00:04เยี่ยม
00:06ข้าเดี๋ยวกับพ่อมังเลยว่ะ
00:33กลัว!!
00:38เยี่ยม!!
00:41ข้าเหมือนไม่ต้อม!
00:45키มือนกันกันแล้ว!!
00:57ดี!
01:00เฮ้ย ไอ้ชัม ไอ้เนียม โปร
01:08กข้ามาช่วยแล้ว
01:09เฮ้ย หวัง
01:15เฮ้ย
01:19เขาเรียกกว่าไปประตูตีแมว
01:20เว้ย
01:23กูอยู่ของกูดี ๆ
01:25เฮ้ย มึงสองคนก็ลงมาหาที่ตาย
01:27เองเว้ย
01:28แจดิ ๆ
01:30กูอย่ายสำลักตับสามความแข
01:32็งกับพวกมึงทั้งสามคนเลย
01:34ข้าไปหาไอ้ปันที่บ้านแล้ว
01:39มันไม่อยู่
01:40ไม่รู้ไปไหนมัน
01:42หรือว่ามันจะถูกคนของเจ้าเม
01:44ืองจับตัวไปเหมือนโอรี
01:45โหย ไอ้ปันไม่น่าพาท่าให
01:48้พวกมันเลย
01:55เองทำอะไรลงไปรู้ตัวหรือเปล่า
01:58ทำรายเหล็กไหล
02:00ก็เท่ากับทำรายเยี่ยม
02:02ข้าขอโทษ
02:05แต่ข้าไม่มีวิธีอื่นแล้วจ
02:07ริง ๆ
02:10ข้าเสียใจด้วยนะ
02:12เรื่องเองก็เยี่ยม
02:15ชั้งมันเถอะ
02:16ข้าจะถือสะว่า
02:17เรามีวัฒนาต่อกันเพลงแค่น
02:19ี้
02:21ข้าทำใจได้แล้วหรอ
02:23แล้วนี่เองจะไปไหน
02:25ยังไง ข้าก็อยู่ที่นี่ไม่ได้
02:27ข้าจะไปหาพ่อ
02:29ขอนให้ทั่ว
02:38ไม่พบใครเลยขอรับ
02:40พวกเองไม่ล่าตวนมาให้ได้
02:41ไป
02:42ขอรับ
02:48แค่นี้มือก็ปลอให้หลดมือ
02:49ไปได้
02:50ขอประทานโทนขอรับใต้เทา
02:52มันใส่หัวไปเลย
02:54ก่อที่กูจะหมดความบทน
02:56ถ้าอยากรู้เหมือนกัน
03:05ว่ามันจะมุดหัวอยู่ได้อย่างน
03:06านแค่ไหน
03:08ถ้ากูจับพวกมันได้
03:10กูจะเอามีตผากกันโลก
03:12ให้พวกกับบทด้วยมือกัวเอง
03:16ค่าเจ็บใจนะ
03:18เมื่อคืนค่าเก็บค่ายเยี่ยมได
03:20้
03:20แต่มีความยาคมช่วยมันไว้
03:29มันเป็นใคร
03:55ข้าว คุณกลับที่ทำได้
03:58คุณก็จะสร้างจริง
03:59ผิดดีจริง
04:00พวกมันก็จะสร้างมันหรือส
04:03ร้าง
04:03มันกลับกลับไป
04:26พ่อท่าน
04:30ร่างกายสังขานั้นไม่เที่ยง
04:33เกิดขึ้นและย่อมดับไปเป็น
04:34ธรรมดา
04:36อย่าโสกเศร้าเสียใจไปเลย ไม่ค
04:39วรยืดมั่นถือมั่น
04:40ก็ผมจะเอาชนะผู้บันได้อย่างไรข
04:48อรับพ่อท่าน
04:49ความเข้มแข็งที่แท้จริงค
04:51ือความเข้มแข็งภายใน
04:54แม้จะถูกกระทบเท่าไหร่ ใจ
04:57ก็ยังไม่หวันไหวนิ่งสง
04:58บได้
05:00เอาชนะใจตัวเองได้คือชัยช
05:02นะอันสูงสุด
05:04มีเพียงจิตใจที่เข็มแข็ง
05:06เท่านั้น
05:07ที่มนุษย์สามารถเอาชนะได้ท
05:09ุกสิ่ง
05:38ความเข้า
05:54มีเพียงจิตใจที่เข็มแข็ง
05:55เท่านั้น
05:56ที่มนุษย์สามารถเอาชนะได้ท
05:58ุกสิ่ง
06:01โท่มนกำลังตามราบพวกเราอยู่
06:03ตอนนี้ปั้นกับโนลีคงถุคค
06:04วรจับตัวไปที่จองเจ้าเมือง
06:06พี่หวา เราเองนี้ต้องไปตามหาพ่
06:08อเองอยู่หรือเปล่า
06:10ค่าจะไปส่วนเจ้าเมือง หาทางช
06:12่วยปั้นกับโนลีก่อน
06:14เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง
06:18ให้ค่าสองคนไปกันเองด้วยนะ พี่
06:19หวา
06:29โนลี โนลี
06:31เธอปั้น
06:31โนลี
06:32โนลี
06:34เขามาช่วยเองแล้วโนลี
06:36เรา...เราคв Leyฬ seat อื่นแล้วเนี่ย
06:40ควม นี่ล่ะ
06:42Parece
06:43ال vindิince
06:45ครอบ cucumber
06:46ควม น่วยเว้า
06:50โนลี
06:51อย่าปั้น
06:52อย่อมทรายวดเพื่อนของมัน
06:54เพื่อช่วยชีวิตเองเลยนะ โนลี
06:58ทรายวดเพื่อน
07:00หมายเข้าว่ายังไงอนี้ Student
07:04เฮียบัน
07:07ก็หมายความว่า
07:09มันยอมหักหลังเพื่อนของมั
07:10น
07:12แล้วเอาความรับมาบอกข้าหน่ะ
07:13สิ
07:16ไม่จริงใช่ไหมเฮีย
07:18เฮียไม่ได้ท่องหรือเพื่อนๆเฮี
07:21ย
07:21เฮียมาช่วยฉันใช่ไหม
07:29โนลิษ์
07:29เฮีย
07:30เฮียทำอะไรทางไปอะเฮีย
07:32เฮียทำไมตายเราให้เรียรэтวugh มัน
07:36คราก่อน
07:38คาไม่มีทางเวือกแล้วโนลิ lyric
07:41ถ้าคาไม่ทำ
07:42เองก็ต้องตาย
07:44ฉันยอบตายตะนิกว่า
07:46อเฮีย โนลิช์
07:46ฉันยอบตาย
07:49ทำไมเฮียต้องรold satsit ตัวเอง
07:51ไปเข้าหายพวกผลชั่วด้วย
07:56ฉันผิดหวังอีกโตเฮียหร
07:57ือเกิด
07:59เฮียปันคุณน้ำที่ฉันเคยห
08:00รือจะหายไปไหนแล้ว
08:02โลลี โลลี
08:03โลลี
08:06โลลีฝั่งค่าก่อน
08:10โลลี
08:29โลลี
08:30เดินจะคอยโลลีเมื่อไหร่
08:32กูได้เยี่ยมพวกมัลล่ะใหมัน
08:33ก็เมื่อนั้น
08:34แล้วเอาค่าจะรู้ได้ว่าไง
08:36พวกมันไม่ได้รอค่า
08:38เฮ้ยปัน
08:41มึงไม่มีสิทธิ์มาต่อลองก
08:43ับกู
08:55มันทำตัวเชื่องเชื่องไหม แล้วทุ
08:57กอย่างมันจะดีเอง
09:11เวลาซอบ
09:14ขาวดีหรือขาวร้ายวะ
09:17ขาวดีสิพี่
09:31พี่ลาซอบ
09:37กอดข้าเป็นเด็กเลย
09:42แล้วลมมาอะไรขอไปมาถึงที่นี่
09:45คือ ฉันอยากจะขอพี่ลาซอบมาอย
09:49ู่ด้วยได้ไหม
09:51ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองมีประกาศ
09:52จับฉันเต็มมาหมดเลย
09:54ฉันไม่มีพี่ไปแล้ว
09:56ไปที่ไหนก็มีแต่คนตามล่า
10:00ฉันก็เลยต้องบากหน้ามาพึ่งบ
10:03ายละมีพี่ลาซอ
10:07ได้สิ
10:08ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
10:10เอ็กมาอยู่ด้วยสิดี
10:11ขาวจะได้ไม่เหงา
10:13จริงเหรอพี่ลาซอบ
10:15จริงสิ
10:17พี่หวา
10:18ต่อจากนี้ไปนะ
10:19เอ็กไม่ต้องกลัวใครทั้งนั้น
10:21ฉันไม่มีใครกล้าวผมเห็งลาง
10:23แกวได้อีก
10:24สิ่งนะ
10:34ขอบคุณสิ
10:35ขอบคุณสิ
11:07ทางเมื่ออย่างนี้
11:08พี่ชายอังใหญ่ที่สุด
11:10จะเป็นรองก็แต่
11:12ฮยากายเพิดคนเดียว
11:27คืนนี้ยังพักที่นี่แหละ
11:29ขาหรืออะไรก็บอกค่า
11:34มันไม่มากไปหน่อยเหรอพี่ลาซอ
11:38ไม่ดีหрือม่าย
11:41ชดเฉียมเย่นกับทั้งนี้
11:42แล้วพี่ได้เจอพ่อบ้างหรึเปล
12:03่า
12:04ยังถามใช่ไหม
12:08ฉันแค่เป็นห่วงพ่อล่ะ
12:10ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นยังไง
12:12บ้าง
12:18ข้าก็ไม่รู้
12:20แต่เองห้ามถามเรื่องนี้อีก
12:27ไป
12:30สุญาณกาเผ็ด ให้ข้ามาเชื่อจ
12:32ัน ไปพบอยู่นี้
12:34ข้ามาเชื่อจัน
12:54อาจารย์
12:57ให้ลาซอร์
12:58ก็มีนักพอดอุชกันสามคนให
13:02้มึงลงทัน
13:04เดินไป
13:05รุ่งเนียม
13:36อาจารย์
13:43พอ
13:43ให้วัดกับพักพวกมัน ตั้งส
13:47่องจน
13:48ปล้นค่าพอพวก อุนยอดพัก
13:51ดี กำนานควรพักงาม
13:55มีพอสถาเดียว คือประหาชี
13:57วิต
14:00ข้าทำเอง
14:02รู้ข้าไม่เกี่ยว
14:06ได้คิดสุด มึงก็ยอมรับค
14:08ำจริงเองวัด
14:08ข้าไม่พีหรือเปล่า ไอ้เสื
14:37อวัด
14:37ไป
14:51พ่ะ
15:01เรื่องเกาะ สิ่ง
15:04พ่ะ
15:07น่ะ อื้น
15:13บุ่งพระยน
15:16มึงคิดว่าพวกกูโง่นักห
15:18รือไงวะ
15:25กู ไอ้เนียม ไอ้แชม วางแผ
15:27นบุกเข้ามาในจวนเจ้าเมืองแ
15:29บบรับรับ ให้มึงจับได้
15:31ข้าจะบุกไม่หายล่าสอง
15:37ปฏิมารับปุโทษเอกกะตาหนั
15:39งรู้ปากสูญอย่างนี้มีตังอิ
15:40ทธิรธิ
15:43ปุ่วปั้นดินเป็นหุ่มพยน
15:44ต์ แล้วใช้อาคมสั่งให้มันเข
15:47้าไว้ในจวนแทนกู
15:49เพื่อที่กูจะได้กระชากหน้ากากากข
15:51องมึง ให้เอลาซอได้รู้เช่นเห็
15:54นชาติอาจารย์ของมัน
15:56ว่าจริง ๆ แล้วถ้าแท้ของม
15:58ึงเลวและยำขนาดไหน
16:02ใส่สะ
16:07พวกกูรอเวลาจงกระทั่งมึงส
16:09่งคนมาเปิดประตูคุ้บ แล้วจึ
16:11งเริ่มลงมือ
16:23จากนั้นไอ้แชม ไอ้เนียม ก
16:25็ใช้ขาฐานารายแปงรูปปลอมต
16:27ัวเป็นสมุนหงมึง
16:38ทั้งหมดเนี่ย มันเป็นแผนชั่
16:41วของไอ้เผ็ด
16:49สุจะกะสุจุบันนั้น
17:02ไอ้เผ็ด
17:04ไอ้เผ็ด
17:12ไอ้เผ็ด
17:13ไอเผ็ด
17:18ไอ้เพส!
17:29ไอ้เพส!
17:31ไอ้เพส!
17:32ไอ้เพส!
17:40ไอ้แพ็น
17:40พอวัน ไอ้เช็บ หลีไป
18:11ไอ้เนียง
18:23กลับตัวเยี่ยงทัน
18:25ค่าเลี้ยงเองมา
18:27ค่าเชื่อเองไม่ได้เหลวโดยสั
18:29นดาลในล้าซอ
18:39ไอ้เนียง
18:47ลุงเนียง... ลุงเนียง... ลุ
18:51งเนียง...
19:08ไอ้เนียงมันใช่ลมหายใจฮ
19:09ึกสุดท้าย
19:12ท่องกระถายุนระยะทางภาเองค
19:14่านีมาที่นี่
19:20ขอบใจมากนะ ไอ้เนียง
19:23ที่สละชีวิตช่วยพวกค่าไว
19:24้
19:24ไอ้เผ็ด
19:26กูจะค่าเหมือนนี้ได้
19:29ไอ้ล้าซออยู่ในกำมือมัน
19:33ไอ้วัน
19:36เองจะทำอะไรเอาคิดให้ดีๆ
19:38อย่าวู้วาม
19:39ข้าไม่นึกเลย
19:52ว่าไอ้ล้าซออยู่มีส่วนเก
19:54ี่ยวข้องกับการตายของอ้ายอต
20:08หวังว่าไอ้ล้าซออยจะตาส
20:09วัง
20:12เห็นสันดาษชู่ของไอ้เพชรส
20:13ถิ
20:13ของแค่ไอ้
20:24ไอ้
20:41ขอบคุณ
20:55ไอ้ลาซอ ถ้ากูปล่อยมึงไว
20:58้ มึงก็จะเป็นหอข้างแร่กู
21:24ก็จะเป็นหอข้างแบบนี้ก็น่
21:52ารักเป็นอีกแบบ
21:55น่ารักกับผีนะสิ ข้าอย่างจ
21:57ำตัวเองแทบไม่ได้
21:59ในจวนมีท่าเฉลยที่กว่าต
22:00้อนมาใช้แรงงานเต็มไปหมด
22:02พวกมันไม่รู้หรอกว่าใครเป็น
22:04ใคร
22:05ผู้ข้าสองคนจะแผงตัวไปกับพ
22:06ิภาพ
22:08ช่วยกันตามหาปั้นกับโนรี
22:22โนรี โนรี ยังปลึงสิโนร
22:25ี
22:26โนรี โนรี ยังปลึงกับโน
22:30รี
22:31โนรี ไอ้จะคิดสันแบบนี้โ
22:35นรี
22:43โนรี โนรี โนรี
22:51โนรี ไว้
22:54ไว้ ไว้
23:18โนรี
23:18ข้าเสียใจด้วยนะปั้น
23:24โนรี ตายเพราะข้า
23:36มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
23:40โนรี ยอมตาย
23:44แต่ไม่ยอมตบกันเครื่องมือต
23:45่อลองพี่ชัยเอง
23:57พี่ชัยเองไม่ได้แสนดีเมื่อท
23:59ี่เองคิดนะยิวอ่ะ
24:28โนรี
24:37โนร์
24:39ไม่อยากเชื่อที่ไว้
24:59โนรี
25:06พ่อดัน
25:09กลับผมจะดับความทุกข์ในใ
25:10จได้อย่างไรขอรับ
25:12หาเหตุแห่งทุกข์ได้ก็ยอ
25:14มดับทุกข์ได้
25:16ทุกข์ทั้งหลายล้วนเกิดรว
25:18มที่จิต
25:20แต่ทุกของกลับผมมีมากมายเรื่
25:23องขอรับ
25:25จงเพ่งมองนูจิต
25:28ทุกข์ตรงไหนก็ให้ดับตรง
25:30นั้น
25:32จิตที่พนจากอารมณ์ ตัดขาด
25:35จากการปุ่งแต่งแล้ว ก็จะปลา
25:37สจากทุกข์
25:39แล้วหากไม่มีทุกข์ ก็ผมจะเป็
25:42นสุขใช่หรือไม่ขอรับ
25:46สุขหรือทุกข์ ก็เปลี่ยบเห
25:49มือนงูตัวเดียวกัน
25:51หัวงูเปลี่ยบเสมือนทุกข์ ห
25:53างงูเปลี่ยบเสมือนสุข
25:55แม้ว่าจะจับหัวงูหรือห
25:57างงู มันก็แว้งกัดใดเหมื
25:59อนกัน
26:01พอทั้งหัวงูและหางงูนั้น ม
26:04ันคืองูตัวเดียวกัน
26:06คือตันหาและความรุ่มลง
26:25คุณหนูจะไปไหน
26:27ขาจะไปไหนมันก็ดิล
26:28ปล่อย
26:43คาเลี้ยงเองมา คาเชื่อว่า เองไม
26:46่ได้เร็วโดยสันดาผยันไห
26:47ล้อด
26:51ปล่อย โอ้ย ปล่อยค่า
26:58คุณหนูเดือนคิดจะหนีอีกแล้ว
27:04ปล่อยคุณหนูไว้เธอ
27:08ชีวิตคุณหนูมีสระ
27:09อยากไปไหนก็ได้
27:13ไม่เหมือนชีวิตค่า
27:15ต้องติดอยู่ที่นี่
27:17จะไปไหนก็ไปไม่ได้
27:24คุณหนู
27:27ถ้าอยู่กับค่า
27:30แล้วไม่มีความสุข
27:34คุณหนูก็ไปเถอะ
27:37ปล่อยค่าอยู่ที่นี่คนเดียวเน
27:38ี่ยแหละ
27:49คุณส่วนมีสระ
27:49ไม่มีคุณสระ
28:42ทำไมคืนนี้เองถึงไม่ไปเฝ้าค่ะ
28:53ข้าปล่อยคุณหนูเป็นอิสระไป
28:54แล้ว
28:56อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไปได้
29:02ลาซอ เองเป็นอะไร เองลองบอกข้าส
29:08ิ
29:11ตั้งแต่เด็ก ข้าอยากมีอำนาจ
29:16อยากอยู่เหนือคนอื่น
29:23แล้วตอนนี้ ข้าก็มีทุกอย่างหม
29:27ดแล้ว
29:29ทั้งทรัพย์สินเงินทอง ทั้ง
29:32อำนาจ
29:35แต่มันต้องแรกมา โดยความสู
29:39ญเสียที่ไม่เคยสิ้นสุด
29:46ตอนนี้เขาไม่เหลือค่าแล้วคุ
29:47ณหนู
29:49แม้แต่คุณหนูก็จะทิ้งข้า
29:50ไป
29:54ข้าไม่ได้อยากจะทิ้งเองนะ ลาซ
29:56อ
29:59แต่ข้าอยากลืมทุกอย่างที่เคย
30:00เกิดขึ้นที่นี่
30:05ค่าเองก็ไม่เหลือใครเหมือนเ
30:07องนั่นแหละ
30:12พ่อค่า น้องสาวค่าตายจากค
30:15่าไปหมด
30:19ทุกคนทิ้งค่าไป
30:23ปล่อยให้ค่าต้องเฉินความทุ
30:25กข์อยู่คนเดียว
30:38คุณหนู แต่คุณหนูยังมีค่า
30:45ค่าจะอยู่ข้างข้าง ขอให้เฝ้าด
30:49ูคุณหนูอยู่เสมือน
30:59แต่ค่าทำตัวแย่ๆกับเองตั้
31:01งเยอะ
31:04เองไม่เคยเกลด ไม่เคยเกลียดค่
31:06ามังเลยเหรอ
31:28ค่าจะเกลดคนที่ค่ารักได้ยัง
31:29ไง
31:29คุณหนูอ nelleตาย
31:35มือแหละ
31:35มือแหละ
31:38มือแหละ
31:41มือแหละ
32:00มาเถอะ
32:34การการการการคืน ขอบคุณเติด
Comments