- 3 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อปีนี้ เป็นรายการทั่
00:02วไป สามารับชมได้ทุกวัย
00:21ถึงมือย่าแล้วในโรง
00:27เจ้าคุณพ่อ
00:36เจ้าคุณพ่อหายเดียวหรือเจ
00:37้าคะ
00:43พ่อผิดเอง ถ้าพ่อมีหูเบ้
00:45า
00:47ชีวิตเมียกับลูก คงไม่เป็
00:51นไปกันถึงเพียงนี้
00:54อับภัยให้พ่อ
00:57พ่ออิน ให้ไอ้ถม
01:00มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อฟัง
01:02แล้ว
01:04แม่ของลูก มีได้ทําชู
01:07ทุกอย่าง
01:11สีพลายเป็นคนใส่ความทั้งสิ
01:12้น
01:15ปลับจวนโรเธอด
01:18พ่อมารับ
01:33พ่ออิน
01:33อาอินกับอาบว่าผัน
01:35อีดูแลอัวดาย
01:36เนื่อไม่ต้องหวง
01:40พ่อรู้
01:42ว่าลูกยังเสียใจเรื่องพ่อ
01:44อิน
01:45กับน้องมาไลอยู่
01:50ลูกไม่อยากให้คุณหลวงลังเล
01:54อยากให้เขาแต่งงานกับแม่มาไล
01:55ไป
01:57สมถานะกันดีกว่าลูก
02:03ขอให้งานแต่งผ่านพ้นไปก่อนนะ
02:04เจ้าคะ
02:06แล้วลูกจะกลับไปอยู่ที่จวน
02:13ขอบใจจีดหุ้ยมาก
02:16ที่ดูแลแม่มารีลูกค่ามาอย่
02:18างดี
02:19อัวรับรอง
02:21ว่าอามารีอีไม่เคยทำงานเป็น
02:24หญิงงามเมือง
02:25อัวรับประกันด้วยชีวิตข
02:27องอัว
02:28ว่าอามารีเป็นผู้หญิงดี
02:31ข้าเข้าใจ
02:34แต่ให้จะให้ผู้เช่นใด
02:36ผู้ได้จะเชื่อ
02:41ลูกค่า
02:43ไม่ต้องมีผัว
02:45ค่าก็เลี้ยงได้
02:54ฉะนั้น
02:56ก็แล้วต่อลูก
03:02ตอลูกค่า
03:03อัวรับประตูกัน
03:03อัวรับประตูกัน
03:06หวังสำมัน
03:08ก็ไม่มีผู้ที่เที่ยง
03:12ทางว่า
03:12ว่าอาว
03:12อัวรับประตูกัน
03:48ยังไม่นอนอีกหรือลูก
03:51มารึนนี้ต้องยกขบวนขันมากไป
03:53รับหนูบุภาแต่ซ้าวเลยนะ
03:56ควนนอนไ๋มากๆ วันแたいงจะหนื่อยมา
04:00กนะลูก
04:02ขอรับยาแม่ได้มีกับนะลู
04:05ก
04:05วันแต่งมากเก้นกันก่อน لνして
04:08จริงเพราะจริงเจ้าค่ะ พ่
04:09อ Ship Scripture
04:09เจ้าค่ะคร็ค้นน lihatน่ะ หรือ
04:12ค้นนอนค้นนี้ทั้งคืนเลยเจ้าค่
04:14ะ
04:15กูค้นดูของมันให้ลูกกู
04:17อุ้ยตื่นเต้นนิ่มกว่าตอนแต
04:19่งกับเจ้าคุณแล้วพายอีก channel
04:20แก้ Najat
04:21มึงว่าเจ้าบ่ากับเจ้าสา
04:25ว ผู้ใดจะตื่นเต้นกว่า
04:28นี้เคยแต่งcoriqua
04:33กูลืม เสียดาย สาดเกิดเลยนะมึ
04:37ง
04:39นับจากคืนนี้ไป
04:41พ่ออินต้องอยู่แต่ในจวน จะอ
04:44อกไปที่ใดไม่ได้เด็czneขาด
04:46จนกว่าจะถึงวันยกขันหมา
04:48ก ไปรับเจ้าสาวมาร่วมหอนะล
04:50ูก
04:52อีกสองคืนเถอะแมน อดใจไว้
04:54นะเจ้าคะ
04:56งั้นลูกขอนอนนะครับ
05:13คุณหญิงเจ้าคะ
05:16คุณหลวงจะมีความสุขหรือ
05:18ไม่ ถ้าจะได้แต่งกับคุณหญิ
05:20งบุกภา
05:23และคุณหญิงบุกภาจะมีความ
05:25สุขหรือไม่ ถ้าได้แต่งกับ
05:28คุณหลวง
05:30เบ่าเคยถามคุณหญิงแล้วนะเจ้
05:32าคะ
05:33ว่าการคลุ่มถุงชนเป็นไก่
05:35เนี่ย คุณหญิงมีความสุขแ
05:37น่นา
06:07ชีวิตลูกผู้หญิงมึงก็เป
06:08็นเช่นนี้นะ
06:10เลือกอันใดไม่ค่อยได้
06:13แม้แต่ผู้จะมาเป็นผัว
06:16แม้เข้าใจหัวออกลูกดี
06:19เช่นไรเราก็เป็นผู้หญิงเช่นก
06:21ัน
06:22ลูกหลักพี่หลงอินแบบพี่
06:24ชาย
06:25และพี่หลงอินก็รู้
06:30มีชายอื่นอยู่ในใจใช่หรือไ
06:32หม
06:46แต่งงานกับลูกอินเสียเทิด
06:50แม้ดูออกว่าลูกอินไม่ใช่
06:52ผู้ชายเร็วร้ายเดี๋ยว
06:54ดีกว่าผู้ชายอื่นตั้งมากมาย
06:57ต่อไปภายภาคหน้า
06:59ก็จะเก้าหน้าในราศการขึ้น
07:00เรื่อยๆ
07:03ชีวิตลูกจะได้มั่นคงเป็นฝ
07:04ั่งเป็นฟ้า
07:06ชีวิตคนเป็นพ่อเป็นแม่
07:09ก็ต้องการเพียงเท่านี้แล้วนะ
07:13แล้วค่ะ
07:14เจ้าต้องการการ์ดตการ์ดประเบ
07:16น ประเบน ระมืนต獲ด
07:22พว่า มมม ประเบน ประเบน ตอบคห
07:27รือที่ไง
07:33เย้นไง
07:50แม่มารี่
07:55แม่มารี่
07:56แม่มารี่
08:00ที่ปุ้งเครื่องหอมมาเป็นของม
08:05ันให้แม่มารี่
08:09มารี่
08:11มารี่
08:11มารี่
08:12มารี่
08:13มารี่
08:14มารี่
08:26แต่คงเขา
08:27มารี่
08:30มารี่
08:33มารี่
09:03มารี่
09:04มารี่
09:22มารี่
09:30ก่อนนอนก็กราบหัวทุกคืน
09:33หา
09:34หัวจะได้รักเอ็นดูตลอดไป
09:55ก่อนนอนก็กราบหัวจะได้รัก
09:57เอ็นดูตลอดไป
10:44ยังไม่หลับหรือ จะย่ามสองแล
10:47้ว
10:50เทลาที่ลูกมีความสุขที่สุ
10:52ดคือตอนปุมครึ่งหอมเจ้าค
10:55่ะ
10:56กลังดึกเช่นนี้กลิ่นดอกมาย
11:00ิ่งหอมจะรู้
11:03พ่อรู้ น้ำหอมที่ลูกสาวพ
11:07่อปรุงกลิ่นไม่เหมือนใคร
11:11พ่อจำกลิ่นได้ไม่เคยลืม
11:19คิดถึงแม่บุงหา
11:22คิดถึงอยู่เสมอ
11:24เพราะรักมาก
11:26จึงห่วงมาก
11:30บาทแพลที่พ่อทำกับแม่ของ
11:32ลูก
11:35พ่อของล้างได้ไม่หมดใจ
12:00ท่านคงยกโทษให้เจ้าคุณพ่
12:02อหมดแล้ว
12:12พ่อรู้สึก
12:14ผู้ชายเรานี้
12:16เอาเปรียบผู้ยิงหละเกิน
12:19ต่อไปนี้
12:21พ่อจะดูแลลูกให้ดีที่สุด
12:24พ่อเป็นการล้างบ่า
12:27จะไม่ยอมให้ชายพูดได้
12:30มาเอาเปรียบลุกษาคนนี้ของพ่
12:31อได้เลย
12:34ของพ่อปติบอีก
12:35ของพ่อคุณพันที
12:36คงพ่อของพ่อ
12:36ห้องเธอ
12:49ข่อให้omsลัง
12:53พ่อปติบอีก
12:53พ่อเกิน
12:53ข้างพ่อ
13:04พี่เพิ่ม
13:12บุภา
13:15รูปบุภาตื่นแล้วหรือ
13:17เจ้าค่ะ
13:19แม่บอกแล้วหนาว่าซ้าวแรก
13:21ให้ออกห้องหอมาพร้อมพี่เขา
13:23เหตุได้ไม่ร้อพี่เขาเล่า
13:26แล้วพี่อินตื่นหรือยัง
13:27เต็บแล้วเจ้าค่ะกำลังแต่ง
13:29ตัวอยู่เจ้าค่ะ
13:30อ๋อ
13:32ไอเพิ่ม
13:34ขอแล้ว
13:36หอ
13:38มึงเลิกกล่อมหอได้แล้ว
13:40เพลานี้ลูกกูเขาแต่งกันแล้ว
13:43มึงไปช่วยลูกกูแต่งตัวเตร
13:45ียมไปถวายเพนที่วัดนูน
13:48ขอแล้ว
13:49ไป
14:05ไป
14:06แม่บุภา
14:07ปะ
14:08ไปอยู่เคียงพี่หลงอินเขาลูก
14:11เป็นผัวเมียกันวันแรก
14:13จะได้มีเขินบ่าวไพร่มัน
14:20แต่มือนี้ไป
14:22ลูกเป็นนายหญิงจวนนี้แล้ว
14:25จะทำอันใดต้องระวัง
14:28สนเป็นเด็กอีกไม่ได้แล้วหนา
14:44แม่มาลี
14:47ดูสิ ผู้ใดมา
14:53พี่มาลี
14:55แม่มาอะไร
15:04ให้
15:05เหตุใดมาที่นี้
15:06Bear
15:07นายมาที่นี่
15:19ภาพี่มาลี
15:27มีเหมือนกัน
15:29แม่มารายเป็นถึงเมียคุณหล
15:30วง
15:32ผู้ใดเห็น
15:33จากเอาไปพา 코�ởหา
15:34เสิ่มเสียถึงคุณหลวงได้
15:37พี่มารีห่วงฆ้า
15:39หรือห่วงคุณพี่หลวงกัน
15:40แน mortgage
15:44แม่มารายมีอันใดก็รีบบอก
15:45พี่มาเถิด
15:46จะได้กลับ
15:48พี่จักต้องกลับจวร
15:49แม่ใหญ่เรื่อขา
15:51งั้นเริ่ม
15:58มีเรื่อง่างตัว
15:59การtteแต่งงานจึงสำคัญถึงเพ
16:15ียงนี้
16:18การจับคนสองคนที่ไม่รักกัน
16:20มาอยู่ในหอเดียวกัน
16:22มันเหมือนข้าค์คนทงเป็นราย
16:23หนา พี่มาลี
16:26ประเภนีเป็นเช่นนี้
16:28เราจะเปลี่ยนแปงอันใดได้
16:31ประเภนีที่มีอยู่ตัวทำกับผู้
16:32หญิง
16:35พี่หลวงอินไม่ได้รักค่ะ
16:38พี่หลวงอินรักพี่มารี
16:49พี่มารี
16:51พี่หลวงอินบอกค่าว่าจะมี
16:53แตะเนื้อต้องตัวค่า
16:56เขารักพี่มากเลยนะ
17:01นั้นพี่ก็ขอบอกว่า
17:11หลวงอินคือคนที่พี่รักที่
17:12สุด
17:15และแม่มาไลก็คือน้องสาวที่
17:16พี่รักที่สุดเช่นกัน
17:20ความสุขของพี่
17:22คือการได้เห็นคนที่พี่รักทั้ง
17:24สองคนอยู่ได้กันอย่างมีความสุ
17:25ข
17:29และไม่เคยเสียใจ
17:31ที่ได้ยกคนดีๆให้น้องสาวที่
17:33รักของพี่
17:48ของพาร์โซเต้า Kultur อยู่เราม 로 Blue
17:52ถ้estyle
17:56หนูเจ้า ลียบไปเปลี่ยนพาพอท
17:58่อนโทศБายก่อนนะเจ้าค่ะ
17:59ก่อนที่กูห aluminiumเอละเก้าจะรู้ ว่
18:01าเราไปที่ได้มา
18:03ไอ้เจ้าจะเป็นโดย
18:06นึก Podра
18:07สุดแล้ว Apontorn
18:18แต่ไปที่โรงชำเรา
18:25เหตุได้ถึงพากันแหกเริ่งเส
18:27้นนี้
18:29คุณหญิง เจ้าคะ
18:32อย่าเคียนคุณหนูเลยเนา้วเจ้
18:33าคะ
18:34กูมีได้จากเคียนลูกสそพัฒ
18:35กู
18:36เจ้าค่ะ
18:37กูจะเคียนมึงน harassment
18:41พ่อพ่อเธ้า ๆ
18:45อย่าเคียนมิตโ relativ ๆ
18:47อีแฟง
18:49จังค่ะ
18:55ต่อไปจำไว้
18:58ว่าทุกอย่างที่เมียร์ทำ
19:01ย่อมมีผลตามมาถึงผัวเสมอ
19:11อาพายให้ลูกเถิดคุณแม่
19:14แม่บุภา
19:18หน้าที่ของเมียร์ที่ดี
19:21คือต้องรักษาเกียร์ให้ผั
19:23วด้วย
19:25จำไว้นะ
19:28เจ้าค่ะ
19:32พระเพิ่ม
19:38ขอนะ
19:40มึงเกียมหนึ่งสือบัญชีท
19:41ั้งหมด
19:41ที่จีนไม่ให้ไว้
19:43เอาไว้ให้พร้อม
19:45พร้อมแล้วขอนะ
19:47แต่ว่าต่อไป
19:49คุณหลวงจะทำเช่นใดขอนะ
19:50คุณจะเข้าไปขอคำปรึกษากับ
19:52เจ้าคุณพีพัสให้แจ้ง
20:18ยังมีครบเจ็ดวัน
20:20แหกเลิกออกมาเช่นนี้สิแล้ว
20:23มีเรื่องสำคัญมาปรึกษาท่าน
20:24เจ้าคุณใช่หรือไม่
20:26ก็รับเจ้าคุณแม่
20:46แม่กำลังจะพาแม่มารี่ไปเข้
20:48าเฝ้าเธ้าเวอราจัรรย์
21:18ขอตัวก่อนนะ
21:21เรื่องคัดีของเจ้าคุณพ่อของ
21:22ขอผมเข้ารับ
21:24มีอันดายให้ช่วยก็บอกพ่อมา
21:26เธอ
21:30ไม่เข้ารับ
21:39พ่อคิดว่ายังพอมีบันทึ
21:42กขดีเก่า
21:43น่าจะเป็นประโยชน์ต่อขดี
21:53ดีการเรื่องปืนไฟ
21:56พ่อถือว่า
21:57พ่อถวายเท้าวราจัรรย์ไปแล
21:59้ว
22:00สุดแต่เท้านาง
22:02จะมีพระวินิจฉัยเช่นใด
22:05ส่วนเรื่องคดีวางยา
22:07เจ้าพระยาอภัยนี้
22:09พอจัดการได้
22:10ถ้ามีหลักฐานครบ
22:12เจ้าคุณแสนรอดยาก
22:14ขอรับ
22:19นี่คือหนังสือคดีความ
22:21ที่เจ้าพระยายมราชคนเดิม
22:23เขียนและแจ้งมาที่พ่อ
22:26แต่ครานั้น
22:27เข้าไม่ให้พ่อ
22:28เข้าไปเกี่ยวข้องกับ
22:29กาลพิจระนาความ
22:31พ่อจึงไม่เห็นหลักฐาน
22:33อื่นอื่น
22:35คุณหลวงลองนำไปเทียบ
22:36กับหลักฐาน pupil
22:37กับได้เพียงขึ้น
22:43เช่นนี้กระผมน่าจะหาหลักฐานมา
22:45มาตัวเจ้าคุณแสง ได้แน่นย
22:46ิ่งขึ้น
22:50แต่คดีนี้
22:52เกี่ยวข้องกับคนใหญ่คนโต
22:56หลายคนเลยนะ
22:57กระผมทราบดีก็ขอรับ
23:02แต่ขอแค่กระผมหยุดยังการข
23:06นส่งปืนไฟของพวกมันได้
23:08กระผมก็พอใจแล้วขอรับ
23:13โอเค
23:20มึงนี่รึ
23:22ที่ไปโตในโรงชำเหล่า
23:25ใช่คะ
23:26ขยับเข้ามาใกล้ใกล้กู
23:44หน้าตาช่างงามหมดจด
23:56ทำไมเกี่ยนหอมจางเช่นนี้
23:59จมูกกูไม่ดี
24:01หรือน้ำปลงของมึงไม่หอม
24:06ต้องนำไปแต่พระวรกายก่อนเพคะ
24:25อันไทยของมึง
24:26ดมมิมีกลิ่น
24:27แต่พอแต่ผิวทำไมกลิ่นหอมฟ
24:30ุ้งชันนี้
24:31น้ำปรุงนี้มอมชั้นปรุงถ
24:32วายเป็นพิเศษเพคะ
24:34ต้องสัมผัสกับกลิ่นเงือ
24:36จึงจะเกิดกลิ่นไอ้หอมเพคะ
24:38มึงนี่
24:40ท่านคิดสันจริง
24:42หากนำไปแต่ผิวแต่ละคน
24:44ก็จะมีกลิ่มต่างกันไป
24:46มีเหมือนกันด้วยนะเพคะ
24:48อิสมสัก
24:49ค่ะ
25:00หอมหอมนะเพคะ
25:07อสัจริงใจกูนับ
25:09มึงคิดสันได้ฉันได้
25:11กลิ่นไอ้หอม
25:13เกิดจากความเคยมของเงินแต่ละ
25:14บุคคลมีเท่ากันเพคะ
25:17ตอนหมอนฉันอยู่ที่โรงชำเรา
25:19จึงคิดคนวิธีปรุงไปเรื่อยๆ
25:20เพคะ
25:22เช่นนี้
25:23ผู้ใดจะมาดูถูกไม่ได้แล้วหน่
25:25า
25:26ว่าหญิงโรงชำเรามีแต่แปด
25:27เปื้อน
25:29อิทัพทีม
25:31ลูกสาชะหารมึงพูนี้
25:32กูจะยืดตัววัยในตำหนักก
25:34ูได้รึไหม
25:36ต้องถามเจ้าตัวเทราดูและTHEY
25:38OTA
25:40มึงจะว่าฉันไดอิม่าไหล
25:42ถ้ากูจะเลี้ยงมึงไว้ในตำหน
25:44ัก
25:45ให้มึงได้ปรุงมน้ำอบน้ำ
25:47ปรุงทะไหว กูทุกมื้อวั
25:49นเลย
25:50มมชั้นขอประทานในยวโย่น
25:52กลับไปปรึกษาทเจ้าคุณพ่
25:54อก่อนได้หรือไหมเพคะ
25:55ตั้งแต่กลับมา มมฉันเพิ่งม
25:58ีโอกาสได้อยู่กับเจ้าคุณพ่
25:59อมีกี่มือวันเองเพคะ
26:02ดูหรือ
26:04พ่อมึงมีหรือ จะมิยอง
26:17คุณท้าโปรดแม่มารีมาก รั
26:20บสั่งขอแม่มารีเป็นค่าหล
26:21วงที่ตำหนักอย่างที่ค่าดไว
26:23้ไม่ผิด
26:26จะคุณพี่คิดเช่นใดเจ้าคะ
26:29ก็ดีสิ ท่านทรงชุบเลี้ยงค
26:32ุณหญิงมากับมือ ย่อมรู้ใ
26:34จกันดี
26:36แล้วจะส่งแม่มารีไปมือใด
26:39ถ้าจะคุณพี่มีขัด ก็ส่งไป
26:41มือลือนี้ได้เลย
26:44แล้ว แม่มารีเข้ายอมหรือ
26:49ได้ปุ่งครึ่งหอมทั้งวัน คร
26:50ั้นจะชอบ
26:54เป็นบุญของแม่มารีนะ ที่คุณ
26:56ท้าโปรด
26:59อยู่ที่นี่ ค่าก็เริ่มมีสบายใ
27:02จ
27:06เรื่องหลูอินใช่หรือไหม
27:10เรื่องนี้ คุณหญิงจัดการตามเห
27:13็นสมควรเลยนะ
27:19เราสามารถถวายความจงรักพัก
27:21ดี
27:22โดยการสกัดเหตุการร้ายให้ได
27:25้ก่อน
27:26ถ้าเรายึดปืนไฟที่รอบสั่ง
27:29เข้ามาได้ทั้งหมด
27:31เรื่องร้ายก็จะบันเทาลง
27:34เท่าที่กระผมตะเวนสืบดู
27:36ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวการขนป
27:38ืนไฟอีกเลยขอละ
27:40ก็เป็นเพราะเราจำขังเจ้าคุ
27:43ณแสนไว้เช่นใดแล้ว
27:45แต่ผมเกรงว่าจะมีทันการขอร
27:47ับ
27:48หากภายนอกจะมีการรักรอบขนป
27:50ืนไฟ
27:51โดยสั่งการจับผู้อื่นอยู่
27:54คนสำคัญที่รองจากเจ้าคุณแส
27:56นก็ไอ้มิ่ง
27:59และจะเป็นใครได้เล่า
28:02คุณเทพรูขอรับ
28:03คุณเทพรูเขาก็เป็นเจ้ากรมตะ
28:07เวนเช่นกันนะ
28:09คุณเทพรูเป็นลูกรับรับข
28:10องเจ้าคุณแสน
28:11ที่เกิดกับยิงงามเมือง
28:13และมุษาวะเก็บมาเลี้ยงขอละ
28:16และเจ้าคุณแสนได้ใช้บรรมี
28:18ของเจ้าคุณยมราชคนก่อน
28:20รับเข้ามาเป็นกลมตะเวน
28:22เมื่อสิบกว่าปีก่อน
28:24ตอนนี้จึงแต่เต้าขึ้นมาเป็น
28:26คุณเทพรูเขาละ
28:28แล้วคอยทำงานเบื้องหลังให้กั
28:29บเจ้าคุณแสน
28:31ขาวที่รวดไหลกออกไป
28:32กับคุณเทพรูเขาละ
28:37คุณเทพรูจะทำการอันได้หรือ
28:40ไม่
28:41หากพ่อมันยังติดคุกดู
28:54มันกล้ามากไอ้เทพรู
29:00มึงจะเอาเท่นใด ว่ามา
29:03หากเสด็จหาทางช่วยเจ้าคุณพ
29:05่อกล้ากระหมอม
29:05ออกจากแผ่นดินอายุทยาได้
29:09กระหมอมจะนำปืนไฟทั้งหมดมาถ
29:10วาย
29:13มึงแน่ใจหรือ
29:15ว่าจะหนีกรมพันคอนบานผล
29:17กระหมอมจะสู้ตาย
29:20รับสั่งแผนมาเผิดพรรยาค่
29:21ะ
29:24เช่นนั้น
29:26มือลืงจะมีเหลือสินค้าอ
29:28อกจาก主室บ่านวิลันดา
29:31กูจะจรจ padaให้เขารับมึงกับพ
29:33่อมึงขึ้นเหลือสรุปไปด้
29:34วย
29:35กุจะนำพ่อมึงออกจากขุก
29:37ไปส่งที่ท่าเหลือวิลันดา
29:41แล้วมึงก็หาทางdriveปืนไฟ
29:43มาส่งกูที่สวนกัดตาย
29:45แล้วพวกวิลันดาจากยอมให้เจ
29:47้าคุณพ่อกับ 9 กระบอมหนีขึ
29:49้นเรือไปด้วยแน่นะพระยะค่ะ
29:55คนมากบุญจะขึ้นเป็นใหญ่เช่น
29:56กู
29:57จะไม่ยองผิดวาจาให้เป็นอประ
29:59มงคลเด็ดชาต
30:05เมื่อได้ยินเสียงยิงฝืนเที
30:06ยง
30:07มึงก็พาพ่อมึงขึ้นเรือ
30:08ไปได้เลย
30:09ขออย่างเดียว
30:11อยากกลับมาเยี่ยบแผนดินอายุ
30:12ทยากูอิ
30:15เป็นพระมหากรุณาที่คุณภัย
30:18ค่ะ
30:29ข้าต่อร้องกับสัยเจ็ตได้
30:30กลงถึงเพียงนี้เจ้าเลย
30:31แอ้เช่นประรู
30:34หากมีทำเช่นนี้
30:36ก็ผมจะช่วยท่านออกจากครุกได้เช
30:39่นใด
30:42เช่นไหร่
30:43เสด็จในโครมก็ต้องหาทางช่
30:45วย
30:48แต่ก็ช้าหรือเกิน
30:52ท่านขอรับหากครูกตัดสินค
30:54วาม
30:55ท่านก็ต้องครูกรับโทษแต่เพ
30:57ียงคู่เดียวนะขอรับ
30:58พี่มันจำตัวครูไว้
31:03เพราะมันไม่ต้องการให้กูสำ
31:05การเรื่องปืนไฟในเอง
31:07มึงกำลังโดนหลอก
31:09ให้เผยตัวว่ามีผู้ใดร่วมม
31:12ือกับกูอีก
31:15มึงมันง่ง
31:17ง่ะแม้ก็ทั่งหักหลักเสร
31:19็จในครม
31:20ที่กูขลบรัก
31:22ทุย
31:27มึงเอาปืนไฟไปไว้ที่ไหน
31:33บอกกู
31:34ปืนไฟอยู่ที่ไหน
31:39ปืนไฟ
31:40แล้วผมเอาทิ้งน้ำไปหมดแล้วข
31:42อรับ
31:42มึงทำได้เช่นไหร่
31:52มึงทำได้เช่นไหร่
31:58เพื่อท่านจะได้ผลผิด
32:01การกำลังก็ไม่เกิดขึ้น
32:03ถ้าไม่มีปืนไฟทุกอย่างก็
32:05จบเลือกไปรับใสเจ้าหน้ายพวกน
32:07ั้น
32:09ท่านกำลังถูกหลอกใช้อยู่
32:16อืม
32:18แล้วก็ผมจะทำทุกอย่างให้ท่าน
32:21เรียกผมมารู้กให้ได้
32:28มึง...นี่ใช่ลูก
32:32มึงมันลูกหญิงงามเมือง
32:35โห
32:40มึงไปได้เช่น
32:42มึงไปได้เช่น
32:47ไป
32:47กูมาให้มึงไป
33:17ท่านสมสัก
33:20มีอันใดหรือเจ้ากรม
33:23ค่าขอพบแม่มารีสักประเดี
33:24ยว
33:26ไม่นานใช่หรือไม่
33:27ไม่นานขอรับ
33:29อืม
33:41คุณหวงมาเข้าเฝ้าขขุ่นหว
33:42งหรือเจ้าค่ะ
33:44ครามราชการแทนเช้าคุณหรือ
33:45แล้ว
33:47เสร็จราช Γายатовแล้วหรือเจ้า
33:48ค่ะ
33:50เสร็จแล้ว
33:52คุณหวงมีอย่างฐร Funеняce
33:53เจ้าค่ะ ข้าต้องไปช่วยคุณเท
33:56้าเมราจรร เริ่มเครื่องหอมถ
33:58วายขัวเจ้า ที่วัดพระสีสัน
34:00เพชรอีกเจ้าค่ะ
34:02ประเดียวเธอดแม่ ถูกกูหมาท
34:05ี่เหลือจะถวายพระ ข้าขอได้หร
34:08ือไม่
34:12จะเก็บไว้หัวนอนมันเชื่อนเคย
34:17เป็นมงคนนัก หากคุณหลวงจะน
34:20ำไปใช้ต่อ
34:26ข้าขอตัว
34:35เจ้าคุณจักรี พยายามหาเศษน
34:38าบดิ จะมาเป็นตลากการสอบความ
34:41คดีเจ้าคุณพ่อของคุณหลว
34:43ง
34:45เพื่อการคนขอลหาว่าคัดีนี้ม
34:47ีผู้อยู่เบื้องหลัง
34:49เราต้องส่งตัวเจ้าคุณแสนเข
34:52้ามาหาไทย
34:54เมื่อไรขอรับ
34:56เพิ่งมีชาย
34:58นับว่าเจ้าคุณจักรีให้ค
34:59วามสำคัญกับคัดีนี้อย่างมา
35:01ก
35:01คงไม่มีผู้ใดกล้าบบิดพิ
35:03้วหลักฐานต่างๆได้ขอรับ
35:18คุณหลวงก็เตรียมหลักฐาน
35:20มาครบแล้วนี่
35:21เราก็นำไปให้เจ้าคุณจักรีส
35:24อบความกัน
35:26เตรียมกำลังกองตะเวนให้พร
35:29้อม
35:30การนี้เราจะคุ้มกันเจ้าคุณแ
35:32สนส่งเข้าวังหลวงให้ดี
35:36อย่าให้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
35:37ในระหว่างทางได้
35:42ครับ
35:48เกละ
36:14มึงจะพาไอ้แสน ไปให้เจ้าคุ
36:16ณจับคลี เขาแต่สนคดีความพ
36:17่อมึงแล้ว
36:19เป็นนั้นเหรอ
36:21พยาค่ะ
36:24มึงแม่ใจหนา แล้วจะทำนะเอาโท
36:27ษร้างอายให้พ่อมึงได้
36:30กล้าวกระม่ม มั่นใจพยาค่ะ
36:36อย่างนั้นก็ดี
36:41มึงมีสมกับเป็นเจ้ากลมคนจ
36:43าวเวน
36:45ห่านก้างนัดข้อกับไอ้แสน
36:48เอามันถูกท่า จนมันสิ้นล
36:51ิก
37:00แค่นี้
37:03คงถึงจุดจบไอ้แสนจริง
37:04ๆ สัตว์ที
37:05ไอ้เพื่อ
37:16มึงรีบนำความไปแจ้งกับเจ
37:18้าคุณโยมราช
37:19แล้วนำผลตะเวนไปเฝ้าที่คู่ก
37:21ลางน้ำ
37:21กูจะรีบตามมึงไป
37:23ขอละ
37:23ไป
37:44ทิ้นหวันป้านนี้เชื่อเหรอไ
37:45อ้แสน
37:49ทิ้นหวันป้านนี้
38:16ทิ้นหวันป้านนี้
38:18บืนแผ่นดินเอิทยาซิส
38:20อีแสน
38:35ไม่ความเส้นใด
38:37รักค่ะ
38:39ลูกมึง
38:41มันเหิมเกิมยิ่งนัก
38:45มันมาบอกให้กู
38:47ให้มาช่วยมึงหนีขึ้นไปกับเร
38:49ือดวิรันดา
38:50แล้วมันจะเอาปืนไฟมาส่งมอ
38:52บให้กู
38:53จนเพลานี้กูยังไม่เห็นปืนไ
38:55ฟซักกะบอกเดียว
39:01ขอประทาธภัยโทษด้วย
39:02ไม่ยักค่ะ
39:06กูจะให้อภัย
39:09ต่อเมื่อมึงบอกกูมา
39:11ว่าปืนไฟกูอยู่ที่ไหร่
39:14ลูกมึง
39:16เข้ามาคมคู่กูถึงตำหนัก
39:19ถ้ากูปล่อยพวกมึงไป
39:21กูจะแน่ใจได้เช่นใด
39:23ว่าพวกมึงสองพ่อลูก
39:25จะไม่สักท่อตกคุณหลวม
39:27ให้มาสอบความถึงกูได้
39:28หะ
39:31มึงจะรับผิดชอบแกนั้นเหล
39:32ือไอแสน
39:34ปืนไฟก็อยู่ที่ไหร่
39:37ปืนไฟก็อยู่ที่ไหร่
39:40เปล่าคำอบ
39:46วิศาพยาค่ะ
39:50เห็นแสน
39:53มึงมันเนยละคุณ
39:55และแต่จะส่งพักรุณาพยาค่
39:56ะ
40:13นี่เป็นเรื่องของกู
40:15กับเทพรู
40:23มึงห้ามประพ่อกูไปไหนนะ อ่ะ
40:24อิน
40:28ความผิดของพ่อมึง
40:30ฝ่ายตลาการจะเป็นฝ่ายตัดสิ่
40:32ง
40:33กูบีให้มึงดำการไหน
40:37หากมึงคิดควาง
40:41มึงต้องข้ามสบกูไปก่อน
40:42ต่อได้ อ่ะอิน
40:44งั้นมึงกับกูก็มาสะสากั
40:45นวันนี้เลยสิว่ะ
40:52งั้นมึงมีสองทางเลือก
40:58ตายด้วยปืนกู
41:00หรือจะกินข้าวที่กูเอามาให
41:02้
41:26ก็ตายอยู่ดี
41:28ใช่หรือไหม พระยะครับ
41:34หรือบังค้ามให้ครูต้องทำ
41:43มึงก็รู้ไม่ใช่ได้อย่างยิน
41:44นั้นพอครู
41:45มึงก็รู้ไม่ใช่ไหม
41:57น่าแม่นมัน
42:15มื้องก็รู้ว่า
42:25เราคือ ยอมตายบนพื้นแผ่นด
42:28ินอายุทยา
42:29ที่พระองค์ มีมีหวันจะก่อกระ
42:35บบทได้
42:36ไอ้แรง
42:54แรง
42:55ทุกนี้
42:58เส้น้รabel
43:11ขอบคุณเวลา
43:32แค่ก็รงพวก
43:58แกคุณพวกกับแบนจริง
44:00ที่สุดที่สุดที่สุด
44:38เจ็งรีบนํากส vivid ไปแจ้งหลวง
44:39อีน
44:42ขอลับ
44:49หลวงขอลับ
44:52มีอะไร
44:58ได้
44:58หลีไปที่คุ้บกลางน้ำเถิดห
45:00รอนะ
45:23มันตายได้เยี่ยงอะไรขอรับ
45:25สันนิทธานได้ว่าถูกวางยา
45:27พิษ
45:27ตั้งจะคุณขอรับ
45:53ปล่อยน้ำมาก
45:55หรือว่าคนที่วางยาเจ้าคุณ
46:05แสน
46:06คือกลงมอง
46:07ไอ้เพิ่ม
46:10ขอละ
46:14ท่านจากคุณจะให้กระผมทำเช่นใด
46:16กระผมรอคำสั่งขอรับ
46:23คุณหลวงรู้หรือไม่หรือ
46:26อันใดที่อยู่สูงกว่านกอิน
46:28ซี
46:29รูมอาทิตย์ก่ารับ
46:40เช่นนั้นก็จะหารเอื้อมไปแต่
46:44เรื่องบางเรื่อง
46:45ถ้ามันจุติลงได้
46:48ก็ปล่อยมันไปเถิดคุณหลวง
46:56กรองตระเวงข้างเหนือแจ้งมั
46:57นว่า
46:58มีขับวนมาออกจากวังหลวง
47:00ไปทางข้างเหนือ
47:02อันใจ
47:03อันใจ
47:03อันใจ
47:33ارตเลย
47:33กิ่นมารีตอนอไอฟศัล
47:35กูจะกลาบทุน
47:37ยกอีมารีให้เป็นเนี้ยอاءอิ
47:39น roadmap annt
47:39เข restaurant
47:39และเป็นเช่นใด
47:40พี่กับน้องจากมีผหวดคนเดีย
47:42วกัน THIS
47:43หากมองสัตว์ขัดควางรับสั่
47:45งของคุณเท้า
47:45เจ้าสกรหารมองสันใช่หรือไม
47:47่ไหมcasah
47:48โค vulกินพือเป็นเสียทีกรึ
47:49่งไหม
47:50รูบมีออมเด็ดขาดนะเจ้าค่
47:51ะ
47:52เพราะมีค่ามมาขวางไrent
47:54ค่าจึงอยากให้พี่หลวนอิน
47:56และพี่มารีสมวังกันเสียที
47:58ว่างไงอาอิน
47:59มึงจะรับอิมารีเป็นเเลียพ
48:01ระรัชทานор ότιไม่
48:04เกินมาลี่ครั้งนี้ตอนอาวศาลเว
48:07ลาสองทุ่มครึ่ง
Comments