- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:01วไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:15พายเอาไปเอามาจากไหน
00:21ฉันมีความรับของไอ้พีเตอ
00:23ร์
00:25ความรับ?
00:26ความรับอะไร?
00:28เธอต้องสัญญากับฉันก่อน
00:29ว่าเธอจะช่วยฉัน
00:31ไม่งั้นฉันไม่บอก
00:34เฮียยงเขาไว้ใจแพล
00:37และแพลก็หักหลังเขา
00:41แต่แพลก็คิดว่าสักวันหน
00:42ึ่ง
00:42ไอ้ปีเตอร์จะหักหลังแพล
00:45แพลก็เลยแอบหยิบหลักฐาน
00:47ออกหมายไว้ชิ้งหนึ่งค่ะ
00:59แพลให้พี่จอม
01:01เอาหลักฐานชินนี้
01:03ไปจัดการกับไอ้ปีเตอร์ค่
01:04ะ
01:07แล้วแพลเคยเปิดดูหรือยัง
01:10ยังเลยค่ะ
01:11ตั้งแต่ได้มาแพลก็เอาเก็บซ่
01:14อนไว้
01:14ไม่เก้าออกมาอีกเลยอ่ะ
01:17เพราะแพลกลัวว่าไอ้ปีเต
01:18อร์จะจับได้
01:40เหรอ
01:42เคยงได้บอกผ่านораหัฐแพลง่ะ
01:44ไม่ได้บอกอ podemos
01:48เดี๋ยว ��오จะastiส่งให้พอไปแล้ว
01:52ітиอ กลับมามึ้คะ
02:11มีอะไรเปล่าแพล
02:13คือ
02:15แพลอยากจะแน่ใจอ่ะค่ะ
02:17ว่าถ้าแพลไม่อยู่
02:19พี่จอมกับแซม
02:20จะมีหลักฐานไว้จัดการไอ้
02:21ปีเตอร์
02:23ไม่อยู่
02:25แพลจะไปไหน
02:27แพลจะบอบตัว
02:30ค่ะ
02:31แพลป่อยให้เฮียยงถูกปีเตอ
02:33ร์ค่ะ
02:35ยังไงแพลก็ต้องชดใช้
02:37แต่แพลทุกปีเตอร์มันหลอก
02:38นะ
02:39แพลไม่ตั้งใจัดรูป
02:40น้องแพลเขาคิดถูกแล้วนะครั
02:43บ
02:44เพชรdd ก็ดกัน ไปกัน แล้วหนี ...
02:46นั่วหนี ค่ะ
02:48เราหนีกันไปก่อนที่พิตเตอร์feit
02:49ers ถัก
02:50เราไปไม่ใช่นอบกัน
02:51พิเตอร์ หนี
02:54ไม่ค่ะ
02:55แพลไม่หนี
02:58เพราะแพลไม่มีทางหนีลอด คุ
03:00ณแม่
03:04น้องแพลเขาคิดถูกัน하신คุณ
03:06แม่
03:07ถ้าน้องแพลเขายอมอบตัว
03:09และว่าให้การที่มีประโยชน์
03:11โทษหนัก จะได้เป็นเบานะครับ
03:17ไม่
03:17ไม่ยอม ถ้าไม่ยอม
03:19แม้ไม่มีวันยอมเด็กขาด
03:21ที่ชายลูกที่แม้เลี้ยกดูมาอย
03:23่างดีที่สิทธิ์ครู
03:24แม้ไม่ยอม
03:28แพ้ก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบ
03:29นี้
03:31แต่ในเมื่อมันเป็นไปแล้ว
03:35แพ้ก็ต้องชอดใช้สิ่งที่แ
03:37พ้ทำ
03:41คุณแม้
03:45ทำใจนะคะ
03:50ไม่
03:51แม้ไม่ทำใจ
03:53แม้ทำใจไม่ได้
03:55แม้รượcเห็นทุกที่ผมไม่ได้
03:57แม้ยอมตายดิกว่า
03:59คุณแม้
04:00คุณแม้
04:02คุณแม้อย่าทำแบบนี้ได้ไหมค
04:06่ะ
04:06คุณแม้
04:08ปล่อย
04:09ป่อยแม้นะ
04:12นี่เราจะมอบตัวหรือแพลว
04:30ป่าคิ Ms. คิดมันเป็นสิ่งท
04:33ี่แพลวควรทำ
04:34ไม่ควร
04:36อยู่ดีๆ จะเอาเต็มไปเข้าคุ้กทำ
04:37ไมอ่ะ
04:38กิดสิมันมีหลังอ่อยจะเยอะ
04:39แยะมากมากิดสิลูก
04:44แต่แพลทำสิ่งที่ถูกต้องแล้
04:46วนะตรี
04:47เกอต้องสนับสนุนลูก
04:49อย่าทำให้ลูกต้องลำบากเลย
04:54แพล
04:55มีอะไรให้ป่าช่วยก็บอกนะ
05:03แพลกราบขอบคุณคุณป่ามา
05:05กๆเลยค่ะ
05:09แต่แพลตั้งใจไว้แล้วว่าแ
05:11พลจะป่อยให้เป็นไปตามกดหมาย
05:16แพลจะไม่ขอให้คุณป่าช่วยห
05:19รือให้ใครช่วย
05:22พอทุกคนก็เดือดร้อนพอแพล
05:24มามากพอแล้ว
05:36ไม่ต้องห่วงนะ
05:38ป่าจะช่วยดูแลแม่ของแพลให้
05:40เอง
05:47ขอบคุณนะครับคุณป่า
05:52โนว่า
05:53โอฮ่า
05:53โนว้า
05:54โนว้า
06:23คุณแพลวจะมอบตัว
06:25ใช่ แพลวเขารอให้เราจับตัวใ
06:26นปีเตอร์ให้ได้ก่อน
06:28แล้วเขาจะยอมมอบตัวกับตำร
06:29วจ
06:31แล้วเขาก็จะเป็นพยายามจัดกายก
06:33ับในปีเตอร์ด้วย
06:36ที่เขายังมอบตัวตอนนี้เม hak 0 น
06:39าห์เปีเตอร์จะรู้ delle
06:40แล้วก็ไวตัวท่าน
06:43แล้วรถไ esasที่คุณแพลวให้คุ
06:45ณมาหร่ะ
06:46ผมจัดการส่งมาให้เพื่อน ผมช่วย rhet
06:48or64
06:50ดี คุณแพลวนี้ก็กล้าหoteจ
06:53ังเลยะ
06:54ฉันเข้าใจแล้วแหละ
06:55ว่าทำไมแม่คุณถึงเคยบริ่
06:57มคุณแพลว
06:58จันหยัดได้มาเป็นลูกส� cured
07:00นี่ถ้าคุณแพลไม่หลงคิดทำ
07:01อะไรผิดผิด
07:03ฉันคงต้องชอบผู้หญิงคนนี้
07:04มากแน่แน่
07:07แค่นี้นะคุณ
07:16ฉันเหรอ ฉันดีขึ้นมากแล้ว
07:18ล่ะ
07:19ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
07:20คุณจัดการทุระทังโน้นให้
07:21สบายใจเลย
07:23ค่ะ ค่ะสวัสดีครับ
07:44คุณป่าค่ะ คุณแม่กับแพ
07:46ลกกำลังจะกลับแล้ว
07:49แต่ แพลมีเรื่องสำคัญอย่าจะค
07:52ุยกับคุณป่า
07:54แพลจะคุยเรื่องอะไร
07:58โจ้ม และน้องขวันค่ะ
08:01คือ أแพลไม่อยากให้คุณป๊าค
08:03ิดว่า
08:04แสบกับในกระティงจะไม่เหมาะส
08:06มกับพี่จอมและน้องขวัน
08:08เพราะเรื่องของธานะ
08:12ที่ชีวิตคู่ต้องพังแบบนี้
08:14ainsi 라ITT probable ร Sansพัลเลือกคนที่เข้ามาใ
08:17นชีวิต
08:18จากเงินทองของเขา
08:27คุณป่าเชื่อแพวเธอนะคะ
08:30แสบและแนกระทิง
08:32เป็นคนดีมาก
08:36คุณป่าควรมีพวกเขาในชีว
08:38ิตค่ะ
08:52แม่
08:54แม่ไม่นอนอีกเหรอครับ
08:57แม่เพิ่งคุยทรศัพท์กับ
08:58คุณพ่อเสร็จน่ะลูก
09:00รอชอมจะกลับทุ่งกระมือบ
09:02านมาไหร่
09:03พวกรุ่งนี้ครับ
09:07งั้นแม่ไปด้วยสิ
09:09แม่อยากไปอยู่ที่นั่นสักพัก
09:14คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ
09:16ไม่มีอะไรแม่แค่อยากเปล่งมายาก
09:19าศ
09:19อยู่แต่ที่บ้านมันน่าเบื่อ
09:22แม่ไฝได้ไหม
09:26ได้สิครับคุณแม่
09:28คุณพริงจะมาอยู่ดีทุกกับบ
09:34าน
09:35ใช่ คุณจอมเพิ่งทบมาบอกฉัน
09:37เมื่อกี้เลย
09:37แล้วที่สำคัญ คุณขวรจะตามมา
09:40ดูแลคุณพริงด้วย
09:42นี่แหละ เป็นเว้นลากที่ดีที่
09:44สุด
09:44ที่ทิงจะสู้เพื่อความรักของท
09:46ิงแล้วนะ
09:48อืม
09:50พอย
09:52พอย
09:52ว่า
09:56นาเก่นจะคุยด้วย
10:00ว่าไงจ๊ะนา
10:01ไอ้แซบ ข้าอยากรู้ว่าที่นา
10:04ของปูสิงเนี่ย
10:04มีอยู่ทั้งหมดเท่าไหร่วะ
10:07นาจะถามไปทำไมอ่ะ
10:08บ้านญาตต้องได้ เขาถามมา
10:14นาอย่าหาวะฉันใสไล้เลยนะ
10:16แต่ที่นาของปูสิงจะมีอยู่เท่
10:18าไหร่
10:19มันก็ไม่ใช่เรื่องของนาไง
10:21นาจะไปพูดให้เขาเข้าใจผิด
10:23ว่านามีทรัพย์สมบัติเงิน
10:24ทอง
10:25ที่จะดูแลนองได้ให้สุขสบายไปท
10:26างชีวิตไม่ได้
10:29แค่นี้นะ
10:39พอย
10:40เรารู้แล้ว
10:41ว่าเราจะต้องสู้อย่างไร
10:45สุดท้าสมบัติ
10:52นาจะต้องชีวิต
10:53ถ้าสุข
10:54โรค
11:00ชีวิต
11:01นาจะสายเว้า
11:01นาจะสายเว้า
11:04นาจะสายเว้า
11:05เปริจมับ 2025
11:06- คุณแม้ครับ
11:23ผมให้ysics exactly ทำความสะท้องนอนเตรีย
11:26บไหม ส่วนรองอาหารการกิน
11:29ผมให้ทั้งคร็ปอกว่าแสบ Experience ไป κον
11:31Kia มาล่ะ
11:32ไม่ต้องทำอะไรให้มันวุ่นวายหร
11:33อก แม่ตั้งจะมาพักควรอยู่เงีย
11:36บเงียบ
11:37ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมขอตัว
11:38ไปเอาเปล่าให้พวกแม่ก่อนนะครั
11:39บ
11:41จ้ะ
11:46ถ้าอย่างนั้นขวันขอไปช่วยพ
11:47ี่จรนะคะ
11:48จ้ะ
12:06แสบ
12:09มาถึงกันนานแล้วยัง
12:11พี่มาถึงเมื่อกี้เนี่ย
12:13พ่อจ้า แม่จ้า ต้ำของกิน
12:14วะปากขึ้นใน
12:20คุณพิงเพียบเลยครับ
12:36เอ่อ ฉันว่าเรารีบเข้าไปจะเตร
12:39ียมกับข้าวให้คุณพิงก็
12:39ดีกว่า
12:40กับข้าวแม่กำลังร้อนร้
12:41อนเลย
12:42อื้อ ใจ
12:43คุณจอม คุณเข้าไปช่วยฉันหน
12:45่อยสิ
12:52เฮ้อ คุณขวัน
12:54เราต้องคุยอีกกัน
12:55ฉันคุยกันนานไปหมดแล้ว
12:57ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก
12:59มีสิ
13:01เราต้องคุยความจริงกัน
13:02ว่าคุณอย่าลักผม
13:05นานคิดไปเองอ่ะ
13:06มีสิ
13:12นานคุณมองตาผม
13:14แล้วคุณบอกผม
13:16ว่าเราไม่ได้รักกันแล้ว
13:21ฉันบอกนายแล้วไงว่าเรื่องเราม
13:23ันจบไปแล้ว
13:24มันยังไม่จบ
13:26ผมจะต่อสู้เพื่อความรักของเรา
13:31ทิ้ง ทิ้ง ไปทำอะไรอะ
13:41แม่ทำกับข้าวมาปากค่ะ แล้วก
13:43็แม่กับพ่อหนูปากมาบอกว่า
13:46เดี๋ยวจะไม่เยี่ยมคุณ
13:50คุณดีคะ พอแทนตัวเองว่าหน
13:53ูด้วยค่ะ หนู
13:56ชิม
14:01คุณ PRI briefing ครับ
14:02คุณ PRI briefing ครับ
14:07พอมีเรื่องจะคุยกับคุณ PRI briefing คร
14:08ับ
14:10พ accord ทำแบบนี้คุณแม่ไม่สบายอย
14:13ู่
14:13เพราะเกิดคุณแม็ค เคยกันไป
14:14הר升มา
14:15ไม่เป็นไรหรอขวัน
14:17พล่อยให้ทริงเขาพูดในสิ่
14:19งที่เขาอยากจะพูดหรือ
14:31แม่ก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่า
14:34เขามีอะไรจะคุยกับแม่
14:37ผมอยากจะบอกกับคุณพี้งครับ
14:40ว่าผมรักคุณขวัน
14:51ถึงผมจะเป็นเด็กกำพา
14:53อัพอแม่ข오มาตายทั้งแต่ผมยั
14:55งเด็ก
14:56ผมไม่มีย่าที่ไหน
14:58ผมใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด
15:00แต่ผมก็ยังเรียนจบสัตวแพ
15:02ส好吧
15:02ได้เก 좋아요
15:06นั่นโมงบอกวะผม
15:08รู้จากหน้าที่มีความรапพิชอ
15:09บครับ
15:11แล้วตอนนี้
15:13ผมมีหน้าที่การงานที่ดี
15:15แล้วผมก็ยังได้ยินผู้ใหญ่ท
15:16ี่
15:16โรมพยาบาลศาทก็คุยกัน
15:17ว่า
15:19ในอนาคต
15:20ผมมีแวลที่จะได้ขึ้นเป็นพอ
15:22อแน่นอนครับ
15:29น้ำบงบอกว่าหน้าที่การงานข
15:30องผม
15:32มั่นคงแน่นอนครับ
15:34แล้วยังไง?
15:36ผมอยากจะบอกคุณพิงว่า
15:38ถ้าคุณขวันได้รักกับผู้
15:40ชายของผม
15:41คุณขวันจะไม่มีวันเสียใจ
15:44และจะไม่มีวันลำบากไปตลอดช
15:45ีวิตครับ
15:52หรือต่อให้ผมเสียชีวิตกระ
15:54ทันหันขึ้นมา
15:56เบี้ยประการณ์ชีวิตของผม
15:58บ้านและที่ในอีกสิบไล่
16:00จะเป็นของคุณขวันทั้งหมดครั
16:02บ
16:09กล้าดียังไงถึงคิดว่า
16:10สิ่งที่เธอมีมันมาก
16:11พอที่ฉันจะยกลูกสาของฉัน
16:13ให้
16:16อย่าลืมสิ สมบัดเงินทองของ
16:18ครอบครัวฉัน
16:20มีมากกว่าที่เธอมีไม่รู้กี่
16:21เท่า
16:29แต่ผมมีความรัก
16:31และความจริงใจให้กับคุณข
16:32วันครับ
16:34ผู้ชายคนอื่นเขาก็มีให้ขวันได
16:35้เหมือนกัน
16:37เอาไว้ให้เธอหาสิ่งที่เธอม
16:38ีดีกว่าผู้ชายคนอื่นมาบอกฉั
16:40นได้
16:41แล้วฉันจะลองรับพิจารณาเธอ
16:43ใหม่ก็แล้วกัน
16:53เอาในต่ออ่ะพิ้ง
17:04พี่พิ้งครับ
17:07พิ้ง
17:22ผมขอแล้ว
17:24เปิดโอกาสให้ผมกับคุณขวัน
17:26ได้ครบกันเถอะครับ
17:30พิ้งทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด
17:33้วย
17:34ผมต้องทำ
17:37ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมจะต่อช
17:40ู้เพื่อความรักของเรา
17:47เธอนี่พูดไม่รู้เรื่องนะ
17:49ฉันบอกแล้วไง
17:51ว่าถ้าเธออยากให้ฉันยกลุก
17:52สาวให้เธอ
17:53เธอก็ต้องไปหามาว่าเธอมีอะไรดี
17:55กว่าผู้ชายคนอื่น
18:01มีค่ะ
18:05ทิงมีสิ่งนึงที่ผู้ชายคนอ
18:06ื่นไม่มี
18:08ก็คือขวันรักทิงค่ะ
18:14คุณขวัน
18:21ถึงโลกนี้จะมีผู้ชายที่รวยก
18:22ว่า
18:23ดีกว่ายังไง
18:25แต่ไม่มีผู้ชายคนไหนที่ขวันร
18:27ักมาก
18:28เหมือนที่ขวันรักทิงค่ะ
18:35คุณแม่อย่าห้ามให้ขวันไม่
18:36รักทิงเลยนะคะ
18:58แม่เราคอให้ขวันสู้แบบนี้มา
19:00นานแล้วนะ
19:20ที่จริง แม่ยอมรับในความ
19:22รักของขวันกับทิงมานานแล้
19:24ว
19:24แต่แม่แค่รอว่ามรายขวันจะ
19:27ต่อสู้เพราะความรักของตัว
19:28เอง
19:29คุณแม่หมายความว่ายังไงคะ
19:34ทำไมรูปไม่รับสายกระทิงอะ
19:36พ่อเห็นเขาโทรมาตั้งหลายครั้
19:37งแล้วนะ
19:38ควันว่าควันจะเลิกครบกับ
19:40เขาค่ะ
19:41ขอให้คุณแม่ฟื้นกลับมา
19:44แม่ว่าควันต้องทำอะไรเพื่อให้
19:45คุณแม่สบายใจ
19:46ควันก็จะทำ
19:48ถ้าคุณแม่อยากให้ควันเลิก
19:50ครบกับกระทิง
19:51ควันก็จะยอม
19:53แต่ควันรักกระทิงไม่ใช่เหร
19:54อ
19:55ขวันลักคุณแม่มากกว่าค
19:57่ะ
20:04แม่รู้มาตลอดว่าที่ขวันไม
20:06่กล้าค ครบกับทิง เพราะขว
20:07ันรักแม่
20:09แม่ก็สึงใจนะ
20:12ที่ขวันเลือกแม่มากกับความ
20:13รักของตัวเอง
20:15แต่ถ้าควัน Nastass gentlemen รักเขาและเข
20:18าเป็นคนดีมากพอ
20:22ขวันก็ต้องรู้จักที่จะสู้เพ
20:24ื่อให้ได้มา
20:26แต่ขวันไม่อยากทำให้คุณแม่เส
20:28ียใจ
20:29แต่ถ้าลูกของแม่ต้องมีคว
20:31ามทุก
20:32แม่เสียใจยิ่งกว่านะลูก
20:36ขอบคุณนะคะคุณแม่
21:02อย่าทำให้ฉันผิดหวังที่ยก
21:03ลูกสาวให้เธอแล้วกัน
21:05ไม่มีวันนั้นแน่นอนครับผมสั
21:06ญญา
21:17พี่ยินดีด้วยนะขวัน
21:21ดีใจด้วยนะคะ
21:40ขอบคุณหน้าคุณขวันที่ต่
21:42อสู้เพื่อความรักของเรา
21:46ผมตัญญานะ
21:48ผมจะดูแลรักของเราให้ดีที่สุด
21:51ผมมายกระทิงจะทำให้คุณเป็นผู้
21:54หญิงที่โชคดีที่สุด
21:55ที่ได้เป็นพรรยาของหมอรักษ
21:57าควายที่หลอที่สุดในทุกบ
22:00ือบ้าน
22:02เดี๋ยวนะใหม่ความว่าขวันต
22:04้องย้ายไม่อยู่กับทิงที่นี่ห
22:05รอ
22:06ก็ใช่นะสิ
22:10ทำไมล่ะ
22:11คุณไม่อยากย้ายไม่อยู่ที่นี่หร
22:13อ
22:14แต่งานขวันอยู่ที่คุณเทพนี้น
22:15า
22:17แต่ว่าไม่เป็นไรหรอก
22:18อีกตั้งนานพอถึงตอนนั้นค่
22:20อยคิดก็ได้
22:25ผมรักคุณขวันนะ
22:28ขวันก็รักทิง
22:48ขอบคุณมากนะคะ
22:49ที่ให้โอกาสเพื่อนหนู
22:51หนูรับรองค่ะ
22:53ว่าทิงจะดูแลคุณขวันดี ๆ
22:54อย่างที่ทิงพูดไว้
22:57แล้วเธอหรอ
22:59เมื่อได้จะทำตามที่พูด
23:01ฮะ
23:03เธอเคยพูดว่าจะยกที่นาของบ
23:05้านเธอให้ฉันทั้งหมด
23:06จ joinsมไปได้เหรอ
23:10ดีถ้าฉันรู้ว่าคุณหวัง
23:11ดีกับทungกระบือบานขนาดนี้
23:12แล้วก็
23:14ฉันจะยอมยกที่นาของครอบครั
23:15วฉันให้คุณไปเลย
23:17ถ้ามันจะช่วยทำให้เราขัดขว่าง
23:19ไอปีเสนอได้
23:23หมายความว่า
23:25คุณได้ยินที่หนูพูดทุกอย่
23:26างเลยเหรอคะ
23:29ใช่
23:31จริง ๆ ตอนอยู่ที่โรงพยาบาล
23:33ใครพูดอะไรทำอะไร
23:35ฉันรับรู้ทุกอย่าง
23:37แต่แค่ว่าร่างกายมันตอบสน
23:39องไม่ได้
23:43ช่วยสอนฉันเช็ดตัวได้ไหมคะ
23:46เพราะดีฉันอยากทำให้
23:49คุณแม่นะคะ
23:58ยังไงก็ฝากพวกเราเนี่ยไปรรม
23:59เนินการต่อด้วยนะ
24:01แล้วถ้าเกิดมีรูกหaraไ snowfleri
24:03ต้องเป็นไม่มั่นใจที่จะรวมธ
24:04ุรกิจกับเราต่อ
24:06ยังไงให้เขาติดต่อกับผมโด
24:07ยตรงได้เลยนะ
24:12ฉันถึงได้รู้ไหง
24:14ว่าฉันมีรูกกับสามีที่ด
24:15ีขนาดไหน
24:18รวมธั้งเรื่องที่เธอเสียสละเว
24:19ลามาดูแลฉันอย่างดี
24:21ฉันก็รับรู้นะ
24:25แล้วทำไมคุณถึงไม่เคยบอกค่ะ
24:28ว่า
24:29รู้ว่าหนูมาดูแล
24:33ฉันก็อยากจะทดสอบให้แน่ใจ
24:35อีกนิดน่ะสิ
24:37ว่าผู้หญิงที่ลูกชายฉันเล
24:38ือก
24:39จะมีความอาทนได้มากแค่ไหน
24:44แล้วหนูผ่านบททสอบนะค่ะ
24:46เอาที่นาของบ้านเธอมาให้ฉันก
24:48่อน
24:48แล้วฉันจะบอก
24:52ถ้าไปเมื่อก่อน John
24:54หนูคงไม่ยอมแน่ ๆ ค่ะ
24:56แต่ตอนนี้ sigh
24:58หนูรู้แล้วว่าคุณมีความปล
24:59าดถนาดีกับทุ่งกระบือบ
25:00าลเหมือนกัน
25:02หนูจะยอมยกที่นาให้คุณค่ะ
25:05งั้นฉันสั่งการราฆษาเองเอาก
25:07ศารเลยนะ
25:08เธอจะมาเปลี่ยนใจไม่ได้อีกแล้
25:10วนะ
25:12คนอย่างหนูพูดคำไหนกับนั้นอย
25:14ู่แล้วค่ะ
25:16เอา เอา เอา เอา School
25:17ไว้ ค่อยคุยกัดการร่อยการเร
25:18ื่อง Rug Todos
25:19ตอนนี้ฉันหิวข้าวแล้วล่ะ
25:20BY T
25:22ไม่ aconteceu », gerne ücks cetera1.
25:25ใกลาี้เจียวด้วยนะ
25:41โอเคค่ะ
25:44ซัฟเดียว capit
25:51นั่งหยิ่มคนเดียวแบบนี้ก็
25:54ได้
25:55ถ้าทำอะไรก็อารมณี
26:01ไม่รู้ทำไมเมื่อก่อนไม่เห็นเป็นแ
26:05บบนี้
26:07เพราะอะไร
26:11ทั้งที่ความจริงทุกอย่างก็
26:13มือนเดิม
26:16อะไรที่เพิ่มเข้ามาในหัวใจ
26:21แต่ฉันรู้อยู่เหลือว่ามันต้
26:25องมีความหมาย
26:28คุณพริงมาให้ทุ่งกับบาล
26:29ครั้งนี้
26:30เหมือนจะได้ทั้งลูกเคยและลูก
26:32สภัยกลับไปเลยนะคะ
26:45ในใจของฉันมีเธออย่างนี้
26:48โลกทีมีเธอมันดีแบบนี้
27:01คุณแม่คะ
27:03พี่กาแล้วคะ
27:05ไม่ให้ไปพักผ่อนแล้วล่ะ
27:06คนกำลังท้องกำลังไส้ควร
27:07จะพักผ่อนเยอะเยอะ
27:10เออ
27:12แปล linenการตลาดอันนี้
27:13ขวัญเป็นคนทำเหรอ
27:17ใช่ค่ะ
27:18พอดีวะผู้จัดการฝ่ายการตล
27:19าดออกไปด้วยคน
27:21แต่ว่าบริจัตย์ก็ต้องเดิ
27:22นต่อ
27:23ถ้าบริจัตย์จะเป็นลาย
27:25ก็ต้องมีเวลาให้เขาเลย nous
27:27ขวัญก็เลยไปคุมงานเองค่ะ
27:31แต่คุณแม้ไม่ต้องเป็นห่วง
27:32นะคะ
27:33procrastination
27:34กำลังกับมาทำงานที่ฝ่ายบุค
27:36ลเหมือนเดิมค่ะ
27:42ต้องจะย้ายทำใหม่
27:43แผนการตลาดชีว์แบบนี้มั
27:48นดีมาก
27:49เป็นแผนที่เข้าใจทั้งลูกค
27:50้า ทั้งความเป็นศีราพง
27:55แม่ว่าตำหน่งพูดจัดการฝ
27:56iableการตลาด
27:57เหมาะกับขวันที่สุด
27:59จริงหรอคะคุณม่า
28:04fingerprints i ain't gonna be done
28:08มีใจกระโดดโลดเต้นแบบนี้
28:09ที่บริษัทละ
28:10เดี๋ยวพระนักงานไม่นับถือ
28:12ค่ะ ความลืมตัว
28:15ขอบคุณนะคะคุณแม่
28:48ตอนที่คุณแม่นองรักษาโตอย
28:50ู่ที่โรงพยาบาล
28:51คุณแม่ได้ยินทุกอย่างเลยหร
28:52อ
28:54ใช่ รู้ทุกอย่างแต่ไม่บอกใคร
28:57เก็บข้อมูลสุดริษ
29:00หมอแล้วที่คุณแม่จะได้รู้สภ
29:02ัยชื่อแสม
29:07พอคุณแม่รับรู้ว่าคุณค
29:09อยดูแลท่านอย่างดีนี่เอง
29:12ท่านอย่างได้ยอมเปิดใจให้คุ
29:13ณ
29:18คุณแม่ไฟเขียวแบบนี้
29:20งั้นเราก็รักกันได้แล้วใช่ไ
29:23หม
29:30ปล่อยได้แล้วคุณ
29:32เดี๋ยวพี่แพ่กับพี่ต่อแตก
29:34ก็มาเห็นหรอก
29:37อ้าว แซม กินเลย
29:49เฮ้ย แซมโทรสัพเข้าอ่ะ
29:54เฮ้ย พี่เตอร์โทรมา
29:57รับสิ รับ รับ รับ รับ
30:02ครับ คุณพีเตอร์
30:05เดี๋ยวรอดีครับ
30:07ว่าไงนะครับ
30:09เอ่อ ได้ครับ ได้ครับ
30:11สวัสดีครับ
30:25สักโทรมา
30:27รับเลยคุณ
30:29ไหนเผอร์ ครับไหนเผอร์
30:31ว่าไงสัก
30:32ปีเตอร์โทรบอกแซม
30:33ว่าจะเข้ามาที่ทุ่งกระบือบ
30:34าน
30:35ทุ่งหนีครับ
30:37ขอบใจมากนะสัก
30:39แค่นี้นะ
30:53ครับ เนมเผอร์
30:55ได้ครับ
30:59ถ้าทีแสมเค็ดเคลียดครับ
31:02ได้ครับ
31:06เนมเผอร์ ขอคุยด้วย
31:12ครับ
31:13เผนสักบอกว่าไหนกังวล
31:17ครับ
31:18ผมกลัวว่า
31:19ถ้าคุณพีเตอร์จับได้
31:20ถ้าผมหักหลังเขาเนี่ย
31:21ไม่ต้องเป็นพวกนะ
31:23พวกเราจะคอยอยู่ทางนอก
31:24ถ้าเกิดอะไรขึ้น
31:25เราจะรีบเข้าไปช่วยทันที
31:27เข้มแข็งไว้นะ
31:28พอเราได้ตัวในพีเตอร์เมื่อไ
31:30หร่
31:31นายจะได้รับการลดโทษ
31:33ชีวิตคงนายจะเป็นอิจสลา
31:34ไม่ต้องทําผิดให้ใครอีกแล้
31:35ว
31:36ครับ แมงเผอร์
31:38ผมจะทําให้สำเร็จครับ
31:44สัก
31:45ฝากดูแลแแซมด้วยนะ
31:46ไม่ต้องไปทุกครับแนมเผอร์
31:49เดี๋ยวผมจะดูแลแแซมอยู่ที่นี่
31:50แล้วthough
31:52ครับ
31:56เฮ้ย ใจเย็น ๆ นะ
32:01อับกินก่อนแล้ว
32:09เคลื่อนคุณจอมกู้ฟายจากแฟชด
32:11ายที่คุณแพลวให้มาได้แล้ว
32:12ข้างในเป็นข้อมวลเกี่ยวกับ
32:14ธุรกิจฟอกเงิน
32:15ที่ไอ้ปีเตอร์เคยตบเป็นผู้
32:16ต้องหาเมื่อ 7-8 ปีก่อน
32:19นี่แสดงวันเหลวตั้งแต่เด็ก
32:20เลยนะเนี่ย
32:22แล้วหลักท่านนั้นมันยังไม
32:23่มากพอ
32:24ที่เธอจับพีเตอร์เค้าคุ้บ
32:25little brother
32:26ยังจับ ไม่ได้ตอนนี้
32:28ตำรวจเขาเอาหลักฐานไปตัวส
32:30อบก่อน
32:30ว่าเป็นของจริงหรือเปล่า
32:32แต่เพื่อป επι้องกันไม่ให้พีเตอ
32:33ร์หนีรอดไปได้
32:34เราถึงต้องให้รู้ ettิITTอลูกน้
32:35องท่านพี่เตอร์
32:36ช่วยเอาหลักฐานเด็ด MYให้ำนเลย
32:39อีกน Bliss พ่อ
32:40คือนนี้แจ้ให้พี่ช่วยอะไรบอกให้
32:41พี่ได้เลยนะ
32:42พี่เนี่ย อยากจับคนเร็วๆ อย่างไ
32:44อ้ปีเตอร์ เข้าฟุกแทบใจจะ
32:45ขาย
32:48พี่ไม่ต้องไป
32:49เดี๋ยวพ่อแม่จะสงสัยว่า
32:50เราแห่ไปไหนกันหมด
32:51อืม แต่
32:53ไม่มีแต่ ปล่อยให้เป็นหน้าที่
32:55ของฉัน คุณจอม ทิง
32:57แล้วก็พี่สักก็พอแล้ว
32:59อืม คนดีคะ มูลปลอยสิ
33:07เฮ้ย ใครอ่ะ ทำไมมาเดินในบ้านเรา
33:21อืม
33:21หน้าหุ้น หุ้น
33:35เฮ้ย
33:38ซ้าแม่
33:48เฮ้ย
33:50เฮ้ย
33:53พ่อจ่าแม่จ่า
33:54หน้าเข็มกับบ้านแล้ว
33:56ชนะ
34:01โอ๊ย
34:07เฮ้ย
34:07เจ็บ ไอ้เพราะ แม่หน่อยสิวะ
34:11ทำไมเท้าแตกขนาดนี้เนี่ย
34:14เดินมาจากไหน
34:17ไม่ไกล พยาวเอง
34:20พยาว
34:22น่า พยาวเนี่ยนะ ไม่ไกล
34:27คนที่หัวใจถูกทำรายจนย่ายั
34:29บไม่มีชิ้นดี
34:30ต่อให้เดินไปสุงไหนปาดีก็
34:32ยังไม่ไกล
34:35มันเกิดอะไรขึ้นนะ
34:41ผู้หญิงก็นั่น สารภาคกับข
34:44้าวว่า
34:46มีผัวอยู่แล้ว
34:47มีผัวแล้ว
34:50แต่ตอนที่เราไปบ้านเขา ไม่เห็นมี
34:52ใครบอกเลย
34:58พวกเขาทุกคน ตั้งใจจะจับข้า
35:03แต่พอรู้ว่า ข้าเป็นแก้พั
35:05นลง
35:06มีแค่ตัวกับหัวใจ และใจท
35:09ี่รักจริง
35:11พวกเขาเลยไม่สนใจข้า
35:15เจ็ดกว่าการจากลา คือการจากโ
35:18ดยที่ยังไม่ได้ลา
35:21แต่เจ็ดกว่าการที่ยังไม่ได้ล
35:23า
35:24คือการกลับไปหาไม่ได้
35:26อ้อ...
35:43ข้าไม่ต้องการใครอีกแล้ว
35:47ตอนที่ข้าเดินกลับมาจากพยา
35:48ว
35:50ทุกย่างก้าวที่ฟาเท้า ข้า
35:53เหยียบลงบนพื้นขนน
35:56มันทำให้ค่ารู้ว่า
36:03ร้อน
36:06แต่ร้อนใดก็ไม่หนักหนาเท่าร
36:10้อนใจ
36:11ใจร้อนอันเกิดจากความทุกข
36:13์
36:14ดังนั้นต่อไปนี้
36:18ฉันจะดับทุกข์
36:19ด้วยการฝักไฟธรรมมะ
36:23ดีมากเข็ม ข้าเห็นด้วย
36:26ขอบใจจ้ะ พี่บินมาก
36:29แต่ฉันรู้ว่า
36:30ผลทางพบความสว่างมันอีกย
36:33าวไกล
36:35ทุกคน ขอให้ใจช่วยฉันนะ
36:40ได้เลยนะ
36:47กับฉันทำไมอ่ะ
36:51ต่อไปนี้ ห้างใกล้พูดถึงช
36:53ื่อผู้หญิงใจร้ายคนนั้นอีก
36:57มันบาทใจฉัน
36:59คำไหนนะ
37:00ได้อย่างนี้จ้าพ่อจ้า
37:04กับฉัน
37:20แสงเปิดประตูไว้รอพวกเราแล้
37:21วครับ
37:26ไปครับ
37:51สวัสดีครับ คุณพีเตอร์
37:58เหรอland
37:59คุณพีเตอร์
38:00จะไปไหนครับ
38:01ฉันจะขึ้นไปหisti
38:14goog
38:16ก็จริงเวลางี้เง่านี้น่ารำขาง
38:18สุดๆ
38:22เชิญคุมพิเตอร์นั่งก่อนได้
38:23เลยครับ
38:24ผมเตรียมเครื่องดื่มว่าให้แล้
38:25ว
38:26เดี๋ยวผมเอากระเป๋าไปเก็บ
38:27แล้วก็เอาของว่างมาให้นะครับ
38:29เชิญครับ
38:44ครับ
38:52ฮydi
38:52โธโเจจกา
38:54ผมถึงบ้านแล้วนะครับ
38:56คุณคุยกับพ่อของคุณเรื่อง
38:57ของผมแล้วแล้วยัง
38:59พ่อคุณห่วงเรื่องที่เราจะφ้ข
39:01นินหรอ
39:01ไม่ต้องห่วงนะครับผมทําบอย
39:03แล้วผมก็มีเพื่อน เทfar prospectsช่วยเหลื
39:05อได้
39:06แล้วถ้าใครขวางทางผม
39:08ผมมีทีมจัดเก็บทั้ง
39:09ไม่ต้องห่วงนะครับ
39:28คุณ แสมเหมือว่าถ้าทุกอย
39:30่างเรียบร้อยแล้วจะออกมาหาเราใช
39:31่ป่ะ
39:34ใช่
39:34โอเค จัสซิกา ถ้าได้เรื่องไง
39:40ก็ส่งขาวบอกผมด้วยนะครับ
39:42ไป
39:47แซม มีอะไรปิดบังฉันหรือป
39:50่ะ
39:50เปล่านี่ครับ
39:55นั่งก่อน
40:04แซม นายยังจำได้ใช่ไหมว่าฉ
40:09ันมีบุญคุณกับนายมาก
40:14ถ้าไม่มีฉันชีวิตของนาย
40:18ชีวิตของพ่อแม่นายคงไม่อย
40:20ู่สุขสบายถึงทุกวันนี้หรอก
40:22จำได้ครับ
40:24แต่ฉันก็จำได้เหมือนกัน
40:26ว่านายเองก็มีบุญคุณกับ
40:27ฉันมาก
40:28ฉันเลยตั้งใจมาก
40:30ถ้าลงสี่ข้าวประสบความสำ
40:31เร็จ
40:32ฉันพร้อมที่จะแต่งตั้งให้น
40:33ายเป็นผู้จัดการ
40:35จริงนะครับ
40:35จริงสิ
40:37สำหรับคนที่จงรักพักดีต
40:38่อฉัน
40:39ฉันพร้อมที่จะตอบแทนเสมอ
40:45ขอบคุณนะครับ
41:02คุณพีเตอร์ครับ
41:05ผมถูกบังครับ
41:07ให้หาหลักฐานมันจาการคุณคร
41:08ับ
41:10ห้า
41:11นี่
41:12นายว่าอะไรนะ
41:17นี่ครับ
41:29นี่
41:29นี่มันเกิดอะไรขึ้นอ่ะแซม
41:36พวกคุณอย่าจับผมเลยนะครับ
41:39ผมก็แค่ทำตามคำสั่งของคุณพ
41:41ีเตอร์เท่านั้นเองนะครับ
41:43ยังไงก็ต้องโดนท่อหาสม
41:44รูร่วมคิดอยู่ดี
41:45โทษหนักไม่ใช่เล่นด้วย
41:47เว้นแต่ว่านายจะให้ความร่วมม
41:50ือกับเรา
41:53บอก หนังแพลว
42:00นังแพลว
42:00นังตูซัพ
42:02ข้อมูลแนงแพลดายเป็นข้อ
42:04มูลธุรกิจพอกเงิน
42:05ที่คุณเคยตกเป็นผู้ต่องลองใ
42:07ส
42:07เมื่อลายปีก่อน
42:08คุณจอมสงให้ตำรวจไปแล้ว
42:10ตอนนี้ตำรวจอำลังตรวจสอ
42:12บ
42:12เพื่อเตรียมรือคดีนั้นอยู่คร
42:13ับ
42:14แต่ผมไม่น่าตั้งใจที่จะหากหล
42:16ังคุณนะครับ
42:17คือผมสับสนไปหมดนะครับ
42:19ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไงเดีย์
42:21เหรอครับ
42:22ไม่เป็นไรแซม
42:25ฉันเข้าใจนายดี
42:28ตอนนี้นายก็เอาใส่ช่วงที่ม
42:29ันไว้ใจนาย
42:31แล้วนายก็นีไปก่อน
42:33เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการนี้
42:35เดี๋ยวฉันไปเอาเงินติดตัว
42:40ให้
42:55สองล้านพอมไหมแซม
43:08แกสมพรตายตั้งแต่วันที่คิ
43:10ดจะพยศฉันแล้ว
43:11ไอ้ซัง
43:13ผมว่ามันนานเกินไปแล้วนะ
43:17พี่สัก ลอกโทรหาดิ
43:19ได้ ได้ ได้
43:27แซมไม่รับ
43:28แหน่งเพอร์ครับ ดูถ้าชักจะ
43:31ไม่ดีแล้ว
43:32เดี๋ยวคุณจอม คุณจะเข้าไปด
43:34ูแซมจริงหรอ
43:36ถ้าเกิดพีเตอร์มารู้ตัว คุ
43:37ณจะทำอย่างไร
43:40ไม่ยาก ก็บอกว่ามีจนเข้าไปขม
43:42ูยของในบ้านชั้น
43:43แล้วมันถามว่าทั้งนี้
43:47คุณ
43:47แซม
44:15ล้อยพี่ต้า
44:38- Peter หนีไปได้?
44:40ใช่ครับ Peter คงจับได้
44:42แซมก็เลยถูกปิดบาค
44:44แล้วนี่จะทำยังไงกันต่อ?
44:45ตอนนี้ตำรวจกำลังตามลาตั
44:47วเขาอยู่ครับ
44:48ส่วนเรื่องคดีฟอร์กเงิน
44:49ที่ได้ข้อมูลจากแฟตรายของแ
44:51พลว
44:52ตำรวจก็โทรมายืนยานแล้วคร
44:53ับ
44:53เป็นของจริง
44:54ไหนจากคดีค่าเฮียยงที่มีแ
44:56พลว
44:56เป็นพยายามสำคัญอีก
44:57ตอนนี้ทางกายกำลังออกไหวจั
44:59บ Peter อยู่ครับ
45:00ดี
45:02คนพันนี้ไม่สมควรอยู่ให้หนักแ
45:03ผ่นดิน
45:04ตอนนี้
45:05ผมอยากให้คุณแม่กลับคุ้งเท
45:07พก่อนครับ
45:08เพราะว่า ไหน Peter ยังรอยนวน
45:11ถ้าคุณแม่อยู่ที่นี่
45:13อาจจะไม่ปลอดภัยครับ
45:29แบ้งอายัตบัญชี ทำไงดีวะ
45:47ว่าไงจะแม่
45:48ไงตัวดี พักไทยลุกษาตั
45:50วแสบหน่อยสิ
45:50ฉันไม่รู้ว่าฉันจะไปหาเงิน
45:52จากที่ไหนดี
45:53ฉันต้องทำยังไง
45:55แม่ว่าแสบกำลังมีปัญห
45:57าอะไรบางอย่างไหน
45:57แล้วต้องเป็นปัญหาที่หนักมา
45:59กด้วย
45:59แสบถึงไม่กล้าบบอกความจร
46:01ิง
46:01พวกเราเตรียมตัวไว้ให้พร้อ
46:02มนะ
46:03ฉันคิดว่ากำลังจะมีงานใหญ
46:04่
46:05เกี่ยวกับความปลอดภัยของลู
46:06กสภัยฉัน
46:16ฉันให้โอกาสแกช่วยพ่อแม่
46:17แกแล้ว
46:18แต่แกก็ไม่ช่วย
46:20ฉันก็ช่วยและแกมไม่ได้แล้ว
46:21เหมือนกัน