- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:25พี่ปัน
00:26ที่เราเห็นเมื่อกี้ไม่คืออะไรวะ
00:30ไอ้พยากายเผ็ด
00:32มันปล่อยคุณใส ใส่ชัวบ้
00:33าทจนตายเกลิน
00:35มันนำมาหิดกว่าที่เราคิดไปเย
00:36อะ
00:39พ่อ
00:50ในที่สุด
00:51ไอ้พยากายเผ็ดมันก็เปิดเผย
00:53ตัวต้นที่แท้จริงออกมาจน
00:54ได้
00:56ชาวบ้านต่างพากันหวาดกลั
00:57ว
00:58คงไม่มีใครกล้าต่อต้านกั
00:59บขวางมันอีก
01:01มีแต่เจ้าพยาคงขาเขเท่านั้น
01:04ที่จะเป็นที่เพื่องให้พวกเราได้
01:06ไอ้เผ็ดมันคงไม่ยอมให้ท่
01:07านข้าหลวง
01:08เห็นความวิบัติของเมืองท่า
01:10ขีรีแน่
01:13คืนพวกนี้พวกเราทุกคน
01:16ต้องช่วยกันคุ้มกันท่านข
01:17้าหลวง
01:18อย่าให้มันทำร้ายท่านได้
01:23ข้าง
01:25ต้านหลวงล่ะ
01:56ต้านเล่าเรื่องต้าหลวงให้ค้
01:57าฟังหมดแล้ว
02:00ค้า...
02:03เสียใจด้วยนะ
02:07ต้าหลวงละค้า
02:11ถึงขนาดยอมตายแทนค้าได้
02:13ใน Kardec
02:23แต่เชื่อไหม
02:26ถ้ายังไม่เคยบอกรักต้าหลว
02:27งเลยสักทั้ง
02:29ค้าเชื่อนะ
02:30ว่าต้าหลวงรู้ว่าเองรัก
02:33และที่อยู่ในใจของเองกลอดไป
02:39เย็นในแบบ scorpion
02:40ถ้านอนิระธุ seguinteนาฟังatoire
02:47ค่าอยากตามไม่หา
02:57ตาหลงยอมสะหลัดชีวิตเพ
02:59ื่อเอง
03:01แสดงว่าต้องการให้เองมีชี
03:03วิตอยู่ต่อไป
03:07เองต้องละสะชีวิตไว้ให้ด
03:09ี
03:11พร้อนนี้ก็สิ่งสุดท้ายที่
03:12ตาหลงมอบให้เอง
03:28ค่าจะมีชีวิตอยู่เพื่อเองนะต
03:30้าหลง
03:54คิดถึงแม่หนูคนนั้นอยู่เหรอ?
04:00คุณหนูเดินไปนักแรกแล้วก็ร
04:03ักเดียวของค่า
04:05ต่อให้มีโอกาสได้เจอหน้ากัน
04:06อีก
04:08ค่าคงจำเขาไม่ได้
04:11เองคิดว่า
04:15ระหว่างจำกับลืม
04:19อันไหนที่มันทรมานมากกว่าก
04:20ัน
04:23ค่าตอบไม่ได้หรอพ่อ
04:28เพราะค่าไม่เคยลืม
04:29อันไหนที่ค่าจะไม่คิดถึงป
04:40้านานแม่ของเอง
04:43เพราะค่าไม่เคยลืม
04:48ค่าต้องทุกทรมานกับการสู
04:50งเสียคนที่ค่ารัก
04:54ทำให้ค่าต้องกลายเป็นคนที่ไร้
04:55หัวใจ
05:00บางที
05:02การไม่ลงเหนือความทรงจำอะไรเลย
05:06มันอาจจะทรมานน้อยกว่านะ
05:10เพราะอย่างนี้เอง
05:19พ่อถึงอยากรบความทรงจำให้
05:20กับค่า
05:23ค่าจะได้หลุดพ้นจากนารกใน
05:29ใจตักที
05:37ค่าเข้าใจแล้วพ่อ
05:38ค่าเข้าใจแล้ว
05:43ต่อจากนี้ไป
05:46ค่าจะทิ้งให้ดีทุกอย่างไปข
05:48้าหลัง
05:50แล้วเตรียมตัวไปคนใหม่
05:53เพื่อพ่อ
05:53ผู้นใจ
05:56การมีประครับ
05:59สิบตัวของชาย
06:10คงครงทรยาย
06:13คอจะมีประแสด
06:20จากแยก
06:23ถ้ากูจะปุกไม้ตำตากปุกได้
06:26สรพัสให้เป็นประขันชัยสี
06:28อมกลมกูจับพวกให้มันลุก
06:32ขึ้นมาลองรับพระโชงกัน สว
06:35่า...สว่า...
06:52เอาภาพประเจียด ไปแจกให้ลุก
06:54ด้องมึงทุกคน
07:01แล้วนี่คือจากที่กลงอาคมแล
07:04้ว
07:08เอาไป เขาดาไป
07:11พวกมึงทุกคนฟังกูนะ
07:13จงไปเด็ดหัว เจ้าพระยาคงคา
07:17เขตมาให้กู
07:21ขอรับ ขอรับ
07:22ขอรับ
07:55เฮ้ย จน ผมกันท่านข้าหวง
08:03พี่ปันจะครับกัน
08:14รีบหนีไปพระรับ
08:17ตอนนี้ ชื่น ดัวจาดโดด
08:42นักเกลือดโมดหวัดพุกรอน
08:44ทาสขอดยากหรือ
08:45กล้อยเลือดเกลือดด้วยน้ำห
08:46วบพุกษายัง
09:09กล้อย ดี วิ่งไม่ใช่
09:17กล้อย นายต้องไป
09:21กล้อยยิงใจ!
09:50นานเจ้าค่ะ
09:51อืม ขอบใจ
09:59ข้าต้องขอบใจพวกเองมากนะ
10:01ณ Aunt Isabdefense
10:01หนีท่าพวกเองคำ swojąไว้
10:03ข้าคงสินชื่อไปแล้ว
10:07มันเป็นภวกกระบท
10:08โภคภาดำ
10:10ที่ทำลายทางรถไฟ
10:12ใช่หรือไม่
10:12ส Obi- ภาไม่ได้ขอรับ
10:16แต่ผมเนี่ยแหละ
10:18ผ่าน่ากระบทโภคภาดำ
10:21นี่เป็นทำอาส PUBG เอง
10:23ถ้าอังไม่บอก ข้าคงไมดรู้
10:27ไม่ใช่พวกเอง
10:29แล้วมันเป็นใคร
10:30กระผมจำหน้ามันได้
10:33พวกมันเป็นสมุลของไอ้พยาก
10:34ายเผ็ดครับ
10:39นี่ไอ้กายเผ็ด
10:40มันจะเล่นงานค่าให้ถึงตายเช
10:42ียวเหรอวะ
10:43ไอ้สันดาลมูหา
10:45เลี้ยงไม่เชื่อง
10:46ความโชว์ช้าของไอ้พยากายเผ
10:48็ดผู้นี้ยังมี
10:49มากนะครับ
10:50เอ๊ะ
10:52เองคือไอ้เสือหวัด
10:54ที่ทางการกำลังล่าตัวอยู่
10:56ใช่ไหมวะ
10:57ขอรับ
11:00กับผมเสริญหวัส
11:03สวัสนี้ฮีหวา
11:06และลาซอ luk-lun
11:07ของnan Party
11:10ข้านึกว่ア้อะเสริญหวัส
11:11กับลูกของใหม่
11:12จะเป็นโจนป้นค่าอ้ำหิต
11:14โฮตร้ายอย่างที่เขาร่ำลือกัน
11:16สิอีก
11:19ข้าของกับผม
11:19milhõesมนคนหัวที่อาหรักมาเปรีย
11:21บ
11:22แล้วค Vincent folk oral
11:24จะเมืองท่าครีให้สร้างเรื่องนี้
11:25ขึ้น
11:26เพราะต้องการกำจัดพวกเรา
11:30เมืองท่าคีรีปกของโดยคนชั่
11:32ว
11:32ที่ใช้อำนาจอย่างไม่เป็นทำ
11:35ฉันและพวกชาวบ้าน
11:36ไม่รู้จะหาหน้าไปเพื่องใคร
11:39นอกจากท่านข้าหลวงเจ้าค่ะ
11:48เรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงก
11:50ันแน่
11:53ถ้าขอรับ
12:04มึง ไปตามหรือกับจับไพรีมา
12:07ฟากู
12:07เดี๋ยวนี่ ขอรับ
12:09ไป
12:10อิชาพยากุ้งข้าเขต
12:45เมืองท่าน่าดานที่เคยคือครัก
12:48ทำไมถึงเงียบเหงา
12:50เหมือนเมืองร้างเช่นนี้
12:56พวกชาวเมืองออกมาชุมนุมขับ
12:58ไล่พรยากัยเพชร
13:00มันเลยปล่อยคุณใส่ๆ
13:03จังผู้คนบาทเจ็บลมตาย
13:06บางกระทนการรีดนาทาเล็นไม่
13:07ไหว
13:09ต้องอบพยพอยู่ทีนฐานอื่น
13:13จึงมีสภาพอีกที่เห็นนี่แห
13:14ละขอรับ
13:15และให้พวกขุ้นนางท้องที่โมททำ
13:16อะไรกันอยู่
13:18ถึงได้ปล่อยประ
13:20ให้เช้าเมืองเดอดร้อน
13:22ตกทุกได้อยาก婆iereงานอนาดนี้
13:24หาไม่ได้ขอรับ
13:27หากแต่คุญยอดพักดี
13:30บีดาของกระผม
13:32ได้ถูกค่ายกโครยยังมีง่อน
13:34งำเมื่อหลายปีก่อน
13:37จนป่านนี้คดีก็ยังไม่ได้ร
13:38ับความเป็นทำ
13:41นี่เองเป็นลูกของคุญยอดพั
13:43กดีอัง lever
13:45นึก
13:45เข้ารับ
13:48ค่าชื่อเยียม
13:50เป็นบุตรของคุณยอดภักดี
13:52กำนั่นควรพระงาม
13:55ค่าได้ยินกิจศัพท์ของคุ
13:56ณยอดภักดีมานาน
13:58นึกไม่ถึงเลยว่า
14:00จะมีชะตากรรมหน้าอันหนาดข
14:01นาดนี้
14:09เอาเถอะเยียม
14:11ค่าจะคืนความยุติทําให้ก
14:12ับพ่อของเองเอง
14:38ค่าไม่ได้มาท่าคีรีเสียนาน
14:41คิดไม่ถึงเลยว่า
14:43บ้านเมืองจะตกต่ำได้ถึงเพีย
14:44งนี้
14:48เอ่อ
14:49เมืองท่าคีรี
14:51เป็นบริจโจนผู้รายชกชงมาก
14:52ครับ
14:53ทางทางบอกทางน้ำ
14:55ปลาบกันไม่หวัดไม่ไหว
14:56อีกทางยังมีพวกคำบท
14:59ชอบสร้างปัญหา
15:01ไม่รู้สิ่นสุด
15:03ถึงตอนนั้น
15:04กลับผม
15:05ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจเนอะครับ
15:07แล้วเอกสารนี่ล่ะ
15:14ท่านเธอไว้อย่างไร
15:26อีกสารเรานี้เป็นอีกสารเทศครั
15:28บ
15:28ที่พวกคำบทปลอมแปลกันมา
15:30เพื่อใส่ลายกลับผม
15:32ไอ้กระบทพวกนี้
15:34มันปลอมกับทั้ง
15:36ตราประทัพเจ้าเมืองชื่อหรื
15:37อวะ
15:38ไอ้กายเพศ
15:45แล้วเรื่องท่านขุนยอดพักดี
15:47ที่ถูกสังหาร
15:48ขาดีไปถึงไหนแล้ว
15:50หลวงกำจัดภัยรี
15:51ไอ้เสือหวัดกับไปลาดสอล
15:55ูกชายของมัน
15:56ร่วมมือกับสังหายขุนยอด
15:57ทั้งดีขอรับ
16:01เราผมไม่ได้เป็นคนข้าขุนยอดข
16:03อรับ
16:03ไอ้แพ้หลานได้เสือผุด
16:08มันให้การไว้ก่อนตาย
16:09ว่ามืนสองพ่อลูกเป็นคนกอเห
16:11ตุ
16:12ไม่จริงขอรับ
16:15ก็ผมเป็นผู้สืบส่วนขดีนี้
16:19ไอ้เสือแพ้ไม่ได้ให้การเช่นน
16:21ั้นขอรับ
16:22แล้วไอ้มีหลากฐานเปล่าไว้
16:24ปั้น
16:27มีแน่ขอรับ
16:42ไอ้แพ้
16:43นี่มือยังไม่ตายอีกเหรอ
16:45ไอ้แพ้
16:54นี่มือยังไม่ตายอีกเหรอ
17:04นั่น
17:05ไอ้แพ้
17:14มีคำสั่งให้รังรับการนำต
17:16ัวเองไปสอบสมที่กลมกองกับ
17:17ตัวเวท
17:20พยากายเผ็ด
17:22เจ้าเมืองคนใหม่จะเป็นคนตัดสิ
17:23งคดีของเอง
17:26พยากายเผ็ด
17:29แม่เอาอ่ะ
17:30ข้าไม่ไป
17:32ขึ้นข้าไป
17:33มันได้ข้าเขาได้
17:35ทำไมว่ะ
17:37ขออ้าพยากายเผ็ดนี่แหละ
17:40เป็นน้าใหญ่ขออีกทีนึง
17:49เอ็งรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
17:52ข้าเคยียบได้ยินรุงผุด
17:55คุยไก่ด้วงว่า
17:57อ้าพยากายเผ็ดนี่แหละ
17:59เป็นคนมุ่งการสั่งข้าคนราบ
18:00รับดี
18:07บัน
18:09เอ็งจะส่งข้าไปสอบสวนที่ไ
18:10หนก็ได้นะเว้ย
18:12แต่เอียดส่งข้าไปให้มันเลยนะ
18:14เว้ย
18:16ขึ้นข้าไป
18:17เหมือนที่ข้าปิดปากข้าแน่
18:22แต่ถ้าเองช่วยค่า
18:25ข้าสาบาล
18:26ข้าจะสารภาพความจริงทุกอย
18:28่าง
18:28ข้าจะสารภาพความจริงทุกอย
18:35่าง
18:35นายปั้น
18:46ยากคนนี้จะทำให้เองจะหยุดเต้น
18:49และหมดสับติดชั่วคราวเหมือน
18:51คนตาย
18:57แล้วข้าจะเป็นคนพาเองออกมาเอง
19:06ค่ะ
19:11ถ้ากับผมไม่ใช้วิธีนี้
19:14ไอ้แพะ
19:16ที่เป็นพยายาปากสำคัญในข้
19:17ำคืนนั้น
19:19อาจจะถูกพยายาไกลเผ็ดข้า
19:21ปิดปากก็เป็นได้ขอรับ
19:24ไอ้แพะ
19:26ความจริงมันเป็นอย่างไรกัน
19:27แน่
19:28เองลองว่ามอ่ะสิ
19:33ข้ากับรุงพุทธถูกกอยด้ว
19:34งจ้างวานให้เป็นข้า
19:35คุณยอดพักดี
19:37รุงพุทธก็เลยวางอุบาย
19:39ใช้กระฐานอะไรแปลงรูป
19:41อาวิธุนุษานุติ
19:46ปองตัวเป็นในเสือหวัน
19:48เพื่อทำให้คุณยอดสายใจ
19:50แล้วก็ค่ายกครัวคุณยอดค่ะ
19:56ไอ้โจน 500
19:58อยู่ตอนหน้าท่านค่าหลวง
20:00มึงเยียงกล้าเบิดความเผ็ด
20:02หากสิ่งที่มึงเล่ามาเป็นคว
20:04ามสัตว์
20:05ไหนละวะ
20:06พยายามหลักฐาน
20:13คนที่อยู่ในเหตุการณ์คือนั้น
20:15ตาไปหมดแล้วขอรับ
20:18จะเหลือแค่
20:21ไอ้ลาетวะ
20:22เป็นความจริงหรือไม่ไอ้ล
20:28า walking
20:33เป็นความจริงขอรับ
20:36กับผมลงกลในเสือผุดตกกระ
20:37ได้พอไอ้โจน
20:39อยู่ในเหตุการณ์คืนนั้น
20:41แต่กับผมไม่ได้อยากข้าขุนยอ
20:43ดพักดี
20:45กับผมถูกมวนตาสำหิงของไ
20:46อ้เสือผุด
20:47ที่มันทำใส่กับผม
20:49มึงก็เลยข้าลุมผุดตาย
20:51เพื่อแก้แค้นใช่ไหม
20:53มึงก็สมพัวแล้วไม่ใช่อ่ะ
20:54วะ
20:57และไอ้ที่พยาเดชา
20:59เจ้าเมืองคนก่อนตาย
21:02ใช่ฝืนมือเองหรืότεบอ่ะ
21:04ไม่ใช่ขอรับ
21:07ทำไมใช่เอง
21:08และนะ เป็นใคร
21:09� chociażผมไม่รู้ขอรับ
21:12ไอ้พยากายเพชนี้แหละขอรับ
21:13ที่ไม่คนฆ่าฟิตบากให้ดรวง
21:15สงฟัก
21:18วันที่พยาเดชา้าตายกูอยู่make
21:20ทนักคอร
21:21กูจะฆ่าฮ Lancaster
21:23ก็ฆ่าโดยอาคง
21:25เหมือนที่ค่าชาวบ้านที่ตลา
21:26ดยังไงล่ะ
21:27ไอ้พี่ข้อบ
21:34มึง
21:42ที่สบของพยาเดชา
21:45พบคนของอีกาพยนต์
21:48ที่เป็นของคนเล่นใส่ดำเขาลั
21:50บ
21:51อีกาพยนต์งั้นเหรอ
21:54มันเป็นวิชาของพวกเล่นใส่
21:56ดำ
21:58พยากายเพชน่าจะรู้จักเป็นอย่
21:59างดีนะขอรับ
22:00อีกกงอีกกาอะไรว่ะไอ้วัต
22:08ร
22:08อย่าปลากป tablespoon กู กูไม่รู้จักเลย
22:12ท่านขอรับกับผมสกใส่ล้าย
22:17มึงไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
22:19เป็นเรื่องจริงหรือไม่เดี๋ย
22:21วรู้กัน
22:22เอาตัวไอ้กายเพชรไปให้ตลาการ
22:24สอบสวน
22:46มันหนีไปแล้ว
23:15ก็ไม่ชอบคุ้ก
23:18ก็ไม่ชอบคุ้ก
23:19ก็ไม่ชอบคุ้ก
23:20ก็ไม่ชอบคุ้ก
23:21ก็ไม่ชอบคุ้ก
23:21ก็ไม่ชอบคุ้ก
23:22อ้าฮะ
23:23อ้าฮะ ไขข้าไขอ ก็ผมไม่รู้
23:30เธองั้ง
23:32มันนี้แหละตัวดีเลยขอรับ
23:34รวมมือท่านเจ้าเมือง
23:36สั่งค่าทั้งให้เจนจริงหวน
23:38และเท่าแก่เซ็ง
23:39เพื่อตัวแยงจะได้กินรวบ
23:41หูกขาดการค้าหรือมึงท่
23:42ากิลี
23:43จะได้ขึ้นไปเท่าแก่ใหญ่คนเดี
23:45ยว
23:46ไอ้ท้องยู
23:48มึงเป็นคนไม่รู้จักพอ
23:52พี่น้องคนจีนด้วยกันมึงยั
23:53งค่าได้ลง
23:54คนคตในข้อง้อในกระดูกอย่าง
23:56มึงปล่อยไว้
23:59ก็ลังแต่จะสร้างความชิบหาย
24:02ทรับสินมึงมีเท่าไร
24:04ยึดให้ตกเป็นสมบัติของเผ่
24:05นดินให้หมด
24:07แล้วเอาตัวมันไปลงอายาที่ก
24:09มกองละตะเวน
24:12ส่วนมึง ไอ้หลวงกำจัดไ
24:15พรี
24:16ผิดชอบชั่วดีมึงรู้อยู่เต็
24:18มอก
24:19แต่มึงกลับเอาหูไปนาเอาตา
24:21ไปได้
24:23เอื่อผลประโยชน์ให้คนถอย
24:24ดูได้ความเดือดร้อนของชาวเม
24:26ือง
24:28ก็จะถอดโยชมึงจากหลวงเป็
24:30นไพร่
24:31ในละเทศให้ผลจากท่าคิหลี
24:34แล้วให้ไอ้ปัน คุ้มกองโปร
24:36ิศที่นี่แทนมึง
24:44เอามันออกไป
24:57ไอ้เสรอหวัด
25:00ถึงเองกับลูก
25:02จะมีความดีความชอบที่ช่วยค
25:03่าสาสารคดีทั้งหลาย
25:05แต่ความผิดของเองที่ส่องสุม
25:07ชุมโจนนะยังอยู่
25:09ค่าจะถวายดีกา
25:11ขอพระราชทานอภัยโทษ
25:14หล้างมนทินให้เองกับลูก
25:18เป็นบุญของกับผมกับลูกชาย
25:19แล้วขอรับ
25:28ไอ้เยี่ยม ค่าภูมิใจแทนให
25:31้ขุนยอด
25:33ที่มีลูกชายก้าหารอย่างเอง
25:34โจงรักษาความดีเอาไว้
25:38กลับไปค่าจะลายงานความชอบ
25:41และแตงตั้งเองให้เป็นขุนยอด
25:43พิทัก
25:45กำนันควรพังงามเหมือนกับ
25:46พ่อของเอง
25:48เป็นเกียดแก่วงตกุ้นของก
25:54ับผมแล้วขอรับ
26:12ค่าขอบใจเองมากนะ
26:14ที่ช่วยค่าไม่ต้องโทษปหาห
26:15าร
26:17ค่าก็ขอบใจเองเช่นกัน
26:19พี่กลาพูดความจริง
26:21ค่าดีทุกอย่างได้ขี้คาย
26:23จับคนล้ายตัวจริงมาลงโทษ
26:24นะ
26:25ใช่
26:29ว่าแต่
26:32เองไม่แคงค่าแล้วเหรอ
26:34เรื่องเท่าแก่เซ็ง
26:35แคงไปก็เท่านั้น
26:53เองก็ได้รับโทษของเองแล้วน
26:54ี่
26:55ไว้ค่าผลโทษเมื่อไร
27:02ค่าจะมาสมัครเป็นสายเสือบใน
27:04กองปลิศของเอง
27:06อย่าดูถูกค่าใช่นะเว้ย
27:08ค่าในชายา
27:10แพะหูผีเว้ย
27:15กว่ายเองจะพ้นโทษ
27:17ป่านนั้นค่าคงแก่งำเหนื่อ
27:18ได้จับคุล้ายไม่ไหวแล้ว
27:29ค่าจะรีบส่งเจ้าเมืองคุลให
27:49ม่
27:49มาให้
27:51ชาวบ้านเดียวได้มีที่ยึดเ
27:52นี่ย
27:53ระหว่างนี้
27:55เองกับพวกของเอง
27:56ช่วยกันสอดส่องดูแลบ้านเมื
27:58องให้ดีก็แล้วกัน
27:59แล้วไอพยากายเพชร์เราก็รับ
28:01ค่าจะเอาตัวมันไปรับโทษท
28:03ี่สารกรมแพทยา
28:05แต่มันเป็นคนเล่นคุ้มใสมน
28:07ดำ
28:08จะให้กองโปลิตคุมตัวไปก็ค
28:10งไม่ง่าย
28:12เช่นนั้น
28:13พวกกับผมจะทำรายอาคม
28:15ล้ามวนดำของไอพยากายเพชร์
28:17ก่อนส่งตัวให้จารากันในสาร
28:19กรมแพทยาขอรับ
28:20ดี
28:21ขอบใจเองมากในเยี่ยม
28:29แล้วค่าจะกลับมาตรวจรัชก
28:30ารที่นี่อีก
28:44หลับให้สบายนะโนลี
28:45เองไม่ต้องห่วงเลยทั้งนั้น
29:01ผีหลัก
29:05ผีเผอที่ไหนเช่นโนลีไงจ๊ะ
29:10แต่...แต่เองตายไปแล้วนี่
29:21พวกเองถูกค่าหลอกแล้ว
29:22รอ
29:24นี่เองเล่นอะไรของเองไว้ปัน
29:27น่ำสิ
29:30เฮียปันกลัวว่าฉันจะถูก
29:31ทำราย
29:32ก็เลยสรังเรื่องแก้ตายขึ้นมา
29:33แล้วจ้ะ
29:34จะได้ไม่ต้องตกเป็นเครื่องมือ
29:35ต่อเราของพวกมัน
29:37แล้วเฮียปันก็จะได้สื championship เรื่อง
29:38ใจจวนค่องค่องด้วย
29:44ไอ้ปั้น เองนี้มันเจ้าแผนก
29:46ายจริงๆนะ
29:47หลอกเก่งสะยิ่งกว่าผีสะ
29:48ยิ่ง
29:48เอ้า ไม่อย่างนั้นค่ะ จะเป็นโป
29:50ลิศึกษณ์สุดคุณร้ายได้เห
29:51รอวะ
29:59ตอนนี้เรื่องร้ายลายก็ผ่านไปแล้
30:00ว
30:02เมื่ออะไรจะได้เลิกดีสักชีพไว
30:03้ปั้น
30:08เลิกอะไรหร่ะ
30:21โนรี
30:27เป็นเนี้ยค่ะนะ โนรี
30:45โนร์
31:17โนร์
31:17โนร์ดึกน้ำค้างแรง เดี๋ย
31:18วจะไม่สบาย
31:30เองจำซ้อยเส้นนี้ได้ไหม
31:34จำได้สิ
31:37ซ้อยลูกปัดหน้าคน
31:41ค่าซื้อให้เองไว้เป็นของแ
31:43ทนตัวค่า
31:45ค่านึกว่าเองทิ้งไปแล้วสิ
31:49ค่าทิ้งของที่เองให้ค่าไม่
31:53ลงเหรอ
31:54ค่านึกว่าเอง
32:24ทิ้งประเท่านั้ยในพบเจอ
32:27เกิบเจออีกครับ
32:30เย็ม
32:32เจ็บใครก็มาเห็นน้องลอง
32:34ไม่มีหรอกนะ
32:35เกิดต่อ
32:36เย็ม
32:36เย็ม
32:37เย็ม
32:38เย็ม
32:40เย็ม
32:57เย็ม
33:12ค่าจะจ่าพิธีผู้ข้อไม้ข้
33:13อมือให้เองสองคน
33:16จะได้ไม่ต้องตกเป็นขี้ปากผู้ช
33:17าวบ้าน
33:20อ๋อ พร้งนี้ไม่เร็วไปหน่อยหร
33:23อพ่อ
33:25ค่ากับโยีหว่ายังไม่ทันเต
33:26รียมตัว
33:27เอ็งสองคนได้เสียเป็นผัวเป็น
33:28เมียกันครับ
33:31อย่างเจ้าต้องเตรียมตัวอะไรอี
33:32ก
33:45ที่จริง ข้ากับอายอดพ่อของ
33:49เอ็ง ตกปากรับคำกันไว้นาน
33:51ละ
33:54ว่าจะให้เอ็งสองคนผูกด้องเป็
33:55นผัวเมียกัน
33:58สองคน อย่างเพียง 발 hu jumpa
33:58แต่ก็ยังไม่ได้ทำพิธีให้เป็
34:00นเรื่องเป็นหลาสาดที
34:01เป็นผัวเป็นเมียกัน ก็ต้อง
34:04ทำให้ถุกต้องตามประเภ psyนี่
34:06ข้าจะได้หมดห่วง
34:10เราทำไมต้องเป็นวันพรุ่งนี้ด
34:11้วยหร่ะจ้ะ
34:13เป็นวันอื่นไม่ได้หรอ
34:18ลาซอจะทุกล HK ส่งจำในคืน
34:20วันพรุ่งนี้
34:23ค่าอยากให้มันมีช่วงเวลาด
34:25ีดี
34:27ก่อนที่มันจะจังอะไรไม่ได้อีก
34:28เลย
34:42ตกลงจ๊ะ
34:44ฉันก็อยากให้พี่ราซอ
34:47อยู่ในวันสำคัญหัวฉันกั
34:48บเยี่ยมเหมือนกัน
35:08แม่นุย
35:11ค่าต้องผดไปวิญญาณเองให้ไป
35:12ผุดไปเกิด
35:14ก่อนที่ค่า
35:17จะถูกพ่อลกความทรงจำ
35:21หัวฉันจะเกิดเป็นน้องพี่อีก
35:23นะ
35:24แม่นุย
35:27แม่นุย
35:28แม่นุย
35:53แม่นุย
36:00แม่นุย
36:02แม่นุย
36:22สิ
36:44มันต้องจำไว้ เลือดกู ดูด
36:48ิกลายใหม่
36:49อย่าได้คิดคดทรอยอดไปอันข
36:51าด ไม่ฉะนั้นมึงจะได้รู้จัก
36:54กับสินที่น่ากลัวกว่า
36:56ความตาย
37:01ไม่ยอมแพ้มึงไงง่าดอกไอ
37:03้วัท
37:06ให้ลาสอบ
37:09ให้ลาสอบ
37:18ให้ลาสอบ
37:21ให้ลาสอบ
37:22ให้ลาสอบ
37:23ให้ลาสอบ
37:28กูจะไม่ยอมปกเป็นเครื่องเรา มั
37:30นไงกันกายเพชร
37:35กูจะดูสิว่า มึงจะทนได้อี
37:38กนานแค่ไหน ให้ลาสอบ
37:40เธอนร вперว
38:03ค่าหาเรือยณที่จะส่งลาสอไป
38:06ลางกาได้แล้วนะ
38:10พรุ่งนี้แล้วสินะ
38:15ที่ค่าต้องสูญเสียลูกเป็น
38:16คนหนึ่ง
38:23ไม่มีใครอยู่กับเราไปตลอดหรอก
38:27สักวันหนึ่งก็ต้องจากกัน
38:30ไม่จากเป็นก็จากตาย
38:33อยู่ที่ว่าจากแบบไหนจะทรมานใ
38:38จมากกว่ากัน
38:58นี่ ถ้าแม่ของเองสองคนอย่างอยู่
39:01คงจะดีใจนะ
39:04ที่เห็นเองสองคนนอนหนุนตักข้
39:06าเร็จแบบนี้
39:08เฮ้
39:09เฮ้
39:09คิดถึงตอนเราเป็นเด็กๆน่ะพ
39:11ี่ลาซอ
39:13ตอนที่อยู่ที่ชมเสือน่ะ
39:16ถึงจะลำบาก
39:18แต่ก็ไม่ความสบ
39:24ถ้าย้อนเวลากลับไปได้นะพ่อ
39:28ฉันจะไม่ทำพลาดเลย
39:31ฉันจะยอมเชื่อฟังพ่อทุกอย
39:33่าง
39:36เฮ้
39:37และเองสองคนรู้ไหม
39:39ว่าทำไมแม่ถึงตั้งชื่อเองส
39:41องคนว่ายี่หวากับลาซอ
39:44ทำไมแล้วพ่อ
39:48โบราณเขาว่า
39:51ฝากแฟต
39:52ลูกที่เกิดก่อน
39:54จะเป็นน้อง
39:56ส่วนลูกที่เกิดหลัง
39:58จะเป็นพี่
40:01เพราะว่าพี่
40:03จะเสียสละให้น้องลืมตาดูโ
40:05ลกก่อน
40:06งั้นลูกคนนี้
40:08ก็ต้องเป็นพี่
40:11ส่วนลูกคนนั้น
40:14ก็คงจะเป็นน้อง
40:18เออ
40:19ยังไม่ได้ตั้งชื่อลูกเลย
40:22เอาชื่ออะไรดีอ่ะ
40:25หนูเท่ง
40:26หนูนุ้ย
40:29หนูเอียด
40:30หนูแก้ว
40:33หรือไอสมอดี
40:35ไม่เอานะพี่
40:38ชื่ออย่างตัวหนังตะลุง
40:40อืม
40:45ลูกสาว
40:48ฉันตั้งใจจะตั้งชื่อว่ายี่ห
40:50วา
40:51แปลว่าดวงใจ
40:54พ่อลูก
40:55เปลี่ยบเหมือนแก้วตาดวงใจ
40:57ของพ่อกับแม่
41:02ยี่หวา
41:04ชื่อพร้อดี
41:05อ่ะ
41:07แล้วไอ้ลูกชายควนนี้ล่ะ
41:10แหลบ้านฉัน
41:13เรียกดอกมาหลิว่ามลาซอ
41:17ตั้งชื่อลูกว่าลาซอดีไหม
41:18จ๊ะพี่
41:19อืม
41:21ผู้ชายที่ไหนชื่อเป็นดอกมาริเลย
41:26ก็ดอกมาริ
41:28เอาไว้ใช้ร้อยมารายบูชาพระ
41:31ลูกจะได้เป็นคนดี
41:33อยู่ในสีลในธรรม
41:38ตัวขึ้นน่ะ
41:41ลูกเราคงบวดเป็นสมผ่าน
41:43พี่ก็
41:47ลาซอก็ลาซอ
41:58แม่ของเสียใจมาก
42:02ที่มีลูกช่วยช้าอย่างฉัน
42:08แค่ๆก็เคยทำผิดพลาดกันท
42:10ั้งนั้นเหรอพี่
42:11แต่พี่ทำผิด
42:12แล้วก็กลับตัวกลับใจ
42:15ยังไงแม่ก็ต้องพูงใจใน
42:17ตัวพี่
42:17แม่
42:18แม่
42:18แม่
42:23แม่
42:24แม่
42:25แม่
42:26แม่
42:27แม่
42:54ขอโทษนะพ่อ
42:58พี่ฉันเป็นลูกที่ดีให้พ่อ
42:59ไม่ได้
43:02เองสำนึกได้ ข้าก็ดีใจแล้ว
43:05อย่างนี้พี่ก็เป็นพี่ชายที่แส
43:21นรีของฉันเสมอ
43:27ข้าโชคดีหละเกินอยู่หรอ
43:31อยู่มีน้องมันเอง
43:47คืนพวกนี้สองยาม
43:49ข้าจะทำวิทีล่างใสายด้ำออก
43:53จากตัวเอง
43:56ลบความทรงจำทั้งหมดที่เองเค
43:58ยมี
43:59แล้วในวันร่วงขึ้น
44:04ข้าจะบวดให้เองเวลาสอบคนใหม
44:06่
44:09ขอให้เองตั้งมั่นอยู่ในสินใ
44:10นทำ
44:11เหมือนกับที่แม่ของเองเคยตั้
44:13งใจไว้
44:13เองจะทำให้พ่อให้แม่เป็นครั้ง
44:17สุดท้ายได้ไหม
44:24ได้จ้ะพ่อ
44:27ได้แม่นใจ
44:28ข้าจะทำให้
44:30ดิบังขยังสุดท้าย
44:32ถ้าขยังที่แม่นเท่า
44:38จะทำให้พ่อเย็นของอัตสุดที่
44:40แม่น
44:55ตั้งนี้ ขอบคุณแหละ
45:25กลับกลับกลับกลับ
45:26ท่านท่านนี่
45:55ท่านเลย
45:55วันนี้อิ่งสวยว่ารถูกวัน
45:59แล้ววันอื่นข้าไม่สวยเหรอ
46:06วันอื่นเองสวยแบบคนที่ข้ารั
46:08ก
46:11แต่วันนี้
46:12เองสวยแบบเจ้าสาวของข้า
46:32ในที่สุดวันที่ข้ารอก็มาถ
46:34ือ
46:38เองรออะไรเหรอ
46:40วันที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
46:45วันที่เราจะได้ร่วมเรียงเคีย
46:46งหมอนกันฉันผู้เมีย
46:51ข้าขอบใจเองนะ
46:54ค่ะที่รอค่ะ
46:58ขอบใจที่เองอดทนทำทุกอย่าง
47:00เพื่อค่ะ
47:03และนำทางให้ค่ะกลับมาเป็นไ
47:05อ้เวลือของเองอีกครั้ง
47:09ค่ะก็ขอบใจเองที่ยอมกลั
47:13บมาหาอ่อรอคนเดิม
47:15มันคลายว่าจะขาดใจ
47:20คิดถึงจะเมื่อกมายเลือกัน
47:23ร้ายเรียวร้านจะเดินต่อไปเธอ
47:26ไม่มีเธอ
47:28โอ้เธอ
47:30จะเป็นเสมือนด้วงใจ
47:33โลกใครสิ่งแปลงเมื่อฉันไ
47:36หร่
47:36จะทุกวันดูเงียบเอง
47:41เองจะเป็นอ้อร้อของค่าเสมื
47:43อนด้วย
47:45จะยอมกลับอะไร
47:48ขอม่อผู้ใจรักมั่นให้เองคน
47:50เดียว
47:53ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อตาม
47:56จะสุข
47:57หรือทุก
48:00ค่าจะอยู่เขียงข้าง
48:07รัก
48:07รักเธอดูแลเองตลอดไป
48:12ถ้าเพื่อเธอสุขร้องจะยอมแล
48:16ปลอดในยากหัวใจฉันจัดเธ
48:20อ
48:24คิดถึงเธอมากมายเลือกัน
48:28ร้ายเรียวร้านจะเดินต่อไป
48:30เธอไม่มีเธอ
48:33โอ้เธอ
48:34จะเป็นเสมือนดวงใจ
48:38หลบร้ายเสียงแพลงเมื่อฉัน
48:41ไหร่เธอ
48:42ทุกวันดูเงียบเหงา
48:45เดิ่งแสงตัววันที่มันไห
48:48ร่เหงา
48:49จะอยู่ไปเพื่อไหร่
48:54เพราะเธอคือดูมใจ
48:56ของเธอไม่มี
49:14ขอให้เองทั้งสอง
49:16ครองคู่กันไป
49:19จนถือไม่เท้ายอดทองกระบองยอ
49:21ดเผ็ดนะ
49:24ขอให้รักใคร
49:26ดูแลกันไปจนแก่จนเท่า
49:29ถ้าคนหนึ่งเป็นไฟ
49:32อีกคนก็ต้องเป็นน้ำ
49:35ถ้อยที่ถ้อยอาศัย
49:38หนักนิดเบาหน่อย
49:40ก็จงอภัยให้แก่กัน
49:47แม่
49:53เข้ามาอวยผ่อนน้องหน่อยสิ
50:13ข้าขอให้เอง
50:16มีคู่ชีวิตที่ดี
50:19มีชีวิตที่ดี
50:23อย่าตกต่ำเหมือนชีวิตข้า
50:28หน้าสอ
50:36เยี่ยม
50:39ข้าฝากเองดูแลน้องสาวค่ะด
50:40้วยนะ
50:41ข้าละปะ
50:45ว่าจะดูแลยี่หวาด้วยชีวิต
50:49เองไม่ต้องหวง
51:16เป็นอะไรไว้ไอ้ช้าง
51:17ค่ายคิดถึงต้าหลง
51:34อ่ะ
51:34อ่ะ
51:35อ่ะ
51:35อ่ะ
51:35อ่ะ
51:35เอาหน้า
51:37ในต้าหลงมันคงไปสบายแล้ว
51:39เพราะถ้ามันไม่สบายอ่ะ
51:41มันคงกลับมาหาเองแล้ว
51:42ใช่ไหมโนรี
51:44อ่ะ
51:53ถึงร่างกายของเฮียต้าหลงจะ
51:54ไม่ได้อยู่กับพี่แล้ว
51:57แต่ฉันเชื่อว่าเฮียต้าหลง
51:58ไม่ได้หายไปไหน
52:01เขายังอยู่เคียงข้างพี่เสมอ
52:05แล้วจะอยู่ในหัวใจพี่ตลอดไป
52:07วันนี้
52:08ถึงา แล้วเด็กกับพวกมัน
52:09แน่นอน
52:13หลงมัน
52:13กาวน้า
52:13แน่นอน
52:36กาวน้า
52:55ข้าลูกว่าเองยังอยู่กับข
52:57้าต้าหลม
53:23อ้าห์อ่าห์
53:23ด้วย ด้วย
53:24ขอบกวันฐองกับกว่าด้วย
53:38เธอดีกว่า
53:42เธอดีกว่า
54:09เมืองจำไว้นะ
54:09เลือดกู
54:11รู้ดีกายมาก
54:13อิตราคตพรอยดไปอันขัง
54:15ไม่ใช่นะ
54:17มึงจะรู้จักตัวสิ่งที่น่
54:19ากว่ากว่า
54:21หวามตอย
54:29อีก
54:31ไอ้เพชมันเซ็กตะขับคุณส
54:33ายใส่ตัวเอง
54:35เพราะมึง
54:36ยังมีปละโยกกระโกมในเหล
54:38าซอ
54:39มึงทำzu
54:40แหวมาช่วยมึงให้หลายครั้งแล้
54:43ว
54:44ถึงเวลาบาคาร์แต่ของ technically
54:48ครราบ和
54:48เพลาะนั่นให้ช่วยค่านะ
54:58แต่ว่าไหนเพชนตอที่
54:58ฉันจะช่วยพี่ได้ไง
55:02พี่ہชายค่าแบtไป
55:04เลือกคิดมาก
55:06แล้วตื่นตัวกับบวนพระงานกั
55:07บค่าได้แล้ว
55:08เราเหลือเวลาเขาไหร่
55:09ถึงสามขึ้น จะเกิดราหูอมจ
55:11ัด
55:11แป๊กจ๊ะ
55:13เดี๋ยวๆ สมมสกับพี่
55:16คิวดีมาก
55:17พ่อผมเป็นโจน
55:18ที่ป้นคนรัวที่เอาแล้วออกเกี่
55:20ยวช้าบ้าน
55:21แล้วคอยท่วยช้าบ้าน
55:22ที่ถูกกดขี่คมเห็ง
55:23จะมึงถ้าคีดีสร้างหนึ่งน
55:25ี้ขึ้น
55:25เพราะต้องการกำจัดพวกเรา
55:27มึงถ้าคีดีถูกกด
55:30เอาที่ผมเนี่ย
55:33เอาที่ผมเนี่ย
55:36ก็สวยไม่เล่น
55:37ยังจะเอาอีกนี้
55:38ถ้วยอะไรกัน
55:41ลับมา
55:44ใครไหม
55:47ถ้าไหน
55:47ได้ไม่เหลือ
55:50ใคร
55:52เห็นน้อย
55:53ให้เธอยังมีฉัน
55:55ลับมา
55:57ตรงนี้
56:00ที่เธอที่เคยกับกัน
56:03ฉันจะ
56:05รอเธอ
56:07รับวันที่ยังหายใจ
56:13อืม...
56:14อืม...
56:14อืม...
56:16อืม...
56:17อืม...
56:18อืม...
56:20อืม
56:20อืม...
Comments