- 2 days ago
Category
📺
TVTranscript
00:00ร ankles ยังถูกเลย alez่.....
00:14ฟิวค่าจะไม่ทําแบบนี้อีก
00:16แล้ว
00:19แก eternally ค่า ไปอีกนะ
00:21อังนี้ ค่าจะทิ้ง community Alto make your climb
00:25ค่าจะให้เองบทปะ แล้วส่งisineง
00:27บิชาวที่ลางกา
00:28เป็นฟรีมือพวกกระบทที่หวั
00:30งโค้นกระผม ให้พ้นจะตำแหน่ง
00:32เจ้าเมืองคอรับ
00:33พี่ปัน ที่เราเห็นเมื่อกี้มันคื
00:40ออะไรวะ
00:41ไอ้พยากายเผ็ด มันปล่อยคุณ
00:44ใส ใส่ชอบ้าทจนตายเกลือน
00:46มันนำมาหิดกว่าที่พวกเราคิด
00:47ไปเยอะ
00:49แล้ว...
00:54พ่อ!
01:01ในที่สุด
01:02ไอ้พยากายเผ็ด มันก็เปิด เผล
01:04ยอดต้อนที่แท้จริงออกมาจน
01:05ได้
01:07ชาวบ้านต่างพากันหวาดกลั
01:08ว
01:09คงไม่มีใครกล้าต่อต้านกั
01:10บขวัง bah 잠시만
01:12มีแต่เจ้าพยากายโค้งขาเขเท่
01:14านั้น
01:15ที่จะเป็นที่เพื่องให้พวกเราได้
01:17ไอ้เผ็ดมันคงไม่ยอมให้ท่
01:18านข้าหลวง
01:19เห็นความมีบัติของเมืองท่า
01:21ขีรีแน่
01:24คืนพวกนี้พวกเราทุกคน ต้องช่วย
01:28กันคุ้มกันท่านข้าหลวง
01:29อย่าให้มันทำร้ายท่านได้
01:34ชาง ต้าหลงล่ะ
02:07ปันเล่าเรื่องต้าหลงให้ค้า
02:09ฟังหมดแล้ว ค้า เสียจใจด้วย
02:15นะ
02:18ต้าหลงละค้า
02:22ถึงขนาดยอบต้าแดนค้าได
02:23้
02:34จะเชื่อไหม ค้ายังไม่เคยบอกลัก
02:38ต้าหลงเลยสักครั้ง
02:40ค้าเชื่อนะ ว่าต้าหลงรู้ว่
02:43าเองลัก และจะอยู่ในใจของเองต
02:46ลอดไป
02:50บางที ค้าเชื่อว่าตอนนี้ ค้า
02:53หลงบลังรอค้าอยู่
02:58ค้าอยากตามให้หา
03:09ต้าหลงยอมสละชีวิตเพื่อ
03:10เอง
03:13แสดงว่าต้องการให้เองมีชี
03:14วิตอยู่ต่อไป
03:15เองต้องละสาชีวิตไว้ให้ด
03:20ี
03:22เพราะนี้ก็สิ่งสุดท้ายที่
03:23ต้าหลงว่าไปเอง
03:24ค้าจะมีชีวิตอยู่เพื่อเองนะ ต
03:41้าหลง
04:06คิดถึงแม่หนูคนนั้นอยู่เหรอ
04:11คุณหนูเดินเป็นรักแรก แล้วก
04:14็รักเดียวของค้า
04:16ต่อมีโอกาสได้เจอหน้ากันอี
04:18ก ค้าคงจำเขาไม่ได้
04:22เองคิดว่า ระหว่างจำกับลื
04:27ม อันไหนที่มันทรมานมากกว่
04:31ากัน
04:35ค้าต่อไม่ได้หรอพ่อ
04:39เพราะค้าไม่เคยลืม
04:40นี่จะพาปีมาเนี่ย
04:49ไม่มีวันไหนที่ค้าจะไม่คิด
04:51ถึงป้านานแม่ของเอง
04:55เพราะค้าไม่เคยลืม
04:59ค้าต้องทุกทรมานกับการสู
05:01งเสียคนที่ค้ารัก
05:05ทำให้ค้าต้องกลายเป็นคนที่ไร้
05:07หัวใจ
05:11บางทีการไม่ลงหนึ่งความทรง
05:14จำอะไรเลย
05:17มันอาจจะทรมานน้อยกว่าน่ะ
05:28พระอย่างนี้เอง
05:30พ่อถึงอยากรบความทรงจำให้
05:32กับค่า
05:39ค่าจะได้หรุดพ้นจากนั้นลง
05:40ในใจจากที่
05:49ค้าเข้าใจแล้วพ่อ
05:52ครั้งเข้าใจละ
05:54ต่อจากนี้ไป
05:55ุพย์จะทิ้งให้ดีทุกอย่่าง
05:58กับข้าหลัง
06:01และเตรียมตัวเป็นคนใหม่
06:04เพื่อพ่อ
06:16ผมปลุกปหาปลุก กูจะปลุกผ
06:19้าบัตเยียต
06:20และมองคลให้คงทนแควขลาด
06:22กูจะปลุกเพื่องเหล็กไหล
06:24และทองแบงด้วยสาตราคมอำส
06:27ิทธิลิต
06:28กูจะปลุกทั้งหินผาแลเขียว
06:30งาก
06:30กูจะปลุกแหลน ปลุกออก ปลุ
06:32กดาบ ปุทนูกรรมศา แปลมิ
06:34ศพา
06:35กูจะปลุกไม้ตำตาก ปลุกได้ส
06:37รพัด ไม่เป็นประขันชัยสี
06:39ทอมกลมกูจะปลุกให้มันลุ
06:43กขึ้นมา ลองรับพระโชมกัน
06:46สว่า...สว่า...
07:03เอาผ้าประเจียต ไปแจกให้ลุก
07:05ด้องมึงทุกคน
07:12แล้วนี่คือดาบที่กลงอาคม
07:15แล้ว
07:19เอาไป เอาดาบไป
07:22พวกมึงทุกคนฟังกูนะ
07:25จงไปเด็ดหัว เจ้าพระยาคงค้
07:28าเขต มาให้กู
07:32ขอรับ ขอรับ
07:33ขอรับ
08:06เฮ้ย จน ถุงกันทั้งศาหลวง
08:14ที่ปัญจะครับกัน
08:25รีบหนีไปพระรับ
08:53นักข์เกลือดโมตบนพ bert กรอ
08:55ดทา ถอดยากรูดด้วยน้ำหลบ
08:57พรษสา
08:57นักข้าว
09:15กลับกลับกลับกลับ
10:01นานเจ้าค่ะ
10:02อืม ขอบใจ
10:05ค่าต้องขอบใจพวกเองมากนะ
10:12นี่ถ้าพวกเองไม่เข้ามาชวดไว
10:13้
10:14ข้าคงสินชื่อไปแล้ว
10:18มันเป็นพวกกระบทพวกผ้าดำ
10:21ที่ทำลายทางรถไฟ
10:23ใช่หรือไม่
10:25ถ้าไม่ได้ขอรับ
10:27กระผมเนี่ยแหละ
10:29หัวหน้ากระบทพวกผ้าดำ
10:32นี่ยังเป็นหัวหน้ากระบทแหล
10:34ะ
10:35ถ้าเองไม่บอก ข้าคงไม่รู้
10:39ไม่ใช่พวกเอง แล้วมันเป็นใคร
10:42กระผมจำหน้ามันได้
10:44พวกมันเป็นสมุนของไฟพยากาย
10:46เผ็ดครับ
10:48นี่ไอ้กายเผ็ด มันจะเล่นงานข
10:52้าให้ถึงใตกน์เชียวเหรอว
10:53ะ
10:54ไปสันดาณงู่หลัง
10:56เลียงไม่เชื่อง
10:58ความโชว์ช้าของไฟพยากายเผ็
10:59ดผู้นี้ยังมี
11:00มากนะครับ
11:02เอ็งคือไอ้เสรอวัด ที่ทางก
11:05ารกำลังล่าตัวอยู่ ใช่ไหมวะ
11:08ขอรับ
11:11กับผมเสรอหวัด
11:15ส่วนนี้...ยี่หวา
11:17และลาซอลูกๆ ของก็ผมเคอรับ
11:21ข้านึกว่าไอ้เสรอหวัดกั
11:23บลูกของมัน
11:23จะเป็นโจนป้นก้ายอำหิต
11:26โมทร้ายอย่างที่เก้าร่ำลือกั
11:27นสิอีก
11:30เพ่อของกับผม
11:31ป้นคนว่าที่เอารักๆเปรียบ
11:33และค่อยช่วนขนจนให้ดุกดข
11:34ี่คุมเห็ง
11:35เจ้าเมืองธ่าคีรีสร้างนึง
11:36นี้ขึ้น เขาต้องการกำจัดพวก
11:38เรา
11:41เมืองธ่าคีรีปกของโดยคนชั่
11:43ว ที่ใช้อำนาจอย่างไม่เป็นทำ
11:46ฉันและพวกชาวบ้านไม่รู้จะหา
11:48หน้าไปเพื่อนใคร
11:50นอกจากท่านค้าหลวงเจ้าค่ะ
12:00เรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงก
12:01ันแน่
12:04เธอขอรับ
12:11มึงไปตามหรือกับจัดพายลีมา
12:18ฟากู เดี๋ยวนี่
12:19ขอรับ
12:21ไป
12:21เมืองข้าคิด
12:55ท่ากิลีเมืองท่าน่าด่านที่เค
12:58ยคือครัก
12:59ทำไมถึงเมียบเหงา
13:01เหมือนเมืองร้างเช่นนี้
13:08พวกเช่าเมืองออกมาชุมนุมขับ
13:09ไล่พระยากายเพชร
13:12มันเลยปล่อยคุณใส่ๆ
13:14จนผู้คนบาทเจ็บลมตาย
13:17บ้างก็ทนการรีดนาทาเล่นไม
13:19่ไหว
13:20ต้องอบพยพอยู่ทีนฐานอื่น
13:24จึงมีสภาพอย่างที่เห็นนี่แห
13:25ละขอรับ
13:26แล้วให้พวกขุณนางท้องที่โมท
13:27ทำอะไรกันอยู่
13:29ถึงได้ปล่อยประ
13:31ให้เช้าเมืองเดือดร้อน
13:33ตกทุกได้ยากอย่างขนาดนี้
13:35หาไม่ได้ขอรับ
13:39หากแต่คุณยอดพักดี
13:41วิดาของกระผม
13:44ได้ถูกค่ายกโครวยังมีเงิน
13:45งำเมื่อหลายปีก่อน
13:48จนป่านนี้คดีก็ยังไม่ได้ร
13:49ับความเป็นทำ
13:52นี่เองเป็นลูกของคุณยอดพั
13:54กดีอย่างนั้นหรือ
13:57เข้ารับ
13:59ค่าชื่อเยี่ยม
14:02เป็นบุตรของคุณยอดพักดี
14:03กำนั่นควรพระงาม
14:06ค่าได้ยินกิจศัพท์ของคุ
14:07ณยอดพักดีมานาน
14:09นึกไม่ถึงเลยว่า
14:11จะมีชะตากรรมหน้าอาหนาดขน
14:13าดนี้
14:20เอาเถอะเยี่ยม
14:22ค่าจะคืนความยุธิทําให้ก
14:24ับพ่อของเอง
14:24ค่าไม่ได้มาท่าคีรีเสียนาน
14:52คิดไม่ถึงเลยว่า
14:54บ้านเมืองจะตกต่ำได้ถึงเพีย
14:56งนี้
14:59เอ่อเมืองท่าคีรี
15:02เป็นบริจโจนผู้รายชุกชุง
15:03มากครับ
15:04ทางทางบอกทางน้ำ
15:06ปลากรรมไม่หวับไม่ไหว
15:08อีกทางยังมีพวกคำบท
15:10ชอบสร้างปัญหา
15:12ไม่รู้สิ่นสุด
15:14ถึงตอนนั้นกับผม
15:16ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจนะครับ
15:23แล้วเอกสารนี่ล่ะ
15:25ท่านเธอว่ายังไหร่
15:37เอกสารเรานี่เป็นเอกสารเทศครับ
15:39ที่พวกคำบทปลอมแปลกันมา
15:41เพื่อใส่ร้ายกลับผม
15:43ไอ้กระบทพวกนี้
15:45มันปลอมกระทั่ง
15:47ร้าประทัพเจ้าเมืองชื่อหรื
15:48อวะ
15:49ไอ้กายเพชร
15:56แล้วเรื่องท่านขุนยอดพักดี
15:58ที่ถูกสังหาร
15:59ขาดีไปถึงไหนแล้ว
16:01หลวงกำจัดภัยรี
16:02ไอ้เสือหวัดกับไอ้ลาบส
16:06อลูกชายของมัน
16:07ร่วมมือกับสังหายขุนยอด
16:09ทั้งดีขอรับ
16:13รับผมไม่ได้คงดลับข้า asset
16:13คruk่อยรับผมไม่ได้เป็นคนค้าค
16:14ุณยอดขอรับ
16:16ไอ้แพ้หลундให้เสือผุต
16:19มันให้การไว้ก่อนตายว่าหมื
16:21นสองพ่อ qualityเป็นคนกอเหตุ
16:23ไม่จริงขอรับ
16:24ric 2 ค่อย
16:27iti ผมเป็นผู้สืบส่วนขดีนี้
16:30ไอ้เสือแพ้ไม่ได้ให้การเช่นน
16:32ั้นขอรับ
16:33แล้ว sono 2 fautไปอย่างรีบซู
16:35ร์ ป้าหรือ80
16:38มีแน่ขอแล้ว
16:52ไอ้แพ้ นี่มือยังไม่ตายอีก
16:55เหรอ
17:25มีคำสั่งให้รังรับการนำต
17:27ัวเองไปสอบสนที่กลมกองกับ
17:28ตัวเวท
17:31พยากายเพชร เจ้าเมืองคนใหม่จะเป็
17:34นคนตัดสิงคดีของเอง
17:37พยากายเพชร
17:40ไม่เอา ข้าไม่ไป คือข้าไป มัน
17:44ได้ข้าเขาได้
17:46ทำไมว่ะ
17:49ข้าพยากายเพชร นี่แหละ
17:51เป็นน้าใหญ่ขอยด้วยอีกทีนึ
17:53ง
17:53เองรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
18:04ข้าเขายับได้ยินลุงผุด
18:06คุยกับให้ด่วงว่า
18:08พยากายเพชร นี่แหละ
18:10เป็นคนมุงการสั่งข้าคุณรั
18:11บรักดี
18:12บัน
18:20อีกจะส่งข้าไปสอบสวนที่ไ
18:22หนก็ได้นะเว้ย
18:24แต่อย่าส่งข้าไปให้มันเลยนะเว
18:25้ย
18:27ขึ้นข้าไป มันได้ข้าปิดป
18:29ากข้าแน่
18:34แต่ถ้าเองช่วยข้า
18:36ข้าสาบาน
18:38ข้าจะสารภาพความจริงทุกอย
18:39่าง
18:46ไหนปัน
18:47อย่าขวดนี้จะทำให้เองใจหยุด
18:59เต้น
19:00และหมดสติชั่วคราวเหมือนคนตาย
19:08แล้วข้าจะเป็นคนพายเองออกมาเอง
19:22หากกับผมไม่ใช้วิธีนี้
19:25ไอ้แพะ
19:27ที่เป็นพยายามปากสำคัญในข้
19:28ามคืนนั้น
19:31อาจจะถูกพยายามไก้เผ็ดข้า
19:32ปิดปากก็เป็นได้ขอรับ
19:33ไอ้แพะ
19:37ความจริงมันเป็นยังไงกั
19:38นแน่
19:39เองลองว่ามาสิ
19:44ข้ากับรุงพุทธถูกไอ้ด้
19:45วงจร้างวัน
19:45กันให้ไปค่าคุนยอดพักดี
19:49รุงพุทธก็เลยวางอุบาย
19:50ใช้กระฐานรายแปลงรูป
19:53อักวิธุนุษานุติ
19:57ปองตัวเป็นในเสือหวัน
19:59เพื่อทำให้คุนยอดสายครับ
20:01และก็ค่ายกครัวคุนยอดครับ
20:07ไอ้โจน 500
20:09อยู่ต่อหน้าท่านข้าหลวง
20:12มึงยียงกล้าเบิร์ความเผ็
20:13ด
20:14หากสิ่งที่มึงเล่ามา
20:15เป็นความสัตว์
20:16ไหนแล้ววะ
20:18พยายามหลักฐาน
20:24คนที่อยู่ในเหตุการณ์คือนั้น
20:26ปลาไปหมดแล้วขอรับ
20:29จะเหลือแค่
20:32ไอ้ลาซอนะไง
20:34เป็นความจริงหรือไม่ไอ้ล
20:40าซอ
20:40เป็นความจริงขอรับ
20:47กับผมลงกลในเสือผุด
20:48ตกกระดายพอโจน
20:50อยู่ในเหตุการณ์คืนนั้น
20:52แต่กับผมไม่ได้อยากข้าหลุนย
20:54อดพักดี
20:56กับผมถูกมวนตาสมิงของไอ
20:57้เสือผุด
20:58ที่มันทำใส่กับผม
21:01มึงก็เลยข้ารวมผจตาย เมื่อแ
21:03ก้แขนที่ใช่ไหม
21:04มันก็สมขวรแล้วไม่ใช่ไหม
21:05แล้วvalueที่พระยาเดชา เจ้าเมืองคน
21:11ก่อนตาย
21:13ใช่ฟืมือเองหรuchsบ่ะ
21:15ไม่ใช่ขอรับ
21:16allegedเอง
21:19เรามาจะเป็นใคร
21:21กล่ابผมไม่รู้ขอรับ
21:23kindly拜 ceramicพรíchนี้แหล่ขอรับ
21:24ที่ bothที่ค้นค่าผิดบากไทยด
21:26่วง
21:26ขุดปรัก
21:29วันที่พยาเดชาตายกูอยู่พระเท
21:31ศครกูจะข้ามาได้ยังไงวะ
21:34ก็ข้าโดยอาคมเหมือนที่ข้
21:37าชาวบ้านที่ตลาดยังไง
21:38ไอ้พี่ข้อ
21:40มึง
21:53ที่สบของพระยาเดชาพบคนของอี
21:57กาพยนต์ที่เป็นของคนเล่นใส
22:01่ดำครับ
22:02อีกาพยนต์อย่างนั้นเหรอ
22:05มันเป็นวิชาของพวกเล่นใส่
22:07ดำ
22:09พระยากายเพชนาจะรู้จักเป็นอย่
22:11างดีนะครับ
22:18อีกกลงอีกกาอะไรว่ะไอ้วั
22:19ตร
22:21อย่าปลักปลังกู กูไม่รู้จ
22:22ักเลย
22:23ท่านเขารับกับผมสุกใสลาย
22:29มึงไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
22:31เป็นเรื่องจริงหรือไม่ เดี๋ย
22:32วรู้กัน
22:33เอาตัวไอ้กายเพชรไปให้ตาราการ
22:35สอบสวน
23:00มันหนีไปแล้ว
23:02เฮ้ย ตามมันไป
23:12สารล ม่าорошารุชาร์ฟรรค ม่า
23:13ชาร์ฟรรค
23:23มันหนีไปแล้ว
23:29สารล ม่า counts owningท năm 10 เจ้าม่าชาด
23:32รค ไม่สาดได้
23:32ให้ห้าชาด claro ไม่สาดน��
23:35esas Hastafort
23:35โอ academy
23:41should i
23:41อาว!
23:45มึงตีไปไหนไม่รอดว่ะ พ่อ
23:47ไอ้วัด มึงอยากให้กูรอดไปได
23:49้ด้วย หัวมึงตายนี่
23:51จับมันไปครั้งที่คุก
23:53ขูไม่ไป ขูไม่ชอบคุก
24:01อาย้า ขายข้าขายก็ไม่รู้ทั้ง
24:05งั้ง
24:06มันนี่แหละตัวดีเลยขอรับ
24:09ร่วมมือท่านเจ้าเมือง
24:11สั่งข่าทักатиจีนเจ็ญหวน แล
24:12ะเท่าแก้เซ็ง
24:14เพื่อตัวจังจะได้กินลวง หู
24:16กขาดการ horns language และมึงท่ากี้รี
24:18จะได้ขึ้นเป็นเท่าแก้หญ่า
24:19คนเดียว
24:20ไอ้ทองอยู่
24:23มึงเป็นคนไม่รู้จักพอ
24:26พี่น้องคลจีนด้วยกันมึงย
24:28ังข้าได้ลง
24:29คนคษในข้อง้า Pink กระดูกอย่าง ม
24:31ึง
24:32ปล่อยไป
24:33กอลังแต่จะสร้างความชิบหาย
24:36ทรับสินมึงมีเท่าไหร่
24:38ยึดให้ตกเป็นสมบัติของเผ่
24:40นดินให้หมด
24:42แล้วเอาตัวมันไปลงอายาที่ก
24:44มกองลาตเวน
24:47ส่วนมึง ไอ้หลวงกำจัดไ
24:49พรี
24:51ผิดชอบชั่วดีมึงรู้อยู่เต็
24:52มอก
24:53แต่มึงกลับเอาหูไปนาเอาตา
24:55ไปได้
24:57เอือผลประโยชน์ให้คนถอย
24:59ดูได้ความเดือดร้อนของชาวเม
25:01ือง
25:02กูจะถอดยดมึงจากหลวงเป็น
25:04ไพร่
25:05ในละเทศให้ผลจากท่าคิหลี
25:08แล้วให้ไอ้ปันคุ้มกองโปร
25:11ิศที่นี่แทนมึง
25:18เอามานออกไป
25:32ไอ้เสือหวัด
25:34ถึงเองกับลูก
25:36จะมีความดีความชอบที่ช่วยค
25:38่าสาสารคดีทั้งหลาย
25:40แต่ความผิดของเองที่ส่องสุม
25:41ชุมโจนนะยังอยู่
25:44ค่าจะถวายดีกา
25:46ขอพระราชธานอภัยโทษ
25:48หล้างมนทินให้เองกับลูก
25:52เป็นบุญของกับผมกับลูกชาย
25:53แล้วขอรับ
26:03ไอ้เยี่ยม ข้าภูมิใจแทนให
26:06้ขุญญอด
26:07ที่มีลูกชายก้าหารอย่างเอง
26:10จงรักษาความดีเอาไว้
26:13กลับไปข้าจะลายงานความชอบ
26:15และแต่งตั้งเองให้เป็นขุญญอ
26:18ดพิทัก
26:19กำนันควรพังงามเหมือนกับ
26:20พ่อของเอง
26:27เหมือนกับเรา
26:27เป็นเกียดแกโวงตกุนของกั
26:28บผมแล้วขอรับ
26:30ข้าขอบใจเองมากนะ
26:48ที่ช่วยค่าไม่นองโทษมหาล
26:51ข้าขอบใจเองเช่นกัน
26:53พี่กล้าพูดความจริง
26:55คาดีทุกอย่างในขี้คาย
26:58จับคนล้ายตัวจริงมาลงโทษ
26:59ได้
27:03ว่าแต่
27:07เองไม่แคงค่าแล้วเหรอ
27:09เรื่องเท่าแก่เซ็ง
27:23แค้นไปก็เท่านั้น
27:24เองก็ได้รับโทษของเองแล้วน
27:28ี่
27:34ไวค้าผลโทษเมื่อไร
27:37ค่าจะมาสมัครเป็นสายเสร็จใน
27:38กองผลิกของเอง
27:40อย่าดูถูกค่าใช่นะเว้ย
27:43ค่าในชายา แพะหูผีเว้ย
27:49กว่าเองจะผลโทษ
27:51ป่านนั้นข้าคงแก่งำเงิน
27:53ได้จับคนล้ายไม่ไหวแล้ว
28:22แล้วค่าจะรีบส่งเจ้าเมืองคน
28:24ใหม่มาให้
28:25ชาวบ้านจะได้มีที่ยึดเนี่ย
28:28ระหว่างนี้
28:29เองกับพวกของเอง
28:31ช่วยกันสอดสองดูแลบ้านเมือง
28:32ให้ดีก็แล้วกัน
28:34แล้วไอ้พยากายเผชร์เราก็รับ
28:36ค่าจะเอาตัวมันไปรับโทษท
28:37ี่สารกลมแพทยา
28:40แต่มันเป็นคนเล่นคุ้มใสมน
28:41ดำ
28:43จะให้กองโปริศคุมตัวไปก็ค
28:44งไม่ง่าย
28:46เช่นนั้น
28:48พวกกับผมจะทำรายอาคม
28:50ล้ามนดำของไอ้พยากายเผช
28:52ก่อนส่งตัวให้จารากันสารกล
28:53มแพทยาของรับ
28:55ดี
28:56ขอบใจเองมากไหนเยี่ยม
29:03แล้วค่าจะกลับมาตรวจรัชก
29:05ารที่นี่อีก
29:19ลับให้สบายนะโนรี
29:20ลับไม่ต้องห่วงเลยทั้งนั้น
29:28พี่หลัก
29:39ผีเผอที่ไหน ฉันโนรีไงจ๊ะ
29:45แต่...แต่เองตายไปแล้วนี่
29:55พวกเองถูกค่าหรอกแล้วล่ะ
29:59นี่เองเล่นอะไรของเองไว้ปั้น
30:01นั่นสิ
30:05เฮียปั้นกลัวว่าฉันจะถูก
30:06ทำลาย
30:06ก็เลยสร้างเรื่องแก้งต่ายขึ้
30:08นมาแล้วจ๊ะ
30:08จะได้ไม่ต้องตกเป็นเครื่องมือ
30:10ต่อเรา ของพวกมัน
30:11แล้วเฮียปั้นก็จะได้สืบเริ่
30:13งในจวนครองๆด้วย
30:14bs эн่แก Bern�จ้าวแผนการอยesti ๆ
30:20พวกเข้าให้เกเล่มกันกับ kepure แ
30:23กงแล้ว
30:24ที่ given my service
30:25สืบสุดคุณรายน์ได้หรอกว่
30:33ะ
30:33ตอนนี้เรื่องในรายน์เขาผ่านไปแล
30:35้ว
30:36เมื่ออะไรจะได้เลิกดีสักทีไว้
30:38ฟัน
30:42เลิกอะไรหรอกว่า
30:56โนรี
31:01เป็นเนียค่ะนะโนรี
31:37กินสิ
31:51เลิกๆน้ำค้างแรง จะไม่สบาย
32:04เอ็ง จำซ้อยเส้นนี้ได้ไหม
32:09จำได้สิ
32:12ซ่อยลูกปัดหน้าคน
32:16ค่าซื้อให้เอ็ง ไว้เป็นของ
32:17แทนตัวค่า
32:19ค่านึงว่าเอ็งทิ้งไปแล้วส
32:21ิ
32:23ค่า
32:25ถ้าทิ้งของที่เองให้ค่าไม่
32:28ลงเหรอ
32:34เองดูสิ
32:37มันเป็นอย่างเรียวเลยนะ
32:39ที่คอยยิ้มให้ค่าเสมอ
32:42ต่อไป ค่าจะเป็นคนยิ้มให้เอง
32:52เอง
32:55กี่คนที่ลวงเลยมา
32:58เห็นปราธนาให้ได้พบเจอ
33:02เกิบเธออีกครับ
33:05เย็ม...
33:07เดี๋ยวใครก็มาเห็นแล้วมาก
33:09ไม่มีหรอกนะ
33:11เกิบเกิบเกิน
33:23พ่อ
33:29รู๋งนี้ค่าจะจัดพิทีปูก
33:49ข้อไม้ข้อมือให้เองสองคน
33:52จะได้ไม่ต้องตกเป็นคี่ปราบผ
33:53ู้ชาวบ้าน
33:56อ่ะ พวกนี้ไม่เร็วไปหน่อยละพ่
33:59อ
34:01ข้ากับยี่หว่ายังไม่ทันเตร
34:02ียมตัว
34:03เองสองคนได้เสียเป็นผัวเป็นเม
34:05ียกันแล้ว
34:08อย่างจะต้องเตรียมตัวอะไรอีก
34:21ที่จริง ข้ากให้ยอธิพ่อตก
34:26ปากรับคำกันไว้นานละ
34:30ว่าจะให้สองคนพูดทุก devenกเป็น
34:31ผัวเมียกัน
34:34แต่ก็ยังไม่ได้ทำพิธีให้เป็
34:36นเรื่องเป็นลาวสาที่
34:38เป็นผัวเป็นเมียกัน ก็ต้อง
34:40ทำให้hericต้องตามระเภทนี้
34:43ค่าจะได้หมดหวง
34:46เราทำไมต้องเป็นวันพรุ่งนี้ด
34:48้วยล่ะ จ๊ะ
34:49เป็นวันอื่นไม่ได้เหรอ
34:54ลาซอจะทุกรบความทรงจำใน
34:56คืองบันพวกนี้
34:59ค่าอยากให้มันมีช่วงเวลาด
35:01ีๆ
35:03ก่อนที่มันจะจำอะไรไม่ได้อีกเลย
35:18ตกลงจ้ะ
35:20ฉันก็อยากให้พี่ลาซอ
35:23อยู่ในวันสำคัญหัวฉันกั
35:24บเยี่ยมเหมือนกัน
35:44ค่าอยู่ในวันสำคัญหัวฉั
35:47นต้องผดไปวิญญาณเองให้ไปผุ
35:49ดไปเกิด
35:50ก่อนที่ค่า
35:54จะถูกพ่อลบความทรงจำ
35:55หัวฉันจะเกิดไปเป็นน้องพี่อี
36:00กนะ
36:05เกิดไปหมดที่เฉียมหาว่ากังเก
36:08ิดงเป็นสำคัญหาย
36:10แล้วล่ะสำคัญหัวฉันยิย
36:23ดความพวกนี้
36:23ความกลับทรงจำสิบเข้า
36:24ไม่ได้กลงจำสุดภัตพ์
36:24learnersเรียกลงจำสนุดที่แบบน้
36:24าไม่ forgotten
36:24ความเดรานะ
36:24พวกคุณคุณต้องเป็นพระกัน
36:25คุณคุณคุณ
36:48และกล่าๆ กรอบนั่น
36:51พระเจ้าสิ
36:52พระเจ้าสิ
36:54คุณคุณครับ
37:20มึงต้องไว้นะ
37:22เลือดกู ดูดิกลายมา
37:25อย่าได้คิดคดทรอยอดไปอันข
37:27าด
37:28ไม่ฉะนั้น
37:30มึงจะได้รู้จักกับสิ่งที่
37:31น่ากลัวกว่า
37:33ความตาย
37:38ไม่ยอมแพ้มึงง่ายง่ายหรอก
37:39ไอ้วัด
37:42ให้ลาซอบ
37:45ให้ลาซอบ
37:55ให้ลาซอบ
37:58ให้ลาซอบ
37:59ให้ลาซอบ
38:00ให้ลาซอบ
38:04กูจะไม่ยอมปลอกเป็นเครื่องเหม
38:06ือนกัน
38:06กูจะดูสิว่ามึงจะทนได้อีก
38:15นานแค่ไหน
38:16ให้ลาซอบ
38:41ข้าหาเรือยนที่จะส่งลาซอ
38:42บไปหลังกาได้แล้วนะ
38:45มีแล้วสินะ
38:49ที่ค่าต้องสูญเสียลูกไปคนหน
38:51ึ่ง
38:53ไม่มีใครอยู่กับเราไปตลอดหรอก
39:02สักวันหนึ่งก็ต้องจากกัน
39:05ไม่จากเป็นก็จากตาย
39:08อยู่ที่ว่าจากแบบไหนจะทรมานใ
39:13จมากกว่ากัน
39:33นี่
39:34ค่าแม่ของเองสองคนอย่างอยู่คง
39:36จะดีใจนะ
39:38ที่เห็นเองสองคนนอนหนุนตักข้
39:41าเล่นแบบนี้
39:45คิดถึงตอนเราเป็นเด็กๆนะพี่ล
39:47าซอ
39:48ตอนที่อยู่ที่ชมเสือนอ่ะ
39:50ถึงจะลำบาก
39:52แต่ก็ไม่ความสบ
39:59ถ้าย้อนเวลากลับไปได้นะพ่อ
40:03ฉันจะไม่ทำพลาดเลย
40:06ฉันจะยอมเชื่อฟังพ่อทุกอย
40:07่าง
40:11เฮ่
40:12และเองสองคนรู้ไหม
40:14ว่าทำไมแม่ถึงตั้งชื่อเองส
40:16องคนว่ายี่หวากับราซอ
40:19ทำไมแล้วพ่อ
40:27และเองสองคนรู้ไหม
40:29ว่าทำไมแม่ถึงตั้งชื่อเองส
40:31องคนว่ายี่หวากับราซอ
40:34ทำไมแล้วพ่อ
40:35โบราณเขาว่าฝ่าแฟต
40:42ลูกที่เกิดก่อนจะเป็นน้อง
40:46ส่วนลูกที่เกิดหลังจะเป็น
40:49พี่
40:51เพราะว่าพี่จะเสียสละให้น้
40:54องลืมตาดูโลกก่อน
40:57งั้นลูกคนนี้ก็ต้องเป็นพี่
41:01ส่วนลูกคนนั้นก็คงจะเป็นน้
41:05อง
41:08เออ ยังไม่ได้ตั้งชื่อลูกเลย
41:12เอาชื่ออะไรดี
41:15หนูเท่ง หนูนุ้ย
41:19หนูเอียด หนูแก้ว
41:21หรืออ้ายสมอดี
41:25ไม่เอานะพี่
41:28ชื่ออย่างตัวหนังตะลุง
41:30อืม ลูกสาว
41:38ฉันตั้งใจจะตั้งชื่อว่ายี่ห
41:40วา
41:41แปลว่าดวงใจ
41:44พ่อลูกเปลี่ยบเหมือนแก้วต
41:47าดวงใจของพ่อกับแม่
41:52ยี่หวา
41:54ชื่อเพราะดี
41:57อ่ะ แล้วไอ้ลูกชายคนนี้ล่ะ
42:00แหลบ้านฉัน
42:03เรียกดอกมาริว่ามลาซอ
42:07ตั้งชื่อลูกว่าลาซอดีไหม
42:09จ๊ะพี่
42:10อืม ผู้ชายให้ไหนชื่อเป็นดอกมา
42:13ริเลย
42:16ก็ดอกมาริ เอาไว้ใช้ร้อยมาราย
42:19บูชาพระ
42:21ลูกจะได้เป็นคนดี อยู่ในสีนใ
42:24นธรรม
42:28เฮ้ ตูขึ้นน่ะ ลูกเราคงบวดเป
42:32็นสมภาษ
42:34พี่ก็ออก
42:37ลาซอก็ลาซอ
42:48แม่คงเสียใจมาก
42:52ที่มีลูกช่วยช้าอย่างฉัน
42:54แค่ๆก็เคยทำผิดพลาดกันท
43:00ั้งนั้นเหรอพี่
43:02แต่พี่ทำผิดแล้วก็กลับตัวกล
43:04ับใจ
43:05ยังไงแม่ก็ต้องพูงใจใน
43:07ตัวพี่
43:35respectoที่มองใช้กลับตัว RICHARD
43:45ฉันขอโทษนะพ่อ
43:48ที่ฉันเป็นลูกที่ดีให้พ่อ
43:50ไม่ได้
43:52เองสำนึกได้
43:55ข้าก็ดีใจแล้ว
44:10อย่างนั้นพี่ก็เป็นพี่ชายที่แ
44:12สนรีของฉันเสมอ
44:17ข้าชบดีหละเกินที่หวา
44:21อยู่มีน้องเหมือนเอง
44:37คืนพวกนี้สองยาม
44:39ข้าจะทำวิทีล้างใสายด้ำออก
44:43จากตัวเอง
44:46ลบความทรงจำทั้งหมดที่เองเค
44:48ยมี
44:50แล้วในวันรุ่มขึ้น
44:54ข้าจะบวทให้เองเวลาซอคนใหม่
44:59ขอให้เองตั้งมั่นอยู่ในสินใ
45:00นทำ
45:01เหมือนกับที่แม่ของเองเคยตั้
45:03งใจไว้
45:06เองจะทำให้พ่อให้แม่เป็นครั้ง
45:08สุดท้ายได้ไหม
45:14ได้จ้ะพ่อ
45:18ฉันทำได้
45:19ข้าจะทำให้เวลาซะ
45:24ข้าจะทำให้เวลาซะ
45:30ข้าจะทำให้ม่า
45:31แซ cokeกครับ
45:51ข้าจะทำให้เวลาซะ
45:59ซะ
46:10ดูกับคุณภาพ
46:45วันนี้เองสวยกว่าทุกวัน
46:49แล้ววันอื่นข้าไม่สวยเหรอ
46:57วันอื่นเองสวยแบบคนที่ข้ารั
46:58ก
47:01แต่วันนี้
47:06อีกสวยแบบเจ้าสาวข้า
47:22ในที่สุดวันที่ข้ารอก็มาถ
47:25ือ
47:28เองรออะไรเหรอ
47:30วันที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
47:35วันที่เราจะได้ร่วมเรียงเคยง
47:37หมอนกันฉันผลเมีย
47:42ค่าขอบใจเองนะที่รอค่า
47:49ขอบใจที่เองอดทนทำทุกอย่าง
47:51เพื่อค่า
47:54และนำทางให้ค่ากลับมาเป็นไอ
47:55้เบอร์ของเองอีกครับ
47:59ค่าก็ขอบใจเองที่ยอมกลับ
48:03มาหาอ่อรอคุณเดิม
48:05มันคลายว่าจะขาดใจ
48:10คิดถึงเธอเหมือกมายเลือกัน
48:14ร้ายเรียวร่างจะเดินต่อไปเธอ
48:17ไม่มีเธอ
48:18โอ้เธอ
48:20จะเป็นเสมือนด้วงใจ
48:23โลกใครสิ่งแปลงเมื่อฉันไร
48:27เธอ
48:27ทุกวันดูเงียกเงา
48:32เองจะเป็นอ้อร้อของค่าเสมอ
48:35ให้เบลอคนนี้
48:39ขอม่อผู้ใจรักมั่นให้เองคน
48:41เดียว
48:43ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อตาม
48:46จะสุข
48:48หรือทุก
48:51ค่าจะอยู่เขียงข้าง
48:57รัก
48:59และดูแลเองตลอดไป
49:03ถ้าเพื่อเธอชุดพร้อมจะยอม
49:06แหละ
49:06ปลอดในยากหัวใจฉันจากเธอ
49:15คิดถึงเธอมากมายเลือกัน
49:18ร้ายเรียวร่างจะเดินต่อไปเธอ
49:21ไม่มีเธอ
49:23โอ้เธอ
49:24จะเป็นเสมือนดวงใจ
49:28หลบร้ายเสียงแพลงเมื่อฉัน
49:31ร้ายเธอ
49:32ทุกวันดูเงียบเงา
49:35ดึงแสงตัววันที่มันไรเงา
49:39จะอยู่ไปเพื่อไร
49:44เพราะเธอคือดวงใจ
49:46ของเธอไม่มีเธอของเธอ
50:06ขอให้เองทั้งสองครองคู่กันไป
50:11จนถือไม่เท้ายอดทองกระบองยอ
50:13ดเผ็ดนะ
50:16ขอให้รักใครดูแลกันไปจนแก
50:19่จนเท่า
50:21ถ้าคนหนึ่งเป็นไฟ
50:24อีกคนก็ต้องเป็นน้ำ
50:27ถ้อยที่ถ้อยอาศัย
50:31หนักนิดเบาหน่อยก็จงอภัยให
50:33้แก่กัน
50:45ละซอ
50:49เข้ามาอวยผ่อนน้องหน่อยสิ
51:05ข้าขอให้เอง
51:08มีคู่ชีวิตที่ดี
51:11มีชีวิตที่ดี
51:15อย่าตกต่ำเหมือนชีวิตข้า
51:20ละซอ
51:28เยี่ยม
51:31ข้าฝากเองดูแลน้องสาวค่ะด
51:33้วยนะ
51:34ข้าละปะ
51:37ว่าจะดูแลยี่หว่าด้วยชีวิ
51:38ต
51:41เองไม่ต้องหัว
52:08เป็นอะไรไว้ช้าง
52:09ค่ายคิดถึงต้าหลง
52:26ว่าย
52:27เอาหน้า
52:29ในต้าหลงมันคงไปสบายแล้ว
52:31เพราะถ้ามันไม่สบาย
52:32มันคงกลับมาหาเองแล้ว
52:34ใช่ไหมโนลี
52:36เฮีย
52:45ถึงร่างกายของเฮียต้าหลง
52:47จะไม่ได้อยู่กับพี่แล้ว
52:49แต่ฉันเชื่อว่าเฮียต้าหลง
52:50ไม่ได้หายไปไหน
52:53เขายังอยู่เคียงข้างพี่เสมอ
52:57แล้วจะอยู่ในหัวใจพี่ตลอดไป
53:47นี่
53:47ค่ารู้ว่าอันยังอยู่กับค
53:50่าต้าหลง
53:50ถูก
54:15อ่ะ โอ๊ย...ปุดท้องช่วยด้วย
54:18กลับ...กลับผลทองมากเลย
54:30ไอ้โม้
55:01เมืองจ้องไว้นะ
55:02เลือดกู
55:03ดูดิกลายใหม่
55:05อย่าไม่พิศคดพรอยดไปอันขั
55:07ง
55:08ไม่ใช่นะ
55:09เมืองจะรู้จักสิ่งที่น่ากลั
55:12วขวา
55:13หวามตอย
55:19สนับสนุนโดย
55:21อาวัพ
55:21อีก
55:24ไอ้เพศมันเสกตะขาบคุณใส
55:26่ ๆ ตัวเอง
55:28เพราะมึงยังมีประโยกกับ
55:30กูไงลาซอ
55:32มึ่นทำอะไร
55:33อู๋ช่วยมึงไว้หลายครั้งแล้
55:36ว
55:37ถึงเวลาที่มึงต้องตอบแทบ
55:38นคลกูแล้ว
55:39ไหนเองละปากับข้าดว่าเองจะ
55:41ล้างอาคมและไปบวด
55:42ตอนนี้ทำไมอยู่อยู่ถึงหูวาไม่ค
55:43่าไอ้เพศมันได้
55:45แต่ทำไมผิวหนังถึงได้เน่าเร
55:47็วขนาดอ่ะ
55:48อีกมึงช่วยค่านะ
55:51แล้วฉันจะช่วยพี่ได้ยังไง
55:55พี่ชายค่าแตกไป
55:57เลอคิดมาก
55:59เราตื่นตัวกับควรพระงานกับค
56:00่าได้แล้ว
56:01เราเหลือเวลาเข้าไหร่
56:02อีก 3 คืนไป
56:03จะเกิดราหูอมจัด
Comments