- 15 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:34แม่ค่ะ แม่
00:39คุณน้า คุณน้าฝืนแล้ว
00:52คุณน้าไม่สบายเหรอคะ ทำไมอยู่อย
00:55ู่ถึงเป็นลมไป
00:57วันนี้อากาศร้อน แล้วคุณพิม
00:59พ์ เข้าครัวเตียมอาหารรอหนู
01:01ดวงตั้งแต่เช้าก็เลยเป็นลม
01:06คุณน้าพิมพ์ไม่น่ารำบากเข
01:08าดวงเลยนะคะ
01:11น้าไม่รำบากเลย
01:14ให้น้า ได้ทำอะไรเพื่อน เพื่อนหนูบ้าง
01:29แล้ว
01:29วันนี้ หนูดวงมาหาหน้าเรื่องอะไรเห
01:35รอจ๊ะ
01:38เรื่องแม่ค่ะ
01:39เรื่องแม่ของหนูดวง
01:41แล้วมาถามคุณพิมพ์ทำไมคะ
01:46คุณน้าพิมพ์อย่าปิดปัง
01:47ดวงเลยนะคะ
01:51ดวงรู้แล้วว่า
01:57ถ้าอยากรู้เรื่องแม่
01:59ให้มาถามหน้าพิมพ์ค่ะ
02:02รุงผู้ใหญ่บอกไว้แบบนั้น
02:09คุณน้าคะ
02:15คุณน้าพิมพ์บอกดวงได้ไหม
02:16คะ
02:17ว่าแม่ดวงคือใคร
02:26ว่าหนูเดินทางมาแต่เช้า
02:29คงจะหิว
02:30รถไปทานอะไรก่อนแล้วกันนะจ๊ะ
02:32แล้วเดี๋ยวเราค่อยพูยกัน
02:34คุณน้าคะ
02:37น้าสัญญา
02:39น้าจะเล่าทุกอย่าง
02:41ทุกเกี่ยวกับแม่ของหนูดวงให
02:43้หนูดวงฟังนะ
02:52คิกี้
02:53น้ำข้นหยุด hydera
02:54ạnh่อนพัสกลัง
03:16ปลอดในปวดใกล言VIged
03:17เป็นความจริง
03:20แต่รื่อง PUP பอันนั้น
03:29ker30%ait
03:40แล้ว ความจริงสำหรับดวงน
03:43ี่ เป็นจังไหนล่ะครับ ย่าย
03:47มันคืนอยู่ก็ว่า คุณยิงค
03:50นนั้น เขาสิหักอย่างหลายกลัว
03:55มึ่งมีดีเนอะ อยู่แบบสุขส
03:57บาย สมก็มึ่งแหละ สิมักอย
03:59ู่อย่างบ่านหนอกบ่านหน้า
04:01มาหล่างจริงคนสาบคว้าย มาชุ
04:04บโต เป็นเศษที
04:08นี้
04:08ย่ายเหมันใจว่าผู้ยิงคนนั้
04:10น IBRAH POO
04:11พวกผู้วิชมักอย่างขอใจเ laneว
04:13epoงขอใจนะว่าเรานีุ่ด brilliant
04:17เรามีilian ความผู้วิตให้วัง neutral
04:22ในพวกผู้ไปที่เร็ว ว่าผู้ dyedสาม
04:32สิหาร
04:36เดี๋ยว ควิทย์ไปทรงใหญ่นะ
04:38แล้วกับ ใหญ่ฝากเบิงดวง หาใหญ
04:40่นี่เดื้อ
04:50ขันดวงพอกับไอ้ผู้
04:52เราเบอร์กเรื่องที่บริธับมัน
04:53เท่าล่ะ
05:08ถ้าคุณอยากรู้ ว่าคลายเป็นนก
05:10ต่อให้พวกแกงขามะนุษย์
05:12ฉันจะบอกความจริงทุกอย่าง
05:15แต่คุณต้องมาคนเดียว
05:32แกโทรหาใครอ่ะมินท์
05:34ก็พี่กัยวิทย์อ่ะสิ
05:37โอcess รายงานว่าถึงที่หมายอย่าง
05:40ปลอดภัยแล้ว
05:42แกพูดอย่างก็ barley noble inc Burger
05:44เคยสนใจว่ afinช่низ наст todas
05:45ว่าฉันเปลี่ย่าแบบๆ
05:48แต่ฉันว่ามันแบบๆ
05:50ที่พี่GVคอยคว่ามา Geralt
05:54แต่กลับโทรมาบอกว่าแกจะมาเฉ
05:56ย
05:58แกกรัว พี่กายวิทย์กรับย
06:00ายจะมีแผนอะไรอีกใช่ไหม
06:02แล้วสองคนนั้นอ่ะ เคยปล่อยอะไรง
06:05่ายๆที่ไหนล่ะ
06:06เราวังไว้ก็ดีนะแก
06:14ฉันเชื่อใจน้าพิมพ์นะ
06:16ไม่ว่าพี่ไกลวิทย์กับยาย
06:17จะหลีแผนอะไร
06:20ฉันมั่นใจว่าน้าพิมพ์ไม่
06:22เอาด้วยแน่ๆ
06:24อ่ะเด็กๆ นี่เข้าเปลี่ยกเสร็
06:27จงนั้นล่ะจ๊ะ
06:28ให้ฉันด้วยกันเร็ว
06:30มาจ๊ะ
06:38เดี๋ยมweed
06:39Aren't you an friends
07:00ไม่ากินแล้วจ๊ะ หรือว่าอั
07:03งหารที่น้าเตรียมไม่ถูกป่
07:05าก
07:06นั้นเดี๋ยว อยากกินอะไรบอกน้าได
07:08้น้า เดี๋ยวน้าไปเตรียมให้
07:10ใหม่
07:11ไม่ใช่ค่ะ ดวงแค่ไม่คิดว่
07:14า
07:15น้าจะเตรียมอาหารไว้ให้รว
07:16งเยอะข більrid
07:17นั่น tart 2 ขา
07:19คือพวกเราก็แค่จะมาคุยเรื่อง
07:22อยากจะเตรียมอาหารมือนี้ให้ดี
07:25ที่สุด
07:26สำหรับ ลูกชา�oma
07:41ขอบคุณนะคะ ที่เห็นดวงเหมือนล
07:44ูกสาว
07:56ตอนเด็กเด็กเวลาที่ดวงเห็นเพ
07:59ื่อนหออกก่องข้าวที่แม่ทำไปให
08:03้ไปกินที่ลงเรียน
08:07ดวงได้แต่ขิดแล้วก็สงสัยว
08:11่า
08:13กลับข้าวฝีมือแม่จะอร่
08:15อยหรือเปล่า
08:19แล้วตอนเช้าเวลาที่แม่ทำอาห
08:22ารกินอาหารฟุ้งไปทั่วบ้าน
08:27จะรู้สึกมีความสุขแค่ไหน
08:37ดวงไม่รู้ว่า
08:41ชาตินี้
08:44ดวงจะได้กินอาหารฟิมือแม
08:46่หรือเปล่า
08:50งั้นก็ให้หนูดวงคิดว่าอา
08:54หารเมือนนี้เป็นอาหารที่แม่เต
08:59รียมไปให้รู้
09:08กินอาหารที่แม่เตรียม
09:09กินอาหารที่แม่เตรียม
09:44กินอาหารฟิมือของแม่
09:44อร่อยค่ะ
09:48อร่อยอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน
09:50เลยค่ะ
09:53ถึงชาตินี้โน้นจะไม่ได้กิ
09:56นอาหารฟิมือของแม่
10:00แต่ดวงก็โชคดีมากค่ะ
10:03ที่ได้กินอาหารฟิมือของคุ
10:05ณ
10:08คุณนะ
10:11ขอบคุณนะคะ
10:28จะกินข้าวเขาน้ำตากันเหรอ
10:29คะ
10:30ไม่เอาค่ะเลิกร้องนะคะ
10:32กินข้าวกันเถอะ
10:34ใช่ค่ะ
10:35แกเลือกร้องให้เลยนะดวง
10:37เอาแกร้องให้ทำไม
10:41ก็ฉันตื่นต่างไง
10:43ที่เห็นแกได้สารฝันกินกับ
10:45ข้าวฝีมือแม่
10:47กินเยอะเยอะเลยนะ
10:56เออ
10:56แล้วคุณพูลิตไปไหนเหรอคะ
10:58ไม่ๆมากินข้าวได้กัน
11:12ผมมีทุร้าต่วนทางนี้
11:13ได้ ทางนี้ริษาจัดการเอง
11:16เสร็จทุร้าทางนั้นเราก็รีบ
11:17กลับมาทำที่ของตัวเองแล้วกัน
11:26คุณมีทุร้าต้องกลับไปจั
11:27ดการน่ะ
11:29เรื่องงานคุณพ่อนะคะ
11:32แต่เดี๋ยวค่อยจะจัดการ
11:33ริษาจัดการได้สบายมาก
11:36แล้วไหนว่าคุณจองตัวที่ร้
11:37านอาหารเอาไว้ไง
11:39ก็ถ้าริษาไม่บอบแบบนั้น
11:41คุณจะยอมออกมากับวิษาีระคะ
11:43แล้วอยากกินแค่ประมีสำเร็จ
11:45รูป
11:47ที่นี่欸DA
11:55ฟูจำไม่ได้ละคะ
11:57ว่านนี้คือมือแรกที่เราเจอกั
11:59น
12:12หลังจากที่เลิกกับผู้ชายคนน
12:13ั้น
12:14ริษาก็ไปเรียนที่จีนตามคำ
12:16แนะนำของคุณพ่อ
12:17แล้วริษาก็ปรับมาช่วยงานข
12:18องคุณพ่อ
12:20ไม่นึกเลยนะคะ
12:22ว่าจะกลับมาเจอผู้ริษอีก
12:24เราก็ได้รู้ว่าคุณคือลูกช
12:26ายของคุณ อาเวชกร
12:27หุ่นส่วนของคุณพ่อ
12:32เรื่องดี ๆ ในชีวิตของริษา
12:34เกิดขึ้นได้พЕอคุณเลยนะคะ
12:37ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเป็นแค
12:39่หุ่นส่วนธรกิจกันก็ต
12:40ามเธอ
12:46คำพูดของคุณในวันนั้น
12:48ทำให้ริษาตื่นตัวเองอยู่เสมอ
12:51ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
12:53ริษาก็มีค่าพอ
12:55แล้วก็ทำให้ริษาอยากพัฒนาตั
12:57วเองให้ดีขึ้นเรื่อยๆ
13:00ไม่แพ้ใคร
13:02แล้ว...ที่คุณเลือกจะมาที่นี่วั
13:05นนี้
13:08แค่อยากรำลึกถึงความหลัง
13:10นะคะ
13:11วันที่มิตภาพของเราเริ่มต้
13:13นขึ้น
13:15แต่ตอนนี้คุณดูเข้มแข็งกั
13:17บผมอีกนะ ริษา
13:20ไม่ถึงเรื่องอะไรเหรอคะ
13:24อ๋อ...เรื่องที่ริษา move on จากคุณ
13:28ได้นะหรอ
13:30ก็คุณเป็นคนบอกริษาเองไม่ใช
13:31่เหรอคะ
13:33ว่าการที่ครบคนที่มีคนอื่นอยู่ใ
13:35นใจตลอดเวลา
13:36มันอันตราย
14:03ความสัมพันของดวงอับสอนก
14:05ับกลายวิทย์กำลังไปด้วยด
14:06ี
14:07เราก็ไว้ใจกันมากๆ
14:08ไม่อย่างนั้นกลายวิทย์ไม่ยอ
14:10มให้ดวงอับสอนมาที่กรุงเทพ
14:11หรอคะ
14:12ทั้งทั้งที่ก็รู้ว่าจะต้องมา
14:13เจอคุณ
14:15เห็นกลายวิทย์บอกว่าจบงาน
14:16วงส่งเจ้าแม่ปีนี้
14:18ยายหอมจะให้กลายวิทย์แต่งง
14:19านกับดวงอับสอน
14:22คุณก็รู้จักดวงอับสอนดี
14:23นะคะ
14:24ว่าถ้าเขาไม่ได้รักก็คงไม
14:26่ยอมแต่งด้วย
14:27ต่อให้ยายหอมจะมังครับก็ต
14:29าม
14:36แล้วคุณรู้เรื่องดวงอับสอนก
14:38ับกลายวิทย์ได้ไง
14:41กลับบ้านค่ะ
14:42วันนี้คุณพ่อริษาบอกว่าจะ
14:44กลับมาตอนค่ำๆ
14:45ริษาอยากกลับบ้านไปอยู่กับท
14:47่านค่ะ
15:03คาดว่าสงครามประสาทของฉัน
15:05จะได้ผล
15:12ร้านออกไฟให้ตรวงช่วยไหมคะ
15:15ขอบใจจ้ะ
15:25คุณผู้ลิต
15:28ยวงอับสอน
15:37อ่ะ แล้ว ไกลวิตอ่ะ
15:40พี่ไกลวิตไม่ได้มาด้วย
15:43ฉันมากับมิน
15:44ความสัมพันของดวงอับสอนก
15:48ับไกลวิตกำลังไปด้วยดี
15:50เราก็ไหวใจกันมากๆ
15:52ไม่อย่างนั้นรอยวิตไม่ยอมให้
15:54ดวงส Sonimi ที่กุงเทพ
15:55ทั้งๆที่รู้ว่าจะต้องมาเจอคุ
15:57ณ
16:01แล้ว
16:03เธอจะยกทะขนมไป
16:06นาดอกฝ่ายบอกว่า
16:07คุณออกไปกินเจ้ากับคุณที่ส
16:09า
16:09ฉันก็เลยไม่ได้zusagenเตียมไหมให้
16:20ค่ะ
16:30แล้วต้องอัพสันจะคุยเรื่องอะไร
16:31หมดแม่
16:38ฉันเริ่มเลยแล้วกันนะ
16:42เราจะคุยเรื่องแม่ของดวงได้หร
16:44ือยังเหรอคะคุณนะ
16:50แม่ของดวงที่เธอมากรุงเทพก
16:54ับพอเรื่องนี้เหรอ
16:57แล้วแม่ไปรู้จักกับแม่ของ
17:00ดวงอัพสรได้ยังไงครับ
17:05คือแม่
17:10แม่ของดวงเป็นนางรำของเจ้าแ
17:15ม่
17:18แต่วันหนึ่งเขาก็ไปพบผู้ชายท
17:20ี่เขารัก
17:22ก็เลยอยากจะเป็นใช้ชีวิตอยู่ด้
17:24วยกัน
17:25ก็เลยหนิงตามกันไป
17:32ทางทางที่
17:34ยังลำถวายพระทานไม่จบด้วยซ
17:36้ำ
17:38แล้วคุณนะรู้เรื่องนี้ได้ยังไ
17:40งเหรอคะ
17:43นะรู้
17:49ก็เพราะว่านา
18:00นาก็คือ
18:02คนที่พาแม่ของดวงหนีออกไป
18:17ทำไม ทำไมแม่ถึงทิ้งดวงเหรอ
18:20คะ
18:24แม่ไม่รักดวงเหรอ
18:26หรือว่า ดวงเกิดจะความไม่ต
18:30ั้งใจเหรอคะ
18:31ไม่ใช่นะ
18:46เรื่องนี้อันนายยืนยันได้
18:54โดงเป็นลูกที่เกิดมา
18:57จากความรักของพ่อ ยังแม่
19:14เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
19:19รถกระบากของพ่อดวง
19:22ถูกรถสิบล้อที่เสียหลัก
19:24พุ้งชน
19:26พ่อของดวง
19:29ก็เลยตายในที่เกิดเหตุ
19:31มันก็อาจจะเป็นเพราะ
19:42แม่ของดวง
19:44รำถวายเพราะทาสไม่สำเร็จ
19:46เรื่องรายๆนี้ก็เลยเกิดขึ้นกั
19:48บพ่อของดวง
19:50แล้วก็คงจะเป็นเวนกรรม
19:53ที่แม่ของดวงทำให้แย่ของเสี
19:55ยใจ
20:01แม่ก็เลยเอาดวงไปทิ้งไว้ก
20:02ับแย่หอบเหรอคะ
20:04ไม่นะ
20:08แม่ของดวง
20:12ทำทุกวิธีทางที่คนเป็นแม่จะ
20:15ทำเพื่อลูกได้
20:22สางสำเร็จ
20:37ไม่ตาย
20:52ลูกกลุ่มยังไม่หายตัวร้
20:53อนแล้วพี่ดอกฝ้าย
21:01ลูกกลุ่นนี้เราจะไปนอนที่ไหนกั
21:02นดี
21:04เดินที่มีก็ยังไม่พอค่าโ
21:06ชว์ห้องเลย
21:11แต่ก็น่าจะพอค่าเดินทาง
21:12น่าเดินทาง
21:21ไม่นะพี่ดอกฝ้าย
21:24นำพังเราสองคนนะ
21:30ยังพอทนเล่ร้อนหางานได้
21:36จะดูคงคงทนไม่ไหวหรอกพิม
21:37พ
21:44ตอนนี้พี่ก็ไม่น่าใจ
21:46ว่าระหว่างถนนเส้นนี้
21:56กับชีวิตของพวกเรา
21:58อะไรมันมืดมนกว่ากัน
22:02เธอก็นตอนตอนนี้อีก
22:10กับชีวิตของพวกเรา
22:11ป Coordinก cre Rams Berlin
22:11กับชีวิตของพวกเรา
22:12อยู่ที่โทษที่มีที่เรา
22:16ถึงตอนนี้พวกเรา
22:19ไม่ừngใช่ที่นี่
22:26ตอนนี้พวกเรา
22:32คงไปตเถอะ
22:34แม่ของดวงก็ต้องเอาดวงไปฝ
22:37ากไว้ให้หอมเลี้ยง
22:51แค่ดวงรู้ว่าแม่ไม่ได้ทิ
22:54้งดวง
22:56แม่รักดวงแค่นี้ดวงก็ด
22:58ีใจแล้วค่ะ
23:03แล้วทำไมแย่หอมถึงบอกว่าด
23:05วงเป็นเด็กที่ถูกทิ้งเอาไ
23:07ว้แล้วแม่ของดวงก็ตายแล้ว
23:09ครับ
23:13สำหรับแย่หอมแม่ของดวง
23:16ก็คงไม่ต่างอะไรจากคนที่ตายไปแล้
23:19ว
23:21แล้วการที่จะให้หนูดวงรับรู้ว
23:23่าดวงแม่ทิ้งไปก็คงดีก
23:26ว่าการที่จะให้รู้ว่าหนูดวงม
23:29ีแม่แย่แย่แบบนั้น
23:32ถึงเขาจะเป็นยังไง เขาก็เป็น
23:34แม่ของดวง
23:37ดวงอยากเจอแม่ค่ะ
23:42แล้ว แม่พอจะรู้ไหมครับ
23:46ว่าแม่ของดวงอยู่ที่ไหน
23:53คือ แม่ของดวงไปทำงานที่เกาห
23:58ลี
24:00เขาพยям เก็บเงินเพื่อนให้จะมารั
24:03บดวงไปอยู่ด้วย
24:06คุณนะพอจะติดต่อแม่ของดว
24:08งได้ไหมคะ
24:10ไม่ได้หรอกจ่ะ
24:13แม่ของดวงทำงานผิดกดห cupcakes
24:16อะไรก็เกörenย์ถึงได้ทั้งนั้นเกื
24:18อแรงงานที่เข้าไปทำงานอย่างผิ
24:19ดกดเห confrontation
24:20จริง
24:21แบบที่เห็นในข่าวเหร留言
24:24ที่ถูกจับทุกสงตัวกับ
24:27หรือแม่ก็ป่วยตาย
24:30ถูกทำร้ายจนตาย
24:32โอ้ย
24:33ฉันขอโทษแก
24:38บางทีในหน้าที่ส่งแม่ดวง
24:39ไปอยู่เกาหลี
24:41อาจจะรู้ที่อยู่ของแม่ดวงก็
24:42ได้นะครับ
24:46แม่ก็
24:49พยายามให้เพื่อน
24:51ช่วยตามหาในหน้าคนนั้นอยู่
24:57คุณนะครับ
24:59คำถามที่ดวงอยากรู้มาตลอด
25:04ว่าแม่ดวง
25:07ชื่อนามสกุลอะไรครับ
25:13พร
25:14พรสอนใจ
25:16แม่หนูดวงชื่อพรสอนใจ
25:27ถ้าแม่ถูกส่งตัวกลับมา
25:29เราก็ไปตามหาในทาเบียรราชได
25:31้
25:35ฉันไม่เพื่อนที่พอจะจัดการเรื่
25:36องนี้ได้อยู่
25:40ฉันจะช่วยเธอตามหาแม่ให้เจอ
25:44ฉันสัญญา
25:53ที่ดวงมาวันนี้
25:56ดวงแค่อยากรู้ว่า
25:58แม่ดวงเป็นใคร
26:01อย่างนั้น
26:02ดวงขอลาก่อนนะคะ
26:04อ่ะ เรากลับกันเธอแก
26:07ไป
26:08อย่างนั้นดวงลานะคะ
26:12ขอบคุณนะคะ
26:15หนูดวง
26:18น้ำมีเพื่อนที่กำลังให้ช่วย
26:20ตามหาแม่ของหนูดวงอยู่
26:23เห็นบอกว่า
26:24อีกสองสำวัน
26:26ก็น่าจะรู้เรื่อง
26:28ยังไง
26:29ดวงอยู่ที่นี่
26:31เราฟังข่าวไหมจ้ะ
26:38ค่ะ
26:39ดวงอยากรู้ข่าวของแม่ค่ะ
26:57ค่ะ
27:05ฉันจะบอกความจริงกับมึงท
27:06ุกอย่าง
27:07ฉันจะบอกว่า
27:08ฉันเป็นแม่
27:09ฉันเป็นแม่รวงอำสอน
27:11บอกว่าได้
27:12มึงต้องตัว
27:13รวงอำสอนว่า
27:14มึงบอกแม่แม่มัน
27:15แม่ทำไมแล้วจ้ะ
27:18หัวมึงอ่ะ
27:19เขาหูที่บอกว่ามึง
27:20มีลูกมีหัวมาก่อนแล้ว
27:23พิมพ์จำได้ไหม
27:24ตอนที่คุณเวชกรขอพิมพ์แต่
27:26งงาน
27:27เขาถามอะไรพิมพ์
27:28เขาถามฉันว่า
27:31ฉันมีลูกมีครอบครัวไหม
27:34แล้วพิมพ์ตอบว่า
27:36ฉันมีสามี
27:37แต่สามีฉันตาย
27:40แล้วลูกอ่ะ
27:41คุณเวชกรถามเรื่องนี้
27:44เพราะไม่อยากให้ใครแบ่งปันค
27:45วามลักไป
27:47นอกจากลูกของเขากับพิมพ์
27:50ฉันถึงบอกเขาเนี่ย
27:52ว่าลูกฉันตาย
28:27ทำไมไม่ให้หนูดวงกลับ
28:28ทุกษาสรรูป
28:34อยากจะชดเชิญเวลาให้กับลูกบ
28:36้าง
28:38แต่คุณเบษกรใกล้จะกลับจาก
28:40เมืองจีแล้ว
28:41ถ้ามาเจอหนูดวงอัพสรรที่น
28:43ี่
28:44พิมพ์จะบอกคุณเบษกรมาอย่างไร
28:48อีกตั้งหลายวันกับคุณเบษ
28:49กรจะกลับ
28:54ขอให้ฉันได้มีเวลาอยู่กับล
28:55ูกบ้างทนาพี่ดอกฟ้าย
29:01ขอโอกาสให้ฉันได้ทำหน้าที่แ
29:04ม่
29:06ของหนึ่งดวงบ้าง
29:21คุณพ่อมาถึงนานแล้วเหรอคะ
29:24เดียวไปดื่มไหมแล้วหรือลุก
29:29เรื่องมันวุ่นวายมากถึงก็น
29:30่าต้องไปดื่มใครเทียนเลยเหรอ
29:31ก็แค่เดิมชิวๆนิดหน่อยอ่
29:36ะคะ
29:37ถ้าประหน้ามันหนักหน้ามากพอ
29:43ช่วยจากการใช่ไหม
29:46คุณพ่อไม่ต้องเป็นห่วงแล้
29:47วคะ
29:48ทั้งเรื่องโรงงานเรื่องงานที่นี่
29:52ริษาจัดการเองได้
29:56พ่อมาถึงเรื่องผู้หญิงที่ตาม
29:58เตือปูลิตย์อยู่นะ
30:00ถ้ามันวดวายมากเดี๋ยวพ่อจ
30:02ัดการให้
30:04ไม่ต้องอะ
30:06คุณพ่อก็รู้ว่าริษาไม่ชอบ
30:09ยอมแพ่ใคร
30:12วิษาจะหาทางอาชนะมันให้ได้
30:21นักหน้าอับสร
30:26ไม่ว่าชาติไหน
30:28ข้าจะรักเองชั่วกับชั่วกัน
30:34เฮ้ย
30:35ไอ้ดีน
30:36เฮ้ย
30:36เฮ้ย
30:37เฮ้ย
30:38เฮ้ย
30:39เฮ้ย
30:47ระหว่างริษา
30:49กับนังดวงอับสร
30:50มีแค้นที่ต้องชำราดกัน
30:53ริษาต้องชนะเหมือนให้ได้
30:58เฮ้ย
31:01พ่อไม่สนรองนักว่าลูกกั
31:02บผู้หญิงของนั้นมีความแค้
31:04นอะไรกันดักหนา
31:06แต่พ่อชอบที่ลูกสาวพ่อค
31:08ิดจะเอาชนะให้ได้
31:10โดยเฉพาะผู้หญิงที่มาจากหมู่
31:13บ้านกัน
31:15พ่อก็จะไม่ยอดแพ้มอันกั
31:16น
31:38เธอสองคนพักห้องนี้แหละ
31:40แล้วห้องข้างข้างห้องใครเหรอ
31:43คะ
31:45ห้องฉันเอง
31:48ใกล้ดีจัง
31:50โอ้ย
31:52นี่เข้าแพทยัง
31:56เข้าแค่บอกว่าห้องอยู่ไก่ก
31:57ัน
31:58ตัวไม่เป็นหาอียัง
32:00ไว้ไว้ตี
32:02โอ้ย
32:04เข้าไปอับน้ำดีกว่า
32:21เธอสองคนไม่ขับรถกลับบ้านม
32:23ื้นมื้นค่ำๆก็ดีละ
32:25รอฟังขาวแม่เธออีกสักส
32:26องสามวัน
32:28แล้วเดี๋ยวฉันช่วยขับรถพ
32:29าวิสง
32:30ตอนมามื้นยังขับได้เลย
32:32ถ้าไม่ไหวจริงๆก็
32:34โทรให้พี่ไกลวิทย์มารับ
32:37เธอกับไกลวิทย์
33:01นี่ไง
33:02พี่ไกลวิทย์มาพอดีเลย
33:03อย่างนั้น
33:05ตามสวัยแล้วกัน
33:21มีคนสุ่งบอร์แส
33:23สุ้มแก่งข้ามมนุษย์มหาย
33:24อายบอร์
33:25สุ่งมาจังไหน
33:26อายเปิดเพชจรับแจงเบานฮะ
33:28พวกแก่งข้ามมนุษย์
33:29ที่ระวัด 유� thanked
33:31และคนที่ติดตอทรงขอมูลให้
33:33อาย
33:33ให้ไหวใจ06
33:35เขาบอกว่า เป็นคนที่เกือบตกเป
33:37็นเยือของซุมมั่น
33:38หรืออยากให้บอร์แสกับห่า
33:40บอร์อยากให้มันเกิดกับพูด
33:42ให้อีก
33:43ตอนนี้ อายยะฝ่าลงมือเห็นอ
33:45ี๋ยงได้เปล่า
33:46ถ่าอีก 2-3 มือ ด่วงกลับ
33:48ไป เขาจังปิจศากันว่าจะออกจะ
33:49ได้ดี
33:50อายดีใจด้วย ที่โดดเป็นห่ว
33:52งอาย
33:54ถึงสีแน่ทานอายกัดตาม
33:57ไอ้ไก่วิทย์ รับปากกับด
33:59วงก่อน
34:00ว่าไอ้ซิบอร์ลงมือเห็น
34:02เอียงผู้เดียว
34:04เอ้ย แค่นิดก่อนนะดวง
34:35ค่อยสิให้ไก่วิทย์กับดว
34:37งอัพสอน หมั่นกันไว้กรอน
34:39เมื่อใดที่คอยคัดเลือก
34:41นางล่ำมาแท่นดวงอัพสอนได้
34:44คอยสิให้ดวงอัพสอน แต่งงานก
34:46ับไก่วิทย์
35:02ถ้าเรื่องไม่สงแหวน ฉัน believesเธอ
35:04ไม่มีใจให้ไกลวิทย์
35:06ฉันแค่ไม่ฐานตั้งตัว ฉันไม
35:09่มั่นใจ
35:10คุณกลับไปเถอะคุณผู้ริต ปล
35:13ับไปหาคนที่รักคุณ
35:15ฉันคอลอ
35:19แกเป็นคนพูดเอง หัวให้ดวงอ
35:22ัพสอนเป็นคนตัดสินใจ
35:23ตอนนี้ด respectfulที่ได้เลือกฉันแล้ว
35:25แกยอมรับส escape
35:29หน้าดอกฝ้ายบอกว่า
35:30คุณออกไปกินเข้ากับคุณ Trista
35:32ฉันก็เลยไม่ได้เตอร์มไว้ให้
35:34แต่ถ้าคุณจะกิน
35:36เดียวฉันไปเตอร์มให้ค่ะ
35:38ยังไม่ลกกวนเธอดีกว่า
35:41พอไม่มีฉันเข้ามาข่างกลาง
35:48ความสัมพันธุ์ของคุณ
35:50กับคุณ Trista
35:55ก็คงจะกลับมารักกันเหมือน
35:57เดิน
35:58ช่วงเวลาที่ฉันจะได้อยู่กับ
36:00เธอ
36:03ก็คงเหลือแค่
36:10ตอนที่เธออยู่ที่นี่สินะ
36:12เธออยู่ที่นี่สินะ
36:43เธออยู่ที่นี่สินะ
37:18อาในๆก็นๆแล้ว
37:40ถามเลยล่ะกัน
37:41ทำไมยายถึงปล่อยให้ดวงไปเจอกั
37:43บพิมพ์
37:43หรือว่าจะแกล้งทรมาณสองค
37:45นนั้น
37:46เอ้า กระใจดียุ่นดีเลย
37:48ก็ให้ดวงมันไปใส่เวลา กับ
37:53แม่มันบาง
37:55ซักเทือนึงน่าชีวิต
37:56และยายอ่ะ
37:59ทำไมการที่พิมพ์ไม่ยอมเป็นนาง
38:01รำ
38:01มันถึงร้ายแรงสำหรับยาย
38:03จนต้องตัดแม่ตัดลูกกัน
38:23เจ้าแม่ สอยลูกแม่ท้อน
38:27พิมพ์ ลูกสาวของขน่อย บ้วย
38:30นัก
38:31ขอให้พิมพ์ หายจากควยไข่
38:36บัตรเทือพิมพ์ ยายมาก
38:38ลูกสิถวายพิมพ์
38:40ให้เป็นนางรำถวายหงเจ้าแม่
38:43ขอให้เจ้าแม่ แม่ตา
38:46ให้หนทางชีวิตใหม่ กำลูกท
38:48ั้งสองคนด้วยเถิด
38:57เจ้าแม่อัพสอน เผือนหายชีวิ
38:59ตใหม่ข่วยกำลับไอพิมพ์
39:01แต่ว่าไอพิมพ์มันเนรคุ
39:04้น
39:06ยายก็น่าจะบอกเรื่องนี้ให้พิม
39:08พ์มันรู้บ้าง
39:09บอกกำควดเนรคุ้น มันสิห
39:12ูเรื่องบอก
39:13มันบอกกันคนละภาษา คนที่เดี
39:14๋ยวนี่
39:19นอกจากชีวิตใหม่
39:21เจ้าแม่อับสอนน่าจะให้นิส
39:23ัยใหม่ใหม่กับยายบ้างเนอะ
39:25ดือ ที่ผี ไม่มีใครเกิน
39:27อ๋อ ว่าย นี่นี่
39:34สะบ้อง
39:35อืม
39:39เจ้า มืนขัด มัน น้ำมาซัก
39:43ว้า มือ มือ มือ มือ มือ
40:07ไอ้ไก่วิทย์
40:08รับปากกับดวงกร
40:10ว่า ไอ้ซิบอร์ลงมือเห็น
40:11เอียง ผู้เดียว
40:14ยังหน่อย
40:15ดวงกับเป็นห่วงไอ้
40:17เต้าเริ่มมันถาว่าดีกัน
40:18ดี
41:00กูอยู่นี่
41:02มือ ได้ขาวอยากเจอกูนักสิ
41:05تร áน ถึงขั้นสระแนเขาเปิดเพ
41:07ด ให้คนเข้ามาให้ขอมูลกู
41:08มึงอยากรู้มากนะใช่ไหม
41:10ว่า ใครเป็นนกต่อ
41:11ให้พวกกูแหลอกคนในหมู่บ้านมึ
41:13ง
41:13ใช่
41:15กูอยากเห็นหน้าไอ้ชั่ว bebันนั้
41:16น
41:17ที่มันหรอกคนในหมู่บ้านเดียวก
41:18ัน
41:19พวก announce
41:22กูก็อยากเห็นหน้า께
41:24ว่าถ้ามึงรู้ว่าอีกชั่ว
41:25ที่มึงว่านั้นเป็นใครเป็นกั
41:26น
41:28ถ้ามึงรอดวันนี้ไปได้
41:53เตอร์ มาก
41:55เตอร์ มาก
41:58เตอร์ มาก
42:04เฮ้!
42:05เฮ้!
42:14เฮ้!
42:21David
42:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:01ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:39ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:43ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:44ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:45ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:49ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:50ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:52ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
43:53ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
44:00ที่ส
44:02และมันก็ทำให้กูนิดกันตอน
44:03ที่ลูกบอกมือ
44:05หักหน้าบอกเลิกรูปกู
44:06มันจำไว้
44:11มีจากกูกับลูกเท่านั้นมีส
44:13ิทธิ์เลือกว่าจะให้ใครอยู่ใคร
44:14ไป
44:15ใครขวางสิ่งที่กูกับลูกต
44:16้องการ
44:18มันเตรียมเจอความชิบภายได้
44:20เลย
44:20นาย...นาย...นาย...
44:30นาย...
44:56ดวงไม่ได้รับมันไกลวิทย
44:57์
44:58ต้องการอะไรว่ามา
44:59ฉันอยากได้ยินจากปากดวง
45:01ว่าไม่ได้รับมั่นไกลวิทย
45:02์
45:02และรู้สึกอย่างไรกับฉัน
45:03ฉันหลีกทางให้คุณพิษา
45:05ฉันไม่อยากยุ่งกับคุณอีก
45:06เธอรู้ไหมคำว่าหลีกทาง
45:08เอาไว้ใช้สำหรับคนที่มีสิ
45:10ทธิ์ในอะไรก็ตาม
45:11เธอรู้ดีว่าเธอมีสิทธิ์ใ
45:12นหัวใจของฉัน
45:28กูไม่มีทางเลิกยุ่งกับลู
45:30กมือและหมู่บ้านของคุณ
45:32คนในหมู่บ้านมือทำกูไว้เจ็บ
45:34แสงโดยเฉพาะอีเจ้าแม่ของ
45:36พวกมือ
45:36ขอบคุณสิบายังให้ไฟ น้องทำ
45:38นายรูปพอได้อีกครึกกัน
45:39แล้วมึงจะรู้ระหว่างกูกับ
Comments