- 18 hours ago
Category
🎥
Short filmTranscript
00:001. ชิมทีบาล
00:15หยุด
00:17ท่านโห ถึงโจทรไม่ทับแล้ว
00:26ขอรับ
00:27- ช่างเว่ห…
00:28- ท่านจะทำอะไร?
00:29ข้าคิดถึงเจ้า ช่างอื่น
00:32ท่านอย่าทำแบบนี้ ท่านจะยันหน
00:33่อย
00:35ท่านหัวว่าการหนักไม่ธรรม
00:41ดา
00:42เอาอย่างนี้ เจ้าเฝ้าอยู่ที่นี่ ข
00:43้าจะไปตามหมอ
00:44ตามหมอไปก็ไร้ประโยชน์
00:49ทำไมถึงไร้ประโยชน์
00:52righteous
00:53Lad Boy
00:56อ่ะ....เธอไม่ได้ผล
00:59เอาeland ไม่เข้าใจ
01:03โอ้...เง่าใจละ
01:06เชเธ vaiต่างเมอหลวงที่สน Guer Linda
01:08แล้วพูดไปเจ็กยบมาใจ
01:12อ้าๆ ส่วนพวกเจ้า
01:14เอาให้ран่วงที่รู้ความมา 2-3 คน
01:16ให้เฝ้าอยู่ทั้ง 4 มุม
01:17เฝ้าอยู่หลวงทางให้ใครเข้าไปได
01:18้
01:18เอาๆ เย Quèเล้าข้า beautiful
01:20เอา แล้วข้าล่ะ เจ้าอย่าวุ่
01:22นวายเลยตามเข้ามา เดี๋ยวสิแล้ว
01:25เขาว่าเจ้าเนี่ย อย่ามว่าแต่
01:27รบ ว่าจะใช้ชีวิตสะบ้าง
01:30ด้านไหนล่ะ
01:55พวกนี้ว่าจะต้องรอด ว่าจะเป็
01:58นความว่า
01:59สิ ความว่าจะเป็นความว่า
02:01เมื่อห้องหาย
02:06เฮียนที่สาสบายสลิ ริงเจ้า
02:10เจ้าเมื่ออีกเจ้าเมื่อสิ
02:14นคเตอมนะ
02:27เปิด perk하는데
02:35ข้าวพษั toppings
03:04ปูรี
03:20ดูถ้าไม่ต้องให้ข้าหลวงม
03:22ือแล้ว เช่นนี้ก็ยิ่งดีปล่
03:24อยไปตามธรรมชาติ
03:25หมอหลวง ท่านยังมาเลยตรวจดู
03:27เลย
03:28เจ้าเป็นหมอหลวง รู้ว่าข้า
03:31เป็นหมอหลวง
03:33นี่ บอกแล้วว่าเรื่องแบบนี้ไม่
03:35ต้องตามหมอ
03:36เจ้าจะไปเชิญหมอหลวงอีกมาเสี
03:38ยเที่ยวเปล่าเปล่า
03:39ไปไปไป
03:42เจ้าสองขออยู่
03:44ไป
03:49ตกโลงการใช้ชีวิตคืออะไรกั
03:50นแน่
04:02ไม่เอาไว้
04:05ตกโลงการใช้ชีวิตความีกั
04:14น
04:17เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
04:46ปตัวตัวตัวตัวสุด
05:25ง่าหยุก
05:30ตอนที่ 38
05:41ห้องแต่โดนตบหน้าไปฉากนึง
05:45ไม่เสียแรงที่ค่ามอบกองไฟก
05:47องใหญ่ให้เขา
05:55น่าสิดดายที่ยังปล่อยให้อ
05:57ุอันหัวและฝานช่างอุ้ยรอ
05:58ดพลนไปได้
06:00ตระกูหลีของท่านมีเกลือเป็
06:02นหนอน จะไม่ลงโทษหน่อยเหรอ
06:05หลานทายของค่า ถูกอุอันหั
06:08วกับฝานช่างอุ้ยปันหัวไปช
06:10ั่วขนาด
06:11ทำให้แผนการใจของวันนี้พังล
06:13ง
06:14ความผิดทั้งหมดนี้ ข้าจะรับ
06:17ผิดแทนเขาเอง
06:19ถ้ารัชครูพูดเกินไปแล้ว เช่
06:22นนี้แล้ว
06:24นับว่าตัดความไปไปได้ที่อุ
06:26อันหัวกับชีเซิงจะร่วมมื
06:27อกัน
06:29แล้วอย่าง เคยงเตรียมของควัน
06:31ชิ้นใหญ่ไว้ให้หญิงเชื่อด
06:33หมูนั่นด้วย
06:34หากว่าเยียนรู้เข้า จะต้องดี
06:37ใจมากแน่แน่
06:39คือสิ่งใดหรือขอรับ
06:42ตระพยักษที่เขาประธนานักหนา
06:44ไง
06:46คือตระพยักษ สำหรับเคลื่อน
06:50ทัพที่ซีไปตอนนั้นเหรอ
06:53นี่แค่อาหารเรียกน้ำย่อย ง
06:55านเลี้ยงมื้อใหญ่ยังรอยอยู่ข
06:56้างหน้า
06:59เชิญ
07:00ขอรับ เชิญขอรับ
07:15แน่اهน
07:46- ท่านมา ดูสิ ข้าเก่นต่อคุ
07:54้ยหวามาย่อนเลย
07:54- จันเอาเก่งจริงๆ อีกเดี๋
07:58ยวพวกเราเอาดอกไม้นี่ ไปทำล้ำตา
08:00ลคุ้ยหวากันดีไหม
08:01- ดีขอรัก ดูสิ ดูสิ
08:05รเอาเก่งที่ไหม
08:30โอ้ ธรรมแม่
08:36มาแล้วเหลือจังอือ เรียบนั่
08:38งลงกี่ขนมคุ้ยหว่าสิ
09:00ที่สุด ก็ได้พบท่านอีกครั้ง
09:12ตอนนี้ข้างกายเจ้า มีคนรู้ใจแล
09:14้วคอยอยู่เคียงข้าง
09:16แม่ก็ว่างใจแล้ว
09:22ต้องจำไว้นะ ของที่แม่ชอบก
09:25ินที่สุด
09:26ก็คือขนมคุ้ยหวานี่แหละ
09:32คุ้ย
09:42เป็นอะไรไป ฝันร้ายเหรอ
09:45ไม่เป็นไร แค่ฝันถึงเรื่องตอน
09:48นั้นเด็กนะ
09:49คุ้ย
09:54คุ้ย
09:55คุ้ย
09:55คุ้ย
09:59คุ้ย
10:00คุ้ย
10:09คุ้ย
10:12คุ้ย
10:13คุ้ย
10:13คุ้ย
10:15ร้ายค่าตั้งหลักได้ก่อน
10:18จะจัดงานแต่งชุดเชยให้เจ้าแ
10:19น่
10:20ท่านไม่ได้ดูแล ค่ามีดีสะหน่
10:21อย
10:23ค่ายินดีแต่งกับเชียเจิง
10:25แต่เยียนเจิงแต่งเข้าบ้านค่
10:27า
10:46ช่วยชีวิตไม่ประเปลี่ยน
10:54การเข้าโมืง bert รมค่างนี้
10:57มีแต่เรื่องวุ่นวาย
10:58ไม่หยุดย่อนจริงๆ
11:00ตอนนี้ค่าแค่อยากรีบกู้ชื่อ
11:01เสียงให้ท่านพ่อ
11:03แล้วรีบกลับหลินอัน
11:05ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย
11:09แต่เรื่องiferation รicism
11:11เปลี่ยงว่าจะไม่ง่ายขนาดนั้
11:12น
11:15วางใจเธอ ข้ามีแผนรับมือ
11:48พี่เราไม่หรอก Zuschauer ช้าหน่อย ช้าหน
11:49่อย
11:50แชควรจะไม่ได้เจอทั้งอย่างแล้
11:56วe
11:58แชควรจะต้องตายอยู่ในนั้นแล้ว
12:00เอาล่ะ หัวล่ะ หัวล่ะ ก็อย
12:02ู่ข้างกลายท่านยังไง
12:06ไม่ร้องเนี่ย
12:09เอาล่ะ
12:22ไม่คือนนี้
12:25ท่านดูแลแค่อยู่ที่นี่ท่านคื
12:27นเลยเหรอ
12:29ใช่แล้ว
12:30ท่านไม่ได้พลักผลเลย
12:33แล้วท่านจะเมื่อหวานเพื่อช่วยข
12:35้า
12:35ถ้าน Sempreก็พลังไป GRE
12:36เมื่อก่อน
12:37นั่น นั่น...ก็รู้ว่าท่านจะตาย
12:39อยู่ในนั้นแล้ว
12:40เอาละเอาล่ะ selection
12:41เต็มน Oi ฉันจะติดให้จะได้ขึ้
12:42นให้ดูเลย
12:42เราราเหมือนพอแล้ว
12:43ตอนนี้ท่านออกเองเอน keywords Univers USDA
12:45อย่าเพิ่งสวังเลยนะ
12:47ค 네 ธรรรรรร ค่ะ
12:53çocuk
12:53เมื่อก่อน
12:56ค่าเอาแต่ประหมาที่ขลạtมาตล Tang
12:59แต่ครั้งนี้
13:01ค่ายากบอกท่านว่า
13:02วันน่า
13:04ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ค่าจะคอย
13:06อยู่เคียงข้างท่านเสมอ
13:08และต้องให้ค่าดูแลท่านเท่านั้
13:10น
13:37ตราพยักษณ์ประกบไม่สริต
13:38เป็นของปร้อม
13:41ถ้าดอง ตราพยักษณ์เป็นของ
13:43จริง
13:44องค์รัชธายาเฉิงเตอกันแม่ท
13:46ับเสียต้านไว้ได้ไม่นาน
13:47จินโจ้ตกอยู่ในอันตรายนะ ข
13:49อรับเห็นกับบ้านเมือง
13:50และราษณะมือแสน เรารีบสงท
13:52าลไปช่วยด้วยเธอด ขอรับ
14:16ท่านไม่ทับ
14:19เข้ามา
14:24มีเรื่องอะไร
14:25เรียนท่านไม่ทับ องค์รักจิ
14:26นรอยอยู่ข้างนอกนานแล้ว
14:28บอกว่าหากท่านตื่นแล้วให้ไปห
14:30าเข้าท่านที่
14:31ขอรู้แล้ว จะไปเถอะ
14:37มีจดหมายฉบับนึง ต้องให้ท่
14:38านเปิดอ่านเอง
15:00พี่เธียนเขียนมา
15:09ราภัยักษ์ มาจากไหนกัน
15:12เมื่อคือนี้ มีสาวใช้ส่งจดหม
15:14ายคนหนึ่ง
15:15ตาอยู่ที่หน้าจวนไม่ทับของเรา
15:19ช่วยด้วย
15:25ช่วยด้วย
15:32ช่วยด้วย
15:37มาช่วยหน่อย
15:40ไปแล้ว
15:53พวกเจ้านำอาวุธไป
15:54ตัวดูรับร้าวบว่ามีคนหน้
15:56าสงสัยหรือไม่
15:56ครับ
16:03ตัวนภัย
16:03ความฝันหเจ้านwinning
16:05ท่าน เหติยง
16:06ตัวนeven
16:09มาแน่
16:10ท่านแม่ทับ มีคนชื่อสือสาร
16:12เหนียง อยากพบท่าน
16:13สือสารเหนียงอ่ะ
16:16ข้าจะไปกับท่าน
16:17ไม่ต้องหรอก
16:19ข้าอยากคุยกับนางตำลำพัง
16:26นังบ่าชั้นต่ำนั่นเอาตรา
16:36พยักก
16:37ไปให้ฟันชั้งอุ่ยละ
16:44จัดการซะ
16:45ขอรับ
17:01วันนั้นถ้าไม่ได้มาวละ
17:09ข้ารักจะมากอ่านนาทนี้
17:10ทำไมทำชิ่นนี้กับข้า
17:13ทุกครั้งที่ค่าคิดว่า
17:16เจ้าจะไม่ไปจากข้า
17:17จะยอมอยู่กับข้าตลอดไป
17:20แต่ที่ราวอยู่กลับคุ้นนี้เสม
17:21อ
17:22ความรักของข้าวนั้นช่างไรข
17:23้า
17:24จนเจ้าอัปิยignsยีชินนี้ได้เลย
17:25นั่นมิสิความรัก
17:27คิดยากลอบarma authentic and just dream
17:32ข้ากำลังจะได้เป็นาย Nursing
17:34หากไม่มีข้า
17:35เจ้าจะไม่เป็นหงหา
17:37ไม่เป็นอะไร
17:38ข้ามไม่เคยสนใจอย่าเป็นหงห
17:41าอะไรนะเลย
17:41ไม่มีทรา
17:43เขาจะอยู่ได้ดีกว่านี้
17:54แน่จิงก็บีบขอให้ตายเลยสิ
18:11จะไม่เป็นไรใช่ไหม ไม่เป็นไรใช่ห
18:13รือเปล่า
18:16ข้าขอร้องเจ้าขอร้องและบอก
18:19ค้าทีขอเพียงเจ้าไม่ไปจาก ๆ
18:22จะต染กการอะไร
18:23ข้าจะให้เจ้าทุกอย่าง
18:26ข้าวไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น
18:30แค่อยากจากท่านไปตลอดกัน
18:51มีเจ้าบีบังคับขายเองเนอะ
18:53เอาโซดทวนมา
18:54ขอรับ
19:05มันหลอมมาจากเหล็กป่า มีห
19:09รือขวานก็ฝันไม่ขาดหรอก
19:10หากเจ้าคิดจัดนี้ ก็ต้องฝั
19:12นมือของเจ้าหรือข้าให้ขา
19:14ดซะก่อน
19:15มันบ้าไปแล้ว มันบ้าไปแล้ว
19:18จริงๆ
19:21เจ้านี้ข้าไม่พ้นหรอก
19:23ช่วยชีวิตนี้ เจ้าเป็นของข้
19:26าตะเพียงผู้เดียว
19:47นึกไม่ถึงว่าเจ้ายังมีช
19:49ีวิตอยู่
19:53มหาค่ามิทุระอะไร แก้แค้นให้
19:56สวยหวนชิ้งเหรอ
19:59ดูจัดตอนนี้แล้ว คงเหลือแค
20:01้ข้าที่ยังคิดจะแก้แค้น
20:02ให้เขา
20:08สิ่งนี้ให้เจ้า สวยหวนชิงให
20:11้ข้ามา
20:12แล้วนี่ด้วย
20:14ถ้าจะเหลือทางรอดไว้ให้เจ้
20:19า ถือสิ่งนี้ไปหาฝานช่างอื
20:21้ย
20:22มันค่าจะมอบของให้เจ้าชิ้
20:23นนึง เพื่อเป็นเครื่องพี่สูตรค
20:25วามพักนี้
20:29รับพันยักให้เจ้าแล้ว เขาก็
20:31ตายไปแล้ว
20:34ค่าเด้าว่า เขาคงแค้อยากให้
20:36ฉีมมินตกอยู่ในจุดที่ไม่อ
20:38าบฝื้นคืนได้อีก
20:39แล้วเจ้าล่ะ
20:43เจ้าต้องการอะไร
20:48ค่า
20:50ค่าเคยคิดว่า
20:53เจ้ากับเศียร์เจิงคือสELL ตร
20:54ูของค่า
20:55เด้าค่าพี่น้องค่า сеียร์เจ
20:57ิงกวาดร้างค่าชิงฝืง
20:59แต่ต่อมาค่าคิดได้ว่า
21:02ข้าหลอกรวงความรู้สึกค่า
21:04ทำให้ค่าและค่าชิงฝืงอยู่ใ
21:06นจุดที่ไม่อาบฝื้นคืนได้
21:07อีก
21:08มาวันนี้ค่าถึงได้เรlevantนับ
21:11บุญคุณความแค้นในใต้ล่
21:13าแล้วมีเห็ดและผล
21:15แก้แค้นไปก็ไม่จบสิ้น
21:17ข้ากันไปข้ากันมา
21:19ก็ไม่มีวันสิ้นสุด
21:22ราพยักม่อไปเจ้าแล้ว
21:23ส่วนนี่
21:24เจ้านำสีสักกลับไปถึง
21:27เขาไม่ต้องการมันแล้ว
21:29เจ้าจะได้เหลือสบที่สมบูรณ
21:30์ให้เขา
21:45วันนี้ขอบใจเจ้ามาก
21:49ข้าจะทำหนังสือยืนยันตัว
21:51ตนใหม่ให้เจ้า
21:53เจ้าเป็นอิสระแล้ว
21:55ถือสว่า
21:57ตอบแทนบุญคุณเรื่องหนิงๆ
22:00แต่ความแค้นระหว่างเจ้ากับข
22:02้า
22:04รอข้ากลับมาแล้วให้สะสั่ง
22:10หวังว่าครางหน้าที่ได้พบเจ้
22:12า
22:12จะยังมีชีวิตอยู่นะ
22:30นี่คือสิ่งกี้พิเชียนส่ง
22:32มา
22:33เมื่อคืนข้าฝันถึงท่านพ่
22:34อ
22:35พอตื่นมาก็เห็นราพยักชิ้
22:36นนี้
22:37แต่ค่าไม่เข้าใจว่าทำไม
22:40ถ้าไม่สังสิ่นอังต้องใส
22:41alrededorท่านพ่อค่า
22:43จินโจพายสึก
22:46ความตายของทหารนับสรร
22:48ไม่ st тон Strong!
22:50ถ้าไม่ต้องยนความผิดให้พ่
22:52อค่าด้วย
22:55พ่อแม่ค่าปีดบังชื่อแส
22:56มมา наверное 10 กระปีแล้ว
22:59ทำไม
23:02ทำไมถึงยังต้องถูกค่าอีก
23:10ค่าจะพิสุดความบริสุดของ
23:11พ่อค่าให้ทั่วล่าดีรู้
23:15พ่อของท่าน
23:17และตหารจิวโจที่ตาอย่างไม่เป
23:19็นธรรม
23:20รวนต้องการคำอธิบาย
23:23ในตอนนี้
23:25ลำพังแคตราพยักษ์คู่นี้
23:28ไม่อาจพิสุดได้หรอกว่า
23:29ตัวการของเรื่องทั้งหมดคือว่า
23:31เยียน
23:33กัน voicedแห่ง
23:33ยัง square และท kepึ้ง
23:34นÄตอ面เดียวเยียบาย
23:41กำนัวของน้องนะ
23:42ที่ ในใบ้มันเกิดป่วง
23:46ขเยียและข้อไป
23:46นันเถอะ
23:49สนมสู้เฟล้ย
23:51สนมสู้เฟยกับ เยlic ialauf
23:53เดี๋ยวโ 영상 และแห่ง
23:57นัมเบียอด frente
23:57รกปบติความพ AM
23:59และปีนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกั
24:00นแน่..
24:01reps 85-18 1
24:04ชีเซิงพูดนั้น...
24:06ชี Goldman จะดูอะไรบ้างไหม?
24:09pieKUN
24:09อย่าเพิ่งใจร้อดเลย
24:10ท่อกแล้วอั้น tea ชีบเชิงจะรู้เร
24:13ื่อง Mina
24:14เขาก็ไม่ยกล้าบพูดหรอก
24:16เขาเป็นหุ่นเชิตมาหลายสิบป
24:18ี
24:19วาดกลัวว่ายเยียน เขากระดูก
24:20ด Elder
24:21ย่าไม่คร้าฝ modes
24:24ในตอนนี้
24:27หากคิดจะโค้นไว้เยียนให้เข
24:29ายอมรับผิด
24:32คงต้องใช้ไม้แข็ง
24:33ค่าเรียกเขาว่าท่านลุงมาต
24:37ลอด 20 ปี
24:38นิสัยเขาค่ารู้ดีที่สุด
24:39ใกล้ว่า
24:44เขาคงเริ่มเคลื่อนทับแล้ว
24:50จะไม่ต้องกังวลนะ
24:53ค่าจะเรียกรุมพลทับหลัก
24:54ตะกูลเสียทั้งหมด
24:55คืนความยุดีทําให้พ่อเจ้
24:58าและพ่อข้าด้วย
25:16ในที่สุดก็เดินมาถึงจุดน
25:18ี้จนได้สินะ
25:24ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ลงมือล
25:27่วงหน้าเลยแล้วกัน
25:30ถ้าให้ทอดคำสั่งค่าให้เคล
25:32ื่อนทับกลับมือหลวงทันท
25:33ี
25:34ขอรับ
25:36รับคำสั่ง
25:38จดน้ำค่าฝานชางวีประรุ่ง
25:39สาวคุณนางเลว
25:40ว่าให้ฉีหลินไปแพลกกระใจ
25:42ยิ่งเร็วยิ่งดี
25:43ขอรับ
25:44มีสัวน้ำค่ะ
25:57บัน
25:58อาว
25:58อาว
26:00อาว
26:01อาว
26:29แม่ถ้าเป็นบุภา ผู้ได้ตีก
26:31ลองโรฮ
26:31ทุกโดยพรากาศตามกฎต้องแห
26:33่ประจารย์รอบมือสักกร
26:34เพื่อรัสสนอนวิภาหวิจารยิ
26:36งจะตีกลองรอดถูกได้
26:54นางนั่นเอง ทุกคนไปบรรุณกัน
26:56เร็ว
26:56นางนี้และนาคือลูกสาวของค
26:58ุณนางกังฉีนละ
26:59แต่กุ้นไว้ของพวกเจ้าไม่มี
27:00ใครดีสักคน
27:01ถ้าข้าคุณตาเนิสนามรัก
27:02ด้วยจินเจ้าให้ดังจับชัด
27:03ด้วย
27:04พวกเจ้าเหลียวหลายอะไร มีหลัก
27:06ฐานเหรอ
27:06อย่าพูดบัวนะ พี่สาวข้ามอร
27:08่อยสุดนะ
27:09ท่านพ่อ...ท่านแม่...ลูกอากระ
27:14ตันยู
27:16ขอให้ดุงวิญญาณของพวกท่าน
27:19โปรดอภัยให้ลูกด้วย
27:21่าชmaresใดได้
27:30ตีนา巻้าไป ตีนาคุณตึก
27:39괜
27:51ไปนักเกี่ยงต์ ใจ割 forth ไปไหล
27:54นักสบให้ร้าย
27:58ถ้าไม่ใช่
28:03อะไร build price!
28:04เร соยภัยมาแล้ว
28:05ไม่ได้ ไม่ใช่ไمة
28:09ไม่ causedไหม
28:11ร้าฟัน
28:12คนแบบนางสнемเขวัดโดน
28:15หทมมน่า
28:16รื่ม...
28:18ยัม!
28:19เผ้ยมจบไทยไม่มา!
28:21ยัมจบไทยไงแล้ว!
28:27พอข้าคือไว้ชีหลิน
28:29แต่เขาไม่ที่คุนนางกลางชิ้น
28:31เขาถูกใส่ได้
28:32นั่นพอเจ้านี่
28:33ถ้าจิ้นๆว่าว Mash nu
28:36พอดีนะอีกนิดลง
28:39ไม่ได้นะ ไปตายไปตายๆ
28:42ตามไปเขียวข้องขออยไป
28:43ประยอมนะ
28:44พนช่วยอย่างนางต้องโดลองพอด
28:47ไม่เป็นไรใช่ไหม
28:48นี่จะมันโกหก
28:49แม่ทับเป็นบุภา เขาเป็นแม
28:50่ทับกระบบทมากกว่า
28:52บุภาซะ
28:52แต่ทุกคนมีใครเห็นกับตาตั
28:54วเองบ้าง
28:55จะมั่นใจหรือว่าสิ่งที่ได
28:56้ยินได้เห็นมา
28:58คือความจริงทั้งหมด
28:59ข้าไปเป็นเพื่อนเจ้านะ
29:15เปลี่ยนแม่ทัน
29:17ขอบว่าสิ่งที่สเตอร์
29:19อย่าโกหล้องปุภาซะ
29:23จอร์กไว้
29:24ไม่ดีใจนะ
29:44เจ้นทางที่เหลือ เค้าจะเดินไปเ
29:46อง
29:51เมื่อเก้าไปแล้ว ก็มามีทางให้ถ
29:55อยแล้วนะ
29:58ให้ข้าไปเถอะ
30:05เราให้หน้าไปเถอะ
30:24ข้าคือคนอำเภอชิงผิง ฝานช
30:27่างวี่แห่งตรอกซีกูตับบล
30:28ลินอัน
30:29มาครั้งนี้ ตั้งใจมาเพื่อถวายดี
30:32กา
30:33อุธวายดีกา หากร้องเรื่องเท็ด
30:35เป็นการเรารู้เมื่อสูงให้ประหา
30:37ทันที
30:38ขั้นคิดดีแล้วนะ
30:40ข้าคิดดีแล้ว
30:43ข้ามาครั้งนี้
30:44หนึ่งเขาร้องเรียนความอายุติ
30:46ธรรมของฝ้าดิน
30:55สองคือร้องเรียนห้องเต้หูบ
30:58ัง
31:00คันเป็นคนตีกลอง คันเป็นคนต
31:02ีกลอง
31:03ฝ้าบาดไม่ทับปินบุภาไปคน
31:05อีกลองร้องทุกบอกว่าจะถวาย
31:07ดีกาพระยะค่ะ
31:10นั่นละชักรูหลีบอกว่าใช้
31:11เสร็จจังกับฝานฉังอีกมาร
31:12ับมือว่าเยียนได้
31:13รับมือบ้าอะไรแล้ว เนี่ยมาติ
31:15กลองร้องทุกแล้ว
31:20ข้อสาม
31:22ร้องเรียนขุนนางกังชิ้นข
31:24องมือ
31:27ข้าฝานฉังอีก
31:29วันนี้จะทวงเคินความยุติธร
31:30รมให้พ่อค่ะ
31:34ข้าฝานฉัน
31:53ไม่รู้เชื่อว่า ท่านไม่รอบจิ
31:58ไม่รู้ ท่านไม่รู้ 甘い
31:59วังไม่รู้ ตอนnonนี้
32:09จังเออ นี่คือขนมดอกกุ้ยห
32:12ัวที่แม่ทำเอง
32:14จะต้องจำไว้นะ
32:18ว่าแม่ชอบกินขนมดอกกุ้
32:21ยหัวนี่ที่สุด
32:48ถึงที่สามเห็นตัวอักษรณ์
32:50ดั่งพบหน้า
32:51ดอท่านจะน่าสึกกลับมาพบจ
32:53ดหมาย
32:53ตัวค่าคงสิ่งใจไปแล้ว
32:56หากว่าชาติหน้ามีจริง
32:58ให้ท่านเกิดเป็นชายชาวบ้าน
32:59ค่าเกิดเป็นหญิงธรรมดา
33:01โดนอินสารสั่งเสีย
33:05ที่แท้ก็คือพี่ให้ที่ขลับ
33:07เมืองลงกลางขัน
33:09จะทำพี่จินโจถูกตีแตก
33:12ดังนั้นการตายของลินสาร
33:15ก็เป็นฝีมือของพี่ให้ทั้งหม
33:17ด
33:29เจืองเออ ยามนี้บ้านเมืองไม่สงบ
33:32ทหารตะคุณเสียเอาชีวิตเข้
33:34าแรก
33:35บีบให้พี่ใหญ่เปิดเผยความจร
33:36ิงขดีที่จินโจ
33:39แม่ทุกบีบอยู่ตรงกลางจำหม
33:40ดหนทาง
33:42บังทีอัดมีเพียงความตาย
33:44จึงจะยุติความขัดแก้งนี้
33:46ได้
33:47แล้วหวังว่าจะใช้สิ่งดีฟ
33:48ุกมนฎฐคำของพี่ใหญ่ได้
33:50เพื่อเปิดทางรอดให้เจ้า
33:53เจืองเออ ไม่ต้องคิดถึงแม่
33:57แม่อยู่ดูเจ้าเติบโตไม่ได้แล
33:59้ว
34:00ท่านแม่ ลูกอักตันยู
34:05เพื่อนเข้าใจความหวังดีของท
34:06่านแม่เอาป่านี้
34:07แม่นที่เร็ว
34:40ตอร์จากล slammedลง
34:40หยุดตรีได้แล้ว หยุดตรีได
34:42้แล้ว
34:42kidnapped fu หยุดย entrepreneur
34:48น้องพี่
34:52ฟ้าบาด
34:53ท่านพี่ ข้ารู้ว่าทงคุณจะพู
34:55ดอะไร
34:56นี่น่当然ไม่ใช่ไว้ว่าพูดเรื่
34:57องความผู้ผัญพี่น้อง
34:58พลังจากล้อมทุกอยู่
35:00ห้องเต preciselyเค้าต้องอี่สิกในาน
35:01ข Mainly because of euro
35:02คอบสดอน เรื่องรองทุกข์ของวี้
35:04ถูกฮูมิฮ่ว่างลิเคยยายคว
35:05ามไปแล้ว
35:06ตอนนี้คุณรู้เรื่องนี้กันทั่ว
35:07ล่าแล้ว เจ้านี้วงไม่พ้นละ
35:12นองพี่
35:14จะวางแผนสายรายสียงจัง
35:17เกิบทำให้ข้าต้องเสียชีวิต
35:20เรื่องนี้คันยังไม่ได้คิดบั
35:21ญชีกับเจ้าเลยนะ
35:23แต่เห campuses Lat library ห่างห้องไต้อBe passé
35:25และช่วยล้างมุทิน Earned ให้ชางว
35:27ี้
35:28เรื่องนี้ค่ะจะถือว่าเลือกแล้
35:30วต่อกัน
35:30หา...
35:33เอา...วี่...
35:35น้องพี่ เขารบตัวเองผู้อื่นจึ
35:37งจะเครบสรังบรรมิแห่งอร
35:38สสวรรร
35:39หรือจะอยากเป็นห้องเต้หุ่นเช
35:40ิญไปตลอดชีวิต
35:51ถหาร
35:55เรียกฝานชังวี่เข้าเฝ้า
35:57จัดขบวนไปตามหน่ายชงเตอ
36:00ค่าจะไปเป็นห้องเต้แล้ว
36:17คดีที่จินโจมเมื่อ 17 ปีก่อน
36:20ไว้ชีหลินถูกใส่ร้ายเพคะ
36:22วันนี้ค่าฝานชังวี่ยอมเดิม
36:24พันด้วยชีวิต
36:25ทุนขอฝ่าบาท
36:27ประทานความเป็นธรรร
36:30พระดุงความยุติธรรร
36:41ตาพยักษ์ของวัยชีหลิน
36:43ที่นำไปขอความช่วยเหลือที่โ
36:44จมเจอ
36:44นี่คือความจริงเพคะ
36:49แต่ในปีนั้นฉังสิ้นออง
36:50เขากล่าวว่าตราพยักษ์นี้
36:52เป็นของปรอง
36:53ปฏิเศษเคลื่อนพล
36:54ต่อให้เกิดสกนตกรรมที่จิ
36:55นเจอ
36:57เห็นได้ชัดว่า
36:58มีคนจงใจถ่วงเวลาทางการทห
36:59าร
37:00ตะกูลเสียและตะกูลไว้
37:02รวนถูกใส่ได้เพคะ
37:03บ้านป is EV?
37:08หากตัวสอบและเป็นความจริง
37:10ท่านฝา lg ขัดหวังให้คาดว
37:13งโทษอยังไหร่
37:15นั่นเป็นของปรอม
37:18sh unmute
37:18ชั้งไหรมาพอ хороший сумี
37:20สิ่นนทัตค์
37:21เจออะไรมาบอกว่าเป็นของปรอม
37:23เอาอะไรมาบอกล่ะ
37:25ก็ด้วยพยانณ์ได้ที่เกิดเหตุ
37:27ผู้เดียวที่อยู่ในโทรณธกรร
37:29ม
37:29ครั้งนั้นมีเพียงค่าผู้นี้
37:32และจะมีหลักฐานอะไรมายืนยัน ว
37:35่าของสิ่งนี้เป็นของจริง
37:37ข้าน้อยแม่จะเป็นแม่ทั undergraduate ก tastes
37:39ที่เพิ่งออกสึก
37:40แต่ก็รู้ดีว่า ราพระยักษ์
37:43ทั้งหมดต้องมีบันทึกเก็บไ
37:44ว้
37:44มีรอยประทั inadequate ้ำรอยมาเทียบได้
37:48บันทึกกระดาสทั้งหมดรู้ถู
37:50กทำราย Cath 93 ลาลล้ายเมื่อ 17 ปีก่
37:52อนแล้ว
37:55จะมีเรื่องบังอินเช่นนี้ได้ยั
37:56งไง
37:57ก็บังเอินเช่นนี้แหละ
38:00ค่ายังรู้อีกว่า
38:01ทำไมเจ้าถึงยุดติดกับเรื่อง
38:03นี้ก็เป็นเพราะ
38:05ความเห็นแก่ตัวของเจ้าทั้ง
38:07นั้น
38:16นี่คือจดไม้ลายมือของเฮ้อจ
38:19ิ่งหยวน
38:21ที่เปิดโปรงตัวตนที่แท้จ
38:24ิงของนาง
38:26ฟ่าบาทโปรทอดพระเนต
38:31ปีนั้นไว้ฉีหลินหนีทับต
38:34้องตายอย่างอันหนัด
38:36คนเดียวที่รอดไปได้
38:39ก็คือเจ้าบุตริของไว้ฉี
38:42หลินไว้ฉางวิ
38:43ไว้เยียน
38:47ท่านอย่ามาพูดจ้าให้คนสับส
38:48นอยู่ที่นี่
38:49ข้าบฝานฉางวิไม่เคยทำผิดต่
38:51อมโนธรรม
38:51เฮ้ยฉางวิ ปีนั้นไม่ได้รับโ
38:54ทษตามกฎหมายบ้านเมือง
38:55วันนี้กระป่าปันปวนในทอพ
38:57โรง
38:57คิดจะส้างกว้าวุ่นวาให้แ
38:59ผนดิตาอินของเรา
39:00จิตใจช่ว่าช้าสมควรตาย
39:02ฝาบาท กระมองขอทดๆทายาดช่
39:05ว่าร้ายตระกุลไว้ผู้นี้
39:07ให้รับโทษประหารเพื่อไปการเส้
39:09นไว้
39:09ดวงวิญญาฐานเมืองจิตเจ้านั
39:11บแสนไหน
39:12ใครกันแน่ที่เป็นทายาดช่ว
39:13่าร้าย
39:15ฝาบาท ไปเท้าทุกท่าน
39:21หากพ condensed เป็นคนعلieceจริง
39:23และทำไมไม้ท findeหอจริงหวนคนนิ
39:24ดสนิตของเซนาบอดิไว้
39:26ถึงได้ติดต่อกับเข้าทางจด
39:27หมาย
39:28และ mittlerweileปกป้องชีวิตพวกเราสองพี่
39:29น้องด้วย
39:29ใครอยากจะถามเซนาบอดิไว้แล้ว
39:34หากข้อค่า กลายเป็นขุนนางกั
39:37งชิ้นจริง
39:38และผู้ที่ได้รับผลประโยชน์
39:39สูงสุดคือใคร คือใครกัน
39:43แม่ทับฝานพูดถูก
39:49กรมอมก็อยากจะถามเหมือนกัน
39:51ว่าคดีในปีนั้น ใครคือผู้
39:53ได้ประโยชน์สูงสุด
40:00ที่ตักนิดหน้า
40:00ได้ยินว่าฝาบาท จะเรื่อยคดี
40:02สกกันตกรรมที่จินโจเมื่อ
40:0317 ปีก่อน
40:06ความแค้นบาดเมืองยังไม่ชำ
40:16รักความแค้นตรกูลยังไม่
40:18สาดสาง
40:18แต่วันนี้จะกลับมาทุวงความด
40:21ีความชอบให้ลูกสาวคนบาพพ
40:23ูดนี้
40:24เรื่องเผาต่ำนักยังไม่ได้จั
40:26ดการ เจ้าอย่างๆ มาแก้ต่างให้หน
40:28้างอีก
40:29หรือว่า เจ้าก็มีความคิดก
40:31ระบบทเช่นกัน
40:35คนที่มีความคิดกระบบท เครงว
40:37่าจะเป็นคนอื่นกระมั่ง
40:47จดหมายฉบับนี้ ในปีนั้น สนม
40:51สูไฟได้เขียนขอความช่วยเหล
40:53ือไปยังไว้เยียน
40:54เยียนเห็นแค่ความรักส่วน
40:55ตัว กลับเมืองหลวนโดยพรก
40:57าร
40:58ถ้าทิ้งทหารจินโจวไว้ท
40:59ี่แนวหน้า สุดท้ายเกิดหายนา
41:02คล้างใหญ่
41:16โจนตะโกนจับโจน ไว้เยีย
41:19น
41:20ท่านตังหากกระบบทตัวร้ายท
41:21ี่สุดในสึกจินโจว
41:22อีสโจวร ในอันของครักจิน
41:41โอ้ว่ะ ก็มีคนของเราประตูวั
41:43งนี้ไม่ต้องบุก ก็แตกเอง
41:46ทางสำนักโ กหลวงข้าส่งข
41:48าวไปแล้ว
41:49หลายปีมานี้เกิดพพย์แรงน้
41:51ำถ่วมตลอดรวนเป็น
41:53เพราะใสเรือดมังกอนป่านป poder
41:55ซื้อปถอดบันรังโดยไม่ช
41:56อบ
41:57โค้นใสเรือของรายธi
41:59คุณชายเป็นใสเรือรักษะทา
41:59หยา siehng teure
42:00ท่านซื้อปถอดบันรังคือ
42:02ความต่อการของราชสดน
42:03และเป็นความต่อการของเราคุณน
42:05ั่ง
42:07ได้
42:0817 ปีแล้วสินะ
42:10ในที่สุดเขาก็ได้กลับมาที่น
42:12ี่อีกครั้ง
42:50กลับมาที่นี่อีกครั้ง
43:05สวัสดี
43:36许下生死相依然吸引入寂
43:44我对缘分小心翼翼不放弃
43:50无奈风我马蹄绕了结局
43:57往生爱去短短续续
44:00你转身促着玫瑰间离去
44:04也带走所有秘密
44:09我对缘分小心翼翼不放弃
44:16我们却总在下山里风火相遇
44:21死命纠缠中你给的回忆温
44:27转入雨经历
44:30无数次的诊意
44:35如愿回到初始之地
44:55爱情细
44:57爱情细
44:58爱情细
Comments