- 5 jam yang lalu
The Bangkok Red Opera Episode 7 FULL MOVIES ENGLISH SUB
Kategori
🎥
Film pendekTranskrip
00:05กันไม่มีเนี่ย
00:05ด้วยให้มิ่ง
00:05แล้วห้ามพูดเรื่องนี้กับใครเด
00:07็ดคัน
00:08ตอนนี้ทูนกับหม่อเป็นพูดส
00:09ำเร็จ
00:10ตราชการในพระทะรักษณ
00:11ถ้าจะก่อการ
00:12ต้องคุ้บคุ้มพักองค์ให้ได
00:13้
00:14ผมก็ถ้าเธอเราเสนอในที่มาชุม
00:15ให้เราโลงมือหลังวันที่อี
00:16บสาบรีบาค์
00:17จะได้ง่ายตอนการโกคลิดกันต
00:18ัว
00:18ฉันว่า�边การ Hankie Chideon หนีไปก่
00:20อนดีไหม
00:21ไปที่ไหนก็ได้สักพัก 1 รออะไร historia
00:23ให้มันดีขึ้นาร่างต่อ then
00:24แล้วก็ได้นะ
00:24แต่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
00:25ทำเนาจต้องหยิ
00:27ฉัน็ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นไ
00:28ง
00:28เราหม่ม
00:29ให้แ � tills ดูบทรなら
00:30ช่วงไฟด้วย
00:34ฉันมาไปด้วย
00:41ฉันเป็นภาตรยา은
00:42ไม่ว่าอย่างไรก็จะได้ถึงท่าน
00:43เจินเสร็จของมอง
00:45อ๋อ นันพี
00:46เฮ้ย ย้าละไป
00:48ผม ผม จะทำอะไรกันละ
00:51ผม มอง มอง ย้า
00:53คุณร้อง คุณร้องช่วยกลัวแล
00:54้ว ย้า นันพีก่อน
00:55นันพี
00:57นันพี
01:12นัพี
01:14เจ้า
01:14เร็ว
01:41lung
01:41จ呼
01:41ที่สุดที่สุดที่สุด
02:15อัน delegation
02:20หลัง
02:22แน่
02:22ตาหารหยืดอำนาจติฟลฟี
02:30แล้วแบบนี้ละครแล้วจะเล่นได้
02:32หรอก
02:33ถ้าไม่ได้เล่นละคร
02:35ฉันก็ไม่รู้จะไปทำอะไร
02:37ยังอื่นฉันก็ทำไม่เป็น
02:39จะจะทำเรา
02:40โอ้ มันเสด็จเล่นอยู่ใช่เป็น
02:42ขอ
02:46มันซ้อย
02:54ทุกคนใจยังอย่างนี้ก่อนนะ
02:56ตอนนี้เราคงต้องพักกันแสดง
02:57กันไปก่อน
02:59กลับไปรอกันที่บ้านนะ
03:03นั้นเราไปหลานพับปรุมรูปกั
03:04น
03:06คนที่ตลาดไปรอฟังข่าวกันท
03:07ี่นั่น
03:07นั่นไปด้วยกัน
03:15ซ้อย มันไปด้วยกันหรือ
03:18ฉันจะไปหามาแล้ว
03:20เดี๋ยวซ้อย
03:22ไปตอนนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้
03:25เขาลือกันว่าโภคเจ้านายถูก
03:27จะไปหมดแล้ว
03:49คำสั่งจากที่สูง
03:50คาจะเข้าออกต้องแก้งชื่อก่อน
03:51ครับ
03:53คนข้างในไม่ใช่นักโทษ
03:54แล้วนี่ก็หว่างของเขาด้วย
03:56ทำไมต้องทำขนาดนี้
04:00ขอชื่อสกุนด้วยครับ
04:03ซ้อยอยู่บุญ
04:18มรา
04:19มรา จะไปไหน
04:21ต่อนี้พวกนั้นมา ท่านยังไม่ได
04:24้เซ้ยอะไรเลย
04:25ฉันจะไปหาท่าน
04:26เขาจะให้เข้าพบหรือ
04:28ฉันไม่รู้
04:29แต่อย่างไรฉันก็ต้องไปหาท่าน
04:31มรา มราจะเย็นเย็น
04:33ไม่ต้องกลัว
04:35ฉันเชื่อว่ายังไงในหลวงท
04:36รงไม่ปล่อยให้ใครเป็นอะไรไปแน่
04:38ท่านชายจะต้องปลอดภัย
04:41ปล่าฉันไปด้วย
04:55จะไปไหนครับ
04:57ม่อมมาลา
04:58ม่อมของท่านชายรามโรนสี
05:00ต้องการจะไปเยี่ยมแล้วก็นำอาห
05:01ารถวายท่านชาย
05:02ท่านชายรามโรนสีมีอะไรชื่อห้
05:04ามเยี่ยม
05:05ขอเอาภัยด้วยม่อม
05:06ฉันแค่จะส่งค้าส่งน้ำให
05:07้ท่านพี่
05:08ท่านพี่ทำผิดอะไรนักหนา
05:10ทำไมต้องทำกับท่านถึงขนาดน
05:11ี้
05:12คำสั่งก็คือคำสั่ง
05:13ส่วนอาหารนั่นเดี๋ยวผมมาข้
05:14อไปให้เอง
05:17แล้วฉันจะแน่ใจได้อย่างไร
05:19ว่าจะถึงหัดท่านชาย
05:21ถ้าไม่ไหวใจก็เอากลับไปเธ
05:22อมม
05:22ที่นี้มีอาหารให้
05:28มารา ฝากเขาเริ่ม
05:31ทำใจให้ชินเธอมมมารา
05:33เพราะหลังจากนี้ทุกคนมีสิ
05:34ทธิ์เท่าเทียมกันหมด
05:36คณะละครของม่องก็เหมือนกัน
05:38เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ
05:41คณะละครฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย
05:45อะไรที่ปลูกฝั่งความเชื่อผิด ผ
05:47ิด
05:48ก็ต้องเปลี่ยนมันให้หมด
05:50เดี๋ยว ความเชื่อผิดผิดอะไร
05:52กลับมาคุยให้รู้เรื่องนะ
06:19มรา กินอะไรหน่อยนะ
06:23เมื่อคืนก็ไม่ยอมนอน นี่จะไม่
06:24ยอมกินอีก
06:25เดี๋ยวจะเป็นอะไรไปนะ
06:35ฝืนหน่อยนะ มรา
06:37อย่าให้ท่านชายต้องเป็นห่วง
06:39เลย
06:46ใช่
06:47กุ้น
06:47ได้ข่าวเรื่อง Thai เผื่อมึงไหม
06:49มมม ไม่คุยกับมาอนุ specs
06:51เค้าลืออร์หลวงสู 거�iding uit
06:52เอาเรื่อล��สุขหลังไ Cathedral
06:54ไปเชินเสเด็จในรวงที่หัวหิ
06:55น
06:55ให้นิวาตพนค้อน pursue เมื่อวานเย็
06:57น
06:57เมื่อเมื่อเมื่อma
06:58horsepower
06:59เมื่อ GU
07:00ใช่ มม
07:02เ Thought
07:02เค้าไม่ได้ยิงเจ้าไหนอมนายนะ
07:04มม
07:04ทภาธานที่เฝ้าข้างหน้าประตisin
07:22ข้างนั้นม่อม
07:23ม่อมมาล่ะ
07:24ผู้พวกครองของเด็กในคันนั้นละ
07:26ครของเรา
07:27เข้ามาขอหลับลูกกลับบ้าน
07:45ม่อมครูเจ้าคะ และพวกหนูจะได้ก
07:47ลับมาเรียนลำอีกไหมเจ้าคะ
07:49แม่หนูบอกว่าไม่ให้ไปยุ่งก
07:51ับพวกเจ้านาย เดี๋ยวจะดนจับไป
07:52ด้วยเจ้าคะ
08:04ไม่เป็นไร
08:06ไม่ได้เรียนกับครู ก็ไปเรียน
08:07กับคนอื่นได้
08:12แต่คุณขออย่างเดียว
08:18แจจะเลือกร้ำ
08:24เจ้าค่ะม่อมครู
08:35เจ้าค่ะม่อมคู่
09:06ท่านชายรามมันเกิดหน้าที่ของ
09:08ฉัน
09:09ฉันช่วยไม่ได้จริงๆ
09:11แต่ท่านชายรามไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
09:13เจ้าคะ
09:13แต่ท่านรู้เรื่องกฎหมาย
09:15อาจจะเป็นภัยกับพวกเรา
09:18ตอนนี้ก็มีคำสั่งให้เมราเทศ
09:19ออกนอกแผ่นดินไทยแล้ว
09:22เมื่อไหร่เจ้าคะ
09:23แล้วเขาจะพาไปที่ไหนเจ้าคะ
09:43มารับตัวท่านชายรามรวนสี
09:45ผู้กองชายนเพื่องพาตัวไปครับผม
09:47ที่นี่คำสั่ง
10:25ชะยน เราขอให้เราได้กลับเวลามา
10:29ลาก่อน
10:32จะลาหรือไม่ลาก็ค่าเท่ากัน
10:33เลยฝาบาท
10:34แต่ถ้าฝาบาทอยากจะไปเนี่ย หม่
10:38อมก็ไม่ห้ามนะ
10:40ไปสิฟาบาท เชิญ
10:54ที่นายยอมปล่อยให้เราไป เพราะน
10:57ายจะได้มีเหตุเพื่อจัดการเราใช่
10:58ไหม
11:03ชลาดดีนี่ฝาบาท ฝาบาทสวย
11:06สุขมากพอแล้วใช้เส้นสายช่วย
11:08พวกพร้องตัวเองจนไม่เห็นหั
11:09วคนอื่น
11:10อะไรของนาย
11:11ก็ให้พร้องไง มันมาที่หลัง
11:14หม่อม แต่ตอนนี้มันเรื่องตั้งไ
11:16หนเท่ากับหม่อม
11:17เพราะมันเป็นคนสนิขของฝาบ
11:18าท
11:19ก็พร้องว่าพร้องเก่งกับน
11:20ายทั้งหาก
11:22และเราก็เชื่อว่าทุว่นนี้พร้
11:23องทำเมื่อประเทศชาติ แต่นายทั้ง
11:25หากทำเมื่อตัวเอง
11:38วางเปลี่ยนหลัง
11:44น่าที่นำตัวฝาบาดมาเป็นน
11:45่าที่ของฉัน
11:46น่ายมาเกี่ยวอะไร
11:47เพราะเรารู้ไงว่าน่ายจะมาช่วยท
11:48่าน
11:49เพื่อนรักกันเนี่ย
11:51แต่เราตกลงกันแล้วนี่
11:53ว่าจะไม่มีการเสียเลือดเนื
11:54้อ
11:57น้องจากมีผู้ขัดถึงการจับ
11:59คุ้ม
12:00อย่าฉันจัดการเอง
12:23ถอยลง
12:26เราบอกให้ถอยไปไง
12:28เราแค่อยากกลับเวลาเมียเรา
12:30ถอยไปให้หมด
12:35ถอยไป
12:38เราบอกให้ถอยไปไง
12:46ถอยไป
12:49ถอยไป
12:55ถอยไป
12:57ถอยไป
12:57ถอยไป
13:04ป่องหุด
13:04แน่ใจนะว่ามาถึงทางไง
13:22แน่ใจครับ ผู้พันศักษ์บอ
13:24พิกัศมาแล้วครับ
13:48ป่าบาล
13:52นายช่วยเราไว้ทำไมผม
13:54หม่อมเคยสัญญาว่าจะกลับมา
13:55ตอบแพนบุญคุณฝาบาล
13:57ครั้งนี้เราไม่มีอะไรติดครั้งอ่ะ
14:00นี่
14:03ไม่ว่าคำ GudHH
14:03นายเปลี่ยนไปหมายอย่างจริงอ่ะ
14:04พร้อม
14:06ทั้งเราและมindustrie
14:08ไม่อยากจะชื่อเลยว่านายเปลี่ยนไป
14:09ได้ขนาดนี้
14:11หม่อมทําเพื่อบ้านเมือง
14:13ถ้าวันนั้นมีพระภาฬษาลัท
14:14ธัม fence
14:15素จะถามนุนอย่างที่สัญญากันไ
14:16ว้
14:17มันคงไม่ถึงวันนี้
14:20เราไม่เคยส่งสัยความตั้งใจข
14:22องนาย
14:23แต่นายแน่ใจเหรอ
14:25ว่าคนอื่นเขาคิดเหมือนนาย
14:28มันอาจจะเป็นแค่คออ้าน
14:29ในการยืนอำหน้าของพวกเขาก็ได
14:30้
14:31พวกมอมจะพิศูนย์ให้ทุกคนได
14:33้เห็น
14:34ว่านอกจากพวกเจ้านาย
14:36พวกเราก็ดูแลประเทศนี้ได้เหมือน
14:38กัน
14:39งั้นความเป็นเพื่อนของนายกับเรา
14:43ก็จบลงตรงนี้นะ
14:45แล้วแต่ฝาบาท
14:46แต่ตอนนี้ฝาบาทต้องรีบนี้ไป
14:52จากที่นี่
14:52ก่อนที่พวกสยนต์จะมาถึง
14:54เราจะกลับไปพามาราไว้กับเรา
14:56ไม่ได้ฟ้าบาท
14:57แต่เราทิ้งมาราไว้คนเดียวไม่
14:59ได้
14:59แล้วจะพามาราไว้อยู่แนนตราย
15:01ด้วย
15:03ฟ้าบาทจะหนีไปที่ไหนยังไม่ร
15:04ู้เลย
15:04รักษาองค์เองยังไม่ได้
15:06แล้วจะดูแลมาราได้ยังไง
15:08ฟ้าบาทต้องเสด็จไปคนเดียว
15:12ไม่ว่ายังไง
15:13เราก็จะพามาราไว้กับเรา
15:19วางเปิดในฝ่าบาท อย่าบังค
15:22้าให้ม่อมต้องทำแบบนี้
15:27เอาสิ่งพอ ยิ่งเลย
15:31อย่างมาก เราก็ตายได้กับตรงนี้
15:45คุณเก่งเก่ง วินอย่าบ้าวิ
15:46นยัง
15:55ขอบคุณเก่งเก่ง
16:19คุณยิงท่านชายหรือ
16:22ปล่าบาทขัดขึ้นกันจับ
16:23กลุ่ม
16:24ผมทำตามนาที่
16:32ท่านชาย ท่านชาย
16:34ท่านชาย
16:34ท่านชาย
16:45ท่านชาย
16:47ท่านชาย
16:56เอาเลือออกไปตามหาให้ทั่ว
16:58ครับ
17:02มึงนี่นักจะข้าชายร้านเพื่อน
17:03รักของมึง
17:04กูพูดอะไรไปมึงคงไม่เชื่อ
17:06หลังจากนี้มึงคอยดู
17:11ว่ากูทำอะไรได้บ้าง
17:18ไม่เชื่อ
17:20ไม่เชื่อ
17:21ไม่เชื่อ
17:45ไม่เชื่อ
18:03ป๋อมาลา ส่อยมาหานะ ท่านทางนี้
18:06เรื่องร้อนใจ
18:15ท่านชาย
18:15ห่nant ได้ขอท่านชาลามเหรอใช่ไ
18:16หม
18:17ท่านชาย
18:19คุณพอพิมท่านชายตรงน้ำ
18:22แล้วตอนนี้ท่านชายเป็นไงบ้าง
18:25ฉันไม่รู้เลย
18:26ตรงนั้นท่านหรือมาเรือนมาก
18:27แล้วก็ฉันเดินหาจนทั่ว
18:29ถ่าหารก็เอาเลือออกไปดู
18:31conflicts
18:34ไม่พtable ท่าน Earl
18:37นั้นฝ่าบาทก็อาจจะยังไม่
18:39เป็นอะไรนะครับ
18:44ซ่อย ผ่าฉันไปเดี๋ยวนี้ ฉัน
18:46จะไปตามหาท่านชาย
18:48ไปกัน
18:49ขอแล้ว
19:11คุนยิงท mangoนั่นทำไม
19:12ปลา บาทแค่เครื่องการจับกุ
19:14ม
19:15คุมทําตาplinาที่
19:19แต่ท่านเห็นคุณเป็นเพื่อน
19:21ตอนนี้คุณถูกสังย้ายไปโฆล
19:23าท
19:23ท่านก็ tramite พู�ใหญ่ให้เอาตัว
19:25คุณกลับมา
19:26ท่านเป็นหัวคุณมาก
19:28แต่วันนี้คุณกลับทำ drying ท่านจะเ
19:29อง
19:29แต่ท่านชายจอบเพื่อนใส่ผม
19:32คนสองคนจอบเพื่อนใส่กัน
19:33ไม่มีคำว่าเพื่อน
19:36มีแต่คำว่าตายกับอยู่รอต
19:40ถ้าวันนี้คนที่รอดขอท่
20:08หมอม
20:08ทําใจเธอ
20:10ว่าท่านชายจากไปแล้ว
20:16ครรุ่งนี้รหาจะเข้ามายืด วั
20:17งกับท่านชายทั้งหมด
20:20ขอให้หมอมกับทุกคน เก็บ ของใช
20:21้ส่วนตuaออกจากวังด้วย
20:25ทําสินทุกอย่างที่ท่านพี่ได
20:26้มาได้มาอย่างสุจริษ
20:28คุณ mems อะไรมายึด
20:33ผมเตรียมที่พักให้หม่อมแล้ว
20:36ครุ่งนี้
20:38ขอให้ทุกคนออกจากวังด้วย
20:42มาแล้ว มาแล้ว
20:54มาแล้ว มาแล้ว
20:57มุม หา หามาแล้วเข้าข้างใน
21:01มุม
21:02มาแล้ว
21:03มุม
21:22หมดแน่ใจแล้วเหรอเจ้าคะ
21:24ถ้าสิ่งที่ข้าหลวงบอกถู
21:26กต้อง
21:27หมอก็แน่ใจขอรับ
21:31เองจำไม่ผิดแน่นะ
21:32ไม่ผิดเจ้าค่ะ
21:38ซ้อย ผมมาแล้ว
21:42มาแล้ว
21:45ค่อยๆรู้
21:47ยังเวียนหัวอยู่ไหม
21:58ทำไมทุกคนมองฉันอย่างนั้น
22:03ฉันเป็นอะไรหรอ
22:07ไม่เป็นอะไรหรอกมาแล้ว
22:10เป็นเรื่องดีด้วยซ้ำ
22:29มุม
22:30จริงหรอเธ้าคะ
22:32ขอรับ
22:33หมอมตั้งคันได้หกสัปดาห์
22:35แล้วขอรับ
22:46มา
23:04ท่านชายรอวันนี้มานาน
23:07ถ้าท่านรู้
23:08คุณทีพระไทย
23:13ไม่ต้องลองนะมารา
23:17ถ้าท่านชายปลอดภัย
23:20ยังไงท่านต้องกลับมาหามาร
23:21ากับลูกแน่ๆ
23:24ถ้าท่านไม่กลับ GUY
23:25alog Blob
23:33ไม่
23:35ฉันไม่เชื่อ
23:37ถ้าฉันไม่เห็นกลับตา
23:39ฉันจะไม่เชื่อว่าท่านชายเป็น
23:40อะไรไป
23:42ฉันจะตามหาท่าน
23:43เราตามหาท่านชายฉันจัดการให้
23:48มาลา
23:50ตอนนี้ Mara ไม่ได้ตัวคนเดียว lång la
23:54Mara ต้องดูแลตัวเอง
23:57แล้วก็
23:58เรื่องที่ต้องย้ายเอาจากที่นี้พ
24:00rdfriends
24:02ไปอยู่บ้านฉันนะ
24:07ไม่เป็นไรซ้อย
24:09ตอนพ่อตาย
24:11พ่อเคยซื้อห้องแถวตลาดท
24:12้าตี้นไว้
24:15ฉันจะอยJamal para before
24:16Bloomberg
24:16เพื่อจะทำอะไรขายได้บ้าง
24:18น่ะฉันไปด้วย
24:20ไม่ต้องห้าม
24:22ฉันห้ามมาลาไม่ได้
24:25มาลาก็ห้ามฉันไม่ได้เหมือนกั
24:26น
24:33ขอใจมาไซ่
24:37ไม่ต้องรองแล้ว
24:47เราเป็นเพื่อนกันน้ำมาลา
24:51ถ้าเพื่อนไม่ช่วยเพื่อน
24:54จะมีเพื่อนไม่ทำใหม่แล้ว
25:16สะใจคุณแล้วใช่ไหม
25:21สะใจคุณแล้วใช่ไหม
25:22มองเป็นไงบ้าง
25:24คุณอิสชาท่านชาย
25:26ที่ได้แต่งงานกับมาลา
25:28คุณถึงตั้งใจแยกท่านกับ
25:29มาลาแบบนี้
25:31ตอนนี้มาลาทอง
25:33ท่านชายكمรู้จะเป็นหรือตาย
25:36แล้วนี่มาลาอย่างต้องถูกในpoint
25:37violeta าจากวาง cara
25:40ผมไม่เคยอิสชาท่านชาย
25:42ใช่
25:44ผมยอมรับ
25:49ว่าผมไม่เคยตัดใจได้
25:51แต่ผมไม่เคยคิดที่จะทำให้หม่อม
25:52เสียใจ
25:54คุณทำไปแล้ว
26:00ต่อไปนี้มลาต้องดูแลลูกด้
26:02วยตัวคนเดียว
26:03เด็กเกิดมาก็ไม่รู้จะได้เห็นหน
26:04้าพ่อหรือเปล่า
26:08ผมไม่รู้ว่ามลาจะท้อง
26:11แต่ว่าถ้ามลาไม่ท้อง
26:14คุณจะไม่รู้สึกผิดอะไรเลยใช่ไหม
26:17ผมเตรียมที่พาไปให้หม่อมแล้ว
26:19ส่วนเรืองมอ ที่จะดูแลหมอมก
26:21ับลูก
26:22เดี๋ยวผมจะจากการให้
26:23พวกนี้เช้าผมจะมาลับเม่อง
26:26ไม่ต้อง
26:27ไม่มี caiห้าผมได้ทั้งนั้น
26:31ฝากบอกมอมด้วยกว่าผมเสียใจ
26:32กว่าสิ่งที่เกิดขึ้น
26:33แต่ผมทำตามหน้าที่
26:40แล้วผมจะชดเคยกับสิ่งที่ผมทำ
26:41กันท่านชาย
26:43คุณจะไม่เลิกยุงุ่นวายกับ
26:45ประราศจริงใช่ไหม
26:47ตอนที่มาราษโกรธคุณ คุณยั
26:48งไม่เลือกทำเลย
26:52แล้วทำไมผมต้องทำ
27:29หว่ยมั้ยมะลา
27:30หว่ยสิ อย่อยต้องหว่ย
27:39เรานี่ ว่นดำจะไม่เป็นอยู่ด้วยก
27:41ันจริงหรอ
27:43พี่ชายฉันให้กลับไปช่วยเรีย
27:45งหละแล้วล่ะ
27:46ขอบใจนะ หอมมาลา
27:49ต่อไปนี้ทุกคนไม่ต้องเรียกฉ
27:50ันว่าหอมแล้วล่ะ
27:52ตอนนี้ฉันเป็นแค่มาลา แม่ ๆ
27:55กว่าตาย
28:11อย่าผมไปส่งนะครับ
28:13ไม่ต้อง ฉันเรียกรถแล้ว
28:16ให้ผมช่วยเถอะครับ
28:19ในฐานะเพื่อนก็ได้
28:21ขอบคุณนะคะคุณพร้อม
28:23แต่ต่อจากนี้ฉันคงเรียกคุ
28:25ณพอเพื่อนไม่ได้อีก
28:27ขอบเพื่อน
28:29ไม่ค่าเพื่อน
28:39ที่เรียกรถไปตลาดท้าเตียน
28:41ใช่ไหมขอรับ
28:41ขอบคุณพร้อมแล้ว
28:43ขอบคุณพร้อมแล้ว
29:15อีกฮะ
29:17ขอบคุณพบ้อม
29:18ขอบคุณพบ้อม
29:52พระวันกับผมเข้ามาทำความสะอ
29:54าจหรอให้แล้ว
29:55ขอบใจนะ
29:59เรา...
30:00เรื่องห้องเช่าที่ฉันเช่าให้น
30:01ายกุลอยู่นี่เรียบร้อยดีไหม
30:03เรียบร้อยดีขอรับ
30:04แต่ผมคิดว่าจะเปิดไปร้านขายข
30:07องจักษาร
30:08จะได้ไม่เป็นพาราบคุณมาราด้
30:09วยขอรับ
30:10ดีเลย เวลาที่ฉันออกไปที่โรงต
30:12ะคอน
30:13ฉันจะได้ฝากในกุลดูแลมาราด
30:15้วย
30:17ว่าดูดีอยู่นี่น่า
30:28หม่อมครู
30:42ออกสัปดาห์แล้วหรือ
30:44จับค่ะ
30:47อย่างน้อยในเรื่องร้ายก็ยังม
30:48ีเรื่องดี
30:51เราเองจะยังไงกับชีวิตต่อ
30:53แต่กลับไปดำตอนนี้ก็คงจะยาก
30:54เพราะของห้ามให้แสดงหมอระสบ
30:56กันอยู่
30:57ฉันคงจะใช้วิชาทำขนมที่หม่
30:59องครูเคยสอน
31:01มาขายขนมเพื่อด
31:03หาเรียงตัวเองกับรูเจ้าค
31:04่ะ
31:21ค responsible for the mission to pass
31:21คนสยามกับหรัคร
31:23ยังไงก็ตัดกันไหมคะ
31:24ฉันจะทำโรงหรัographerให้ดี
31:29จะได้หาเงินมาดูแล announced with her child
31:34Sim
31:34อย่างน้อย้างสองคนก็ยังเป็นเพ
31:38ื่อนที่คอย corps
31:38วิชาฟ้อนรคอบที่ค่ะสอนกั
31:41นก็คงไม่เสียเปล่า
31:43ไม่เสียเปล่าหรอกเจ้าค่ะ
31:46ถึงหร้องกับหรัครหรัวกจะแต
31:47กต่างกัน
31:48แต่ก็มีพื้นฐานเดียวกัน เจ้
31:50าค่ะ
31:50ที่ฉันเล่นละคอนได้ถึงทุก
31:52권นี้
31:52ก็เพราะว่าได้พื้นฐาน จากท
31:54ี่หมอมพูยเคยสอนฉันไว้เจ้า
31:55ค่ะ
31:57ขอบใจเองทั้งสอง
32:03แล้วได้ข่างท่านชายรามบ้างหร
32:05ือไม่
32:10ฉันให้คนไปตระเวณหาตามริมน้
32:12ำกับท่าเรือ
32:13แต่ยังไม่ได้ข่าวเลยเจ้าค่ะ
32:20จ่าฉันไม่ใช่หรтомนะเจ้าครับ
32:22ว่าท่านชายจะเป็นอะไรไป
32:25ฉันจะรอท่านชายกลับมา เจ้าค
32:27่ะ
32:29เมื่อกี้ตอนข้าไปเยี่ยมท่านหญิ
32:31งยาย
32:31ทรงกลับถึงว่าองค์เจ้าว
32:33วังใหญ่กับว่าองค์เจ้าโร
32:33นอเดท
32:35เร็วเร็วนี้ทั้งสองพระองค์จะต
32:36้องเสด็จออกนอกประเทศ
32:39มีฉะนั้นก็จะต้องถูกกุมข
32:40ังไปตลอดพระชนชีด
32:44แล้วจะเสด็จไปที่ไหนกันเหรอเจ
32:45้าคะ
32:46จะเสด็จไปอยู่ปีนางก่อน
32:48แล้วจากนั้นค่อยคิดกันว่า
32:49จะไปอยู่ที่ไหน
32:51พ enquantoท่านได้แต่หวังว่าก่อนจิ
32:53้นลมหายใจ
32:55จะได้ตลับมาแฟนดินเกิด
33:00ทำไมเค้าต้องทำขนาดหนี้ด้วย เจ้
33:02าคะ
33:03เค้าเห็นพวกเจ้านายเป็นสัตร
33:04ู
33:05ต้องกําจัดให้หมดไป
33:06กัสต้องรอดูกันต่อไปว่า
33:10จะทำสำเร็จไหม
33:13แต่ฉันเชื่อว่า
33:16เวลาจะเป็นเครื่องพริสูจทุก
33:17อย่าง เจ้าคะ
33:31ตอนนี้เขาอำลังเร่งแก้ไขร
33:32ัฐธรรมนูลตามเพราะฉันวิ
33:33นิสัยกันอยู่
33:35เสร็จเมื่อไหร่ก็จะได้เลือกต
33:36ั้ง
33:37แล้วอะไรอะไรก็คงจะดีขึ้น
33:40ราศดอนต่างจังหวัดที่ผมไปให
33:41้ความรู้เรื่องสิทธิหน้าที่
33:44และการปกคองระบอบใหม่
33:45เขาเป็นกังวลเรื่องปากท้อง
33:47แต่พอรองให้เขาจับจองที่ดิน
33:49สำกิน
33:50และจัดตั้งบริษัทจัดการค
33:52้าช่วยเหลือเช้านา
33:53ดูเขาเพ יודעมากกัน kaikki
33:58ส่วนหน่วยสอร์แนมที่ผมอยู่
33:59ก็รู้มาว่ามีเพราะเจ้านายที่ต
34:01กงานกำลังรวงรวง
34:02เขาที่พักดีตก�� cudok เจ้านายเพย
34:03่าก่อนรวมพวกเรา
34:05เดี๋ยวผมจะรวมรายชื่อและรีบ
34:06สองหรายงานไปครับ
34:07เราจะปล่อยให้กลุ่มอำนาจเดิ
34:08นมาขัดขวางานของเราไม่ได้
34:11ตอนนี้ทุกอย่างกำลังไปได้ดี
34:14สยามกำลังจะไปข้างหน้า
34:16อย่าปล่อยให้อะไรมาดึงให้เราล้า
34:17หลัง
34:19ครับครับ
34:23ข้าวทางก็สองบาทเสรึงเลยหร
34:24ือ
34:25เมื่อวันก่อนน้ำตาลก็ขึ้
34:27นไปสามบาทเสรึง
34:28วันนี้ข้าก็ขึ้นอีก
34:30ของพยายงขึ้นแบบนี้ คุณมาร
34:31าต้องขึ้นราคาขนมแล้วหร
34:33ือนะขอทัพ
34:34ถ้าขายไปแล้วขาดทุนจะขายไปทำ
34:35ไม
34:38ขนมต้วยห้าหอจ้bing
34:40เฮ้น...ขึ้นราคาเป็นหอบรา
34:43ช comfortingนะ
34:43พอดีว่าของของมันแทงขึ้
34:45น
34:47ได้จ้ะ
34:48เห็นว่าเป็นขนมรานแม่มารา
34:50หรอกนะถึงยอมใจนะ
34:52เฮ้ย
34:53ก็ไหนว่า คณะลารม ward ว่าพอเป
34:54ลี่ยนแล้ว
34:54อะไร อะไรก็จะดีขึ้นไง
34:57ออย่างก็ไปโทษเขาก็ไม่ได้หรอก
34:59คุณ
35:00หรือยุ่างสื่อพิมPSก็ลงอยู่
35:01มันแย่กันทั่วโลก
35:03บ้านเราโดนแค่นี้ ก็ถือว่าน
35:04้อยแล้ว
35:05จ๊ะ
35:11ฉันว่าเราคิดถูกนะ
35:13ที่ปรับให้ลงละครของเราชัยหน
35:15ังด้วย
35:17แต่ผมคิดไม่ถึงเลยนะครับ
35:19เมื่อก่อนลงละครเราเล่นเรื่องอะไร คุ
35:21ณก็มาดูเต็มทุกเรื่อง
35:23เอาน่ะ ไม่ใช่แค่ที่เราที่เดียว
35:25สักหน่อย
35:26ทุกที่มันก็เป็นเหมือนการหม
35:27ดนั่นแหละ
35:29ยุคสมัยเปลี่ยน เราก็ต้องปร
35:31ับตัวกันไป
35:34นี่บานเหมืองพึ่งเปลี่ยนแปล
35:35งมาได้แค่สองเดือนเอง
35:38แต่มันมีแต่แย่ลงสิครับค
35:39ุณซ้อย
35:40อย่างข้านเจ้าคุณ acompañบบล specifically
35:51พี่แม่น้า ถ้าขอถามเจ้าจร
35:59ิงๆ เสร็จนะ
36:00ว่าในกางป่ายอย่างนี้
36:03เจ้าคือผีสางนางไม้
36:05หรือว่าเป็นนางฝ้านางแสวรร
36:06ย์
36:07ไม่ไห Sinne อย่าเปลี่ยงปาที
36:10แสดงว่าเจ้าเป็นมนุษธ� personal bone
36:13ว่า เป็นมนุษย์จริงๆ เพรา
36:13ะมนุษย์ชอบเยอล ยอบตัวเ
36:15อง
36:15แต่อันนี้ค้าพา เจ้าหยอกเล่น
36:18ค่อยจะรู้ว่าเจ้าชื่อว่าอะไร
36:21เราให้นำว่าโม tet이라จ
36:22โม , colon like
36:24เกรา ค่าชื่อว่าจัน และโค ร
36:25บ
36:25เป็นร้าชบดตรู่ในเวียงวั
36:27ง
36:27แต่มาร่ laure日 pam cardi
36:29กลับพระเจ้า ตาท่าน
36:32อ้าว
36:33มลา ขายมRes Moon ตรงแต่หวังอะไร Lee
36:37ใช่จ้ะ ขายหมดเกเรียงเลย
36:41ลิเ�เบติดไปต้องสองเดือน
36:43พอกลับมาเล่นชาวบ้านก็ตื่
36:44นต่ني อยากจะดูกัน
36:47ฉันว่าไม่ใช่แค่ชาวบ้านท
36:49ี่ตื่นเต้น Me
36:50มลาก็ตื่นเต้นหมดกัน
36:53ฉันว่าลิเบ ก็สอนุกไปอีกแ
36:55บบนะส้อย
36:56ดูง่าย ฬ่อตองกับคนดู
37:00ไม่เหมือนображ국ร้ำที่เราเล่นเลย
37:02ดูยากฉันว่า
37:04ไม่น่าล่ะ ชอบบ้านถึงชอบ
37:06กัน
37:09แต่ ฉันว่า
37:10ไม่ว่าหtilว่าหลาย regardール
37:12หลายงานซักมีผ Mans ธหารเดียวก
37:13ัน
37:15ฉันยังเคยคิดเลยว่า
37:17ถ้าริกติฐรรมưỡ polynomแส่นั้นร
37:19ีกเกสมับ
37:26ถ้าขอรับบพี่น้ำพา ให้มาพ
37:34บ ที่อยากได้รับกลือรัง
37:41ขอรังแม่น่าวาน มาพูดสัม
37:50พันกับพี่
37:55รักเธอไม่น่าย โหรัง โหน้อง
38:02ต่าง
38:15ปวดหลังหรือเมลา
38:18จ้ะ
38:20ฉะนวดให้มา
38:26หลังนี้เลย
38:29หน้าต่างก็พัง
38:30เหมือนตรงนี้ก็พัง
38:32ถ้าเป็นไปได้ก็เปลี่ยนไม้หมด
38:33เลยนะ
38:39หยุด
38:40นี่มันบ้านฉันเขามายุ่งอะไร
38:42ก็บ้านคุณพัง
38:44ก่อนบ้านก็พัง ประตูบ้านก็
38:46พัง
38:47เผื่อๆน่าจะมีรอบบ้านเลยมัน
38:49เดี๋ยว รู้ได้ไงว่าประตูบ้
38:52านฉันหลุด
38:53ผมดูแล้วกัน
38:54ถ้าคุณไม่อยากเห็นหน้าผม
38:59ก็ปล่อยให้ชั่งซ้อมให้เสร็
39:00จ
39:00ผมจะได้ไป
39:05ซ้อมต่ออะไรครับชั่ง
39:16มีชั่นดูแลอยู่แล้ว
39:18คุณไม่จำเป็นต้องมายุ่ง
39:20ลงละครคุณก็กำลังแย่นี่
39:22กว่าจะขออนุญาตให้เล่นได้ก
39:24็คงอีกนาน
39:25ยิ่งทุกวันนี้มีภาพโยนท
39:26ี่พูดได้
39:28คุณดูว่าจะยิ่งน้อยลง
39:30ระหวังจะเตียอุ่มคมนะ
39:33ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ
39:36แต่ยังไงฉันก็เชื่อว่าละ
39:37ครไม่มีวัตตาย
39:39แต่คุณเล่นน่ะสิ จะตายก่อน
39:42ยิ่งเศษฐกิจบากนี้
39:44คนที่จะอยู่รอดคือคนที่สายป่าน
39:46เยาเท่านั้น
39:47แต่คุณมีผู้พันศัตร์อยู่แล
39:50้วนี่
39:51คุณหายจะรอดนะ
39:59ไปได้หรือยัง
40:04ปกไปก็ได้
40:07ชั่ง
40:09ซอมให้เสร็จแล้วค่ะกลับ
40:12ครับ
40:55กำลังอยากกินอยู่พอดีเลยซ้อย
40:57เฮ้ย
40:58ฉันไปเดินหาซื้อที่ตลาดต
40:59ั้งหลายวัน
41:00เขาบอกไม่มีเลย
41:02ซ้อยไปได้มาจากไหนเนี่ย
41:04บ้านพินติดคลองนะ
41:05ฉันเลยฝากให้พินเก็บมาให้
41:07เห็นบนว่าอยากกินตั้งหลายว
41:09ันแล้วนี่
41:11ขอบใจนะซ้อย
41:14กินให้กัน
41:22ตลกดีมาลาแพ้ท้องอยากกินเม
41:25็ดบัว
41:27เจ้าจิวก็ชอบกินเหมือนแม่
41:29อะไรแล้วนี่
41:40ทำอะไร
41:41ก็นึงถึงสมัยก่อน
41:43ตอนนี้ฉันอยากกินเม็ดบัว
41:45ซ้อยก็ต้องแกล่งเจ็บ
41:47เพื่อให้โขวมไม่สนใจ
41:48ฉันจะได้กลงไปเก็บฝักวนิษ
41:50าได้
41:54นึงถึงมาก่อนเนอะ
42:04กันแล้ว
42:06ควก очปกกา
42:08มันรองโหบบค
42:20โหบบคอยู่คนไหน
42:34นายนายนายนายนาย
42:57นั่นกายรู้อะไร อุ๊ยจริงจริง
43:03นั่นเล็กไกล
43:06เพราะทักไปก็คันจา คันคื
43:13ออยู่คนละทิน ตัวในตินเข้า
43:18มา
43:49ก็เป็นคนลากลด ไม่ใช่ฐาน
43:51ไม่ หขอโทษข่ารับ นี่ขอลับ
43:55ขนมทุนมาราท ที่พุกกองให้ช
43:57่วยซิขอลับ
44:05แล้วอาการแพ้ท่อของมาราท เป็
44:07นยังไงบ้าง
44:08อาการดีขึ้น ตั้งแต่ได้ยาที่
44:10พุกกองฝากไปให้แล้วขอลับ
44:11แต่คุณมาราทริต your thinking
44:12ๆ ทําไม่ยอมเล็กข่ายขนม
44:15กระดาธคุณซ้อยหายังอื่นให้
44:17ทำยังไม่ยอมigramuingัก่อน
44:19อย่างนายก็จะไปข่ายขนมที่ลงล
44:20ิเกให้ได้
44:21ของหาเรื่องอย่าไปดูลิเกนั่นล
44:26ะ
44:27แกกลับไปพักได้แล้ว figuring ข้างจ
44:29รรยาายต Property
44:30เหนื่อยหน่อยนะ
44:32แต่ก็ธนหน่อย
44:36ป 읽
44:37ทุกลองขอ yer
44:38ก็มีเรื่องยาฝอกถามครับ
44:42เรื่องสะมีคุณมาลานะครับ
44:45คือ พวกลองทำไพยก็พอสหน้าท
44:47ี่...
44:48ไม่เห็นมีความผิด จะต้องทำถึ
44:50งขนาดนี้เลยครับ
44:51딱き 좀 passenger ผมเห็นคุณมาราจ Einon
44:54vert 123 ads เกียด พวกลองมาก
44:55ครับผมยิ่งสงสารผู้กลองมากหน
44:57่ะครับ
44:59ไม่ต้องเงินห่วงฉัน уп metrics
45:01ไม่ to be a last job
45:01อย่าให้มาราจับได้ว่าแกเป็
45:03นรูปน้องฉัน
45:04ไม่อย่างนั้น เขาคงเคลียดฉัน
45:05ไปมากล่วนี้
45:09ยิ่ง
45:10เด็กน่ะ ซักขอรับ
45:33วันส่าวหน้าฉันที่นี่ขอบ
45:35คุณพวกนักกับสุขพิมพ์
45:36และก็คนที่สนับสนุนพวกเรา
45:40ฉันอยากให้เธอกับสาวๆ ในขณะ
45:42ไปต้อนรับพวกเขา
45:45ท่านหมายถึงให้พวกเราไปร้องเพลง
45:48เพื่อสร้างความบรรเทิงใช่ไหม
45:50คะ
45:54ไม่เอาน่ะซ้อย
45:56ต้องให้ฉันบอกพวกเคยหรือว่
45:58าต้องทำอะไรบ้าง
46:00ขอโทษนะคะ
46:02พวกเราไม่ใช้ผู้หญิงคมเขียว
46:06ถ้ารับทธรรมนูลผ่าน
46:08ฉันจะลงสมัครผู้แทนแล้วสน
46:09ุน
46:10และคนพวกนั้นจะช่วยให้ฉันเนี
46:11ยมหน้าแรงนี้
46:12ที่จะมาเลี้ยงโรงละครก็เลยจะเจ้
46:14งของเธอได้
46:16เลือกเน้อง
46:17ว่าจะรักษักษีหรือรักษ
46:19าโรงละครไว้
46:30ผู้พันจะให้เราไปรับรองแข็งเห
46:32รอ
46:35ฉันขอโทษจริง ๆ นะทุกคน
46:37ฉันพยาอมขอร้องท่านแล้ว
46:39แต่ท่านบอกว่าถ้าใครไม่ยอม
46:40ทำ
46:42ท่านจะปิดรงلمเป็น 낫 добí
46:44และถ้าใครคนไหนไม่ยอมไป
46:47ท่านจะยายออกเพื่อลосจำนวนคน
46:51เพื่อลนดค่าใช้ใจ
46:56อยู่ที่นี่ต่อ เราต้องทำใช่ไหมเจ้
46:59าค่ะ
47:45ทุกคนกลับกันไปหมดแล้ว
47:48ฉันนัดให้มาแต่งหน้าแต่งตัว
47:49วันเสาตอนสีมันเย็น
47:52ขอบใจนะ
47:55ไม่ว่ายังไงเราต้องรักษารงล
47:58ะคอนี้ ว่าให้ได้
48:02ฉันไม่ได้ทำเพื่อรักษารงละค
48:03อนหรอก
48:06แต่ฉันทำเบอร์เธอตั้งหาก
48:14วันนี้เธออาจจะยังไม่ได้คิด
48:15อะไรกับฉัน
48:18แต่ฉันรอได้นะ
48:20ขอบใจนะ แต่อย่ารอเลย
48:24มันคงไม่มีวันนั้นเหรอ
48:31จะทำอะไร
48:32พี่อยากรู้ไง เพราะมันจะไม่มี
48:34วันนั้นจริงหรือเปล่า
48:39หรือ หรือสิ
48:42หรือ
48:43หรือ
48:45ใจถึงต้องอะไรหน่อยเหรอ
48:48หรือ ฉันรอให้ปลอย
49:04พี่
49:04ขอโทษขอรับคุณซ้อย ได้เวล
49:05าปิดลงนะครับแล้วขอรับ
49:21ขอบคุณซ้อย
49:22ขอบคุณซ้อย
49:30ขอบคุณซ้อย
49:39หรือสิ
49:39ขอบคุณอีทวะ
49:39บคุณมันล่ะแปล่ะะ
49:56เป็นความล่ะ
50:09แล้วเข้าค่อยแล้วขอครับ
50:13ไม่ส่ายด้วยนะ ขอครับ
50:14ไม่ค่อย ค่อยไปนะ
50:23ขอครับ
50:38คุณเวลา เป็นยังไงบ้างกว่
50:39ารับ
50:41ฉันคำรูกพอแผ่ดีจ๊ะ
50:43คุณหมอให้กลับบ้านได้แล้ว
50:48และพ aumento
50:49นี่อ่านะคะ
50:50อย่ะลืมที่คุณหมอนรักประตั
50:51วอีกลอบนะคะ
50:52ขอweenมันก็ดี 군อ่ะ
50:57ขอบคุณค่ะ
50:57เดี๋ยวพอถึงบ้านแล้วนี่
50:58messingบสrespons ให้ผมออกScรSí
50:59ที่รูรครไม่ข equation
51:00ไม่ ก Unida
51:00replacing it
51:01ว่านี้ซ่อยเขอ Под 사용 puedes all 가iada
51:03อย่าไปกวรเขาเลย
51:06然后นี่คุณรู้ได้ไงว่าฉันอยู่
51:08ด้วย
51:09ิค sun for me
51:10นี่ที่ผมเห็นเขายืองคุย
51:12กับคุณพร้อม
51:13นิดเขารู้จักกันเหรอขอรับ
51:16ได้สมกับคุณพร้อมไปรู้จั
51:17กกันต้องแต่เมื่อไหร่
51:27นั่นไงขอรับ
51:28ยังคุยกันอยู่เลย
51:36มาล่ะ
51:39มาล่ะ
51:41มาล่ะ
51:42เพราะอย่างยินช่วยมั้ย คุณด
51:44ูรู้เรื่องของฉัน
51:45ในสมไม่ได้แค่คนลากรถ
51:47มาล่ะฟังผมก่อน
51:49คุณตั้ง cagesสมคุณไปตามฉันตอน
51:51แต่วันแรกที่ออกจากมั้ม
51:53คุณคิดว่าฉันจะซึ้นใจก
51:54ับสิ่งที่คุณทำเหรอ
51:57ไม่ว่าคุณจะทำอะไร
51:58มันไม่มีทางชставляuringคุณทำกับท
52:00่านชายได้
52:02ผมเป็นห่วงคุณจริง จริง ๆ
52:03ได้มาล่ะ
52:07อย่าทำให้ฉันต้องเปลี่ยดกว่
52:08าไปมากว่านี้เลย
52:26มารา
52:29อวนหาว มีอะไรหรือเปล่า
52:31ทำไมมาดึกจัง
52:32ท่านหิ่งยายให้ฉันเอาจุดให
52:33ม่สำคัญมาให้มารา
52:43แม่มะลา ชายยังไม่ตาย แต่ไม่
52:46รู้ว่าอยู่ที่ไหน
52:47ถ้าฉันรู้อะไรมากกว่านี้ จะรีบ
52:49ส่งข่าวมา
52:50ดูแลตัวเองกับหลานฉันให้ด
52:52ี
53:07ใครส่งข่าวอะไรให้คุณ
53:09ไม่รู้อายจะใจตัวเองบ้าง ข้า
53:11ผัวเขา
53:12ตอนนี้จะมาเข้าหาเนียเพื่อน
53:14คุณจะคิดยังไงก็แล้วแต่ค
53:15ุณ
53:15แต่คนเดียวที่ห้ามผมได้คือมาร
53:17า
53:20วันนี้คุณพร้อมไม่มานะคะ
53:22เห็นเขาไปหาคุณที่มันสบาย
53:25ฉันจะไปหามารา
53:34ฉันคงไม่เป็นอะไร จะใครมาทำให้ฉั
53:40น
53:42ฉันคงเสียใจไม่นาน สักวัน
53:45ก็คงให้ดี
53:48แต่พระที่เธอสร้างไว้ ฉันคง
53:52ไม่อาจมีวันลืม
53:56เจ็บกว่าทุกครั้งที่เคยเสีย
53:59ใจ
54:01เพียนเองที่ไว้ใจ รัก และให้
54:05จะหมดเลย
54:06ทั้งใจ รัก ยังไม่ได้เพื่อใจ
54:10กว่าจะรู้ตัว ก็วันจะซ้ายไป
54:15เพียนเองที่เชื่อใจ รัก ยังร
54:19ักจะเจ้าไร
54:20แต่ยังเสียใจเท่านั้น คนที่ทำร
54:25้อยกัน
54:26ไม่เคยลายว่าเป็นทาย
54:35กว่าจะรัก ยังไม่ได้
54:35กว่าจะรัก ยังไม่ได้
54:42ที่นี่กว่า...
54:42โอเค
Komentar