#mgakwentongpambata
#fairytales
#tagalogfairytales
#mgakwentonilolabasyang
#fairytales
#tagalogfairytales
#mgakwentonilolabasyang
Category
😹
FunTranscript
00:00Ang Ginito Ang Ibon
00:02Noong unang panahon, may isang hari na nagmamayari ng kakaibang klase ng puno ng mansanas
00:08dahil nagbubunga ito ng gintong mansanas.
00:11Araw-araw, pinibilang ng hardinero ang mga bunga at binibigay ang mga ito sa hari.
00:17Isang mansanas ang nawawala!
00:19Nagalit ang hari ng mabalitaan ang tungkol sa nawawalang mansanas.
00:24Ha! Paparusahan ko ang magnanakaw!
00:27Nang gabing yon, pinagbantay ng hardinero ang kanyang panganay na anak sa puno.
00:33Pero nakatulog ito pagsapit ng hating gabi.
00:38Kinaumagahan, isang mansanas na naman ang nawala.
00:42Ang pangalawang kong anak naman ang magbabantay sa puno ngayong gabi.
00:47Pero pagsapit ng hating gabi, nakatulog din ang pangalawang anak ng hardinero sa may puno.
00:53Kaya isang mansanas na naman ang nawala kinabukasan.
00:57Nagkusang loob ang bunsong anak ng hardinero na bantayan ang puno ng mansanas sa ikatlong gabi.
01:04Hoy, magnanakaw! Magmakita ka sa akin!
01:08Pagsapit ng hating gabi, nakarinig siya ng kaluskos sa taas ng puno.
01:13Isang ginito ang ibon ang nakita niyang lumilipad malapit dito.
01:17At nang makita niyang kinukuha ng ibon ang isang gintong mansanas sa puno, agad siyang lumundag at pinukulito ng pana.
01:25Pero hindi natamaan o nasakta ng ibon.
01:29Nahulog lamang mula sa kanya ang isang gintong balahibo at lumipad ito papalayo.
01:34Dinala ng hardinero ang gintong balahibo sa hari pagsapit ng umaga at pinatawag niya ang konseho.
01:41Sumang-ayo ng lahat na higit pa ang halaga nito sa yaman ng buong palasyo.
01:46Walang kwenta sa akin ng isang balahibo!
01:49Dali niyo dito ang buong ibon!
01:51Sino sa inyong matapang at kayang dalin sa akin ang gintong ibon?
01:56Nagpresenta ang panganay na anak ng hardinero para hulihin ang ibon.
02:00Aba! Magaling!
02:02At umalis na ang panganay para hanapin ang gintong ibon.
02:06Nang makarating siya sa kagubatan, isang soro ang nakita niyang nakaupo sa isang bato.
02:11Kumuha siya ng pana at naghandang pukulin ang soro.
02:16Huwag mo kong patayin dahil ako ang magiging tagapayo mo.
02:21Alam ko kung bakit ka andito at alam ko ang hinahanap mo ang gintong ibon.
02:28Eh ano ngayon?
02:30Makinig ka. Makakarating ka sa nayon pagsapit ng gabi.
02:34May dalawang bahay panuloy ang kamakikita doon.
02:37Ang isa, magandang tignan at talagang kahaya ay ang tuluyan.
02:42Pangit at marumi namang tignan ang nasa kabila.
02:45Doon ka matulog sa pangalawang panuloyan ngayong gabi.
02:49Susundin sana niya ang payo ng soro, pero naisip niya, ano naman ang alam ng isang halimaw tungkol sa kanyang
02:55balak.
02:56Kaya tuluyan niyang pinana ang soro, pero nakaiwas ito at tumakbo sa kagubatan.
03:03Nagpatuloy siya sa paglakbay hanggang makarating sa dalawang bahay panuloyan.
03:08May mga taong kumakanta at sumasayaw sa harap ng unang panuloyan.
03:13Habang madumi at sira-sira naman ang pangalawa, kaya nasabi niya sa sarili,
03:18Anong akala mo sa akin, tanga? Hindi naman nakaututo para tumuloy sa pangit na bahay.
03:23Pumunta siya sa mas magandang bahay at doon nakisaya at nakikain.
03:28Nakalimutan niya ang tungkol sa ibon at ang haring naghihintay sa kanya.
03:33Lumipas ang panahon, at sa tagal ng pagkawala ng panganay,
03:37nagpas siya ang pangalawang anak na maglakbay.
03:39Pero ganun din ang nangyari sa kanya.
03:42Nakita niya ang soro, pinayuhan siya nito,
03:45at nang makarating sa bahay panuluyan,
03:48nakita niya ang kanyang kuya sa magandang bahay.
03:51Sumama siya dito at nakalimutan na rin ang ibon at ang hari tulad ng nauna.
03:57Lumipas ulit ang panahon,
03:59at binalak na rin ang bunsong maglakbay at hanapin ang gintong ibon.
04:05Sige na po itay, payagan niyo na po ako!
04:07Pero natatakot na ang kanyang ama.
04:11Nawala na ang dalawang mong kapatid.
04:14Huwag kayong mag-alala itay, hindi ako mawawala.
04:16Maniwala kayo.
04:18Sa wakas, pumayag din ang hardinero,
04:21at pagdating niya sa kagubatan,
04:23nakita niya ang soro at pinayuhan siya tulad ng kanyang mga kapatid.
04:27Piliin mo ang pangit na bahay kung gusto mong makita ang gintong ibon.
04:34Maraming salamat sa iyo, kaibigan soro!
04:36Sumakay ka sa buntot ko para mas mabilis ang iyong paglalakbay.
04:41At nakarating nga sila sa nayon.
04:44Pumasok siya sa maruming panuluyan,
04:46at doon nagpalipas ng gabi.
04:49Bumalik ang soro kinaumagahan at nagbigay ng isa pang payo.
04:53Ngayon, dumerecho ka sa paglalakbay hanggang sa makarating ka sa isang palasyo.
04:59Sa labas, may makikita ka mga kawal na natutulog.
05:03Huwag mo silang pansinin.
05:04Pumasok ka lang sa palasyo at makikita mo ang silid kung saan nakakulong ang gintong ibon sa kahoy na hawla.
05:12May gintong hawla naman sa tapat nito.
05:15Pero huwag mong ililipat ang ibon.
05:17Dahil kung hindi, magsisisi ka.
05:22Sumakay siyang muli sa buntot ng soro at naglakbay sila hanggang sa makarating sa harap ng sinasaming palasyo.
05:30Pumasok siya sa palasyo at nakita ang silid na inilarawan ang soro sa kanya.
05:36Grabe, kawawa ang ibon ito.
05:38Hindi naman niya tatamang sa kahoy na hawla nakalagay ang ibong puno ng gintong balahibo.
05:44Pero pagbukas pa lamang niya ng pintuan ng kahoy na hawla,
05:47humuni ng pagkalakas-lakas ang ibon at nagising ang mga natutulog na kawal.
05:52Agad siyang hinuli ng mga ito.
05:55Kinabukasan, dinala siya sa hukuman para maparusahan.
05:58At nang makapagpa siya ang lahat, hinatulan siya ng kamatayan.
06:03O mahalari, parang awan niyo na!
06:05Pag-iusap, huwag niyo po ako bitayin!
06:08Palalayain kita sa isang kundisyon.
06:11Dalhin mo sa akin ang gintong kabayo.
06:14Nakasing bilis tumakbo ng hangin.
06:16Saka lamang kita palalayain.
06:18At ibibigay ko sa iyo ang gintong ibon.
06:21At nagsimula na siyang maglakbay.
06:23At nakita niya muli ang kaibigang soro.
06:26Tignan mo ang mga kapalarang sinabit mo.
06:29Dahil hindi ka nakinig sa mga sinabi ko.
06:32Pero mabait ka naman.
06:33Kaya naman, tutulungan pa rin kita.
06:36Para makita mo ang gintong kabayo,
06:39kailangan mo maglakbay hanggang makarating ka sa isang palasyo
06:42kung saan naroon ang kabayo sa kanyang kwadra.
06:46Nasa tabi niya ang kanyang tagapagbantay.
06:48Mahimbing na natutulog, kunin mo ang kabayo ng tahimik.
06:53Kailangan ilagay mo sa kanya ang lumang balat na lomo
06:56at hindi yung gintong lomo na ang katabi nito.
07:00Nasunod nang binata ang mga bilin.
07:03Pero nang makita niya ang kabayo, naisip niyang,
07:05Isusot ko sa kanya ang gintong lomo.
07:08Sigurado akong yun ang nararapat sa kanya.
07:10Pero agad nagising ang tagabantay
07:12nang kungin niya ang gintong lomo at umiyak ito ng malakas.
07:16Kaya dumating ang mga kawal at kinulong siya ng mga ito.
07:20At hinatulan siya muli ng kamatayan.
07:23Pero nagmakaawa ulit siya.
07:25Kung madalala mo sa akin ang magandang prinsesa,
07:29ililigtas ko ang buhay mo.
07:31Ibibigay ko rin sa iyo ang ibon at ang kabayo.
07:35At muli siyang naglakbay
07:37at nakita muli ang matalinong soro.
07:40Kung nakinig ka lang sa akin,
07:42sana na uwi mo na ang ibon pati ang kabayo.
07:47Pero tutulungan pa rin kita.
07:50Maglakad ka hanggang makarating sa isa pang palasyo.
07:53Puntahan mo siya.
07:54At sa kahalikan, tuwing hating gabi,
07:58pumupunta siya sa silid paliguan.
08:00Handa naman siyang sumama sa iyo,
08:02pero makinig ka.
08:03Huwag mo siyang hayaang magpaalam mo malis
08:06sa kanyang ama at ina.
08:10Pagdating niya sa palasyo,
08:12naroon lahat ng nilarawan ng soro.
08:14Nang maghating gabi,
08:16pinuntahan niya ang prinsesa sa kahinalikan nito.
08:20Pumayag ang prinsesang sumama sa kanya,
08:22pero nagmakaawa siya
08:24kung maaaring magpaalam sa kanyang ama.
08:28Pumayag ang binata,
08:29pero nang pumasok siya sa silid ng hari,
08:32muli siyang hinuli ng mga kawal.
08:35Hindi mo maaaring isama ang anak ko.
08:38Maliba na lamang kung maalis mo ang bundok na iyon
08:40na humaharang sa aking tanawin
08:42sa loob ng walong araw.
08:46Pero sobrang laki ng bundok
08:48at hindi ito kayang patumbahin
08:50kahit pa ng maraming tao.
08:51Lumipas ang pitong araw
08:53at kaunti pa lang ang kanyang nagawa,
08:55kaya nawala na siya ng pag-asa.
08:57Dumating muli ang kanyang kaibigang soro
09:00para tulungan siya.
09:01Magpahinga ka muna.
09:03Ako na ang gagawa nito para sa'yo.
09:07Pagsapit ng umaga,
09:08wala na ang bundok.
09:10Pinayagan ang hari
09:12ang pag-alis ng kanyang anak
09:13at sumama na ito sa binata.
09:15At nagkita muli sila ng soro.
09:19Maaring mapasayo ang tatlo,
09:21ang prinsesa,
09:23ang kabayo at ang hibon.
09:25Talaga? Pero paano?
09:27Pumunta ka sa hari
09:28at ibigay mo sa kanya ang prinsesa.
09:33Matutuwa ang hari sa'yo
09:34at ibibigay sa'yo nito
09:37ang gintong kabayo.
09:38Makipagkamay ka sa hari
09:40bago ka umalis.
09:41Kamaya mo rin ang prinsesa.
09:44Tapos,
09:45isakay mo siya agad sa kabayo
09:47at patakboy nito
09:48ng napakatulid.
09:50Pagkatapos,
09:51pumunta ka sa palasyo
09:52kung nasaan ang ibon.
09:54Hihintayin ka namin
09:55ng prinsesa
09:56sa may pintuan.
09:57Ipakita mo
09:58ang gintong kabayo sa hari
09:59at ibibigay niya sa'yo
10:01ang gintong ibon.
10:02Sabihin mong gusto mo ito
10:04makita
10:04para malaman
10:05kung ito nga
10:06ang tunay na gintong ibon.
10:08At pag nakuha mo na ito,
10:10umalis ka na.
10:13Sumunod ang binata
10:14sa lahat ng utos
10:16ng soro.
10:17Maraming salamat
10:18sa lahat ng pinayo mo.
10:19Mabuting kaibigan,
10:20utang ko sa'yo
10:21ang buhay ko.
10:23Kung ganun,
10:25edi nakikiusap ako.
10:26Patayin mo ako.
10:28Ano?
10:30Nagkakamali ka?
10:31Hindi ko kaya gawin sa'yo yun.
10:32Kaibigan kita.
10:34Sige,
10:36ikaw ang masusunod.
10:38Pero papayuhan ulit kita.
10:40Iwasan mo ang dalawang bagay na ito
10:42sa iyong pagbalik.
10:44Una,
10:44huwag mong iligtas
10:45ang sinamang bibitay.
10:47Pangalawa,
10:47huwag kang magpapahinga
10:49sa tabi ng ilog.
10:52Naglakbay siya
10:52kasama ang prinsesa.
10:54Hanggang sa wakas,
10:55nakarating siya sa nayon
10:56kung saan naiwan
10:57ang kanyang dalawang kapatid.
10:59Nakarinig siya
11:00ng malakas na ingay
11:01at kaguluhan.
11:02May nakita siyang
11:03dalawang lalaking
11:04bibitayin.
11:06Lumapit siya dito
11:07at nakitang
11:08mga kapatid pala niya yun.
11:10Naging magnanakaw
11:11ang kanyang dalawang kuya.
11:14Sa inyo na lahat
11:16ang pera ko.
11:16Pakawalan niyo lang
11:17ang mga kapatid ko.
11:20Matapos iligtas
11:21ang mga kapatid,
11:22naglakbay sila sa gubat
11:24kung saan nila unang
11:25nakita ang soro.
11:26At sinabi ng dalawang
11:27magkapatid,
11:29tumigil muna tayo
11:30sa tabi ng ilog
11:31at doon tayo
11:32magpahinga
11:33at kumain.
11:34Pumayag naman
11:35ang bulso
11:36pero nakalimutan niya
11:37ang payo ng soro.
11:39Umupo siya
11:39sa tabi ng ilog
11:40at walang kamalay-malay.
11:42Bigla siyang tinulak
11:43ng dalawang niyang kapatid
11:44sa ilog.
11:45Kinuha nila
11:46ang prinsesa,
11:47ang kabayo
11:48at ang ibon
11:49at dinala
11:50ang mga ito
11:50sa palasyo
11:51ng kanilang hari.
11:53O mahal na hari,
11:55hatid namin
11:55ang gintong ibon
11:56at ikit pa.
11:58Pinagirapan namin ito
11:59para sa inyo.
12:02Nagdiwang ang lahat
12:03sa handog
12:04ng magkapatid
12:05pero ayaw kumain
12:06ng kabayo,
12:07ayaw ding umawit
12:08ng ibon
12:08at iyak
12:09ng iyak
12:10ang prinsesa.
12:11Nahulog ang bonsong
12:12kapatid
12:13sa ilalim
12:13ng ilog.
12:14Buti na lamang,
12:15halos tuyo na ito
12:17ngunit sa sobrang
12:18taas ng bangin,
12:19tila walang paraan
12:20para makalabas siya doon.
12:21At muli,
12:23dumating ang soro
12:24para iligtas
12:25ang binata.
12:26Kung nakinig ka lang
12:28sa akin,
12:28kung ganun,
12:30hindi sana ito
12:30nangyari sa'yo.
12:32Pero dahil
12:33kaibigan kita,
12:34hindi kita maaaring
12:35iwan dito.
12:36Umawa ka sa buntot ko
12:37at huwag kang bibitaw.
12:40Inahon niya
12:41ang binata sa ilo.
12:44Balak ng mga kapatid
12:45mong patahin ka
12:46kapag nakabalik ka
12:48sa palasyo.
12:49Kaya nagbihis siya
12:51bilang isang pulubi
12:52at lihim na pumasok
12:54sa palasyo.
12:55Nasa pintuan pa lamang siya
12:57nang biglang kumain
12:58ang gintong kabayo
12:59at umawit
13:00ang gintong ibon
13:01at tumahan naman
13:03ang prinsesa.
13:05Lumapit siya sa hari
13:06at kinuwento
13:07ang masasamang ginawa
13:08ng kanyang mga kapatid.
13:10Hinuli ang dalawa
13:12at pinarusahan
13:13at napasa kanya muli
13:14ang prinsesa.
13:17Nang mamatay ang hari
13:19siya na
13:20ang nagmana
13:20ng kaharian.
13:22Isang araw
13:23naisipan niyang
13:25lumakad muli
13:25sa kagubatan.
13:27Nakita niya
13:28ang soro
13:28na nakiusap muling
13:30patayin siya nito.
13:33Pakiusap
13:34kaibigan
13:35ito lang
13:37ang hihilingin ko
13:38sa'yo
13:38patayin mo na ako.
13:42Malungkot
13:42na sumangayo
13:43ng binata.
13:44Nang mapatay niya
13:46ang soro
13:46Nang mapatay niya
13:48ang soro
13:49nag-anyo ito
13:50bilang tao.
13:51Yun pala
13:52siya ang kapatid
13:54ng mahal na prinsesa
13:55na matagal na nilang
13:57hinahanap.
14:14Nang kapatid
14:15roto na nikah
14:18You