- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อไปนี้
00:02เหมาะสำหรับผู้ชมที่มีอายุ
00:0413 ปีขึ้นไป
00:05อาจมีภาพ เสียงหรือเนื้
00:07อหา
00:07ที่ต้องใช้วิจารณยานในการรั
00:09บชม
00:10ผู้ชมที่มีอายุน้อยกว่า 13 ป
00:12ี
00:12ขวนได้รับคำแม่นำ
00:23วันสุขขึ้น 6 ครั้ง
00:25เดือน 12 มาเส่งสก
00:28หลังจากมีชัยเหนืออโยทย
00:30า
00:31สมเด็จพระเจ้าหงสาวดีบุเร
00:33งน้อง
00:34ให้ทำการปราบดาพิเศษพ่อข้
00:36า
00:37ขึ้นเป็นสมเด็จพระมหาธรร
00:38มราชาที่ราชเจ้า
00:40เสวรราชสมบัติพระนครสีอโ
00:43ยทยา
00:56ทรงพระนาม
00:57สมเด็จพระสันเพชร
01:00วงกุระสุรโยดม
01:02พระรมมหาธรรมราชาที่ราช
01:04ราเมษ
01:05ปวเรศทรรมมิกระราช
01:07เดโชชัย
01:09คมเทพาดิเทพนรุปดิน
01:12ภูมินทราเทพ
01:14สมมุติราช
01:16พระรมมมบอพิษ
01:17พระสุร
01:21เอเชิญเสด็จ
01:23รามหินทราที่ราช
01:26ออมด้วยเซนาอำมารถ
01:27และสนมกลมในทั้งหลาย
01:29ไปอย่างหงสาวดี
02:02นับจากวันนั้น
02:04ชีวิตของค่า
02:06ก็มีเป็นดังเดินอีกต่อไป
02:16แกท็กวรค consultants
02:17แน่เงิน
02:23côรื่อแพณ
02:24นะครับ
02:54ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
03:28ฮูเปได้
03:28งาน
03:29สุดที่สุดичес matrices
03:29เฮ้ยวเยื่อweder
03:290 ซึมพวกนfu
03:31அบุ os 오빠
03:33ไม่ Unknown
03:332 궁
03:341
03:34ไปปกครอง แต่ขนาดนิยาไม่ส่ง
03:36คนของเรามาปกครองอโยทยา
03:41ต่างภาวต่างพันจะปกครองก็ได
03:43้เยี่ยงไหล
03:44รังแต่จะเป็นเหตุให้ก่อการขบ
03:46ท
03:50เข้ามาหาธรรรรรรชานะมัดส
03:51บแล้ว
03:53ด้วยเคยประทัพย์อยู่อโยทยา
03:56เมื่อครั้งพันดินพระชัยรรร
03:57รรชา
03:59ตื่นลึกหนาบางทั้งฝ่ายหน้าฝ
04:01่ายในก็ทรงทราบดี
04:04แต่อโยทยาเป็นเมืองฉันเอก
04:07ข้าวฝลาสมบูรณ์ การค้ามม
04:09ั่งข้าง ใช้ภูมิดีมีเปรียบ
04:12บัตรณ์นี้พระองค์สมยกให้พ
04:13ระมหาธรรราชาปกครองเป็นใหญ
04:15่
04:16ค่ายหวัดใจนะ
04:17แต่ไหนแต่ไรมา ผู้ที่ได้นั่งบัน
04:23ลังอโยทยา
04:24มีหรือเคยอ่อนน้อมยอมลง
04:25ให้แก่พูดได้
04:27เงินร้อยชั่งทองสิบสามชั่ง
04:39ขอมอบให้ท่าน
04:41นำไปบรณะประติศังขนวัดว
04:43่าราม
04:45แลบ้านเมืองที่เสือหายด้วยสิบ
04:47สงคลัม
04:48ให้กระหวันจีดังเดิม
04:53เป็นพักกรุณาประเจ้าค่ะ
04:58สิ่งที่เราให้
05:00เทียบไม่ได้กับสิ่งที่เราจะข
05:02อ
05:05สงประสงค์สิ่งใดหรือประ
05:06เจ้าค่ะ
05:14ทองคำหงสวดี
05:18แรกทองคำมโยธยา
05:25เราขอพระสุภัณฑ์กระยา
05:27ถ้าทิดาของท่าน
05:30มาเป็นมเหรสีแห่งเรา
05:45ถ้าเราขัดขึ้น
05:47ไม่ยอมถว่ายพระพย์นางเราพระเจ
05:48้าค่ะ
05:52การถวายเชื้อพระวงสติ
05:54เข้าเป็นมเหสี
05:55เพื่อสัมพันฑ์ อันนดีระหว่
05:57างสองเมื่อง
05:59ก็เป็นทำเนียมที่ทํากนมาช้
06:01านอน
06:02แต่ก็มีใช่ทวายให้คนแกะคะพ
06:04่อยี่ยง exports
06:06จะเป็นผู้ใด
06:08ลูกก็ไม่ยินดีไหมคะ
06:11ลูกพ่อ
06:13หามีผู้ได้ยินดีในการนี้มั้
06:15ย
06:16แต่การที่พระเจ้าบุเรงนองขอจะ
06:18ไปเป็นมะเหสีนั้น
06:20ถือเป็นการแสดงไม่กรีน
06:24หากยอมรับ
06:26อโยทยากับพงสาวดี
06:28ก็จับเป็นสุวันปัตรพีเด
06:30ียวกันสึกไป
06:32แต่หากไม่ยอมรับ
06:36ก็เท่ากับหนูพระเกติยศ
06:42นั้นหมายถึงสงคราม
06:51ลูกจะไปทูนขอพระเจ้าบุเรงน
06:52อง
06:53ว่าอย่าพาพพี่นานไป
06:55ประโอกจะต้องฟังลูกเป็นหน้า
06:57เจ้าดำ
06:59เจ้าดำ
07:15ประเจ้าบุเรงนอง
07:17มีการสำคัญจะกลาบทุน
07:24จะไปเบ็ดดูนั่นใ Kop
07:25เรื่ององสุภัลกาลยาหาถ่าย
07:27ของเจ้า
07:29แย่จะไม่ใช่
07:30พานาลเรษเป็นน้องของค่า
07:32ทุกของเขาก็เหมือนทุกของค่า
07:35อีกทั้งเสดกปุ
07:36ยังทรงหวังจะผูมิดกับท
07:37าง Аโยทยา
07:38หากทรงรู้ว่าทางนั้นไม่เต็ม
07:40ใจ
07:40ก็คงไม่ทรงห้ standard
07:42แสดกปุแยกที่ส่งส้ามดีว
07:43่าทางนั้นไม่เต็มใจ
07:58ที่ส่งขอพระสุภัตร์กระยะ
08:02ก็เพียงเพื่ออย่างพระไทยพระม
08:03หาธรรมราชา
08:05ว่ายังจงรักพักดีอยู่หรื
08:06อไม่
08:09แต่เราเพิ่งร่วมรับเครียงบ
08:10่าเครียงไหล
08:11ร่วมเป็นร่วมตายกันมา
08:16วันนี้ใช้
08:18อ碕ทยายังเป็นนิด
08:21แต่วันข้างหน้าหากเค้มแขงข
08:23ึ้นมา
08:23ก็เปลี่ยนเป็นสตรูได้
08:26ดอิหรือเหตุนี้
08:28เสด็จปลูของเจ้าจังขอพระส
08:29ุภัตรณ์กระยะมาเป็นมหนะฮะ
08:31สี
08:31ไปพระทัพพ์อยู่ที่หงสาวดี
08:34เพียงเพื่อเป็นตัวปาการเท่านั้
08:36น
08:39ตัวปาการ
08:41เจ้าอย่างลืม
08:43เพลานี้เช้าอโยทยาและพิสุน
08:46ุโลก ไม่ว่าเจ้าหรือไพร ร
08:50วนแต่เป็นฉะเลยของโฮสาหวด
08:51ิทังสิ้น
08:53แล้วเจ้าจะห่วงใหญ่ความรู้ส
08:55ึกของให้พวกฉะเลยประใหญ่ มัง
08:56ใจชะวะ
09:12ขอบคุณที่้ำนวา ปลอดิทั
09:15งสตวันร้างของใหญ่ ยิงที่ส
09:26มบันเร็ว
09:27ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
09:57パันหุงกะ
10:14พวก่ายคุ้นที่เหลือ
10:17ไปจำน้ำที่ล้มทาน
10:19ภั spunที่สุดนั้izz
10:32ไอ้นี่
10:32ถ้าอนุชาเสด็จมาเฝ้าพี่ค่ะ
10:59ออกไปก่อน
11:07พระฟีน่างอดทนไหนนะ
11:10อีกไม่กี่เพลาะก็ถึงหงสา
11:12วดีแล้ว
11:20ทังโน้น
11:24ฝ่ายในนะ
11:25มีผู้ใดกันบ้าง
11:31ทักษาบุเรงนอง
11:33มีพระมาฮิสี 3 พระองค์
11:35แต่ทั้งพระนางอดุลสีมหาราศ
11:37เทวีพระอาครามเหสี
11:39และพระนางราศเทวีพระมาฮิสีร
11:41อง
11:41ต่างสิ้นประชนไปแล้ว
11:43เหลือเฟียงพระนางจันธาเทวี
11:46พระมาฮิสีรองอีกพระองค์
11:48และพระมาฮิสีเล็ก
11:51รวมทั้งพระสนมน้อยใหญ่ถูก
11:52หายฟิสิพอ
11:54รวนเป็นพัฒิดาษและพระนาศ
11:55ดาษของพวกเจ้าประเทศสลาด
12:01เราผู้ใดมีอำนาจสูงสุด
12:05หามีไหม พระเจ้าบุเรงน้องทรง
12:08ยกยองพระอาครามเหสียิ่งน
12:10ัก
12:11ด้วยส่งเป็นพระพินางขององค์
12:12ตะเบงชเวตี้
12:14ยามส่งพระชนชีบอยู่
12:15ก็ให้ประทับบนบรรังใต้ส
12:17เวดาชัดเทียบเท่าองค์ตะสั
12:18พ
12:19ขันสินพระชนไปก็มีได้ยกย
12:22องผู้ใดขึ้นใหม่เลย
12:26อย่างนั้นก็ดี
12:30ที่ถาม ไม่คิดอ่านจะทำกันได้
12:36พี่ยังไม่รู้ ก็ค่อยๆดูไป
12:44แต่พี่ไม่อยากเป็นตัวประกันไป
12:46จนวันตาย
12:52ที่นาย
13:18อุ๊ย!
13:19โอ๊ย!
13:20ทำเป็นได้กัน
13:22นุกขึ้นไหม
13:23โอ๊ย!โอ๊ย!ตรง...ตรง...ตรงใ
13:25ส่ขาข้าหักเซียกละมัง
13:26โอ๊ย!
13:27อ่า!
13:28ตรงนี้ท่าน...ตรงนี้
13:30อ๋า!
13:35นี่อ่าท่าน
13:36โอ๊ย!
13:38โอ๊ย!
13:38ใส่!
13:42โอ๊ย!
13:43โอ๊ย!
13:44ไป ไป
13:47ไป
13:49ไป
13:50ไป
13:51ไป
13:55พวกอย่างทางอะไรกัน
14:00ไป
14:01ไป
14:01ไป
14:02ไป
14:02ไป
14:03ไป
14:03ไป
14:03ไป
14:04ไป
14:04ไป
14:05ไป
14:07ไป
14:08ไป
14:08มา
14:09ไปอะไรล่ะ
14:19ลุย
14:20อะไรล่ะ
14:33รีมด้วยอากันอยู่ไหนนี้
14:40ใช่เลย ใช่เลยนี่พ่อเจ้าค่ะ มัน
14:43นี่ไปอย่างนุ้น
14:45ตามไป
14:48กันเลยอีกนิดนิ
14:50ไป ทุกเรา ไปทุกคน
14:54เกิดเห็นอันใด
14:55มีคนหนีเพคะ พวกมามากับลังตามจ
14:58ับเพคะ
14:58กันเลยกันPut
15:08จะพี่
15:10พนาเลอส ทางนี้
15:13ร jetase
15:26iereต
15:27เจ้า ภาagram เฟabout
15:28ด้วยประเจ้าค่ะ
15:39มึงทำมันได้
15:42พวกมันคิดหนี
15:43พวกค่าจึงเข้าจับกูประเจ้
15:44าค่ะ
15:44จับกูมันได้
15:45มึงค่าก็หรอกกู
15:48แต่...
15:49เทลย์พวกนี้มัน...
15:50พวกนี้เป็นช่างฝีมือเอง
15:52นี่พระบัญชาให้นำตวกับไปรั
15:54บราชการที่ห่งสาวดิ
15:58พวกเจ้าทํามันบาทเจ็บล้ม
15:59ตายเช่นนี้
16:01มิโกรความผิดหรือไร
16:03พวกเฉลยขัดขึ้น
16:04ไม่ยอมให้จับกุมแต่โดยดี
16:06เป็นเหตุได้ค่าได้
16:07ตามยุธุวินัย
16:09ข้าเฉลยที่หลบนี้
16:10หาเป็นความผิดไหมป่ะเจ้าค
16:12่ะ
16:23พันเร
16:25กันเร็ว
16:54อืม...
17:04อืม...
17:05ร่างเห็นพวกเฉลย
17:06ข้ามีใช่เฉลย
17:08ถ้าบอกว่าใช่ก็ใช่สิจักเฉ
17:10ลย
17:10สั่งสอนนะฮีค่ะ
17:12โอ๊ย...โอ๊ย...
17:13เอาเว็ก
17:14โอ๊ย...โอ๊ย...โอ๊ย...โอ๊ย...
17:21โอ๊ย...
17:24กarasฮีค่ะ...
17:40ถ้าจะโทษใครสักคน
17:42แน่โทษแค่เธอด
17:53ค่าผิดเอง ที่ห้ามพวกวันไม่
17:56ทัน
17:58เจ้าพี่ไม่ผิด
18:01ไม่มีผู้ได้ผิด
18:03ตามกด ฉะเรยหนีก้ายค่าได้
18:10จะรู้เช่นนั้น
18:13แล้วยังโกษด้วยเหตุได้
18:17ค่ากล้อน
18:19ที่คนในโยทยาต้องมาเป็นฉะเร
18:21ยกองสงสาวดี
18:24แต่มาคิดๆเดิน
18:27ข้ากับอีกพวกนั้นก็ไม่ได้ต
18:28่างกัน
18:31แล้วไหร่
18:33ข้าก็ได้ยินสิพอเธอพูด
18:37ข้าก็พาพี่ไม้
18:38ก็เป็นข้าตัวประกัด
18:44เจ้าอย่างไปฟัง
18:46สะเด็ดปีท์ พูดซมโปษเจ้า
18:47มาก
18:48เจ้าเองก็รู้
18:48ปลดการรอบของข้า ดอ
18:49ปลดก็คือปลด
18:51จะปลดด้วยเห็นใดก็ชั่ง
18:57เอาเช่นนี้
18:59หากรับไปถึงหงสาวดี
19:01ข้าจากเพชชุนเสด็จปู
19:02ให้มีพระชององการออกไป
19:04ใครบางอาจเรียกเจ้าก็เฉลย
19:06ให้ลงอายาตัดลิ้นมัน
19:07บางตีจะว่าปั่งค่ะ
19:14เหมือนนั้นหงสาวดี
19:16ทางนี้อโยทธิยา
19:19ถักเจ้าพี่ว่าค่ามิ่ใช่เฉย
19:21หวันพรุ่งค่าจะไม่กลับห
19:23งสาวดี
19:23จะพาพี่นางกับประโยทธิยาได
19:24้หรือไม่
19:31ข้าจของเจ้าพี่
19:35จะข้าข้าเหมือนที่มันข้าฉ
19:37ันเลยในวันนี้หรือไม่
19:53ที่มันที่มีกันคงสาวดี
20:16ว่าจะมีกลับมายกันคงสาว
20:23ดี
20:24บัดนี้ แม้นาเร่จะเติดใหญ่
20:27แต่ที่ผ่านมา อายุทยาเสียแม่
20:30ทับนายกองไปเป็นนั้นมาก
20:35หากทำสงขามกับผมสาวดีเพลานี้
20:37ก็ไม่อาจเอาใช้
20:45บางถี การที่เจ้าทั้งสอง
20:49ไปอยู่ใกล้ชิดพระเจ้าบุเรงน
20:51้อง ก็อาจเป็นเรื่องดี
21:09สุพันกระยาต้องฝากเนื้อฝ
21:15ากตัว
21:18ทำให้เป็นที่ไววางพระไทย
21:35และ คอยสะดับฟังขาวสารการพ
21:38ายไหน
21:42แล้วนำความออกมา
21:50เรายินดีที่พระสุภัณฑ์กระย
21:53าเสด็จมากของศาวดี
21:57ขอจงพรรมนับให้สำลาญใจ
22:00เมื่อหัวหลวงได้เลิกอันดี
22:01แล้ว
22:02เราจะเล่งทำพิธี
22:04แต่งตั้งพระองค์ให้เป็นมเหสี
22:07แห่งเรา
22:08อโยทยาแลของศาวดี
22:11จากได้เป็นสุวรรณปัสภาพี
22:13เดียวกันสื่อไป
22:17เป็นพากการุณาพี่คะ
22:26หม่อมฉันขอทะวายความจงรั
22:28กพักดี
22:30แค่พระบาด
22:32หม่อมฉันพลัดบ้านพลัดเมื
22:34องมาเพียงลำพัง
22:36นับแต่นี้ไป
22:38ก็ขอฝากตัว ใต้รมพระบารมี
22:43กราบชีวิตจะหาไม่เพคะ
22:47อยากกลัวไปเลย
22:50นับแต่นี้
22:52ขอให้คิดว่า ผมสวดีคือบ้
22:55าน
22:57สิ่งได้จากทำให้เกษนสำลาญข
22:59อให้บอก
23:01เราจะจัดให้
23:03จะได้อนาทอนร้อนใจ
23:06เป็นพระการุณาเพคะ
23:19ขอบคุณสวัสดี
23:21ขอบคุณสวัสดี
23:30ขอบคุณสวัสดี
23:43ขอบคุณสวัสดี
23:52อายเดือน ว่าเมื่อตัวเพื่อนขออย
23:54ู่
23:58นี่
23:59เจ้ารู้ไหม
24:01ว่าสะเด็บปุสมมีพระบรรช
24:02า
24:03ปุกตำหนักแบบ อายโทยาให้พ
24:04ระพี่นางเชียวนะ
24:07รู้เลยฮะ
24:20นี่ ค่าทุนถามสะดับปูแล้ว
24:23นะ
24:24ทรงรับสั่งว่ามีได้เห็นพระ
24:25พี่นามไปเฉลยหรือตัวมะกัน
24:26แต่อย่างใด
24:28พ่อค่าพูดไปเองครั้งนั้น
24:31ทรงมุ่งหมาย ผู้ความสัมพัน
24:34ให้เราเป็นบ้านพี่เมืองน้องกัน
24:35โดยแท้
24:36ที่ปลุกตำหนักใหม่ให้เขาหว
24:39ังให้พระพี่นามพอพระไทย
24:41มีใครทำกับเสลยย่างหนีบ้างแล
24:42้ว
25:09ชาติขอบคุณ obsessed
25:10ยฟรรมเย็ด
25:11เพราะที่เวลา
25:14เกินทรับสัมพัน
25:15ชาติของเกาะ
25:18คืนทรมเวลา
25:30ชาติของเย็ด
25:42อีกก็ค่องเธอ
25:42จะหวะ
25:45ตั้งจัยไหน
26:13มันเกิด
26:15มันเกิด
26:40เจ้าพี่!
26:42เมือง!
26:50เมือง!
26:50เมือง!
26:52เมือง!
26:55เมือง!
26:55เสร็จพ่อ!
26:57มันแค่เสียบ!
26:58ค่ามีเป็นไร!
27:00มันเป็นเรื่องเมืองเอง!
27:02พันด้านให้ไม่ได้ตังใจ!
27:15ทุกคนต้องฟัง!
27:19มันจีชวาจจะเป็นพระมหาอุ
27:21ปราชาองค์ต่อไปของหงสาวด
27:23ี!
27:27มันผู้ได้ทำให้ลูกกูเลือดต
27:29กยางออก!
27:29กูจะลงโทษสถานัก!
27:32มีงดเว้นผ่อนผ่านรังสิ้น!
27:34จำไว้!
27:36ทุกคนต้องฟังสิ้น!
27:41ทุกคนต้องฟังสิ้น!
27:46กูจะลงโทษสิ้น!
27:49ทุกคนต้องฟังสิ้น!
27:53ทุกคนต้องฟังสิ้น!
27:55ทุกคนต้องฟังสิ้น!
28:00ทุกคนต้องฟังสิ้น!
28:01ทุกคนต้องฟังสิ้น!
28:28จากนี้ไป...
28:31dt
28:31ทุกคนต้องฟังสิ้น!
28:35ทุกคนต้องฟังสิน!
28:36ทุกคนต้องสิ come to come to once!
28:40เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่หรื
28:42อไหม
28:45วันข้างหน้า
28:48ท่านจะเป็นพระมาะอุปราชาแห
28:50่งหงสาวดี
28:55ส่วนข้า
28:58คือฉันเลยจากอิโยทยา
29:01เราจะเป็นพี่น้องกันได้ยิ่งเลย
29:05เจ้า
29:08จึงต้องเป็นสตูกับพี่กัน
29:09หนังเถอะ
29:11แค่แค่อยากเป็นไทย
29:19หากแต่วันข้างหน้า
29:22อิโยทยาเลิกสวามีพักหน่อ
29:24ของสาววดีแล้วไซ้
29:26แค่ละนั้น
29:29เจ้าพี่ยังจะมีแกะใจนับข
29:30้าเป็นน้องอยู่ด้วย
29:39ปากเจราจาเช่นนี้
29:41ใจคงคิดแข็งข้อกับเรา
29:44ลูกเสือลูกตะเค
29:45อย่าทรงปล่อยเอาไว้เลยพระเจ้
29:46าค่ะ
29:48เหลวไหล
29:50ช้างชนะง่า
29:51มาชนะศึก
29:53ยอมต้องเคยพยยดมาแล้วทั้งส
29:55ิ้น
30:22ท่านกับพระเจ้าน้าเป็นพี่เคย
30:24น้องเบียกัน
30:25แต่พระเจ้าน้าเลสหาที่เป็นนัน
30:27ดายกับเราไม่
30:30นักรบเยี่ยงพระเจ้าน้าเลส
30:33หนึ่งในหมื่นคนก็หามิดได้
30:36หากเมี่ยวไว้ใช้งาน
30:38ก็ให้เสร็จได้ฝีมือนะ
30:41เอาเถอะ
30:44เรื่องนี้ไว้เป็นธุราของเราเอง
30:46ที่เจ้าน้า
30:48ที่เจ้าน้า
31:00ขอบคุณไม่ได้
31:26มอันคือดเกิด
31:38เมื่อดเกิด
31:38เกิดเชื่อดเกิด
31:58นาเรธ
32:00พระพินางส่งให้หาค่า ไม่แจ
32:02้งว่ามีเหตุอันใด
32:13วันก่อน พระเจ้าบูเรงน้องเสด
32:16็จมา
32:20รังวานของเจ้า
32:26ขอบพระไทยเพคะ
32:27ที่ร้ายรำแบบอโยทยา แตกต่
32:34างจากแบบของสวดี ดูแปลกตา
32:45อโยทยาก็คืออโยทยา
32:49จะให้เหมือนผมสวดีคงไม่ได้ดอก
32:51เพคะ
32:55แต่สิ่งจะต่างกัน ก็อยู่แล้วก
32:58ันได้
33:00หากคนโยทยาทุกคน มีถือเขาถ
33:03ือเรา
33:05มุ่งเอาแต่แสดงฟริมือตน
33:08ทำแต่ความดีความชอบดังเช่น
33:10เจ้า
33:12ข้าก็จะยินดี
33:14และหยกย่องให้เสมอด้วยชาวห
33:16งสวดี
33:18ไม่ได้เดียดฉันใดเลย
33:28จงบอกแกพันเรศด้วย
33:38รับสั่งเช่นนี้เท่ากับทางหงส
33:40วดีไม่ไว้ใจเหรอ
33:41แล้ว
33:43มีหน้าเหรอ
33:45อันได้หรือ
33:48มังชัยสิงสั่งมีให้ค่าซ
33:50้อมดาบกับมังจีชว้าแล้
33:51ว
33:53ท่านจะให้ค่าเรียนทวนด้วย
33:57เพลงทวนของพระเจ้าโบร่งนอง
33:59ลือลั่นไปทั่วสิบทิต
34:01ทั่วทั้งพวกกราลหาผู้ได้เปร
34:03ียบไม่ได้
34:05เสด็จปู่ไม่สอนให้ผู้ได้นอกจาก
34:07ทายาด
34:08ใจจึงเกรียตค้arse ไม่คิดใส
34:11่ใจ
34:15ข้ามีได้เกียดคราบ แต่ข้าไม่
34:18สันทัศ หากทำได้ไม่ดี จะเสื่อม
34:22เสียมาถึงเสร็จปู
34:23รู้เช่นนั้นแล้ว เจ้าก็ต้องตั้ง
34:28ใจ อันเพลงทัวนั้นเป็นวิช
34:31าสำหรับจอมทัพ
34:33เมื่อก่อนไม่ได้สอนให้เจ้าเพราะ
34:35ยังไม่ถึงเวลา แต่บัตินี้ถ
34:37ึงเวลาแล้ว
34:39เจ้าต้องเก่งกว่าพระหน้าเรท
34:41เพราะหาคิดแข็งข้อครmathวั
34:43นนี้
34:44เจ้าาก็ต้องเป็นฝ่ายมีไช หง
34:47สาววันนี้จะต้องมิฆ่ายให้แก
34:48่แอโยทยา
34:56เพลงทondeของพระเจ้าบุเรงน้อง ร
34:59้ายกระดう就head pages Seg
35:02พ่อเคยเล่าว่า พระเจ้าบูเรง
35:04น้องเอาชนะได้นั้นสิบทิต ก็
35:06เป็นเพราะเพลงทวนนี้
35:08เสียด้ายนักที่ค้ามไม่เคยได้
35:11เห็นกับตา
35:16ถ้าเป็นเช่นนั้น มังจีชวาก
35:20็จะได้เปรียบเจ้าสินะ
35:32จักร มีผู้ใดอีกแล้วหรือ
35:34ที่มีฟีมือทัฐเทียมพระเจ้
35:36าบูเรงน้อง
35:41ที่ค่า เกakteยด้ี��คนเล้าข่างก
35:43ันมา
35:44มีเพียงผู้เดียว
35:46ที่พระเจ้าบูเรงน้องยอมรับ
35:47นับถือ
35:48ว่าเป็นผู้มีฟีมือ
35:52ผู้ใดกัน
36:01พลัมหาเทนคันช่อง
36:04เป็นชาวมอนตะเดิม
36:07สมัยเป็นคลาวาดนั้นถูกเก
36:09นให้ไปร่อง
36:16เป็นที่รำรือกันว่า
36:18เลงดาบสองมือของท่านนั้น
36:20ไม่มีผู้ได้ออกฉะนั้น
36:30เธอ!
36:42คลันพระเจ้าบูเรงนองปราบด
36:44าพิเศง
36:45พลัมหาเทนไม่อยากรับใช้เพรา
36:46ะพระมาก
36:47จึงหนีไปบวด
36:49พระเจ้าบูเรงนองไปจับกลับมา
36:50จนได้
36:52แต่ด้วยความรักในวิชาดาบ
36:53ของท่าน
36:54จึงไม่ได้ลงอายา
36:57แต่ขอให้สัญญาว่า
37:00จะมีจับดาบอีกจนกว่าชี
37:01วิตจะหาไหม
37:05เมื่อมีให้จับดาบอีก
37:09แล้วจะสอนวิชาเพลงดาบได้ยี่
37:10ยงไร
37:13เป็นที่น่าเสียดายนะ
37:15วิชาเพลงดาบสองมืออันเป็
37:16นหนึ่งในผู้กลาม
37:18จึงไม่ได้ถ่ายทอดให้ใคร
37:20และไม่มีผู้ได้ได้เห็นเพลงดา
37:22บนั้นอีกเลย
37:39นี่มนเจ้าค่ะ พระคุณเจ้า
38:22ค่าขอบูชาด้วยเสียงกล้า
38:24วเจ้าค่ะ
38:30โยมไม่ใช่คนผู้กล้าว และไม่ใช
38:33่คนสามัน
38:35อุตสาห์ทำเช่นนี้ มีแจ้งว่
38:39าตรงการสิ่งใด
38:44ป้าหมาที่นี่ ด้วยหวังในคว
38:48ามเมตตาจากพระคุณเจ้าค่ะ
38:52ถ้าเคยได้ยินว่า เมื่อครั้งท
38:55ี่พระคุณเจ้ายังมีได้เข้าส
38:57ู่สมนเพศนั้น
39:00มีเพลงดาบรามัน อันรับว่
39:03าเป็นที่หนึ่งในผู้กล้าว
39:06ผู้ที่เคยจับดาบค่าสัตว์
39:08ตัดชีวิตนั้นได้ตายไปแล้ว
39:11บัตรนี้อัตมาได้เกิดใหม่ใต
39:13้ร่วมกาสวพัตร
39:15จดจำเรื่องเราแต่หลังหาล่ายให
39:17ม่
39:19หากโยมมา เพราะวังในเพลงดา
39:22บนั้น
39:24ก็จงกลับไปซะเทิด
39:25พ่อค่าเป็นคนพิษณุโลก แม
39:28่ค่าเป็นคนอโยเทย
39:29ทั้งพ่อ ทั้งแม่ต่างเสียงบ
39:32้านเสียงมือให้กับพวกพระมาร
39:40ถ้ากับน้องก็ถูกพวกเขากว่า
39:42ต้อนมา
39:43ต้องก้มหน้าก้มตาอยู่เยี่ยงเฉ
39:45ลยร้ายสักษี
39:49สมคลัมมันก็มีแพ้มีชนะ
39:52ก็เป็นธรรมดาโลก
39:58แล้วคนแพ้จะต้องแพ้ตลอดไปห
40:02รือเจ้าค่ะ
40:11ถ้าค่ามีฝีมือเฉ็ดเช่นพระ
40:13คุณเจ้า
40:16ค่าจะไม่ยอมก้มหัวให้กับ
40:17พวกพระมาร
40:18แล้วหลบมาอยู่ในวัดพินย์เช
40:19่นนี้
40:20เช่าปากล่านะ
40:31เรื่องของทางโลกอัตมารไม่ยุ่
40:34งเกี่ยวแล้ว
40:35โยมกลับไปเสียเถิด
40:37จะเรินพอ
40:39ทางโลกอัติ
41:21เช่า
41:33อย่าตกนาล็กก็หากรัวไหม
42:11ข้าชื่อนเรธ พี่ข้าชื่อสุพ
42:14ันกระระยะ พ่อข้าชื่อพระหมา
42:16ธรรมราชา เจ้าอยู่หัวแห่ง
42:18อโยทยา ข้ากับพี่ข้า
42:23เจ้าจะหารสู้ ไม่ยอมอยู่ใต้อา
42:25นะของหงสัววดี ขอพระคุณเจ้
42:28าโปรดแม่ตา
42:36เรื่องของพวกเจ้าชาวอโยทยา แล
42:39้วมันเกี่ยวอะไรกับชาวมอนเยี่
42:40ยงค่ะ
42:44ชาวมอนภายศึก เสียเมืองหงสั
42:46ววดีให้แก่พระมาก
42:49ใจของชาวมอนยอมมีแต่ความข
42:51ับแค้น ใจของคนอโยทยาก็มี
42:55ต่างกัน
42:59เมื่อเป็นเช่นงั้น ใหญ่จึงมี
43:02ร่วมมือกันแล้วเจ้าค่ะ
43:06หากวันได้พวกข้าเป็นไทย ไม่
43:09ขึ้นตอบพระเจ้าบุเรกน่องแล
43:11้วใส
43:12ข้าจะนับว่าชาวมอนคึงมิ
43:15ด มิว่าจะทำการได้
43:18ข้าและกลองทัพอโยทยา จะช่
43:21วยเหลือพวกท่านเช่นกัน
43:37คุณสุดการหัว ตื่นการวดนี่
43:39ก็ไม่สิ่งสุด
43:44ที่การกลับนี ท่านเธอร์มาเจ้
43:45น
43:51ที่ไม่เจ้าใจการกลับนี้ แบบ
43:53นี้ สิ่งสนุดความของ bureaucracy
44:05ใจที่แม่นา ศาชักฟัย แม่
44:07นา อยู่ ละรวม
44:35แล้วเธอไทย
45:26ดาบมอนนั้นคม เล็กเนี้ยววาง
45:28เบา จุดเดียนของดาบมอน
45:31อยู่ที่สองมือที่หมุนวนเป็นจ
45:33ักผัน
45:34เป็นกราะป้องกันตัว ไม่ว่
45:38าจะเป็นดาบ พอก ทวน หรือว่า
45:43ลูกธนู ก็มีอาจเข้าถึงต
45:46ัวได้
46:01ทวนเป็นอาวุธของคุณศึก
46:04แม้จะยาว บังคับยาก แต่หากฝ
46:07ึกใช้ให้คร่องแคลวแล้ว จะได้เป
46:10รียบยามจมตีค่าสึก
46:12ทวนเร็บเดียว อาจค่าสตรู
46:14ได้นับร้อย
46:18ทวนเร็บเดียว
46:20ทวนเร็บเดียว
46:22แม้ ปล่อย ปล่อย ปล่อย อาจคม
46:41ّ
46:43แกคิดอยากคิดลาย อันนิ้มจั
46:45ดการแน่ๆ ต้องนายใจ
46:48พวกมันล่ะ ที่นายใจนะ ตเจอบค
46:57ิด
46:58สวัสดี จนด์การไว้ ด้วยล่
46:58ะ
47:00ไม่เหมือนมีการใจ จะเธอไปสิ่น
47:01สิ
47:02มันตอนนี้ จะเธอไปไป คเตรอีกนั้
47:09น
47:34เป็นอะไรบ้างประเจ้าค่ะ
47:37ยังต้องฝืดมาก
47:43กанов gods
47:46พันเลสเรา…
47:48ข้าไม่เห็น Thousandajo เป็นช่bildungไหร
47:50่บ้าม
47:52พัน์เลสไม่ได้ลงส้อมดะหล
47:54ายเพลาแล้วพระเจ้าค่ะ
47:56ใครคนเฝ้าดู
47:58มันแจ้งว่าพัน์เลสออกนอก
47:59วางทุกวัน
48:00ออกแต็เช้า กลับเอายจะพรบ
48:05ไม่แจ้งว่าไปที่ได้
48:08หน้าแปลก นักพระเจ้าค่ะ
48:14ลองส่งเขาไปต่างดีกว่า
48:17พระเจ้าค่ะ
48:44พระเจ้าเสด็จมาที่นี่หรือไม่
48:45ใช่
48:47ใช่จ้ะ
48:49แล้วทรงไปที่ใด
48:52นูน
48:53เข้าป่าไปกับพ่อเมืองนูน
48:57ย่ำเย็นนูนแหละถึงจะกลั
48:58บ
49:00แน่ใจหรือ
49:02แน่ใจสิพระนุม
49:04ข้าไม่ผุดปดหรอก
49:15แล้วมันเชื่อพ่อเองเหรอไหม
49:17เชื่อเจ้าค่ะ
49:20แต่พระค่าให้มาเตือนว่าให้ระว
49:22ังพระองค์ไว้
49:23เภลานี้เริ่มมีคนสงสัยแล้ว
49:26ถ้าจะระวัง
49:27เองก็ด้วย
49:30หม่อมฉันรบออกมาก่อน
49:31ไม่มีใครเห็นเพคะ
49:33ไม่ต้องกลัว
49:37เราก็ส่งคิดหาทางนี้ที่แร่
49:38ไว้ให้ดีเถิด
49:40การที่พระองค์
49:42ทรงมาเรียนเพลงดาบมอนกับต
49:43มานี้
49:45หากร่วงรู้ถึงว่าเจ้าบุเล
49:46่งนองแล้วใส
49:48เราสองคน
49:50จากเป็นภัยถึงแก่กชีวิต
50:01ก็ไป
50:17ดี
50:19แต่ต้องรู้จักพริกแพงให้เร
50:21็ว
50:25ทําหาเธอขั้นช่อง
50:26ต้องรู้จักพริกๆ
50:30รับภัย
50:30นี่
50:30อารกุญจา Ник
50:43อารกุญจาบ
51:02เป็นผู้ใดกัน
51:12กลิ่นน้ำปรุงเจ้าพี่มังจ
51:13ีชั่ว
51:15เป็นที่รู้กันว่าหอมวิเศษ
51:17มากกับผู้ใด
51:24ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว
51:26ก็เชิญเสด็จออกมาจะเป็นไร
51:30ไหน้าตอาไป
51:33ขอบคุณอาจนั้น
51:35ของช่วยนี่
51:40ขอนาเศษสักกประเจ้า
51:41เราตอดหาทาง สักกประเจ้า
51:42จนั้นเถอะ
51:45เยี่ยมปรุงเชื่อมาก
51:51ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:12ท้าย
52:21ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:26ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:31ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:33ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:37ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:38ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:40ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:40ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
52:49ที่ส
52:51อุธี สาวติ
53:01เพลงดาบรามมันที่พระมหาเทน
53:03สอดให้เจ้า
53:04ผมต้องยิมไว้ใช้กับพวกค่า
53:05สินะ
53:05เจ้าพีมิใช้สะตัว
53:07พวกโมยินบุกลุก
53:09พระเจ้าอาให้คนทรงสาร มาขอคว
53:11ามช่วย หรือจะคงสาวดี
53:12หากมังจีชวาขึ้นเป็นแม้
53:14ทับ แล้วจะเป็นเช่นแบบ
53:15พวกโมยินนันรายการนัก
53:17คนที่โดนลูกดอกเข้าไป มีแต่ต
53:20ายเท่านั้น
53:22ดักค่ะ มีไว้ใช้กับสัตร
53:24ูเท่านั้น
53:25มังแยกเจ้าชะวะ เจ้าต้องอ
53:27อกไปคำสึกกับพี่ของเจ้า
53:28พ่อจะให้ค่าไปทำอันได
53:47เจ้าต้องออกไปคำสัตรูเท่านั้
53:52น
Comments