนประสาต
28:03ชาวนี้ว่างไหม ตีกอฟ
28:05วันนี้ไม่ได้ ฉันไม่รู้สำคัญ
28:07ต้องทํา
28:07งั้นเดี๋ยวฉันไป
28:09เฮ้ กินมาเช้วด้วยยัง
28:11มา กินหัวฉัน เดี๋ยวทําใหม
28:13่
28:14มานั่งนั่งนั่ง
28:24โอ้...
28:25โอ้...
28:35วันนี้ฉันจะไปซื้อขอสำคัญ
28:37มากอย่างนึง
28:38แน่ช่วยดูหน่อยนะ
28:40แว้นเพชร
28:42โอ้...
28:44กล้าวช่วย เพราะว่าจะมีคู่
28:47จิตวิญญาณจริง ๆ
28:54วงนี้น่าจะไม่เร็วนะ
28:58ใช่เลย
29:13นี่ ขอเยือมือหน่อย
29:16นี่ นี่เป็นของผู้หญิงใส จะให้
29:19ฉันใสแล้ว
29:19ขอช่วยฉันลองหน่อยสิ
29:22นาย ไม่มีนิ้วหรือไง
29:23ของฉันใหญ่ของไอเล็กน่ะ
29:25มา ๆ ๆ ก็ลองหน่อย
29:27มุ่งต่างกัน ผลก็ต่างกัน
29:28ขอดูหน่อยสิ
29:34นี่ก็ไม่เร็วนะ
29:41เมื่อกี้นายเลือกเต這樣子นาน
29:42ยังเรเภ carefulอะไรอยู่อีก
29:44แต่สินใจไม่ได้
29:46นี่ต้องใส่ไปทั้งชีวิตเลยนะ
29:48ต้องตั้ง airplane เลือกหน่อยสิ
29:50แค่ของที่เกี่ยวข้องกับหือ
29:51ไячหง
29:53แล้วต้องเลือกยากทุกครั้งเลย
29:54ป crack ส transmitted
29:55นายเป็น ฉันเปล่านะ นายเป็น
30:00อืม วังนี้แล้ว ดีแล้ว
30:04น่าจะขอเธอแต่งานยังไง
30:09ตอนฉลองวันเกิดเธอ
30:11ฉันจะพาเธอไปที่เย็นล่นไนฟ
30:13ไปทำอะไรเหรอ
30:16หาคืนมืดนิดที่ไม่เห็นแม
30:18่แต่นิ้ว
30:18นี่เพียงเราสอง
30:20ไปดูแสงออโรรา
30:21ไปไง
30:23นี่ คิดดูนะ
30:25ตอนแสงออโรราประกศตรงหน้
30:27า
30:28ฉันเอาแหวนออกมา
30:30ขอเธอแต่งงาน
30:32โอ้โห
31:04ไม่เร็วอยู่แล้ว คิดตั้งนานกว
31:06่าจะได้
31:08เธอจะไปกำนานไหม
31:10โถ่เอ้ย ไม่ค่อยคิดอีกที
31:15เมื่อรายนายคิดออก แล้วเธอรับ
31:17ปากที่พัก
31:18ตัวเครื่องบิน อาหาร
31:20ฉันจายให้หมดเลย
31:21เฮ้ย ไหนพวกแล้วนะ
31:25บินนี่บินรู้รู้รู้รู้รู้
31:26ตามนั้น เรื่องเล็กน้อย
31:28ฉันไปฉี่ก่อนนะ
31:30ก้อนเช้าสือแวนเพชร เตรียม
31:47ขอแต่งนอน
31:58ชีวิตนี้ไม่ได้อยู่กับคุณ
32:00เป็นการตัดสินใจ
32:02ที่ฉันเสียใจที่สุด
32:04เศร้าอัน
32:06คุณรู้ไหม
32:08คืนนั้นฉัน
32:10เก็บของทุกอย่างเตื้มไว้หมด
32:12แล้ว
32:12ตั้งใจว่า
32:13ฉันจะไปกับคุณ
32:17ฮะโหล
32:18ผมเอง เสียเฟิง
32:20มีอะไรฉันทำงานอยู่
32:22ผมอยากคุยกับคุณ
32:23คุณลงมาหน่อย
32:25อยู่ฝั่งตรงข้าม
32:27อัน ได้ ค่ะ
32:32อัน ได้ ค่ะ
32:42อัน ได้ ค่ะ
32:56อัน ได้ ค่ะ
32:57อัน ได้ ค่ะ
33:01Lavๆ ค่ะ
33:03ความเจอความเริ่ม ันของความ่
33:06าศิวิกเย็กแน่
33:08นี่ที่ระวังกำลัง ได้รุยกั
33:17นของพลาศจ๊ิง
33:19ถึงรุยกับคุณความเจอลิท
33:32ยาตริงก้างบ่าล
33:34无需旁人过问
33:38她会给我 最安全的后盾
33:44心思孤独斗角 变成两人分
33:49不必独自沉沦
33:52因为爱有太多的可能
33:59是否是对的人
34:03让时间来延长
34:07哪怕没有结果
34:09至少我们还有过程
34:16幸福孤独投降
34:20变成两人和一分子牵练
34:25因为爱没有什么不可能
34:31幸福孤独投降
34:34变成两人和一度子牵练
34:40因为爱没有什么不可能
34:46别怕 别问
34:54只要倾听我们的心跳声
34:58只要倾听我们的心跳声
34:58只要倾听我们的心跳声
34:59只要倾听我们的心跳声
35:00เธอ