- 2 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:02รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:25พระชวยหยุดอ่ะ
00:27เอลาซอก็ฟืนด้วยใช่มั้ย
00:37ยิวะความราซอกมี
00:40ถ้า
00:41ข้าเองทำอะไรมันไม่ได้
00:45ข้าถึงได้พยายามร้างสายดำ
00:47หรือบ이드ว่าเองอยากให้ยี่หวา
01:03ต้องปุกจุดๆดีกับ musst
01:14นี่มันตัวอะไร
01:16ตะบองพรัม
01:18แต่ค่าป่ายักษ์
01:20มีพิดร้ายแรง
01:21ขนาดกัดช่างยังตาย
01:24ตะบองพรัมใหญ่ยง
01:25อยู่ในป่าดง
01:28ตัวดุตะค่าไฟแดง
01:32ค่าเคยได้ยินแต่ชื่อ
01:35นึกว่ามีแต่ตำนานสิ
01:36ยังมีอีกหลายเรื่องที่อย่างต
01:38้องรู้
01:41บางทีสิ่งที่เองรู้
01:43มันก็อาจจะไม่ใช่เรื่องจริง
01:44ทั้งหมด
02:07พยากายเพชร
02:08ไอ้เจ้าเมืองถ่อย
02:10มันลงนามเนงสือสัญญากับ
02:12พวกพวกค้าต่างชาติ
02:14จะเปิดโรงซ่อง
02:15โรงบรร
02:17โรงยาฟิน
02:19ขึ้นในเมืองท่าคิรี
02:21พวกเรายอมหรือไม่
02:23ไม่ยอม
02:29พวกมันจะทำให้เมืองท่าคิรีข
02:31องพวกเรา
02:32เป็นแหล่งซ่องสุม ม่อมเมา
02:34ชาวเมือง
02:36แล้วลูกหลานพวกเราจะอยู่ยังไง
02:38จริงไหม
02:39กิน
02:39ทั้งหมดนี้
02:44เป็นเพราะไอ้พยากายเพชร
02:46ช่อราชบังหลวง
02:48ขายชาติขายแผ่นดิน
02:49รีดหน้าทาเร็นชาวบ้านอย่า
02:51พวกเรา
02:52จนที่จะอดตายกันทั้งมืออยู่
02:53แล้ว
02:54จริงไหม
02:55จริง
02:56กี่สบแล้ว
02:58ที่ต้องสั่งเวอร์ให้กับความ
02:59บ้าบนาดของพวกมัน
03:02ถึงเวลาแล้ว
03:04ที่เราจะไม่ยอมกวมหัวให้พวกคน
03:05ช่วยอีก
03:07ผู้เราจะรวมใจกันต่อสู้
03:10เพื่อความเป็นทำ
03:12ขับ להฆฐยากายเพชร
03:14ให้ออกไปจากบ้านมือของเรา
03:17ฆฐยากายเพชรอrifbet
03:25เฮ้ย!พวกกระบท!
03:28จับมัน!
03:29พวกคน ไปมา!
03:32ชาน ไป
03:36ชาน!
03:38ตารก! ตารก! ตารก!
03:41ชาน! ตารก!
03:56ตารก! ตารก! ค่าจะไปช่วยชาง!
03:59ถึงเอ็งกลับไปตอนนี้ ก็ช่วย
04:00อะไรให้ชางไม่ได้
04:02ช่วยไม่ได้ ก็ยิ่งดีกว่าไม
04:03่ได้ช่วย
04:05ถ้าเอ็งอยากช่วยให้ชาง ต้องรู้
04:07จักใช้สมองมากกว่านี้
04:14พวกโปรลิศจับชางวันที่ไหน
04:21เอ็งพอจะรู้ไหม
04:29ทางนี้เองจะบอกได้หรืออย่าง
04:31ว่ายกระบบทเพื่อนเองไปมุดหัว
04:32อยู่ที่ไหน
04:38กูคงไม่บอก
04:49กูว่าอยากจะรู้นะ
04:52ว่ามึงจะทนได้ทักกี่น้ำ
04:55เฮ้ย
04:57เฮ้ย
05:34นี่ ไอ้เบลอ
05:36ที่ตัวนี้ต้องเหนียวแยะ
05:38เองมาเบียดข้านไหวเนี่ย
05:40ก็ข้าหนาวนี่น่า
05:43ขอเบียดหน่อยจะเป็นไรไหม
05:48ตอนหาเล็กไหลในท่ำ
05:51มากกว่านี้ก็เคยมาแล้ว
05:56เองพูดแบบนี้น่ามัย
05:59ข้าอายนะ
06:09เป็นผัวเป็นเมียกันแล้ว
06:11ใช่อะไรอีก
06:15แล้วใครบอกล่ะ
06:17ว่า
06:17ข้าเป็นเมียเอง
06:20เราสองคนยังไม่ได้แต่งงานกันนะ
06:24อืม อ๋อรอ
06:28กลับไป
06:30ข้าจะไปหาพ่อเอง
06:32ไปขอเองแต่งงาน
06:33แต่พ่อข้าดูนะ
06:39ดูเองก็เสือดเลยแหละ
06:42เองไม่กลัวเหรอ
06:45กลัว
06:52กลัวไม่ได้เองมีเมียมากกว่
06:54า
06:58อ้าว
06:58อืม อ้าว
07:02อืม อืม
07:03อืม
07:07อืม
07:19คืนที่ไอยอดตาย
07:23ถ้าชุมเสือของค่าไม่ถูกพ
07:24วกของไอด่วงบุกตลมเสร็จก
07:26่อน
07:27ค่าคงพาครอบกลัวของเองกั
07:28บยี่หวา
07:29ไปส่งถึงมึงนครนะ
07:31เองพูดเรื่องอะไรครับ
07:38ค่ากับไอยอด
07:41เป็นเกลอที่รักกันมาก
07:45รักถึงขนัดให้สัญญาต่อก
07:46ันว่า
07:47ถ้าเรามีรูปผู้ชายกับรูปผ
07:49ู้อิ่ง
07:52โตขึ้นจะให้ผูกดองเป็นผัว
07:57เมียกัน
08:04ทุกอย่างคงจบของโดยดี
08:09หากไอยอดไม่ชะตาขาไปสะก่
08:10อน
08:17ข้าไม่เชื่อเรื่องโชว์ขะตา
08:22ข้าเชื่อในผลของการก็ทำมากก
08:25ว่า
08:33ข้าไม่ขอแก้ต้อน
08:37มีลาซอมันผิดจริง
08:42แต่ตอนนี้การร่วมมือกันเพื่อก
08:46ำจัดไอ้เผ็ดสำคัญกว่า
08:50ข้าอยากให้เอ็งรู้มือกับข้า
08:54ทำไมข้าต้องช่วย
08:56เพื่อบ้านมือจะได้มีชิบหายไป
08:58มากกว่านี้
09:01กำจัดไอ้เผ็ดได้มาไหร่
09:03เอ็งค่อยมาจัดการเรื่องของเรา
09:20อย่าให้เทียนดับเด็ดขาด
09:22ไอ้พวกสำคัญผู้ไว้สีเลยร่
09:23อน
09:24มันจ้องดีแล้วสิ่งรูปค่
09:25าอยู่
09:26กำจัดไอ้เผ็ด
09:27กำจัดไอ้เผ็ด
09:34กำจัดไอ้เผ็ด
09:55เย็ด จะออกล่างมัน
09:57บอนการว่า
10:12ให้ดูกำจัดไอ้เผ็ด
10:17ดูกำจัดไอ้เผ็ด
10:18กำจัดไอ้เผ็ด
10:25ทราบทราบทราบ
11:02กิดอุมาก
11:04คุณโดน
11:06พี่ ต้องก็มีสี
11:07คุณโดน ปีนาต่างให้นั่น
11:14เฝ้าเซียนอ่ะไว้ อย่าให้ดั
11:15บ
11:27เฮ้!
12:06เยี่ยม
12:18ฆ่าของนอนด้วยได้ไหม
12:22เอ็งไม่ใช่อิวหรอ ไปซะ นังผ
12:26ีหลังกลวง ข้าไม่อยากทำร้าย
12:28เจ้า ไป
12:37มันก็มากจะนี่ ปล่อยมันไป มั
12:40นแค่จะมาขอพิ่งไฟคลายหนาว
12:42เท่านั้น
12:45ทางใครทางมันนะ อย่ามาเบียดเว้
12:48นกัน ข้าจะสวนมุลแผนไม่ต
12:51ามไปให้
13:18ช้าง ช้าง ช้าง
13:40โผกข้าไม่ใช่อีกแล้วนะ อีก
13:46เจ็บไหม
13:52ค่อย ค่อย อีกเจ้าอยืนนะ อีกเจ
13:54้า
14:03มาตามนัดเลยนะไอ้ปัด
14:05มึงยา คุณยิงกับเมื่อคุณ
14:07ทำไม
14:09ทำสั่งท่านประยากายเผ็ด เยอะกระบ
14:11อตตี้ไหน
14:12ให้ยิงไงทุกเมื่อ
14:12เกิน!
14:15เกิน!
14:16เกิน!
14:23เกิน!
14:42เกิน!
14:44เกิน!
14:48โอ
14:50เกิน!
14:53เกิน!
14:55เกิน!
14:55ตะหลง
14:56ไอ้ปัน ไอ้ปันช่วยตะหลง
15:01ด้วยไอ้ปัน
15:06ปัน
15:08พาช้างหนีไป
15:12ไม่น้องหัวค้า
15:18ค้าไม่ไป
15:19เองต้องไปกับค้า ตะหลง
15:23มันต้องคุ้ม
15:26ไอ้ ช꼰
15:30ตะหลงด้วย
15:31ตะหลงดหลับ
15:31แล้ววววววววววว ตะหลง
15:38ตะหลง
15:414
15:42ตะหลง
16:21ขอบคุณครับ
16:34คุณที่ตายคุณเหมือนค่ะ
16:37ไม่ใช่ต้าหลม
16:40ต้าหลมคงรักเองมาก
16:43ถึงขนาดได้ยอมตายแทนเองข
16:45นาดนี้
16:49อีกพบประยัง
16:51ข้าจะข้าผมให้หมด
16:54เราไม่มีวันข้าผมให้หมดเหรอ
16:58กลับได้ที่พระยากกายเผ็ดยัง
16:59มีชีวิตอยู่
17:13ข้าจะข้าให้กายเผ็ด
17:17ลางแค้นให้ต่าหลม
17:18เองต้องช่วยข้าไหนไป
17:43ข้าไม่เคยขึ้นเขาพรมสู่ขน
17:44าดนี้เมื่อก่อน
17:46ยอดเขาพรมเป็นดินแดนศัก
17:48ษิต
17:49หากไม่มีวัสนา
17:51ก็อย่าหวังจะขึ้นมาได้
17:56ที่นี่เคยเป็นที่ถือสินบำเป
17:58็งพธของรือสี
18:00และพระผู้มียานบรมีแก่กล่
18:02า
18:12ข้าเสือหวัด
18:15ไม่เคยปองคิดร้ายหมายชีวิตแ
18:18ก่อยอด
18:19สหายร่วมสำนักของข้าเลยสั
18:21กครั้ง
18:23ขอให้ฟ้าดิน
18:25และสิ่งสักษิตทั้งหลายนะท
18:27ี่แห่งนี้
18:28จงเป็นพยายามในความบริสุด
18:30ของข้า
18:31และขอให้ความจริงทั้งหลาย
18:34จงเล่งประจักษ์ในเรวันด้
18:36วยเธอด
18:36ขอให้ฟ้าดิน
18:38ขอให้ฟ้าดิน
19:08จินดามนีปิยังมันตัง
19:11อย่าสังทาสังกูมัง
19:13อุปสันติสิเนฮัง
19:15มาตาปิตาวะ
19:17โอรสังประโภตันจัดมหารา
19:19ชา
19:42ครับ
20:04พี่ว่า
20:08ย่างว่าเองใช้ได้ผล
20:13พอ
20:13พี่ว่า
20:15พี่ว่า
20:26พี่ว่า
20:26พี่ว่า
20:42เยี่ยม
20:47รีว่า
20:53ขอขอโทษ
20:58ข้าจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว
21:01เอ็กจะทิ้งข้าไปอีกนะ
21:06เอ็งรักข้ามากขนาดนี้
21:10ข้าจะทิ้งเอ็งไปไหนได้
21:24ข้าจะพิ้งให้เธอดีกัน
21:28ขอดีกัน
21:29ข้าจะได้ตินกับนี้
22:02สวัสดิ
22:15อันลาซอ
22:19เอง ฟืนแล้ว
22:20ค่าเป็นหัวเอง อียงกับแน
22:21่
22:22อันลาซอไม่ตายนั้นไงหรอก
22:48ลาซอ
22:51เมื่อคืน ผีมันจะบุกเข้ามา
22:54ผีมาจากไหนก็ไม่รู้เต็มไปหมด
22:57แล้วค่าก็เพิ่งรู้ว่า
23:00ไอ้หนุยมันก็เป็นผีเหมือน
23:02กัน
23:07ค่าเห็นผีสู้กับผี
23:10เมื่อคืนค่ากลัวทับตาย
23:14คุณหนู
23:18ไอ้หนุย
23:19เป็นผีที่ค่าเลี้ยงไว้
23:22คุณหนูไม่ต้องกลัวนะ
23:24มันไม่ทำอะไรคุณหนูหรอก
23:27อืม
23:30อยู่กับผีบอยๆ อีกหน่อยค่าก็
23:32คงชิน
23:35อีกหน่อย
23:36อีกหน่อย
23:39อีกหน่อย
24:10อีกหน่อย
24:11แอ้หนุย
24:12คุณถูกอาคโหมอายเยี่ยมเกิ
24:13บตาย
24:14ขายช่วยกับไว้วะ
24:17คนที่ช่วยพี่
24:19คือพอหวัตกับอายเยี่ยม
24:20ในวันนั้น
24:23วันที่
24:25พี่โดนอายเยี่ยมใช่คถาบิดห
24:26ัวใจ
24:27พี่หวาก็โดนไปด้วย
24:30เป็นเพราะว่าพี่เป็นแฟตกั
24:31บพี่หวา
24:56วันเปล่า ไม่ล่าหรอ
25:04ไม่ล่าหวบกันแห่ง ละหวาม
25:44ฉันขอโทษ
26:26ฉันขอโทษ
26:27ฉันขอโทษ
26:28ฉันขอโทษ
26:30ฉันขอโทษ
26:38ฉันขอергา Berg
26:57กับพวกให้เสรอผุด
26:58ข้าพลาไปแล้ว
27:01ข้าหรู
27:03ว่าคำขอโทษของข้า
27:06มันลบร้างความผิดในคืนนั้
27:07นไม่ได้
27:15ข้ารุ่มหลงมัวมองในสายดำ
27:17จนกำให้หนุยต้องตาย
27:22ข้าทำผิดกับพ่อหลายครั้ง
27:29ข้าไม่กำออกหน้าพ่อ
27:35ถึงกดหมายมันจะทำไรข้าไม่ได้
27:38แต่ว่ากดแห่งกำมันลงทัน
27:40ข้า
27:41จนข้าอยู่ไม่เป็นสุข
27:48พ่อ
27:51ข้าอยากหยุดพ้นจากเรื่องนี้ส
27:53ักที
28:02ถึงเราจะย้อนเวลากลับไปแก้ไข
28:03อะไรไม่ได้
28:06แต่ขับตัวตอนนี้ยังทันนะพ
28:07ี่
28:14ไม่ทันละยิหวา
28:17คนเลวระยำแม่งค่ะ
28:21ไม่สมคุณได้รับการให้อภัย
28:25โมงสายก็แต่เองเถอะ
28:30เองต้องมารับกำแทนข้า
28:37อาสอบ
28:38อาสอบ
28:40จำที่ค่าเคยขอเองได้ไหม
28:44ค่าจะล้างใสายดำในตัวเอง
28:46เรารบความทรงจำทั้งหมดที่ผ่
28:48านมา
28:50เองจะยองไหม
28:58ค่ายอมทำทุกอย่าง
29:02ขอแค่ยี่หวาปลอดภัย
29:03กลับใจนะพี่ลาซอ
29:30ค่ารู้พอเองไม่พอใจ
29:36แล้วค่าจะทำอะไรได้
29:39ส่งไวลาซอไปรับโทษที่กอง
29:41ตระเวน
29:42ก็ไม่พอต้องโรนตัดหัว
29:44เราเองก็ต้องตายตามไปด้วย
29:47แต่จะให้ปล่อยมันไป
29:49ค่าก็รู้สึกผิดจะครอบครัวค
29:50่า
29:52ถ้าเองจะส่งพี่ค่าไปกองตระเว
29:53น
29:55ค่าก็ยินดียอมรับโทษตาย
29:56พร้อมกับพี่ลาซอ
29:58เรื่องนี้เองไม่เกี่ยวอะไรด้วย
30:01เกี่ยวสิ
30:03พี่น้องสายเลือดเดียวกัน
30:05พี่ทำผิด
30:07น้องก็ต้องได้รับผลนั้นด้
30:08วย
30:11แต่ไม่ว่าเองจะเลือกอะไร
30:13ข้าจะยอมทุกอย่าง
30:18ทำไมคราวนี้เองถึงไม่เข้าข้าง
30:20พี่ชายเองเหมือนทุกครั้ง
30:23เพราะว่าพี่ชายข้าทำผิดจร
30:25ิง
30:26เขายอมสรรภาพทุกอย่าง
30:29แล้วก็สํานึกผิดแล้วด้วย
30:35เอ็งจะให้ข้ายอมให้อภัย
30:37ยกโทษได้พิชายเอ็ง忘 daring
30:40เรื่องนี้ก็สุดแท้แต่ kön不可能
30:44แต่งเคยคิดบ้างลูกร望
30:47ว่าถ้าแอนงร้างแค่แล้ว
30:49แอนงจะได้อะไร
30:53เอ็งจะมีความสุขจริง ๆ นั้น
30:54เหรอ
31:13หลังรบความทรงจำแล้ว ค่า
31:15จะให้เอ็งบทพระ
31:18แล้วส่งเอ็งปิจุที่รังกา
31:20ถ้าใส่ผ้าเหลือเป็นเครื่อง
31:21คุ้มกัน
31:24เหมือนจะได้ไม่มีใครทำอะไรเองได้อ
31:25ีก
31:29ส่วนเอง ไอ้นุย
31:32หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่าง
31:34แล้ว
31:35ค่าจะทำพิธีส่งเองไปเกิด
31:37เองจะได้ไม่ต้องเป็นผีเร่ร้อน
31:38ตามนายเองอยู่อย่างนี้
31:44จ้ะ พระวัติ
31:49แล้วเองจะทำให้ทีร้างใส่ดำให
31:51้เอลาซอมอะไร
31:52อีกสามวัน
31:56เป็นเลือกดีที่จะร้างอาทัน
31:58พ่อ
32:01ก่อนจะไป
32:04ฉันขอไปร้าใครคนหนึ่งเป็นคร
32:05ั้งสุดท้ายได้ไหม
32:33เองเป็นอะไรของเอง
32:35มีอะไรหรือเปล่า
32:42ข้ามาลากับหนู
32:52ลา
32:55เองจะไปไหนลาซอ
33:01ไปที่ที่ไกลเสียงไกล
33:05พี่ถ้าไม่มีใครจำค่าได้
33:08กันให้ค่าไปด้วยนะ
33:09จะไกลแค่ไหนหรือว่าจะลำบ
33:11ากเท่าไหร่
33:11ค่าก็จะไม่บน
33:13อ๋อแค่ค่าได้อยู่กับเอง
33:38ไม่ได้เหรอคุณหญิงไหม
33:42ถ้าจะให้ความไปส่งคุณหนูที่
33:43พนาคร
33:46แล้วหลังจากนั้น
33:49คุณหนูต้องลืมเรื่องทุกอย่าง
33:50ที่เกิดขึ้นที่นี่
34:03จะให้ค่าลืมเองด้วยงั้นเหรอ
34:11สุดท้ายทุกคนก็ทิ้งค่าไป
34:14แม่ก็ทังเอง
34:17แล้วหลัง pitching
34:18แล้วเอง
34:28ทุกคนยิน
34:32เอ routinelyี�กกับเรียกท่าน
34:36เจ้าเจ้า
35:09ทางรถไฟทุกทำลายเสียหายปุ่
35:11นปี
35:13เองจะว่ายังไงฮะ
35:16ไอ้พิยากล่ายเผ็ด
35:18ทั้งหมดนั่นเป็นฝีมือพวกกระ
35:21บบท
35:21ที่หวังโค้นกระผมให้พวกจะตำ
35:23แหน่งเจ้าเมืองขอรับ
35:25แต่ที่ค่าได้ยินมา
35:28เป็นเพราะเอง
35:29ร่วมมือกับไอ้พวกฝาลังด
35:31ังขอ
35:33ไอ้พวกจีนอังยี่และไอ้พวก
35:35แขบแปลกภาษา
35:38สร้างทางรถไฟเพื่อที่จะเปิดล
35:41งส่องบ่อนเทือน
35:43ข้าฟิน
35:45ขายแผ่นดิง
35:46ขายชาติ
35:48จนเกิดกระบบทไอ้มมม
35:51ลุกเฮอขึ้นมาเพื่อต่อต้านเ
35:53องไม่ใช่รู้ว่ะ
35:55หาไม่ได้ขอรับ
35:56แต่ผมถูกใส่หลาย
35:58ใครล่ะจะก้าทำเยี่ยงนั้นขอร
36:00ับ
36:02ไม่มีมูลอ่ะ
36:04หมามันมีขี้หรอก
36:06เสียแรง
36:08ที่ข้าสงเองลงไปนั่งเมืองท่
36:10าคิรี
36:11หวังจะให้บำบัดทุกบำรุง
36:12สุขราษสดร
36:15ทำให้บ้านเมืองเฉริญเก้าหน้า
36:18สมดังพระราชประสงของพระพุ
36:19ทธเจ้าอยู่หัว
36:25แต่เองกลับทำให้หัวเมืองปากใ
36:26ต้
36:27ยิ่งปันปวนกระหน
36:30มันใช้ได้หรือ
36:32กับผมทำงานรับใช้ใต้เมื้องพ
36:34ระยิโคลบาท
36:37ด้วยความจงลักภักดี
36:40แต่อีกพวกกำบทปลอยขาว
36:42ปลุกปันเช้าบ้าน
36:44ต่อต้านท้าทายพระสำนาจ
36:48ขอท่านจะปุ้นได้ปลด
36:49ให้ความเป็นทำแก่กับผมเตือเส
36:51ร็จครับ
36:52เองพูดอย่างนึง
37:04แต่ค่าได้ยินอีกอย่างนึง
37:06ไอ้เจ้าเมืองถ่อยขายชาติ
37:08ไม่รู้จะตรงกินไปถึงไหน
37:10สาวบ้าจอดตายอยู่แล้ว
37:12รู้หรือเปล่า
37:13คนชั่วว่าอย่างมึงเนี่ย
37:14อยู่ไปก็หนักเพ่นดิน
37:15มึงไปเลย
37:16เดี๋ยวเดี๋ยวเดี๋ยว
37:19มีเรื่องอะไรกัน
37:21อย่างน่าจะประถามอีกหรอ
37:24ไอ้
37:24มันแค่กลาดรุกครับ
37:32หลักฐานทนพ่อเยี่ยงเนี้ย
37:33จะแก้ตัวอะไรอีกครับ
37:36ไอ้คนชั่วไป
37:37ไป
37:39ไป
37:40ไป
37:41ไป
37:41ไป
37:42ไป
37:44ไป
37:45ไป
37:45ไป
37:46ไป
37:46ไป
37:47ไหนเลย
37:48ไอ้ทั่ว
37:49อย่ากลับมามา
37:50ไอ้ทั่ว
37:51ไอ้ทั่ว
37:51ไอ้ทั่ว
37:59เห็นที่
38:01ข้าคงต้องลงไปเหมืองท่าคิ
38:03หลี
38:04ให้เห็นกลับตาตัวเองเสร็จ
38:05แล้ว
38:12ไอ้ทั่ว
38:21ลูกเนี้ยมตายแล้วจริงๆเหร
38:23อ
38:30ไอ้เนี้ยมมันยอมตายแทนพ
38:31่อ
38:34พ่อกันน่าแช่มมันร้อนมะท
38:35่าย
38:35ไอ้เผ็ดมันค้าได้ไหมกระทั่
38:41งสิบร่วมสำนัก
38:46ค้าสังหอนใจ
38:49ว่ามันจะอยู่เบิ่งหลังการตาย
38:50หอยยอด
38:57แต่ตอนนั้นไอ้ด้วงไปเจ้าเมื
38:59องท่าคิหลี
39:02ไม่ใช่พระยากายเผ็ด
39:07เฮียง
39:09จำได้ไหม
39:10ก่อนที่ให้ด้วงจะตายมันบอกว
39:12่ายังไง
39:16มีคำสั่งลงมา
39:18ให้กูสองคนไปค่าคุณจอดทันน
39:20ี้
39:22ใครสั่ง
39:25พระยา...
39:35บางที
39:36คนที่สั่งให้ด้วงค่าคุณยอ
39:38ด
39:38อาจจะเป็นไอ้พยากายเผ็ดก็ได
39:40้
39:40ไอ้เผ็ด
39:46ต้องเป็นมันแน่แน่
39:50ตอนนี้เรามีสัตว์ตูเป็นคนเดี
39:52ยวกัน
39:54เราต้องจัดการไอ้พยากายเผ็ด
39:57ก่อนที่มันจะทำเรื่องเร็วร้ายไป
39:59มากกว่านี้
40:11ค่าจะยอมร่วมมือกับพวกเอง
40:14กำจัดคนชั่ว
40:16เสี่ยนน้ำแผนดินให้ซินซา
40:20ส่วนเรื่องอื่น
40:21ค่อยว่ากันทีหลัง
40:24ทีหลัง
40:30ทีหลัง
40:31ทีหลัง
40:34อาจจะยอมรับ
40:35ก่อนทีหลัง
40:43ก่อนทีหลัง
41:07คิดถึงรู้เร็มดูเหรอ
41:08คิดถึงรู้เร็มดูเหรอ
41:14ทำไมครอบพวกค่า
41:18ต้องมาซื้อเรื่องร้ายๆอะไรแบบน
41:20ี้ด้วย
41:28แต่เองยังมีพ่อ
41:30กับพี่ชายนะยิหวา
41:31แต่แค่สามวัน
41:35พี่ลาซอก็จะไม่ใช่พี่ชายคุณเด
41:37ิมของค่าอีกต่อไป
41:40พี่เองแค่ถูกลบความส่งจำ
41:43ไม่ได้ถูกค่าตายสะหน่อย
41:45ก็ยังจะเสียใจไปทำไม
41:49แต่ส่วนเสียความส่งจำ
41:52ก็ไม่ต่างอะไรจากตายทั้งเป็นเลยนะ
41:54แล้วยังต้องมาระเหเล่นร้อนไปท
41:58ี่อื่นอีก
42:00ข้าอดเป็นห่วงพี่ลาซอไม่
42:01ได้
42:13ถ้าเป็นเมื่อก่อน
42:17ข้าคงไม่ยอมปล่อยอย่างไปยั
42:19งไง
42:21คงสู้กันจนกว่าจะตายกันไป
42:23ข้าง
42:26แล้วทำไมเองถึงยอมเปลี่ยนใจ
42:28ละ
42:36เพราะความดักที่ข้ามีให้เอง
42:41มันอยู่เหนือความแค้นทั้งหม
42:43ดน่ะสิ
42:47เพราะเธอคือดุ่งทาง
42:48มีเองกลัวข้าตายขนาดนั้น
42:50เลยเหรอ
42:51ข้าจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม
42:57เธอไม่มีเอง
42:58ถ้าไม่มีเอง
43:03ถ้าไม่มีเอง
43:09ข้าก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน
43:26ถ้าไม่มีใครบอกแล้วที่ฉันต
43:28้องอย่าง
43:31นอกจากเธอ
43:41ถ้าไม่มีโปรด
43:42เพื่อนข้าว
43:47ขอรับได้เท้า
43:48ใครมันก้าหลวงของคุณห่า
43:50วะ
43:51ไอ้ปั้น ไอ้ช้าง และไอ้ตาห
43:53ลง ขอรับได้เท้า
43:54กูไปหามนะให้เจอ
43:59แล้วพาตัวกันมาหากกู
44:01ไป
44:02ขอรับได้เท้า
44:03เฮ้ยเดี๋ยว
44:04แล้วอีกลาดซอบไปไหนเนี่ย
44:25ไอ้หลาซอบ
44:27ถ้าเมืองกวาดร้างอายเยี่ยมก
44:28ับพักพวกให้กูได้
44:32กูจะแต่งตั้งมันเป็นนายกอง
44:34แก็พาสีทั้งหมดในเมืองท่า
44:37คีรี
44:38แทนไอ้สัวท้องยูมัน
44:40ท่านก่ายเผ็ด
44:46ทำไมถ้าต้องค่าพ่อค่า
44:48ทำไมถ้าต้องค่าหลูกเนียม
44:49ด้วย
44:51เอ้ยพวกนี่มันเป็นเดนจน
44:58ปลอยไว้ทำไม
45:00ถ้าปลอยไว้
45:02มันก็ไปทำให้เท้าบ้านเดือดร
45:04้อนป่าๆ
45:05ผมไม่เข้าใจกันเลยแทนเนี่ย
45:07แต่นั้นมันพ่อค่า
45:10นั้นมันพูดมีพระคุณของค่
45:12า
45:14แล้วกู่แล้ว
45:16กู่ไม่มีบนคุณกับเพิ่งไง
45:17เหรอ
45:19กู่ช่วย souventกี่ครั้ง
45:22มึงจำไม่ได้เหรอเวลาซอ
45:24แต่มึงช่วยกênio
45:26เพราะมึงต้องการแก้แแทนเผ
45:27่ากูไง
45:31มึงจำ evet
45:33ว่าต่อจากนี้
45:35กู่
45:38จะไม่ตกอยู่ในหมาการแก้แทนค
45:39งมึ่งอีก
45:40กันมากสิอสสุด...
45:58คุณเก็บไว้ ราโซ
46:10ไอ้กายเผ็ด ไอ้โจนขายชาติ
46:13พวกชาวบ้านต่างลุกขึ้นมาต
46:15่อต้านพระยากายเผ็ด
46:17ขืนปล่อยไว้ อาจลุกกลามก
46:19ลายเป็นสงคามกลางเมืองนะขอรั
46:21บ
46:24เร็วเถิด ท่านรี่ไปเตรียมขอบ
46:26วนเดินทางให้ค่า
46:27ข้าจะลงไปเมืองท่าคิลี่บัด
46:29เดียวนี่
46:33ขอรับ
46:34ไอ้เท้าขอรับ
46:55ไอ้ต้าหลง ตายแล้วขอรับไ
46:56อ้เท้า
46:57ก็ดีสิ สัตรูก็ได้รถลง
47:00แต่โปลิกที่เป็นตายให้เรา
47:01พระตายด้วยนะขอรับ
47:05สถับขอรับ
47:07อะไรอีก
47:08มีมาเร็วจากพนครแจ้งว่า
47:10เจ้าพยาคงคาเขตกำลังเดิน
47:11ทางมาท่าคิลี่ขอรับ
47:17คุณจะให้พวกในวัง
47:19ประเห็นความละสำหรับสายตอน
47:20นี้ไม่ได้
47:23เจ้าพยาคงคาเขต
47:25เป็นข้าหลวงใหญ่
47:26ดูแลบ้านเงินต่างกัน
47:28ขายกล้าขัดขวางขั้นเจ้าพย
47:29าได้แล้วขอรับ
47:32มึงให้คนของเรานะเว้ย
47:33ตอมตัวเป็นอิ่มโมก
47:35แล้วไม่ขัดขวางกับบนเดินท
47:37าง
47:38และปล่อยขาวเป็นฝีมืออายเย
47:40ียบและพักครวก
47:41แค่นี้ก็จบ
47:43และถ้ามีโอกาสด้วย
47:45ก็ถ้ามันสัตว์
47:50แล้ว!
48:02คุณหนู คุณหนู
48:03ใคร
48:07ราซอ
48:09คุณหนูเกืออะไรขึ้น
48:12ราซอ
48:13ข้ามีเดือนสамคัญจะบอก
48:14as
48:18คุณหนูเดือนอัดได้ยินมาว่า
48:20ไอ้กายเผพlee会นคลิตการ More
48:22고� создan此送 psychiatric
48:24ข้าหรวงใหญ่ที่เดินทางมาจาก
48:25พนค ON
48:27ท่านเจ้าพยาโived Μงขริง
48:29แม้จะเป็นคนผงผาง
48:31แต่ก็ยังคนคนตก สนต
48:33ข้ามไม่อยากให้ท่านต้องมีอัญ
48:35เปลisia
48:35withdrawal
48:35ด้วยน้ำมือใต éjdon
48:36เป้นสกอรบ��
48:41ใช้ให้คนปลอมตัวเป็นข้า
48:44เพื่อารอบสั่งหารท่านค่าหลง
48:46อะไรอยู่จริงz风ง
48:52เราต้องช่วยกันคุ้มกัน
48:53ให้ท่านค่าหลง
48:54เลือนทางมายังท่าเข Raymond
48:56โดยปลอดภัย
48:57ท่านจะได้เห็นความฟอร์นเฟรข
48:59องไอพห洋กลายเพธ
49:00รวมทั้งชำลักขวามคดีที่ม
49:02ันเคยก่อไปด้วย
49:06ของมันจะลงมืนว่าไร
49:08คุณหนูพอรู้ไหม
49:10พรุ่งนี้พวกมันจะลอดักซุ
49:13้มรอบสังหารท่านค่าหลวง
49:15ที่ใช้ปาดหน้าประตูเมืองท่า
49:17คีลี่
49:19มันไม่มีวันทําสำเร็จเหร
49:20อ
49:21ค่าจะคอยคุ้มกันท่านค่าห
49:22ลวงเอง
49:23ค่าจะไปด้วย
49:24เองไม่ต้อง
49:46จะไปก็ไป
49:49แต่ยังมาเก็กกักฆ่ากันแล้วก
49:51ัน
49:58พ่อ
50:00ค่ามีเรื่องอยากจะขอ
50:02หรอ
50:16คุณนุกไม่ต้องหวง
50:20น่าช่ำหาคนที่ไว้ใจได้ไปส
50:21่งคุณวิเวณคร
50:23ถ้ารับรองว่าปลอดภัย
50:33ให้ค่าอยู่กับเองไม่ได้หรอ
50:37ไม่ได้หรอ
50:38ไม่ได้หรอคุณหนู
50:44มันเสียงเกินไป
50:46คุณหนูไม่ควรฝากชีวิต
50:47ไว้กับคนจนตรอกอย่างค่า
50:52ค่าทำผิด
50:53ค่าต้องรับโทษในสิ่งที่
50:54ค่าทำไว้
50:58ค่าสงคุณหนูกับพนครเสร็จ
51:00ค่าก็หมดหวง
51:03แล้วหลังจากนั้น
51:05ค่าตั้งใจจะบวด
51:07รับใช้พระสัสนาจนกว่าชี
51:09วิตค่าจะหาไหม
51:09ค่าไม่ได้
51:11ค่าไม่ได้
51:22ค่าไม่ได้
51:27ค่าไม่ได้
51:29ค่ามิดสะก่อน
51:48ค่าไม่ได้
51:53ค่าไม่ได้
51:54โฆมีค่า
51:56ค่ fermentation
51:57หมูด้วยไปเธอ
52:25สุดท้าย
52:28หือก กับก่าก็อยู่คนนะโก מ�alid
52:37อีกไม่ช้าบ้านเมืองท่ากิร
52:40ีของพวกเรา говорю
52:42จะกลายเป็นบ้านเมืองคนบ่าง
52:44เช้าบ้านต่านอดยากไม่มีจะกิ
52:46น
52:46เพราะถูกพระหญากziehen air
52:48ลี่ดนาทาเล่นเบ็บภาษี
52:50คูงเลื้อนคูงเนื้อ
52:51กี่สบแล้ว
52:53coil ที่ต้องตายเพราะความกระหายเล
52:54ื้อนบ้าบนั่นกับฐาน
52:57พวกเราจะทนอยู่ด้วยความหวานกวยอย
52:59่างนั้นหรอ
52:59- ไม่ทน descobอย nogas Buckley
53:03- ไม่ทน�ม ง๊ย внимание
53:12ฟังอาทฟุกปัญชาวบันให้
53:15กระดามกระเดืองกับกู
53:18ไม่หยุดมึงตาย
53:20มึงนั้นเลยที่ต้องหยุด
53:22หยุดโกกี้สิทีไอ้กายเพช
53:23อีกพวกนะแพ่นดิน
53:25บ้านเมืองจะชิบผ่าย
53:26พวกคนถอยอย่างพวกมึง
53:28ไอ้เปรก ไปตายซะไป
53:30ชั่ว ไปเล้ว ไปเล้ว
53:32ไป ไป ไปตายใส่ช่วย
53:38ใส่กันแน่ที่สำควรตาย
53:41ใส่พล้อีกขั้นตำ
53:44พวกมึง พวกมึง พวกมึงกี่ไป
53:59ไอ้ชัน ไอ้ชัน
54:03ออกมา
54:09เฮ้
54:09วะ
54:11ไอ้
54:12ไอ้แพะ หลานได้เสือผุด
54:27มันให้การไว้ก่อนตาย
54:29ว่ามึงสองพ่อรูปเป็นคนกอเห
54:31ตุ
54:32ช pasa
54:39การไม่ลงเหนื่อความทุนจำอะไร Love
54:42มันอ้าจจะทรมานน้อยกว่าน่
54:43ะ
54:43เธออย่างนี้นี่เอง
54:44ข้อถึงอยากรบควรผลความจำ
54:46ให้กับค่า
54:47รุ่งนี้ค่าจะจัดพิที่ผู้คร
54:48องมั้ยค่อมือให้เองสองคน
54:50พรุ่งนี้ไม่เร็วไปหน่อยหรอพ
54:51่อ
54:51เองสองคนได้เสียเป็นผลยังบั
54:53นมีกันลery
54:54อย่างจะต้องเตรียมตัวอะไรเอง
55:02ข้าไม่อยากให้ท่านต้องมีอัน
55:04เป็นปลายด้วยน้ำมือของไอ้
55:05คนชั่วอย่างไพท่า
55:07คุณหนูเดือนแอบได้ยินมาว่า
55:09ไอ้กายเพชมันคิดการใหญ่
55:11จะรอบสังหารเจ้าพยาคงคาเค
55:13ศ
55:14หุ่นหวง
55:16เขาเป็นยุดอะไรนะ
55:19พี่ทำผิด
55:21น้องก็เต็ม...ต้องอะไรนะ
55:24น้องก็ต้องรับผนนั้นด้วย
55:29น้องเต็มต้องหาสิ
55:31น้องเต็มต้องหาสิ
55:56พอเธอ รักวันที่ยังหายใจ
Comments