Tesadüf Uçamaz: Kuşların Kanatlarında Yazılı Olan Hakikat

Kuşların kanatları, yalnızca uçmayı sağlayan birer uzuv değil; hikmetle kurulmuş bir düzenin sessiz şahididir. Kemiklerinin hafifliği, tüylerin aerodinamik yapısı, kasların gücü ve denge sistemi… Hepsi tek bir amaca hizmet eder: uçmak. Ne bir eksik vardır ne bir fazlalık. Bu kadar kusursuz bir uyum, kör bir tesadüfle açıklanamayacak kadar anlamlıdır.

Tesadüf; ne hedef bilir, ne yön, ne de maksat. Oysa kuşun kanadı hedeflidir: havayı kavrar, yön değiştirir, yükselir, süzülür. Yani bilinçsiz sebeplerden bilinçli sonuçlar doğmaz. Ateist ve deist bakışın “rastlantı” dediği şey, aslında cevap veremediği soruların adıdır. Çünkü bir kanat, yalnızca evrimleşmiş bir et parçası değil; maksatla yaratılmış bir ayettir.

Kur’an, insanı göğe bakmaya çağırır; kuşlara bakmaya:

“Onlar kuşlara bakmadılar mı? Göğün boşluğunda onları Allah’tan başkası tutmuyor.” (Nahl, 79)

Ve soruyu daha da derinleştirir:

“Üstlerindeki kuşlara bakmazlar mı; kanatlarını açıp kapıyorlar. Onları Rahmân’dan başkası tutmuyor.” (Mülk, 19)

Kuşun kanadı konuşmaz ama hakikati haykırır:
Bu uçuş, sahipsiz değil.
Bu düzen, tesadüf değil.
Bu kâinat, başıboş hiç değil.