The Bangkok Red Opera Episode 1 FULL MOVIES ENGLISH SUB

MovieMojo

Transcript

00:00ที่สุดที่สุด

00:30ที่สุดที่สุดที่สุด

01:00ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

01:07ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

01:12ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

01:17ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

01:19ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

01:27ที่ส

01:34กลับไว้

02:00ตระกับ ดี!

02:01กำลักลับต่อاهienne...

02:06ตัวโลก triangle

02:10or belt

02:10สวนสู้

02:15Products

02:29ไอ้!

02:34ไอ้!

02:40ไอ้!

02:42สำหรั status

02:58อย่า อย่า อย่าเอาของฉันไป

03:01แม่ครู แม่ครูมาแล้ว

03:04ฉันอยู่นี้จ้ะ

03:08ปิ่นทองของฉันล่ะ

03:10ฉันเรียบมาดูแม่ครูก่อนก็

03:11เลย

03:11ยังไม่ได้กลับไปดูที่บ้านเลย

03:12จ้ะ

03:12แต่ตำรวจจับโจนได้แล้วนะจ

03:14๊ะ

03:14เป็นพวกช่างที่เคยมาซ้อมบ้าน

03:15เรา

03:16แม่ อีกบอกพยาบาลว่าฉัน

03:17จะกลับบ้านเดียวนี้

03:18หะ แม่ครูจะกลับได้ไงจ้ะ พ

03:20ึ่งฝื้น

03:22หยุดๆ หยุดๆ หยุดๆ จ้ะ

03:24เดี๋ยวฉันไปตามพยาบาลให้

03:26อย่าทำอะไรนะจ๊ะ

03:44แม่ครูมาลาค่อยๆ

03:50แม่ครูหาปิ่นใช่ไหมครับ

03:53อย่าฉันช่วยหา

04:01โน้ม

04:07ขอบคุณ

04:08ขอบคุณ

04:32คุณ

05:08แม้น

05:11พาฉันไปหาเขาหน่อย

05:23คนแม้ครับ มีโสม คนรักของผมคร

05:25ับ

05:34คนสมัยนี้ เข้ามือแข็งตีน

05:36แข็งแบบนี้สินะ

05:41สม

05:47สมกราบค่ะ คุณแม้

05:52สม สม

05:55ฉันกรวดน้ำให้ จะได้เลิกจอง

05:58เวน จองกรรมกับลูกชายฉันส

05:59ัดที

06:00คุณแม้

06:02คัน

06:13ดีมากเลยครับคุณ

06:14ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่ซ้อย

06:16ดีมากเลยค่ะคุณซ้อย

06:18ก็อีกสิธิส์

06:18แต่เมื่อกี้กรวพี่ซ้อยจริงๆนะคะ

06:20จริงครับคุณซ้อยผมว่า

06:22ถ้าน่างออกสายนี่ คุณช่อยเตรี

06:23ยมลบเฝื้กทุก Kristillian ให้ดีนะคร

06:25ับ

06:26astort ขัดคุณกรอาบคุณครับ

06:26พวกเราเตรียมสายต่อไปป่ะ

06:27ลดไปเลยอะไรๆ

06:30ซ้อย

06:31ฮ aerial

06:32Blinded

06:33ท้าย

06:34เออ

06:35มาอีกแล้ว camping

06:36เอาไง

06:37เพื่อนนี้ไม่คมมารามาเองด้วยน้

06:39ำ

06:47ก็ปล่อยให้รอป่ะ เอ้า

07:06ไม่ต้องมุนหยิดไปเหรอนะ ดูน

07:09ี่ดีกว่า

07:10ของป่าของขวันจากแฟนๆของเธ

07:13อเขาให้มาเยอะแยะเลยนะ

07:14ซ้อยดูสิ มีทั้งประหลัง มี

07:16ทั้งซ่อม อุ๊ย ดอกราบ

07:18หอมนะเธอ เยอะแยะไปหมดเลยอ่ะ ดู

07:21สิ ตาและกินกล่อมกันเนี่

07:23ย

07:26ขอโทษนะครับคุณซ่อย คือ แม

07:29่ครูมาลามาขอพวกคุณซ่อย

07:31ผมรู้จะปฏิเศษย์ยังไงครับ

07:42เออ ฉันว่า พวกคุณออกไปรอข้

07:46างนอกกันก่อนท่ะค่ะ

07:48ฉันขอคุยกับคุณซ่อยสุด

07:49าสักครู่

07:51ครับ

08:16ฉันทํามาให้

08:21เฮ่งขาวว่าจนขึ้นบ้าน นั

08:23กว่าตายแล้วสิเอก

08:29ฉันเป็นคนกรรมเยอะ ก็เลยตายยาก

08:36เธอรู้แล้วใช่ไหม

08:39ว่ารัฐบาลเนี่ย เขาคำลังจ

08:41ัดงานชลอง 25 พุทธศัตวัตร

08:46มันจะเป็นงานรัฐพิธี ชลองท

08:49ี่สาสนาพุทธ

08:50ครบ 2500 ปี

08:52แล้วก็จะมีงานแสดง 7 วัน 7 คื

08:55น

08:56ตามโรงละคร แล้วก็สถานที่สำค

08:59ัญทั่วพระนคร

09:01เพราะมันเกี่ยวอะไรกับฉัน

09:02โรงเรียนต่อสินที่ฉันสอน

09:07ได้รับเมอร์หมายให้จัดการแส

09:10ดงหลายชุด

09:12เราก็เลยรวบรวมนางรำเก่าๆ

09:15ให้มาช่วยทำงาน

09:18มีทั้งคิดระบำชุดใหม่

09:21แล้วก็

09:24รือฝื้นละครรำ

09:26ที่คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยได้เห็น

09:34ฉันก็เลยอยากเจอ

09:37มาช่วนซ้อยให้ไปรำกับฉัน

09:48ออกไป

09:50ฉันต่อให้ออกไป

09:52อะไรกันทาง ไปเลยฉันทาง

09:53ไม่ครู

09:55นี่คุณให้เกียดไม่ครูหน่อยสิ

09:57รู้ไหมว่าไม่ครูปล่อยอยู่นะ

09:58พอเธอแม้น

10:02ฉันรู้ว่าเธอกลียดฉัน

10:06แต่เธอคงจะไม่ได้เกลียดการรำ

10:10คิดถ้าว่า

10:12นี่จะเป็นการรำด้วยกันครั้งส

10:14ุดท้ายเขานะ

10:17นี่

10:18ที่หลัง

10:19อย่าให้ผู้หญิงคนนี้มาวุ่นว

10:20ายกับชีวิตฉัน

10:21เมื่องอันฉันจะไม่เล่นหนังของ

10:23คน

10:26ไม่ครู

10:27เอ่อ

10:28ฉันลอกไปก่อนดีกว่านะครับ

10:30ฉันครับ

10:31เอาไปก่อนนะครับ

10:34เอาไปก่อนนะครับ

10:51ขอโทษนะครับแม่ครู

10:53แต่ผมช่วยได้เท่านี้จริงๆ

10:57ลอกกลับกันเธอคำนะครับ

11:01เดี๋ยวนะ

11:04คุณช่วยอะไรครูอีกอย่างนึงได้

11:05ไหมคะ

11:13แม่ครูอ่ะ

11:15ฝากไปคุณซ้อย

11:29ไอ้

11:31ไม่ครูมาลาฝากมาให้เธออ่ะ

11:41เฮ้ย! ซ้อย!

11:43สวยมากเลยอ่ะ

11:45ดูสิ

11:51เอ้ย

11:56ซอย

11:57เป็นไรอ่ะ

12:07ใช่

12:09เธอเคยเกรียดใครจะไม่อยากเขาผี

12:12ไหม

12:13ไม่ใช่ครูมาลาเหรอ

12:15ทำไมอ่ะ

12:21ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

12:25ว่าทำไมชีวิตฉันกับเขาถึ

12:26งเป็นแบบนี้

12:31ยิ่งทันนับตั้งแต่วันแร

12:32กที่เรารู้จักกัน

12:36ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้เลย

12:51นั่นเธอ

13:06จับกัน

13:14เมื่อเถอะ

13:17นั่นเธอ

13:19เฟอให้ก็กขัว

13:21เธอ Hammer

13:52มองครูกับผมไว้ครับ

13:53แม่พวกมันคนสอนแท่รำใช่ไหม

13:59ใช่ครับ มีแม่พวกมันก็พรุ

14:01่งจะเสีย

14:02กับผมก็ต้องเลขไขของไปๆมาๆ

14:06มองครู ไม่ตารับมารา

14:09ไปอยู่ในขณะละคอหลวงไปยิง

14:10เลยนะครับ

14:13จะ จง จะ ทิง จง ทิง

14:20จะ จง จะ ทิง จง ทิง

14:27จะ จง จะ ทิง จง ทิง

14:34ข้าจับมือเองให้เป็นประทร

14:37ง

14:37รับเป็นสิทธิ์ไปก่อน

14:40เมื่อรำดีแล้ว จะได้ครอบพิธี

14:43ใหญ่ให้

14:44นับจากนี้ ก็ถือว่า เองเป็น

14:49สิทธิ์ของคณะละครห่วงแล้

14:51ว

14:53จะต้องเชื่อฟังหม่มครู และประพ

14:58ุทธตนให้ดี

15:00เพราะหน้าตะสินการละคร ถือ

15:04ว่าเป็นมรดกของแผ่นดิน

15:08ในหนวง ท่านส่งให้ทํานุกบำ

15:11รุงไว้

15:12นางรำอย่างเรา จะต้องช่วยกันรั

15:16กษา และสืบทอดให้คงอยู่ต่อ

15:19ไป

15:36ครับ

15:38หนึ่ง สอง สาม สี ห้า หก เด็ด ห้

15:48า ยา สิ

15:50ถ้ากระดบเสี้ยว

15:54ท่านี้ ดีไว้เพื่อฝึกการวางท

15:57่วงท่าให้เหมาะ

15:58ใครที่ทำท่านี้ได้นาน ก็จะรำได้

16:04งาม

16:12โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย

16:24บุสบองเก่งแบบนี้ อีกหน่อยต

16:26้องได้เป็นตัวเองนะ

16:29มาลากับซ่อยก็เก่งเหมือนกัน

16:38โอ๊ย โอ๊ย บุสบอง

16:43ตะคิวเจ้าค่ะ

17:03เธอชื่อมาราใช่ไหม

17:06เราชื่อว่านดำนะ

17:08ส่วนนี่ชื่อว่านหาว

17:10แม่เราชอบแม่เธอมาก

17:12เราสั่งไว้ว่าให้เราลำให้ส่ว

17:14นเหมือนแม่พวง

17:15จะได้เป็นนางละครมีชื่อเหมือนแ

17:17ม่เธอ

17:19ส่วนแม่เราอยู่ห้องเครื่อง

17:21รู้จักแม่พวงด้วย

17:26มาล่ะ

17:27เองมาอยู่ที่นี่

17:28ว่ายสิทศักษิตหรือยัง

17:32ตั้งสิ เดี๋ยวค่าจะพาไป

17:46นี่เป็นห้องพาเก่า

17:47ใครมาอยู่แล้วไม่มาไว้

17:49เจอดีกันทุกคน

17:50รีบเข้าไปไว้สิ

18:03พวกเองเลยค่า

18:04ฉ่าที่ค่าเก่งกว่าพวกเองน

18:06ั้นนี้

18:06ไม่ต้องว่าปากดี

18:07น้ำหน้าอย่างนี้ก็เป็นได้แค

18:09่นางลำใตละ

18:10พวกมึงเนี่ยไป

18:12ดันไว้

18:13ดันไว้เนี่ยไป

18:16เอ้ย

18:21ที่มาแล้ว

18:27ที่มาแล้ว

18:28ที่มาแล้ว

18:28ที่มาแล้ว พวกจะหนีนะ

18:30แม่สิ่งก็ต่อมาดิ

18:47ทอاد

18:49하อ้าวิ่าทุกอย่างนี้

19:36สองใส่มันจะมียอกไปแล้ว

19:39เราไปผัดค่า เราไปรอเอาคืนมัน

19:41ที่ลงครัวดีกว่า

20:05ไปมีเรื่องกับพวกมันทำไม

20:07ก็พวกมันมาแก้งฉันก่อน ฉั

20:09นก็เลยแก้งกับ

20:11แล้วเธอมาช่วยฉัน ไม่กลัวพวก

20:13มันเหรอ

20:14ไม่กลัวหรอก แต่ฉันลำคาญ เธ

20:17อเองก็อยากไปยุ่งกับพวกมัน

20:18เลย

20:19จะกลัวทำไม มีสองมือสองเต้นเห

20:21มือนกัน

20:26แล้วเธอมาอยู่ที่นี่นานหรือยัง

20:29เจ้าคุณพ่อเอาฉันมาฝากกับ

20:31ท่านหญี่ยายตั้งแต่ฉันห้าข

20:32วบ

20:33พอคณะละครเปิดฉันก็เลยได้มา

20:35เรียนลำด้วย

20:37แต่ว่าเธอก็ต้องรู้จักที่นี่

20:38ดีนะสิ

20:41เอ่อ ฉัน ซ้อย ฉันชื่อซ้อย

20:45ฉันชื่อมารา ไปกันเถอะ

21:02ประตูอันเปิดไม่ได้อ่ะ

21:10ถ้าประตูเปิดไม่ได้ ก็อบครั้

21:12งหน้าต่างสิ

21:16ผิดไม่ได้ด้วย

21:20อย่าforกินประตูอาย

21:21ข้าดี!

21:29ข้าดี!

21:31ข้าดี!

21:34ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย

22:02ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

22:06ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

22:14ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

22:19ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

22:22ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

22:31ที่ส

22:32ทุกครักจảo จริง จ้อง จริง

22:38ทุกครักจыт จริง จริง จริง

22:43จริง จริง d

22:44政務

22:50บุศบง accessory?

22:51แหค่านี้กันหมดแล้ว chuckles

22:54มารามันแกล้งฉันเจ้าค่ะ

22:57เปล่านะเจ้าค่ะ

22:58ฉันก็นำพัวฉันอยู่ดีดี

22:59ถามไม่เชื่อก็ถามซ淮ได้เลยเจ้าค

23:01่ะ

23:03จริงเจ้าค่ะ มารามไม่ได้ทำอะไรเลย

23:05เจ้าค่ะ

23:08ตัวเองไปวิ่งเรื่องแหวเต็งจ

23:09นหมดแรงก็อย่างมาโทษคนอื่นส

23:10ิ

23:11บุษโบง

23:11ไอ้ รามต่อ

23:22โป

23:27เดือนหน้าท่านหญิงยายจะจัดง

23:29านเรียงต้อนรับท่านชายรามกล

23:31ับจากอังกฤษ

23:32ท่านโปรดให้มีการแสดง

23:35ข้าปรึกษากับท่านหญิงยาย

23:37แล้วจะให้เล่นเรื่องสังทอง

23:40ตอนรถจนาเสียงพวกมาอะไร

23:46มารา เองเป็นเจ้าเหรอ

23:51เจ้าค่ะ

23:54ส่วนรถจนา

23:57เป็นเอง จ้อย

24:00เจ้าค่ะ

24:05ม่อมครูเจ้าค่ะ

24:07แต่ม่อมครูเคยบอกว่าจะให้ฉั

24:08นดำเป็นรถจนาเนี่ยเจ้าค่

24:09ะ

24:10แต่เองล่ำได้แล้วรึ

24:12เมื่อกี้ยังล่ำๆ ล้มๆ อยู่เลย

24:14แล้วจะให้ข้ากับท่านหญิงยาย

24:16เอาหน้าไปขายกับแขกในงานหร

24:17ือไง

24:19พร้อมครับ

24:21พร้อมครับ

24:50ช่วยกับมารา ได้เล่นเป็นตัว

24:51เอกแบบนี้

24:53อีกหน่อย คงจะมีสำรับไปของเธ

24:55อเอง

24:56แล้วก็มีคนเอาข้าวกับเอาขน

24:57มมาให้ด้วยนะสิ

24:59มีห้องนอนใหม่ด้วยนะ

25:01อีกหน่อย

25:02อีกหน่อย

25:31อีกหน่อย

25:31อีก Absolutely

25:57ต่อ ต่อ"...

26:00ดู...

26:01другиеราคต Зд นอน

26:04ท่าย!

26:20โอ้ย!

26:35ประทานโทษ ลูกสะบ้าคมันห

26:38ลุดมือ

26:41ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ คิดว่าแพ

26:43รแล้วผ่านสิ

26:45ปากดี ได้เองว่าค่อย

26:47คุยกับตนไม้มึงเจ้าค่ะ

26:50โอ้ย ใครว่า

26:54ขอโทษพี่ชาย สะบ้าคมันหล

26:56ุดมือผมกัน

27:16ขอโทษคุณนะเจ้าค่ะ

27:18ยินดีครับ

27:20ผมไม่ชอบเห็นผู้ชายชอบแบบช

27:21นะผู้ยิงบังกัน

27:23ทำไมเหรอเจ้าค่ะ

27:26ก็ผู้ชายแข็งแรงกว่า สู้ย

27:28ังไงเราก็ชนะ

27:30ใช่เจ้าค่ะ ผู้ชายแข็งแรงก

27:32ว่า

27:34แต่ด้านสติปัญญา ผู้หญิงก

27:35็ไม่แพ้ผู้ชายนะเจ้าค่ะ

27:42ไปกันเถอะ

28:02จะได้ผลแน่เหรอ

28:07ได้ผลสิ มาล่างหุดหญิตที่ไร

28:10กินขนมหวานหายทุกที่

28:13ท่าทาง ทางนู้นจะหวานกว่า

28:29ผมมาขอโทษครับ

28:33ตกหัวลรูปหลังเหรอเจ้าค

28:35่ะ

28:37ผมรู้สึกผิดจริงๆนะครับ

28:39ผมไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกผู้หญ

28:40ิง

28:42ผู้หญิงเราก็มีศักษีเหมือน

28:43กัน

28:44ถ้าตกลงว่าจะแข็งแล้ว เราก

28:46็เท่ากันเจ้าค่ะ

28:59กลงวิ่งให้้ได้

29:00หลนดเยอะ

29:28Benjamin

29:35ขอบคุณกันเธอมาล่ะ

29:43ชอบเขา ก็ตามไปดูเพราะสิกว

29:46่านุม

29:47ไปดูที่ไหนเหรอครับป่า

29:49พวกนั้น เขาเป็นนางละคร อยู่กันหน

29:51้าละครหลวง กำลังมีชื่อเลย

30:00ใช่ด้วยค่ะ ขบโมยค่ะ ขบโม

30:02ยมากันกับป่าของชั้น

30:03ใช่ด้วยค่ะ

30:05เห็น

30:28เจ็บตรงไหนหรือเปล่าเจ้าคะ

30:31ไม่เป็นอะไรครับ

30:34ลองดูเงินในกับเปล่าครับ ว

30:35่าอยู่ครบไหม

30:40ขอบเจ้าค่ะ

30:42ขอบคุณนะเจ้าค่ะ

30:44ด้วยความยินดีครับ

30:46คืนนี้คนเยอะ ยังไงก็ระวังด้

30:48วยนะครับ

30:49เจ้าค่ะ

30:56ขอบคุณหมวนเธอด้วยอะไรบุธุโ

30:57บง

30:58บุธุโบงน้ำหา

31:00อย่างนี้ผมได้คิดประชั้น

31:15บุธุโบงน้ำหา

31:21บุธุโบงน้ำหา

31:31บุธุโบงน้ำหา

31:37บุธุโ com decim

31:41ทางนี้

31:47เก็บชมประฮิดา

31:59วิลาวัน

32:03อังไง ปุตรผัดเผียวพัน

32:16อังไง จังดวงเดือน

32:26บอมครูเจ้าค่ะ

32:30ขออนุญาตพานังเป้นกับนั

32:32งหนูไปเชำระความเจ้าค่ะ

32:48นังเป้นกับนังหนูตามค่า่

32:50uch

32:50มาโอ๊ย

32:50มาพี่ ไปพี่น้องข้า

32:52มาพี่ ไปพี่น้องข้า

32:59ไปพี่น้องข้า

33:20เริ่มเพื่อน

33:22เหมือนพี่มารีกับพี่ดวงกัน

33:24ก็ใช่นะสิ หโขนก็เลยจับรุง

33:26ธ гранию

33:27พี่แเป้นน้างต้องออกจาก or

33:28ส่วนพี่หนูก็ต้องเลิกเป็นนาง

33:30ลรำ

33:31แล้วก็มาเป็นนางหลังแถน

33:33คอยรงท่วยรางช護หัวงที่โรง

33:34หัวนี้

33:37ชschool ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย

33:38ทำไม他ต้องรงธ installerอยี่ว่า

33:41แค่อาดังการนิมไม่ใช่รู้

33:42มันทำให้เสียการรำดี Sheloy

33:45ตอนพี่ดวงหึงพี่มาริกกับพ

33:46ี่แก้วจนตบอินกลางลงสอม

33:48ท่านอย่างไรกลิ้วมาก

33:50ถึงขนาดสังห้ามเล่นเพื่อนใ

33:51นขนาดเด็ดคัด

34:35ยังคิดด้วยพี่หนูอยู่อีกหร

34:36ือซ้อย

34:41พี่หนูกับพี่แป้ไม่ได้ทำอะไรผิ

34:43ดสักหน่อย

34:47คำอะไร

34:49ก็เป็นครั้งแรกในรอบหลายป

34:50ี

34:50ที่ซ้อยยอมลุกขึ้นมาต่อต

34:52้านกฎของท่านหญิงแย่ไง

34:56มาร้าก็เหมือนกัน

34:57ปกติเห็นว้อยวายกับกฎน่ว

34:59นกฎนี่

35:01ทำไมคราวนี้ถึงไม่ขัดงั้นด้

35:03วย

35:05ก็การเล่นเพื่อน

35:06มันทำไมคณะละครถูกนินท้า

35:10พ่อแม่ก็อับอายขายที่หน้า

35:12เพื่อนก็ไม่ยอมครบอีก

35:14เปลี่ยนคู่ลำก็ไม่ได้ด้วย

35:16ถูกแล้วล่ะที่ท่านอย่างอย่าง

35:18นี้ตั้งกดนี้

35:33ตั้งแต่ฉันดูอีเหนามาก

35:36พี่หนูกับพี่เป้นเป็นอินาวก

35:38ระบุศบาทที่รำเข้ากัน

35:41เหมือนรุดออกมาจากวันนาคดี

35:43และนี่ต้องถูกจับแย่กัน

35:45เป็นฉันถูกจับแย่กับมาร

35:46า

35:47ฉันคงเสร็จใจมากๆ

35:51ไม่มีทาง

35:53เพราะฉันจะรำคู่ซ้อยไปตละช

35:55ีวิต

35:57แกะเขียวมากก็ยังจะรำกับ

35:59ฉันยันด้วย

36:01ใช่แล้วซ้อยก็ห้ามไปรำคนอื่น

36:04ด้วย

36:06สัญญา

36:08ฉันสัญญา

36:10เราสองคนจะรำได้กันประตละชีว

36:12ิต

36:15พูดแล้วนะ

36:16อืม

36:18โอ้ย รำคาญคนสลับจะนอน

36:24โอ้ย โอ้ย

36:26โอ้ย

36:27โอ้ย

36:29โอ้ย

36:31เรี่ยน มะชุมอยู่

36:50หัว สอม มะล่ะการงานตัวอ่

36:53ะ

36:53ใช่ แล้วนายมายินทำอะไรตรงนี้ชะ

36:56ยน

36:57ทันพ้นผลประชุมอยู่

37:00นายพื้นกลับมาน่าจะไม่รู้เร

37:01ื่องหรือสิ

37:04ตอนนี้มี housing ที่ปั紀ตะนี้

37:06แตะดันท่านส่งพวกรักษาวั

37:07งกับพวกเสือป่าลงไปจัดการ

37:09แทนที่เป็นพวกเรา

37:11น้ำวันก็ยึ่งไม่เห็นหัว

37:13stories

37:13ถ้ากมอรวงอยังอยู่ ท่านผมไม่ย

37:15อม

37:16ใครถึงแต่ว่าอนี้มีเรื่องให้พ

37:17วกเก็กหนึ่ง

37:18พวกเจอในกับเรา 다른กระมือนปลั梯

37:20การทางเลยิว

37:23นายเองก็ระวังตัวไว้เหอะ แล้

37:25วถ้าขาบมาว่านายอยู่ที่นูนเ

37:26นี่ย ก็สนิตกับพวกเจ้านายไม่

37:27ใช่เหรอ

37:30ระวังนะ ระวังจะโดนคำเห็นเหร

37:36อ

37:49ชายราม วันนี้ป้านตั้งใจจัดน

37:53างรำที่รำเก่งแล้วก็สวยที่สุ

37:55ดในขณะของเรา มารำต้อนรับชาย

37:58เชื่อนะ

38:00ขอบพระได้ค่ะ นางละคร แต่งหน้

38:04าออกมามันก็เบิดกันหมดอะไร

38:09นี่ยังดีนะ ที่ลูกไม้หล่นไ

38:12กลต้น

38:14ถ้าหากว่าชายเป็นคนขวางโลก

38:15เหมือนเสด็จพ่อ แล้วก็คงจะไม่

38:17มีงานนี้

38:32พอม ทางนี้

38:40ขอโทษที่มาช้าฟ่าบาด พอด

38:42ีกระหม่องเข้าไปดังงานตัวที่

38:43กระสวงมา

38:46นี่หมอบเจ้าจงจิต ท่านป้าข

38:47องฉัน ท่านดูแลขนาละครหลวง

38:53นี่รอยตีพร้อม จะรูนพักดิ

38:54พง เพื่อนของชายเที่ยงกิจค่ะ

38:58จำเริน จำเริน ธนาจาพ่อทห

39:00าร แล้วนี่สังกัดหน่วยไหนล่ะ

39:03ถ้าหารคุณใหญ่ก็มอง

39:05หลวงท่านอุศาสตรงเสีย ให้

39:07ได้ร่ำเรียนถึงเมืองนอกเมือง

39:09นา

39:09เรียนจบกลับมา แล้วก็ต้องมาช

39:12่วยกันพัฒนาบ้านเมืองของเรานะ

39:14เพราะคุณนะ

39:16ไม่ใช่มาทำให้แตกแยกกัน

39:22ตามสบายนะชาย

39:34นี่ แล้วอะไรเปลี่ยนใจให้นายมาดู

39:36ละครได้นะ

39:38ปกติอยู่ที่นูนเนี่ย

39:39ฉันชวนดูโอเปราเท่าไหร่

39:40ก็ไม่เคยมา

39:41ก็แค่อยากมาเรียนดูอะไรใหม่ๆฝ

39:45าบาล

39:46นี่ละครจะเทิมได้ยัง

39:48เราเข้าไปกันเลยแม็กกะหมอน

39:51ไม่ต้องรีบหรอก

39:52เขามีเบิกโลงก่อน

39:55ว่าแต่

39:59นายไม่มีอะไรแน่นะ

40:02แน่สิฟาบาท

40:05ไปเท่นถึกเอาหมอมไป

40:08ร้อม

40:09น้ำ

40:21มาละ

40:30ขอบคุณครับ

40:30ฉันจะรอดูช่วงพอไหน

40:34ขอบร้าไทยเพคะท่านชาย

40:37ผมฉันจะตั้งใจร้ำให้เต็มที่

40:38เพคะ

40:41คุณครับ

40:53ขอบตัวมานะ

40:57ผม

40:58จะเข้าสุขาดี

41:00รีบไปเร็ว

41:01เดี๋ยวละครจะเริ่มแล้ว ไป

41:37ไม่ต้องตื่นเต้นหลอกมาลา เราซ้

41:39อมมาดีแล้ว

41:42ก็ฉันอย่าไอ้คนดูมีความส

41:43ุขกับการนำหรือชัย

41:48ทำได้อยู่แล้ว ฉันก็จะดำเพิ่ม

41:51มาลามาก

42:04ตอนทำได้ฉันรู้

42:20รำอวยพรอนใกล้แต่จบแล้ว เพิ

42:22่มไปเตรียมตัวกันได้แล้ว

42:28มา ฉันช่วย

42:40โอ๊ย ปดทนหน่อยนะ จะได้ไม่ร่ว

42:44ง

42:44มีไปกันได้แล้ว

42:55โอ๊ย ปดทนหน่อย

43:25โอ๊ย ปีตรอง ช้อมยองบางคม ค

43:30่องพักหน้าตา

43:32เย็นคุณว่ากษัตร์ทั้งนั้น

43:36ไป ลูกไม่ได้มุ่งมาต์ประทาเอ

43:42ือนะ

43:42จะขออยู่ตะนองรองบาทา ไปกว่า

43:49ที่วันจะมันไหร่

44:02โอ๊ย ปดทนหน่อย

44:06โอ๊ย ปดทนหน่อย

44:20โอ๊ย ปดทนหน่อย

44:21โอ๊ย ปดทนหน่อย

44:49INTRO

44:50ปดทน veio

44:51ตอนนี้

44:55หมายไม่ซ้อย

45:02หมาย

45:03ตามต่ออยี Tubi

45:05ENDLY

45:11โอ๊ย

45:12ที่สุดที่สุดที่สุด

45:47ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

46:12ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

46:18ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

46:19ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

46:20ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

46:22ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด

46:41ที่ส

46:42โอ๊ย! แกน้วย!

46:46ฝีมือมึงใช่ไหม?

46:48เพราะมึงไม่คนใส่หลักกาว

46:49ให้ซอย

46:52กูไม่ได้ทำ

46:54โอ๊ย! มึงจะทำอะไร?

46:56งั้นก็สาบาลตอนน่าเสียพ่

46:57อแก่

46:58ถ้ามึงโก้ ขอให้ชีวิตมึง

47:00ชิบหาย

47:00ไม่ได้ลำไปตลอดชีวิต

47:13เออ!

47:17กูเป็นคนเอาแข็มปักหัวไอ

47:18้ซอยเอง

47:19มันแย่งบทกู

47:20ก็ต้องเจอแบบนี้แหละ

47:21โอ๊ย!

47:25อิมาแล้ว!

47:27อิจันใด!

47:29มึงเห็นมากไหม?

47:30ว่าถ้าซอยเจ็บกันลำต่อไม

47:31่ได้

47:31คณะละครหลวงของลำเสียได้แ

47:33ม่ไหน?

47:34ทุกคนฝึกซ้อนกับมาตรงเดือน

47:36ต้องมาพังว่าความชีวิตชา

47:37วมึง

47:38ถ้างมาเป็นดาคุ

47:39มึงก็เห็นกัวตัว

47:41เพื่อนมึงเฉ็บมึงว่าแผนพาย

47:42อยู่ Benedict

47:43ให้ ancestor

47:44เห็นก็หน้าโดยเองมากไม่พี่

47:46มึงแหละที่จันทราย

47:49มcla ไม่ได้มันคับผู้

47:50ผู้ต representative ต้องใจร้ำต่อเอง

47:53คนที่ร้ำเพื่อหาผัวอย่างมึง

47:56ไม่มีวันเข้าใจแล้ว

47:57เอินสแซด!

48:00ขอบคุณดา เจอาater

48:04ขอบคุณımız

48:06ให้มาล่า Lao Lulu.

48:07Doncs Bell Uma.

48:10Lao Lulu.

48:24ท่านชายก็โปรดมาราเช่นเดีย

48:25วกันหรือมมมมม

48:26ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจิรดกั

48:28น

48:28แต่มมมมก็ชอบมารา

48:29งั้นเรามาสู้กันแล้วให้มาราเป็

48:30นคล movimento

48:38ทางท่านชายแล้วก็คุณพร้อมช

48:39อบมาราศทางคู่เลยอย่างนั้นดึก

48:41มาราศสบายใจที่จะคุยใครมากก

48:42ว่า

48:49พวกคู่เจ้าค่ะ

49:05คงให้ดีแต่เพลาที่เธอสร้างไ

49:10ว้

49:11ฉันคงไม่อาจมีวันลืมเจ็

49:16บกว่าทุกครั้งที่เคยเสียใจ

49:20เพียงที่ไว้ใจรักและให้เธอ

49:24หมดเลย

49:25จังใจรักยังไม่ได้เพื่อใจ

49:29กว่าเจอรู้ตัวเก่าวันที่ส

49:33ายไป

49:34เพียงเองที่เชื่อใจรักยัง

49:38ยังรักเธอเธอไรอย่างเสียใจเท

49:41่านั้น

49:43คนจะทำร้อยกันไม่เคียนเลยว่าเป

49:50็นเธอ

Kategori

Transkrip

Komentar

Dianjurkan