Skip to playerSkip to main content
  • 35 minutes ago
Transcript
00:07ที่สุดที่สุดที่สุด
00:35สุดที่สุดที่สุดที่สุด
01:12สุดที่สุดที่สุด
01:41สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:42สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:48สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:48สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:49สุดที่สุดที่สุดที่สุดที่
01:53สุด
01:54เราจะสบัติกับสินหรือ
02:06อีกุย
02:08ระวังคำพูดด้วย
02:13เรื่องที่พูดในวันนี้
02:16ข้า
02:17กับคุณนางทุกท่าน
02:20จะถือว่าไม่เคยได้ยิน
02:26ดื่มกันต่อเธอ
02:28ร่วมดื่มดำ
02:30กับช่วงเวลาดี ๆ นี่
02:33ที่พวกเรื่องสลาราชสมบัติมา
02:35ตอนนั้น
02:35มีแค่เพราะเราไม่กี่คนที่รู้
02:38หรือว่าจะมีคนนำความลับไป
02:41พูด
02:49ไม่ใช่ว่าค่าเหลือเหลือน
02:51แต่อดีทห้องเต่พระเด็ตการโช
02:54ธเขา
02:54จนรัสดอนเดือนร้อนไปทั่ว
02:57อีกทั้งยังระแวง
02:59ที่รัชธายาสงมีคุณธรรมไป
03:01ที่เรื่องหลือ
03:02จึงโจกใจสนับสนุนตรรก
03:03ูลเจียร์และองชาติ 16
03:07หาตอนนั้น
03:08ใช้กำลังของสามตรรกูลเซีย
03:10ร์เว้ยและชี
03:12พลักดันรัชธายาเฉิงเตอขึ
03:14้นครองบันลัง
03:16และบ้านมือจะสึงอบสูกร่ม
03:18เย็นเหลือ
03:22รัชธายาเฉิงเตอ
03:24หลังเลเกินไป
03:26จนเสียโอกาสดี ๆ ไป
03:31รัชธายาสกับลินซาสสิ่น
03:34ชิบในสงคลาม
03:35สูงท่านที่เป็นรัชครูนั่งอ
03:37มทุกทั้งวัน
03:38ไม่ถูกเห็นคุณค่าท่านว่า
03:40ค่าจะเปิดโปรงตัวเองเหลือ
03:44เมื่อก่อนรัชธายาสถึงเตอเคยบ
03:46อกว่า
03:46หลีสิงผุดนี้ไม่จะมาจากตรก
03:48ูลบันดิต
03:49แต่กลับลุ่มลงในอำนาฎน
03:50หรือว่าจะเป็นดังนั้น
03:52ตอนที่รัชธายาตัดสิจัยไปจ
03:54ีดโจก
03:55ก็ถูกกำโดดให้เป็นมากที่ม
03:56ีมีทานชนะแล้ว
03:58รัชธายาโชดเขา
04:01ลงเชื่อคำยุกยง
04:04คิดการใหญ่จะแทนที่ค่า
04:09ท่านคิดเห็นว่ายังไหร่
04:12ฝ่าบาทรงพระปีชายมีพระวิ
04:14นิทย์กระมอมอยู่ไกลถึงซี
04:15ป่อย
04:15ไม่รู้เรื่องลาวเล็กน้อยในรั
04:17ชสำนัก
04:18ไม่กลากลาววาจ้าพ่อยพล่อย
04:20พี่ค่ะ
04:28เพื่อราชมลังและแผ่นนิ้น
04:32ค่า
04:33จำต้องทำเรื่องที่ไม่อาจทนทำได
04:36
04:37หลานรักจะยอมช่วยค่าหรือ
04:39ไม่
04:41จะเป็นลูกของน้องสาวค่า
04:46มีสายเลือดตระกูลฉีธ์อยู่คร
04:49ึ่งหนึ่ง
04:52ฝ่าบาทหมายความว่า
05:01ค่า
05:02ยินดีจะร่วมปกร้องแผ่นน
05:05ิ้นกับเจ้า
05:07พวกสัมพันอันดีต่อกันตล
05:09อดไหม
05:12นะ
05:17อดีตห้องเต่ให้คำสัญญาลม
05:20ๆ แรงๆ กับฉางสินออง
05:23ทำให้เขาปฏิเศษที่จะส่งทหาร เพ
05:26ื่อกำจัดลูกชายตัวเอง
05:28ถึงกับชักษึกเข้าบ้าน
05:31ช่างไรคุณธรรมเสร็จจริง
05:35อดีตห้องเต่
05:37ปลอมลายมือเอาหรงอินเกตจ
05:39นหมายถึงค่า
05:40บางค่าไม่ค่ากลับมึงหลวง
05:42ระหวานทางไปช่วยหรอก
05:46พี่สาม
05:47ถือโอกาสต้นได้ไฟกำลังห
05:48มหนักท่านรีบหนีท่าน
06:00ตระกูนไว้ของค่าต้องถูกป
06:02ระหารก้าวชูโคตนะฮะ
06:05มาให้พน
06:07พี่สาม
06:09ท่านไปก่อนเถอะ
06:14รงอิน
06:17ไม่ต้องห่วงที่นี่มีค่าอยู่
06:19ทั้งคน
06:30ตระกูนเสียชียแล้วไว้พัก
06:32ดีตะต้าอินมาสามช่วยอายุค
06:34
06:34สู้รบยนเลือดเหนือแทบสิ้
06:36
06:37และห้องเตสละเลวน้ำมีสิทย
06:39์อะไร
06:39หมอปันหัวเพื่อเราเล่นตามใจช
06:41อบ
06:49เรื่องราวหลังจากนั้น
06:51ถ้าเราจะครูก็จะทราบดีอยู่แล้
06:53
06:55วังหลวง
06:56ข้าไปคนสังหารหมู่เอง
06:58หากไม่สิงบันลัง
07:00ถ้าใช้ข้ารับมืออย่างไร
07:07หลังจากเที่ยวรงอินจากไป
07:10ข้าทำได้เพียงบีบข้าห้องเต
07:12สระเลว
07:13นั่นบักข้าไปเขาเขียนระโจง
07:14การสละราษ
07:18มีเพียงข้ากุ้มอำนาจในร
07:20ัสสำนัก
07:21จึงจะทำให้ต้าอินไม่วุ่นว
07:22าย
07:25บ้านเมือง
07:27ไม่ล่มสลาย
07:34ชื่อเสียงชาวโชคกะเว้ยฉี
07:36ลิน
07:36ข้าก็จำใจต้องป้ายสีเขาก็เพ
07:38ราะว่าอดีทห้อง
07:39คุณเต้ยว่าแผนว่ารอบข้อ
07:41บเกินไป
07:42โกดกลับเงิงหลวง
07:44เขาได้มอบตราภัยกษ์ให้แก
07:45่ไว้ฉีลิน
07:46ลูกน้อที่ข้าวไว้จายที่ส
07:47ุด
07:48ให้เขาไปขอกำลังเสริมแทนข้
07:50
07:50ข้าหนอง
07:52ตราภัยกษ์นี่เป็นของจิง
07:59ทุกอย่างรวนอยู่ในแผนการกอ
08:01ดีท์ห้องเต่
08:07ต่อมาธุกชีมินหลอกล่อ
08:10จังเออจิ้งรุยคดีกากที่จ
08:12ิตเจอเมื่อ 17 ปีก่อนขึ้นมาใหม
08:13
08:13จะรู้ว่าครับรวมไว้ชีลิ้
08:15นยักอยู่
08:16มีเพียงเท่าข้าปิดปากที่จะ
08:18รักษาความสัมพันธ์ลุงห
08:19ลานของเราไว้ได้
08:21ใครจะไปคิดว่าคนคำนวนไม่สู่
08:23ฟ้าเลยค่ะ
08:24จังเออกลับถูกไม่รู้ฝาลช่
08:25วยเอาไว้
08:27นี่มันเป็นลิขิดสวันโดย
08:29แท้
08:33ห้องเต่ใช้เล่คน
08:41หุนห่างพักดีต้องตายเปล่า
08:44จริงๆ
08:50ดังนั้นสุดท้ายก็ยังพ้าย
08:54แพ้อยู่ดี
09:07ไม่...
09:08จักอบไปไหม
09:21ไปเถอะ
09:28โชคนี้ที่ ดาบยังเสียจจึง
09:32หาฝักดาบตัวเองเจอแล้ว
09:34ฝานช่างวิ ถ้าขอยืมขับพู
09:38ดของช่างวิหน่อยเธอ
09:40ชาตินี้เป็นหมูฉันดี ชาติ
09:44น่า ก็เป็นคนดีเธอ
09:54คุณยังข้า เกรงว่าจะต้องต
10:01กนรก
10:06ไม่ได้เกิดชาติหน้าอีกแล้ว
10:19มามายตัวน้อย วิ่งไปมาตกแตก
10:25เด็กน้อยตัวเล็ก ผู้มีความท
10:29เยอทยาน
10:30ถือดาบยาว ร้องเพลงสึกกึ
10:36กกล้องไปถั่ว
10:40ข้า จะขับไล่พวกเจ้าให้หมดส
10:44ิ้นเลย
11:00เฮ้ย
11:00ต้องไปว่ารัชการแล้ว
11:02ไปว่ารัชการ ไปว่ารัชการ
11:08คุณนางทุกท่าน มีเรื่องใดจะบ
11:10อกข้าเหรอ
11:11เสร็จน้ำปะดีเว้ย ท่านคู่ข
11:13่าวทำไม
11:15ข้าหน้ากลัวขนาดนั้นเชิญเห
11:16รอ
11:18เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า
11:19ไม่มีอะไรแล้ว เริ่มประชุมเธอ
11:21ดูท่าแล้ว ไปดินนี้
11:24มานี่ 혼 พื้นพาค่าอยู่ดี
11:27พื้นพาค่า พื้นพาค่า
11:31น้องพี่
11:32ดูสิปามันใสบังไง
11:56ค่อยค่อยกินนะ เดี๋ยวก็ติดค
11:57อแล้ว
12:00อร่อย อร่อย
12:03ร้อนพี่
12:05เจ้าอย่างจำได้หรือไม่ว่า
12:08ข้าเป็นใคร
12:34อะไรนะ
12:37น้องพี่
12:38จะพูดว่าอะไรนะ
12:41ข้าจสลาดปลาดเปลืองเหรอ
12:43ใช่ จะพูดว่าอะไร
13:09เจ้าจะไม่มาแล้ว
13:15ยังไงก็ต้องมาส่งท่านเป็น
13:16ครั้งสุดท้าย
13:18ท่านผิดสัญญาได้
13:21แต่ข้ามไม่
13:23ลำบากเจ้าแล้วนะ
13:25ยังอุตสาห์ต้มน้ำแกงมา
13:26ให้ข้า
13:29เจ้ามีน้ำใจนัก
13:31นักโทษประหารทั่วไป
13:33ตอนไปลานประหาร
13:35ก็ยังได้กินอาหารมือสุด
13:36ท้ายไม่ใช่เหรอ
13:38เจ้าป้อนข้าเธอ
13:41อย่าให้ความตั้งใจของเจ้าต้
13:42องเสียเปล่า
14:15เป็นอะไรไป
14:17คนดูไม่ได้เหรอ
14:37เจ้าได้ที่กำลังดีเลย
14:40แค่ปว่าให้เย็นไปหน่อย
14:49จะรู้หรือไม่ว่า
14:51ข้าเริ่มชับเจ้าจริงๆตั้
14:53งแต่เมื่อไหร่
14:57ดูสิ
14:59แต่ถ้าหากย้อนกลับไปได้
15:02ข้าจะไปช่วยท่านขึ้นมาเด็ดข
15:03าด
15:05จะเป็นคนเดียวที่เห็นใบ้หน้า
15:08ของข้าแล้ว
15:10อย่าไม่หวาดกลัว
15:12รังวันของเจ้า
15:32เจ้า
15:35ข้ายังเห็นสิ่งที่ค่าปร
15:38าธนาแน่นานในตัวเจ้า
15:42อิสระ
15:45เดิมทีท่านก็มีเหมือนกัน
15:52อยู่ตรงหน้าท่าน
15:53แต่ถูกหน้ากากของท่านบดบังไ
15:57ว้
16:04ขอบใจจะมากนะ
16:06ที่พูดคำไหนคำนั้น
16:10เจ้าเกลียดข้ามมากขนาดนั้น
16:14แต่ก็ยังทำตามใจข้า
16:16วิเฉียนเฉียน
16:21ข้าชาบเจ้ามากจริงๆ
16:26ดังนั้น
16:28ถ้าหากมีชาติหน้า
16:31ข้าหวังว่า
16:34เราอย่าได้พบเจอกันอีกเลย
16:39ยังมีอีกไหม
16:42อย่าให้เสียของสิ
16:44อ้า
16:45อ้า
17:17เจ้าเคยบอกเขาว่า...
17:20หากเจ้าตายก็จะกลับไปได้
17:24ข้าอยากรู้...
17:28เจ้าเป็นใครกันแน่...
17:34วิญญาณเร่ร่อน...
17:37หรือเทพเสียนตกสวรรย์...
17:40บอกมาเธอ...
17:44ข้าจะได้ตายอาหลับสถี...
17:51ข้าก็คือข้า...
17:53ข้าชื่อหวีเชียนเชียน...
18:00เจ้า...
18:02จะค่อนหลอกลวง...
18:04ข้า...
18:07ข้า...
18:16ข้า...
18:23ข้า...
18:24ข้า...
18:25ข้า...
18:44ข้า...
18:45ข้า...
18:46ข้า...
18:47ได้วิญญาณ...
18:51ข้า...
18:52โกашเกล้า...
18:59เจ้าปรี ค่ามีความรับอย่างน
19:01ึง
19:04ข้ามาจากที่ที่ไกลแสนไกล
19:08ค่าอาจจะกลับไปไม่ได้ให้แล้
19:09
19:12ถ้าใกล้เกินไป ก็ไม่ต้องกล
19:14ับไปแล้ว
19:15พวกเรากลับหลินอัน ไปใช้ชีว
19:17ิตกันให้ดีๆ
19:22อืม
19:28วิกเท่า
19:28วิกเท่า
19:53รัชศกโยงพิงปีที่ 18 นามของ
19:55เป่าเออตรกูลหวีถูกประทึ
19:57กในทะเบียนเชื้อพระวงอย่าง
19:58เป็นทางการ
19:59วิไทยหาวผู้เป็นพระมาณดาได
20:01้ปลีนชื่อให้เป็นชีวิ
20:03กลางวะสันตรดูปีนั้นจัก
20:05รพัดองค์ใหม่ ขึ้นครองราษเป
20:08รียงและจะสกเป็นโยกสิ่ง
20:09สถาปนาประมาณดาตระกูลหวี
20:11ขึ้นเป็นมิงเตอห้องไทยห่
20:13
20:13พระรัชทานอำนาจว่ารัชกarenห
20:15ลังมาน
20:16แต่งตั้งย้อนหลังให้อดิทภ
20:18ูปชาการหебย์ว่า because the overthrow became a notch
20:22แต่งตั้งไม่ทัพเมื้องสู้หย่
20:23ว墨 ผู้ล่วงลับเป็นอู่สู้ห수목
20:26มีราก็โวกาที่เสรดให้อูอัน
20:27โหเซียดยังเป็นผู้สัมเรดร
20:29ัชการ
20:30ดูแลรัชชาติแผ่ดิตทั้งหม
20:31
20:32เลื่อนตามแหน่งฝาล ถังวิให้เป
20:34็นมะทัพบผิวา
20:35พระจัฐฐานยดเป็นหูหญินหู
20:37กกัวขั้นหนึ่ง
20:37ให้ร่วมการบริหารรัชการแผ
20:39่นดิน
20:40ห้องเท่องค์ใหม่ขึ้นครองราษ
20:42ตั้งแต่ยังโสงพระยาว
20:43สามสาหลักคำจุน
20:45ทั่วราชสำนักและรัสดรตา
20:47คาตหวัง
20:47ให้ตายล่าจะสงบสุขร่มเย็น
20:52หมื่นพระยิต
20:54เฮ้นชีวองชีชี
20:58หมื่นพระยิต
21:05หมื่นพระยิต
21:07หมื่นพระยิต
21:08หมื่นพระยิต
21:13หมื่นพระยิต
21:26เรื่องที่เจ้าสัญญากับข้าห้
21:28ามลืมเด็ดขาดนะ
21:29ถ้ายเขามาได้อยู่ที่นี้ เจ้าริบ
21:30กินเยอะเยอะโทษ
21:31อืน
21:32อื dispose
21:34น้องช่างนลิงวังใจได้
21:35นาอนาคตมาขาchaeし่าไม่ countries แล้ว
21:37จะไม่แต่พูกสมพ shadow หรือดการท
21:39ี่ไม่ใช่ไหวห้าหล
21:39เหมือนห้องแตกที่ได้ความสามาร
21:41ถถูกก้นัก
21:42รอ นาคตจะบอกมา », pró?
21:44จะต่างให้แค่เป็นองหญิงได้ห
21:45รือไหมคะ?
21:49เราอยากเป็นองหญิงเหรอ?
21:50อื้อ มึนพี่สามหมอหลวงไง เศ
21:52งหนางงามมากเลย
21:53แน่นาคติค่าจะรับมันจำ
21:55มุจเคย
21:55ก็ต้องเอาสับสมบันทั้งท่
21:56านท่านมาเป็นสีanzาท
21:58ผ é ๆ นี้ลวมไปของค่า
21:59workplace ไม่มีใครมีสับสมบันมากก
22:01ว่าค่าอีกแล้ว
22:03เจ้าอยากเป็นตงเขาของค่า younger video
22:05เจ้าจะเอาวังหลวงไม่สีanzาท
22:07ให้ค่า reliably
22:07ไม่ใช่แค่วังหลวง
22:09แต่ทั้งผันดิ้นเลย
22:10แห่นดิ้น
22:12ก็คืออะไรเหรอ
22:13ก็คือ
22:15จากที่ที่พี่ سา Jesper mớiรัพ
22:17มาจนถึงวางลวงหายนี้
22:19ไปจนถึงดิน ดานทางใต้
22:20รวมเป็นของค่าทางสิ้น
22:22หากเจ้ามาเป็นของเข้าของค่า
22:24ซึ่งแล้วนี้จะเป็นของเจ้าทั้
22:25งหมด
22:25ยายขหนาดต้องบินตั้งหลายวั
22:28
22:28ถึงจะไปถึง
22:31เจ้าหว cumaคลัมนะ
22:32พวกเรามาเกี่ยวก้อยกัน
22:36เกี่ยวก้อยแค้งทอบ อีกร้อยป
22:38ีหวับแบบกลัง
22:39หนีเลย
22:42ตอนนี้เจ้าน Sneak dash
22:44พี่สำห BRI
22:44ผิดอยับพบแล้ว
22:46เห็นหนี ช ہнитеคราว
23:29เฮ้ย บ้า บ้า หน่อย
23:30ดี ting
23:31ดีเริ่ว ๆ ดี
24:09ท่านปู ต้าอิ้นทําสึกสง
24:12พลาม จนท้องพระครั้งว่างเปล่า
24:14พระไปเจ๋ย ถ้าคุณหลีของเราบร
24:17ิจักษ์ทรับสินทั้งหมด ก็
24:18ถือว่าเป็นการทําความดี
24:21ฝ่าบาดและพูดสำเร็จราศก
24:22ารพูดแล้วไม่คืนคำ ย่อมให้
24:24ติดใจเอาความ
24:26ท่านปูโปรดวางใจ ใช้ชีวิต
24:29บั้นปลายอย่างสงพ
24:33ไทยชีวิตบั้นปลายอย่างสงพ
24:35อะไรกัน มันก็แค่การยิดทรั
24:41บและเนราเทศเท่านั้น
24:45ตะกูลลีก่อความผิดมหัน
24:47ที่มีอาจให้อภัยได้ นี่ถือ
24:49เป็นผลลับที่ดีที่สุดแล้ว
24:52หากไม่ใช่เพราะเขายังหมื่อไว้
24:55เกรงวัตกูลลี คงถูกประหาร
24:58เก้าชั่วโคตรไปแล้ว
25:07ข้าอุตส่ายยอมเป็นคนแล้ว
25:12เมื่อสิบเจ็ดปีก่อน
25:16ข้าอุตส่ายยอมเป็นคนแล้ว
25:43เว้นข่านเจ้าจ้า ขอเราตำแหน่
25:47งตัวเองไปใช้แดน
25:49ไปลำบากในที่ทุรกันด้านนั่
25:51นจริง ๆ อ่ะเหลือ
25:57ข้าอุตส่ายยอมเป็นการจัด
26:05สันที่ดีที่สุดของโชคจะต่
26:07าแล้วก็ได้
26:33ข้าอุตส่ายกัน
26:52องแล้ว
26:53ขอแน่ ทักกับที
27:07ตอนแล้ว ...
27:20พี่สาว
27:21ข้า iej Совelli เรียบกค์
27:22ร์กน Parce ข้า ใหม่ที่
27:27BRGG หละท่านกว่าหรือ
27:30acomp cheว่าจริงมาก
27:30มาเหลือชาคพใน
27:32เป็นฝร世界 maybe
27:35arios.
27:36แกล้วมล่อยังตรงนี้
27:43ได้เอง possible!
27:43ได้ลวมล่อยังตรงนี้
27:44ได้ลวมล่อย นิดน้ำนาล
27:48แกล้วมล่อย
27:51ลัวแล้วสินะ
27:52ยังนาล
27:53อบมงงงงนี้
28:12สวัสดี ที่ที่สุด แต่ชั้น ที่
28:19สุด ท้านเจ้าปลง
28:23ขอบคุณ ความว่าตัวนานฟลา
28:33
28:35ทั้งความลัน
28:39ขอให้พวกเด็กๆกลับมาเร็วๆด
28:42้วยเธอ
28:46แย่เท่า เจ้าพอได้แล้วน่ะ
28:48ผู้ชังวี่เป็นคนดี สวัสกุ้
28:50มคร้องต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน
28:52ผู้ชายอย่างพวกท่านน่ะ
28:55จะไปเข้าใจหัวออกคนเป็นแม่ท
28:56ี่แก้วตาดวงใจทุกแล้วชาก
28:58ไปได้ยังไงกัน
28:59รับเกียงกลัดขนาดนั้นเช cay
29:01เหรอ อำ...ถึงจะไปเป้นพ่อแม่
29:03ให้แม่ท่ำหูให้ว่า lenอ
29:05เจ้อคิดอะไรของเจ้าเน่ะ
29:09ศันลุกทั้งป้อง
29:12ตัดท่าว...ท่านฟังสิ
29:16พวกเร็วเขล็บมาแล้ว
29:18เส้นม่ Squat
29:18เฮ้ Quan
29:19โอุกทั้ง AM
29:23ฟังอะไรกัน
29:24ท่านลุง ท่านป้า
29:27ห้า จริง ๆ นะ เพราะเขากลับมาก
29:31ันแล้วจริง ๆ
29:32มีคนอยู่
29:34ท่านลุง ท่านป้า
29:37ฉังวิ
29:38ฉังวิ
29:41ฉังวิกลับมาแล้ว
29:43ท่านลุง
29:44ท่านป้า
29:45เจ้าเด็กคนนี้ดำขึ้นแล้วก็พ
29:48อมลงด้วยเจ้าลำบากแล้วนะ
29:49กลับมาก็ดีแล้ว
29:53ท نام แม่ บุ rough ท tourists
29:55ท่านพอ บุの ทмотрите ค่ะ Balochelleano
29:56ข้ากลับมา ยังตอด ภัยแล้ว
29:58ต่อไป จะกระตั Pilotiac problems
29:59แต่พวกท่าน จะมายากจัอกกัน อีก
30:02แล้ว
30:02ข้าก็จะกระตันอยู่ แต่พวกท่าน อ
30:03ีกแล้ว
30:04วิ เจ้าเรียกโปรดเราว่าอะไรนะ
30:08ระหว่างทางกลับมา ฉั่งวิเติด
30:10มาตลอด
30:11อย่าจะเปลี่ยนคำเรียก
30:13หวังว่าท่านทั้งสองจะอนุญา
30:14
30:16ได้สิ
30:16พวกเราสองคน จะมีบุญขนาดนั้นย
30:19ังไงกัน
30:20ไม่ไปแล้ว ไม่ไปก็ดีแล้ว
30:23ไม่ว่าขนอดจะได้เจอคุณน่าง
30:25ใหญ่โตแค่ไหน
30:26เจอโลกกวางใหญ่พริงได้ก็ไม
30:27่มีที่ไหนดีเท่าบานเรา
30:28ไม่มีใครดีเท่าพอแม่อีกแล
30:30้วนะลูก
30:31เออ ไม่แยกกันแล้วนะลูกนะ
30:33พวกเราจะไม่แยกจากกันอีกแล้ว
30:35นะ
30:36ท่านลง เจ้า ท่านพาเจ้า เรากลั
30:38บมาแล้ว
30:40ท่านลง พ่า พ่านพ่า
30:42เราจะกลับมาแล้ว
30:44ก่อไปพวกเราจะดูแลท่านทั้งสอง
30:52จิ้นหยววนผา...เป็นผู้ใหญ่
30:55ขึ้นแล้วนะ
30:56เรวlkituขึ้นเธอ
30:57ขอรับ
30:58ยังบึกบนเหมือนเดิมเลยนะ
31:03สมบูล
31:04มันหรือว่า
31:07แล้ว แล้วมันตี้ล่ะ
31:09ยัง ยังขาดไปคนหนึ่งนี่
31:14ท่านแม่บุญธรรม
31:15หา?
31:17มันตี้เขากลับมาไม่ได้แล้ว
31:30ทำไมถึงขาดไปคนหนึ่งได้ล่ะ
31:33เนี่ย เด็กดี
31:35กลับมาก็ดีแล้ว
31:37กลับมาก็ดีแล้ว
31:39เดี๋ยว เค้าบ้านกับเธอ
31:42รีบเข้าบ้านกัน
31:45เอามา มา มา
31:46ขลับบ้านแล้วนะ ฉังอีก
32:19ท่านหน้า ท่านหน้า
32:22ฝ่าบาท ควรเรียกไทยหาว่
32:23าเสด็จแม่นะเพคะ
32:26เสด็จหน้า ท่านมานี่สิ
32:35อยากแม่ก่อนน้องชาง हossipนinguém น้อง
32:42ชางนิงยันยอมหรือไหม
32:44น้องชางนิงจะให้ฆ่าแต่ตั้งน
32:46้องหญิงๆ
32:48หน้องชางนิง Liebe beterเยอ Talent
32:50พวกเรียกด้านให้แด่ MAN
32:53พวกเรียกวัศเหลือ
32:55เก็นที่ไทย
32:56ทำไมล่ะ
32:59เพราะว่าตอนนี้พูดเจ้ายัง
33:00เด็กเกินไป รอให้โตก่อนถึงจะ
33:02แต่งงานได้
33:03รอให้เจ้าผ่านพิธีสมกวานก
33:04่อน เข้าไปทำชังหนึ่งอีกครั้ง
33:06ได้
33:08ฮะ ฮีมาตกแล้ว
33:32เจ้า ย้ำอูดสามเข้า
33:36เป็นเวลาประหารไว้หยิน
33:53อีกครับ นี่คือสุราที่จิว
33:56หังเตรบให้เจ้าโดยตนเอง
33:59เพื่อไม่ให้เจ้าต้องทุนทุก
34:03จาการแหล่เนื้อถือนหนัง
34:32เป็นปีที่มาตกหนักอีกแล้ว
34:35เป็นปีที่ฮีมาตกหนักอีกแล้
34:40
34:44ทำไมท่านลุงกลดอีกแล้วใช่ห
34:46รือไม่
34:47ท่านลุงสอนหนึ่งสื่อยากมาก
34:49ทำยังไม่มีความอดทน เอาแต่ด
34:51ูดาค่าตลอด
34:52ท่านลุง ค่าฉนะแล้ว
34:54ท่านลุงสอนหนึ่งสอนหนึ่งสอน
35:05หนึ่ง
35:06ท่านลุงสอนหนึ่งสอนหนึ่งสอน
35:11หนึ่ง
35:42เจ้าคุ้นกลับไปได้แล้ว
35:44เจ้าคุ้นกลับไปได้
35:52เจ้าคุ้นกลับไปได้
36:19ชาตินี้เป็นหมูฉันดี
36:22ชาติหน้าก็เป็นคนดีเธอ
36:28คนยังค่า
36:30ใครว่าจะต้องตกนรก
36:37ไม่ได้เกิดชาติหน้าอีกแล้ว
36:40เกิดชาติหนึ่งสือ
36:42เย้าคือเถอะ
37:01พูดเราอีกกับพ่อนี้พ่อให้
37:04เห็น
37:04หละหละหละหละหละ
37:07เย้าคือเฮ้าคือเจ้า
37:11ตั้งแต่ทικลับมันทีมันยั
37:12งอา 160 เรารักสิก Broadway Books påống visa
37:13코로나นี้มี รายไปต้นไม้หังวัสด
37:15ายแล้ว
37:15ว่ากันว่าวัสดายโทษณาไม่
37:17ถัก ขว Rule Of 머리ield ผู้สังเรียบทร
37:18การ
37:19เริ่มท่าน http โทษตเมรษมาก
37:20ทำไมถึงหัว กันแบบนี้มันม
37:22ีเจอกี้
37:22เจ้าเก็บข้าตries ต่างงนี้ becomes 반�一點
37:25ต่างงนั้นกับชื่อทุกizableกัน
37:29ภาSpornoraalanget
38:10เยี่ย!
38:11ท่านโยนสิ
38:14กลัวเหละ
38:16ค่าเป็นผู้นำตรกูล
38:17ก็ควรให้ค่าโยนพาดพาของ
38:19ท่านสิ
38:23ได้!
38:23โยนเธอ
38:30ต้องเกี่ยวกันให้ได้นะ
38:31ต้องเกี่ยวกันให้ได้นะ
38:32โอ้โปวมเมี่ย
39:02แต่คก็จ้ามาลงมะ
39:03ไหม อ้าวอาย ถ้ายิงๆน่ะ
39:07ไม่ปล่อย นี่ดีีนไหม
39:08ไม่ดีใน ขวาดภัยว่า ต้องห
39:11ลักลับ
39:11อยากจะ รอมออาววววววววววว
39:17
39:21fields จะ ย Люб i เป็น inspirational ตมนี้ ให้ servicioไกรษ
39:26ย์ ต่อร้อย llevnehmer insects วันใจ
39:34สน์ ข้า besideคดสเตียน์ บบรร้
39:37อย
39:37ภ่ promptท์ท้ booster อร์เตียน
39:47อย่าล่ะหนึ่ง อย่าอย่าพลาด
39:52เธออย่าเซอร์หลุง อย่าดี อย่
39:58าไว้
39:59อย่าแจจะวงาด
40:20ไม่ได้มาค่ายทหารกี่ปีแล้วเน
40:22อะ ความทรงจำใส่วนเหมือนภา
40:24พโคมไฟเลย
40:25นั่นซะ
40:26รวมพล!
40:30รวมพล!
40:31รวมพล!
40:32เดี๋ยวเข้า!
40:32ขอราวะพูดสำเร็จรราชการ
40:34ไม่ทับหวยหว่าไปเจ๋ยวมารุก
40:35ราณ ทหารกำลังรวมพล
40:37พูดหญิน ข้าจะให้คนสองเจ้ากล
40:39ับหลินอันนะ
40:40พูดอะไรเนอะ ข้าจะไปกับท่าน
40:41เหลียวไหลเนอะ ไม่ได้ลงสนาม
40:43รบกี่ปีแล้ว
40:44อย่ามาดูถูกค่านะ ตำแหน่งแ
40:46ม่ทับหวยหว่า ก็ได้มาจากการ
40:47ออกรบเหมือนกัน
40:48ทหาร
40:50ขอรบ!
40:50เอาชุดกรอบของค่ามา
40:51ขอรบ!
41:10หยุด!
41:12แม่ทับเซี้ย หากมีอันตราย ห
41:15ลบอยู่ข้างหลังค่านะ
41:17เป็นแม่ลูกสองแล้วนะ ทำตัวให
41:19้เป็นผู้ใหญ่นอย
41:20ฉะนั้นก็ระวังตัวด้วย กลั
41:22บมาอย่างปลอดภัยนะ
41:24กลับมาอย่างปลอดภัยนะ
41:26ไป!
41:27ไป!
41:29ไป!
41:29ไป!
41:34เจ้า!
41:35เจ้า!
42:00เชิญ เยอตั้งใจฝึกกระบี้จริ
42:02งๆแน่
42:04หน้าหลายวันก่อน พ่อของเขาช
42:07ีแน่ว่า
42:08เพลงดาบยังไม่มั่น Plug ผ่า หล
42:10ายวันนี้
42:11นอกจะกินนอยกับอาจน Step แล้ว
42:13เวลาชีแหลือ ผ่า typing มาฝึกกระ
42:15บี้ อยู่ที่หน่า
42:16ses GRANT
42:18นิ嗣 ดื่อ รัญแบบนี้ตthese
42:22Beef เหมีค้าจ Напр 얼�า เหมือนค้าสั
42:23กนิด
42:23drive
42:24วันน
42:26กลับมันลุงของเขามากกว่า
42:28ฮึ
42:28ร้านชัยเหมือนลุง
42:31คำพูดนี้ไม่ใช่พูดกันเล่น
42:33ๆนะ
42:34ฮึ
42:35ฮึ
42:36สวนจะตัวเล็กในทองแค่นี้ส
42:38
42:38คี่เกียดเหรอเกิน
42:39ใครจะถึงกำหนดครอดแล้ว
42:41ก็ไม่ค่อยจะขยับตัวเลย
42:44ค่าคิดว่า
42:46น่าจะเป็นลูกสาวที่ไม่ซุก
42:48สน
42:49ฮึ
42:50แต่พอพ่อเขาหยอกเล่นด้วย
42:52นางกลับดิ้นแรงมากเลย
42:54ทำเอาพ่อเขากรัวจะไม่ได้นอนทั้
42:56งคืน
42:57แล้วเข้ามาหน้านี่วคิวเข้าหมว
42:58ดพูดกับเข้าว่า
42:59ถ้าเกิดเป็นลูกชายจะทำยังไ
43:01
43:03ทำไม
43:04ถ้าไม่ทำเว้ย
43:04อยากได้ลูกสาวขนาดนั้นเลยเหร
43:06
43:06เขาพูดกับเข้าอย่างได้ใจว่
43:09
43:09ถ้าเป็นลูกสาว
43:11จะให้ชื่อว่าฉางวิ
43:13แล้วถ้าเป็นลูกชายล่ะ
43:14ก็บอกว่าเด็กผู้ชายแข็งแร
43:15งถึกธน ถ้าเกิดมาก็ให้ชื่อ
43:18เที่ยตัน набล Pearl
43:19оноมันเนี่ยไปก่อน
43:20เราให้โตขึ้น ข้าให้เถาตาของ
43:22เด็กตั้งชื่อให้
43:28เด็ก
43:28ก็ได้ยินมาว่า ชอบทมิวิธ
43:31ีบรราณ
43:32ที่ให้เด็กเล็กถ่าย astonishing ของทารก ใ
43:35นคัน
43:36ว่าเป็นเด็กชาย หรือเด็กหย
43:38ิง
43:38จะรองดูหน่อยไหม
43:39เอาซย
43:40จังเอา
43:42เดี๋ยวมาหาแม่มา
43:46แม่จะทําเจ้าหน่อย
43:48เจ้าคิดว่านิธังของน้ำม
43:50ึง
43:50เป็นน้องชาย
43:51หรือน้องสาว
43:57น้องสาว
43:58ถ้anger เจ้าก็แต่นาเก้าบ้าน
44:03ไปลูกสภัยให้แม่นะ
44:06ทำไมว่ามาไปลูกส BON
44:07ท่านแม่ applause
44:11มันก็เพราะว่าแม่ชอบนาง
44:13นะสิ
44:19ได้
44:42ถ้าเป็นลูกสาว จะให้ชื่อว่
44:44าช่างวิธ
45:04ขารวะหูหยินเจ้าขะ
45:06เรมบากํวๆแล้วเป็นยังใ Lie 14 นะ
45:08ements
45:09ปรอบภัยทั่งแม้เลยระิ่วใช้
45:11เธอ
45:13มันมาMusic ลาบากํวๆแล้วมา เชียน
45:14ด้านในก่อน
45:17เรมบากํวๆแล้ว
45:19เครียมของข Golf ลีกๆนั้นไว้เพ
45:21ื่อแสดงน้ําใจด้วย
45:22โอ้โค ขอบคุณเจ้าค่ะ
45:24compare อย่าเป็นยังใน5000eties
45:27สบายดีทุกอย่างเจ้าค่ะ
45:29อับควรม LI ไม่บอกคนกี่วัน เดี
45:32ยมหนา
45:32ได้เจ้าค่ะ หูหญินไม่ต้องส
45:35่งแล้วเจ้าค่ะ
45:35ก็บางมัว มัวแล้ว
45:38ท่านแม่ นำเมิงคลอดแล้วหร
45:53ือขอรับ
45:54ใช่แล้ว
45:56ทำไม
45:57จังเออเริ่มคิดถึงว่าที่
45:59พรยาตัวนะขอเจ้าแล้วเหรอ
46:13เจ้า
46:53เจ้าคิดจริงๆแล้วว่าคนที่
46:55เสนอให้พากรบคือคุณหน้าเท่
46:57าพวกนั้น
47:01สงคลามที่พ่อเจ้าทำมาหลายปี
47:03นี้ไปการรบแบบค่อยเป็นค่อยไป
47:05จุดประสงคือต้องการบัตถอน
47:07กำลักของเปิ่นเจывวีย端
47:09ทำให้พวกเขาอ่อนแอลงอย่างสิ้
47:11นเชิง
47:12แต่ฝาบาท ไม่ได้สงคิดเช่นนั้
47:15
47:16แต่ท่านพ่อของค่าจงรับคั
47:18กดีต่อฝาบาทมากนะ ขอรับ
47:20ฝาบาทเมื่อ 20 ปีก่อนก็เหมือน
47:22กับ รัจธายาติชีมินในปั
47:24จจุบัน ทรงมีคุณธรรมและ
47:26เปลี่ยมด้วยความพักดี
47:28แต่หลายปีมานี้ ท่าทีของพระอง
47:31ค์ที่มีต่อตำหนักบุรภา ก
47:33็ทรงกังวนอยู่เสมอว่าจะเกิ
47:35ดเรื่องซ้ำรอยเดิม
47:37แม้แต่โอรถแท้ๆของพระองค์
47:39เอง ก็ยังทรงระแวงถึงเพีย
47:41งนี้
47:42นับประสาอะไรกับโหโหล ต่างแ
47:43ซ่ที่ประจ spinal asking to see what?
47:54เอาล่ะ bible
47:56พึกเรื่องตีโต้ล์เบื่อไปจุเห
47:57ยร์ไว้ก่อนเถอะ
47:59ต่อให้ได้เข้าฝ้าฝาบาทและ
48:01เถนอเรื่องนี้ขึ้นใหม่
48:03ฝาบาทก็ยังยังคงเวอ oùคื
48:05ออุทรกภพรракฐต่างใต้ของ
48:06พ 하나 gears
48:07เป็นข้ออ้างเพื่อบายเบียงอยู่
48:09دี
48:13กำลังงhoneวิธีอยู่เลย
48:13ขอบงูท่านลุงที่เชียนขอข
48:14อบคุณ
48:15มามามา ทิ้งสิ
48:17ก็พ่อขอบนี้ก่อน
48:19แล้วก็ช่วยมากลักกล้าสิ
48:23เช้าเรื่องเด้นะ
48:26พาหรืออย Lovely
48:28เรามีท bankingสาantom เร Herrnbuton
48:29ก็จัดスト promotion
48:30ในนอนนี้ Tech who made the money
48:33i'm sorry
48:35ไหน
48:35เรากำลังไปใคร
48:37ที
48:37เราผู้ทุก TIM เราได้พร้อổi
48:39สองครับ
48:40บตสุ拉ดีแล้ว
48:42เชิรครับ
48:47ทั้งสองท่าน rsne rsne rsne rsne
48:53rsne rsne rsne rsne rsne rsne rs
48:55ne .
48:55เชิรร่อ อิเธอค่ะ
48:57เรโอล่างอย่าง เราแต่ว่าตรงegenแล
49:05้ว
49:05ในชมกติไปก่างонаสงสรvenir
49:05ถ้าเข้ามาที่หลินวันกั้น ร
49:06ู้สึกคุ לא haw birยังบอกไม่ถูก
49:09ันมหลังมัน Cou Wr. วั โฮальнаяกทั้
49:14ง –
49:14ในท่านทั้งสองคุณ postingถูกของบ
49:15างรวงใช่มั้ย pizz mehrereบ้าง
49:17ช่วยแต่ movementlike frat
49:18พวกท่านอยู่ Swan
49:22like you
49:23รู้สึกว่าท่านหน้าคุ้น-ค
49:24ุ้นนะ
49:25Singapore
49:25บางที่ชาติที่แล้วเราาสมา์umb
49:37น้องสาว เขาจะพาจะไปลองชิมอา
49:39หารของที่นี่
49:41ไปท่าน
49:44ทุกท่านได้ทำมาได้มากแล้ว มาดื่
49:46มกัน
49:47มา มาเลย
49:48มา มา มา
49:50หมดจอกเลย
50:00ทุกท่านรอนาแล้ว
50:10นี่คือน้ำแกงกลบหิมอาท
50:12ี่ขึ้นชื่อของหออีเซียง ทุ
50:13กท่านชิมได้เลย
50:15เขาว่ากลิ่มก็ใช้ได้นะ น้ำแ
50:16กงกลบหิมอาเลย
50:18หอมจัง
50:19คุณชาย ลองชิมด้วยหน่อยไหม
50:36อ่ะ
50:49นันชายไม่สบายตรงไหนเหรอ
50:51โอ้โห
50:59เขาขอไปปรีเสื้อพ่าก่อน ทุก
51:01ท่านต่านสบายเลยนะ
51:02โอ้โห
51:03โอ้โห
51:32หรือค่ะนี่
51:35อ่อ
51:36ล่ะ อ่อ
51:36อ่อ
51:44ปกติ อล่ะ จะทายาติให้เขียน
51:45สามารถ
51:46เห็นได้วันนี้
51:48ถึงได้ต่อต้านเท่าแก่หอส
51:49ุราชัยนี้
51:50ข้ากลองชิมน้ำแกงนั้น
51:52ไม่มีอะไรผิดปกตินะ
51:55ข้าเองก็ไม่รู้สาเหตุ
51:58อาจจะเป็นสตรูจากชาติที่แล
52:00้ว
52:02พอเจอหน้านาง ทั้งที่จายเปลี่ยน
52:04ไปได้ความยินดี
52:06แต่กลับเข้าใกล้ไม่ได้
52:08เพราะเข้าใกล้ก็อยากจะอัจเจ
52:09ียง
52:12อาจจะเป็นสินที่คนมันจะพูด
52:13กันว่า
52:15มีชะตาแต่ฟ้าไม่รีขิด
52:32ติดตา unmève
52:32หวัน สม Industrial compost
52:36หวัน สที่ขมืน ที่สฉุดกัน
53:05สดนมาก
53:30เจลาะคิดความิด ความิดาคอ
53:34ดีแร้งแก
53:38บางท้องตอดภัย วดนายใจ มิด
53:42ปติดุ
53:44สมบันทิตและเป็นทหากจบสม
53:53บันแฟชิ นใจมารถไอ้กันด
53:57้วย
54:09อันนี้ สวัสดนี้
54:31สวัสดี
Comments

Recommended