- 5 jam yang lalu
The Bangkok Red Opera Episode 4 FULL MOVIES ENGLISH SUB
Kategori
🎥
Film pendekTranskrip
00:05สอบแล้ว
00:05ขอครูขืนมา
00:07กล่องเล็ก
00:07หรือว่าจดหมายที่อยู่ในนั้น
00:09หしい
00:10หึดมึง
00:11ต้องช่วยกู
00:12แย่งคุณพร้อมออกจากอิมาร
00:13า
00:14เพราะถ้า practice, ว่ามึงไม่ทำ
00:15กูก็จะเอาไปบอกมารา
00:16อิมาราคงไม่ยอมลำกับมึง
00:18อีก
00:18ไม่อยากให้พ aftermath
00:20แยกหมดพร้อมออกจากมารา
00:21หวัดแก้ว
00:26ซ่อยไปน่ายหรือเจ้าค虽
00:28เห็นว่ารึมขอว่าที่วังนะ
00:29ก็ EVAN กับไปเอา
00:30มีเด็กผู้ชาย
00:33เอาจดหยมมาให้คุณมาร »»
00:35มารัด!
00:36มารัด!
00:38พร้อม!
00:38พร้อม!
00:39ตื่นเลยแล้ว พร้อม!
00:40คุณ!
00:40พร้อม!
00:41มารัด!
00:42งั้นคุณพร้อมให้คนไปตามหม่อง
00:43ฉัน
00:43ไปที่บ้านเขาจริงๆ
00:44เธองท่าน הגいます
00:45หมอฉันไม่ได้ กоВก больш matter
00:47ยังไม่เลαค
00:48เรืองนี้หม่องฉัน
00:49ไม่ได้ผิดคนเดียวไปคะ
00:50อีทซ่อย
00:51เจ้ต้องชวนมาลาไปนอนที่บ้าน
00:53แล้วมันต้องเป็นคนพามาลา
00:54ไปที่บ้านคุณพร้อม
00:56ไม่จริงนะ grabbingคะ
00:57เจ้าคุณพ่อไปอยู่ไบ้
00:58พี่แหวนก็เลยให้ฉันชวนมาลา
01:00ไปนอนที่บ้าน
01:00ขออ่างเลยคะ
01:20ที่นี่เวลา
02:18ความจริงก็คือ
02:19อี์สillance 恋 ขวามเต้าจะล่วมมือก
02:20ับหอมชัน Rebecca
02:22แอ 96 คุณ�าเปล่าจากมาลา เพรา
02:23ะว่ามัน
02:24เล่นเพื่อนกับมาลา�unci
02:37ทำผีดไม่พร้อม
02:39แล้วอย่างสร้างเมืองเก่าหาคนอ
02:41ื่น Meinung
02:41ฉันไม่ได้เก่าหา นะคะ
02:42ถ้าคุณคิดว่าเรื่องที่คุณ
02:43ทำไม่ถูบลงโทษ
02:45เลิกทำlijkha
02:45ฉันไม่ได้กรวบถูบลงโทษ เจ
02:47้าค่ะ
02:48ฉันพูดความจริง
02:51แล้วฉันมีหลักฐาน
03:32ที่ไหนละ ลักฐานของเอง
03:39มึงมันคโมยไปแล้วฉันไม่อ
03:40ีกซ้อย
03:41อะไรของมึง
03:43เก้าจดหมายรักที่มึงเขียนถ
03:44ึงมาลายังไง
03:49อิสซ่อย ความ PMnya รักรถถึงมา
03:51ล่านเฝ้า
03:52มันใส่ไว้ในกร่องเห GP
03:53ซ่อนไว้ 10 พ กันอัน herbal น่อถ่
03:55านเต atm
03:57แต่ตอนนี้มันมาแอน accuratelyми생ฆ่า retailer
03:58ันยิงยายให้คนไปคนห้องมันเลย早
04:02Pinterest
04:02พอdistอบมง ขอร weather
04:03แล้วโยก Earnhard ให้สซ่อยสำสัสท
04:04ี่
04:06มันรักษณ์ชhipiu with me
04:08ทุกครั้งที่มึงอยู่กับมัน
04:09ใดฉิด มันนอนกับ มัน
04:12มันไม่เคยคิดกับมึงแค่เพ
04:13ื่อน
04:13ไอ่ซ่อยมันทรrueยตความเป็น
04:15เพื่อนของมึง
04:16มึงใส่หลายกู
04:18ไม่มีใครรู้ดีท่าหมอมฉัน twitch
04:20right?
04:21หมอมฉันอยู่ด้วยกัน
04:22หมอมฉันรู้ว่าซ่อยไม่ได้เป็
04:23นแบบนั้น
04:26บุธศบวงต Lance saint ex
04:27พั้นน�มเป็นตัวเพื่อต่อเองจะ
04:28ไม่ต้องเห็นคนเดียว
04:30ท่านห Ωิงยายให้ค์ Fitnessกับซ้ horizontally
04:32ด้วยเพคะ
04:33หม่อมฉันไม่ให้ป่านน้ำเป็น
04:34ตัวเพคะ
04:35โพร cabe นaint
04:37เองจะเกลัวículosหา maanใครเลยลอยแบบน
04:39ี้ไม่ได้
04:41โครน
04:43เอาตัวมันออกไป
04:44บ...หม่อมฉันไม่ได้ ...หม่อมฉั
04:46นไม่ได้โกหกเพคะ
04:47อ หม่อมฉันน่elasคงค่ะ Bueno
04:52ชั่นよろしく ต้องให้คนไปคน ถ้ahren บั้ง遊อ
04:54司นิสิ paj CA
04:55น้องฉัน เห็นเกิบตา มอมฉัน
04:56มีบางผันนะคะ
04:59มอมฉันออกแล้ว nac มันมีจอด
05:01มายอสบับลูก puti ที่มอมฉัน
05:02เอาไป DO ห้อง کےี่บของ
05:04แต่วันนั้น แจ้ยขวันมา พอดี
05:06มอมฉันก็ได้หรอกซ่อนไว้
05:21เจอแล้วแค่ค่ะ
05:32ม่อมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้
05:33ไปค่ะ
06:03สาย
06:07isha
06:07เพคะ
06:09พาตัวมาลาออกไปได้ละ
06:15ทำไมละเพคะ
06:16จดหมายอ่ะนะ
06:17จดหมายและของเอ็ง
06:24ถ้าจะไม่ทนกับเองอีกต่อไป
06:26แล้ว
06:27เอาตัวมาไม่เก็บของ
06:29แล้วไปตามพ่อมัน status
06:30ไม่บอกให้มันรับตัวรูกษา
06:31มันกลับไปได้หละ
06:33ฮากเอาตัวแม่ออกไป
06:35ไม๊... conjunction
06:37ไม๊...
06:39อัศ ยิงญ่าเงินใหญ่หมอบฉั
06:40นพูกความจริงนะเพคะ
06:42ermekelijk abuse หัวใหญหาราศพบ้ Ridould ๆนะเพ
06:44คะ
06:44ถ้าเองอย่างไม่หยุดพูดเรื่อง
06:46นี้
06:46คันจะลากตัวเองไปให้ตำรวจห
06:48ัว
06:49เอ็กจะโดนคดีอายา
06:51ข้อหาทำให้ขนาดรอครหลวง
06:53ต้นเสื้อ เตือเชื้อเสียง
06:55รับตัวไม่อดไป
06:58วันนึง เราสิ่ง label ประ게ب
07:00จะ된ตอออกไป
07:01อีกซอย
07:04อีกซอย
07:05มึงกับอิมารา
07:07มึงสองครับฝรักษ์กันมากเข
07:08าไหน
07:08ก็ andaก็ให้วันนึง
07:09มึงสองพ Table ได้ต้なんมากเท่านั้น
07:13ถ้าเกิดว่ามีตัวผละเชื่อม
07:14ารา
07:15จะไม่เป็นตัวหน้า เดิดร้อย
07:17ก็จะรอดูวันนี้ผมบึงหลับไป
07:19กันไม่ได้
07:20ก็จะดูความเจ็บไฟของความมาก
07:25ไม่ได้ ไม่ ไม่ ไม่
07:37ขอพระดายฟาบาท
07:41ที่ช่วยตัดซิมความให้ม่ำ
07:43แต่เรื่องชยนในก็อย่าวางใจ
07:45ต่อไปในต้องเอาวางตัวให้มาก
07:48ถ้าพลาด อาจจะส่งคนเสียต่
07:51อหน้าที่การงานไหน
07:54ขอพระดายฟาบาท
07:58ขอพระดายท่านชายเพคะ
08:00ที่ช่วยจัดการทุกอย่างให้
08:04ฉันยินดีช่วยเพื่อนฉันอยู่แล
08:05้ว
08:12ฉันมีถูกแล้ว
08:14เราให้พบกัน
08:27มาราด
08:31ผมขอคุยหน่อยได้ไหม
08:39ผมขอโทษนะครับ
08:42ที่ทำให้มาราดต้องมาเจอเรื่องแบ
08:43บนี้
08:44ผมสัญญานะ
08:46ว่าผมจะไม่ทำให้มาราดต้องเสีย
08:48ใจอีก
08:49อย่าคือสัญญาอะไรตอนนี้เลยค่ะ
08:52เราไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิ
08:54ดอะไรขึ้นอีก
08:55ผมไม่รู้แล้วครับว่าวันข้าง
08:56หน้าจะเป็นยังไง
08:58แต่ผมรู้ใจตัวเอง
09:02เหตุการณ์วันนี้มาทำให้ผมรู้ว่
09:03า
09:07ผมกลัวจะเสียมาราไป
09:16ไม่เข็มเสียมาของผมครับ
09:19ผมได้หลังจากที่เดียนจบที่ร
09:21งเดียนในร้อย
09:24มันเป็นเกียตติยดด้านศัก
09:25ษีของทหารทุกคน
09:28ผมให้มาราแทนคำสัญญาจากผมคร
09:30ับ
09:33ครับบาลอดทิ้งแข้นคืน
09:33กำลังกำลังสรงถึง่าน่า
09:53ใจต่อ ค Pilot
10:02ผมขอนะครับ
10:05ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของเม
10:07ลา
10:30ขอนะครับ
10:37ฉันดีใจนะ
10:38ที่เห็นมารากับคุณพร้อมพอ
10:40ใจกันได้
10:46ซอย
10:49ซอยไม่ได้ร่วมมือกับอุศบง
10:50จริงๆ ใช่ไหม
10:58มาราคิดว่าฉัน
11:01ทำได้มาราได้จริงหรือ
11:06แล้วทำไม
11:08ซอยถึงได้ไปโพลที่บันของพร
11:10้อมล่ะ
11:13ฉันกลับมาถึงบ้าน
11:15พี่แวนบอกว่า
11:17มาราได้จุดหมาย
11:18แล้วก็ออกไปกับท่านชาย
11:20ฉันก็เลยตามไปนะ
11:27แต่
11:28ฉันยังไม่ได้บอกพี่แวนเลยนะ
11:31ว่าจะไปที่บ้านคุณพร้อม
11:38ฉัน
11:39เออ
11:39คือ
11:41ฉัน
11:55กล่องไม่นี้ใช่ไหม
11:56ที่บุศบงตามหา
12:03เจอแล้วไหมคะ
12:04หอมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้ไป
12:06คะ
12:14ฉันไม่รู้อ่ะ
12:15ฉันไม่รู้อ่ะ
12:17แต่มันไปอยู่ที่มาราได้ยังไง
12:19เหรอ
12:31ก่อนเครื่องแบบของเอง
12:34ขอบใจจ้ะ
13:00เชื่อ
13:00จะดวง
13:01ฉันเป็นเริ่มอีก
13:01เป็นเริ่มเนี่ย
13:02อุ่ง
13:02จะสงสังสัตว์
13:03ขอบคุณ
13:12ฉันคิดว่ามันเป็นกลางเครื่
13:14องวัดอับอ่ะ
13:15ก็เลยไม่ได้เปิดดู
13:16แต่พอดีเมื่อกี้ฉันเห็นบุษบ
13:19งส่งกล่องไม้แบบนี้ให้ท่าน
13:21หญิงยาย
13:22ฉันเลยนึกขึ้นได้นะ
13:24มันไม่มีอะไรหลอกมาลา
13:26บุษบงมันก็แค่ทนไม่ได้ท
13:28ี่
13:29มันจะถูกไล่ออกจากวัง
13:31ก็เลยมาหาเรื่องพวกเรา
13:33อยากไปเชื่อมันเลย
13:34เอากล่องไม้นี้มาให้ฉัน
13:36เดี๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้
13:37มาล่ะ
13:43มาล่ะ
13:45มาล่ะ
13:47ถึงมาล่ะ
13:48ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทำขวดน
13:50้ำหอมฝ้าหลังแตก
13:59แต่ฉันอยากสารภาพกับมาล่ะ
14:01ว่าทันทีที่ฉันเห็นว่ามั
14:03นแตก
14:04ฉันล่วงใจ
14:06จอย
14:11ตอนที่ท่านชายรามมอบกำไร
14:13สวนคุณพร้อม
14:14บอกฉันว่าเขาชอบมาล่ะ
14:17ฉันกลัวว่าจะเสียมาล่ะไป
14:19และนั่นทำให้ฉันรู้ตัวว่า
14:21ฉันรักมาล่ะ
14:22ฉันไม่ใช่รักอย่างเพื่อน
14:34ถ้ามารารู้ คงโกรดฉันมาก
14:37เพราะมาราคิดกับฉันแค่เพ
14:39ื่อน
14:39ไม่เคยคิดเป็นอย่างอืม
14:41แต่ฉันโกรหุกตัวเองไม่ได้
14:43ฉันแน่ใจวันนี้ไม่ใช่ความร
14:45ักอย่าง
14:45หลงไหลชั่วคู่ชั่วยาม
14:57ถ้าเป็นรักที่อยากจะให้เราได้ค
14:59ู่กันไปตลอดชีวิต
15:02เธอคิดแต่นี้กับฉันได้ไหม
15:07ซอยรู้ไหม มันจะทำรายทุกอย่าง
15:11มันจะทำรายอะไร
15:14เดี๋ยว
15:16มันจะเป็นความรับของเราสองคน
15:18แล้วฉันจะเอาจุดไม้นี้ไปทิ้
15:19ง
15:21ถ้าเราก็รัมคู่กันเหมือนเดิ
15:22ม
15:22มันจะเหมือนเดิมได้ไงซอย
15:24เดี๋ยวฉันรู้ว่าซอยคิดอะไรก
15:26ับฉัน
15:26แล้วจะให้ฉันมองหน้าซอยเหมือน
15:27เดิมได้อย่างไร
15:28ทำไมจะไม่ได้
15:30ฉันก็อยากเหมือนฉันคนเดิมไง
15:32มารา
15:33มาราไม่ต้องหลักฉันตอบก็
15:34ได้
15:35ขอให้ฉัน...
15:37ไหนลำคู่กับมาละ เหมือนเราเคยส
15:39ัญญากันไว้ไง
15:41เราจะลำคู่กันตลอดไปนะมาละ
15:43อยากแก mergingเหมือนพี่หนูครับติเป็
15:44นฉันเหรอ
15:48แค่เอาจดหมายดีไว้เผาดีงม
15:50ันไม่ทอหลอกนะซ่อย
15:51ซอยต้องเลออกคิดص adventure
15:54ฉันรักรักมาละด้วยฉันทำไป
16:01แล้ว
16:11มะลา ฉันแค่รักมะลา
16:14ฉันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนส
16:16ักหน่วย
16:19ฉันสัญญา ฉันจะไม่เรียกร้
16:22องอะไรเลย
16:23ขอแค่ให้เราได้ลำคู่กัน ให้อย
16:25ู่ข้างๆกัน
16:26แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้
16:28ว
16:34ถ้าอย่างอยากเป็นเพื่อนกัน เลิก
16:37คิดแบบนี้
16:39ไม่อย่างนั้น แม้แต่ของว่าเพื่
16:41อน
16:43ฉันเขามีให้ซ้อยไม่ได้
16:48มาละ
16:51มาละ
16:52มาละเปิด
16:56มาละเปิด
17:03อย่าให้คนให้วักรวนเลยว่าเราห
17:05รออะไรกัน
17:07จักกว่าทุกครั้งที่เคยเสีย
17:10ใจ
17:13เสียไหร่ที่รักเท่าไหร่
17:16เสียได้วันคือที่ผ่าน
17:20รอมไม่ว่าฉันเสียใจมาแค่
17:24ไหน
17:26เพื่อเองที่ไหวใจ
17:28มาให้เธอหมดเลยทั้งใจ
17:32อย่างไม่ได้เพื่อใจ
17:35กว่าจะรู้ตัว
17:37ก่อนที่สายไป
17:40เพื่อเองที่เชื่อใจ
17:43ถ้าได้อีกรักจะเจอไร
17:45เสียใจเธอนั้น
17:49คนที่ทำร้ายกัน
17:52ไม่เคียร่อยว่าเป็นเจอ
18:07ฉากนี้นางบุษบายังจำอีเหน
18:11าไม่ได้
18:12แต่ความรู้สึกภายในใจ
18:13แสนคุ้นเคย
18:15แต่ไม่กล้าพูด
18:16ไม่กล้าถามว่าเขาคือคนนี้จะ
18:18เองรักหรือไม่
18:19ให้ความรักของตัวละคร
18:21พาเองไป
18:23แล้วท่วงท่ารำ
18:24ก็จะแสดงความรู้สึกของตัว
18:26ละครออกมาเอง
18:30เจอคค่ะ
18:58ส่อย
19:03โซ้อย
19:03ช่อยฉันขอโทษ
19:04ไม่ต้องขอโทษหรอกมาร่า
19:06ฉันผิดจังหหว่าเอง
19:08มองคุ้ยทำโทษมาร่าเอง
19:10ลืมมาพา ส่อยไปรงหมอเร็ว
19:33เอ็งจะไปไหนหรือมารา
19:34หวมฉันจะขอราอจากคณะละคร
19:38หลวมกลับเนี่ยกับพ่อเพคะ
19:41เอ็งถวายตัวเป็นคนของในหลว
19:43งแล้ว จุๆก็จะมาราออก
19:46เอ็งเห็นวางเป็นท้องทุ่งท้
19:48องหน้า ที่นึกจะเข้าจะออกเช่นไร
19:51ก็ได้งั้นหรือ
19:55มารา เอ็งมีปัญหาอะไรหรือ
20:07ม่อมฉันขอประทานภัยที่ทำให
20:09้ท่านหยิงยายกริว
20:12แต่ถ้าม่อมฉันยังอยู่ที่น
20:13ี่ต่อไป ม่อมฉันอาจทำให้ท่
20:16านหยิงยายขายพระพักได้เพคะ
20:22ถ้าเอ็งหมายถึงในธหาร เพื่อนข
20:24องชายราม ทุกอย่างความจริงก็
20:28กระจ่างแล้ว
20:30เอ็งจะมาคิดมากอันใดอีก
20:32ไอ้เอ็งบอกว่าเอ็งรักการร
20:35ำ แล้วจุๆจะมาทิ้งการรำไปอย่
20:38างนี้หรือ
20:39ม่อมฉันไม่เคยคิดจะทิ้งก
20:40ารรำด้วยเพคะ
20:41ถ้าเช่นั้น ตอบค่ามาทีสิ
20:44ว่าเองมีเรื่องอื่นอัดอันใ
20:46ด
20:47ถึงคิดจะออกไปจากที่นี่
21:01เป็นเพราะซ้อยใช่ไหม
21:04เองจะหนีซ้อยงั้นหรือ
21:13ไม่เกี่ยวอะไรกับซ้อยเลยเพคะ
21:15หมอมฉันอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้เ
21:17องเพคะ
21:18ท่านหญิงยายเพคะ
21:19เองเธอร์เธอร์เข้ามาทำไมซ้อย
21:26เพราะดีหมอมฉันทำแปลเสร็จ
21:28อุ้นดำบอกว่ามาราอยู่ที่นี่
21:29เพคะ
21:32หมอมฉันจะกลาบทุนท่านหญิ
21:33งยายว่ามาราไม่ผิดนะเพคะ
21:36ที่หมอมฉันเจ็บตัวเป็นเพรา
21:37ะว่าหมอมฉันไม่ระวังตัวเ
21:38องเพคะ
21:43มาละ ถ้าเองไม่อยากอยู่ที่นี่ งั้
21:47นค่าจะฝากเองให้ไปอยู่กับขนา
21:50ดลาคล ของพระองค์จ้าวังใหญ
21:52่
21:54ไปเก็บข้าวของซะ เดี๋ยวค่า
21:57จะให้คนไปส่ง
22:26มาละ ฉันไม่ให้มาละ ไป
22:28ท่านหยิงยายอนุญาตแล้วท่อย
22:30มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน
22:33ฉันไม่ให้ไป ๆ มาละ
22:41กันจะออกมาถอก까?
23:25ฉันถูกจับแย่กับมารา ฉั
23:27นคงเสียใจมาก ๆ
23:30ไม่มีทาง เพราะฉันจะหลังผู้
23:33ซ้อยไปตละชีวิต
23:35แล้วซ้อยก็ห้ามไปหลังคนอื่น
23:37ด้วย
23:40ฉันสัญญา เราสองคนจะหลังด้วย
23:44กันไปตละชีวิต
24:07ฉันถูกจับแย่มันได้อัน
24:10ด้วย
24:11นี่ทางหัวใจเป็นของเธอทางนั้
24:16น
24:17ขอโทษที่ไม่ใช่รักทาง ๆ
24:21ฉันถูกจับมารา ฉันถูกจั
24:25บมารา ฉันคงเสียใจมาก
24:34ฉันจะหลังด้วยกันถูกจับ
24:42มาก
24:44ฉันจะได้วิตรงนั้น ๆ
24:58เทวลง
25:01เออเออเออเออ
25:06มาห้องรัก
25:09เออเออเออ
25:13เป็นที่คุณ
25:15สำหรัจ
25:18สารหัด
25:20ยุดยุดยุด
25:22แต่ป่านฮัน
25:26ฉันบอกแล้วไงล่ะ
25:27จะรัก Awesome
25:28สิแม่ครูยุด
25:44ทางรำของเรากรับคะละคอหลงต
25:47่างกัน
25:48หม่อฉันขอเวลาฟื explorer
25:49อีกนิดแพ้คะ
25:55ฟาบาท แม่มาลา
25:58นางละครจากขนาดละครหลวงมาข
25:59อข้าเฝ้า
26:00มีจดหมายจากห่อมเจ้าจงจิต
26:02ถึงฟาบาทด้วยพระยะค่ะ
26:22seemed difficult
26:22ฉันไม่เคยรีใจอะไรเท่ากับวันน
26:24ี้เลย
26:25เดี๋ยวท่านจะทำจดหมายขอบคุณ
26:28ท่านหญิงจングจิต
26:30ที่ให้มารามาอยู่ที่นี้
26:32แล้วท่านจะดูแลมาราเป็นอย่างด
26:34ีที่สุด
26:35ให้สมกับที่ท่านหญิงจงจิ
26:38ต
26:38ฝากฝังมาไหน ให้มารามาอยู่กัน seems
26:40like I think
26:46เดี๋ยวจะให้มหัสเล็กพาไปที่
26:50เรื่อนพักนะ
26:52แม่มาลาเป็นถึงตัวเองของค
26:55ณะราคลหลวงเนี่ย
26:57ก็ต้องแยกไปพักที่เรื่อนเล็ก
26:59จะพิดอยู่แออัจกับโพกฉัน
27:01ไม่ได้
27:05นี่ครูหยุดที่คอยควบคุมดู
27:08แลคณะราคลของฉัน
27:11แล้วครั้งหลังครูนั่นก็คณะ
27:14ราคลของฉันทั้งนั้น
27:16ต่อไปก็คงจะคุ้นเคยกันนะ
27:20แม่มาลาต่อไปเขาจะมาอยู่กับเรา
27:23ที่นี่
27:41เงินหลวงหมดไปกับความฟุงเฟ
27:42้อ
27:43แต่ถ้าหารและประชาชน
27:45ยังอดอยากไร้ความเป็นธรรม
27:47ถึงเวลาแล้วที่เราต้องลุกขึ
27:49้นท่วงความยุดทิธรรม
28:00นายเห็นแล้วใช่ไหมว่าใบปิล
28:02ิวนี้ก็จายไปทั่วแล้ว
28:04แต่มันก็เป็นเรื่องจริงหนึ่
28:05งครับ
28:06ชาวบ้านอดอยากเดือดร้อน
28:09ปัญหาแบงปรอมก็ยืดเยอะไม
28:11่มีใครเข้ามาแก้ไข
28:12แต่ทำแบบนี้มันเสียกับความ
28:13มั่นคง
28:14ประชาชนจะแตกแยก
28:16ยังไงก็ต้องพวกคุณผู้อยู่ใ
28:17นระเบียบ
28:18นายไปหามาว่าต้นต่องใบปิล
28:20ิวนี้อยู่ที่ไหน
28:22ขับท่าน
28:46ตรงนี้
28:49จักล่ะ
28:57ยังไง
29:19การที่ 6.5 ดี
29:20เยี่ยวไม่มี ยังพร้อม
29:22โคตรหาย ด Mirroring
29:26้าซะ มหาย ดูกิน
29:28หน้า มหาย ดวกมันลวง
29:30มหาย ดูกิน
29:32ผิดแค่ มหาย ดูกิน
29:33มากันที่กริบ
29:36มหาย บางกัน
29:44คงมาก่อน
29:46เกี่ยวตรวลกัน
29:47ที่น้ำพอ อยู่ในกรรม
29:57การฟปีให้จ้าการฟิๆ
30:24ชะยน
30:27ขอบคุณทางใน เดี๋ยว
30:40ไม่ต้องห่วง นี่เพื่อนเราหมดพร้
30:42อม
30:43มันก็คิดเหมือนกับทุกคนเลย
30:44แหละ
30:45ในได้ใจนะ
30:49ได้ไหมถึงคิดอะไร
30:51ก็นาอยากเรียนแ視听บ้านเมือง เห
30:53มือนกันไม่ใช่ piano
30:59ดีพวก ah
31:00มันยังไม่เกิดคืนเร็วๆนี้
31:02ตอนนี้เราแค่รวบร่วมคนที่คิ
31:04ดเหมือนกับพวกเรา
31:05แต่ข่าวจากพวก 날
31:07บอกว่าวันชัดม сделал文คลปีนี้
31:09ท่านเตะพ à ล่าชาทานประยะโท
31:10ธพ์ก็เหมijnงออกมา
31:13เราจะได้มีแหนวร่วมเพิ่มขึ้
31:14น
31:19พวกนายทำอะไรกันอยู่
31:47บ้านเหมืองจะพัฒนาได้อย่างไร
31:49ถ้าประชาชนยังอดอยาก
31:50ขาดข้าวปลาและความเป็นทำ
31:52เองทำอะไรจ้อย
32:09ผมคุยค่ามานอนที่นี่
32:11เพราะว่าต่อไปนี้
32:13ค่าจะต้องมานับเป็นตัวพระแ
32:14ทนมารา
32:23นี่ของมาราหรือเปล่า
32:52มารา
32:54มารา
33:14มารา
33:15แต่มันเหมากกับมารามากกว่า
33:22นี่ไงมาราเคยบอกว่ามาราชอบ
33:23มันนี่
33:25เก็บไว้เธอมารา
33:27ถึงแล้วไม่ได้อยู่ด้วยกัน
33:29อย่างนอยก็ให้ปินนี้เป็นตัวแ
33:30ทของฉันที่ได้อยู่กับมารา
33:31เก็บไว้เถอะ
33:32พอเหรอซ้อย
33:34ไม่เข้าใจเหรอฉันทำแม่มีเพ
33:35ื่ออะไร
33:36ใช่ฉันไม่เข้าใจ
33:38ทำไมอ่ะมารา
33:40ฉันไม่นักตัวเกี่ยดขนาดแล
33:41้วเลยหรอ
33:49เดี๋ยวมาที่นี้อีก
34:00เธอพันาพ
34:00แม่แอ้ว
34:28มารยว
34:29ขอบาท แม่ซ้อยนางละครหลวง
34:32มาขอเข้าเฝ้าพระเจ้าค่ะ
34:33พระเจ้าค่ะ
34:38หม่องฉันมาเข้าเฝ้า พระอยากขอเป
34:52็นนางละครอยู่ที่วังนี้เพคะ
34:56นี่มันอะไรกัน
34:59แล้ว เธанหญิงจงจิตจะสราบเร
35:02ียงนี้หรือยัง
35:04ท่านหญิงแด้อยังไม่สราบไป
35:05ค่ะ
35:07ถ้าอย petites � Turning by Car
35:28ลากับท่านหญิงยาย ฝ่าบาดร
35:31ับม่อมฉันด้วยนะเพคะ
35:37ม่อมฉันขอประทานภัยเพคะ
35:40แต่หากฝ่าบาดรับซ้อยไหว
35:43ม่อมฉันจะขอลาออกเพคะ
35:52มิด
35:54เอ็งสองคนเล่นอะไรกันอยู่
35:56รับ
35:58ผมสันทุนความจริงเพคะ
36:00ถ้าที่ไหนมีซ้อย
36:02จะต้องไม่มีมาราเพคะ
36:48ก็คิดแบบนี้กับฉันเอง
36:57มึงสองคนเกลียดกันมาเท่านั้น
36:59ถ้าเกิดว่ามีตัวพระเชื่อมาร
37:01า
37:01จะต้องไม่มีตัวนางเชื่อซ้อย
37:03ก็จะลอดูวันนี้พวกมึกลับไ
37:05ว้กันไม่ได้
37:06ก็จะดูควาชิบภายของพวกมึก
37:09เกลียดกัน
37:10เกลียดกัน
37:39เกลียดกัน
37:40เฮ้ย
37:41เกลียดกัน
37:48เกลียดกัน
38:06ไปเธอนะ
38:08คนเกลียดกัน
38:08คนกับผีมันลักกันไม่ได้ร
38:09อนน่า
38:13มาเทิดนาง
38:15entails
38:16พี่ไม่ไป พี่ไม่ไปน่า
38:17เพียกง ไม่ออก นอกดง
38:28ไปเธอน่า
38:29น่ากไม่ขอไปไหน
38:35ไม่เงินใจโรง คอยรักที่นิ้
38:44วจริง
38:55ละครแบบใหม่ มีแต่กันกรรม
38:57แบร์แบร์
38:58ไม่ปราณีทางสะเลย
39:08แต่คนดูก็ดูชอบกันดีนะ
39:26ม่อมฉันจะขอทุลาออกจากคณ
39:28ะละครหลวงเพคะ
39:34ค่ะ
39:35ค่ะได้ข่าวว่า
39:36เองไปทูนขออยู่กับเสด็จวัง
39:38ใหญ่
39:39แต่ท่านมีรับ
39:42แบบนี้แล้วเองยังอยากจะออกอยู่
39:44อีกหรือ
39:46ม่อมฉันไม่ได้ลาออกไปอยู่กั
39:47บพระองค์ท่าน
39:49แต่จะไปสมัครอยู่กับโรงละครเก
39:51ษมสุกค์เพคะ
39:54เองฝึกละครรำมาทั้งชีวิต
39:57แล้วจุจุเองจะเปลี่ยนไปแล้วล
39:58ะครสมัยใหม่ที่มีต่ากกรรม
39:59แบบแบบนั้นหรือ
40:03เพคะ
40:05ม่อมฉันอยากมีชื่อเสียง
40:07อยากเป็นที่รู้จักของคนทางพระน
40:09คร
40:10แต่ถ้าม่อมฉันอยู่ที่นี่
40:12คงไม่มีทางถึงวันนั้น
40:16ต่อให้คนทั้งพระนาคลสนใจเ
40:19อง
40:19แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามาราจะ
40:21หันกลับมามองเองดอกนะซ่อย
40:24แต่ถึงมอมฉันอยู่ที่นี่
40:26มาราก็ไม่มีวันมองมอมฉันเห
40:28มือนกัน
40:30แต่ถ้าได้ออกไปข้างนอก
40:33มอมฉันยังมีโอกาสที่จะได้
40:35อยู่ใกล้กับมารามากกว่าอยู่
40:36ที่นี่ไหมคะ
40:42เอ็งยอมรับแล้วใช่หรือไม่
40:44ว่าเอ็งมีเหมือนพวกค่า
40:49ไม่รู้หรืออย่างไร ว่าทำเช่นนี้
40:52มันไม่ถูกต้อง
40:53แต่มันก็ไม่ผิดนี่เพคะ
40:55แต่มันจะทำลายทั้งอนาคตของเอ็
40:58ง รวมทั้งของมาลาด้วย
41:03ข้าหน่าเห็นเอ็งมาแต่เล็กแต่
41:05น้อย ถึงได้เตือน
41:09เช่นนี้แล้ว เรื่องอันใดที่มัน
41:11เป็นไปไม่ได้
41:14เอ็งก็หยุดซะ
41:16ถ้ามอบฉันหยุดได้ ทุกอย่าง
41:20คงไม่เป็นแบบวันนี้หรอกเพคะ
41:39ผมฉันขอพระไทย ท่านหญิงยาย
41:43ที่ไม่ตามผมฉันนะเพคะ
41:55ขอพระคุณผมกู ที่ประสิทภาษ
41:57าวิชาการรำ ให้กับฉันน่ะเจ้
42:00าคะ
42:05แต่ต่อจากนี้ หมอมฉันขอออกไป
42:10เพเชิญโลกข้างนอก
42:14ด้วยตัวของหมอมฉันเองเพคะ
42:18ข้าห้ามเองไม่ได้ใช่ไหม
42:22โลกข้างนี้
42:22โลกข้างนี้
42:46โลกข้างนี้
42:47โลกข้างนี้
42:48โลกข้างนี้
43:25มาหาไข้หรือ
43:26ฉันมาหาเจ้าคุณเร็จเจ้าค่
43:28ะ เจ้าของรุนคร ท่านอยู่ไหมเจ้า
43:30ค่ะ
43:32ตามฉันมา
43:41คุณเราตรงนี้ก่อนนะขอรับ เดี
43:43๋ยวผมไปเรียนเจ้าคุณเร็จท่
43:44านก่อน
44:09ร่อนมาขอบพบฉันหรอ
44:12ฉันชื่อซ้อยเจ้าค่ะ ฉันอยาก
44:14มาขอสมัครเป็นนางละครอยู่ที่นี่
44:17เจ้าค่ะ
44:19ฉันได้ยินผิดไปหรือเปล่ะ
44:20เนี่ย
44:21นั่งเอกแห่งคณะละพอหลวง
44:23ขอมาอยู่ของหน้าฉันอีกคนแล้ว
44:26หรอ
44:28อีกคนหรอเจ้าค่ะ
44:37อาจเดี๋ยวเรามาเริ่มกันใหม่
44:38ไปจ้ะ
44:40อาจเดี๋ยวเรามาด pipi
44:42อาจเดี๋ยวเรามาจ้า
44:46สมัครเป็นแข่งเรให้น้ำ
44:49ขอบคุณครับ
44:55ขอบคุณครับ
44:55ฉันเจ้าต่อ
45:30พี่แม่ธูจะกลับไปหาเขาอีก
45:32ทำไมก็ไม่รู้จากข้าวที่แล้วเข
45:34าก็ไล่เราอย่างกับหมูกับหมา
45:36ถ้าจะบนขนาดนี้แม้กลับไป
45:38ก่อนเถอะ ฉันไปเองก็ได้
45:41ถ้าแม่ครูแข็งแรงอย่างแต่
45:43ก่อน ฉันก็อยากจะให้ไปเองดูหร
45:45อกจ้า
45:48ค่อยๆเดินเลย
45:49อุ๊ย
46:00ไม่ค่อยจาก
46:01บ้านเมืองจะเจริญได้
46:04ท่านต้องเลือกพักเสรีมานังค
46:05ศิลา
46:06เลือกตั้ง 26 กุ่งพาพัน 2,500 เข้
46:10าคู่หา กาเบอร์ 25-33
46:18ประช้าที่พระตายนิดมันก็ม
46:20ีอะไรแบบๆให้เราได้เห็นน่ะ
46:23อันนี้แบบจริงจัก
46:27เฮ้ยลกไปแล้วพวกเรา edenนี่แกง เอา
46:29วางตื่นอีกแล้ว
46:30사� tôiliche ครอง�데
46:32نہคitta
46:32ฉันก็ไม่คุด pourquoi
46:45ขอตรกในสุดท้า
46:49พักทุก บางฤีและนวกลัว
46:56มาเร็ว
46:58แม้ แม้..มันดล่างนی
47:04ไอ้!
47:05ไปไหน!
47:07ไป!
47:08ไป!
47:09ไป!
47:10ไอ้!
47:11มาแล้ว
47:11ไป!
47:13ไป!
47:13คุณขา
47:14ขึ้นไหวไหม?
47:21ร้ามผมไหม?
47:22ไอ้!
47:23ไอ้!
47:33ไอ้!
47:34มาลา ดื่มหนังสะขอนะ
47:41นี่เพิ่งหายแล้วออกมาทำไมเนี่ย
47:44เชิญดีไปเจอลุ่งเชิญแกบอกข
47:46ี่สามล้อตมาส่งมาลาต่อع翻ไป
47:48อยู่
47:48ผมก็เลยตามมา
47:50เอ่อ
47:51ความเพิจของแม่นิงจะที่ถ้าม
47:53ไม่คร coughingไม่ได้
47:58เดี๋ยว่านีพักแล้วต่อ suitable
47:59ンドกผมไปส่งมาลาก่อเห็มในที่ tasting
48:00อืม จ๊ะ
48:02มัน ก่อนกลับอะ
48:05ฉันขอให้คุณพร้อมพาฉัน
48:07ไปที่ที่หนึ่งได้ไหมคะ
48:09แม่ แม่ครูจะไปหากคุณซ่อยสู
48:10ดาที่กองถ่ายค่ะ ถ้าไม่พล
48:32ถ่ายหนังเสร็จแล้วเหรอคะ
48:35วันนี้ยกกองครับ
48:36พวกวัยรุ่นมันตีกัน ไม่ถ
48:38่ายต่อไม่ได้ครับ
48:40นันนักแสดงไปไหนกันหมด ถึง
48:42ซ่อยสูดาอย่างอยู่ไหม
48:44ไปแล้วครับ
48:49อ่ะ
48:57ไม่อยากเจอเขา แต่ไม่แอบดูเขาเ
48:59นี่ย
49:00ตรงๆเธอจะรักวิจเกลียนเขา
49:01แน่จ๊ะ
49:08มันหลับกลับกันด้วย
49:10ค่ะ
49:12อุ๊ย ไม่ถูก ไม่ถูก
49:16เป็นไรมั้ยคะ
49:18โอ้่ ค่อยๆ หลับ
49:20ขอ담 spell
49:23ตกลงที่ผมไม่บอกว่าเขาโปลย
49:26รู้มั้ยครับมันเป็นอะไร
49:28ง่างไม่รู้นะ แต่เขาน่าจะนักอยู่
49:31เพราะนี้ เขาหยุดสอนบร humanosกพั
49:33กนี้น่ะเธอ
49:38เดี๋ยวนะ aciónไม่เข้าใจ
49:40ตอนแรกเธอบอกว่า ไม่ครู่มาลาเข
49:42าหนีเธอ
49:43แต่ตอนนี้ผักหนีเขา
49:47ที่เล่ามามึงหมดใช่ไหม
49:50ไหนเล่าต่อไปสิ
49:59หลังจากที่ฉันกลับมาลา
50:01ต้องแยกอยู่คุณหละคันนะ
50:05ชีวิตของฉันกลับมาลาก็สว
50:07นทางกัน
50:09มาลายิ่งไปไกลในสายละครลำ
50:13สวนฉัน
50:16นับหนึ่งกับประคอนร้องสมั
50:17ยใหม่
50:21แต่ตอนนั้นฉันก็หวังว่า
50:24ฉันจะด่งดังแล้วก็มีชื่อเส
50:26ียง
50:27จนมาลาต้องหันกลับมาบอกฉั
50:29น
50:43ท่านเจ้าคุณช่วยดูฉันหน่อย
50:45ได้ไหมเจ้าคะ
50:46ว่าฉันดีพอหรืออย่าง
50:48มันจะแย่งบทกูอีกแล้วใช่
50:50ไหม
50:50คันนี้ก็ไม่ยอมมันหลอกอีก
50:51ส่อย
50:51ต่างงานกับผมแล้วมาลา
51:01มันจะเล่аниeh
51:03คือ
51:03ว่าที่เห็นคนที่เขารักไป altaมี
51:04가격ual
51:06มันจะostic ping
51:07อย่างเราไปแล้วทุ่มหัว
51:14ไม่เกินไปรอกรอนุ่ม
51:19อาจเป็นเพียงลมพัดผ่าน
51:22ที่เธอไม่เคยต้องการ
51:26กลายกันเท่าไรก็เหมือนยังก
51:29ลายเอาไป
51:34เธอจะได้ยินหรือเปล่า
51:37เพราะจะเข้าใจหรือเปล่า
51:41หนึ่งคำว่ารักที่ฉันมันซ
51:44่อนไม่ไหว
51:46ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคงต้องเจ็บแต
51:51่เก็บมันได้อย่างร้อย
51:54เหมือเธอหัวใจเป็นของเธอเท่
51:58านั้น
51:59ขอโทษทิ้งไปรักเธอ
52:03ที่ได้ที่ฉันไม่อาทางใจ
52:06จะก็คงว่ารักมีได้อย่างร้
52:10อย
52:13ใจน่ะใจด้วย
52:18ที่ได้ที่รัก รักท่าทางใจ
52:21ก็อย่าให้เธอเข้าใจได้ไหม
52:28ขอโทษที่ฉันคงที่รักเธอ
52:36ฉันคงที่แกจะได้ดัง
Komentar