Hırka-i Şerif Ramazan’da Ziyarete Açıldı

MİRAT HABER SERVİSİ
Toplum olarak biz, Peygamberimizin (sav) adı anıldığında sağ elimizi kalbimizin üzerine koyar salavatı Şerife getiririz...

Bunun sebebi, Peygamberimize (sav) kalbi bağlılığımızı dile getirirken, diğer taraftan da belki de, Hz. Muhammed (sav) duyunca heyecanlanan ve çarpmaya başlayan  kalbimizin teskin etmek içindir...

İşte bu sebeple Hırka-i Şerif, "Alemlere Rahmet olarak gönderilen" peygamberimiz (sav)'den bir hatıra bir yadigar olarak önemlidir bizim için...

Çünkü bizler, Peygamber sevgisinin bizi, Allah (cc) sevgisine yönlendireceğine ve götüreceğine gönülden inanırız...

De ki: “Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah çok bağışlayıcı, çok esirgeyicidir.” (A'li İmran 31)

Bu sebepledir ki Hırka-i Saadet ziyaretlerimiz bizi, birkaç damla gözyaşı ile birlikte  Peygamberimizi hatırlatacak ve asrı saadet dönemine götürecek, ardından da yüce rabbimizin büyüklüğünü ve kudretini hatırlatacaksa, anlamlıdır ve ziyaret edilmesi güzel olacaktır...

Ama Hırka-i Saadet ziyareti sıradan bir ziyaret olacaksa, işte o zaman maksadından sapmış olur.

Eğer ziyaret; ibadet bilincinden uzak, şekilci bir alışkanlığa dönüşürse,
eğer kalpteki muhabbet davranışa, ahlâka ve sünnete yansımazsa,
eğer Peygamber Efendimiz’in (sav) hayatını örnek almak yerine yalnızca bir hatıraya indirgenirse,
orada bir eksiklik vardır.

Çünkü İslam’da kutsallık; eşyalarda değil, niyetlerde ve istikamettedir.
Hırka-i Saadet, bizi Resûlullah’ın (sav) ahlâkına yaklaştırdığı ölçüde kıymetlidir.
Bizi daha merhametli, daha adaletli, daha ahlâklı ve daha takvalı kılmıyorsa;
sadece görülmüş, ziyaret edilmiş bir mekân olarak kalır.

Unutmamak gerekir ki Peygamberimiz (sav)’i sevmenin en sahih göstergesi,
onun yürüdüğü yoldan yürümek, yaşadığı gibi yaşamaya gayret etmektir.
Aksi hâlde sevgi iddia olarak kalır, hayatımıza yön vermez.

Bu yüzden Hırka-i Saadet ziyareti;
kalbi diri tutuyorsa,
imanı tazeliyorsa,
kul ile Rabbi arasındaki bağı güçlendiriyorsa anlamlıdır.

Yoksa ruhu olmayan bir kalabalık,
şuuru olmayan bir merasimden öteye geçemez.

Mesele görmek değil; hatırlamak,
mesele dokunmak değil; Sünnete uymaktır.