Skip to playerSkip to main content
  • 4 hours ago

Category

📺
TV
Transcript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:02สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:25พี่ปัน
00:26ที่เราเห็นเมื่อกี้ไม่คืออะไรวะ
00:30ไอ้พยากายเผ็ด
00:32มันปล่อยคุณใส ใส่ชัวบ้
00:33าทจนตายเกลิน
00:35มันนำมาหิดกว่าที่เราคิดไปเย
00:36อะ
00:39พ่อ
00:50ในที่สุด
00:51ไอ้พยากายเผ็ดมันก็เปิดเผย
00:53ตัวต้นที่แท้จริงออกมาจน
00:54ได้
00:56ชาวบ้านต่างพากันหวาดกลั
00:57
00:58คงไม่มีใครกล้าต่อต้านกั
00:59บขวางมันอีก
01:01มีแต่เจ้าพยาคงขาเขเท่านั้น
01:04ที่จะเป็นที่เพื่องให้พวกเราได้
01:06ไอ้เผ็ดมันคงไม่ยอมให้ท่
01:07านข้าหลวง
01:08เห็นความวิบัติของเมืองท่า
01:10ขีรีแน่
01:13คืนพวกนี้พวกเราทุกคน
01:16ต้องช่วยกันคุ้มกันท่านข
01:17้าหลวง
01:18อย่าให้มันทำร้ายท่านได้
01:23ข้าง
01:25ต้านหลวงล่ะ
01:56ต้านเล่าเรื่องต้าหลวงให้ค้
01:57าฟังหมดแล้ว
02:00ค้า...
02:03เสียใจด้วยนะ
02:07ต้าหลวงละค้า
02:11ถึงขนาดยอมตายแทนค้าได้
02:13เลย��면 Yani
02:23ช่วยักเชื่อมั้ย
02:26ค้ายังๆобщеนค่ายัง żyังย้องเค
02:26ยบอกรักส้งؤ้าน
02:29ค้าเชื่อน้ะ
02:30ว่าต้าหลวงรู้ว่าเองรัก
02:33และอยู่ในใจของเองตลอดไป
02:39บางที
02:40ค้าเชื่อกว่าตอนนี้ท้าหลวง
02:42aliaetrดกาลอยค้าอยู่
02:47ค่าอยากตามไม่หา
02:57ตาหลงยอมสะหลัดชีวิตเพ
02:59ื่อเอง
03:01แสดงว่าต้องการให้เองมีชี
03:03วิตอยู่ต่อไป
03:07เองต้องละสะชีวิตไว้ให้ด
03:09
03:11พร้อนนี้ก็สิ่งสุดท้ายที่
03:12ตาหลงมอบให้เอง
03:28ค่าจะมีชีวิตอยู่เพื่อเองนะต
03:30้าหลง
03:54คิดถึงแม่หนูคนนั้นอยู่เหรอ?
04:00คุณหนูเดินไปนักแรกแล้วก็ร
04:03ักเดียวของค่า
04:05ต่อให้มีโอกาสได้เจอหน้ากัน
04:06อีก
04:08ค่าคงจำเขาไม่ได้
04:11เองคิดว่า
04:15ระหว่างจำกับลืม
04:19อันไหนที่มันทรมานมากกว่าก
04:20ัน
04:23ค่าตอบไม่ได้หรอพ่อ
04:28เพราะค่าไม่เคยลืม
04:29อันไหนที่ค่าจะไม่คิดถึงป
04:40้านานแม่ของเอง
04:43เพราะค่าไม่เคยลืม
04:48ค่าต้องทุกทรมานกับการสู
04:50งเสียคนที่ค่ารัก
04:54ทำให้ค่าต้องกลายเป็นคนที่ไร้
04:55หัวใจ
05:00บางที
05:02การไม่ลงเหนือความทรงจำอะไรเลย
05:06มันอาจจะทรมานน้อยกว่านะ
05:10เพราะอย่างนี้เอง
05:19พ่อถึงอยากรบความทรงจำให้
05:20กับค่า
05:23ค่าจะได้หลุดพ้นจากนารกใน
05:29ใจตักที
05:37ค่าเข้าใจแล้วพ่อ
05:38ค่าเข้าใจแล้ว
05:43ต่อจากนี้ไป
05:46ค่าจะทิ้งให้ดีทุกอย่างไปข
05:48้าหลัง
05:50แล้วเตรียมตัวไปคนใหม่
05:53เพื่อพ่อ
05:53โอ้
06:05อีกแล้ว
06:23กูจะปุ๊กไม้ตำตากปุ๊กได้ส
06:26รพัสให้เป็นประขันชัยสี
06:28อมกุมกูจับพวกให้มันลุก
06:32ขึ้นมา ลองรับพระโชงกัน สว
06:35่า...สว่า...
06:52เอาผ้าประเจียด ไปแจกให้ลุก
06:54ด้องมึงทุกคน
07:01แล้วนี่คือจากที่กลงอาคมแล
07:04้ว
07:08เอาไป เขาดาไป
07:11พวกมึงทุกคนฟังกูนะ
07:13จงไปเด็ดหัว เจ้าพระยาคงค้
07:17าเขตมาให้กู
07:21ขอรับ ขอรับ
07:22ขอรับ
07:55เห้ย จด
07:55ของกันท่านข้าหัว
07:57ขอรับ ขอรับ
08:02ขอรับ พี่ปัฎจะครับกัน
08:04ให้เข้า!
08:14รีบหนีไปพ๊ะลับ!
08:42ตกวันใจเจ้ย
08:43น้ำหับ ลูกติหน้า
08:43เนทみ οล Mohammed ขาท่าสอนญ่าหรื
08:45
08:45Creating this. Records.
08:49ENTS.
09:09นี้!
09:12ไฟ!
09:18ไฟ!ไฟ!ไฟ!
09:24ไฟ!
09:50นานเจ้าค่ะ
09:51อืม ขอบใจ
09:59ข้าต้องขอบใจพวกเองมากนะ
10:01นี่ท่าพวกเองไม่เข้ามาช่วยไว
10:02
10:03ข้าคมสินชื่อไปแล้ว
10:07มันเป็นพวกกระบทโ waiterที่ทำหลาย
10:10ทางรถไฟ
10:12ใช่หรือไม่
10:12คาไม่ได้ขอรับ
10:16จรับผมนี่หละ
10:18ของหน้ากระบทโuely **** พาาดำ
10:21นี่เป็นของหน้ากระบทกัน
10:24ถ้าเองไม่บอกพวกไม่รู้
10:27ไม่ใช่พวกเองแล้วมันเป็นใคร
10:31กระผมจำหน้ามันได้
10:33พวกมันเป็นสมุนของไอ้พยาก
10:34ายเพจ ขอรับ
10:39นี่ไอ้กายเพจมันจะเล่นงานค่
10:41าให้ถึงตายเชี่ยวเหรอ ไอ้สั
10:44นดาจง่า
10:45เลียงไม่เชื่อง
10:46ความโชว์ช้าของไอ้พยากายเพ
10:48จผู้นี้ยังมี Lucas
10:49มากนะ ขอรับ
10:51เอ่ เองคือไอ้เสือหวัตที่ท
10:54างการกำลังล่าตัวอยู่ ใช่มั้
10:56ย วะ
10:57ขอรับ
11:00กับผมเสรียหวัด
11:03ส่วนนี้ ยี่หวา
11:06และลาสลูกๆ ของก็ผมаюсь
11:10ข้านึกว่า ไอ้เสรียหวัด
11:11กับลูกของมัย
11:12จะเป็นโจนป้นค่าอำหิต
11:14โหดร้ายอย่างที่เขาร่ำหนือกัน
11:16สิอีก
11:19พ่อหองกับผม
11:20ป้นคนลpasที่เอารักรักเปลียบ
11:22และหาช่วยขนจนที่ทุกกฎคิ
11:23คมหeen
11:24เจemia월ườngถ้าที่รีสร้างเรื่องนี้
11:25ขึ้น
11:26เพราะต้องการกำจัดพวกเรา
11:30เมืองท่าคีรีปกของโดยคนชั่
11:32
11:32ที่ใช้อำนาจอย่างไม่เป็นทำ
11:35ฉันและพวกชาวบ้าน
11:36ไม่รู้จะหาหน้าไปเพื่องใคร
11:39นอกจากท่านข้าหลวงเจ้าค่ะ
11:48เรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงก
11:50ันแน่
11:53ถ้าขอรับ
11:54ขอรับ
12:04มึง ไปตามหรือกับจับไฟรีป
12:07ระภากู
12:07เดี๋ยวนี่
12:08ขอรับ
12:09ไป
12:10อิทธพยากรุ่งข้าเขต
12:23อิทธพยาบรับ
12:31ไม่มี
12:36รikum
12:39อิทธพยาบรับ
12:41ลัง
12:42จสมจับ
12:43ท่ากิหรี
12:45จับ
12:45เมืองท่าหน่าดานที่เคยคือครั
12:47
12:48ทำไมถึงเมียบเหงา เหมือนเมืองร
12:51้างเช่นนี้
12:56พวกชาวเมืองออกมาชุมนุมขับ
12:58ไล่พระยากัยเพชร
13:00มันเลยปล่อยคุณใส่ๆ
13:03จนผู้คนบาทเจ็บลมตาย
13:06บ้างก็ทนการรีดนาทาเล็นไม
13:07่ไหว
13:09ต้องอบพยพอยู่ทีนฐานอื่น
13:13จึงมีสภาพอีกที่เห็นนี่แห
13:14ละขอรับ
13:15และให้พวกขุณนางท้องที่โมททำ
13:16อะไรกันอยู่
13:18ถึงได้ปล่อยประ
13:20ให้เช้าเมืองเดือดร้อนตกทุก
13:22ได้ยากเงินขนาดนี้
13:24หากไม่ได้ขอรับ
13:27หากแต่คุณยอดพักดี
13:30บีดาของกระผม
13:32ได้ถูกค่ายกโครวยังมีเงิน
13:34งำเมื่อหลายปีก่อน
13:37จนป่านนี้คดีก็ยังไม่ได้ร
13:38ับความเป็นทำ
13:41นี่เองเป็นลูกของคุณยอดพั
13:43กดีอย่างนั้นหรือ
13:45เขารับ
13:48ค่าชื่อเยี่ยม
13:50เป็นบุษของคุณยอดพักดีก
13:52ำนั่นควรพระงาม
13:55ค่าได้ยินกิจศัพท์ของคุ
13:56ณยอดพักดีมานาน
13:58นึกไม่ถึงเลยว่า
14:00จะมีชะตากรรมหน้าอันหนาดข
14:01นาดนี้
14:09เอาเถอะเยี่ยม
14:11ค่าจะคืนความยุติธรรมให้
14:12กับพ่อของเองเอง
14:38ค่าไม่ได้มาท่าคีรีเสียนาน
14:41คิดไม่ถึงเลยว่า
14:43บ้านเมืองจะตกต่ำได้ถึงเพีย
14:44งนี้
14:49เมืองท่าคีรี
14:51เป็นบริจโจนผู้รายชกชงมาก
14:52ครับ
14:53ทางทางบอกทางน้ำ
14:55ปลาบกรรมไม่หวัดไม่ไหว
14:56อีกทางยังมีพวกคำบท
14:59ชอบสร้างปัญหา
15:01ไม่รู้สิ่นสุด
15:03ถึงตอนนั้น
15:04กับผมก็ไม่ได้นิ่งนอนใจนะคร
15:06ับ
15:12แล้วเอกสารนี่ล่ะ
15:14ท่านเธอว่ายอย่างไร
15:26เอกสารเรานี้เป็นเอกสารเทศครับ
15:28ที่พวกคำบทปลอมแปลขึ้นมา
15:30เพื่อใส่ร้ายกลับผม
15:32ไอ้กระบทพวกนี้
15:34มันปลอมกับทั้ง
15:36ราประทัพเจ้าเมืองชื่อหรือ
15:37วะ
15:38ไอ้กายเพชร
15:45มันที่ดี
15:45แล้วเรื่องท่านขุนยอดพักดี
15:47ที่ถูกสังหาร
15:48ขาดีไปถึงไหนแล้ว
15:50หลวงกำจัดภัยรี
15:54ไอ้เสือวัตย์กับ ไอ้ล่า
15:55สอ ลูกชายของมัน
15:56ร่วมมือกับสังหายขุนยอด
15:57ทั้งดิขอรับ
16:01เราผมไม่ได้เป็นคนข้าขุนยอดข
16:03อรับ
16:03ไอ้แพะลาน้าไอ้เสือผunder
16:08มันให้การไว้ก่อนตายว่ามึน
16:09สองพ่อลูกเป็นคนกอเหตุ
16:12ไม่จริงขอรับ
16:15ก็ผมเป็นผู้สืบส่วนคดีนี้
16:19ไอ้เสือแพ้ไม่ได้ให้การเช่นน
16:21ั้นขอรับ
16:22แล้วไอ้มีหลักฐานเปล่าไว
16:24้ปั้น
16:27มีแน่ขอรับ
16:42ไอ้แพ้นี่มึงยังไม่ตายอี
16:44กเหรอ
16:45นั่น
17:09นั่น
17:14มีคำสั่งให้รังรับการนำต
17:16ัวเองไปสอบสมที่กลมกองกับ
17:17ตัวเวท
17:20พยากายเพชร
17:22เจ้าเมืองคนใหม่จะเป็นคนตัดสิ
17:23งคดีของเอง
17:26พยากายเพชร
17:29ไม่เอา
17:30ข้าไม่ไป
17:32คือข้าไปมันได้ข้าเขาได้
17:35ทำไมวะ
17:37ขออ้าพยากายเพชนี่แหละ
17:40เป็นน้าใหญ่ขอยด้วยอีกทีนึ
17:42
17:49อีกดูเรื่องนี้ได้ยังไง
17:52ค่าเคยยับได้ยินลุงผุด
17:55คุยไก่ด้วงว่า
17:57อัพยากายเพชนี่แหละ
17:59เป็นคนมุงการสั่งค่าคนรับร
18:00ับดี
18:01อัพยากาย
18:11ขึ้นข้าไป
18:17เป็นที่ข้าปิดปากข้าแน่
18:23แต่ถ้าเองช่วยค่า
18:25ค่าสาบาน
18:26ค่าจะสารละภาพความจริงทุ
18:28กอย่าง
18:35นายปั้น
18:46ยากคนนี้จะทำให้เองจะหยุดเต้น
18:49และหมดสับติดชั่วคราวเหมือน
18:51คนตาย
18:57แล้วค่าจะเป็นคนพาเองออกมาเอง
19:11คุย
19:12ถ้ากับผมไม่ใช้วิธีนี้
19:14ไอ้แพะ
19:16ที่เป็นพยา א�มีปากสำคัญใน
19:17ข้ามคืนนั้น
19:19อายจะถูกพยาเอกายเพชนข้าปิ
19:21ดปากก็เป็นได้ขอรับ
19:24ไอ้แพะ
19:26ความจริงมันเป็นยังไงกั
19:27นแน่
19:28เองลองว่ามาสิ
19:33ข้ากับรุงพุทธถูกไอ้ด่
19:34วงจ้างหวานให้ไปข้า คุณยอด
19:36พักดี
19:37รุงพุทธก็เลยวางอุบาย ใช้กระ
19:40ฐานอรายแปลงรูป
19:42ฟ้องตัวเป็นในเสือหวัน เพื่
19:48อทำให้คุณยอดสายใจ
19:50แล้วก็ข้ายกครัวคุณยอดสาย
19:56ไอ้โจน 500 อยู่ต่อหน้าท่านข้
19:59าหลวง
20:00มึงยียงกล้าเบิดความเผ็ด
20:02หากสิ่งที่มึงเล่ามาเป็นคว
20:04ามสัตว์
20:05ไหนแล้ววะ พยายามหลักฐาน
20:13คนที่อยู่ในเหตุการณ์คือนั้น ป
20:15ลาไปหมดแล้วขอรับ
20:18จะเหลือแค่
20:21ไอ้ลาสอนหังไง
20:23เป็นความจริงหรือหมายไอ้ล
20:28าสอน
20:29เป็นความจริงขอรับ
20:36กับผมลงกลในเสือผุด
20:37ตกก็ได้พออ IG Joan อยู่ในเหตุการ
20:39ณ์คืนนั้น
20:41แต่กับผมไม่ได้อยากข้าoysินยอ
20:43ดพักดี
20:45กับผมถูกมนตาสามิ้งของไอ
20:46้เสือผุด
20:47ที่มันทำใส่กับผม
20:49มึงก็เลยค่ารุมพทตาย เข baptismhead มึ
20:51งแก้แifica suddenly
20:53มึงก็vern odpow starts and unrest
20:54และที่พยาเดชา...
20:59เจ้าเมื่องคนก่อนตาย
21:02ใช่ contradiction plan
21:02ใช่ฝื้มมือเองหรือปะ?
21:04ไม่ใช่ ขอรับ
21:07ทำไมใช่เอง เหรอมันจะเป็นใคร?
21:10ก่อนผมไม่รู้ ขอรับ
21:12พยากายเพสดีแหล �ої servir
21:13พยกายตอย่าขอรับ
21:13ที่เป็นคนฆ่า singular Roman
21:15สุปปัก วันที่พยาเดชาตายก
21:20ูอยู่พระเทศคร กูจะข้ามาได้ยัง
21:21ไงวะ
21:23ก็ข้าโดยอาคม เหมือนที่ข้
21:26าชาวบ้านที่ตลาดยังไงล่
21:27
21:29ไอ้พี่ข้อบ
21:34มึง
21:42ที่สบของพระยะเดชาพบคนของอี
21:46กาพยนต์ ที่เป็นของคนเล่นใส
21:49่ดำขับ
21:51อีกาพยนต์เงิน ничего Eugene Muhammad
21:54มันเป็นวิชาของพวกเล่นใส่
21:56ดำพระยากาย taxpayer น่าจะรู้จักเป็น
21:59อย่างดีนะขอรับ
22:07อีกกลงอีกกาอะไรว่ะไอ้วั
22:08ตร
22:08อย่าปลากปลังกู
22:11กูไม่ต้องจักเลย
22:12ท่านเขารับ
22:16กับผมสุกใส่ล้าย
22:17มึงไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
22:19เป็นเรื่องจริงหรือไม่
22:20เดี๋ยวรู้กัน
22:22เอาตัวไอ้กายเพชรไปให้ตลาการ
22:24สอบสวน
22:49มันหนีไปแล้ว
22:55ชารุมขาชารุจารังมหาชารัง
22:56ชาริเตมาหาชาริเต
22:57ชาริตังมหาชาริตัง
23:10มึงตีไปไหนไม่รอดไว้เพชร
23:12ไอ้วัตร
23:13มึงอยากให้กูรอดไปได้น่ะเว้
23:15
23:15กว่ามังตายแน่
23:17จำมันไปครั้งที่คุก
23:18กูไม่ไปไว้
23:19กูไม่ไป ผมไม่ชอบคุก
23:21ไป
23:26ไอ้ย 준비
23:27ใครข้าใครกระผมไม่รู้тังนั้น
23:32มันนี้แหละตัวดีเลยขอรับ
23:34รวมมือ อ่ะท่านเจ้าเมือง
23:36สั่งค่าท่านให้จรีนจริงห
23:37วนและเท่าแก่เส้ง
23:39เพื่อตัวยังจะได้กินรวบ
23:41หูขาดการคล้า ห крас หรือ เมือง
23:42ท่ากิรี
23:43จะได้ขึ้นเป็นเท่าแก่ใหญ่คน
23:44เดียว
23:46ไอ้ท่องอยู่
23:48มึงเป็นคนไม่รู้จักขอ
23:52พี่น้องค้นจรีนด้วยกัน มึ
23:53งยังค่าได้หลง
23:54คนคตในข้อง้อในกระดูกอย่
23:56างมึง
23:57ปล่อยไว้
23:59ก่อนลังแต่จะสร้างความชิบห
24:00าย
24:02สรับสินมึงมีเท่าไร
24:04ยึดให้ตกเป็นสมบัติของเพ่
24:05นดินให้หมด
24:07แล้วเอาตัวมันไปลงอายาที่ก
24:09มกองละตะเวน
24:12ส่วนมึง
24:14ไอ้หลวงกำจัดภัยรี
24:16ผิดชอบชั่วดีมึงรู้อยู่เต็
24:18มอก
24:19แต่มึงกลับเอาหูไปนาเอาตา
24:21ไปได้
24:23เอือผลประโยชน์ให้คนถอย
24:24ดูได้ความเดือดร้อนของชาวเม
24:26ือง
24:28กูจะถอดโยชน์มึงจากหลวง
24:30เป็นไพร่
24:31ในละเทศให้ผลจากท่าที่หลี
24:34แล้วให้ไอ้ปัน
24:36คุ้มกองโปริฟที่นี่แทนมึ
24:37
24:44เอามันออกไป
24:57ไอ้เสือหวัด
25:00ถึงเองกับลูก
25:02จะมีความดีความชอบที่ช่วยค
25:03่าสาสารคดีทั้งหลาย
25:05แต่ความผิดของเองที่ส่องสุม
25:07ชุมโจนนะยังอยู่
25:09ค่าจะถวายดีกา
25:11ขอพระราชธานอภัยโทษ
25:12หล้างมนทิ้นให้เองกับลูก
25:18เป็นบุญของกับผมกับลูกชาย
25:19แล้วขอรับ
25:28ไอ้เยี่ยม
25:30ค่าภูมิใจแทนให้ขุนยอด
25:33ที่มีลูกชายก้าหารอย่างเอง
25:34ยงรักษาความดีเอาไว้
25:38กลับไปค่าจะลายงานความชอบ
25:41และแต่งตั้งเอง
25:42ให้เป็นขุนยอดพิทัก
25:45กำนันควรพังงามเหมือนกับ
25:46พ่อของเอง
25:53เป็นเกียดแก่วงตกุ้นของก
25:54ับผมแล้วขอรับ
25:55ค่าขอบใจเองมากนะ
26:14ที่ช่วยค่าไม่นองโทษประหาร
26:17ค่าขอบใจเองเช่นกัน
26:19พี่กลาพูดความจริง
26:21คาดีทุกอย่างได้ขี้คาย
26:23จับคนล้ายตัวจริงมาลงโทษ
26:24ได้
26:29ว่าแต่
26:32เองไม่แคงค่าแล้วเหรอ
26:34เรื่องเท่าแก่เส้ง
26:49แค้นไปก็เท่านั้น
26:53เองก็ได้รับโทษของเองแล้วน
26:54ี่
26:55ไว้ค่าผลโทษเมื่อไร
27:02ค่าจะมาสมัครเป็นสายสืบในก
27:04องปลิศของเอง
27:06อย่าดูถูกค่าใช่นะเว้ย
27:08ค่าในชายา
27:10แพะหูพีเว้ย
27:15กว่ายเองจะพ้นโทษ
27:17ป่านนั้นข้าของแก่งำเหนื่อ
27:18ได้จับคนล้ายในไหวแล้ว
27:41Bottoms
27:42เร็ว семьเอง
27:43เร็วข้าจะรีบส่งเมืองคนใหม่
27:49มาให้
27:51ชาวบ้านเดี๋ยวจะได้มีที่ยึ
27:52ตเนี่ย
27:53ระว่างนี้
27:55เองกลาบพวกของเอง
27:56ช่วยกันสอดสองดูแลบ้านเมือง
27:58ให้ดีก็estre Allah
27:59แล้วไอ้พยากายพย daneวท่ะ你可以ครั
28:01
28:01ข้าจะเอาตัวมันไปลับโทษท
28:03ี่สารกมแพทยา
28:05แต่มันเป็นคนเล่นคุ้นใสม semicondu
28:07PM
28:08จะให้กองโปริศคุมตัวไปก็ค
28:10งไม่ง่าย
28:12เช่นนั้น
28:13พวกกับผมจะทำรายอาคม
28:15ล้ามนดำของไอพยากายเพช
28:17ก่อนส่งตัวให้จารากันในสาร
28:19กลมเพทยาขอรับ
28:20ดี
28:21ขอบใจเองมากในเยี่ยม
28:29แล้วข้าจะกลับมาตรวจรัชก
28:30ารที่นี่อีก
28:44หลับให้สบายนะโนรี
28:48เอ็งไม่ต้องห่วงเลยทั้งนั้น
29:01ผีหลัก
29:05ผีเผอที่ไหนฉันโนรีไงจ๊ะ
29:11แต่...แต่เองตายไปแล้วนี่
29:21พวกเองถูกข้าหลอกก็ล่ะ
29:24นี่เองเล่นอะไรของเองไว้ปั้น
29:27นั่นสิ
29:30เฮียปั้นกลัวว่าฉันจะถูก
29:31ทำราย
29:32ก็เลยสร้างเรื่องแก้งตายขึ้น
29:33มาแล้วจ๊ะ
29:34จะได้ไม่ต้องตกเป็นเครื่องมือ
29:35ต่อเราของพวกมัน
29:37แล้วเฮียปั้นก็จะได้สร้างเรื่
29:38องในจวงคล้องคล้องด้วย
29:44เอ๊ะปั้น
29:45เอ็งนี้มันเจ้าแผนกายจริง
29:46ๆนะ
29:47หลอกเก่งสะยิ่งกว่าผีสะ
29:48ยิ่ง
29:48เอ้า ไม่อย่างนั้นค่ะจะเป็นโป
29:50ลิสสร้างคุณร้ายได้เหรอวะ
29:59ตอนนี้เรื่องในร้ายเข้าผ่านไปแล
30:00้ว
30:02เมื่ออะไรจะได้เลิกดีสักชีไว้
30:03ปั้น
30:08เลิกอะไรหรือต่อ
30:21นอลี
30:27เป็นเนี้ยค่ะน่ะ นอลี
30:57อลี
30:58สibanของว่า
31:17ตรงน้ำข้าใหญ่ จะ wheneverลำอบ่า
31:30เองจำซ้อยเส้นนี้ได้ไหม
31:34จำได้สิ
31:37ซ้อยลูกปัดหน้าคน
31:41ค่าซื้อให้เองไว้เป็นของแ
31:43ทนตัวค่า
31:45ค่านึกว่าเองทิ้งไปแล้วสิ
31:49ค่าทิ้งของที่เองให้ค่าไม่
31:53รู้เหรอ
31:59เอ็งกูสิ
32:02มันเป็นอยากเรียวเลยนะ
32:04ที่คอยยิ้มให้ค่าซื้อ
32:13ต่อไป
32:16ค่าจะเป็นคนยิ้มให้เองเอง
32:28ไม่ใช่ค่า
32:30ยิ้ม
32:32เจ็บใครก็มาเห็นน้องลอบ
32:34ไม่มีหรอกน่า
32:48พ่อ
33:12ค่าจะจัดพิธีปุกข้อไม้ข
33:13้อมือให้เองสองคน
33:16จะได้ไม่ต้องตกเป็นขี้ปากผู้ช
33:17าวบ้าน
33:20อ่ะ
33:21อ่ะ
33:22พวกนี้ไม่เร็วไปหน่อยหรอพ่อ
33:25ค่ากับยี่หว่ายังไม่ทันเตร
33:26ียมตัว
33:27เองสองคนได้เสียเป็นหัวเป็นเม
33:28ียกันครับ
33:31อย่างจะต้องเตรียมตัวอะไรอีก
33:45จริง
33:47ค่ากับยอดพ่อของเอง
33:50ตกปากรับคำกันไว้นานแล้ว
33:54ว่าจะให้เองสองคนพูกด้องเป็น
33:55ผู้ว่าเมียกัน
33:58แต่ก็ยังไม่ได้ทำพิธีให้เป็
34:00นเรื่องเป็นราวสะที
34:01เป็นผู้ว่าเป็นเมียกัน
34:04ก็ต้องทำให้ถูกต้องตามประเภท
34:05นี้
34:06ค่าจะได้หมดหวม
34:10เราทำไมต้องเป็นวันพรุ่งนี้ด
34:11้วยละจ๊ะ
34:13เป็นวันอื่นไม่ได้เหรอ
34:18ราซอจะทุกรบความทรงจำใน
34:20คือมันภูมินี้
34:23ค่าอยากให้มันมีช่วงเวลาด
34:24ีๆ
34:27ก่อนที่มันจะจังอะไรไม่ได้อีก
34:28เลย
34:42ตกลงจ๊ะ
34:44ฉันก็อยากให้พี่ราซออยู่ในว
34:47ันสำคัญหัวฉันกับเยี่ยม
34:48เหมือนกัน
35:08ไม่นุย
35:11ค่าต้องผดไปวิญญาณเองให้ไป
35:12ผุดไปเกิด
35:14ก่อนที่ค่า
35:17จะถูกพ่อลบความทรงจำ
35:21ไว้ฉันจะเกิดไปน้องพี่อีกนะ
35:25ค่าต้องผู้ช่วยความทรงจำใ
35:28
35:28ค่าต้องผู้ช่วยความทรงจำใ
35:32
35:32ทรงจำใน
35:34เริ่มกันส잡ุนสิ
36:14ลาก่อน เอ็นวิ
36:44มันจําไว้นะ เลือดกู ดูดิ
36:48กลายหมาย
36:49อย่าได้คิดคดทรอยดไปอันขา
36:51
36:52ไม่ฉะนั้น มันจะได้ริจจักก
36:55ับสินที่น่ากลัวกว่า
36:56ความตาย
37:01ไม่ยอมแพ้ มันไงง่าดอกไอ
37:03้วัท
37:06ให้ลาซอบ
37:09ให้ลาซอบ
37:18ให้ลาซอบ
37:21ให้ลาซอบ
37:22ให้ลาซอบ
37:24ให้ลาซอบ
37:28กูจะไม่ยอมตกเป็นเครื่องเราเมื่
37:30อไงกันกลายเพชร
37:35กูจะดูสิว่า
37:37มึงจะทนได้อีกนานแค่ไหน
37:40ให้ลาซอบ
38:05ข้าหาเรือยนที่จะส่งลาซอ
38:06ไปลังกาได้แล้วนะ
38:10ตรงนี้ลาซินะ
38:15ที่ค่าต้องสูญเสียรูปเป็น
38:16คนหนึ่ง
38:23ไม่มีใครอยู่กับเราไปตลอดนอก
38:27สักวันหนึ่งก็ต้องจากกัน
38:30ไม่จากเป็น
38:33ก็จากตาย
38:36อยู่ที่ว่าจากแบบไหนจะทรมานใ
38:38จมากกว่ากัน
38:58นี่ ถ้าแม่ของเองสองคนอย่างอยู่
39:01คงจะดีใจนะ
39:04ที่เห็นเองสองคนนอนหนุนตักข้
39:06าเล่นแบบนี้
39:08คิดถึงตอนเราเป็นเด็กๆนะพี่ล
39:12าซอ
39:13ตอนที่อยู่ที่ชมเสือน่ะ
39:15ถึงจะลำบาก
39:18แต่ก็ไม่ความสบ
39:24ถ้าย้อนเวลากลับไปได้นะพ่อ
39:28ฉันจะไม่ทำพลาดเลย
39:31ฉันจะยอมเชื่อฟังพ่อทุกอย
39:33่าง
39:36เฮ่
39:37แล้วเองสองคนรู้ไหม
39:39ว่าทำไมแม่ถึงตั้งชื่อเองส
39:41องคนว่ายี่หวากับลาซอ
39:44ทำไมละพ่อ
39:48โบราณเขาว่า
39:51ฝ่าแฟต
39:52ลูกที่เกิดก่อน
39:54จะเป็นน้อง
39:56ส่วนลูกที่เกิดหลังจะเป็น
39:58พี่
40:01เพราะว่าพี่จะเสียสละให้น้
40:04องลืมตาดูโลกก่อน
40:06นั่นลูกคนนี้ก็ต้องเป็นพี่
40:11ส่วนลูกคนนั้น
40:14ก็คงจะเป็นน้อง
40:18เออ ยังไม่ได้ตั้งชื่อลูกเลย
40:22เอาชื่ออะไรดีอ่ะ
40:25หนูเท่ง หนูนุ้ย
40:29หนูเอียด หนูแก้ว
40:33หรืออ้ายสมอดี
40:35ไม่เอานะพี่
40:38ชื่ออย่างตัวหนังตะลุง
40:40อืม...
40:45ลูกสาว
40:48ฉันตั้งใจจะตั้งชื่อว่ายี่
40:50หวา
40:51แปลว่าดวงใจ
40:54พ่อลูกเปลี่ยบเหมือนแก้วต
40:57าดวงใจของพ่อกับแม่
41:02ยี่หวา
41:04ชื่อเพราะดี
41:06อ่ะ แล้วไอ้ลูกชายคนนี้ล่ะ
41:10แหลบ้านฉัน
41:13เรียกดอกมาหลิว่ามลาซอ
41:17ตั้งชื่อลูกว่าลาซอดีไหม
41:18จ๊ะพี่
41:19อืม...
41:21ผู้ชายที่ไหนชื่อเป็นดอกมาริเลย
41:26ก็ดอกมาริ
41:28เอาไว้ใช้ร้อยมารายบูชาพระ
41:31ลูกจะได้เป็นคนดี
41:33อยู่ในสีนในธรรม
41:38เฮ้ ตูขึ้นน่ะ
41:41ลูกเราคงบวดอันสมผ่าน
41:43พี่ก็อ่ะ
41:47หลาซอก็หลาซอ
41:57แม่คงเสียใจมาก
42:02ที่มีลูกช่วยช้าอย่างฉัน
42:03แค่ๆก็เคยทำผิดพลาดกันท
42:10ั้งนั้นเหรอพี่
42:11แต่พี่ทำผิด
42:12แล้วก็กลับตัวกลับใจ
42:15ยังไงแม่ก็ต้องพูงใจใน
42:17ตัวพี่
42:26แล้วเธอ
42:54ฉันขอโทษนะพ่อ
42:55ที่ฉันเป็นลูกที่ดีให้พ่อ
42:59ไม่ได้
43:02เองสำนึกได้
43:04ข้าก็ดีใจแล้ว
43:19อย่างนั้นพี่ก็เป็นพี่ชายที่แ
43:21สนรีของฉันเสรอ
43:27ข้าชบดีหละเกินที่หวา
43:28อยู่มีน้องเหมือนเอง
43:47คืนพวกนี้สองยาม
43:49ข้าจะทำวิทีล่างใสายด้ำออก
43:53จากตัวเอง
43:56ลบความทรงจำทั้งหมดที่เองเค
43:58ยมี
43:59แล้วในวันรุ่มขึ้น
44:04ข้าจะบวดให้เองเป็นลาสอบคน
44:05ใหม่
44:09ขอให้เองตั้งมั่นอยู่ในสินใ
44:10นทำ
44:11เหมือนกับที่แม่ของเองเคยตั้
44:13งใจไว้
44:16เองจะทำให้พ่อให้แม่เป็นครั้ง
44:17สุดท้ายได้ไหม
44:24ได้จ้ะพ่อ
44:27ฉันทำได้
44:28ข้าจะทำให้เอง
44:34ข้าจะทำให้เอง
44:36จะทำให้เอง
44:39ข้าจะทำให้เอง
44:40ข้าจะทำให้เอง
44:42สวัสดีที่สุดที่สุด
45:13สวัสดีที่สุดที่สุดที่สุ
45:16ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:20ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:23ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:23ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:25ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:25ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:26ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:27ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:29ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:29ดที่สุดที่สุดที่สุดที่สุ
45:41ดที่
45:54วันนี้เองสวยกว่าทุกวัน
45:59แล้ววันอื่นข้าไม่สวยเหรอ
46:06วันอื่นเองสวยแบบคนที่ข้ารั
46:08
46:11แต่วันนี้
46:12เองสวยแบบเจ้าสาวข้า
46:31ในที่สุดวันที่ข้ารอก็มา
46:34ถือ
46:38อั๊ย
46:38อันถ้าทำเท่าในที่ก็ไม่สวย
46:38หวัน
46:41อุ่นสวยใจ
46:49ค่าขอบใจเองนะ
46:54ที่รอค่า
46:58ขอบใจที่เองอดทนทำทุกอย่าง
47:00เพื่อค่า
47:03และนำทางให้ค่ากลับมาเป็นอี
47:05กเวลือของเองอีกครั้ง
47:09ค่าก็ขอบใจเอง
47:12ที่ยอมกลับมาหาอ่อรอคนเดิ
47:14
47:25ถ้าเดินต่อไปเธอไม่มีเธอ
47:28โอ้เธอ
47:30ถ้าเป็นเสมือนด้วงใจ
47:33โลกใครสิ่งแปลงเมื่อฉันไ
47:36หร่เจอ
47:37ทุกวันดูเงียกเนา
47:41เดิ่งแสงอีก
47:42เองจะเป็นออร้อของค่าเสมือ
47:45ไอ้เบลือคนนี้
47:48ขอหมอผู้ใจรักมั่นให้เองคนเด
47:50ียว
47:53ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อตาม
47:56จะสุข
47:57หรือทุกข้าจะอยู่เขียงข้าง
48:07รัก
48:09ที่แบบดูแลเองตลอดไป
48:12ถ้าเพื่อเธอฉันพร้อมจะยอม
48:16แล
48:16ปลอดยากหัวใจฉันจัดเธอ
48:24คิดถึงเธอมากมายเลือกัน
48:28รายเรียวรายจะเดินต่อไป
48:30เธอไม่มีเธอ
48:32โอ้เธอ
48:34จะเป็นเสมือนดวงใจ
48:38หลบร้อยเสียงเพลงเมื่อฉัน
48:41รายเธอ
48:42ทุกวันดูเงียบเงา
48:45เดินสังตัววันจะเหมือนไหร
48:48่เงา
48:49จะอยู่ไปเพื่อไหร่
48:54เพราะเธอคือดูมใจ
48:56ของเธอไม่มี
49:14ขอให้เองทั้งสอง
49:16ครองคู่กันไป
49:19จนถือไม่เท้ายอดทองกระบองยอ
49:21ดเผ็ดนะ
49:24ขอให้รักใคร
49:26ดูแลกันไปจนแก่จนเท่า
49:29ถ้าคนหนึ่งเป็นไฟ
49:32อีกคนก็ต้องเป็นน้ำ
49:35ถ้อยที่ถ้อยอาศัย
49:38นักติดเบาหน่อย
49:40ก็จงอภัยให้แก่กัน
49:53ลาซอ
49:57เข้ามาอวยพอน้องหน่อยสิ
50:13ขอให้เอง
50:13ถ้าขอให้เอง
50:16มีคู่ชีวิตที่ดี
50:19มีชีวิตที่ดี
50:23อย่า
50:25ตกต่ำเหมือนชีวิตข้า
50:28ลาซอ
50:36เยี่ยม
50:39ข้าฝากเองดูแลน้องสาวค่ะด
50:40้วยนะ
50:41ข้าละปะ
50:45ว่าจะดูแลยี่หวาด้วยชีวิต
50:49เองไม่ต้องหวง
51:16เป็นอะไรไว้ไอ้ช้าง
51:17ค่ายคิดถึงต้าหลง
51:34เยี่ยม
51:35เอาหน้า
51:37ไอ้ต้าหลงไม่คงไปสบายแล้ว
51:39เพราะถ้ามันไม่สบาย
51:40มันคงกลับมาหาเองแล้ว
51:42ใช่ไหมโนลี
51:53เฮีย
51:53ถึงร่างกายของเฮียต้าหลง
51:54จะไม่ได้อยู่กับพี่แล้ว
51:57แต่ฉันเชื่อว่าเฮียต้าหลง
51:58ไม่ได้หายไปไหน
52:01เขายังอยู่เคียงข้างพี่เสมอ
52:05แล้วจะอยู่ในหัวใจพี่ตลอดไป
52:07เยี่ยม
52:08เยี่ยม
52:08ที่นี่
52:11เยี่ยม
52:12เยี่ยม
52:12เยี่ยม
52:14เยี่ยม
52:37ในสุดสุด
52:38เยี่ยม
52:55ก็รู้ว่าอย่างนี้อยู่กับค่า
52:57ต้าหลัง
53:23ก็รู้ว่าอยู่บ้านด้วย
53:26ก็รู้ว่าอย่างนี้
53:27ก็รู้ว่าอย่างนี้
53:30อีกแล้ว
53:38ไน่
54:09มึงจําไว้นะ
54:09เลือดกู รู้ดีกายไหม
54:12อย่าไม่ต้องคดพรอยดไปอันขั
54:14
54:15ไม่ใช่นะ
54:17มึงจะรู้จักสิ่งที่น่ากลั
54:20วกว่า
54:21ขวามต้อย
54:27วับ วับ
54:31อีก
54:31อันเผ็จมันเซ็กตะขับคุณ
54:32สายใส่ตัวเอง
54:35เพราะมึงยังมีประโยกกับ
54:37กวงไหราซอ
54:39มึงทำไม
54:40อ้า...
54:42อุ่งช่วยมึงไหว้หลายครั้ง
54:43แล้ว
54:44ถึงเวลาที่มึงต้องตอบแค่
54:45บนควลกูแล้ว
54:46ไหนเองละปากลับข้าดว่าเอง
54:48จะร้างอาคมแล้วไปบวด
54:49ตอนนี้ทำให้อยู่ ถึงหู้ว่าไม่ค
54:50่าให้เผ็จมันได้
54:51ไอ้เผ็ดมันเพิ่งตาย แต่ทำไมผ
54:53ิวหนังถึงได้เน่าเร็วขนา
54:54ดน่ะ
54:55เอ็ดมึงช่วยค่านะ
54:58แล้วฉันจะช่วยพี่ได้ยังไง
55:02พี่ชายค่าแตกไป
55:04เลอคิดมาก
55:06แล้วตรงนตัวกับบวนพระงานก
55:07ับค่าได้แล้ว
55:08เราเหลือเวลาเข้าไหร่
55:091-3 ขึ้นเผ็ด จะเกิดราหูอม
55:11จัด
55:12แป๊กจับ
55:13เดี๋ยวๆ สำหรับให้ค่าพี่
55:16очки既ถูกด Double
55:16คิดดีมาก
55:17ขอบผมเป็นโจน
55:18ที่บนคนรู้ระเอาที่ให้เผ็ดชา calmly
55:20แล้วคอยทבת diabetes ที่ทุกกฎคีข้มา
55:23เห็ง
55:23จeros่อเมืองช่วยต่านนางนี้ขึ้
55:25
55:25เพรา Wine裡面
55:27เหมืองช่วยชุมข้ifying
55:31he bringing it back
55:32เอาที่ผมเลย
55:33บ๊อล
55:33บ๊อล
55:36ก็สวยไม่เร่จ
55:37cast
55:37หัวอะไรนะ
55:41ca
56:08ขอบคุณ
56:11ขอบคุณ
Comments

Recommended