- 6 minutes ago
Love Is In The Air Capitulo 119 (Español)
Category
📺
TVTranscript
00:06Last two, three, four.
00:17Yanlışlarımdan dersi alacak kadar uygun değilim.
00:20Bu yalan bir mecburiyet.
00:23Yoksa sonu uygun değilim.
00:25Ama gözlerinde bir ışık, kalbimin tıkırtısı.
00:30İçim içime sığmıyor ya bu neyin kıpırtısı.
00:36Dön yüzünü gökyüzüne bak bir aşkın yıldızına ama.
00:43Parlayacak sönecek biliyorum.
00:49Her şey olur, her şey biter.
00:53İçim içime sığmıyor ya bu neyin kıpırtısı.
00:58Her şey olur, her şey biter.
01:02Yıldızlık hep aynı var ya bu neyin kıpırtısı.
01:17Yıldızlık hep aynı var ya bu neyin kıpırtısı.
01:20Her şey ====
01:21Her şey olmaz.
01:26Evet.
01:30Entiyorduk.
01:32Erdem, er el isekler.
01:33Oye, para ti, soy el señor Erdem.
01:41Melek.
01:42¿Qué?
01:43¿Estas son fresas?
01:45Sí.
01:45Soy alérgico a las fresas. Es que no lo sabes o quieres matarme.
01:53¿Eres alérgico a las fresas?
01:58Mira, Erdem.
02:01¿Te estás pasando con lo de ser el jefe?
02:04Estás flotando en el aire como si fueras un globo inflado.
02:08Pero estoy a punto de clavarte las uñas y de hacerte explotar.
02:12Te saldrá el aire tan rápido que no sabrás ni cómo ha sido.
02:17Escúchame, pequeña ardilla.
02:19¿Cómo vuelvas a llamarme ardilla?
02:21¿Qué vas a hacer?
02:21Te juro que te voy a estrangular.
02:23Eres una pequeña ardilla.
02:25Yo te cogeré y te lanzaré a la calle con mis garras de águila.
02:29¿Te ha quedado claro?
02:30Te despediré por si no lo has entendido.
02:32Te quedarás en la calle.
02:34Sin el permiso del señor Serkan, ni siquiera se puede cambiar de té en esta empresa.
02:40Eso es lo que tú te crees.
02:43Pues venga, despídeme entonces.
02:45Vale.
02:45Despídeme ahora mismo.
02:47Pero mirándome al atrás.
02:48Vale.
02:48Despídeme.
02:49Dime que me despides.
02:50Venga.
02:50Dime que me despides.
02:52No quiero bajar la mesa.
02:53Amado ardilla.
02:54Despídeme.
02:54Atrévete.
02:55Que lo hagas.
02:56No queremos alargar esta visita.
02:58Con su permiso, nos vamos.
03:00Como ustedes quieran.
03:01Bueno.
03:03Señor Kemal, muchas gracias.
03:05Como siempre, es usted muy atento.
03:07Me alegro mucho de haberla conocido, señora Aidan.
03:10Lo mismo digo.
03:11Hasta pronto.
03:12Nos veremos.
03:12La acompañamos en el sentimiento.
03:13Muchas gracias.
03:14Señora Yanan, han venido otra vez los señores de la aseguradora.
03:18Lo siento.
03:19No van a terminar nunca con esta investigación.
03:22Con su permiso.
03:23Nos vamos.
03:28Serkan.
03:31Bienvenidos.
03:32Muchas gracias.
03:33Hola a todos.
03:41¿Qué estáis haciendo aquí?
03:47¿Qué hacemos aquí?
03:49Dígame, señora Aidan.
03:53¿Qué están haciendo aquí los dos juntos?
03:56¿El señor Kemal la acompaña?
04:02Pues el señor Nesbad era un viejo amigo del señor Kemal
04:07y me ha pedido que le acompañara aquí para dar el pésame a su viuda.
04:12¿Y se lo pide a usted?
04:14Pues sí.
04:15¿Y vosotros?
04:16¿Por qué estáis aquí?
04:17¿Es que pasa algo?
04:18El seguro de vida.
04:21Los seguros son su otro trabajo.
04:23No lo sé.
04:24No lo entiendo.
04:25Parece que todos se conocen.
04:27Sí.
04:30Así es.
04:32Pues sí.
04:34La señora Aidan.
04:36La señora Aidan.
04:37Es una antigua clienta nuestra.
04:41Ha dicho la señora Aidan.
04:43Te ha llamado clienta.
04:46Ayúdame.
04:48Es una coincidencia increíble.
04:51Estamos todos sorprendidos.
04:52Muy sorprendidos.
04:53¿Verdad?
04:53Porque estuvimos juntos ayer.
04:55Ayer mismo.
04:57Sí.
04:57Sí, sí, sí.
04:58Ayer.
04:58Le hicimos un nuevo seguro de vida a la señora Aidan.
05:02Sí, es verdad.
05:04Por eso nos vimos.
05:05Me hicieron un seguro.
05:07No puedo vivir sin ellos.
05:08Yo igual.
05:09Cabello tengo asegurado.
05:10Es muy valioso.
05:12Muy importante.
05:13Para una mujer.
05:14Ya que los veo, hay algo de la póliza que no he entendido muy bien.
05:18¿Podríamos hablar de los detalles en la calle?
05:20Señora Aidan, nos gustaría mucho, pero ahora mismo estamos muy ocupados, la verdad, pero, pero, como es una clienta muy
05:30valiosa para nosotros, podríamos hablar cara a cara en su casa o en nuestra oficina, porque a mí también me
05:36gustaría hablar con usted.
05:37Claro, el tema de los seguros es un poco confuso, no lo entiendo muy bien, me gustaría que lo habláramos
05:44lo antes posible.
05:45A mí también, lo antes posible.
05:48¿Nos vamos ya?
05:49Sí, tenemos que irnos.
05:50Te prometo que se van a enterar.
05:53En cuanto salgas me llamas.
05:55Siempre tienes que ser tú.
05:57Por favor.
06:04Están haciendo esos dos.
06:08Melo, Melo, necesito tu ayuda.
06:11No sé en qué puedo ayudarte, pero dime.
06:13Se trata de una misión peligrosa.
06:15Te aviso antes para que estés preparada.
06:18¿Cómo que es peligrosa?
06:20Ya empiezo a estresarme.
06:21Primero, Serkan y Eda desaparecen.
06:23Luego el señor Serkan le entrega el proyecto a Erdem y ahora me estás hablando de algo peligroso.
06:29Ya me he puesto nerviosa.
06:30Mira, Melo, no sé qué decirte.
06:32Serkan me ha llamado y, bueno, me ha pedido un favor y yo he accedido a ello.
06:36Me ha dado el nombre de un abogado.
06:38Tenemos que buscar a su mujer y averiguar cómo es su relación.
06:41Y además, sería estupendo si pudiéramos descubrir dónde estaba el día del accidente.
06:46¿Del accidente?
06:47¿Qué quieres decir con eso?
06:48Pudo ser asesinado.
06:55Melo, Melo, eh.
06:58Tenemos que investigar qué ocurrió el día del accidente, Melo.
07:06¿Y fue un asesinato?
07:08Todavía no sabemos si fue un asesinato.
07:10No está nada claro.
07:11¿Pero cómo que un asesinato?
07:13Pues como lo oyes, Melo, he llamado a Gerán para que me ayude, pero me ha dicho que estaba muy
07:17ocupada.
07:18Ha dicho que te lo pidiera a ti.
07:19Y eso es lo que estoy haciendo.
07:21¿Me vas a ayudar o no?
07:22Dímelo ya.
07:23Gerán es inteligente.
07:24Ahora necesitas la mente de una mujer.
07:27Has visto que no podías manejar esto tú solo.
07:29Por eso me has metido a mí, pensando que te ayudaría.
07:32Vale, en este tipo de casos se necesita la mente de una mujer.
07:35¿En qué situaciones mi mente no es suficiente y necesito la de una mujer para llegar a una solución, Melo?
07:40En tramas misteriosas.
07:42Cuando son necesarias las mentes prácticas, los hombres no sabéis qué hacer con ese tipo de cosas.
07:46Os perdéis.
07:47De acuerdo.
07:48Entonces termina rápido tu trabajo y me avisas, ¿vale?
07:50Estaré esperando a que me digas algo.
07:52Date prisa.
07:52Vamos.
07:54Pero hoy todos se están largando.
07:57Y yo tengo que hacer todo el trabajo.
08:00Se van y me dejan a cargo de todo.
08:02Y luego Erdem lleva el proyecto.
08:04Eso no debería ser así.
08:08No sé si seré capaz de volver a subir a ese barco otra vez.
08:12Creo que lo venderé.
08:13El señor Homer se pondrá triste.
08:17¿Por qué?
08:18Nos dijo que le encanta estar a solas con usted en ese barco.
08:22Que a veces salen a navegar.
08:24Homer es un gran capitán.
08:26Y la verdad es que es una muy buena compañía.
08:29Incluso, aunque vende el barco, no tengo por qué prescindir de él.
08:34Compraré otro barco y le haré a él capitán.
08:37¿Por qué no?
08:38Esa es una buena solución.
08:41Por cierto, ¿hay alguna novedad respecto a la póliza del seguro de vida?
08:45¿Es tu teléfono?
08:46Sí, así es.
08:48Lo siento mucho.
08:54Erdem es Erdem.
08:56Nuestro jefe, señor Erdem.
08:58Sí, sí, sí.
08:58Qué casualidad.
08:58Responda, por favor.
09:02Está bien.
09:06Hola, le escucho, señor Erdem.
09:09Dígame, ¿qué ocurre?
09:12Señor Serkan, mire, en primer lugar, quiero agradecerle que me diera una responsabilidad tan grande.
09:18Para mí es muy importante que haya confiado en mí.
09:22Y también le agradezco que me haya llamado señor Erdem.
09:25Bueno, no hay de qué, señor Erdem.
09:27Ahora dígame qué puedo hacer por usted.
09:30Bueno, verá, estoy a punto de tomar una decisión muy importante para nuestra empresa.
09:38Por eso quería hablar con usted.
09:40Una decisión importante.
09:44¿Qué clase de decisión?
09:47Deberíamos despedir a Melo.
09:50No, no creo que deba hacer nada de eso, señor Erdem.
09:54Esa decisión es mejor que la tomemos juntos, créame.
09:58Verá, me pregunto por qué ha tomado esa decisión.
10:01La verdad es que no lo entiendo.
10:03No me gusta, no me gusta.
10:06Y cuando he tenido el poder en mis manos, he pensado en despedirla.
10:12Sí, claro, cómo no.
10:13El poder es magnífico, señor Erdem, lo entiendo.
10:17Lo entiendo, pero como lo he dicho, eso es algo que ya hablaremos luego en persona.
10:22Y luego está Sahin, el guardia de seguridad.
10:24También quiero despedirlo.
10:25No, no, no, señor Erdem, no actúe de un modo tan impulsivo, piénseselo bien.
10:34Y vamos a tomar una decisión sobre ello los dos juntos cuando nos veamos.
10:39¿De acuerdo?
10:40Genial, señor Erdem, hablaremos más tarde.
10:42Gracias.
10:43Adiós.
10:47Pues vaya.
10:49Sí, no puedo despedir a nadie.
10:51¿Para qué soy el jefe?
10:52¿Qué voy a hacer?
10:53Solo puedo echarme a mí.
10:56Erdem, despedido.
10:59Por favor, no me despida.
11:01Está despedido.
11:03No puede hacerme esto, por favor.
11:05Está despedido.
11:06Lárguese ya.
11:07Y coloque esa silla en su sitio.
11:10Más cerca de la mesa.
11:12Por supuesto.
11:16Qué bien me ha salido.
11:22Mi pequeño héroe.
11:24Qué bien le sienta.
11:28¿Tenía algo que ver con el seguro?
11:30No, no.
11:31Es que nuestro jefe tiene un caso confuso y absurdo desde hace años.
11:36E intentamos ver cómo podemos resolverlo.
11:40Pero es muy complicado.
11:45¿Por dónde íbamos?
11:46Estábamos hablando del seguro de vida.
11:49Sí.
11:50Perdón.
11:52Ahora es Melo.
11:54¿En serio?
11:55Sí, es Melo.
11:56Melo.
11:58Nuestra empresa recientemente ha transferido a una directiva muy importante de Brasil.
12:05Es la jefa de la señorita.
12:06Voy a responder.
12:08Sí, contesta.
12:09Hola, señorita Melo.
12:11¿Ocurre algo?
12:12La señorita Melo es una persona muy inteligente.
12:14Aprendió nuestro idioma en cinco días.
12:18Señorita Melo, ¿te encuentras bien?
12:21Estoy en una entrevista con el señor Serkan.
12:23¿Puedo llamarla cuando esté libre?
12:26¿Estás en una entrevista?
12:27¿Qué significa eso?
12:29¿Estáis en la tele?
12:31¿Hay periodistas?
12:32Ay, por Dios.
12:33Ya basta de esta locura.
12:35No estáis aquí desde esta mañana.
12:37Ferit está muy misterioso.
12:38Le habéis encomendado una tarea.
12:40Escucha, si tienes problemas de algún tipo y no puedes hablar abiertamente de ello,
12:44dame una pista.
12:46Escuche, señorita Melo.
12:48Le informaré de ese asunto en cuanto pueda.
12:51Ahora estoy ocupada.
12:53Vale, pero no entiendo nada de todo esto, Dada.
12:57Estoy muy estresada.
12:58Ya estoy harta.
12:59Y más después de lo de Erden, Ferit ha venido diciendo que teníamos que investigar a ese...
13:04¿Cómo se llamaba?
13:06El abogado del hombre asesinado por su mujer.
13:08Bueno, en realidad te llamo porque me ha dado un bajón de azúcar.
13:11¿Recuerdas que tenías un pastel en el frigorífico?
13:13¿Puedo comérmelo?
13:14Por favor, di que sí.
13:16Me ha dado un bajón, deja que me lo coma.
13:18No puede.
13:19Lo siento, pero eso no le está permitido.
13:22Porque ya está asegurado.
13:24Lo aseguré ayer junto con las demás cosas.
13:26Y, por lo tanto, no puede acceder a él sin el permiso de la propietaria.
13:30Y la propietaria no le dará su permiso.
13:33¿Lo entiende?
13:35Vamos a dejar el tema.
13:37Mire, hable con el señor, Ferit, respecto al otro asunto y ya le informaré.
13:43No entiendo lo que dices.
13:45No.
13:46Ah, lo siento, pero no entiendo nada.
13:48No hay manera de entender lo que intentas decirme.
13:51Ah, entonces la llamaré un poco más tarde, señorita Melo.
13:54Y le daré los detalles que necesita.
13:57Pero esa pieza no la toqué.
14:01Hasta luego.
14:07Están como una cabra.
14:09En fin, menos mal que no iba a darme una pista.
14:13¿Está relacionado con lo nuestro?
14:16En absoluto.
14:17No.
14:18Hablamos de una pieza muy valiosa.
14:20Esa pieza tan valiosa debe de ser una joya.
14:23Oh, usted lo sabe todo.
14:25Tiene una gran intuición.
14:27Bueno, siempre me han dicho que soy muy inteligente.
14:31Han llamado de la agencia de viajes.
14:34Dicen que todo está preparado para su viaje a Londres, señora.
14:37De acuerdo.
14:40¿A Londres se va de viaje?
14:42Sí, me voy a Londres unos días por asuntos personales.
14:46Qué bien.
14:53Sigue, sigue.
14:53No te preocupes.
14:55Con una regla, ¿eh?
14:57Genial.
14:57Buen trabajo.
14:58Sigue así.
15:00¿Qué estás bebiendo?
15:01¿Un café?
15:02Me lo llevo.
15:07¿Qué es esto, señor arquitecto?
15:10¿El plano del primer piso?
15:12Pues haz el del segundo también, hombre.
15:14El segundo también es importante.
15:15Venga, vamos.
15:23Muy bien.
15:24Estáis haciendo un gran trabajo.
15:25Genial.
15:28A ver, ¿qué te parece?
15:29El acceso al aparcamiento lo podríamos hacer desde esta calle.
15:33¿Qué es esto?
15:35A ver.
15:36Ah, sí, mirad.
15:38Tengo una idea increíble.
15:41Hagamos el aparcamiento en el último piso y no en el sótano.
15:44Lo hacemos en la azotea y construimos una rampa desde el exterior.
15:48Y así los coches podrán acceder al aparcamiento a través de la rampa sin tener que desperdiciar espacio en el
15:53sótano.
15:53¿A qué es una gran idea?
15:59Erdem.
16:01Este edificio tiene 18 plantas.
16:04¿Me oyes, Erdem?
16:06¿18?
16:13¿Es que queréis que lo haga yo todo o que yo ya he dado una idea maravillosa?
16:17Ahora es vuestra tarea hacer la realidad.
16:20Erdem.
16:21Eh, señor Erdem.
16:23¿Qué pasa, señorita Leila?
16:25¿Hay alguna reunión que se me haya olvidado?
16:27No, no hay ninguna reunión.
16:31¿Entonces me han enviado flores?
16:34No, tampoco hay flores.
16:36A ver, ¿quieren una foto firmada?
16:39No, nadie quiere una foto.
16:41Antes has pedido unas tostadas y las acaban de traer.
16:45Leila, ¿sabes algo de Serkan?
16:47Por desgracia, no.
16:48Yo acabo de hablar con él.
16:50Así es, me ha contestado y hemos estado hablando.
16:53No me digas, ¿y de qué has estado hablando con Serkan?
16:56Hemos tratado asuntos privados del trabajo.
17:01Estoy muy enfadado, mucho, mucho.
17:06Bueno, señorita Leila, ¿qué tal?
17:09Si vamos a la sala de descanso.
17:11¿Te traigo las tostadas?
17:13Vale.
17:13Las traigo enseguida.
17:15Sí, muy bien.
17:16De acuerdo.
17:21¿Qué, detective?
17:22¿Hemos resuelto el caso?
17:25Nos hemos acercado, pero no está resuelto.
17:28Yanan está implicada, eso seguro.
17:30Se va a Londres dentro de dos días.
17:32Está claro que alguien la está ayudando.
17:34¿De quién sospechas tú?
17:36Del abogado y del capitán.
17:39Creo que es el capitán.
17:41¿Y yo qué es el abogado?
17:42Serkan.
17:43¿Qué?
17:43Viene el hombre raro.
17:44Deja de llamarle así.
17:46Me parece el más majo de todos.
17:50¿Han terminado ya la investigación?
17:53No al del todo.
17:55Pero queda poco.
17:57Sí, está casi terminada.
18:00Me gustaría preguntarle algo.
18:02Antes de este incidente, ¿cómo estaba el señor Nesbad?
18:08Ya sabe, psicológicamente.
18:10Un poco melancólico.
18:12Solía salir al jardín a escribir.
18:15Sí, tenía un cuaderno.
18:17¿Un cuaderno?
18:18Era muy aficionado a la escritura.
18:22Estupendo.
18:23Bueno, voy a seguir trabajando.
18:25De acuerdo.
18:26Buenas tardes.
18:27Hasta otra.
18:31¿Tenía un cuaderno?
18:32Sí.
18:34Tenemos que encontrarlo.
18:35¿Y cómo vamos a encontrarlo?
18:37Entramos en la casa y lo cogemos.
18:39Basta de tonterías.
18:40Déjalo ya, ¿vale?
18:41Nos hemos reído y nos hemos divertido.
18:42Hemos jugado a los detectives.
18:44Pero ya basta.
18:45Ya he tenido suficiente.
18:47¿Tienes miedo?
18:47No.
18:48¿Tienes miedo?
18:49Claro que no.
18:50¿Tienes miedo?
18:50No tengo miedo.
18:51Es obvio, Edda.
18:52Me dijiste que no íbamos a hacer nada peligroso.
18:54No haremos nada peligroso.
18:55No tengas miedo.
18:56No corremos ningún peligro.
18:57No te preocupes.
18:58¿Esto no es peligroso?
18:59Vale, tengo miedo.
19:00¿Qué pasa?
19:01Tengo miedo.
19:01Tengo miedo de que te pase algo.
19:03Tengo miedo de que salgas herido.
19:05Lo reconozco.
19:07Sí.
19:09Tranquila.
19:10No me pasará nada.
19:11Y a ti tampoco, Edda.
19:12No lo permitiré.
19:13¿Me oyes?
19:14Mira, a mí también.
19:15Me da miedo que te pase algo, pero lo tengo todo bajo control.
19:19Lo haremos juntos.
19:21Vayamos primero a la policía.
19:22Vamos a darles toda la información que tenemos y habrámos terminado con este caso.
19:27No vamos a ir a la policía.
19:28¿A qué estamos esperando?
19:29No tenemos ninguna prueba, Edda.
19:31¿Qué pruebas necesitas?
19:32Quiero el cuaderno, ¿vale?
19:33El cuaderno.
19:34Si lo conseguimos, tendremos pruebas.
19:36Y si tenemos pruebas, Yanan y su cómplice irán a la cárcel.
19:41No te vas a rendir, ¿verdad?
19:42No, no me rendiré.
19:47Yo empiezo.
19:49Sí, porque hasta puede pasarse haciendo eso todo el santo día.
19:52Así que...
19:53Venga.
19:54Empieza.
19:56Señora Jansu, gracias por aceptar reunirse con nosotros en su hora de entrenamiento.
20:00Sabemos que está muy ocupada.
20:02No hay de qué, pero no entiendo por qué querían hablar conmigo.
20:05Verá, estamos haciendo una investigación sobre el señor Eggerman.
20:08Ah, ¿qué tipo de investigación?
20:10¿Qué tipo de investigación, Ferit?
20:12¿Qué tipo de...?
20:13Pues una investigación.
20:14Sí, primero lo dices y luego no sabes cómo seguir.
20:17Muy inteligente.
20:17Pues interviene y salva la situación en lugar de decírmelo a mí.
20:20De acuerdo, fíjate.
20:22Lo sentimos.
20:24La estamos distrayendo mucho.
20:26Verá, nos han enviado del colegio de abogados.
20:29Ellos están haciendo una encuesta y nos han enviado para conocer mejor a sus miembros.
20:34Para tener un contacto más personal, ¿lo ve?
20:37Eso es.
20:39Pero si yo apenas le veo, cuando sepan algo de él me avisan.
20:43Creo que ya tenemos algo.
20:45Sí, quizás sí.
20:46Díganos, ¿es que se llevan mal? ¿Ocurre algo?
20:49Miren, tenemos una relación intermitente.
20:52Para Eggerman lo principal es el trabajo.
20:56Bueno, pero el señor Nesbat es un hombre de negocios muy ocupado, ¿verdad?
21:01Lo más probable es que el señor Nesbat tenga muchos asuntos delicados que tratar.
21:05Por eso el señor Eggerman trabaja tanto.
21:07¿El señor Nesbat ha muerto? ¿Es que no se han enterado?
21:13¿Pero cómo? ¿Así de repente?
21:15Si era un hombre sano.
21:16Estaba muy sano, ¿verdad?
21:17Bueno, pues Eggerman ahora está trabajando con Yanan.
21:20Eso era lo que él siempre ha querido.
21:21¿Cómo?
21:22¿Qué quiere decir?
21:23¿Por qué iba el señor Eggerman a querer eso?
21:25La relación entre esa familia y él es muy buena.
21:28Conoce los secretos mutuos, por eso no cortarán su relación fácilmente.
21:32En fin.
21:34Tiene razón, es normal.
21:36Entonces, cuando el señor Eggerman murió...
21:39No, el señor Nesbat...
21:41Perdón, confundo los nombres.
21:43Cuando el señor Nesbat murió, el señor Eggerman estaría desolado.
21:47Por supuesto, fue inesperado.
21:48Supongo que estaría triste, no lo sé, porque Eggerman no estaba conmigo.
21:52Oh, ¿en serio?
21:53¿Cómo que no estaba con usted?
21:55¿Qué quiere decir con eso?
21:56Si no dejas de hacer preguntas, no llegaremos a nada.
21:58Deja que conteste primero.
22:00¿Qué quieren que les diga?
22:02No estaba conmigo y los siguientes días no vino a casa.
22:05Resulta que dentro de dos días se va a Londres, ¿lo sabían?
22:08Pero yo no sé ni con quién se va ni qué va a hacer allí.
22:11No me cuente esas cosas.
22:12A Londres, ¿eh?
22:13Está bien, quiero ir con ella, es obvio.
22:15Muy claro.
22:17Ay, vaya, así son los hombres.
22:19¡Qué pena!
22:22Bueno, la dejamos entrenar, tenemos que entrevistar a más miembros.
22:25A muchos, es cierto.
22:26Seguiré entrenando.
22:27Muchas gracias.
22:28Bien, que pasen buen día y gracias.
22:29Que vaya muy bien.
22:30Que vaya bien.
22:31Su marido le está engañando.
22:32Le pone los cuerdos.
22:33Ahora empiezas a hablar.
22:34No sabía que...
22:35Te has quedado paralizado con ella.
22:36¿Pero qué dices?
22:37Pero si no has dicho ni una palabra.
22:38Lo he dicho yo todo.
22:39Solo he hablado yo.
22:44Es Ferit.
22:46Dime, Ferit.
22:47Serkan, Melo y yo hemos venido a hablar con la mujer del abogado, como nos dijiste.
22:53A ver, se llama Jansu y la verdad es que tienen una relación bastante mala.
22:57¿Tenéis algo más?
22:58Jansu, Y.
23:00Trae.
23:00No puedo esperar más.
23:02Esta es la bomba, tengo algo importante.
23:04El día del accidente en el barco, ese hombre no fue a su casa.
23:08Y tampoco fue a su casa los días siguientes.
23:11Y dentro de dos días se va de viaje a Londres.
23:14¿A Londres?
23:15¿Eso es?
23:17A Londres.
23:19De acuerdo, gracias.
23:20Oye, no sé qué estáis tramando.
23:24¿Qué estáis haciendo, Eda?
23:25No entiendo nada.
23:26Ya os lo contaremos.
23:27Ahora tenemos que colgar.
23:29Adiós.
23:31Vale, me equivoqué con lo del pañuelo, pero...
23:34Se van a Londres.
23:36Se van los dos juntos.
23:37Sí.
23:40Qué sinvergüenzas.
23:42Venga, vamos a la policía.
23:43Se lo contaremos todo.
23:44Ya estoy harta.
23:45Nos libraremos de esto.
23:46Mira, es que no ves películas.
23:48No puedes ir a la policía sin más.
23:51Tienes que poder demostrarlo.
23:52Necesitamos ese cuaderno de nota.
23:54Que no, Serkan, para ya.
23:56El cuaderno.
23:58Vale, ¿y cómo lo vamos a hacer?
24:00Entraremos esta noche.
24:04Esta noche, sí.
24:05¿Quieres entrar en su casa?
24:06Eso es un delito.
24:07Lo sé.
24:09Eda.
24:09¿Va en serio?
24:10Claro.
24:11¿Hablas en serio?
24:12Mucho.
24:13Cogeremos el cuaderno y luego iremos a la policía.
24:17Está bien.
24:20Dijeron que iban a llamar y nos contarían qué es lo que están haciendo.
24:23Ya es de noche y ni llaman ni aparecen.
24:25Ya han apagado los teléfonos.
24:27No podemos llamarlos.
24:28Vaya.
24:28Uy, me estáis poniendo nerviosa.
24:30¿Qué están haciendo a estas horas?
24:32¿En casa de un muerto o haciéndose pasar por empleados de una aseguradora?
24:35Ojalá lo supiéramos, hija.
24:37Ahora mismo hay un montón de acontecimientos y está todo muy confuso.
24:41Cualquiera lo sabe.
24:42Yo creo que para enterarnos de esto debemos esperar a que vuelvan a casa.
24:46Ay, ¿cuánto tiempo tendremos que esperar?
24:49Deberíamos hacer algo.
24:50Vamos a buscarles.
24:51¿Qué podemos hacer?
24:51Levántese y vámonos.
24:52Sí, deberíamos ir.
24:54Claro que puede pasar.
24:55¿Pero estáis seguros de que aún siguen allí?
24:57Aunque no estén, podemos preguntarle a la señora Yanan dónde están.
25:00Quizá lo sepa.
25:01Levántate.
25:01Vamos, qué mal.
25:02No vas a poder quedarte quieta.
25:04Así que vamos.
25:05Venga.
25:06Resolveremos este lío.
25:07Venga.
25:07Vamos.
25:08Parece que ya empiezas a conocer a Yanan, ¿eh?
25:10Ella es así.
25:11Gracias.
25:18No, no contestan.
25:21Chicos, las horas que son y todavía no sabemos nada de ellos.
25:24¿Creéis que esto es normal?
25:25Yo estoy preocupada.
25:26No, cariño.
25:27Claro que no es normal.
25:28Yo también estoy inquieto.
25:29Estamos hablando de un abogado y de un asesinato.
25:31Están investigando algo, pero tampoco entendí exactamente el qué.
25:34Serkan estaba muy raro.
25:36Y Eda también hablaba de una forma extraña.
25:39Como si tuvieran algún problema.
25:43Debemos hacer algo.
25:44¿Habéis pensado que es posible que realmente estén en peligro?
25:48Yo no puedo quedarme aquí.
25:50Busquémosles.
25:51Debemos ayudarles.
25:51Es posible que estén en peligro.
25:53Vale.
25:53Voy contigo a ver esa casa.
25:55Puede que estén allí.
25:55Es una buena idea, pero en ese plan falta algo.
25:59¿El qué?
25:59Yo también voy.
26:00Ya que vais todos, no me quedaré aquí sola.
26:02Voy con vosotros.
26:03No puedes.
26:04No, no, no, no, mi amor.
26:05Tú no vienes.
26:05No sabemos si puede ser peligroso.
26:07Tú quédate aquí.
26:08Es más peligroso que me quede aquí sola, Engin.
26:10Yo me voy.
26:10El que quiera que venga.
26:12Piril, espérame.
26:15¿Cuándo aprenderás a no discutir con él?
26:16Mira a mi mujer.
26:17¿Qué te parece?
26:19Vaya, vaya.
26:24No puedo creer que hagamos esto.
26:33Busquemos un despacho, ¿de acuerdo?
26:35El cuaderno tiene que estar en un despacho.
26:37Ay, yo que iba a buscarlo en la cocina.
26:39¿No será que tienes hambre?
26:41Si conseguimos salir de esta, te comeré a ti.
26:43¿Sí?
26:45Venga.
26:46Vamos.
26:51No hay nadie.
26:56¿Cómo puede alguien dejar las puertas abiertas de noche?
26:58¿Lo ves?
26:59Lo sabía, te lo dije.
27:00Te dije que esta mujer no cerraba las puertas.
27:03Vamos.
27:03Shh, cállate.
27:06¿Nos van a pillar?
27:09Si subimos, nos van a pillar.
27:11No, no nos pillarán, tranquila.
27:12Ya lo verás.
27:13Baja la voz.
27:14Estoy nerviosa.
27:15¿Qué hacemos?
27:16Sé perfectamente lo que hago.
27:17Sí, seguro que sabes perfectamente lo que estás haciendo.
27:20Me siento increíblemente incómoda en esta situación.
27:23No quiero ni imaginarme.
27:24¿Y si esa mujer está dentro?
27:26No está.
27:27No he terminado.
27:28Esa mujer...
27:29Soy el líder de este equipo.
27:30Sé lo que estoy haciendo.
27:31Esa mujer...
27:31Si la líder soy yo.
27:32Claro, como quieras.
27:35Entonces...
27:37¿Qué es eso?
27:38Un perrito muy mono.
27:40¿Esto?
27:41Quieto.
27:42¿Qué?
27:42Déjalo en paz.
27:43Y busca el cuaderno.
27:44Tú aquí y yo al lado.
27:46Claro, Eda.
27:47Ese era mi plan.
27:48Está bien.
27:49Venga, vete, vete, vete.
27:52Déjalo en paz.
27:53Para.
27:54¿Quieres estarte quieto?
27:55No empieces a hacer ruido.
27:56¿Qué estás haciendo?
27:59Vamos, Ben.
28:01Venga.
28:05¿Eres un perro o una perra?
28:08Pareces un perro.
28:10A ver, el cuaderno.
28:12El cuaderno.
28:14No.
28:17No.
28:34¡Sercán!
28:39¡Sercán!
28:42¡Sercán!
28:45¡Sercán!
28:47¡Sercán!
28:47¿Dónde está el cuaderno?
28:48¿Tú lo sabes?
28:49¿Qué haces?
28:50¿Quieres dejar al perro?
28:51Te he dicho que lo dejes en paz y busques el cuaderno, ¿verdad?
28:54¿Lo has encontrado?
28:54He encontrado otra cosa.
28:56¿Qué cosa?
28:56Una pistola.
28:57¿Qué pasa?
28:58¡Mátamelo!
29:00Ven aquí.
29:02Ya voy.
29:03Tú, quieto.
29:04Espera aquí.
29:05No te muevas, ¿eh?
29:05Quieto.
29:07¡Sercán, mira!
29:09¿Qué?
29:10Mira.
29:12¿Qué?
29:13¡Mira!
29:15¿Dónde está?
29:17Estaba aquí.
29:18¡Eda!
29:19Estaba aquí.
29:19Entiendo que estés estresada, pero un arma venga ya, Eda.
29:23Estaba aquí hace un minuto.
29:26¡Sercán!
29:26¡Estaba en ese cagón!
29:27¡La he visto!
29:28La has visto y te ha dicho, Eda, soy un arma, ¿verdad?
29:30Me estás tomando el pelo.
29:31¿Me lo estás tomando tú a mí?
29:32No hay nadie en la casa, Eda.
29:34Aquí había un arma, en alguien ha entrado detrás de mí y la...
29:36¡Calla, calla, calla, calla!
29:40Cariño, ya estoy preparada, te estoy esperando.
29:44Ya lo sé, amor mío.
29:45Ahora que Nesbad ha muerto, ya no tendremos que vernos nunca más en secreto.
29:48¿Qué haces?
29:49No es el momento.
29:50Siempre lo es contigo.
29:52No es el momento.
29:53Un beso.
29:54¿Solo uno?
29:55Vamos.
29:56Dame un beso.
29:56Tenemos que irnos, venga.
29:59Date prisa.
30:14¡Ay, Dios!
30:14¿Qué vamos a hacer?
30:16Pues vamos a salir de aquí.
30:17Vamos por ahí.
30:18Espera un momento, ¿puede que el cuaderno esté aquí?
30:20No seas tonto, la mujer está aquí, ¿no la ves?
30:23Ven.
30:25Ven aquí.
30:28¿Dónde está?
30:30Está esperando a alguien, su amante.
30:32No sé.
30:32Va a venir a buscarla, tiene un amor secreto.
30:38Silencio.
30:38Estás aprovechando el momento.
30:39No, no, no, esto es una táctica, la he aprendido.
30:41¿Ah, sí?
30:42¿Dónde?
30:42Viene escrita en muchos libros.
30:43¿Y los oportunistas?
30:44No, Eda, llámale, no soy esa clase de hombre.
30:48Shh, mírame.
30:50Cierra los ojos.
30:50¿Por qué?
30:51La boca nos va a ver.
30:52Shh, shh, shh, shh.
30:53Ha venido a por agua.
30:54Está cogiendo agua.
30:55Espera, sí, la oigo.
30:57Shh, shh, shh, shh, shh, shh, shh.
30:59¿Me das un beso?
31:02Estamos atrapados aquí.
31:05Ha cogido el teléfono.
31:06¿Qué hace ahora?
31:25Madre mía.
31:27Chicos, esperad.
31:28¿Estáis seguros de que están aquí?
31:29Está todo muy tranquilo.
31:31Ya que hemos venido, deberíamos echar un vistazo por todas partes.
31:34Pero, tengamos cuidado, hablemos en voz baja, no sabemos quién puede haber.
31:39Han venido aquí por alguna razón, pero no lo entiendo.
31:42Mirad, Melo tiene razón.
31:43Si pasa algo ahí dentro, te pones detrás de mí y yo te protegeré, ¿de acuerdo?
31:47Yo te protegeré a ti.
31:48Voy para atrás, vamos.
31:49Cariño, espera, estás embarazada.
31:51Seguí, seguíme.
31:51Vamos a ver qué está pasando.
31:53¿Qué está pasando?
31:53Seguí, se pongas del lado.
31:55Te hagas la valiente y que te proteja.
32:15Así que es aquí donde se reúnen en secreto.
32:19A ver qué cara se les queda cuando me vean entrar.
32:35No ha venido nadie.
32:36No se va a ir.
32:38Shh, ¿qué?
32:40Sí que viene alguien.
32:41Estoy oyendo que viene alguien.
32:45¡Dada!
32:45¿Qué estáis haciendo aquí?
32:46¿Qué hacéis vosotros aquí?
32:48¿A qué habéis venido?
32:49Hemos venido porque estábamos muy preocupados.
32:52¿Qué hacéis aquí?
32:53¿Estáis conseguidados?
32:55Claro que es.
32:55¿Qué hacéis?
32:56¿Qué hacéis?
32:58¿Puedo saber qué estáis haciendo aquí?
33:00Ya estábamos siguiendo la pista.
33:02Ahora que habéis venido se acabó.
33:03Eso es muy emocionante.
33:05¿Pero quién es la mujer que está ahí?
33:06¿Qué pasa?
33:07¿Qué he hecho ahora?
33:07¡Has traído a toda la oficina!
33:09¿Qué?
33:10Quiero decirnos quién es esa mujer.
33:12Es la dueña de la casa que hemos hallado y ahora estamos esperando a su amante secreto.
33:17¿Para qué?
33:17¿Por qué estamos investigando?
33:19Esto no es posible.
33:20En mi vida he visto nada.
33:21Igual queréis callaros todos.
33:22Vengame, por favor.
33:23Vengame, se me va a saber de los ojos.
33:26¿Qué estáis haciendo?
33:28¿Qué?
33:29¿Pero por qué habéis caído?
33:30¿Me estáis bombados?
33:31¿Nos han conseguido o qué?
33:33¿Nos han descubierto?
33:34Oiga, tranquilo.
33:35¿Qué dice, señor Ferit?
33:36No creo que yo sea su mayor problema ahora mismo.
33:38No, no, no.
33:40Ahora no.
33:41¿Este no es el coche de Engie?
33:43Vamos, esta es la casa.
33:44Es aquí.
33:44¡Ay, Dan!
33:45Quiero decir una cosa.
33:47¿Qué pasa?
33:47¿Cómo vamos a entrar por las vuelas?
33:48Pues llamamos a la puerta.
33:50¿Y qué vamos a decir?
33:51Eso.
33:52Decimos hola, decimos buenas noches, preguntamos si están ahí cerca a Nieda.
33:55Ya se nos ocurrirá algo.
33:57Sí, entremos de una vez.
33:58Aquí hace mucho frío.
33:58Sí, vamos.
33:59Suelo está mojado, señor.
34:01Cuidado, no resbalen.
34:02Por favor.
34:03Por casaos.
34:04Todos guardamos silencio.
34:05Perdón.
34:06Shh, shh, shh.
34:07No se puede caer en una casa de este modo.
34:12¡Sercán!
34:13¡Cállate, maja!
34:14¿Qué estáis haciendo?
34:16¡Sercán, nos dices qué está pasando!
34:17Dímelo, ¿qué estáis haciendo aquí?
34:19¿Qué tiempo quieres que nos sepa?
34:21Ya os lo explicaremos.
34:22¿Qué hacéis aquí?
34:23¿Por qué habéis venido?
34:24¿Estaba preocupada por ti?
34:26¿Preocupada por qué?
34:27Porque no están señores de tienda.
34:28Soy un hombre a punto que dirige una empresa.
34:30¿Me tomas el pelo?
34:30¿Qué es lo que te preocupa tanto?
34:31Vale, callaos.
34:32¿Qué es lo que te preocupa tanto?
34:34Se lo pido, por favor.
34:35Hablen bajito, hablen bajito.
34:37No le andemos esperando a la amante secreto de eso.
34:39¿Señor Kemal le ha venido?
34:41¿Señor Kemal le ha venido?
34:42¿Señor Kemal le ha venido?
34:43¿Señor Kemal le ha seguido?
34:44¿Señor Kemal le ha venido?
34:45¿Qué pasa?
34:45Te juro que me voy a volver loco.
34:48¿Alguien viene?
34:49Esconde a él.
34:51Cuidado.
34:53Amor mío, cuánto te he echado de menos.
34:56¿Por qué yo?
34:56Yo no lo miréis.
34:57Yo no lo estoy mirando.
34:59Tengo que sacarles una foto.
35:00Ni a ti.
35:01No lo encuentro.
35:02Yo te ayudo.
35:02Erden, Erden, veis, saca una foto.
35:05Eres el más pequeño, saca una foto.
35:06Venga, venga.
35:07Corre.
35:09Saca una foto, muchachos.
35:12Venga, venga, venga, venga.
35:13¿Seguro que lo que hacemos está bien?
35:14¿Creéis que le hará con Flash?
35:16Seguro que sí.
35:17Erden, apaga el Flash.
35:18No creo que sea tan tonto.
35:18Espero que no lo sea.
35:26Ay, madre.
35:27No lo sabía.
35:29Erden, me lo he subido aquí.
35:30¿Qué haremos?
35:31Se me escapó.
35:32A mí también me pasó.
35:33¿Quién está ahí?
35:35Salid de aquí, rápido, rápido, rápido.
35:37Ven, ven, ven.
35:37Vamos, papila.
35:45Hola.
35:46Hola.
35:46¿Cómo tal?
35:49Hemos traído a nuestros compañeros de la aseguradora.
35:53Hemos venido a ver la casa.
35:55Él es agente inmobiliario.
35:57Pues acaban de meter la pata.
35:59¿Qué tiene en la mano?
36:00¿Eso no es malo?
36:02Un momento.
36:03Tranquilizado.
36:05Levantan las manos.
36:06Levantan las.
36:06He dicho que había visto el arma y tú no me has creído.
36:09Ahí la tienes.
36:09¿Lo has visto?
36:10Vamos, callaos.
36:11No me has creído.
36:12Pueden tenerla.
36:12Vale.
36:13A saber cuántas armas tendrán nuestros.
36:14Oye, ¿quieres callarte, por favor?
36:16Tranquilízate un poco.
36:17Vamos a calmarnos, por favor.
36:18Ay, mi madre, la vida.
36:19¿Qué hacemos?
36:20¿Entramos?
36:21Venga, todos adentro.
36:22Mantener las manos arriba.
36:23Tranquilos, entremos.
36:24Serkan.
36:26¿Queréis hacer el favor de entrar de una vez?
36:32¿Qué suerte tenemos?
36:33¿Qué clase de personas son ustedes?
36:35Son malvados.
36:35Pasen todos.
36:37Tenga cuidado.
36:39No lo tenemos.
36:39No lo tenemos.
36:41Eso es.
36:41Sigan, vamos.
36:42¿Queda alguien más?
36:44Pero, ¿cómo voy a dejar a mi hijo?
36:46No puedo dejarlo aquí.
36:48No llevamos armas.
36:50Ya me imaginaba que tramaban algo.
36:53Era obvio que no son de la compañía de seguros.
36:55Ahora sí que encaja todo.
36:57¿Qué es lo que encaja?
36:59Usted dio somníferos a su marido y al capitán para dejarlos dormidos.
37:04Luego, usted llegó hasta el barco buceando y arrojó por la borda al señor Nesbeth.
37:08Como lo sabemos, porque al salir vimos el traje de bucear en el maletero de su coche.
37:13Qué inteligentes son ustedes.
37:15¿No decían eso de usted?
37:17Lo que hay que hacer ahora que nos han descubierto, por desgracia, está muy claro.
37:21¿No es cierto, Orhan?
37:23Muy bien.
37:24Prepararé el barco.
37:26Tenemos un montón de paquetes que arrojar al mar.
37:29¿Qué está diciendo?
37:29No, hombre, calma.
37:30¿Paquete?
37:31¿Quién es un paquete?
37:32Tengo una carrera increíble en este asunto.
37:34¿De qué paquete?
37:34Ercem.
37:35Ercem, ¿quieres callarte de una vez?
37:37Estoy embarazada.
37:38¿Cómo nos van a tirar a todos por la borda?
37:40No pueden.
37:41Eso pensaba.
37:42¿Qué hacemos?
37:43Venga.
37:44¿Saldremos de esto?
37:45Todos al camión.
37:45Cogidos de la mano como buenos amigos.
37:47¡Oh, Andy!
37:48¡No!
37:49¿Cómo vamos a ir?
37:50¿Eh?
37:53Nadie va a ninguna parte.
37:55Oh, Nesvart.
37:57¿Qué?
37:58¿No estás muerto?
38:00No estoy muerto, cariño.
38:04No pudisteis matarme.
38:08Ahí los tenéis.
38:10Mi esposa y mi chofer.
38:14¿Qué ibas a hacer?
38:17¿Matar a Orhan antes de irte a Londres con Egeman?
38:19¡Oh!
38:20Desde luego es que...
38:21Egeman también está en el árbol.
38:25¿Me estás engañando?
38:27No, cariño.
38:28Egeman es mi abogado.
38:31¡Oh!
38:32Serkan, mira.
38:33¿Qué?
38:33Esa es la pistola que estaba arriba.
38:36Ah.
38:38Sí, la he cogido.
38:41Quería arreglar este asunto después de recibir el dinero del seguro.
38:45Pero aparecieron ustedes y las cosas cambiaron.
38:47A veces se disparan solas.
38:49No nos apunte con eso.
38:50Basta ya.
38:51Las armas son muy peligrosas.
38:52No sé quiénes son ustedes ni qué buscan.
38:56Pero lo han complicado todo.
39:00Por eso...
39:02Voy a empezar por ti.
39:03¿Qué hace?
39:04No, no.
39:05A ver.
39:05Calma.
39:06Baje el arma.
39:07¿Qué hace?
39:08Sí, por favor, hablemos.
39:10No.
39:11Por favor, baje el arma.
39:12No nos apunte con eso.
39:13No, de verdad.
39:14No, no.
39:14No nos apunte con eso.
39:16Oiga.
39:16Va, en serio.
39:18No, no, no, no.
39:21Venga, por favor.
39:22¡Qué horror!
39:27A ver.
39:28Aquí tenéis té para ti y café para ti.
39:32Vaya nochecita tuvimos.
39:33Me pongo nerviosa cada vez que me acuerdo de lo que pasó.
39:37Cariño, deja de darle vueltas.
39:38Estás embarazada.
39:39Debes tener cuidado.
39:40Engin, ¿cómo quieres que dejemos de darle vueltas?
39:43Ha sido una noche espantosa.
39:44Ha habido amenazas de muerte y armas de por medio.
39:47Nos han cogido como rehenes.
39:49Menos mal que vino la policía.
39:51¿Qué?
39:51Venga ya.
39:52¿Qué dices?
39:53No es para tanto.
39:54Puedes estar tranquilo.
39:55Creo que deberíamos volver al trabajo.
39:57A ver, ¿cuál es el plan de hoy?
39:58¿Qué tenemos que hacer?
40:00No lo sé.
40:01¿Qué tenemos?
40:01Creo que nada.
40:03¿Cómo que no?
40:04Bueno, es un día normal.
40:05No hay nada extraordinario.
40:07Solo un par de proyectos en la oficina.
40:08No hay nada más.
40:11Muy bien.
40:13Venga.
40:14¿Estás lista para coger otro papel?
40:17Aunque antes de empezar, acércate un poquito y dame un beso.
40:21Anda.
40:22No, no, no, no, no, no.
40:23Vuelve a tu sitio.
40:24Vamos, apártate.
40:26Olvídate de los besos.
40:28Después de la angustia que pasé anoche, he tomado una decisión.
40:31Y estaremos un buen rato sin acercarnos y menos besarnos.
40:35Pues no veo por qué.
40:37¿Hablas en serio?
40:38Sí, Eda.
40:39Corrimos un grave peligro.
40:41Esos hombres tenían armas.
40:43No eran armas de verdad.
40:45Eran de fogueo.
40:46Bueno, Eike, piensa en lo que podría haber pasado.
40:48Se nos fue de las manos, Serkan.
40:50Demasiado.
40:51No tendríamos que haberlo hecho.
40:52Eda.
40:53Oye, ¿no te acuerdas de la norma que pusimos?
40:57Saquemos el papelito que saquemos.
40:59Intentaremos vivir esa experiencia de manera realista.
41:04¿Fue lo bastante realista?
41:05Pues sí.
41:09Venga.
41:11Te toca a ti.
41:12Yo ya saqué el de los detectives.
41:20Mérclalos.
41:29¿Qué?
41:30¿Qué pone?
41:31Vivir en una furgoneta.
41:34Ay.
41:37Este es mío.
41:39Soñaba con eso de pequeña.
41:42Pero tú no puedes hacerlo.
41:44Dámelo.
41:44No, no, no.
41:45Lo diré.
41:45No, no, que va.
41:46Eda, pusimos unas normas.
41:48Si no puedes ni con una manchita en la ropa, dame.
41:51Lo vamos a hacer y no se hable más, ¿vale?
41:53Viviremos la experiencia, está decidido.
41:56Viviremos en una furgoneta.
42:00Ahora.
42:01Entonces...
42:02Entonces...
42:03Entonces...
42:03Vamos a buscar una furgoneta.
42:06¿Ahora?
42:07Ahora.
42:09¿Qué pasa con el trabajo?
42:11Nos marcharemos en silencio para que nadie nos vea.
42:15Vale.
42:15Pues venga.
42:21¿Qué?
42:23No sé de qué te ríes tanto, ¿eh?
42:25Atrévete a jugar contra mí.
42:26Por cierto, ¿dónde está Erdem?
42:29Cuando llevo mucho sin verle, pienso que la está liando por ahí.
42:32Bueno, parece que Erdem está muy ocupado hoy.
42:35Tiene no sé cuántas reuniones, en serio.
42:37Melo se ha ido con él para ayudarle.
42:39Ha dicho que iba a conseguirnos un proyecto o algo.
42:41Nunca le escucho, la verdad.
42:43Pues a ver si es verdad.
42:44Da igual dónde esté, mientras no esté molestando.
42:46Escuchad.
42:47¿Eda y Serkan también se han ido?
42:49¿Creéis que también van a conseguir un proyecto?
42:51¿Les has visto irse?
42:53No, me lo han dicho.
42:55¿Ah?
42:57No lo sé.
42:59Llámales.
43:00¿Por qué?
43:25¿Lo ves, cariño?
43:27Somos aventureros y responsables a la vez.
43:29Hemos venido a la oficina en nuestra nueva furgoneta.
43:33Seguro que somos los primeros en salir tan arreglados de una furgoneta.
43:37Bueno, primero ocupémonos del trabajo y luego ya nos ocuparemos de la ropa.
43:42Vale.
43:42Todo a su tiempo.
43:43¿Qué pasa?
43:45Ah, ah.
43:46¿Qué hacemos?
43:47Mira ahí fuera.
43:48¿Veis lo mismo que yo?
43:50¿Han venido en furgoneta?
43:51Eso parece.
43:52¿Ellos?
43:53Hola, chicos.
43:54¿Qué tal?
43:55Buenos días.
43:56Serkan.
43:56Hola.
43:56Sí habéis salido todos.
43:58¿En quién?
43:59¿Qué pasa?
44:01Bueno.
44:01Oye, Serkan, ¿podemos hablar un momento?
44:05Claro.
44:06Yo también quiero hablar con Eda.
44:08Claro, dime.
44:09¿Qué ocurre?
44:09Bueno, pues ya está.
44:12¿Me cuentas qué está pasando?
44:14No pasó nada.
44:15Pues a mí me parece que algo pasa.
44:17Ayer estabais investigando un asesinato y hoy de repente os vais sin decir nada y volvéis en una furgoneta.
44:24Es que esto no es nada normal, Eda.
44:27Hay una explicación perfectamente racional para todo esto.
44:31Pues explícate, tío.
44:33¿Qué está pasando?
44:33¿Qué diablos hace esa furgoneta en la entrada?
44:36Bueno, es un poco raro, ya lo sé.
44:39Mira, tenemos una bolsa.
44:42¿Una bolsa?
44:43¿De qué tipo?
44:45Como una bolsa de los deseos.
44:48Ayer escribimos algunos de nuestros sueños en papelitos y los metimos todos dentro.
44:54Los metimos en la bolsa y ahora los sacamos.
44:58Y tenemos que cumplir todo lo que escribimos.
45:00Lo que ponga en el papel lo hacemos.
45:03Ah, es una bolsa de los deseos, ¿esa es la idea?
45:07Más o menos.
45:08¿Por eso habéis venido en una furgoneta?
45:10Sí, exacto.
45:12Si Yeran y Melo estuviesen aquí, te dirían que todo esto es muy romántico, ya lo sabes.
45:18¿Y a ti qué te parece?
45:20Que es muy romántico.
45:25Queremos fortalecer la relación.
45:27Mira, después de todo lo que habéis pasado, es normal que hagáis cosas así.
45:31Es muy bonito, ¿verdad?
45:33¡Ah!
45:34Lo sabía.
45:35Lo de Erdem también ha salido de ahí, ¿no?
45:37Lo de enviarle a una reunión y darle tanta responsabilidad.
45:41Ya te vale.
45:41Saqué un papel en el que ponía deseo cambiarle la vida a alguien.
45:47Y sí, Erdem fue el primero que se me ocurrió.
45:50Vale, me quitas un peso de encima.
45:52Pero lo de Erdem no es para siempre, ¿no?
45:54Después volverá a su puesto habitual, ¿verdad?
45:56Sí, le daré unos días más.
45:57Tendrás que estar encima de él.
45:59¿Yo?
46:00Sí.
46:01Bueno.
46:03Perdona.
46:05Ah, Penguin, tengo que cogerlo.
46:07Claro, nos vemos más tarde.
46:08Hasta luego.
46:11Sí, doctor Bajit.
46:12Hola, señor Serkan.
46:13Le llamo para recordarle que hoy tiene que venir al hospital a hacerse el resto de pruebas.
46:17¿Y en qué consistirán?
46:19Si no le importa, se lo explicaré cuando venga.
46:21No podemos perder más tiempo.
46:23Cuanto antes lo hagamos, mejor.
46:25Entiendo, de acuerdo.
46:27Nos vemos dentro de un rato.
46:28Gracias, doctor.
46:33Cariño, ¿estás bien?
46:34Sí, muy bien.
46:36Pues no lo parece.
46:38Te has puesto un poco pálido.
46:39¿Ocurre algo?
46:40No, nada.
46:41Bueno, es solo que me han llamado de la obra en Istinia.
46:44Se ve que tienen un problema y tengo que ir allí a solucionarlo.
46:47Ah, está bien.
46:48Entonces ve, vete.
46:49Muy bien.
46:50Me voy.
46:51Oye, ¿tú estás bien?
46:52Sí, claro.
46:52Vale.
46:53Ah, espera.
46:55Quería decirte una cosa importante.
46:57¿El qué?
46:59Que te quiero.
47:03Y yo a ti.
47:04No, nada de contacto.
47:06Déjame y vete a la obra.
47:07Ya te he dicho que no habrá besos.
47:10Recuerda que tenemos unas reglas.
47:14Vale.
47:17¿Te pido un café?
47:18Por favor.
47:19Quería que le acompañaras a un funeral.
47:22¿Y qué?
47:22Ya habéis pasado por muchas cosas.
47:24¿Por qué no le llamas de una vez e intentáis solucionarlo?
47:28¿Y qué más quieres que haga?
47:30Lo está intentando.
47:31Él ya ha dado un paso.
47:32Ahora te toca darlo a ti.
47:33Sabes que estás deseándolo.
47:35Pobre de ti.
47:36Si no lo haces, tienes que llamarle.
47:39Oye, Aidan, ya basta.
47:40Mira, no me vuelvas a llamar, ¿vale?
47:54¿Sercán?
47:57Cariño.
47:59¿Ya estás de vuelta?
48:01¿Por qué no me has dicho nada?
48:03¿Te ocurre algo?
48:06No, nada.
48:07Es que...
48:08Estaba buscando una carpeta, pero no la encuentro.
48:11Le voy a preguntar a Leira.
48:12Le atendrá ella.
48:13Vale.
48:15Voy a por un café.
48:16¿Quieres uno?
48:23Dime.
48:24Eda, tengo que contarte una cosa.
48:28Seguro que es algo serio.
48:29¿Ha pasado algo grave en la obra?
48:31No, no, no va por ahí.
48:33Es algo mucho más serio.
48:34¿Me lo vas a contar?
48:36¿O lo tengo que adivinar?
48:42Quiero que nos vayamos con la furgonita.
48:49Alegeo.
48:50¿Estás hablando en serio?
48:52Sí.
48:53Eso me querías decir.
48:57Vale, pero no podemos irnos ahora.
49:01¿Por qué no podemos?
49:03¿Por qué?
49:05Nosotros nunca hemos vivido así.
49:08Primero tenemos que acostumbrarnos a ella.
49:10Tenemos que aprender cómo funciona.
49:13Ni siquiera sé si sabremos vivir en ella.
49:17También nos podemos acostumbrar a ella en el Egeo.
49:23Vámonos un par de días primero a donde sea y la probamos.
49:26Será mejor empezar por ahí, ¿no te parece?
49:30Tienes razón.
49:31Sí, Edda, tiene sentido.
49:32No podemos irnos dos meses así como así.
49:36Está bien, nos iremos un par de días, pero...
49:39Si lo hacemos en serio...
49:43Quiero estar a solas contigo.
49:45No quiero a nadie más.
49:46Solo quiero paz, tranquilidad, silencio.
49:49Y tu compañía.
49:51De acuerdo.
49:54Serkan.
49:55¿Qué?
49:56¿Va en serio lo de la furgoneta?
49:58No quiero que a las dos horas de salir me digas que quieres volver a la ciudad.
50:02No, Edda, voy en serio, voy muy en serio.
50:05Si quieres podemos apostar algo.
50:07No voy a dar media vuelta.
50:08Me parece genial, pero si de verdad lo vamos a hacer, hay ciertas cosas que debemos cambiar.
50:13Podemos cambiar lo que quieras.
50:16Está bien.
50:19Entonces, no hay nada más que hablar.
50:22Vámonos.
50:23Lo ponía en el papel que he sacado de la bolsa.
50:25Tenemos que vivir en una furgoneta.
50:28No tendríamos que estar aquí.
50:29Vámonos.
50:31Vale.
50:32Pues venga.
50:33Si esas carpetas son importantes, se las daré a Leila.
50:35No, no, no, no.
50:36No hace falta dárselas.
50:39Mira, ya que me llevo esta bolsa, las meteré aquí.
50:42Las carpetas se vienen conmigo.
50:44O sea, que te llevas trabajo por si te aburres en la furgoneta.
50:47¿Lo ves?
50:47Ya empiezas.
50:48Eso no va a pasar, Edda.
50:49Venga.
50:50Vale, deja que recoja un poco.
50:51Y tú avisa a Leila.
50:56Vamos.
51:04¡Venga, ya que me llevo esta bolsa!
51:20¡Venga, ya que me llevo esta bolsa!
51:22Yanlışlarımdan ders alacak kadar olgun değilim.
51:29Bu yalan bir mecburiyet yoksa sana vurgun değilim.
51:36Ama gözlerinde bir ışık kalbimin tıkırtısı, içim içime sığmıyor ya bu neyin kıpırtısı.
51:46Dön yüzünü gökyüzüne bak bir aşkın yıldızına ama parlayacak sönecek biliyorum.
52:02Her şey olur, her şey biter, yıldız gökyüzünde kayar biter.
52:10Her şey olur, her şey biter, yıldızlık hep aynalar mesken tutar.
52:18Her şey olur, her şey biter, yıldızlık hep aynalar mesken tutar.
52:36Altyazı M.K.
52:38Altyazı M.K.
52:40Altyazı M.K.
52:40Altyazı M.K.
Comments