- 4 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:23วันสุขขึ้น 6 ครั้ง
00:25เดือน 12 มาเส่งสก
00:28หลังจากมีชัยเหนืออโยทย
00:30า
00:31สมเด็จพระเจ้าหงสาวดีบุเร
00:33งน้อง
00:34ให้ทำการปราบดาพิเศษพ่อข้
00:36า
00:37ขึ้นเป็นสมเด็จพระมหาธรร
00:38มราชาที่ราชเจ้า
00:40เสวรราชสมบัติพระนครสีอโ
00:43ยทยา
00:56ทรงพระนาม
00:57สมเด็จพระสันเพชร
01:00วงกุระสุรโยดม
01:02พระรมมหาธรรมราชาที่ราช
01:04ราเมษ
01:05ปวเรศทรรมมิกระราช
01:07เดโชชัย
01:09คมเทพาดิเทพนรุปดิน
01:12ภูมินทราเทพ
01:14สมมุติราช
01:16ปวเรศทรรมมมอบพิพ
01:17ปวเรศทรรมมิกระราช
01:21เอเชิญเสด็จพระมหินทราที่ร
01:24าช
01:26ออมด้วยเศนาอำมารถ
01:27และสนมกลมในทั้งหลาย
01:29ไปอย่างหงสาวดี
02:02นับจากวันนั้น
02:04ชีวิตของค่า
02:06ก็มีเป็นดังเดินอีกต่อไป
02:16เยี่ปลงข้าง
02:20หัวใ leave
02:46ที่สุดที่สุดที่สุด
03:16มึง ท่าน belts
03:26isten and nothing
03:27ข้างเราได้เมือง อังวะ
03:31เมืองแปล
03:33เพราะองค์ส่งคน ของเราไปปกครอง
03:35แต่ขนาดเลยไม่ส่งคน ของเรามาปกคร
03:37อง อโยเทศยา
03:38AM- ต่างเผาต่างพาลจะปกครองก็
03:43ได้ยี่ย่งอะไร
03:44รังแต่จะเป็นเหตุให้ก่อการกระ
03:46บบต
03:49พระมหาธรรรรชา นำสบแล้ว
03:53ด้วยเคยประทัพย์อยู่อายอทยา
03:56เมื่อครั้งภัยดินพระชัยรรร
03:57ชา
03:59ตื่นลึกหนาบางทั้งฝ่ายหน้าฝ
04:01่ายใน
04:02ก็ทรงศาพดี
04:04แต่อายอทยาเป็นเมืองฉันเอง
04:07ข้าวประสมบูรณ์
04:08การค้ามมั่งข้างชัยภูมิดี
04:10มีเปรียบ
04:12บัดนี้พระองค์สมยกให้พระมห
04:13าธรรรรชาปกครองเป็นใหญ่
04:16ค่ายหวัดใจนะ
04:20แต่ไหนแต่ไรมา
04:22ผู้ที่ได้นั่งบรรังอายอทยา
04:24มีหรือเคยอ่อนน้อมยอมลง
04:25ให้แก่พูดได้
04:35เงินร้อยชั่งทองสิบสามชั่ง
04:39ขอมอบให้ท่าน
04:41นำไปบุรณะปฏิสังขอนวัดว
04:43่าราม
04:45แหลบ้านเมืองที่เสือหายด้วยส
04:47ิบสงคลัม
04:48ให้กลักเหมือนดีดังเดิม
04:53เป็นภักกรุณาพระเจ้าค่ะ
04:58สิ่งที่เราให้
05:00เทียบไม่ได้กับสิ่งที่เราจะข
05:02อ
05:05ต้องประสงสิ่งใดหรือประเจ
05:06้าค่ะ
05:14ทองคําหงสวดี
05:18แรกทองคํามโมยทยา
05:25เราขอพระสุภัณฑ์กระยา
05:27ทธิดาของท่าน
05:30มาเป็นมเหรสีแห่งเรา
05:45ถ้าเราขัดขึ้น
05:47ไม่ยอมถว่ายพระพยนางเราพระเจ้
05:48าค่ะ
05:52การถว่ายเชื้อพระวงสติ
05:54เข้าเป็นมเหสี
05:56เพื่อสัมพันธ์อันดีระหว่
05:57างสองเมือง
05:59ก็เป็นธรรมเนียมที่ทำกัน
06:01มาช้านาน
06:02แต่ก็มีใช่ถวายให้คนแกะเธะพ
06:04่อเยี่ยงมี
06:06จะเป็นผู้ใด
06:08ลูกก็ไม่เยี่ยนดีพ ascendenee
06:11ลูกพบ
06:13หามีผู้ใดเยี่ยนดีในการนี้ม
06:15ั้ย
06:16แต่การที่พระเจ้าบุเรงนองขอเจ
06:18้าไปเป็นมเหสีนั่น
06:20ถือเป็นการแสดงไม่เกลียน
06:24หากยอมรับ
06:24就是พระธาร์ทยากับท้องใสลังส
06:27วนทุน
06:28ก็จับเป็นสวัณปรัฐพีเดี
06:30ยวกันสึกไป
06:32แต่หากไม่ยอมรับก็เท่ากับหน
06:36ูพระเกติยศ
06:41นั้นหมายถึงสงคราม
06:51ลูกจะไปทูนขอพระเจ้าบูเรงหน
06:52่อง
06:53ว่าอย่าพาพพี่นางไป พาโอกกจะ
06:55ต้องฟังลูกเป็นนะ
06:57เจ้ารำ
06:59เจ้ารำ
07:01โดน
07:14ข้ามาเข้าเฟ้าพาเจ้าของสาว
07:16วดีบูเรงหน้อง
07:17มีการสำคัญจะกลาบทุน
07:24จะไห้เวทุนอันใด
07:25เรื่ององสุมพันกระยาหาใช้โค
07:27งกันของเจ้า
07:29ยายจะไม่ใช่
07:30พาหน้าแรกเป็นน้องของค่า
07:32ทุกของเขาก็เหมือนทุกของค่า
07:35อีกทั้งเสด็จปู
07:36ยังทรงหวังจะผูมิดกับท
07:37างอโยทยา
07:38ถ้าทรงรู้ว่าทางนั้นไม่เต็
07:40มใจ
07:40ก็คงไม่ทรงหาขาน
07:42เสด็จปูของเจ้าทรงทราบดี
07:43ว่าทางนั้นไม่เต็มใจ
07:58ที่สงขอพอสุภัทธกรยา ก็
08:02เพียงเพื่อยอย่างพัฒไทยพระมห
08:03าธรรราชา ว่ายังจงรักพั
08:06กดีอยู่หรือไหม
08:09แต่เราเพิ่งร่วมรับเครียงบ
08:10าเครียงไล่ ร่วมเป็นร่วม
08:12ตายกันมา
08:16วันเมียชัย อโยทยายังเป็น
08:20มิด แต่วันข้างหน้า หากเข้มแ
08:22ข็งขึ้นมา ก็เปลี่ยนเป็นสต
08:24รูได้
08:26อื่นเหตุเนี่ย แสดต์ปูของเจ
08:28้าจึงขอมทาสุพันธ์กรย
08:30ามมาเป็นมะเหสี
08:31ไปบรรทัพยูที่หงสารอดี เที่
08:34ยงเพื่อเป็นตัวบากันเท่านั้น
08:39ตัวบากัน...เจ้วยันเหลือ
08:43เพลานี้เช้าโอโทยา และพิสูล
08:46ูกไม่ว่าเจ้าหลืมไพร
08:49รวนแต่เป็นฉลยของหงสารอดี
08:51ทั้งซิน
08:53แล้วเจ้าจะห่วงใหญ่ความรู้ส
08:55ึกว่าให้พวกฉันเลยไปใหญ่
08:56มังใจชะวะ
09:22มังใจชะวะ
10:06จำน้ำที่รำทาน
10:08เฮ้ย
10:11เอ็งอ่ะ
10:12เอ็งอ่ะ
10:14ไปจำกันจม
10:16หมุนที่เหลือ
10:17ไปจำน้ำที่รำทาน
10:19สามข้างพะ
10:21อีก
10:22อีก
10:23อีก
10:25อีก
10:33อีก
10:52อีก
10:52ออนุชาะเสด็จมาเฝ้าพี่ค่ะ
10:59ออกไปก่อน
11:07พระฟีนาง
11:08อดทนไหนนะ
11:10อีกไม่กี่เพลาะก็ถึงหงสา
11:12วดีแล้ว
11:20ทางโน้น
11:24ฝ่ายในนะ
11:25มีผู้ใดกันบ้าง
11:31พระเจ้าบุเรงนอง
11:33มีพระมะศีสามพระองค์
11:35แต่ทั้งพระนางอดุญสีมหาราศ
11:37เทวีพระครามเหสี
11:39และพระนางราศเทวีพระมะศีรอง
11:41ต่างสิ้นประชนไปแล้ว
11:43เหลือเพียงพระนางจันทาเทวี
11:46พระมะศีรองอีกพระองค์
11:48และพระมเหสีเล็ก
11:51รวมทั้งพระสนมน้อยใหญ่ ถูก
11:52หายศิตพ่อ
11:54รวนเป็นพธิดาษ และพนัศดา
11:55ษ ของพวกเจ้าพระเทศสลาด
11:56แล้วผู้ใดมีอำนาจสูงสุด
12:05ขามีไหม
12:06พระเจ้าบุเรงนอง ทรงยกย่องพ
12:08ระขระมเหสียิ่งนัก
12:11ด้วยส่งเป็นพระพินางขององค์
12:12ตะเบงชเวตี้
12:14ยามทรงพระชนชีบอยู่ ก็ให้ประ
12:16ทับบนบรรังใต้สเวตาชัด
12:17เทียบเท่าองค์ตะสัพ
12:19ขันสิ้นพระชนไป แต่ไม่ได้ยก
12:22ย่องผู้ใดขึ้นใหม่เลย
12:24อย่างนั้นก็ดี
12:30ที่ถาม ไม่คิดอ่านจะทำการไหน
12:36พี่ยังไม่รู้ ก็ค่อยๆ ดูไป
12:44แต่พี่ไม่อยากเป็นตัวประกันไป
12:46จนวันตาย
12:48เด็กอยู่หน่อย
12:48เร็วเข้า
12:48เร็วเข้า
13:18itz!
13:20ทำเป็นไรกัน
13:22ลุกขึ้นไหม
13:23โอ้ยตรงไปขาค่ะฮักเหมาะก
13:26าบาง
13:26โอ้ย
13:28ちょっとนี้ท่าน
13:29est th
13:34นี่อ่าท่าน
13:47ไป! ไป! ไป!
13:58พวก จะทำอะไรกัน?
14:00เว้ย! ไป! ไป!
14:02ไป! ไป! ไป!
14:18ชื่อด้วย!
14:34เฉลยนี้!
14:37ชื่อด้วย! เฉลยนี้!
14:40เฉลย! เฉลยนี้พอเจ้าค่ะ!
14:42มันนีไปอย่างนุ้น
14:45ตามไป
14:48กันเลยอีกนิดนิ
14:50ไป ทุกเรา ไปทุกคน
14:54เกิดเห็นอันใด
14:55มีคนหนีเพคะ พวกพระมากกับลังต
14:57ามจับเพคะ
15:08จับพี่
15:08ขนาดเลือก ทางนี้
15:14เกิด หยุด
15:21เกิด หยุด
15:26เฮ้ย!
15:26เฮ้ย!
15:26พระหน็เลจจ้า
15:27ส่งพันไม่ตามด้วยพระเจ้าค่
15:29ะ
15:39มองทำอันใด
15:42พวกมันคิด farther พวกชาชื่นเข้าไม
15:44่เจ้า หายจะ choices
15:45คนผู้ขึ้น procών แต่จะนะ
16:23พันเนี่ย
16:42ที่นี่กันจะรับเหลืออย่างที่
16:51มีใคร
16:51ที่ที่นี่คิดกันการรักที่น
17:11ี่
17:11นี่ค่ะ
17:12โอ๊ย โอ๊ย
17:13เอาเว็ก
17:14โอ๊ย
17:15โอ๊ย
17:16โอ๊ย
17:17โอ๊ย
17:37โอ๊ย
17:38หากจะโทษใครสักคน
17:42ประโทษค่าเธอด
17:45ค่าผิดเอง
17:55ที่ห้ามพวกวันไม่ถัง
17:58เจ้าพี่ไม่ผิด
18:01ไม่มีผู้ได้ผิด
18:03ตามกด
18:05ฉันเลยหนีใกล้ค่าได้
18:10เจ้ารู้เช่นนั้น
18:13แล้วยังโกษด้วยเหตุไหน
18:17ค่ากล้อน
18:18ที่คนในโยทยาต้องมาเป็นเชลย
18:21กองสงสาวดี
18:24แต่มาคิดๆดิ้ว
18:27ค่าก็อีกพวกนั้นก็ไม่ได้ต่
18:28างกัน
18:29เช่...
18:31เหล็วไหล
18:33ค่าได้ยินดิพอเธอพูด
18:37ค่าก็พาพิน่า
18:37ก็เป็นแค่ตัวประกัด
18:44เจ้าอย่างไปฟัง
18:46เสด็จปูทรงโปรดเจ้ามาก
18:48เจ้าเองก็รู้
18:48ปลอดการรอบของค่าดอ
18:49ปลอดก็คือปลอด
18:51จะปลอดหรือเห็นใดก็ชั่ง
18:57เอาเช่นนี้
18:59ถ้ากำไปถึงหงสาวดี
19:01ข้าจากเพชทุนเสด็จปู
19:02ให้มีพระชององการออกไป
19:04ใครบางอาจเรียกเจ้าก็เฉลย
19:06ให้ลงอายาตัดลิ้นมัน
19:07บางตีจะว่าปังค่ะ
19:09ฉะนั้นหงสาวดี
19:16ทั้งนี้อโยทธิยา
19:19ถักเจ้าพี่ว่าค่ามิ่ใช่เฉย
19:21วันพรุ่งค่าจะไม่กลับของ
19:23สาวดี
19:23แต่จะพาพี่นางกับอโยทธยาได
19:24้หรือไม่
19:31ทานของเจ้าพี่
19:35จะข้าข้าเหมือนที่มันข้าฉ
19:37ันเลยในวันนี้หรือไม่
20:14พอไม่ได้อยากไปเมืองขึ้นหงสา
20:16วดี
20:17หากแต่ประเจ้าบุเรงโนมีกำล
20:19ังมาก
20:20เราไม่กำลังหน้อย
20:22มีอาจต่อกกรด้วยได้
20:24บัดนี้
20:25แม้นาเร่จะเติบใหญ่
20:27แต่ที่ผ่านมา
20:29อายุทยาเสียแม่ทับนายกองไป
20:30เป็นนั้นมาก
20:35หากทำสงข้ามกับผมสาวดีเพลาน
20:37ี้
20:38ก็ไม่อาจเอาใช้
20:45บางถี
20:47การที่เจ้าทั้งสอง
20:49ไปอยู่ใกล้ชิดพระเจ้าบุเรงโ
20:51นม
20:52ก็อาจเป็นเรื่องดี
21:09สุพันกระยะ
21:14ต้องฝากเนื้อฝากตัว
21:18ทำให้เป็นที่ไว้วางพระไทย
21:35และคอยสะดับฟังข่าวสารการ
21:38ภายไหน
21:42แล้วนำความออกมา
21:50เรายินดีที่พระสุพันกระยะ
21:54เสด็จมากของสาวดี
21:57ขอจงพรรมนับให้สำลาญใจ
22:00เมื่อหัวหลวงได้เลิกอันดี
22:01แล้ว
22:02เราจะเร่งทําพิธี
22:04แต่งตั้งพระองค์ให้เป็นมเหรส
22:06ีแห่งเรา
22:08อัยโยทยาแลของสาวดี
22:11จากได้เป็นสุวรรณปัตภพีเด
22:13ียวกันสื่อไป
22:17เป็นพักการุณาพี่คะ
22:26หมอมฉันขอทวายความจงรักพ
22:28ักดี
22:30แค่พระบาท
22:32หมอมฉันพลัดบ้านพลัดเมือง
22:34มาเพียงลำพัง
22:36นับแต่นี้ไป
22:38ก็ขอฝากตัวใต้ร่มพระบารม
22:42ี
22:43ตราบชีวิตจะหาไหมเพคะ
22:47อย่ากกลัวไปเลย
22:50นับแต่นี้
22:52ขอให้คิดว่า
22:54ผมสาวดีคือบ้าน
22:57สิ่งได้จะทำให้เกษร์สำลาญข
22:59อให้บอก
23:01เราจะจัดให้
23:03จะได้อนาทอนร้อนใจ
23:06เป็นพระการุณาเพคะ
23:35ขอบคุณ
23:36ขอบคุณ
23:36ขอบคุณ
23:41ขอบคุณ
23:41อยู่นี่นี่เอง
23:45ข้าไปหาเจ้าที่ตำหนักแต่ไม่
23:47เจอ
23:49ข้ามาพ่อเมือง
23:51ไปลบเจ้าหลายเดือน
23:53พ่อเมืองโตขึ้นขออยู่
23:58นี่
23:59เจ้ารู้ไหม
24:01ว่าสรับปูทรมมีพระบัญช
24:02า
24:03ปูกตำหนักแบบอโยทยา ให้พ
24:04ระพี่นางเชียวหน้า
24:07รู้แล้ว
24:20นี่
24:22ค่าทุนถามสะดับปูแล้วนะ
24:24ทรงรับสั่งว่ามีได้เห็นพระ
24:25พี่นางไปเชลย หรือตัวมันกั
24:26นแต่อย่างไร
24:28พ่อค่าพูดไปเองครั้งนั้น
24:31ทรงมุ่งหมาย ผูกความสัมพั
24:34นให้เราเป็นบ้านพี่เมืองน้องกั
24:35นโดยแท้
24:36ที่ปลูกตำหนักใหม่ให้ก็หว
24:39ังให้พระพี่นางพอพระไทย
24:41มีใครทำกับเฉลยย่างนี้บ้างแล
24:42้ว
24:59ôtอีกตัวเวลา
25:28เจ็บ
25:42เติมไฟ อย่าเจอชีวะ
25:44เจอฉันอีก
25:47เจอโทษ ไม่หรอก
25:48เจียร์ อย่าเจอ
25:55ตั้งใจหน่อย
26:26ขอบคุณ
26:40เมือง
26:40เจ้าพี่
26:42เมือง
26:50เมืองบังอาจ
26:52เสร็จพอ
26:57มันแค่เสียบ
26:58ข้ามีไปไหล
27:00มันเป็นเรื่องบึงเอง
27:02พันนั้นให้ไม่ได้ตังใจ
27:15ทุกคนต้องฟัง
27:19มันจีชวาจจะเป็นพระมหาอุ
27:21ปราชาองต่อไปของหงสาวดี
27:27มันผู้ได้ทำให้รู้
27:28กูเลือดตกยางออก
27:30กูจะลงโทษสถานัก
27:32มีงดเว้นผ่อนผ่านทั้งสิ่ง
27:34จำไว้
28:03ดีกว่า
28:29จากนี้ไป
28:31ข้าคงต้องระวังดาบของเจ้า
28:32แล้วสึงนั้น
28:35ข้าไม่เคยคิดทำหลายทั้ง
28:40เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่หรื
28:42อไหม
28:45วันข้างหน้า
28:48ท่านจะเป็นพระมาะอุปราชชายแ
28:50ห่งหงสาวดี
28:55ส่วนข้า
28:58คือฉันเลยจากอิโทย
29:01เราจะเป็นพี่น้องกันในเยี่ยงอะไร
29:05เจ้า
29:08จึงต้องเป็นสตุกับพี่กันน
29:09ั้นเถอะ
29:11แค่ค่อยากเป็นไทย
29:19หากแต่วันข้างหน้า
29:22อายโทยาเลิกสวามีพักหน่อข
29:24องสาวดีแล้วไซ
29:27เทลานั้นเจ้าพี่ยังจะมีแกะใ
29:30จนับข้าเป็นน้องอยู่ด้วย
29:39ปากเจรจาเช่นนี้
29:40ใจคงคิดแข็งข้อกับเรา
29:44ลูกเสือลูกตะเค
29:45อย่าทรงปล่อยเอาไว้เลยพระเจ้
29:46าค่ะ
29:48เหลวไหล
29:50ช้างชนะง่า
29:51มาชนะศึก
29:53ย่อมต้องเคยพยยดมาแล้วทั้ง
29:55สิ้น
29:57ห้ามว่าแตกลัวคนเก่งคนก้า
30:00วันข้าหน้าหรือจะมีคนดีไ
30:01ว้ชัยงาน
30:05เมื่อมางจีชวาขึ้นเป็นใหญ่
30:07ย่อมต้องมีขุนพลคู่ใจ
30:10เช่เช่นพระจาศตาเบิงชเวตี้เค
30:12ยมีค่า
30:15จะทรงเปรcitพระนTreท์กับพระองค
30:16์เองที่ยังไร
30:18แม่ค่าคือพระพี่นางขององค์
30:20ตะเบงชเวตี้
30:22ท่านกับพระเจ้านา
30:23เป็นพี่เข свойน้องเบียร์กัน
30:25แต่พระนเรท์หาได้เป็นนแดกับ
30:27เราไม่
30:30นักรบเยี่ยงพระนเรท
30:33หนึ่งในหมื่นคนก็หามีได้
30:36หากไม่เอาไว้ชัยงาน
30:38ก็ให้เสร็จได้ฝีมื้ aprendo
30:41เอาเถอะ
30:44เรื่องนี้ว่าเป็นธุรังของเราเ
30:46อง
31:12และว่าเป็นแสดงนี้ คงความเจ
31:19อบเป็นลง
31:20กล้างกลัวเวลา
31:21คงความเจอบเป็นแสดงนี้
31:32หภัตรงนี้
31:33มันมาจากกลัวเวลา
31:34อาาาาาาาา
31:58นาเรธ
32:00ถ้าพี่นางส่งให้หาค่า
32:02ไม่แจ้งว่ามีเหตุอันไหน
32:13เธอ
32:13วันก่อน
32:15พระเจ้าบูเรงน้องเสด็จมา
32:20รังวันของเจ้า
32:26ขอบพระไทยพี่คะ
32:31พี่ร้ายรามแบบอโยทยา
32:34แตกต่างจากแบบหงสวดี
32:37ดูแปลกตา
32:38อโยทยาก็คืออโยทยา
32:49จะให้เหมือนหงสวดีคงไม่ได้ด
32:51อกเพคะ
32:55แต่สินจะต่างกัน
32:57ก็อยู่แล้วกันได้
33:00หากคนโยทยาทุกคน
33:02มีถือเขาถือเรา
33:05มุ่งเอาแต่แสดงฟิมือตน
33:08ทำแต่ความดีความชอบดังเช่น
33:10เจ้า
33:12ข้าก็จะยินดี
33:14และหยกย่องให้เสมอด้วยชาวข
33:16องสวดี
33:18ไม่ได้เดียดฉันใดเลย
33:28จงบอกแค่พันเรศด้วย
33:38รับสั่งเช่นนี้
33:39เท่ากับทางหงสวดีไม่ไว้ใจ
33:41เหรอแล้ว
33:43มีหน้าเหรอ
33:45อันไหนหรือ
33:48มังชัยสิงสั่งมีให้ค่าซ
33:50อมดาบกับบังจีชวาแล้ว
33:53ท่านจะให้ค่าเรียนถวนด้วย
33:57เพลงถวนของพ่อเจ้ากัวแรงน
33:58อง
33:59ลือลั่นไปทั่วสิบทิต
34:01ทั่วทั้งผู้กลามหาผู้ใดเปรี
34:03ยบไม่ได้
34:05เสด็จปูไม่สอนให้ผู้ใดนอกจาก
34:07ทายาต
34:09ย่ายจึงเกรียดค้าน มีคิดใ
34:11ส่ใจ
34:15ค่ามีได้เกรียดคราด
34:18แต่ค่ามีสันทัศ
34:20หากทำได้ไม่ดี
34:21จะเสื่อมเสียมาถึงเสร็จปู
34:23รู้เช่นนั้นแล้ว
34:27จากก็ต้องตั้งใจ
34:29อันเพลงทั่วนั้น
34:30เป็นวิชาสำนับจอมทับ
34:33เมื่อก่อนมิได้สอนให้จ้าเพราะ
34:35ยังไม่ถึงเวลา
34:36แต่บัตรนี้ถึงเวลาแล้ว
34:39เจ้าต้องเก่งกว่าพระนเรศ
34:41เพราะหาคิดแขงข้อขึ้นมา
34:43วันใด
34:44เจ้าจะต้องเป็นฝ่ายมีชัย
34:47หงสาววันนี้จะต้องมิฟพายให้
34:48แก่อโยทยา
34:56เพลงทวนของพระเจ้าบูเรงน้อง
34:58ร้ายกัดถึงเพลงนั้นจริงห
35:00รือ?
35:02พ่อเคยเล่าว่า
35:04พระเจ้าบูเรงน้องเอาชนะได้ตั้
35:05งสิบทิต
35:06ก็เป็นเพราะเพลงทวนนี้
35:08เสียงด้ายนักที่ข้าไม่เคยได
35:11้เห็นกับตา
35:16ถ้าเป็นเช่นนั้น
35:19มังจีชวาก็จะได้เปรียบเจ้า
35:20สินะ
35:32จากนี้มีผู้ใดอีกแล้วหรือ?
35:34ที่มีฝีมือทัดเทียมพระเจ้
35:36าบูเรงน้อง
35:41ที่ข้าเคยได้ยินคนเล้าขางก
35:43ันมา
35:44มีเพียงผู้เดียว
35:46ที่พระเจ้าบูเรงน้องยอมรับ
35:47นับถือ
35:48ว่าเป็นผู้มีฝีมือ
35:52พูดได้กัน
36:01พล้ำหาเทนทันช่อง
36:04เป็นชาวมอนแต่เดิม
36:07สมัยเป็นคลาวาดนั้นถูกเก
36:09นให้ไปร่อง
36:16เป็นที่รำรือกันว่า
36:18เล่งดาบสองมือของท่านนั้น
36:20ไม่มีผู้ได้ออกฉะนั้น
36:21ที่ห่วนมีอ 미�ende
36:23อุird consolidation
36:26ป่อ
36:26อันนี้
36:33ลุกหมด
36:42ถ้าเข้าแล myths
36:49ซับ
36:51ตรม
36:52แต่ด้วยความรักในวิชาดาบ
36:53ของท่านจึงไม่ได้ลงอายา
36:57แต่ขอให้สัญญาว่าจะมีจับ
37:00ดาบอีกจนกว่าชีวิตจะหา
37:02ไหม
37:05เมื่อมีให้จับดาบอีก
37:09แล้วจะสอนวิชาเพลงดาบได้ยี่
37:10ยงไร
37:13เป็นที่น่าเสียดายนะ
37:15วิชาเพลงดาบสองมืออันเป็
37:16นหนึ่งในผู้กราว
37:18จึงไม่ได้ถ่ายทอดให้ใคร
37:20และไม่มีผู้ใดได้เห็นเพลงด่
37:22าบนั้นอีกเลย
37:39มิมนเจ้าค่ะ พระคุณเจ้า
37:58เป็นของจริงที่นี่ ตระมาณ์
38:12ความวันเจ้า Learning
38:22ค่าขอบูชาด้วยเสร็จกล้า
38:24วเจ้าค่ะ
38:26โยมไม่ใช่คนผู้กลาม
38:33และไม่ใช่คนสามอัน
38:35อุตสาห์ทำเช่นนี้
38:38มีแจ้งว่าตรงการสิ่งใด
38:44ป้าหมาที่นี่
38:47ด้วยหวังในความเมตตาจากพระ
38:49คุณเจ้าค่ะ
38:52ถ้าเคยได้ยินว่า
38:55เมื่อครั้งที่พระคุณเจ้า
38:56ยังมีได้เข้าสู่สมณะเพศนั้
38:58น
39:00มีเพลงดาบรามัน
39:02อันรับว่าเป็นที่หนึ่งใน
39:03ผู้กลาม
39:06ผู้ที่เคยจับดาบค่าสัตว์
39:08ตัดชีวิตนั้นได้ตายไปแล้ว
39:11บัตรนี้อัตมาได้เกิดใหม่ใต
39:13้ร่วมกาสวพัตร
39:15จดจำเรื่องเราแต่หลังหาล่ายให
39:17ม่
39:19หากโยมมาพระวังในเพลงดาบน
39:22ั้น
39:24ก็จงกลับไปสะเทิด
39:25พ่อค่าเป็นคนพิศนุโลก
39:28แม่ค่าเป็นคนอโยเทย
39:29ทั้งพ่อทั้งแม่ต่างเสียงบ
39:32้านเสียเมืองให้กับพวกพระมาร์
39:40ถ้ากับน้องก็ถูกพวกเขากว่า
39:42ต้อนมา
39:43ต้องก้มหน้าก้มตาอยู่เยี่ยงเฉ
39:45ลยร้ายสักษี
39:49สมุคล้ำ
39:51มันก็มีแพ้มีชนะก็เป็นธ
39:53รรมดาโลก
39:58แล้วคนแพ้
40:01จะต้องแพ้ตลอดไปหรือเจ้าค
40:02่ะ
40:11ถ้าค่ามีฝีมือเฉ็ดเช่นพระ
40:13คุณเจ้า
40:16ค่าจะไม่ยอมก้มหัวให้กับ
40:17พวกพระมาร์
40:18แล้วหลบมาอยู่ในวัดพินย์เช
40:19่นนี้
40:20เช่าปากล่านะ
40:31เรื่องของทางโลก
40:33อัตมาร์ไม่ยุ่มเกี่ยวแล้ว
40:35โยมกลับไปเสียเถิด
40:37จะเรินพอ
40:39ทางโลก
40:40ทางโลก
40:41ทางโลก
40:42ทางโลก
40:44ทางโลก
41:12ทางโลก
41:14ทางโลก
41:15ทางโลก
41:17Moderator, แต่ traders cui ทุมกว่ามาก
41:33заголовรา quattro
41:33Just Sicht
41:40นี่มันเป็นใคร
41:42มะน้อยฝันภาคพันเจ้า
41:43ไม่กว่าตกนาลกหรือ
41:46ถ้าอยู่ได้เพลงดาบของพระคุณ
41:47เจ้า
41:48ต่อให้ต้องตกนาลกก็หากลั
41:50วไหม
42:11ข้าชื่อนาเรศ พี่ข้าชื่อสุ
42:14ภันกระระยะ
42:15พ่อข้าชื่อพระหมาธรรมราช
42:17า เจ้าอยู่หัวแห่งอโยทยา
42:20ข้า ข้า กับพี่ข้า จะหารสู้
42:24ไม่ยอมอยู่ใต้อานะกับหงเศร
42:26วดี
42:27ขอพระคุณเจ้าโปรดแม่ตา
42:36เรื่องของพวกเจ้าชาวอโยทยา
42:38แล้วมันเกี่ยวอะไรกับชาวมอนเย
42:40ี่ยงข้า
42:44ชาวมอนภายศึก เสียเมืองหงเศร
42:46วดีให้แก่พระมาก
42:49ใจของชาวมอนยอมมีแต่ความข
42:51ับแค้น
42:51ใจของคนอโยทยาก็มีต่างกัน
42:59เมื่อเป็นเช่นอย่างนั้น
43:01ใยจึงมีร่วมมือกันแล้วเจ
43:02้าคะ
43:06หากวันได้พวกข้าเป็นไทย
43:09ไม่ขึ้นตอบพระเจ้าบุเรกน่
43:11องแล้วไซ
43:12ข้าจะนับว่าชาวมอนคืนนิด
43:16มีว่าจะทำการได้
43:18ข้าและกลองทัพอโยทยา
43:21จะช่วยเหลือพวกท่านเช่นกัน
43:24ทัพอโยทยาตรงนี้
43:41กันพำตัว pills
43:42เยอะขอ
44:14สวัสดีที่เจ้า
44:41หัว!
45:26ดาบมอนนั้นคม เล็กเนี้ยววาง
45:28เบา จุดเดียนของดาบมอน
45:31อยู่ที่สองมือที่หมุนวนเป็นจ
45:33ักผัน
45:35เป็นกราะป้องกันตัว
45:37ไม่ว่าจะเป็นดาบ พอก ทวน หรื
45:43อว่าลูกธนู ก็มีอาจเข้า
45:46ถึงตัวได้
46:01ทวนเป็นอาวุธของคุณศึก แ
46:04ม้จะยาว บังคับยาก แต่หากฝึ
46:07กใช้ให้คร่องแคลวแล้ว จะได้เปร
46:10ียบยามจมตีค่าศึก
46:12ทวนเรียบเดียว อายค่าสัตร
46:14ูได้นับร้อย
46:18ทวน takimuchiacา
46:22เกินภาา
46:23เกิน Ginัก
46:34คite Celia
46:36แล้ว ตัวotherapดภิมาก
46:40ทราคติดี อบคุณทาง
46:40เจ้าสิ่งสายกับ
46:43อีกแย่สงส์
46:44มันออกเดียว หาตลอด
46:49ตัวอย่างที่ไหน
46:52ที่เจ้าเตินไป ต้องคงที่ล่ะ
46:59ต feliz
47:00เย้า stabilize
47:00นะ
47:06drawer
47:34เป็นอะไรบ้างพระเจ้าค่ะ
47:37ยังต้องฝือслиrzyมาก
47:43เออ...
47:45พระนะเรสแล้ว ค้าไม่เห็นหลายเว
47:49ลาแล้ว เป็นชั่นล่ายบ้าง
47:52พระนะเรสไม่ได้ลงซ้อมดาบหล
47:54ายเวลาแล้วพระเจ้าค่ะ
47:56ค่ายสิขstro useful อันแจ้งว่าพระ
47:59นะเรสออกนอกว embassy
47:59ทุกวัน ออกแต่เช้า กลับเอาย
48:03ำพรพ ไม่แจ้งว่าไปที่ใด
48:08หน้าแปลกนะพระเจ้าค่ะ
48:14ลองส่งคนไปตามดู
48:17พระเจ้าค่ะ
48:44พระเจ้ามาที่นี่หรือไม่ใช่
48:47ใช่จ้ะ
48:49แล้วส่งไปที่ใด
48:52นุ่น เข้าปล่าไปกับพ่อเมื
48:54องนุ่น
48:57ย่ำเย็นนุ่นแหละถึงจะกล
48:58ับ
49:00แน่ใจหรือ
49:02แน่ใจสิพระนุม
49:04ข้า ไม่ผุดปดหรอก
49:15แล้วมันเชื่อพ่อเองเหรอไหม
49:17เชื่อเจ้าค่ะ
49:20แต่พ่อข้าให้มาเตือน ว่าให้ระ
49:22วังพระองค์ไว้
49:23เภลานี้เริ่มมีคนสงสัยแล้ว
49:26ถ้าจะระวัง เองก็ด้วย
49:30ม่อมฉันรบออกมาก่อน
49:31ไม่มีใครเห็นเพคะ ไม่ต้องกลัว
49:37เราก็ส่งคิดหาทางนี้ที่ไล่
49:38ไว้ให้ดีเถิด
49:40การที่พระองค์
49:42ทรงมาเรียนเพลงดาบมอนกับต
49:43มานี้
49:45หากร่วงรู้ถึงว่าเจ้าบุเล
49:46งนองแล้วใส
49:48เราสองคน
49:50จักเป็นภัยถึงแก่กชีวิ
49:51ต
50:07ต้องรู้จักพริกแผง
50:25ให้อยู่เร็ว
50:25พระมาณเดียวขั้นช่อง
50:27พระมาณเดียวขึ้น
51:12กลิ่นน้ำปรุงเจ้าพี่มังจ
51:13ีชั่ว
51:15เป็นที่รู้กันว่าหอมวิเศษ
51:17มากกับผู้ใด
51:24ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วก็เชิญ
51:26เสร็จออกมาจะเป็นไร
51:30ตอนนี้
51:46ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
52:17ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:20ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:24ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:29ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:33ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:35ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:46ที่ส
52:46ละครับ
53:01เพลงด่าบร้ามมันที่พระมหา
53:03เทนสอนให้เจ้า
53:04ข้างตายยังไว้ใช้กับพวกค่
53:05าสินะ
53:05เจ้าพีมิเช่ยสะตุวงข้า
53:07พวกโมยินบุกลุก
53:09พระเจ้าอาให้คนส่งสารบะขอค
53:11วามช่วย
53:11เหลือจะคงสาวดี
53:12หากมังจีชวาขึ้นเป็นแม่
53:14ทับ แล้วจะเป็นเช่นเป็น
53:15พวกโมยินนันรายกาศนะ
53:17คนที่โดนลูกดอกเข้าไป
53:19มีแต่ตายเท่านั้น
53:22ดักค่ะ
53:23มีไว้ใช้กับสัตรูทั้งนั้
53:25น
53:25บังแยกเจ้าชะวะ
53:26เจ้าต้องออกไปทำสึกกับพี่ของ
53:28เจ้า
53:28พ่อจะให้ค่าไปทำอันใด
53:45เจ้าต้องออกไปทำอันใด
53:49เจ้าต้องออกไปทำอันใด
Comments