- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:37เป็นอะไรหรือเปล่า จ๊ะ
00:55บัว ฉันชื่อบัว
01:00คุณ คุณบัว
01:05ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ เรี
01:07ยกบัวเฉยๆ
01:11ไม่ได้หรอกเขารับ ข้าเป็นคนธร
01:13รมดา ไม่ได้มียดสักอะไร
01:16จะสูงสักแค่ไหน ก็เป็นคนเหม
01:18ือนกัน
01:28ไม่ได้หรอกจ๊ะ จ๊ะ
02:01เศร็จแล้วเจ้าค่ะ กรับกัน
02:02ถือ
02:04เจ็กครบแล้วเหรอจ๊ะ
02:07วันนี้น่าจะมีเท่านี้เจ้าค่ะ
02:26อ้าว มานั่งหลบอยู่ทรงนี้
02:28ไม่ไปกินข้าวอ่ะ เดี๋ยวไม่
02:29มีแรงทำงานหรอก
02:41นี่จ๊ะ นับไปสิ
02:49ทำไมละ ไม่หิวเหรอ
02:59ไม่เป็นไรจ๊ะ
03:00เดี๋ยว เดี๋ยวฉันเอาไปให้
03:22เฮ้ เอาไปกิน
03:25เดี๋ยวก็หิวตายหรอก
03:27เอา
03:30ไม่หิวเขากลับไปแล้ว
03:32รีบกิน จะได้รีบกลับไปทำงาน
03:35อ่ะ
03:57ไม่ต้องเรียกคุณหรอกจ๊ะ
03:59เรียกบัวเฉยๆ
04:01ไม่ได้หรอกเขารับ
04:02ข้าเป็นคนธรรมดา
04:03ไม่ได้มียดสักอะไร
04:05จะสูงสักแค่ไหน
04:07ก็เป็นคนเหมือนกัน
04:09กลับกลับกลับ
04:11แค่ไป
04:39เอ็งจะไปไหน
04:42ไปรับข้าวแจกจ๊ะ
04:44ไม่ต้องไป
04:46อย่าไปยุ่งกับแม่บัว
04:48บัว...
04:49อ๋อ...ไม่หญิง
04:52แต่ค่าไม่ได้จะ...
05:04คนออนแอร์อย่างเอง
05:06จะไปปกป้องใครได้
05:13จำไว้นะ...
05:15ข้าชื่อใกล้
05:17อย่าแม่แต่จะคิดมายุ่งกับ
05:19แม่บวย
05:20ไม่งั้น...
05:21ข้าจะฝองเองทั้งเป็น
05:35ข้าชื่อใกล้อีก
05:51ใกล้อีก
05:51ข้าชื่อใกล้อีก
06:07เอาสำหรับไปให้บัวเหรอ
06:10ส...สำหรับในหญิงเจ้าค่ะ
06:12บัวไม่อยู่หรือ
06:14คุณบูเอาข้าวไปแจกที่ก่อ
06:16สร้างเจ้าค่ะ
06:18เอาข้าวไปแจก
06:21ทำไมต้องไปเองด้วย
06:23ไม่ทราบเจ้าค่ะ
06:35ขอใจจ้ะ
06:37ขอใจจ้ะ
06:39ขอใจจ้ะ
06:39ขอใจจ้ะ
07:09กินน้ำแทนข้าวไม่อิ่มหร
07:11อกจ้ะ
07:12กินน้ำแทนข้าวไม่อิ่มหร
07:15อกจ้ะ
07:15บัวเอาข้าวมาให้
07:27เกิดอะไรขึ้น
07:38พี่ไม่เป็นอะไร
07:40แต่พี่กลัวบัวจะเป็นอันตร
07:42าย
07:42ใครทำพี่
07:52พ่อข้าคุณที่ชื่อไกล
07:57เขาบอกไม่ให้พี่ยุ่งกับบัว
08:00แล้วพี่ก็จะเลิกยุ่ง
08:02เปล่า
08:03พี่แค่เป็นห่วงบัว
08:08ฉันไม่เป็นอะไรจ้ะ
08:11พี่ไม่ต้องห่วง
08:13ท่านไกลมาขอพี่สริกา
08:16ไม่ใช่ฉัน
08:40โอ้ยน้อง
08:45โอ้ยน้อง
08:50โอ้ยน้อง
09:04โอ้ยน่ะ
09:06โอ้ยน้อง
09:32ทั่น dividends
09:32ให้หมารวมศัทธา
09:35รำหวมสวงในพิธี
09:38ช่าบ้านหมูเห้า
09:40สิได้อยู่ดีกินดี
09:48Eng
09:4915
09:49สับกันทร Daddy
10:06ท่านไกล
10:11มองหาใครเหรอเจ้าคะ
10:16น้องบวมมาทำอะไรที่นี่
10:18แม่ใหญ่ให้เอาข้าวมาแจกคนท
10:20ี่มาช่วยสร้างประทาน
10:21แจกอย่างเดียวหรือ
10:30แล้วเจินให้บวมทำอะไรอีกเหรอเจ
10:31้าคะ
10:39เปล่าหรอกจ้า
10:42แล้วนี่ทำไมน้องบวมจะมาแจกเอง
10:44ด้วยหรอเจ้า
10:46แล้วทำไมบวมจะมาแจกเองไม่ได้ห
10:47รอเจ้าคะ
10:53ก็พี่กลัวว่าน้องบวมจะเหนื่
10:55อย
10:58คนทำงานก็ต้องเหนื่อยจะให้สบายได
11:02้ยังไร
11:05สิ่งที่บวทำบวก็อยากทำเองไม่ม
11:09ีใครบังครับ
11:12เพราะบวไม่ชอบให้ใครบังครั
11:15บ
11:21แจ้ง
11:23แบบนี้
11:24แบบนี้
11:25แบบนี้
11:30แบบนี้
11:35แบบนี้
11:36แบบสูงเวลัง
11:40แบบนี้
11:51ข้าจะยอมเองอีกไม่นานหรอก
11:53อ้าาย...อ้าาย...ห white...
12:01ไม่...พoaหญิง
12:04ไม่ใช่
12:06นัก
12:07โปรฮ bláp
12:08โปรฮ bláp
12:11หากของเลียงเอtra autopsy
12:13อ้าายๆ
12:17él
12:17เฮ้ แม่ใหญ่ นี่มันอะไรกันเจ้า
12:20คะ
12:25นังบวนะสิ
12:27มันไปอ่อยผู้ชายที่สร้างพัฒ
12:29า
12:30ใคร ใครบอกแม่ใหญ่
12:32พวกบาวเหรอ
12:33ใครจะบอกก็ไม่คิดคัน
12:37สำคันว่ะ
12:39นังบวมันทำจริงหรือไม่
12:42ทำไมแม่ใหญ่
12:44เชื่อคนอื่นมากกว่าลูกตัวเ
12:46องเจ้าคะ
12:48อย่างมีกว่าลูกตัวเอง
13:11โอเค
13:12ไม่ให้เธอค่ะ
13:16บัวขอสาบาลต่อหน้าองค์พ
13:18ระท่า
13:21บัวไม่ได้ไปต่ำอย่างที่คนมาฟ้
13:23อง
13:27ถ้าบัวเป็นเยี่ยงดันจริง
13:32ขอให้บัว
13:34มีอันเป็นไป
13:39ไปนะลูก
13:47เองอย่ามาสาบาลแบบนี้
13:52กลับเข้าห้องเองไป
13:56นี่แกนี่มันยืนง่อนทำไม
13:59ผ่านังบัวเข้าห้องไปกลับไป
14:00เลย
14:04เราเองจำไว้นะต่อไปนี้นะ
14:07เองห้าไปแจกข้าวพวกนั้นเด็
14:09ดค้า
14:31ถึงกับป้องสาบาลกันเลยนะข
14:32อรับ
14:39นังบัวมันกล้าสสามป่ะ
14:43แปลว่ามันไม่ได้ทำ
14:45ก็ค่าเห็นกับตา
14:47บัวแอบไปยืนคุยกับผู้ชาย
14:48สองต่อสอง
14:50แล้วเอาข้าวไปให้พวกมันอีก
14:53ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร
14:56ถือว่าข้าวเตือนแล้วก็แล้วก
14:57ัน
15:25นังบ้า
15:31เองจะไปไหน
15:34จะเข้าห้องตามที่แม่ใหญ่สั่ง
15:36เจ้าค่ะ
15:37ไม่ต้อง
15:57แม่
15:58แม่
16:02จะถามหลายคนแล้ว
16:04เขามากว่าเองไปรู้จักคนงานที่
16:07สร้างประทาน
16:10จริงเจ้าค่ะ
16:14เขาเป็นคนดีที่ถูกคนอื่นนั้งแ
16:18กเจ้าค่ะ
16:18แม่
16:19แม่
16:19แม่
16:19แม่
16:19แม่
16:19แม่
16:20แม่
16:20แม่
16:21แม่
16:50จัดการใจ
16:52แม่
16:59มีอะไรหรือเปล่าดวง
17:05คนพวกลิก
17:08ตัวกับสอน
17:19ฉันไม่เรื่องสังคัญต้องบอกเธ
17:21อ
17:24ถ้าแม่ฉัน
17:28เป็นแม่ของเธอ
17:32เงินฉันก็เป็น
17:38ต้องสอน
17:41ต้องสอน
17:43แม่
17:46แม่
17:46แม่
17:50แม่
17:52ให้ครับ
18:00แม่
18:01แม่
18:01โน่
18:01โน่
18:02แม่ขอโทษ
18:17ยังไง
18:20รวงก็ยังรับแม่
18:22เพราะแม่เป็นคนให้กำนัดรว
18:26ง
18:26แม่ขอโทษลูก
18:38ขอโทษลูก
18:39ขอโทษที่แม่ขอโทษลูก
18:51รวงเข้าใจค่ะ
18:56ตอนนั้นรวงแค่กลด
19:00ตอนนี้
19:03รวงรวงแล้วว่า
19:06แม่รวงแค่ไหน
19:11รวงจะไม่ให้อันเสียแม่ไปอี
19:13กแล้ว
19:14ไม่รู้เหมือนกัน
19:18แต่...
19:18แต่ก็เสียดวงไป...
19:20เสียดวงไปอีกไม่ได้แล้ว
19:22ขอโทษลูก
19:24ขอโทษลูก
19:37ขอโทษลูก
19:38ขอโทษลูก
19:45ขอโทษลูก
19:46ขอโทษfolก
20:12ได้เรื่องหรือเปล่า มันก็ไม่
20:13โทรมารายงาน
20:17ลิสา ลูกไปไหนมาก
20:22ลิสา เคร็จๆ จึงเซ็งนะคะ เก้าเลย
20:25ไปหาอะไรดื่มในเมือง
20:26ลิสา ลูกก็รู้ว่าตอนนี้ตำ
20:28รวจจับตาดูเราอยู่นะลูก
20:35พูกๆ ไม่ครับไหน
20:38ไปลบอะ
20:39เล 줄ад andere
20:39ถูกตำรวจจับไปครับ แต่ไม่น
20:41่ามาอะไรครับ แค่ตัวสอก
20:43เพราะช่ωνนี้ มีคนมาที่นี่เยอะ
20:46ผมสองคนเลยหนีมาก่อนครับ
20:51มันกนี่มันกรุ่มกิ Bloch
20:53ตำรวจเอาตัวลบไปแต่ไม่ได้จ
20:55ับ
20:57แล้วถ้าเกิดว่าไอลมเสธมั
20:58นกว่า ตองลูก содерж
21:00เรา чтобыทำเมื่นมันแบบ tienไม่ได้
21:06อีกต่อไป
21:20- มิ้น! อ้ายไก่วิทย์! คือก
21:23ลับดึกแท้ กินเหล่ามาติ! ต
21:25อนแรกว่าสิกลับดึกกว่าน
21:26ี้อีก
21:27แล้วสิให้มิ้นยุผู้เดียวแ
21:28บบนี้เบาะห่วงเลยบอ! ห่วง...
21:31แต่ว่าอายว่าได้ไปกินเราก็บ
21:34อกว่าพอคนไหลอยอยู่แถวลงงาน
21:36ก็เลื่อยให้อายไปเมืองบอมเมน origami
21:39บอ
21:39ฟังเหมืองแปลกแปลก
21:55แอ๊ก
21:57แอ๊กเข้าว่าจังสัตว์ล่
21:58ะ
21:59เสียด่ายวะ
22:02แล้วนี้
22:03อ้ายกิ้งขาวเราไป
22:05หิวว่า
22:06ก็มินซิประเทศขาวให้
22:11ก็ได้เกิดดีดีวะ
22:13อืม
22:15ไป
22:17ไป
22:18ก็หิวว่า
22:20หิว
22:27มาแล้วเหรอ
22:27เขับ
22:29มีอะไรจะบอกฉันใน
22:31ไม่มีอะไรดีครับหนาย
22:33เพราะว่าผมไปเจอตำรวจ
22:34เรียกตัวต 땀สอบรถอ่ Γ
22:36ก็
22:37รถไม่ได้ติดเพื่อนไป Васราบียน
22:38ผมก็เลยให้สองคนเนี่ย กลับมาก่
22:40อน
22:41เผ 방법ว่า brushing arrived
22:42มันจะได้หาทางช่วยครับ
22:48อ๋อ
22:49อ๋อ
22:50ไม่เป็นไรครับนาย
22:52ผมดึกน้ำได้นะครับ
22:55พวกこ fulfill
22:57ห thanks.
23:00books.
23:01คุณดีที่ฉันโท้ให้คนช่วยแ
23:02กทัน
23:03รู้มั้ยตำนวดตาม ไม่รู้ผู้ใหญ
23:05่มาดูตัวแก
23:05ม comentários
23:06หรือมั่นดูตัวแกแล้ว แล้ว
23:09แกคฮอยกับโภ่มันแล้ว
23:10ไม่นะครับ Ensuite
23:11ผมไม่ได้คุยอะไรกับคะ염 Bible
23:13อยู่ดี ๆ ก็ตำลวดมันกร triggered
23:14ครับ
23:15หรือแกสารภาพกับตำนวดแล
23:17้ว
23:17จอกลงอะไรการ приех 앞
23:18เปล่านะครับ คุณฤษา ต้องรวม
23:20แล้วปล่อย ตัวผมมาเชื่อเชื่อนะคร
23:21ับ
23:31พวกแก
23:33ฉันต้องทำตามกับสัญลาย
23:38จะไม่ได้ถามกว่าผมแบบนี้
23:40แล้วฉันจะไว้ใจกันได้อย่าง
23:41ไร
23:43เกิดแก้ไปสารภาพกับพวกตำร
23:44วจมันแล้ว
23:46ไม่...
23:48ความ...
23:49อย่าง...
23:50กู...
23:52ฉันแนกจะได้ยังไง
23:59เพราะมันตายแล้ว
24:06ยิ่งมัน
24:07แค่นี้พี่ลงก็ไม่รอแล้วนะคร
24:08ับนาย
24:12หรือใจ
24:12กูยิ่งมึง
24:15ครับ
24:24เก็บสบมันให้เรียบร้อย
24:42เก็บสบมันให้เรียบร้อย
24:45เก็บสบมัน
24:48เก็บสบมันค่ะ
25:19ไม่เป็นไรค่ะ
25:20ดวงเจอแม่แล้ว
25:22ดวงไม่อยากทิ้งแม่ไปไหน
25:24แม่ก็เหมือนกัน
25:25แม่จะไม่ทิ้งดวงไปไหนแล้ว
25:39เก็บสบมัน
25:43เก็บสบมัน
25:44เก็บสบมัน
25:55เก็บสบมัน
26:25เรื่องแม่พิมพ์เป็นกับหนูด
26:29วงอับศร
26:34ผมว่าผมรู้นะครับว่าพอจะพูด
26:37เรื่องอะไรกับผม
26:47เรื่องของผมกับดวงอับศรเป็น
26:49เดี๋ยวๆก่อน
26:58กูฟังพ่อน่ะ
27:04พ่อ
27:08มีเรื่องจัดสรรภาพ
27:16พู
27:17ดีแล้วล่ะ
27:21ที่คุณไม่ได้บอกคุณรีว่าจะ
27:22เป็นรู้ติดผม
27:25ดียังน่ะ์
27:26พูลิ่มันรัดรวงอับศร
27:28แต่รวงอับศรนมากกับไก้ว
27:30ิตแล้ว
27:31ถ้ามันรู้มันก็คงตัดใจก
27:33ับรวงอับศริกzen Brock
27:38พ่อแล้วพ่อ มันก็คงตัดใ
27:40จง่ายกว่า
27:42ถ้าเกิดว่า พวกเขามารู้ทีหล
27:44ัง เขาจะไม่โกรธเอาล่ะค่ะ
27:46สิ่งที่มันทำ มันทำถูกหรื
27:48อเปล่า
27:49ไปตามตื้อคุณมันชาบ้านเน
27:50ี่ย
27:52จริงค่ะ
27:55แบบนี้อดีที่สุดแล้ว
28:02พ่อใหม่ความว่า
28:06มันไม่ใช่ลูกแทรดของแม่
28:09ص場 يم poblาท้นการ SUBSCRIBE
28:14ใช้
28:16พรู OP งไม่ใช่ลูกแทรดของพิ
28:17มพทธิ์
28:18แต่พพิมพมานรักลูกมากด้วย
28:23แล้วผมต้องเรียกสี่ที่ Annual das
28:24îne endorse เรื่องโร bolag
28:26agnaมองต้องitusเนี่ย
28:26ใครก็ไม่รู้เป็นเรื่องอะไรนะ
28:28แม่เป็นคนของแบบน him
28:30นางรำ ด strips
28:31ผมกับสอน เป็นลูกสาวท่านแท
28:34้ของแม่
28:37แล้วแม่ ก็ไม่ใช่แม่ท่านแท
28:40้ของผม
28:43แล้วพ่อครับ พ่อเป็นใครกัน
28:45แน่
28:54ผมอยู่ได้ด้วยการโก ตอนนี้ผมรู้แล
28:56้ว
28:57ทำไมดวงกับสอน ถึงได้เสียใจ
28:59ตอนที่รู้ว่าแม่หลอก สมรู้แล
29:01้วว่าครอบรวมผม
29:03รวมหัวกันหลอกผม
29:08พู พูแฟงพ่อก่อนนะ
29:11พ่ออย่างจะโกหกอะไรผมอีกอ่ะ
29:16จะไปไหน
29:18ให้เวลาผมไปครับ
29:29ผมขอใช้เวลาคิด
29:32ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับผมกัน
29:33แน่
29:34อ้าว พ่อพูลิดไปไหนแล้วล่
29:48ะ
29:49เห็นออกไปกับคุณแม่ชะกรค
29:50่ะ
29:59แม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
30:03เรื่องพูลิด
30:05ลูกชายของแม่
30:10คุณพูลิด
30:13เป็นลูกชายของแม่
30:14กับคุณเวชะกร
30:17แล้วดวง
30:19ก็เป็นลูกสาวของแม่
30:21กับพ่อที่เสียไป
30:27เท่ากับว่าดวงเป็น
30:31ถ้าหมู่บ้านของเรา
30:34ไม่มีเรื่อง
30:36ชีวิตของเราสองคน
30:38จะเป็นอย่างไรนะ
30:40ฉันอยากให้เราเป็น
30:43พี่น้องกัน
30:51คุณน้องหาย
30:56เอ่อ...
30:59ควันไม่มีเหมือนเข้าตา
31:04คุณพูลิด
31:07ไม่สิ
31:08ต้องเรียกว่าพี่
31:10หรือว่าน้องคะแม่
31:12ดวง
31:20ดวงกับพูไม่ได้เป็นอะไรกัน
31:29พูลิด
31:31เป็นลูกชายของคุณเวชะกร
31:37เขาให้แม่ดูแรก
31:39แล้วก็รักเขาเหมือนลูก
31:41เพราะคุณเวชะกรไม่มีเวลา
31:45ตอนนี้
31:47แม่กันมักเสียใจเรื่องของล
31:48ูก
31:50เราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร
31:55น้าผิดเอง
31:58ให้พิมพ์ปิดเรื่องจริงกับ
31:59รุ่งเอาสอน
32:00แล้วก็ไม่ให้กลับไปที่บ้านนาง
32:02ลำ
32:03น้าอยากจะเปลี่ยนชีวิตให้มั
32:04นดีขึ้น
32:07แต่จริงๆ
32:10แม่อยากจะไปรับดวงมาอยู่ด้วยนะ
32:13แต่เตือความที่แม่โกหกคุณ
32:15เวชะกรไว้แม่ก็เลยไม่กล้า
32:18แต่แม่คิดถึงดวงตลอดเวล
32:20า
32:20คิดถึงดวงจริงๆนะลูก
32:26แม่ค่ะ
32:48ดวงดีใจนะคะ
32:51ที่ดวงไม่ได้เป็นน้องร่วมสาย
32:53เลือดกับคุณภูริต
32:54งั้นเดี๋ยวดวงมานะคะ
33:14ฉันดีใจนะ
33:16ที่ดวงออบสอนเข้าใจเรื่องทั้
33:17งหมด
33:21คุณภูริต
33:21แต่พิมพ์รู้สึกว่า
33:24เรื่องมันยังไม่จกให้ง่ายนะส
33:26ิ
33:28หมายความว่ายังไง
33:30กับคุณภูริต
33:32ยังไม่รู้ตัวว่าเขาไม่ใช่ล
33:34ูกแท้แท้ของพิมพ์
33:36และถ้าเขารู้ว่า
33:38เราปิดบางความจริงกับเขา
33:41เราจะรู้สึกดีไหม
33:43เพราะเหมือนคนโดนกู
34:01มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
34:08หนูดวง
34:10คือ
34:13ลูกมีเรื่องจะบอก
34:15ดวงรู้แล้วค่ะ
34:19คุณภูริตไม่ใช่พี่ชายของดว
34:21ง
34:25หนูรู้แล้วหรอ
34:27แม่พึ่งบอกเมื่อกี้ค่ะ
34:32ดวงต้องขอบคุณคุณลุงนะคะ
34:34ที่ดูแลแม่
34:35และก็ให้ความรักกับแม่
34:37จนเราได้กลับมาเจอกันอีก
34:41หนูพิมพ์ไม่โกฎ
34:42พี่ลุงไม่ยอมให้แม่ผิดมาห
34:45ารุง
34:48ก็คุณลุงไม่รู้เนี่ยคะ
34:50คุณลุงรู้แต่ว่าดวงตายไปแล
34:51้ว
34:55ถึงยังไงลุงก็รู้สึกผิ
34:57ด
34:58ที่เห็นกะตัว
34:59ที่ไม่ยอมให้พิน์เปิดเข้าท
35:01ี่ตัวเอง
35:01แต่ Wisïงแค่ต้องการให้ลูกชาย
35:03คนเดียวของลุง
35:04มีชีวetzungดีๆ
35:07คนลุงไม่ผิดหรอก že
35:09ถ้าดวงมีลูก
35:11ดวงก็จะรักให้เท่ากับที่ลุ
35:12งรัก
35:14หรือจะรักมากกว่าคนลุงได้
35:15สํา
35:33มีลูกสาวมันดีอย่างนี้นี่
35:36เอง
35:38อ้อนเก่งนะเรา
35:42แล้วคุณภูริธ์เหรอคะ
35:48คือลุงพึ่งบอกเรื่องของเขาไป
35:55แล้วเขารู้สึกเหมือนโดนโกหก
35:56ตลอดชีวิต
36:00เขา...เขาคอเวลาอยู่กับตัวเอง
36:02สะพักหนึ่ง
36:08ดวงอสอน
36:14ให้เวลาเขาสน่อยจันหน้า
36:17รุงคิดว่าเขาคงไม่ทำไรง่ว
36:18ง
36:21พอเขาคิดได้
36:24เขาจะกลับเอง
36:49พอเธอไปขอเรื่องส่งสินค้า
36:51แต่ลูกค้าบอกให้อยู่ทุกอย่าง
36:52ไว้ก่อน
36:55รุงค้าไม่ได้ขาวอะไรแบกแบก
36:56ก็ไม่รู้ว่ะ
36:57ทุกอย่างมันดูติดขัดไปหมด
36:58เลย
37:01แล้วเราจะทำยังไงคะ
37:06กลับกรุงเท่าไปกบด้างเงีย
37:07บสักพักหนึ่ง
37:23พอทำลายหลักถามไปแล้ว
37:27แล้วพวกมันเก็บไฟลายไปที่อื่
37:29นอีกรึเปล่าคะ
37:37นี่
37:39ฉันมีเรื่องให้ทำ
37:41เอาของไปส่งให้ฉันหน่อย
37:43แล้วก็ไม่ต้องบอกใครว่าฉันเป
37:45็นคนส่ง
37:46ขอบนั้น
37:48โอ้ย
38:09เล่นโซ่เฉียมันหน่อยๆ และ
38:12ไปเหต็จง่านไซ่อายุไ решилบ้าง
38:14นี่กับอลได้เล่นเลย
38:15มิน Thrope คุณjointัวนอนดผู้ของร
38:17ุ่มพุยายยมาที่บังวามีอะไรอย่
38:19างที่ข่างค่า
38:20ที่รุ่มพุยาย
38:21สมิบúsica
38:22ขันว่าแล้ว สิด้ายเหตุให้แล
38:24้ว
38:24รุ่งพุยายสิด่ายสบายใจ
38:31สื่อแปลกแปลก
38:40รบบุลี่
38:41ต้ายกัยวิทย์
38:43รุ่งพุยายเคยไปเที่ยวรบบุล
38:45ี่บอร์
38:46บอกเคยนะ
38:47ประสาขุงเทียบกันยังบอกเข
38:48าอยากไปเลย
38:50ยันเกิดปัญหาในมูบาทนั่
38:51งล่ำ
38:52หลังสิบว่าพุยายแกปัญห
38:53าให้
38:59แต่ว่าตอนนี้ไปหานะพิมพิสา
39:00ครัน
39:01เดี๋ยวก้อน ขอไปขอดก้อน
39:02ประต้อง ไปรุ่ง
39:10ไป ไป
39:10ซ้องเข้าไป
39:12ซ้องกันเจ้าให้มันละเบิดทำ
39:13ได้ตัวอีกไปแล้วจ้อย
39:14โอ้ยพระต่อเมื่อว่างหายสูญ
39:16เสียขว่ามั่นใจค่ะ
39:18นะจ้อยสวยยือแล้วขนาดคุณผ
39:19ู้ลิตยังบอกว่า
39:20ฉันสวยใส่ชุดนิน
39:22แล้วสวยที่ใส่ชุดนินเบิดป
39:24ีเลยล่ะ
39:29ภาษัดดูมาทรงแล้ว
39:31สั่งของอีกแล้วติ
39:33ของคุณผู้ลิต
39:35แต่บ้วนหลัวผู้ไดทรงมา
39:37บ้วมิซือบอก
39:41CEOs
39:41องภาษัดดู
39:41ไม่นะจ้อย
39:42มันนี่เสียง
39:44ติ๊กต GEORGE
39:46ติ๊กต 오� Together
39:48ไภเรί่น grounded human
39:49มันพอเคล่าละดู我們的
39:51แต่มันดังแบบ
39:54อย่าบอกเยอะว่า
39:57ละเบิดว่านี้
39:58ฮ้าาาา
39:59Lavะเบิด
40:03ว้าว
40:17มิน ไปถ่ายุห่องกันน่ะ
40:51มิน ใจเนียนกับคุณจอย
40:54แจ้งตำรวจยังครับ
40:57ครับ
40:58ผมกำลังจะไปที่โรงงาน
41:00คุณจอยยกเลิกงานกาดดึง
41:02แล้วให้คนงานกลับป้านทันที
41:05บอกว่าเราส่องบำรุงเครื่องจั
41:06กก็ได้
41:08อย่าให้แตกตินนะครับ
41:14ไม่รู้เรื่องอะไร อ่าชั้นไปด้วยไว
41:16้
41:16ไป เดี๋ยวเราให้ฟังละวะ ค่ะ
41:18จั้งไหนนะ ฮิหังนะ
41:21ได้ ได้ ๆ ๆ
41:24เกิดเรื่องอิ่งหังคือมิน
41:26อ้าย gets me through some of them
41:28มีคนสองระเบิดไหลที่ล่มงาน
41:302 คนอันน์กับลังไป
41:31เอาไปซอยเพิ่งกัน
41:33เอาissent kein回 Wise บอกใคร thaw Protein
41:35ทุกกับ wins
41:35pozw descob�나
41:36ซ dibuj Elo
41:59โอโ้โห โห น่าใช้ตายอย่อนว่
42:04าได้หายใจดีราะว่าเป็นอย่
42:05อนระเบิด
42:09กุณจอย
42:10ใจเยน เยนก่อนครับ
42:11คุณพูดERS เมริlli請 เพิม หลบ economists weave
42:13ปว่eminist ใจเย็นเย็นเย็นเนี่ย
42:15นาใจửได้ให้ดังไงครับ
42:16วันนี้นาน คือเราเบิด
42:18มันมีเสียงติ๊กตร็อคติ
42:20๊กตร็อค
42:21มันว่าเป็นติ๊กตร tai šk ตร
42:22็อคตร็อค มันแบบติ๊กตร
42:25tenir
42:26เอาเลยครับ
42:28เดี๋ยวผมหาทางก่อน
42:30เอ้ย
42:31IK
42:31- พวกจอย จะเย็นเย็นครับ
42:34- เย็นครับ ผมไม่เย็นครับ ทุกร
42:35ษาพผมเองครับ
42:37- ฮาโลมิ้น ว่ายังไหน?
42:43- ขอดบ้านแล้ว ดี
42:45- อยู่หันละเดอร์ ว่าต้องไปใ
42:47ส
42:47- ตอนนี้มิ้นถึงบ้านแล้ว ดว
42:54งต่ำเป็นเพื่อนไม่ต้องห่วง
42:55- แต่ห่วงทางนี้แนกกะใดด้
42:58านี่
43:03- อยู่ทางนี้
43:10- ไป ไปดูทางนี้
43:25- ไปดูทางนี้
43:29- ไม่ดูทางนี้
43:46เฮ้ย วัดดูดิ
43:55พี่อย่างก่อ
43:57หวัดดูดิ
44:00ไหนด้วง
44:01แมม
44:02คุ้นผู่ลิดเป็นลูกซ้ายของ
44:04คุ้นเวชากร
44:05ลุ่งเวชากร
44:08ไม่ตุอสีสงสัยเรื่องอ운�ε limiting
44:10เข้ากําห rahat spectacular ไม่คุ้นผู้ลิดอย
44:11ู่
44:12เมื่องโ Hello Wrap
44:14แล้วสิหยายเข้าเสียใจบอก
44:16เข้ากับคุ้นผู้ลิ Marc reveals
44:17พิน twee
44:19พี่ใจนำดะ
44:30- ทุกคนถอยเอาไปก่อนครับ ถูกว
44:43่า- โอ้ย บางย่างบ้าว่าเขาก
44:45็บ้าวาเป็นบ้าหิดอบคุณ
44:46ผู้เรียร์
44:48- ขอโทษครับ เอาเป็นว่าคุณ
44:50จอยค่อยๆวางกลองลงบนโต๊ะนะ
44:54ครับ
45:00- บางนะจอยดือ มันเห็นไปล่าว
45:03ออกวันนี้ แม่นสิ เพราะว่ามั
45:06น- ฟ้า
45:07- ไอ้ฟู กลังแล้วมัน
45:17- โอ้ย โอ้ย
45:30อยู่已經全部 Host 2
45:38- มาจอย
45:48- นี่ 감사 though...
45:49- นี่ทระเบิด biliyor Под Sergeant ไปแล้วนี้尼Victory
45:51- ตายกับวันหญ้านดอก�ใจตาย
45:53กับวันนี้ he
45:53- สร้างสถานการณ์
45:54- เป็นไปได้
45:57แต่จะทำไปทำไม
45:59หรือมีคนจงใจหรอให้ฉันก
46:14ับแกมาที่นี่
46:17แต่เพื่ออะไร
46:25พ่อคะมีฟาชื่อรบบุรี
46:27ชื่อรบเหมือนลูปนองพ่อเลยค่
46:29ะ
46:29มันต้องมีข้อมูลสำ powdered interfering
46:30ยัยเยhot대� Purple
46:31ยายรีษาไม่จะเป็นพูดต้องสง
46:33ใส
46:34ยัยนี่นี่หน้าสงใสที่สุดเล
46:35่า
46:36สายพ่อโทวบอกว่าพรุ่งดี
46:37ตำรวจจะ encoun ไปจsky ประจับ pratique
46:39แล้วทำไงค่ะ
46:40รีบหนีไปก่อนนะลูก
46:42ไม่ News รีบ into ident 조ket
46:44ก็ได้สินคิดต้องกัน
46:46ความคิดเหมือนฉันใช่ไหม
46:47Lisa ไม่ได้ความจำเสื้อ
46:50ใช่
46:55Lisa บอกแล้วไงว่าLisa ไม่ไป
46:57Lisa จำอะไรไม่ได้หรอ
46:58ว่าพ่อทำอะไรไม่บ้าง
46:59Lisa ไม่อยากทำร้ายใครอีก
47:01คุณลุงหนีไม่พ้นหรอกครับ
47:02พอโตซะ
47:03เช็ดถา
Comments