- 2 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:01รายการต่อไปนี้เหมาะสำหรับผ
00:00:03ู้ชมที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป
00:00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:00:07อหาที่ต้องใช้วิจารณยานในก
00:00:09ารรับชม
00:00:09ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:00:11ี ขวนได้รับคำแนะนำ
00:00:33เก็บอยู่ร้องไม่มีอายุ Tennessee Louise
00:00:38ก็มีอายุน ที่สิ
00:00:41น้ำหาที่สุด ห่วง ที่สุดท
00:00:44้ายต้องรับความ Left
00:00:44แน่งไม่ดี สุดที่ปลง โอ๊ย
00:00:44น่า...
00:00:47ใจน ที่สุดที่สุดท้ายขนาว
00:00:53ไม่มาปลง สุดทั้งที่สุดทั้ง
00:00:57นี้
00:01:22รักษาสติ
00:01:43กลับไป
00:01:43อาเยี่ยมตัวแน่
00:02:10เจ้าพี่
00:02:12น้องชาย
00:02:16การสึกในวันนี้
00:02:20จะมีผู้เล่าขานสื่อไปในวันน่
00:02:22ะ
00:02:28แต่ไม่ว่าผู้คนจะเล่าขานกันเช
00:02:30่นไร
00:02:33ความในใจของท่านนั้น
00:02:37คงมีเพียงค่าเท่านั้นที่รอ
00:02:46ปีพุทธศักราษ 2,106
00:02:50พระเจ้าวุเร่งนองแห่งหงสา
00:02:52วดี
00:02:54กรีธาทัพเข้าล้อมเมื่องพิ
00:02:56ศนุโล
00:02:57ซึ่งในเพลานั้น
00:02:59เป็นเมืองลูกหลวงของอโยทย
00:03:02า
00:03:05พระมหาธรราชาแห่งพิศนุ
00:03:07โล
00:03:08ต้านทานไม่ได้
00:03:11อีกทั้งอโยทยาก็ไม่ส่งกำ
00:03:14ลังขึ้นมาช่วยรบ
00:03:17จึงยอมสวามิพักต่อพระเจ้
00:03:19าวุเร่งนอง
00:03:21เพื่อรักษาบ้านเมืองพ้องตนไ
00:03:23ว
00:03:25และต้องนำพล่ายผล
00:03:27เข้าร่วมทัพพงสาวดี
00:03:30บุคเข้าติอโยทยา
00:03:35อโยทยาพ้ายสึ่ง
00:03:39ทั้งอโยทยาแลพิศนุโล
00:03:42ต่างตกเป็นเมืองประเทศราช
00:03:44ขึ้นต่อหงสาวดี
00:03:47นับตั้งแต่ปัดนั้น
00:03:49แกงวนิดเมืองการอบสุข
00:04:04ชโทษีที่เฟอร์
00:04:15ทุกคนที่สุดประเทศนี้
00:04:18ความคิดดี
00:04:20ที่สุดที่สุดที่นี่ สุดที่ส
00:04:24ุดที่สุดที่เจอไง
00:04:50ที่สุดที่สุดท้าย
00:05:23เจ้าตรงนี้สนจริง ๆ เดือยา
00:05:25วสะด้วย
00:05:45จับไว้
00:05:56จับไว้
00:05:57ธนรี
00:05:57ธนรีอยู่ที่ได้
00:06:03ธนรี
00:06:03ธนรีอยู่ที่ได้
00:06:17ปล่อยไก่ไปเธอ
00:06:18จะเด็จพ่อจะเด็จกลับจากอายุ
00:06:20ทยาแล้ว
00:06:21ต้องให้หา
00:06:21พ่อกลับมาแล้ว
00:06:34ทางอายุทยาเป็นเช่นอะไรบ้างเป็
00:06:36นค่ะ
00:06:39เด็จพ่อมาหาจากพาททรงพ่อ
00:06:41ประชวน
00:06:42ถึงให้พ่อมหิตออกว่าราชก
00:06:44ารแทน
00:06:45เสด็จพ่อสงพระประชวน ไม่พระ
00:06:46โรคได้หรือ록ค่ะ
00:06:50ไม่ได้เป็นอะไรน้ากนาม
00:06:53หมอหลวงว่าประชวนพ่อว coz เท
00:06:54่านั้น
00:06:56ดั่งแต่อายุทยาผ่ายซึ่ง
00:07:01ตกเป็นWEWONGขึ้นหุงสาวดี
00:07:04เสด็จพ่อทรborบทัยเรื่อยหม้น
00:07:10พ่ออยู่หัวทรงยอมภายแพ้
00:07:12เพื่อให้บันเหมืองพ้นภาย
00:07:16ถือว่าตัดสินพระไทยชอบ
00:07:17แล้ว
00:07:21เสด็จพ่อ
00:07:23หน่าเร็จ
00:07:24ดู
00:07:25เบาๆลูก
00:07:28เท่าไหวบังคมพระเจ้าค่ะ
00:07:32มา
00:07:33หน่าเร็จ
00:07:34มาหาพ่อ
00:07:41หน่าเร็จ
00:07:43แล้วพี่น้องเจ้าไปไหนหมด
00:07:47ลูกกับเจ้าขาวตามให้ทันเพ
00:07:49คะ
00:07:49เต้าดำวิ่งมาเรากับเจ้าบิน
00:07:54ก็พะพี่น้องว่าเสด็จพ่อร
00:07:56ับสั่งหา
00:07:57ก็มองที่ชักช้ากอะไรได้
00:08:00เรื่องใจร้อนล่ะไม่มีใครเกิน
00:08:02เจ้าดำเลยนะ
00:08:04แล้วน่าดูทีหรือ
00:08:05หาน้องไปเล่นสนกันที่ไหน
00:08:08มมแมมเชียว
00:08:13มมมมม่วงแล้วเจ้าขาวลูก
00:08:15แม่
00:08:17ปล่อยให้เล่นตามใจเธอ
00:08:19อีกหน่อยก็จะไม่ได้เล่นด้วยก
00:08:20ันแล้ว
00:08:27ส่งรับสั่งชอบกนอยู่นะพี่ค
00:08:29่ะ
00:08:30พัศเจ้าบุเรงนองทรงมีพระบ
00:08:37ัญชามา
00:08:41ให้เราส่งพระนอเรศ
00:08:43ไปพรรรมนักที่หงสวัสดี
00:08:46จากทรงทํานุกบำรุงอย่างด
00:08:48ี
00:08:50เพื่อให้เป็นมัยตรีระหว่างส
00:08:51องมืองซื้อไป
00:09:04มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:19มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:21มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:21มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22มมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
00:09:22ม
00:09:28พระเจ้าบูเลงนองทรงมีพระบั
00:09:29ญชามา
00:09:32หากผู้ใดคัดคืนไม่ทำตาม
00:09:35ก็เท่ากับเป็นกระบวด
00:09:39เป็นเมืองเค้านี่มันกำใจแล้ว
00:09:56ลูกก็ตัวเท่านี้
00:09:59เก้าชัดสายังไม่เต็มดี
00:10:04ไม่อยู่ต่างว่าต่างมือ
00:10:07ไม่มีใครอันแก
00:10:10แต่ทำยังไง
00:10:12แม่จ่า
00:10:14เธอดำ
00:10:15แม่จ่า
00:10:20แม่
00:10:23แม่
00:10:23แม่อยากลองให้
00:10:25ถักพ่อบอกว่าลูกต้องไป
00:10:29ลูกก็จะไป
00:10:32ลูกไม่กลัว
00:10:37เธอดำของแม่
00:10:40เธอดำของแม่
00:10:42เธอดำของแม่
00:11:04เธอดำของชานุญาต
00:11:05เบิกตัวพระโอรทพระทิดา
00:11:08จากกัวเมืองประเทศสราส
00:11:10อันมี
00:11:11แสนหวี
00:11:13เชียงรุง
00:11:14เพชบูล
00:11:15และพิสนุโลก
00:11:17ขอข้าวเฝ้าทวายบังคมพระเจ
00:11:20้าข้า
00:11:23เจ้าแวนแก้ว
00:11:24รัทิดาเจ้าฟ้าแสนหวี
00:11:30เจ้าน้อยคำ
00:11:32รัทิดาเจ้าฟ้าเชียงรุง
00:11:36เจ้าชายมหาวัน
00:11:38พระโอรทเจ้าเมืองเพชบูล
00:11:44พระเจ้าเรศ
00:11:46พระโอรทเจ้าเมืองพิสนุโลก
00:12:07ฮอร์เชียงรุง
00:12:27เจ้าชายจากพิสนุโลก
00:12:30มองหน้าเราด้วยเหตุไหน
00:12:33กระหม่มอยากเห็น
00:12:36ว่าพระเจ้าชนะสิบทิตเป็นเช
00:12:38่นไร
00:12:41เห็นแล้วเป็นอย่างไร
00:12:43ผ้าวรfootกายมีได้ผิดแผckenจาก
00:12:45คนทั่วไป
00:12:46พระองบทโทษetzen ขนหนึ่งสิบทิ
00:12:48ตได้ก่อนไหร่
00:12:49พระเจ้าค่ะ
00:12:54คนเรา...
00:12:56หร้วนมีสองแขน สองขาเท่ากั
00:12:58น
00:12:58หากแต่ผู้มีสีระปะวิถยา
00:13:01และสาหารพาพเทียนมากกว่าพ
00:13:03ระอื่นเท่านั้น
00:13:04จริงชนะคนทั้งสิบทิตได้
00:13:07เช่นนั้น
00:13:09หากประม่อมอุตสหาภาคเพีย
00:13:11น
00:13:11ก็จะเอาชนะคนทั้งสิบทิตได้เช
00:13:13่นกัน
00:13:18ใช่หรือไม่ ประเจ้าค่ะ
00:13:31เด็กหัวเท่ากำปัน
00:13:33มาclaat ภายเสียมสรจึงกล้าจไม
00:13:34่ bon
00:13:34เหตยAM น้ำแหลมไม่ต้องเสียม
00:13:39ต่อให้มีคนสร
00:13:41หากเด็กมีใจคลาด
00:13:43มันก็ไม่กล้าจไม่เจริญจา
00:13:45เยี่ยงนั้นดอก
00:13:46น้ำแหลมมันควนราณเสีย процесс
00:13:49ผล่ายเอาไว้จนเติบใหญ่
00:13:50น้ำจะกลับมาที่มิแทงเราได้เ
00:13:52น่ะพ่อเจ้าค่ะ
00:13:55ที่มาพูดเจ้าซีนี่
00:13:57ต้องการให้เราลงอายาพรณาเลขก
00:13:59ันนั้นหรือ
00:14:01เอาแค่พอหลาบจำพระเจ้าค่
00:14:02ะ
00:14:03คลามหาธรรรมราชาแห่งพี่
00:14:04สนุโรป
00:14:06เป็นนักรบอันเข็มแข็ง
00:14:09คราวนี้ที่เราตีอโยภยาได้
00:14:12ก็ด้วยพี่สนุโรคอยู่ข้างเรา
00:14:15ตีลูกเจ็บถึงพ่อ
00:14:17เจ้าจะให้คำพูดของเดกไม่กี่ค
00:14:19ำ
00:14:20มาทำให้เราผิดใจกำพิศนุโ ياโ
00:14:21ลก
00:14:23มันส่งควรกันอนั้นหรึะ
00:14:26พระองค์หมายจะเป็นจากกรพัฐดิ
00:14:28ราช
00:14:28เป็นกระสัทเนื้อกระสัททั้ง
00:14:29ปวง
00:14:31ชื่อเนี่ยเอาเชื้อพวงเหล่าน
00:14:32ี้มาเลี้ยงดู
00:14:33วังว่าพวกมันจะจงรักภัก
00:14:35� Definitely put him up
00:14:36แต่เด็กมันเหิuoงเกิม
00:14:37เออยว่ารมันที่ถีโตน Steuer
00:14:39ถราบไม่ลงโทษเป็นยี่ยง'RE อย
00:14:41่าง
00:14:41จะเป็นการเสียประเกศนะพระเจ้าค
00:14:43่ะ
00:14:43บางชัยสิ่ง
00:14:45การจะเป็นจากกภัตริราชนั้น
00:14:48ต้องมีทั้งพระเดชและพระคุณ
00:14:51จะใช้อำนาจรัจฐานอย่างเดียว
00:14:53ไม่ได้
00:14:55หากเจ้าคิดจะปกครองอันจักษ
00:14:57ณีสืบต่อจากพ่อ
00:14:59จงจำไว้
00:15:02ชนะสัตรูด้วยดาบ
00:15:05มีสู้ชนะด้วยใจ
00:15:12มีสู้ชนะ
00:15:22เจ้าไว้นินนี้แน่หรือพระ
00:15:24เจ้าค่ะ
00:15:25อัยเหลืองมันควงแปลกที่เห
00:15:27มือนกัน
00:15:29คือนี้
00:15:30ให้มันอยู่ชีนี่ก่อนเธอดคุณ
00:15:31พระหลาย
00:15:32วันพุ่งค่อยขยับขยาย
00:15:35พระเจ้าค่ะ
00:15:45ไม่ต้องกลัวนะ ไอ้เหลือม
00:15:50ข้าไม่จับเองขังกลงไว้ด
00:15:52อก
00:15:55วันพุ่ง
00:15:57ข้าจะให้คุณพระนายหาที่อยู่ให
00:15:59้ใหม่
00:16:04แต่เองก็ต้องระวังตัวไว้ด
00:16:05้วย
00:16:09เพราะที่นี่
00:16:13แอ้กว่างจัย
00:16:18แต่ก็ไม่ใช่บ้านแล้ว
00:16:45นั่งไง พวกฉะลือ
00:16:50ทางนึงพระเจ้าค่ะ
00:17:04เจ้าฉะลือมานี่
00:17:11เจ้าด้วย
00:17:15ข้ามีใช่ฉะเลย
00:17:37ปล่อยค่ะ ปล่อยค่ะ ปล่อย
00:17:40หยุด
00:17:48ท่านล่ะวิวาต่อยตีกันใน
00:17:50เขพระราชธาน
00:17:51มีความผิด มีรู้หรือ
00:17:53อ้าชะล่อยผู้นี้มันจะตีแล้
00:17:56ว
00:17:58ก็มาทันเราเจ็บก่อน
00:18:01ท่านเป็นใคร
00:18:03เราชื่อนาเรศ
00:18:04เป็นลูกพระมหาธรรรรชา
00:18:06มันจะย่งเมืองภิษณ์โลก
00:18:10เราชื่อมังจีชวา
00:18:11เป็นลูกของพระมหาอุปราชา
00:18:14มังใชสิง
00:18:15เป็นหลาน
00:18:16ของพระเจ้าหงสาวดิบุเรงนอง
00:18:19และเป็นพี่ชาย
00:18:20ของเด็กปากปล่อยผุณ
00:18:24มังแจจะวา
00:18:26ข้ากฆ่าเพชทุณสริตปูทรง
00:18:28สาป
00:18:28ว่าเจ้าทำร้ายพระโนเรชน
00:18:30เจ้าโดนโทษอักแน่
00:18:32ขุ้างเจ้าด้วย
00:18:35คราวนี้ ค่าขอภัยแทนน้องข
00:18:37้า ถือว่าแล้วกันไป ได้หรือ
00:18:40ไม่
00:18:44ได้
00:18:46เจ้ายังไม่ถึงวัยเรียน จะไป
00:18:48แล้วที่ไหนก็ไป
00:18:50ข้าบอกให้ไป
00:18:59พระรัชคูมาแล้วพระเจ้าค่ะ
00:19:12เป็นไร้ใคร
00:19:13ได้แล้ว
00:19:15บอันหน่อย
00:19:23แล้ว
00:19:43ลูกหรือเป็นเช่นไรบ้าง
00:19:45จะมืนสับเพศพักตีแจ้งมาว
00:19:47่า
00:19:48พระนาเรศสุขสำราญดี
00:19:49กันเจ้าบูเรงนองพระราชธานต
00:19:52ำหนักให้อยู่
00:19:54เทียบเท่าลูกหลวงเมืององสา
00:19:55วดี
00:19:58ค่อยเบาใจหน่อย
00:20:01แล้วก็อะไรอีกเลยคะ
00:20:05โปรดให้อ่านเขียน
00:20:06เรียนอัฐศาตร์
00:20:08ตำราพิชัยสงคราม
00:20:10ฝึกอาวุธ
00:20:13พระนาเรศทราช
00:20:14เรียนรู้ได้ว่องไหว
00:20:15กันเจ้าบูเรงนองทรงโปรดภ
00:20:20านลูกเรายิ่งนะ
00:20:32อัฐศาตร์
00:21:02ลูกเจ้าไม่เหมือนเจ้า
00:21:05ในเรื่องการต่อสู้
00:21:08บางจีชวายยังเป็นรอง
00:21:09ค่าจะกวดขันลูกให้มากกว่
00:21:14านี้พระเจ้าค่ะ
00:21:17คนเราเกิดมาไม่เหมือนกัน
00:21:22รันเรศ
00:21:24ฉลาดว่องไว
00:21:27มีไวพริบในการต่อสู้
00:21:29เหมาะจะเป็นคุณสึก
00:21:32รวนบางจีชวาหลานค่านั้น
00:21:35ฉลาดสุบคุม
00:21:39ติดใจกว้างขวาง
00:21:42เหมาะจะเป็นผู้ปกครอง
00:21:45คุณสุบคุณ
00:21:46คุณสุบคุณ
00:21:56รังวันสำหรับผู้ชนะ
00:22:02เป็นพักรุ่นอ่ะพระเจ้าค่
00:22:03ะ
00:22:10แล้วรงวันผู้แพ้แล้วกับพระ
00:22:12เจ้าค่ะ
00:22:14แพ้แล้วแย่ต้องได้รังวัน
00:22:16ด้วย
00:22:18มีเมื่อจึงมีสว่าง
00:22:19มีกังคือจึงมีกังวัน
00:22:22ไม่มีผู้แพ้ ไหนเลยจะมีผู้ชนะแล
00:22:24้วพระเจ้าค่ะ
00:22:25เมื่อเป็นเช่นนี้
00:22:27ผู้แพ้จึงสำคัญ
00:22:28เท่ากับผู้ชนะ
00:22:29พระเจ้าค่ะ
00:22:31เจ้าขโรมนักน้าหลังค่ะ
00:22:34เอา เอาไป
00:22:50พระเจ้าค่ะ
00:22:51พระเจ้าค่ะ
00:23:04พระเจ้าค่ะ
00:23:17พระเจ้าค่ะ
00:23:28พระเจ้าค่ะ
00:23:29พระเจ้าค่ะ
00:23:59หน้า
00:23:59พระเจ้า
00:23:59ป ocup
00:23:59พระเจ้าค่ะ
00:24:18มัลศูกอยู่บ้างในหรือไม่
00:24:24เสียงคู่ในพ่อ
00:24:25พระเจ้าอาหลัวขูも
00:24:29อุววววว ไอเด็กนี่
00:24:34เจ้าๆ
00:24:40โอ้งท่าน โหง
00:24:43ไอ้หมุ้ย ข้าโอ้งท่านเป็น
00:24:45เจ้าไหน แล้วเดี๋ยวเธอหัวได้
00:24:48รูบๆออกจากบา
00:24:49ตัดหวนจะดีไป เดี๋ยวข้าแล้
00:24:51วจำมันหูกยวงไว้กับเศร
00:24:52ว ให้มันกินขี้ช้างแทนข้า
00:24:53วซักกึ่งเดือน
00:24:54โอ้ย ผม ขอว่าทานภัย แทนลู
00:24:58กข้าโดยเชื่อพระเจ้าข้า
00:25:01เด็ก มันโตมาในดงในป่า ไม่
00:25:04ได้มีใครได้สั่งสอน
00:25:07พี่พูดไปข้าร้อเล่นดอก
00:25:09ข้าเห็นมันเหมือนน้องคนนึง
00:25:11หมอสุข
00:25:14ว่าแต่ พ่อเมื่อของข้าเธอ เป็
00:25:17นช่างไรบ้าง
00:25:19เออเหมือน
00:25:24ช้างในลงช้างหลวงไม่ตั้งมา
00:25:25กมาย
00:25:26ใหญ่ต้องมาดูช้างถึงที่นี่
00:25:28เป็นช้างก็อยู่วัง แต่นี่ ช้าง
00:25:31ค่ะ
00:25:37พ่อเมืองหนีเที่ยว เรียบไปเย็บ
00:25:40ฝากเขาให้
00:25:41ข้าผู้เจ้าพอกยาให้แล้ว อีก
00:25:43เมื่อกี้วันก็หายพระเจ้าข้า
00:25:50นี่นะหรือ ของดีที่เจ้าดั่นด
00:25:52้นผ่าข้ามาหา
00:25:54พี่ชัย ของดีอ่ะ มาเดี๋ยวมา
00:25:59มาแล้วไหมคะ
00:26:08เล่าเดือนห้า ที่หม่อมฉันทำเ
00:26:10องกับมือน
00:26:10ขอเท่าไหวเพื่อเป็นการถ่ายโ
00:26:12ทษเพคะ
00:26:15อืม
00:26:20อืม
00:26:21อืม
00:26:21อืม
00:26:22อืม
00:26:22อืม
00:26:22อืม
00:26:38อืม
00:26:40เล่านีดีจริง
00:26:43เชื่อเธอ
00:26:44ไว้หมุยังซ่อเล่านี้ว่าอี
00:26:46กลายให้
00:26:47วันน่าเราค่อยไปป้นมันกันให
00:26:49ม่
00:26:51พอก่อน นี่หากว่าพ่อค่ารู้ ว
00:26:55่าค่านี่เอาออกมาเที่ยวเล่นเช่
00:26:56นนี่
00:26:57จะเดือดหล่อทั้งเจ้าละค่า
00:26:59เจ้ากลวนได้ พระมาอุปราชามั
00:27:03งชัยสิ่งที่เขาลือกันว่า
00:27:04ดูร้ายหนักๆ
00:27:05กับมังจีชวา ก็เคยหาแตะไม
00:27:08่ดับปลายก่อย
00:27:17พ่อหลักค่ามาก แต่เสียได้
00:27:23ถ้าค่าเก่งเยี่ยงเจ้า พ่อค
00:27:26่าคงสมใจนะ
00:27:30เจ้าพี่เก่งแล้ว แต่มันยังไม
00:27:32่พอ
00:27:33พ่อท่านอยากให้ท่านเก่งกว่า
00:27:35ใคร
00:27:36เพราะวันข้างหน้า ท่านต้องป
00:27:38กครองคน
00:27:43แต่ค่าจะไม่ใช่ดาบปกครองคน
00:27:47ท่านไม่ใช่ดาบกับคน แต่คนก็ใช
00:27:55่ดาบกับท่าน
00:27:57ท่านจะทำช่างไร
00:28:08เราค่าจะกลัวไปใหญ่
00:28:11ในเมื่อค่ามีเจ้าอยู่ทั้งคน
00:28:13ก็ให้เขาสู้กับเจ้าไปซิ
00:28:17ส่วนนี้ ค่าจ้างลวงหน้า
00:28:25ค่าจ้าง
00:28:44เป็นอย่างที่พูดจริง ๆ หรือ
00:28:45พระยาเรา
00:28:47จริงแท้พระเจ้าค่ะ
00:28:51พระมหาทัมมาราช้าเสด็จ
00:28:53พระมหินหราที่ราชเจ้า
00:29:13เราสองต่างก็เป็นเจ้าเมื่อประเท
00:29:14ศสระ
00:29:15อันมีสัขเสมอกัน
00:29:18และเรายังเป็นยาทผู้ใหญี่
00:29:21บัตอนนี้เรามาเยื่อน
00:29:23ใหญ่พระองค์ไม่แสดงความเขารพ
00:29:26และไม่จัดที่นั่งอันสมควร
00:29:27ให้แก่เรา
00:29:28คงเราทำอันไดยอมลูก meerใจ
00:29:31ท่านแปรพักช่วยหงสาวดี
00:29:34เข้าตีอัยอัยฌ Screw จนแตกภ่าย
00:29:37ยังจะให้ข้านับท่านเป็นยาท
00:29:38อยน Lara อยู่ลือ
00:29:38หากอัยฌัยไม่ถิ้งเหลวก vegetarian
00:29:41Mr. มมี มือ พิศ Ramuro
00:29:43จัก ต้อง สว่า ไม่ ปรา ต่อ ของ
00:29:44เสา วิถี้
00:29:44แต่ ที่ มึง ได้ กิน มึง พิศ Ramuro
00:29:46ไป
00:29:47เพราะ ว่า พ่อ ขูย ยด ให้ เสิด
00:29:49มึง
00:29:49แทน ที่ มึง
00:29:51จัด พีชี พ์ เพื่อ สนอ พระเด็จ
00:29:52พระคุณ
00:29:53มึง กลับ เอา ตัว ลอด
00:29:55ไป ลบ หลัว สะ ตรู
00:29:57หรือ ว่า พลา นี้
00:29:59มึงมีภชาตiceless ดูเองง่อง
00:30:00คุ้มภราของมึง หรืออะไร
00:30:02มึงถึงไม่ก้า นeneca อดอำนาน ม
00:30:04ึงถึงที่นี่
00:30:07พอ например
00:30:09ที่เรามาที่นี่
00:30:12มีได้มาต่อstreงภมleโด้ยคนผ่
00:30:13าน
00:30:17ประอยาหร้ำ
00:30:18พ Understand
00:30:20ท่านกินตำแหน่ง เจ้าเมืองจำ
00:30:21สะบูน
00:30:22แต่กลับมาทำราศการอยู่ในพikh ow
00:30:24as
00:30:24หาสมควรไหม
00:30:25ข้ะ ต้อง call work
00:30:26ให้ประอยาหรอด존 reading
00:30:28อยู่ไปก็มีแต่จะยุกย่งให้พระ
00:30:29องค์ไปในทางที่ไม่ชอบ
00:30:31เทลานี้ ตำแหน่งเจ้าเมือพิชั
00:30:34ยว่างลง
00:30:36ขอให้พระมหินทราสที่ราช ส
00:30:38งแต่งตั้งพยาราม
00:30:39เป็นเจ้าเมือพิชัย ขึ้นไปช
00:30:42่วยค่า ดูแลหัวเมือฝ่ายเนื
00:30:44้อ
00:30:44นี่มึงก้าดี ยังไหร่
00:30:45เป็นพระมันชา ของพัจเจ้าหง
00:30:48สาวดี
00:30:50ปกแม่นอน
00:30:57มันดไปที่ 5 โลก Comicลัว
00:31:01นันนี้ รอมหลังต่อไป
00:31:04แกต้องกันเกิด稳อบมาตัว
00:31:04แกต้องเจ้าะ
00:31:14จริงว่า สักด้วย
00:31:17เผี่ยวววว พระมณ์
00:31:17ที่ไงต้องหรือวันจะต้องไง
00:31:21ต้องหลัง
00:31:27โอ้ว โอ้ว โอ้ว
00:31:58อัว!
00:32:07คือกัน
00:32:27ไม่inha
00:32:44ทูนเชิญพระสุภัณฑ์กระยาแล
00:32:45ะพระเอกาททดสรด
00:32:46มาพบข้าบัตินี้
00:33:11พระมหินมีรายพระหัดแจ้งมา
00:33:12ว่า
00:33:13ตาของพวกเจ้าสงพระประชวนหนั
00:33:15ก
00:33:15พระอาการไม่สู้ดี
00:33:18มีประบัญชาให้แม่พ dau Aj Covered to
00:33:20affect my Uncle
00:33:21แม่จะไปไม่ได้รอหรือเจ้า
00:33:26ทั้งอโยธญาสงพูทแทมพระจ
00:33:28ังของคน 500
00:33:30พร้อมกระบวดเศรฟที่นั่ง
00:33:32บัสดนี้ทั้งคนแลเหลือมาถึงแล
00:33:34้ว
00:33:35พระเจ้านา๊จะให้พวกเราทิ้งเมือง
00:33:37ไปกันหมดได้อย่างไร
00:33:39พ่อก็ยังไม่กลับ
00:33:41แม่ไม่อยู่รอพ่อก่อนข้อหรื
00:33:42อเจ้า
00:33:43แต่ถ้าตาของพวกเจ้าส่งพระป
00:33:45ระชวนหนักจริง
00:33:47แล้วแม่มวตรีรอ
00:33:50ก็นับว่าเป็นลูกที่อากตั
00:33:51นอยู่นะ
00:33:56แม่จะทำชื่นไรดี
00:34:08สารจากพระพี่นาง พระสุภัณฑ์ก
00:34:09ระยาพระเจ้าของ
00:34:27นะ
00:34:27พระเจ้า พระเจ้า ปะเดียวก่อน
00:34:35จะรีบไปไหน
00:34:37ค่ามีการสำคัญต้องเข้าเฝ้า
00:34:38บัตรนี้
00:34:42ไม่ต้องตามมา
00:34:54เอ้า ว่ามา
00:34:57มีการเร่งร้อนอะไร
00:34:59ถึงได้มากลัวเราแต่หัววันช
00:35:00่อนนี้
00:35:02กลับอ่อมจะขอพระประรงมรา
00:35:03ชาญอยู่ญ่าต
00:35:04กลับเมืองพี่สุนโรคพระเจ้า
00:35:05ค่ะ
00:35:07มีเหตุอันไร
00:35:09แม่กับน้องกรมอ่อมถูกร
00:35:11วงให้ลงบายโทยา
00:35:12และถูกกากตัวไว้
00:35:13ข้างพ่อลงบัจจราจากภมหิ
00:35:15น
00:35:15บัตรนี้ยังกลับไม่ถึงไปซ
00:35:16ื้อโลก
00:35:17ไม่รู้ไปอยู่คนใดพระเจ้าค่ะ
00:35:26ได้ยินความนี้มาจากที่ได้
00:35:28เชื่อถือได้เลย
00:35:31พระพิน่างสุภัณฑระระยา
00:35:32ทรงสารณอวันนี้เองพระเจ้าค่
00:35:34ะ
00:36:03พระมมหินทรงผูกใจเจ็บ
00:36:05ให้พยาทะละ ส่งท้องตลาไปอย
00:36:07่างจ้างเมืองประเทศษณ์ทั้งปวก
00:36:09ให้มาเข้าเฝ้าเรา
00:36:10และเตรียมให้ผลอาสเบียงเอา
00:36:12ไว้
00:36:13เราจักจกทับไปอายธยา
00:36:16กลับด้วยกล่าวนะเจ้าค่ะ
00:36:35ขอเดชาพระอายธยามิพลเก้า
00:36:37อันไหนอีก
00:36:40กลับมอมขออาศาพิร่วมร
00:36:42บครั้งนี้ด้วยพระเจ้าค่ะ
00:36:46เจ้าอยากออกรบกันนั้นหรือ
00:36:48กลับมอมอยากไปช่วยแม่กับน
00:36:50้องพระเจ้าค่ะ
00:36:53ดี เจ้าเองก็โตแล้ว
00:36:57ออกไปรบฝากฝีมือ คนจะได้นับถ
00:37:00ือยำเกรง
00:37:01ค่าจะแต่งทั้งเจ้าเป็นผู้หน้
00:37:03ากลอง
00:37:04คุ้มพลหนึ่งร้อยไปร่วมรบ
00:37:07ในครานี้
00:37:09เป็นภาคารุณาพระเจ้าค่ะ
00:37:12เช่นนั้นค่ะก็ขอให้บังจีช
00:37:14วาออกไปรบด้วยพระเจ้าค่ะ
00:37:17ตอนพ่ออายุเท่าเจ้า
00:37:18ก็ออกรบเคียงบ่าเคียงไลก
00:37:20ันเสด็จปูแล้ว
00:37:22ว่ายังร้ายบังจีชวา
00:37:34ค่ามีได้อยากออกรบเลยพระเจ้าค่
00:37:36ะ
00:37:37เป็นความสัตว์
00:37:40แต่...
00:37:44ค่าอยากไปช่วยน้องชายพระเจ้าค
00:37:46่ะ
00:37:58ค่าขอแต่งตั้งพระมหาอุปร
00:38:00าชาเป็นทับหน้า
00:38:01คุมพ่ายพลสองหมื่นน้ำทับอ
00:38:04อกไปก่อน
00:38:05พระเจ้าค่ะ
00:38:06ส่วนตัวค่าจะคุมทับหลว
00:38:08ง
00:38:08ยกทับตามไป
00:38:10พระเจ้าอังวะ
00:38:12พระเจ้าแปล
00:38:13พยาทะละ
00:38:15พยาแสนหลวง
00:38:16พยาพระสิม
00:38:18ให้เป็นแม่ทับ
00:38:20คุมพ่ายพลเมืองตัวเอง
00:38:22ยกทับตามไปสมทบให้พร้อมก
00:38:24ัน
00:38:25รับด้วยค่า พระเจ้าค่ะ
00:38:28ในคลาดนี้ ค่าขอแต่งตั้ง ม
00:38:33ังจีชวา แลพนเรศ ให้เป็นหัว
00:38:36หน้ากอง คุมพลหนึ่งร้อย ร่วม
00:38:40ไปกับทับคลาดนี้ด้วย
00:38:56หรอไป
00:39:00ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมให้ค่า
00:39:01ออกไป ก็ไปกราบทูนเชิญเสด็จ
00:39:04พ่ออยู่หัวของพวกเจ้า มาคุยก
00:39:06ับค่าที่นี่
00:39:07ค่ามาแล้ว
00:39:11พี่สาของค่า เป็นถึงพระประร
00:39:14มเทวี เป็นสีแห่งพิศนโลก
00:39:17และอโยทยา ย้ยจิ้งกลาวเอ
00:39:20อ อารวาดเยี่ยงนางกลางตลาดน
00:39:22ี้
00:39:24ในเมื่อส่งจับได้ ว่าค่าเป
00:39:27็นใคร ย้ยกล้ากกับค่างค่า
00:39:30แล้วส่งจับตัวค่ากับลูก
00:39:32มาเพื่อบิบให้พังหาทําราชาย
00:39:34ยอมสยก
00:39:35ส่งทําเยี่ยงนี้ จากนี้ส่งน
00:39:38ับยาชกันแล้วหรือไร
00:39:41แต่เดิม พิศนโลกกับอโยทย
00:39:44า หาได้เกี่ยวข้องกันไหม
00:39:47เป็นเพราะพระพี่นาง ที่อพิเศก
00:39:48ไปดอก ค่าจึงได้ฝืนใจ นักว
00:39:52่าเป็นญาติ
00:39:54แต่หากสิ้นพระหมาทําราชาแล้
00:39:56วไซ สายสัมพันนี้ก็ถือว่า
00:39:59เป็นอันหมดสิ้น
00:40:02ดีเจ้า จำคิดจะค่าพี่เขยของ
00:40:05ตัวเองกันนั้นหรือฮะ
00:40:08ถ้าจะเอาพิศนโลก กลับคืน
00:40:11จากหงสาวดี
00:40:13หากพระหมาทําราชา มียินยอม
00:40:16แต่โดยดี ก็คงจะต้องเห็นดี
00:40:18กัน
00:40:18โครน! อันเชิญเสด็จพระวิศุต
00:40:25กษัตรี ไปกลุ่มขังที่ตำหน
00:40:27ักใน
00:40:29แล้วก็อย่าให้เสด็จออกมาอีก ถ
00:40:32้าพระพี่นางไม่เชื่อฟัง ก็ให้
00:40:35ลงโทษได้ตามสมควร
00:40:38รับเจ้าค่ะ
00:41:07ของตัวสำเร็ว!
00:41:19ก็ตาย!
00:41:20ก็ตาย!
00:41:22ก็ตาย!
00:41:24ก็ตาย!
00:41:39ระวังให้ดีเฉิด
00:41:40ท่านในกองมังจีชวา
00:41:44เข้ามาเลยพณะเลข
00:41:46ข้าหาเกรงท่านไม่
00:42:04ข้าหาเกรงท่าน
00:42:08เจอพี่!เจอพี่!
00:42:14เป็นอะไรข้าหาเกรงท่าน
00:42:16ข้าหาเกรงท่าน
00:42:25ข้าคิดว่าฟันโดนเจอพี่เส
00:42:26ร็จแล้ว
00:42:41ดาบนี้คมนะ
00:42:43คมกว่าดาบที่เราซ้อนหลายเท่
00:42:44า
00:42:47เมื่อครู่หากท่านไม่ยังมือ
00:42:49มันคงได้กินเลือบค้าเป็น
00:42:50แน่
00:42:52อย่ากลัวเป็นเลยเจอพี่
00:42:54อมดาบของข้าจะกินแต่เลือด
00:42:56สตรูเท่านั้น
00:43:15เมื่อพ่านี้ดูมีราคา
00:43:18มีแส่ของสาวบ้าน
00:43:22แต่ไม่ใช่ของพวกเรา
00:43:24เป็นของผู้ใด
00:43:35จะพี่กลับไปที่ค่ายก่อนเธอ
00:43:36ไปบอกให้พวกเราเต็มตัวไว้
00:43:39แน่เบฟ
00:43:40แน่เล็ก
00:43:42ค่อนไฟ
00:44:00ที่สาวบกัน
00:44:22ไม่มีเวลา
00:44:52สนุกสุด
00:44:52กันแห่งแห่งสนุกสุด
00:44:57กันแห่งไม่ได้
00:45:15มีประเจษ
00:45:17อ่าว
00:45:23พ่อไม่คิดว่าจะได้เจอเจ้าท
00:45:25ีนี้
00:45:27เกิดเหตุอันใดขึ้น พ่อจึ
00:45:29งมาอยู่นี้ได้เหรอ
00:45:31พ่อออกจากอายุทยา เพราะมาหิ
00:45:34นส่งคุณมารอบค่า
00:45:37มันใช้ทนูอาบยาพิษ และก็
00:45:40รอบมาได้
00:45:41เพราะว่าการทุกเราจึงค่อยเดิ
00:45:43นทาง ถึงลุถึงกำแพงไปกับ
00:45:46วันนี้เอง
00:45:48มีหน้าเหรอ พ่เจ้านาทรงทรา
00:45:51บว่าค่าพ่อไม่ตาย
00:45:53คงกลัวพ่อจะแก้แขน ถึงได
00:45:56้จับแม่กับเจ้าขาวเป็นต
00:45:57ัวประกัน
00:45:59เจ้าว่ากันอะไรนะ
00:46:00แม่กับน้องอยู่ที่อโยทยา ล
00:46:03ูกก็รันจะไปช่วย
00:46:09ขอพระราชธานพระราชาญนิยา
00:46:11ตพ่เจ้าค่ะ
00:46:13มีอันไหน
00:46:14จับได้อีกคนนึงแล้ว พระเจ้า
00:46:16ค่ะ
00:46:17โดย
00:46:19บอกให้ ปล่อย
00:46:22ข้าบอกให้เจ้าพี่กลับไปหรอ
00:46:38ดิใคร
00:46:39เจ้าพี่ตามข้ามาทำไม
00:46:42เห็นเจ้าไปนาน ข้าเป็นหัวก็เลย
00:46:44ตามมา
00:46:52นี่มังจีชวา โอรสของพระมาก
00:46:54อุปธาชามังไทยสิ่งจะพ่
00:46:55อ
00:47:00พระเจ้าหงสาววัดดี ให้เรายบ
00:47:02ทัพพิบุกอโยทยา
00:47:04เรากำลังจะไปช่วยแม่กันจ้ะ
00:47:26ข้าเย็นดีนัก ที่ท่านปลอด
00:47:28ภัย ช่วยประทัพ
00:47:32เป็นพระการุณา พระเจ้าค่ะ
00:47:43ข้าคิดแล้วไม่มีผิด พระมห
00:47:46ิตต้องช่วยโอกาสรอบลงพระช
00:47:47นพระองค์
00:47:50เราจึงต้องลงโทษให้หลับจำ
00:47:54พระมหาธรรมราชา มาพบค่าท
00:47:58ี่นี่กับพอหมอนแล้ว
00:48:00ท่านจงไปดระดงทัพอิสโลกข
00:48:01องท่าน มาร่วมกับทัพของพระม
00:48:04หาอุปราชา
00:48:06ข้าวตีอวโยธยาทางขือหน้
00:48:08าที่ตัววันออก
00:48:11พระเจ้าค่ะ
00:48:12มังจีชวา กับพระนเรศ ให้ไปส
00:48:16มท้มกับทัพหน้า
00:48:17ส่วนท่านอื่นอื่น กว่าให้ร
00:48:19้อมกระนาบกันข้ามาทั้งสี่
00:48:20ทิต
00:48:22บุกตีเอาวโยธยามาให้จงได้
00:48:25พระเจ้าค่ะ
00:48:26พระเจ้าค่ะ
00:48:40ที่สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:49:01สุดที่สุดที่สุดท้าย
00:49:52เฮ้!
00:49:58สวัสดี
00:50:38สวัสดี สวัสดี
00:50:59สวัสดี
00:51:37สวัสดี
00:52:11สวัสดี
00:52:12สวัสดี
00:52:26ขอดี ช้า
00:52:28คราวนี้พระเจ้าบุเลงนองนำทั
00:52:30บหลวงมาเอง
00:52:31และมีกำลังส่งทบมาจากหัว
00:52:33เมืองน้อยใหญ่
00:52:34ร้อมโยทยาเอาไว้ทุกด้าน
00:52:37หากแต่ชายภูมิของเราแข็งเกล่
00:52:39ง
00:52:39ยังรับมือได้อยู่
00:52:41เพียงแต่ว่า
00:52:42อันใด
00:52:43พับหน้าอาทิศพระมหาธรรม
00:52:45ราชา
00:52:46กับพระมหาอุปราชาหงสวด
00:52:48ี
00:52:48มันชาการร่วมไก่
00:52:50รุกคืบ
00:52:51กล murkışมิรงไกลกำแพงเมือง
00:52:52เข้ามาทุกที
00:52:53แล้วก็เจาเขามัน empresาม Stevens
00:52:54โม j 되กะ
00:52:55ยัยให้เข้ามาได้
00:52:56แต่ว่า
00:52:57กราบ Prior 1 ธรรมหาธรรมราชา
00:52:59high & พันนüberนนัน
00:53:00พลัดกันออกรบทั้งกลางวัน
00:53:02กังขึ้นไม่มีพัก
00:53:03ด้วย partido จะเข้ามาชิงองค์ปรากัน
00:53:05ให้จงได้
00:53:07กระม selection ว่า
00:53:08เราต้องเมือตรตี พัวิสุดกษ
00:53:10ัตรี
00:53:11และพออีกาธุสรถกล้าขึ้
00:53:12นไปก่อน
00:53:14แล้วโตสักจัดทุเราลง
00:53:16แล้วเราค่อยเจราจาขอย่าสึกก
00:53:17ระมง
00:53:20ขอโนเยชา หากทั้งสองพระองค์เข
00:53:22้าประชิตกำแผนเมืองได้
00:53:24แล้วจักฐานเอาไว้ไม่ไหวนะพ
00:53:25ระเจ้าค่ะ
00:53:38แม่จ้า แม่จ้า
00:53:52แม่จ้า พ่อกับพี่นัวได้ ได้
00:53:55ใช้
00:53:56รู้เข้ามาใกล้กันแผงเหมือน
00:53:57แล้วจ้ะ
00:54:01ทำไมแล้วจับแม่จ้า
00:54:04แม่ไม่ดีใจเหรอจ้า
00:54:11แม่ไม่รู้จะคิดชิ้นไหร่
00:54:15ทั้งนี้ก็น้องชายตัว
00:54:24ทั้งนั้น ก็พวก็ลูก
00:54:29พากเปรียบดัง
00:54:32อโยทยาเป็นบ้านกึด
00:54:38พี่ฉะนุโลก
00:54:40เป็นดังเรือนป้าย
00:54:46ไม่ว่าทางใดจะแผ้หรือฉะนะ
00:54:54ก็ยากจะอินดี
00:54:58ถ้าหากอโยทยาแพ้ จะเป็นเช่
00:55:00นไหนเหรอจ้ะ
00:55:03พระเจ้าบุรงหน่อ
00:55:06จะสำเร็จโทษพระเจ้าน้าคุณเจ
00:55:08้า
00:55:10แล้วส่งผู้อื่น
00:55:13มาปกครองอโยทยาแทน
00:55:22แล้วหากอโยทยาชนะเรา
00:55:23คงสาวดีจะยกภับกลับไป
00:55:33แล้วปล่อยให้ผิดสนุโลก
00:55:37เพิ่งต่ออิโยทยาดังเกิน
00:55:40แผ่เจ้า
00:55:49อยากจะสวนเสีย
00:55:53ทำพอ
00:55:56และพี่ชาย
00:55:59ด้วยทั้งส่งของ
00:56:02จะสู้จังตัวตาย
00:56:12แล้วที่แม่มาสวนบน
00:56:15แม่ขอพอให้ใครเลยจ๊ะ
00:56:22แม่ขอพอให้ประ
00:56:25ให้ประจังกรอมบ้านเมือง
00:56:29หากบ้านเมืองจะรอนในมือผู้ใด
00:56:34ก็ขอให้ชัยชำนัก
00:56:39มาสู่โค่นั้นเถิน
00:56:40ที่สบาย
00:56:40ได้แม่ขอให้ประเจ้า
00:56:52всё แม่งแบบนั้น
00:57:01ขอให้ประเจ้า
00:57:03โคตรรรมครับ
00:57:05แย่ое!
00:57:15แย่ข้า!
00:57:18แย่!
00:57:19อย่าหลับ! อย่าหลับสึ่งเลย!
00:57:35กระมองเคยเข้าพ่อพ่อองค์ที่
00:57:36วังจัน ตอนส่วงพระยาว
00:57:40จับมาได้แล้วพระเจ้าค่ะ
00:57:41หู! ตัวโตดีหรือเกิน พระยะ
00:57:44รำ
00:57:46เจ้าตรงนี้สนจริงๆ แถมเดื
00:57:48อยาวสะด้วย
00:57:57พระยะรำ
00:58:01ตัวโตดมองยังพับดีต่อพ
00:58:03ระมหาธรราชาพี่หวัย
00:58:05ไม่รู้ ตัวโตดมองไม่ทันสัง
00:58:07เกิดว่าเป็นพระเจ้าคง
00:58:07แต่ถ้าฉันทันไปด้วยพระเจ้า
00:58:09ค่ะ
00:58:17SCica
00:58:18นู่ทุกี 꽃
00:58:22оду
00:58:23วัตรีบ!
00:58:40แก 이런กลับนี้!
00:58:44ขอบคุณสวัสดี!
00:58:44วัตรีบ!
00:58:58conhecer มันหังทำดำ Au ท jesteśmy Visionảnhbie มัน
00:59:04fik้น
00:59:04โอ้ อั � ya อ่ Yang ท่าน Yang จากนิว
00:59:18อล่าใส ลิน!
00:59:37ลัφ!
00:59:37ลัφ!
00:59:45สวัสดีที่สุด
01:00:15สวัสดีที่สุด
01:00:45พ่อครูสอนเรา
01:00:49ย้ำไปเชิญหน้ากับสับตู
01:00:51ให้แนวแน่ อย่าวั่นไว้
01:00:56เจ้ากับมันจะข้าเขาอยู่ทะแท
01:00:59เห็นใดจึงอย้างมือ
01:01:06ข้ารู้จักเขา
01:01:09ตอนที่ข้าเด็กเต็ก
01:01:11ให้อย่ารามใจดีกับข้ามาก
01:01:19แต่บัตินี้เจ้ากับเขาอยู่คนละ
01:01:20ข้าง
01:01:22เขาเป็นสตุของเจ้า
01:01:27และก่อน
01:01:30ข้าคิดว่าสงคลาม
01:01:32คือการข้าคนที่เราไม่รู้จัก
01:01:35ข้าคนที่ไม่ใช่พวกเรา
01:01:41แต่ในสงคลามจริงๆ
01:01:43ต่อให้เป็นเพื่อน
01:01:45เป็นพี่น้อง
01:01:46เป็นคนที่เคยรู้จักกันดีมาก
01:01:48แค่ไหน
01:01:50หากยืนอยู่คนละข้าง
01:01:52ก็ต้องข้ากันให้ได้
01:01:55นาเรศ
01:01:57เราสองคนโตด้วยกันมา
01:02:02ข้ารักเจ้าวันน้องชายข้า
01:02:07ข้าก็เห็นเจ้าพี่
01:02:09เป็นเหมือนพี่ชายของข้า
01:02:14เราสองคน
01:02:16จะอยู่ข้างเดียวกันตลอดไป
01:02:19ใช่หรือไม่
01:02:22หากทั้งอยู่ข้างข้า
01:02:25ข้าก็จะอยู่ข้างทั้ง
01:02:29ถือเป็นสัจหวาจ้า
01:02:44ที่เป็นสันจากว่าจ้า
01:03:01ณ์โ
01:03:02เธอ69
01:03:03หนีราช
01:03:31เจ้าขอพระจุภัณฑ์เกรยา
01:04:00เอาลำมาเป็นมะสีเหรอ
01:04:02เรื่องโอเยษพันล์ก können soldier หาใช้ข
01:04:04องการของเจ้า
01:04:04พ
01:04:05lastsเต้าต้องเก่งกว่าพ่านร์เอ
01:04:17ฆ
01:04:18วงสาวนีจะไม่พายให้แก่อ้อย
01:04:20ธยา
01:04:20ค должны eternal job
01:04:22سökน toi
01:04:24พี่น้องี
01:04:27ได้ยิงไหว
01:04:32มีทธิ์ทราบ
Comments