- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:02วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:27เฮ้ เบาเบาดีกว่า เสร็จได้ของ
00:31เอานอดบุไปเก็บที่รส แล้วก็ผ้
00:33ามาคุ้มหน้ามด้วย
00:37พวกแกจะจับพวกเราไปให้เชษฐา
00:39ทำไมถึงรู้อ่ะ
00:40ทำไมพวกแกต้องจับพวกเราไปขายอยู่
00:42เรื่อยเลย
00:42ก็พวกแกขายได้ไง
01:00พิ่ง
01:02มึงพวกว่าว่าก็เป็นไพร
01:03เฮ้
01:06โอ้ย
01:13เฮ้
01:22เฮ้
01:23เฮ้
01:23เฮ้
01:23เฮ้
01:25เฮ้
01:27มันมีเปิน
01:29ไม่น่าให้หนีไปได้เลย
01:30ไม่ต้องตามันไปหรอก
01:32ทำไมอ่ะ
01:33ฉันรู้ว่าพวกมันเป็นพวกของ
01:34ใคร
01:35พวกมันบอกเองว่ามันจะจับพวก
01:36เราไปให้ไอ้เชศถา
01:38ยังเอาเวลาย
01:42เป็นยังไหร่เหรอ
01:44ถึงโตบเจ็บก็หลัก
02:07ยังไหร่
02:11โอ๊ย
02:11มันตั้งใจมาเอาโนตบุ๊กไปเลย
02:13แล้วมันจะเอาข้อมุลอะไรในโน
02:16ตบุ๊กล่ะ
02:17มันอาจจะแค่ครัวว่าลุงผ
02:18ู้ใหญ่เก็บอะไรไว้ในโนตบุ๊ก
02:20แล้วก็มีหลักฐานอยู่ในนั้นก็
02:22ได้
02:23เป็นไปได้
02:24เพราะช่วงหลังหลังพ่อป
02:25ระกาศบอกว่า จะไม่ร่วมงานกั
02:27บพวกมัน
02:28เสียด่าย มิ่นกำลังสิเปิด
02:29เมิง แต่อ่ายไกลวิดหลังมี
02:31โล่งบ่า
02:32เอา แล้วไอ้สิฟีฮูโบร ว่าม
02:35ันสิว่างแผนมาเอานวดบุ๊กเ
02:36นี่ย
02:37อื้ม อื้ม
02:40เล่นไม่รู้เลยว่าอะไรอยู่ไหมน่ะ
02:43มันอาจจะเป็นหลังทาง มัดต
02:45ัวในเช่ถาก็ได้
02:56นี่พ่อลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไ
02:58งเนี่ย
02:58ดีแน่ ๆ ที่ลูกหัวไว วางแผ
03:00นแปลโนตบุ๊กมา
03:04พ่อคะ ดูนี่สิ
03:07มีไฟล์ชื่อรบบุรี
03:08ชื่อรบเหมือนลูกนองพ่อเลยค่
03:10ะ
03:13ใช่ลูก
03:14มันต้องมีข้อมูลสำหรัญ
03:15เก็บว่านี้ ๆ แน่ ๆ เลย
03:17เปิดดูเลย
03:25เดี๋ยว
03:27พี่ผูริต
03:38ฉันวัดเธอน่าจะรู้เรื่องทั้งหม
03:40ดแล้วนะ
03:41ดูกับสอน
03:43ใช่ค่ะ
03:45ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
03:48เราไม่ใช่พี่น้องกัน
03:52แล้วฉันก็รู้ได้ว่า
03:54คุณก็เพิ่งรู้เหมือนกัน
03:58หมายความว่าไง
04:03วันก่อน
04:04คุณยังพยายามบอกฉันว่าเราเป
04:06็นพี่น้องกันอยู่เลย
04:11แล้ว
04:14เธอยังอยากให้
04:18เราเป็นพี่น้องกันอยู่หรือเปล
04:20่า
04:23แล้ว
04:25คุณอยากเป็นพี่ชายฉันหรือเป
04:26ล่า
04:38ไม่
04:39ฉันไม่อยากมีเธอเป็นน้องสาว
04:47ฉัน
04:48ก็ไม่อยากมีคนเป็นพี่ชายเหมือน
04:51กัน
04:52ฉันไม่เป็นพี่ชายสโน้ำ
05:00Playing Banks
05:01ที่แค่เมื้อ
05:01ก็ไม่เป็นพี่ชายสุด
05:04ก็ไม่ดีที่แค่เมืองิด
05:21พวกมันเต้าใจ
05:58สุดท้ายท่าน
06:24แม่นอีกหรี
06:50แม่นอีกหรี
06:53เอ้า...
06:53นิวกลับกันไปแล้ว
06:56เอ่อ...
06:57ก็...
06:58กำลังจะกลับแล้วแต่ว่า�..
07:00ได้ยินเสียงมิ้นหน่าก็เลยเน
07:01ี่ยว่าเกิดอะไรขึ้น
07:02มิ้นกำลังคิดว่า
07:03ไอ้พวกโจรมันต้องการอะไรจากน
07:05LGBRI ของลุงผูใหญ่
07:07ก็เลยมาหาที่น色 correct ?"
07:09เพราะว่ามิ้นกำลังสอนหลุ
07:10งผู้ใหญ่ใช้คอม
07:12แล้วก็เคยลิงข้อมูลไว้
07:13เพื่อว่าถ้ามีปัญหาอะไรจะได้แ
07:15ก้ขายได้
07:16แล้วมาก็เจอนี่
07:19คืออะไรอ่ะ
07:21คือข่อมูลจากกล้องปกา
07:23ที่รุงผู้ใหญ่เคยขโมยอ้องไป
07:25ใช้
07:26ชั้นเคยลิงข้อมูลไว้
07:28เพื่อว่าการมั้นเต็มหรือว่า
07:29ผัง
07:30แล้วมันคือ
07:33เอ๊ plotted
07:36จำูนันได้ไหม
07:37G exhibit
07:38พอได้ลักทาน сталоแห่งงานมาแล้ว
07:40ลักทานอินยังพอ
07:41ตอนนี้พออัก左It
07:43หรักทานความสสุ вот หรักเฟรษ
07:45exits
07:45นี่
07:47จากนี้ตอไป
07:48หัวเข้าสิบอว์ต้องโท่ด
07:50ให้กับเสร็จตามันคุ้คขาม
07:51บัวเข้าได้อีกแล้วลูก
07:52พ่อเป็นอย่างบอ
07:54ไม่เคยบอก บอแบนบอ
07:55กรว shutter ห coy
07:57ในสิ matteredun
07:59พ่อให้รู้ก้องปากกา
08:02แต่ว่าตอนนั้นในตัวพ่อไม่
08:03มี
08:05ถ้ามี ตังหรวจก็ต้องส่งมา
08:07ให้พวกเราแล้ว
08:09หรือว่ามันหลนอยู่แถวนั้น
08:10เราลองไปหาดูไหม
08:12ฉะนั้นไม่ต้องไปตามหาหรว Jest
08:14ตอน�ค่อยจะ הנ t on book ก็แไปวันนเลย เก
08:17ราะว่ามันได้กล้องอันนั้นไป
08:17แล้ว
08:18ก็เลยกลัวว่าลงสรจะ sepseบข้
08:19อมูลแยกเอาไว้ laptop
08:21และสองคนมันตามหา
08:24จริงด้วย
08:26มิล เปิดบังวันเลย
08:40ควาย
08:45มันมีไฟล์อื่นอีกไหมเนี่
08:46ย
08:50ไม่เห็นมีอะไรเลยค่ะพ่อต้องจั
08:52กรูปควาย
08:54เฮ้ย นี่ใช่โนทโบกอบผู้ใหญ่
08:56จริงหรือเปล่าเนี่ย
08:57มีเครื่องนี้เครื่องเดียวครับ
08:59ประดีพวกมันมาผมก็เลยหนีมากก่
09:01อน
09:02ว่าจะจับผู้หญิงมาให้ก็
09:03มึงทำไมได้มึงไม่ต้องพูดเลย
09:05เสียได้รบจริงๆ ไม่น่าทรย
09:07ศกูเลย
09:08ไม่มีแล้วค่ะ
09:11น่าจะไม่มีอะไรแล้วหรอก
09:13ริศาดูหมดแล้ว
09:25แล้วจะมีคนมาเพื่อเมกคนไหม
09:28ใคร
09:31นายเข้าให้ฉันเนี่ยจับตัว
09:32ดวงอับสอมมาส่งขาย
09:34เพราะกับผู้หญิงที่จะได้มาใ
09:35นรอบนี้ของแก
09:37เมื่ออะไรวะ
09:39คุ้งนี้
09:48เฮ้ย ไอรบ
09:50ก่อนที่กูจะเข้ามาไหน
09:51เขาสุมผู้หญิงไปขายนานละยั
09:53งกว่า
09:56เอง
09:58แต่ว่าถามไปคนอย่างมึงอ่ะ ไม่
10:01รู้ตรงไหมของกูอ่ะ
10:03โทร
10:04ทำไมกูจะไม่รู้วะ
10:06กูนี่รู้ว่าดีกว่ากับใครอ
10:07ีก
10:08เฮ้ย จริงอ่ะวะ
10:12เมื่อก่อนไนualก็เคยไปในหน้า
10:14พาแรงงานค์ไปต่างประเทศ
10:16เออ
10:18แต่ว่าก็ไม่เดียวผ่ายไปใช่ไหม
10:22เอ้ย ไง
10:23ถึงได้ถูกจับ
10:24of
10:25อื้.*
10:26ไหนเราว่าไหนเก Louis มากันนะ
10:28พอออกจากครุบมา
10:30นายก็เปลี่ยนชื่อเสียง
10:32เปลี่ยนประวัติตัวเอง
10:33แล้วก็เริ่มข้าวผู้หญิงจน
10:34ร่ locals
10:36มึงรู้ไหม
10:38ว่าเมตรเงินที่ไหน lai pwtk ทำ
10:39รถุรกิจใหญ่โตน
10:40ได้มาอย่างlair
10:41ก็มาจากอีกพวกนั้นทั้งนั้น
10:43・�ohohohohohohohoho
10:46มือนี่สุดยอดเลยว pos
10:47รู้รึกจริงจริง
10:49สมดาดที่คนอย่างมึงเป็นมือ
10:51ขวาที่นายไว้ใจมากที่สุด
10:55คนอย่างนายไม่เคยไว้ใจครับเหร
10:57อ?
10:58เชื่อดิ
10:59ขนาดรอบนี้ให้สงไปที่ไหน
11:01สงไปให้ใคร
11:30เราต้องส่งคลิปนี้เป็นหรัก
11:31ฐานให้ตำรวจ
11:33แล้วก็ตามหาตัวโอ้udsเชฐให้เจ
11:34อ
11:35คลิปที่ลูกพ الخุ preguntก
11:44ไฟสำหรอมไว้ที่นี่
11:50เฮ่ย
11:51งั้นใครเครื่องลูกพัข่งให้ไม
11:52่มีอะไร
11:54ใช่
11:55นอกจากรูปควայ
11:57ลุงผู้ใหญ่กําลังหาซื้อ
11:58ควαماเลี้ยง
12:01คราก、อีกนี้แหละ
12:02มีทั้งภาพทั้งเสียง
12:04แต่ไม่ลอดเนี่ย
12:05ถ้าไง
12:06เท่าะงั้นสิ่งที่เราต้องตามห
12:07าต่อไปก็คือ
12:10คุรมันอยู่ไหน
12:13แต่เราไม่มีภาพของเช่ฐถาน neglig minha
12:16ไม่เป็นไร
12:18เพราะถ้าเราจับลุกน้องลุง
12:19เช่ฐถาได้
12:20ก็แค่บังคับให้มันสารภา
12:21พ
12:24ใช่แล้ว
12:25ทีนี้เราก็ได้พยายามเพิ่มขึ้
12:27นมาอีกด้วย
12:28เฮ้ย
12:30เฮ่งอีกหลี
12:48เธอจะไม่กลับบ้านจริง
12:51ฉันบอกใหญ่แล้วว่าฉันจะอยู่
12:52เพราะแม่ จนกว่าแม่จะหาย
12:55แม่ฉันด้วย
12:58คุณว่ามันแปลกแปลกไหมคะ
13:02แปลกอะไรلهอ่ะ
13:05ก็
13:06ที่เรามีแม่คนเดียวกัน
13:10ไม่นี่เราไม่ได้มีแม่คนเดียวกั
13:12น
13:13แล้วเราสองคน ไม่ได้เขียวห้องทาง
13:15สายเลือดA mister
13:17แล้วตอนนี้แม่แท้ ๆ ของฉันก
13:20็กลายเป็นแม่เลี้ยงไปแล้ว
13:24แล้วพ่อแท้ ๆ ของคุณก็กลาย
13:26เป็นพ่อเลี้ยงของฉัน
13:31ไม่ขำเลยนะคะ
13:33แล้วถ้าเกิดว่าเราเป็นแฟนก
13:34ันแล้วแต่งานกัน
13:36ใครจะเป็นครอบโครของไทย
13:40ก็ให้พ่อฉันไปขอเธอจากแม่
13:47แม่..
13:47แม่ถึงไง?
13:49ฉันว่าเราหยุดคուยเรื่องนี้ก
13:50ันก่อนดีกว่าไหมคะ?
13:52เราไปหาวิธีรักษาองจักแม่
13:53ให้ได้ก่อน
13:55แล้วก็คว้อยกลับมาคุยเรื่องน
13:56ี้กันดีกว่าไหมคะ?
14:08กลับมากันแล้วเหรอ?
14:11ค이십
14:13เป็นยังไงบ้าง?
14:15ไม่มีลูกคนไหนส่งข่าวเลยนะ
14:17แม่อ่ะ
14:19พิมพ์อ่ะเป็นห่วงมากหรื
14:20อมั้ย
14:23งั้นตกลวงตับนี้นะ
14:27ตกลง
14:42แล้วตอนนี้รู้หรือยังว่าใช่
14:44ถาเขาหนีไปอยู่ที่ไหน
14:46ตำรวจแบบว่าตามหาจากคลิ
14:47ปที่ได้ไปไม่น่ายากครับ
14:49ถ้าเขารู้จะรีบโทรแจง
14:53แม่คะ
14:54ดวงขออยู่เฝ้าแม่จังกว่า
14:55แม่จะหายได้ไหมคะ
14:57ได้สี่เจา
14:58ตัวจริงๆ แล้วแม่อยากนอนลง
15:00บาลสักติดนึงเลย
15:04หมอบอกว่าพ各位들างนี่ก็กลับบ
15:05้านได้แล้วจ้ะ
15:07แล้วก็พิ messengerctor บอกว่า
15:08ถ้าเสร็จงานจากที่โรงงานแล้
15:10วจะกลับบ้านไปพักก่อน
15:11พ備นี้จะมา 되는데เช้า
15:14�้ำ
15:15nugั้น
15:15คุณผู้บ้านพักกับผมShe
15:19คุณ
15:19ไม่ดวงอับสอน ดูแลแม่
15:48คุณเวชกรผ่านอะไรละเรี่ยงคะ
15:51เดี๋ยวดอกไฟ้ไปทำให้ฮานค่ะ
16:01พอไปจัดการเรื่องระเบิดปลอมท
16:03ี่เป็นงานมาแล้ว
16:05กำลูดบอกว่าเก็บหลักฐานได
16:07้หมด
16:08แต่จะตามถามคนสนในยาตหน่อย
16:10เพราะว่า...ไม่อยู่บอกแส
16:24อย่างกลอดพออยู่
16:35อย่างกลอดพออยู่
16:55ผมขอโดดครับ
16:58ที่เข้าใจพ่อผิดไป
17:02ผมรู้ครับ
17:03ว่าทุกอย่างที่พ่อทำ
17:08ก็เพื่อให้ผมมีความสุข
17:12แต่ผมไม่ได้ต้องการอะไร
17:15ต้องจัดการมีพ่อครับ
17:21พ่อก็ไม่รู้นะ
17:23ว่า...
17:25ฮูโตขึ้นจะเป็นอย่างไร
17:28เพราะบันใจ
17:30ว่าแม่ของลูก
17:32จะสอนให้ลูกเป็นคนดีได้
17:37ทำดีใจนะครับ
17:41ที่เกิดมาเป็นลูกของพ่อ
17:45แล้วก็ลูกของแม่ด้วยครับ
18:01ขอบใจมากนะลูก
18:08แล้วเรื่อง...
18:10ความรักของลูกกับดวงอสอน
18:12นะ
18:14เราสองคนขอพักเรื่องนี้เอาไว้ก
18:16่อนครับ
18:17เพราะว่ามีธูระต้องจัดการ
18:20เรื่องคุณเชษถาเหรอ
18:22พ่อไม่อยากรู้ประยุ่งประนานต
18:24ลาย
18:26เรื่องนี้ให้พ่อจะกลายดีนึกว
18:27่า
18:28ผมขอแล้วครับพ่อ
18:30เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับคนห
18:31ลายคนมาก
18:33รวมถึงคนบ้านนางรำด้วย
18:44ครับ
18:48งั้นให้ผมไปด้วยได้ไหมครับ
18:50ผมจะได้ฉีตัวเพื่อนำจับ
18:52ครับ
19:01ตำรวจบอกว่า
19:02รู้ที่อยู่ของลูกเชษถาเหรอครั
19:04บ
19:05แต่ต้องรอจนถึงเช้า
19:06ผมก็เลยขอไปด้วย
19:08แต่ตำรวจบอกว่าไม่ได้
19:10มันอันตรายเกินไป
19:14ดีนะลูก
19:15เราฟังค่าดีกว่า
19:16นะ
19:22ขอบคุณมาก
19:31สายพ่อโทรบอกว่า
19:32พรุ่งนี้ตำรวจจะบุกมาจับ
19:33เราที่นี่
19:35แล้วทำไงคะ
19:36เฮ้ย
19:37แกสองคนเก็บหลังทางพรุ่งน
19:38ี้ไปทิ้งสะ
19:39กับหนัง
19:40รีบน Cott camera
19:42รีบหนีไปก่อนนะลูก
19:43พ่อจะดูให้พวกนี้มาเก็บกว่า
19:45ไม่ค่ะ
19:46รีบไม่หนี
19:47จนกว่ารีษาจะได้สิ่งที่ต
19:49้องการ
19:51รีบมีแผนของรีษา
19:53คุณพ่อต้องหนีไป
19:55ห sok รีษา
19:58รีษาไม่ได้ทำอะไรพี่
19:59ใครก็จับรีษาไม่ได้
20:02ทำตามพี่รีษาบอกท Fahrenheit
20:05รีบไปจริ所以คะพ่อ
20:06พ่อบอกว่ามีคนทำน้นช่วยพ่อ
20:08อยู่ไม่ใช่เหรอ
20:08รีบไปจริeme
20:10โฮ่ รีบ
20:11พ่อจะรีบกลับต่อหลับรู
20:14ปไหม
20:21แก สอง คน รีบ ตาม ไป คุณ กัน พ่อ
20:23ด้วย
20:23ครับ ครับ
20:42ลูก กู พึ่ง ตาย
20:44กู ไม่มีกระจิต กระใจกินลอง
20:51ลูกแม่ที่ไหน
20:54นังบวมันเป็นเด็กที่แม่เก
20:55็บมาเลี้ยงปังหาก
21:00นังบวมันก็เหมือนลูกของค
21:04่า
21:07เหมือนน้องของเอง
21:09มันไม่ใช่น้องสาว
21:12มันไม่มีส่วนไหนเป็นเลือกเ
21:13นื้อเชื้อไขของเราเลยนะแม่
21:16นี่สิแม่
21:19สาริกาลูกสาวที่แท้ของแม
21:21่
21:22ลูกสาวที่แม่แบ่ออกมา
21:28เอ่งไม่ใช่ลูกข้า
21:30มัน
21:32ข้าไม่มีลูกสาวที่มีจิต
21:34ใจโหดไล่อย่างเอง
21:37เอ่งทำพี่นังบวต้องตาย
21:43มัน
21:48ออกไป
21:51พวก
21:52เอาไปแม่!
21:53ไป!
22:17แม่ป่วยขนาดนี้
22:22ถ้าไม่มีใครดูแลแม่
22:27แม่ก็จะ...
22:29ค่า...
22:31ค่าอยากตายตามหนังบัว
22:38หนังบัว...
22:41หนังบัวมันรับแม่
22:46เชื่อฟังแม่
22:52อืม...
22:59ได้เจ้าค่ะ
23:06ถ้าไม่ใหญ่ต้องการแม่เหมือน
23:08อืม...
23:14พี่สันริกา...
23:16อย่าเจ้าขอ...
23:17อย่าทำแม่ใหญ่
23:20สิ่งใคร...
23:22ที่หมด
23:26ดายไปแล้วไม่ใช่เหรอ
23:28อืม...
23:53ตายไปแล้วว่า
23:54อืมกงควาดกับ
24:03อีก
24:03กล้าย
24:06ถึงมึงจะตายไปแล้ว
24:09กูก็จะทำให้มึงเสียใจ
24:17ที่มึงตายไปแล้ว
24:19ปกป้องคนที่มึงหลักไม่ได้
24:26โอ้
24:45แม่ใหญ่เจ้าค่ะ
24:47กินอะไรสักหน่อยจะได้มีแรงแล้
24:49วเจ้าค่ะ
24:50กูไม่กินของมึง
24:59กูไม่กินของมึงจะตายแล้วเจ้
25:00าค่ะ
25:01ไม่กินเขาจะตายแล้วเจ้าค่ะ
25:26รู้เรื่องล่ะ
25:27แล้วตำรวจก็บอกว่าคุตพบ
25:28ศบ� فไป ลบถูกหยิงตายอยู่ด้
25:30วย
25:31เสียดายก็ที่รุงเชลดถานีไปได
25:32้
25:33หนีไปได้ยังไงก็ไม่รู้
25:34เขาเส้นใสเยอะ
25:36ก็น่าจะมีคนบอกล่ะ
25:39ตอนนี้น่าจะหนีข้ามฝั่งไว้แล
25:40้วมั้ง
25:42แต่ฉันว่าไม่
25:45เพราะตำรวจบอกว่าพบฤษาfull
25:47Inspector Non Blood หัวแตก
25:48เหมือนโดนติหัวอยู่ที่เกิดเห
25:49ตุ
25:50ทุก พลิสาถูกทำลาย
25:53ใช่ อาจจะเป็นไปได้ว่าหลังจ
25:55ากที่ลบถูกค่าตาย
25:56ก็เกิดอ่าแวงกัน แล้วก็ทะ
25:58รอกนักขึ้นมา
26:01แล้วทำไมในเซ็ดถา founder ถึงทิ้ง
26:02ในลีสาแล้วหนีไปคนเดียว
26:05จริงด้วย ลูกก็เองทธุ์เท้
26:06า ทุกทิ้งได้เร็วจริงๆ
26:12ลูกเช็ดถาจะคิดว่าริสาตาย
26:13ไปแล้ว
26:15แล้วก็ถูกลูกน้องไอ้ลบไล
26:16ล่ล่าก็ได้
26:18เป็นไปได้
26:21แล้วตอนนี้ริษาอยู่ไหนอ่ะ
26:22ตำรวจพาตัวส่งรงพยาบา
26:23ล
26:24แล้วก็กันตัวเอาไว้เป็นพย
26:25าญ
26:26เพราะว่าริษาไม่มีคดีสิ
26:27ตตัว
26:28แล้วก็ไม่ได้เป็นผู้ต้องสงสั
26:29ย
26:37ยายริษาเนี่ยนะไม่ได้เป็นผู้
26:38ต้องสงสัย
26:39ยายนี่เนี่ยน่าสงสัยที่สุ
26:41ดเล่า
26:42บอก bezel นะมิน
26:43ที่ส้า ICทุกยางไปเนี่ยก็พ่
26:44อ Homer เพิ่งกัดให้
26:46ออกตัวเทศบ่ะ
26:48ane moment
26:48ไอ้กัน แค่สฝนิธาน เอาไว้
26:49ซื้อซื้อ
26:51เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน
26:52ตอนนี้ฉันขอไปดูที่สาหน่อย
26:54เฝลว่าตำรวจจะได้ข้อมูรณ
26:55์อะไรบ้าง
26:56จะได้แว้ไปยิ่เถอะแม่ด้วยเลย
27:00ฝากแกดูแลโรงงานด้วยนะ
27:02ได้แล้ว
27:04ไปไปอิศี้ไป
27:10buyer
27:11และกัสสิเลยไปโล่งงานไอ้ผู้
27:12เลย
27:13มินไปทาอายที่โล่งงานกันแล
27:14้วกัน
27:15เสร็จจักให้ ไปรับน้ำ
27:19สิไปโล่งงานแห่งอย่าง
27:21ก็...ไปซอยอายเหตุงานเด้
27:26ไปซอยเหตุงาน
27:27หรือว่าไปชัดพิชกันแน่
27:30ครับ
27:33เฮ้ย...ต่อมยิ่งเลย
27:37หือ...
27:39เพื่อหน่วง
27:41กูกาบกรอกบินแล้วไงว่าถ
27:43้ากูข้ามไม่ได้กูจ่ายมินท
27:44ั้นหมดเลย
27:45กูไม่ทองฝากให้ที่เผนฝากนункน
27:47อ่ะ...ถ้ากูข้ามไม่ได้กูให้
27:49มินสองเท่า
27:50แต่ถ้ากู...ัลโวๆ
27:54อะไรของมันว่า
27:56กูโกงกันได้ดีเลย
27:57ถ้ากูเจอพีุ่ pace
28:01ตาย!
28:12เป็นไงบ้า?
28:19นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรอพู
28:21ทำไมลิษาถึงเป็นแบบเนี้ย?
28:24เราคุณพ่อลิษาหายไปไหน?
28:26คือ...ผม...
28:28คนที่รู้เรื่องคือคุณคนเดียวนะ
28:30คุณลิษา
28:31เพราะถ้าคุณไม่เล่าก็ไม่ม
28:32ีใครรู้
28:34ดวก
28:35หมอบอกว่า ริษาความจำเสื่อม
28:37ช่วงคราว
28:38เพราะได้รับการกระทบกันเทื
28:39อนทางทางสมอแล้วก็จิดใจ
28:41ความจำเสื่อม?
28:42หรือว่า...
28:45ดวก
28:49ฉันว่าตอนนี้เราอย่าเพิ่งทำอะไร
28:50เลยนะ
28:51อีบไม่นานความจำของริษาคง
28:52จะกลับมา
28:54แล้วพอถึงตอนนั้น
28:55เราก็คงจะได้รู้
28:57ว่ามันเกิดอะไรขึ้นอยู่ đó
28:59ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ
29:02แบบไหน
29:03เชื่อคนง่าย
29:04แล้วยิ่งเป็นแฟนเก่าด้วย
29:06ก็ยิ่งอยากจะ karma
29:10あれ
29:11เท่า
29:11ตอนนี้คุณริษษหน่ากับบ้านได
29:14้แล้วนะคะ
29:15แต่ว่าไม่มีญ่าตท์แล้วก็ไม
29:17่มีที่ไปค่ะ
29:20ไม่เป็นไรครับ
29:21เดี๋ยวผมดูแลคนไข้ยเอง
29:23คือเรารู้จักการนะครับ
29:25ค่ะ ได้ค่ะ นั้นเดี๋ยวช่วยไป
29:27ทำเอกสารให้ด้วยนะคะ
29:29ได้ครับ
29:48ให้แม่เรานะ
29:51ดวงไปเจอกับพูริศมา แล้วก็เทล
29:54อกกันใช่ไหมลูก
29:57แม่รู้ได้ไงคะ
29:59ไม่ใช่แค่พิมพ์หรอก นะดูก็
30:01รู้ว่าเทลอกกันมา
30:03แต่ไม่รู้เรื่องอะไร
30:06คุณพูริศเล่าให้ฟังว่า
30:09เมื่อเฉียวตัําหลวดบุกไปจ
30:11ับในเชธษา
30:11แต่ก็ไม่เจอใคร
30:13มีแต่ลิศา นอนสลบ มีบาทแผ
30:15นอยู่ที่หัว
30:16และในที่เกิดเหตุ
30:17ก็มีข้าวของกระจัดกระจาย เห
30:18มือนมีการต่อสู้กัน
30:20ตำรวจก็เลยสนิฐานว่า
30:22คงทะเละกัน แล้วก็แยกยายกั
30:24นก่อนที่ตำรวจจะไปถึงค่ะ
30:26ลิศาส์นิด ตรงแข็งจริง
30:29ๆมั้ย
30:30แล้วตอนนี้ลิศาส์เป็นยังไ
30:31งบ้าง
30:32ความจำเสื่อมค่ะ
30:35หน้าสงสารจัง สมน่า ลายน่ะ
30:38พี่เท่าไฟ
30:45ตรวงไปเข้าของน้ำก่อนนะครับ
30:49ไฟกำลังผม ยาวน้ำมันไปซ่
30:52า
30:56ไฟอะไรครับ
30:57ไฟเผ็ดจะหึงไง คุณริศาเคย
30:59เป็นคู่มั่นเก่าของคุณครู
31:01ลืมไปแล้วหรอ
31:04แล้วตอนนี้ คุณจะทำยังไงกับ
31:06ริศา
31:08คือ ผมแจ้งกับทำตำรวจเลยว่
31:10า
31:10จะรับทิศาส์กลับไปดูแล
31:12จนกว่าความทรงจำของเขาจะก
31:13ลับมาครับ
31:14เพราะว่าตอนนี้ทิศาส์ก็ไม
31:15่เหลือใครแล้ว
31:16แล้วลุ่งเชียดถ่ายก็ยังห
31:17ายไปอีก
31:19เนี่ยไม่ได้เรียวว่า สาส์น
31:20้ำมันแล้ว
31:21เรียวว่า ถิ้งเบลมนูงเลยดี
31:22กว่า
31:41คุณลิศา หิวหรือเปล่าจ๊
31:44ะ
31:45เดี๋ยวอาจจะได้ให้ดอกฝ้ายไปห
31:47าอะไรให้ทาน
31:51คุณลิศาไปนั่งพักตรงนูน
31:52ก่อนนะคะ
31:54นะคะ
31:56เดี๋ยวดวงจะไปช่วยนะดอกฝ้าย
31:58เนื่อกดีมากไหม
32:19ต้องโรดอย่างสอบปากคำไม่ได้
32:20เลยครับ
32:21เพราะว่า ริศาอย่างจำอะไรไม่ได
32:22้เลย
32:23คงต้องรอเย cuk อispering of อัตร์ดีข
32:24ึ้นข speaker
32:24ก่อน ค่อยนัดรับปากคำอีกคร
32:26ั้งหนึ่งครับ
32:33ตอนนี้ ริศาไม่เหลือใครแล้ว
32:37ผมอยาก Acum, อย่างให้ริศา อยู่ที่นี้
32:39ก่อนครับ
32:40ใจรับ най institution
33:08ลิสา อยากจะออกไปอยู่ที่อื่นค่ะ
33:19ฟังจากที่ตำรวจสอบปักคำ
33:22ลิสาแล้ว
33:24พ่อของลิสาทำให้ดีกับทุก
33:26คนไว้เยอะมาก
33:28ลิสาเองก็ไม่รู้ว่า
33:30ลิสามีส่วนร่วมด้วยหรื
33:32อเปล่า
33:34ถ้าลิสาอยู่ที่นี่ต่อ
33:37ทุกคนอาจจะไม่สบายใจ
33:39คุณจะไปอยู่คนเดียวได้ยังไง
33:44ฉันแค่สูญเสียความทรงจำ
33:46ชั่วคราวนะ
33:47ไม่ได้สูญเสียความสามารถใน
33:49การใช้ชีวิต
33:50ความรู้ฉันก็มี
33:52ฉันทำงานถาเรียงตัวยังได้
33:57ท่านงั้นก็
34:00ไปช่วยงานที่โครงกันออกดวงไ
34:01หม
34:08ไม่งั้นก็
34:11ไปช่วยงานที่โรงงานพ่อออกผม
34:18ฉันว่าคุณพักร่างกายให้แ
34:20ข็งแรงก่อนดีกว่าค่ะ
34:22แล้วค่อยตัดสินใจ
34:45คุณพักร่างกายให้แข็งของก
34:47าย
34:47คุณพักร่างกายให้แข็งของก
35:03าย
35:05มาทำงานแต่เช้าเลยนะคะ
35:11ดวง
35:12รุ่งเบิร์เงินค่าจะจ่างของ
35:13โครงกายให้แล้ว
35:14ร้านนึงลับก่อน
35:15จะได้เอาลงบัญชี
35:17สาบ้านกับช่างอ่ะ
35:17เขาอยากจะได้เงินสดมากกว่า
35:19ค่ะ
35:20เดี๋ยวดวงขอทำบัญชีก่อนแล
35:21้ว
35:21ค่อยเอาไปให้เช้าพักร่างนะคะ
35:27เออ เดี๋ยวพ่อไปดูเขาส้อมห
35:28้องเก็บของที่รุกเฟ้นไหมก่อน
35:29นะ
35:30ผมไปด้วยครับ
35:31โอเค
35:36เดี๋ยวก่อนค่ะคุณรุ่ง
35:57คุณริสาสีจมากกว่าความบ
35:59ุตว่าอี行 confianอีกค่ะ
36:05เฉิดขึ้นน้างเองแบบ... ฉลาดๆ
36:07roadright
36:08ยัง
36:08อย่างก็เฉิดบ่ะ
36:10จากในก็มาเมื้อเหรอ
36:12โอ้ย
36:14เอา เป็นอยังมะ
36:16อุ้ย เปลี่ยนอย่างป่าทน Multi不要
36:18อุ้ย โอเค
36:23คุณริสาสีไม่เห็นอย่างแถว
36:25นิ defenses
36:27ฉันแค่เดินออกมาตรวจดูรอ
36:29บ ๆ เพื่อจะจำอะไรขึ้นมาได้บ้าง
36:31แค่นั่นบอก ยังไม่ว่าหุ่น
36:34ว่ายแถวนี่อีกเถอะ คุณริษา
36:39พี่คนสวย
36:44พี่นั่นแหละ พี่คนสวย
36:48พี่จอยคนสวย
36:50อุ๊ย จำซื้อได้พอม มีอย่าง
36:53เหตุสอยปะค่ะ คุณริษา
37:09คุณริษา
37:14เป็นอย่างคืนมากข้างหลัง มี
37:16รับร่มคมในอีกอย่างหรือ
37:17เปล่า
37:17รับร่มคมในอีกอย่าง เรื่องท
37:19ี่สาหรือเปล่า
37:20นั่น
37:23ไม่ว่าแล้ว ยอมรับออกมาเองเลย
37:27คงสิเห็นแย่รีษากำลังลำ
37:28บาก ก็เลยวันไว้
37:30คงสิอยากดูแร่มมันบอ
37:39โดวง โตวว่าเคยฮูมันบอ
37:40ว่าก่อนที่แย่รีษาสิเป็นแ
37:42ฟนคุ้นผู้ลิษ
37:43แย่รีษาเคยเป็นแฟนอายกายว
37:44ิทมากก่อน
37:47เรื่องมันจบไปแต่โดนแล้ว
37:49ทั้งเรื่องของคุ้นผู้ลิษกับ
37:50อายกายวิท
37:51ดวง โต่เปลี่ยนไป
37:54แย่ลีษาเครื่อเหตุเองกับโ
37:55ต่ไว้
37:56โต่จำบัวใดแล้วเหรอ
37:58โต่ค้นสีระวังแย่ลีษาไ
38:00ว้
38:01เดี๋ยวสิถือแว่งกัดอีก
38:03มิน โต่เบาะพาะใจมันบ้อง
38:05ที่คุณผู้หลิดกับไอ้ไกล
38:07วิดเขาข้างของคุณลีษา
38:08แมน แย่ลีษาบัวใดความจำ
38:11เสื้อม
38:12แล้วก็กำลังว่างแผน
38:14คิดทำลายทุกคนอยู่ก็ได้
38:16ข้อถึงต้องจับตามมึงลีษ
38:18ายังไกลชิบไง
38:19แต่มันมากลงหิดไง
38:21ใส่สิตรงค่อยระว่างแย่ลี
38:23ษาแหว่งกัน
38:25ใส่สิตรง ระว่างฐานไฟเก่าส
38:27ิคู่เอง
38:33มิน
38:36คืองี้นะ
38:46ร่วงอับศร
38:47ฉันกำลังคิด ร่วงอับศร
38:49เดียวก่อนฉัน
38:50คงคิดเหมือนฉันใช่ไหม
39:11หรือสามไม่ได้ความจำเสื้อม
39:12ใช่
39:14แบบนี้
39:28ตอนแรง
39:29ตอนที่ไอ้ไปหับมิน
39:31ไอ้ว่า
39:32น้ายเฉ็ดถา
39:33จะต้องมาตามหาลูกสาวเขา
39:36ฉันไม่กล้าวบอกไครว่าริษา
39:37อยู่ที่นี่
39:38เพราะท่าลุงเฉ็ดถากลับเป็
39:40นจริง
39:41เราจะได้แจ้งตามหรวดให้มันจ
39:42ับ
39:46แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเร
39:47ียกค่อยมาช่วยด้วย
39:58มินทุกคนหู้เรื่องแผนหลอกยาย
40:01ลิษา
40:02แต่มินเป็นคนสุดท้ายที่หู้เร
40:03ื่องเหมือนบออ้ายกายวิทย์
40:05มินใจเย็น ๆ ที่ไอ้บริวองให
40:07้ฟังกับเพราะว่า
40:09มินเก็บความรับบายุเหมือนบ
40:10อ
40:11มันกระบอ reconnaดนั้น
40:14มิไฟเข็นหน้าจอยพล่ames
40:17ฟ้ามไปของนามแป Health
40:18or หน้าก็หายไปแล้ว
40:19แล้วเมื่อกี้ หน้าจอยอยอยู่ที่ไหน่?
40:22หน้าจอยยิน คู่อยู่กับคนฤษา
40:24แล้วก็หายไปหนึ่งคุเลยค่ะ
40:28มี มีเรื่องอียกล Revelations
40:29ขอบคุณมากค่ะ
40:39มึงคลาดทำกับลูกสาวกูขน
40:41าดนี้เลย
40:41ลิษาอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
40:43กูจะพาลูกสาเขาไปด้วย
40:46ลิษา ไปกับพ่อ
40:50ลิษา ลิษาจำพ่อได้ไหมลูก
40:53นี่พ่อไง พ่อของลูกไง
40:54นี่ พวกมันบ่าลูกความจำเสื่
40:58อม
40:58ลูกจำพ่อได้ไหม
41:05ริษาจำได้ค่ะ
41:09ริษาไม่ได้ความจำเสื่อม
41:14ริษาจำได้ทุกอย่าง
41:16ทุกเรื่องที่พวกมันทำกับริษ
41:18า
41:20ริษาสร้างเรื่องหลอกกูมันค
41:21่ะ
41:24รีบไปสิค่ะพ่อ
41:26พ่อบอกว่ามีคนทางมนช่วยพ่อ
41:27อยู่ไม่ใช่เหรอ
41:28รีบไปสิค่ะ
41:29พ่อจะรีบกลับมารับลูกเลย
41:32แกสองคนรีบตาไปคุมกันพ่อ
41:34ด้วย
41:35ครับ ครับ
41:58โคต้องอย่างนี้สิลูกพ่อไหม
42:00เราต้องอย่างนี้ก่อนพ่อ
42:05พี่สา ได้เลือกไปดูกันก่อนนะล
42:08ูก
42:08แล้วก็อย่าหาทางกลับมาแก้แ
42:10ค้นบุมกันอย่างนั้นก็นะ
42:15ในกระเป๋า มีเงินที่เวชกรเบิ
42:18กมาจ่ายค่าทำงานของชาวบ้าน
42:20หลานหนึ่ง
42:22ถ้าพ่อจะหหนี่
42:23พ่อต้องมีเงินติดตัว
42:26ไม่ลูก
42:27ลูกอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วหม matter
42:28เกิดไปพ่อเป็นหวง
42:30แล้วหนีไปด้วยแก้นก่อน
42:31แล้วค่อยитсяหาทางปลับมาแก้แ
42:32ค้มพมัน
42:32ก็ยังไม่สายด้วยลูก
42:41พ่อคะ
42:43มันเป็นแผน
42:45พ่อ JY lineupหลังไปนะคะ
42:46ข้างหลังพ่อมีตำนวนมา
43:03ริษา ขอโทษนะครับพ่อ
43:05ถ้าเราสองคนรอดไปได้
43:08ไปเจอกันฝังนุนนะคะ
43:13ได้
43:16เรารักลูกมากเลย
43:23ลิษา บอกเราก็ทำไมว่าลิษาไม่
43:24ไป
43:25ลิษาจำอะไรไม่ได้เหรอ
43:26ว่าพ่อทำอะไรไว้บ้าง
43:29แต่ทุกคนบอกว่ามันแistem常 Luther
43:32ทำร้ายใครอีก
43:33คุณลุกเหนียวไม่พ้นเหรอ คร
43:34ับ
43:36พ่อโปร lactase เช็ดถา
43:41ลูกสาวจำความจำเสื่อม
43:43ชังไทยอยากพ่อลูกสาวจำไป
43:44ด้วย
43:45ลิษาขอโทษนะค่ะพ่อ
43:48แต่ริษาต้องรอด
43:50พวกเจ้าทำอะไร
43:52พ่อมอบตัวนะคะ
43:55ริษา
43:56ริษาหมดแล้วไง ว่าริษาไม่
43:58ไป
43:58ริษาไม่อยากทำอะไรแล้ว
44:00ริษาไม่อยากทำแล้วแล้ว
44:01คุณพ่อปก่อยริษานะคะ
44:03ริษาไม่ไปแล้ว
44:04ริษา ปก่อยริษา
44:06แล้วยอมอบตัวเถอะ
44:07คุณพ่อมอบตัวเถอะนะคะ
44:09โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา
44:10ริษาไว้นะคะ
44:17ลิษาขอรองนะคะ
44:20กลับตัวกลับใจนะคะ คุณพ่อ
44:24ทุกคนพร้อมให้อภัยพ่อนะคะ
44:32ไม่
44:34พ่อมากลายเกินไปแล้วลูป
44:37ยังไงพ่อพ่อไม่ยอมให้พ่
44:38อมาจับ
44:40ลิษาเธอไปกับพ่อม ไม่ลูป
44:43ไม่แล้วค่ะ ไม่ค่ะ ไม่ไปค่ะ ร
44:46ิษาไม่ไปค่ะคุณล่ะ
44:54พอรักลูกนะ
45:02ได้ก่อน
45:16ไปน่ะ ไป
45:25แม่ใหญ่เสียใจที่มันตาย ถ้
45:27าเป็นสาธิกาที่ตาย แม่คงจะ
45:30มีความสุขเมื่อกว่านี้ใช่ไหมแล
45:31้วเจ้าค่ะ
45:32แม่รักสาธิกามากนะ
45:35แม่ไม่เคยรักสาธิกา ยังไ
45:37งสาธิกาก็จะดูแลแม่ไปจนขว
45:40า
45:40แม่จะตาย
45:43แต่งงานกับฉันน่ะ
45:45ฉันยังไม่พร้อมค่ะ
45:46มีเรื่องที่ฉันต้องรับผิดช
45:48อบ
45:48จะให้ฉันเอาแต่ความสุขของตั
45:50วเองไม่ได้
45:51ริษากลับมาที่นี่
45:53ริษามากราบพอโทษในความผ
45:55ิดบาปของริษา
45:56ถ้าริษาตายไปโดยที่ไม่ได้ก
45:58ราบพอโทษ
45:59คงเป็นบาปปิดตัวริษา
46:01วิศาจะบูชายันชีวิต
46:04เคลืออองเจ้าแม่
46:06เฮ้ย!
Comments